Pokaż więcej wiadomości
Kosmiczne megafabryki wody
To,że nie tylko supernowe zasilają przestrzeń w związki i pierwiastki niezbędne do tworzenia skalistych planet podobnych do Ziemi było wiadomo już od jakiegoś czasu. Mechanizm jest prosty. Nawet mniejsze gwiazdy u schyłku życia wpompowują w okoliczną przestrzeń spore ilości metali przechodząc stadium czerwonych olbrzymów i budowy dysków pyłowych (t...
53 artykuły • Pokaż wszystkie
[S] Kamerki Imaging Source
4 Postów • Pablito
Kupię OTA
1 Postów • alfascorpius
Software do symulacji terenu lub widoków
92 Postów • wolwi
Wymiana łożysk w EQ5 ??
1 Postów • alfascorpius
Goliat, żuraw, ATM ?
2 Postów • tomaszzt
[S] MAK102 OTA, oraz SW 80/400
1 Postów • pyrek77
Zdjęcia Urana i Neptuna
Zobacz więcej
39 Postów • macciej
Kosmiczne megafabryki wody
2 Komentarzy • Hans
To nie wulkan, to tylko nowa rakieta NASA
4 Komentarzy • RMONS
BBC - Wildlife Finder - Timelapse: speeding up life
1 Komentarzy • bamus
151 rocznica gigantycznej burzy słonecznej (1859r.)
2 Komentarzy • szuu
CMOS na miarę naszych czasów
1 Komentarzy • RMONS
351°
Dodane przez Hans
, opublikowano
, opublikowano
Gdy żywej planecie przytrafi się asteroida, mamy armageddon. Jednak okazuje się, że nie wszystko jest tak proste jakby to wynikało z równania planeta + asteroida = bum (fala uderzeniowa + zima pyłowa zabija wszystko co nie odpełznie dość szybko/nie ma wystarczających zapasów na przeczekanie chudych lat). W grę wchodzi coś jeszcze.
Naukowcy z The Pennsylvania State University pobrali 823 próbki z 17 wierceń zarówno na północnej jak i południowej półkuli. Szukali skamieniałości po nanoplanktonie (to takie małe kreaturki o rozmiarach od kilku do kilkunastu µm. Pełno ich w każdym oceanie). Szczególnie interesowały ich warstwy na granicy kredy i paleogenu. To własnie wtedy szlag trafił 93% planktonu co pociągnęło za sobą załamanie się praktycznie wszystkich morskich łańcuchów pokarmowych i wielkie wymieranie (w świadomości publicznej ten epizod łączony jest z wyginięciem dinozaurów).
Analiza krateru na Półwyspie Jukatan pozostałego po uderzeniu asteroidy odpowiedzialnej za całe zamieszanie, pokazuje, że wspomniana Nemezis weszła w atmosferę nad półkulą południową i lekko zbaczając na zachód, łupnęła na wspomnianym półwyspie na półkuli północnej. Cały problem w tym, że wytłukła więcej niż to wynika z wyliczeń.
Naukowcy zebrane dane o nanoplanktonie tym razem analizowali odrębnie dla każdego odwiertu. Ta metoda pozwoliła ustalić, że poziom wymierania koreluje z szerokością geograficzną. Najwyższy wskaźnik wymierania był na półkuli północnej w okresie tuż po upadku asteroidy. Wszystko na razie się zgadza. Wielomiesięczny okres odcięcia od światła wywołany zapyleniem atmosfery zagłodził plankton. Jednak w oceanach ciągle było bardzo dużo składników odżywczych, które powinny pozwolić odbudować się ekosystemowi, jak tylko powróci słońce. I faktycznie, odbudował się. Tyle że na półkuli północnej trwało to znacznie dłużej, niż wynikało to z modeli i znacznie dłużej niż ten sam proces zajął na półkuli południowej.
Teoria mówi, że opóźnienie w odbudowie było spowodowane zakwaszeniem wód oceanów po opadnięciu pyłów wyniesionych do atmosfery przez impakt. Tylko, ze to nie wyjaśnia dlaczego opóźnienie było różne na półkuli południowej i północnej. Prądy morskie dosyć skutecznie mieszają wodę. Tyle, że mamy tu jeszcze jeden czynnik. Ciężkie metale.
