[lemarc]

Namiętnie lubię fotografować Księżyc, który mnie fascynował od dzieciństwa, więc dopóki starczy zdrowia i lustro w telepie nie zmatowieje będę sie tym zabawiał, tym bardziej, że nie często bywam zadowolony z wyników, czemu sprzyja niestety marny przeważnie seeing. Planuję pokazywać mniej oklepane ujęcia i rejony Księzyca w dużej skali z odpowiednim komentarzem. Myślę że to egoistyczne nieco podejście załatwi problem podczepiania własnych zdjęć pod cudze wątki, co nie zawsze bywa mile widziane, choć intencje uzasadnione, żeby np. nie mnożyć i nie dublować tematu. Zdjęć robię bardzo dużo i trzeba coś z tym robić, a najlepiej publikować, niech nie "gniją" na twardym dysku.

[Hans]

Czekam z niecierpliwoscia. Lubie Twoje fotki Lysego.

Pozdrawiam.

[Pirx]

A jak ze szkicami? Tez mozna umieszczac?
Maciek

[OBERON RD]

lemarc, o Oct 25 2005, 19:28, powiedział:

Zdjęć robię bardzo dużo i trzeba coś z tym robić, a najlepiej publikować, niech nie "gniją" na twardym dysku.

No, a do galerii wrzuciłeś ostatnio tylko "Szczeliny Hypatia" Wal smiało i powrzucaj więcej. Chyba że męczy cię, że dodawania idzie rozmaicie - czasem bez problemu, czasem 15 min, bo serwer przyjmuje za 10 próbą. Chcemy więcej zbliżeń Ksieżyca Czy nie porównujesz zdjęć w nadziei, ze zobaczysz krater którego nie było? Toz te meteory walą w Księżyc jak w ceber. A może fotozagadki nie tylko z GZ ale i z Księżyca? Ale bez fotek do góry nogami, w lustrzanym odbiciu, tylko zgodnie z mapą, co?

[lemarc]

Zamiast od razu wstawić parę fotek, wystawiłem ludzi na próbę cierpliwości, a powód jest taki że musialem pierwej poszperać w archiwum. Nie będzie tu rewelacji, bo seeing jaki jest każdy widzi. Jednak jest wiele ciekawych detali na ktore warto zwrócić uwagę, niż tylko na "Claviusy" i "Copernikusy". Na początek chcę pokazać krater o polsko brzmiącej nazwie, lecz prawie nie znany i nie oglądany na zdjęciach. Krater " Banachiewicz" leżący na wschodniej krawędzi tarczy księżycowej jest trudny do obserwacji nie tylko ze względu na położenie, lecz i krótki okres sprzyjającego oświetlenia. Najlepszym momentem do obserwacji jest doba po pełni, z tolerancją na wpływ libracji, którą trzeba tu uwzględnić. Widoczny w dużym skrócie perspektywicznym krater ma niebagatelne rozmiary równe 92km. i dość złożoną budowę wnętrza, na ktorą sklada się kilka mniejszych kraterów. Wspłrzędne jego środka to" 80*E / 5*N. Leży on na północny zachód od krawędzi "Mare Smythi", w terenie wyżynnym, gęsto podziurawionym kraterami. Fotkę z avika zrobilem we wrześniu tego roku jak zawsze teleskopem S/C 10", z użyciem barlowa fotograficznego 2x. Tyle na prędce. Jeszcze dziś w wolnym czasie dołożę następne fotki.

Załączone miniatury

• 

[lemarc]

OBERON RD, o Oct 27 2005, 11:23, powiedział:

No, a do galerii wrzuciłeś ostatnio tylko "Szczeliny Hypatia" Wal smiało i powrzucaj więcej. Chyba że męczy cię, że dodawania idzie rozmaicie - czasem bez problemu, czasem 15 min, bo serwer przyjmuje za 10 próbą. Chcemy więcej zbliżeń Ksieżyca Czy nie porównujesz zdjęć w nadziei, ze zobaczysz krater którego nie było? Toz te meteory walą w Księżyc jak w ceber. A może fotozagadki nie tylko z GZ ale i z Księżyca? Ale bez fotek do góry nogami, w lustrzanym odbiciu, tylko zgodnie z mapą, co?