Najwyraźniej asteroida wpompowała do atmosfery w trakcie impaktu ogromne ilości miedzi, chromu, aluminium, rtęci i ołowiu. To wszystko rozpuściło się w wodzie morskiej i osiadło na dnie w ilościach śmiertelnych dla planktonu. Nawet nieszkodliwe metale jak żelazo, cynk i mangan osiągnęły poziom stężenia w którym zabijały delikatny plankton. Osady tego typu już nie tak łatwo przemieścić siłom natury.
Naukowcy z The Pennsylvania State University pobrali 823 próbki z 17 wierceń zarówno na północnej jak i południowej półkuli. Szukali skamieniałości po nanoplanktonie (to takie małe kreaturki o rozmiarach od kilku do kilkunastu µm. Pełno ich w każdym oceanie). Szczególnie interesowały ich warstwy na granicy kredy i paleogenu. To własnie wtedy szlag trafił 93% planktonu co pociągnęło za sobą załamanie się praktycznie wszystkich morskich łańcuchów pokarmowych i wielkie wymieranie (w świadomości publicznej ten epizod łączony jest z wyginięciem dinozaurów).
Analiza krateru na Półwyspie Jukatan pozostałego po uderzeniu asteroidy odpowiedzialnej za całe zamieszanie, pokazuje, że wspomniana Nemezis weszła w atmosferę nad półkulą południową i lekko zbaczając na zachód, łupnęła na wspomnianym półwyspie na półkuli północnej. Cały problem w tym, że wytłukła więcej niż to wynika z wyliczeń.
Naukowcy zebrane dane o nanoplanktonie tym razem analizowali odrębnie dla każdego odwiertu. Ta metoda pozwoliła ustalić, że poziom wymierania koreluje z szerokością geograficzną. Najwyższy wskaźnik wymierania był na półkuli północnej w okresie tuż po upadku asteroidy. Wszystko na razie się zgadza. Wielomiesięczny okres odcięcia od światła wywołany zapyleniem atmosfery zagłodził plankton. Jednak w oceanach ciągle było bardzo dużo składników odżywczych, które powinny pozwolić odbudować się ekosystemowi, jak tylko powróci słońce. I faktycznie, odbudował się. Tyle że na półkuli północnej trwało to znacznie dłużej, niż wynikało to z modeli i znacznie dłużej niż ten sam proces zajął na półkuli południowej.
Teoria mówi, że opóźnienie w odbudowie było spowodowane zakwaszeniem wód oceanów po opadnięciu pyłów wyniesionych do atmosfery przez impakt. Tylko, ze to nie wyjaśnia dlaczego opóźnienie było różne na półkuli południowej i północnej. Prądy morskie dosyć skutecznie mieszają wodę. Tyle, że mamy tu jeszcze jeden czynnik. Ciężkie metale.
Najwyraźniej asteroida wpompowała do atmosfery w trakcie impaktu ogromne ilości miedzi, chromu, aluminium, rtęci i ołowiu. To wszystko rozpuściło się w wodzie morskiej i osiadło na dnie w ilościach śmiertelnych dla planktonu. Nawet nieszkodliwe metale jak żelazo, cynk i mangan osiągnęły poziom stężenia w którym zabijały delikatny plankton. Osady tego typu już nie tak łatwo przemieścić siłom natury.
Link: live.psu.edu »
Kto głosował na tę wiadomość
-
Hans,
-
lech,
-
E.Eri,
-
wimmer,
-
sumas,
-
panasmaras,
-
Michał Sz.,
-
ekolog,
-
szuu,
-
Setaarius,
-
Adam_Jesion,
-
Rodan,
Dodaj komentarz
Brak komentarzy
UWAGA! Wszystkie komentarze na portalu Astropolis.pl są monitorowane. Nie obrażaj nikogo, pisz na temat i sprawdź pisownię. Niepodporządkowanie się do tych zasad będzie się wiązało z usunięciem twojej wiadomości.