Na odkrycia nowych kraterów nie liczy chyba nikt poza może użytkownikami teleskopów 8-10 metrowych zaktywną optyką, mówiąc żartem. Fotozagadki księzycowe już były i wiem że trudno wymyśleć coś naprawdę trudnego, bo jest kilku speców, których nie idzie zagiąć.

[56]

Jak zapewne wiesz, jest sporo nowych kraterów po starych misjach, choćby te powstałe po planowanych upadkach trzecich stopni rakiet Saturn 5 i kabin powrotnych statków LM. Co prawda, twory te mają szcunkowe średnice ok. 40-60m i nie sposób ich dostrzec z Ziemi, lecz, są to nowe kratery.

[lemarc]

Krater Gauss też znajduje sie blisko krawędzi wschodniej tarczy Księzyca i jest trudny do obserwacji ze względu na duży skrót perspektywiczny. To duży obiekt o średnicy dochodzącej do 177km. leżący na polnoc od M.Crisium. Jest widoczny dobrze 2-3 dni po nowiu, ale lepiej go obserwować ok. dobę po pełni, kiedy wypada wyżej nad horyzontem, czyli między jesienią i wiosną. Prezentowana fotka jest mozaiką dwóch ujęć, przy czym częsć pólnocna jest obrazem pojedyńczej klatki, jadynej dobrej z całego avika, część druga różni sie jakością gdyż jest stackiem kilkunastu klatek, ale jest gorszej ostrości.

Drugie zdjęcie przedstawia rejon Mare Fecunditatis nieco na zachód od krateru Langrenus. Zaznaczylem na nim dość nietypowy kraterek o średnicy ok. 10km. ktory nie posiada wału zewnętrznego. Na wschód od niego przebiega ukośnie dośc potężny fałd lub usko tektoniczny pokryty młodszym materiałem, naniesionym na skutek wylewów podpowierzchniowych.

Załączone miniatury

• 
• 

[hanysiak]

Slyszalem o lustrach ustawionych na powierzchni Ksiezyca,moze byloby mozliwe dostrzezenie ich pojasnien i refleksow przez ziemski teleskop?
Lemarc nie masz nic przeciw postom z takimi pomyslami w Twoim watku?

[lemarc]

Nie nie mam nic przeciwko. Odbicie w takim lustrze widzi i rejestruje tylko nadawca wiązki świetlnej, w tym przypadku potężnego lasera. Nikt inny, oddalony od miejsca wysłania nie zobaczy odbicia.

[hanysiak]

No tak,slyszalem wlasnie o mierzeniu odleglosci Ziemia-Ksiezyc przy pomocy tego czy tych luster i lasera.
"Zajaczek" swiatla slonecznego,nawet gdyby trafial w ziemie bylby slaby,ale patrzylibysmy w strone jego zrodla przez teleskop przeciez.

[lemarc]

Hanysiak, jak będziesz mial okazję zobaczyć na Discovery film o dwoch takich inżynierach amatorach z USA, ktorzy w komiczny sposób podważają prawdziwość załogowych lotow na Księżyc, to w końcówce jest pokazany taki laser w dzialaniu i obraz na żywo z teleskopu sprzężonego z laserem, gdzie widać na ekranie pulsujące odbicie jego światła w miejscu lądowania Apollo 15.

[Rysiek]

Pirx, o Oct 26 2005, 23:56, powiedział:

A jak ze szkicami? Tez mozna umieszczac?
Maciek

Masz ciekawe szkice, to nie zwlekaj, tylko daj je na forum.

[lemarc]

Pirx, o Oct 26 2005, 23:56, powiedział:

A jak ze szkicami? Tez mozna umieszczac?
Maciek

Zapomnialem o tym pytaniu. Oczywiście zamieszczaj.

[hanysiak]

hmmmm....ja chetnie poogladalbym nowe,nieznane fotki Ksiezyca,szczegolnie,ze pogode mam paskudna,bezteleskopowa.

[lemarc]

Skąd brać nowe fotki przy nowiu i niepogodzie? Na nowe trzeba będzie poczekać aż się łysy odsunie i podniesie, ale w listopadzie nie ma co liczyć na jakieś rewelacje. Popyram w archiwum i coś wrzucę.

[lemarc]

Dwie pierwsze fotki pokazują jeden obiekt w różnym oświetleniu, a jest nim przyl. AGARUM leżący na M.Crisium. Przybiera on ciekawą sylwetkę podczas zbliżajacej sie nocy ksieżycowej, ok. 2-3 doby po pełni.
Krater GRIMALDI i sąsiedni HEVELIUS to obiekty widoczne przed pełnią, na zachodnik skraju tarczy księzycowej. Ten drugi ma kilka szczelin na dnie, których zarys widać na zdjęciu, lecz mam nadzieje kiedyś lepiej je wyeksponować. Fotka czwarta przedstawia okolicę lądowania ostatniej wyprawy z serii Apollo - 17. Znajduje sie ono pomiędzy pagórkami, ok. 40km na południe od krateru Litrow. Na koniec zdjęcie znanej okolicy ksieżycowych Apeninów, ale w ukośnym oświetleniu wschodzącego tam Słońca, co nadaje specyficzny klimat obrazkowi. Lubię takie obrazki i mam zamiar wydobywać wszelkie chropowatości w dużej skali, wiekszej niż robilem dotychczas.

Załączone miniatury

• 
• 
• 
• 
• 

Użytkownik lemarc edytował ten post 05 listopad 2005 - 22:18

[grzybek80]

Lemarc, fotka nr.5 jest wspaniała pięknie widać cienie rzucane przez góry

[hanysiak]

Cienie gor wspaniale.Z naszej perspektywy grzbiety ksiezycowych gor wydaja sie takie ostre i strome,jednak zdjecia z okolic ladowisk statkow Apollo pokazaly,ze tak nie jest.Pamietam,ze wnetrze krateru Kopernika widzianego z malej wysokosci spoza jego walow prezentuje sie prawie jak usypane z wydm,tak ze mozna by wyjsc z jego dna na najwyzszy wal na piechotke,bez specjalnego sprzetu do wspinaczki:)

[hanysiak]

Lemarc.piszac "nowe" mialem na mysli nowe-archiwalne.

[lemarc]

Dwa zakamarki księżycowe z archiwum wyjęte. Pierwszy to fragment pow. Mare Crisium (część pólnocno zachodnia) wplastycznym oświetleniu zniżającego sie ku zachodowi Słońca. Ukośne oświetlenie wzmaga plastykę terenu uwidaczniając górzyste otoczenie monotonnych równin tego morza i długi na wiele kilometrów próg geologiczny, oraz czoła pokryw lawowych jakie zastygły w czasie swego przemieszczania po wypłynięciu na powierzchnię. Z niej wznosi sie wał skromnego krateru Peirce ośrednicy 18,5 km.. Jest to mój ulubiony rejon Księżyca który ma urozmaiconą rzeżbę i wiele ciekawych zakamarków, ktore lubie fotografować. Druga fotka przedstawia rejon leżący po przekątnej do M.Crisium, na południowo zachodnim krańcu Oceanus Procellarum, na styku z lądem. Dwa podobnej wielkości kratery to: Hansteen u góry i Billy poniżej, ktory ma płaskie i ciemne dno, wyraźnie ciemniejsze niż powierzchnia okolicy. Średnice kraterów są niemal identyczne i wynoszą odpowiednio 45 i 46 km.

Załączone miniatury

• 
• 

Użytkownik lemarc edytował ten post 22 listopad 2005 - 22:18

[hanysiak]

Lemarc,jakie najmniejsze struktury powierzchni Ksiezyca udalo Ci sie uchwycic?
Nie wiem jaka dokladnie szerokosc ma Rima Hadley,trafilem gdzies na stwierdzenie ze "ponad kilometr",a przeciez jakies jej odcinki mozna dostrzec na prawie kazdym zdjeciu tamtego rejonu.

Przyszlo mi do glowy,ze jesli doczekamy sie jakichs zalogowych stacji na Ksiezycu,to "oni" tam napewno zadbaja o to zeby mozna "ich" bylo dostrzec z Ziemi,pewnie nawet podczas nocy ksiezycowej,ale fajnie co?

Użytkownik hanysiak edytował ten post 23 listopad 2005 - 13:07

[lemarc]

Szczelina Hadleya w miejscu lądowania ma 1,5 km szerokosci, a maksymalnie dochodzi do ok. 2 km. Łatwiej zobaczyć i sfocić podłużne struktury niż punktowe, jak kratery. Sądzę że da się zobaczyć i sfotografować detale o rozmiarach 0,5 km. w odpowiednim oświetleniu oczywiście. Nie podejmuję sie jednak dowodzić czy światła bazy ksieżycowej mogą być widoczne z Ziemi przez amatorski teleskop. Lustra laserowe ktore tam są mają wymiary nie większe niż. 0,5 x0,5 metra, ale moc laserów ktore w nie błyskają jest potęzna. Słyszałem kiedyć że podobno przez teleskop pięciometrowy na Mt. Palomar obserwowano statki Apollo na orbicie księżycowej w postaci punkcików światla. Nie mogę jednak zapewnić czy to prawdziwa informacja, bo wysupłałem ją z odprysków pamięci z tamtych lat.

Użytkownik lemarc edytował ten post 23 listopad 2005 - 14:51

[Lampka]

A propos możliwości oglądania orbitujących wokół Księżyca modułów Apollo znalazłem w Internecie fajny tekst autorstwa Paolo Morini'ego: “From Earth to the Moon ” : Jules Verne and the big Lunar Telescope. Tekst jest na temat możliwości osiągania dużych powiększeń i rozdzielczości przez wielkie teleskopy. Całość pisana jest w kontekście prozy Verne'a, ale chyba bez problemu można odnieść go do Apollo. Tam jest chyba bardziej rozważana kwestia możliwości osiągania takich powiększeń, żeby można było zobaczyć określone obiekty jako "tarcze" a nie punkty.
Dokument pobrałem ze strony:
http://home.hetnet.n...unclubscope.doc

[lemarc]

Z tego co pamiętam VLT - ESO obecnie osiąga rozdzielczośc rzędu 50 m. na pow. Księżyca. Po dopracowaniu wszystkich czterech teleskopów i postepie w metodach cyfrowych może przesuną to o rząd wielkosci.

[Lampka]

Znalazłem jeszcze coś takiego:
http://www.astr.ua.e...ace/apollo.html
oraz:
http://www.astr.ua.e...lunorbiter.html
Tam są zdjęcia statków Apollo robione przez ziemskie teleskopy, ale nie miałem jeszcze czasu, żeby się szczegółowo wczytać, i nie wiem z jakiej to odległości robione (czy w trakcie lotu czy już na orbicie).
Są tam też namiary artykułów w "Sky and Telescope" z tamtych lat opisujących te obserwacje.
Pozdrawiam i gratuluję świetnego tematu.

Użytkownik Lampka edytował ten post 23 listopad 2005 - 16:07

[Lampka]

Przy okazji znalazłem też coś takiego:
http://www.lpi.usra..../lunar_orbiter/
To jest Digital Lunar Orbiter Photographic Atlas of the Moon. Wydanie z 1971 roku (jest też do pobrania w formie pdf - zawiera mapy i szczegółowy opis warunków zrobienia każdego zdjęcia, ale jest bez zdjęć). Oczywiście on-line są również wszystkie zdjęcia.
Pewnie już o nim była mowa, nie śledzę wszystkich "księżycowych" wątków, mogłem więc przegapić. Są zdjęcia szczegółów powierzchni Księżyca sprzed misji Apollo. Fajne są też skorowidze map. Można przynajmniej się zorientować, jakie misje LO fotografowały określone rejony powierzchni Księżyca.

Użytkownik Lampka edytował ten post 23 listopad 2005 - 16:32

[lemarc]

Tak, to znane adresy map i zdjęć Księżyca. Wracajac do amatorskich możliwości fotografowania drobnych szczegolow, to poza odpowiednim seeingiem wielkie znaczenie ma tu między innymi odpowiednie oświetlenie tematu przez Słońce. Przy ukośnym oświetleniu uwypuklają się nierówności terenu, przy wysokej pozycji Słońca widać głównie zróżnicowanie albedo, jak na tych dwóch fotkach okolicy krateru Bessel, w centrum Mare Serenitatis.

Załączone miniatury

• 
•