[ekolog]

Ponieważ następna pełnia dopiero za jakiś czas to zwracam się poniekąd o pomoc.

Dowiedziałem się niedawno (z poważnego źródła - dokładniej mówiąc podał je Misiowaty - za co jestem mu BARDZO WDZIĘCZNY!
- źródlo nie podało teoretycznego wyjasnienia dlatego ja rzucę tu rysunek "czemu" ale to tylko taka luźna hipoteza - możecie w nią nie wierzyć ), że człowiek - podobno - jest w stanie dostrzegać przez teleskop podłużne struktury znacznie mniejsze niż wskazywała by rozdzielczość telekopu. Zwłaszcza gdy sa one ciemniejsze od tła. Analogicznie można sądzić, że gdy nie są one znacznie ciemniejsze od tła ale na pograniczu zdolności rozdzielczej naszego teleskopu to też JAKO DŁUGIE powinny dawać satysfakcję z dostrzeżenia czegoś "niby poza naszymi możliwościami".

Ze względu na estetykę i ostrość obrazu Księżyc obserwujemy w powiększeniach dobranych i dostosowanych czesto indywidualnie. I to jest słuszne. Natomiast "zadanko" wypatrzenia bardzo delikatnych struktur liniowych - czyli cienutkich bruzd być może wymaga stosowania nieco nietypowych (jak w zwyczaju) powiększeń. No i własnie jakich?

Jeżeli ktoś jeszcze nie ma mapy Księżyca to polecam tą JAK W LINKU
( A CZY KTOŚ ZNA JESZCZE DOKLADNIEJSZĄ ? - BO TU MAX FILED 1.5 MINUTY )

mapa_ksiezyca

A prośba jest następująca

napiszcie mi przy jakich powiększeniach w stosunku do średnicy np: 1xD lub 1.5xD lub 2xD lub 2.5xD (i Lustro czy Refraktor)
najbardziej zdecydowanie dostrzegliście bruzdy, które wydają mi się trudne i ciekawe.

Nie wstydzcie się zakładać powerów trochę nietypowych. Czasem może pomoże lekkie odsunięcie oka od okularu itp. Bo nie chodzi o pełne pole widzenia tylko o bezsprzeczne zobaczenie "linii w terenie".

W tym aspkcie Interesują mnie bruzdy DORSUM ZIRKEL, DORSA GEIKE, oraz bruzdy w pobliżu SEELIGERA i ARAGO ponadto falki w obębie Theophilusa. Jak na obrazkach.

CHODZI MI O BRUZDY WSKAZANE ŻÓŁTYMI STRZAŁAMI (A W JEDNYM PRZYPADKU O "FALKI")

a może ktoś dostrzeże jeszcze mniejsze bruzdy - których na tych mapkach nie ma. To też proszę o info w jakim to było powiększeniu. Bo chodzi wlaśnie o to najskuteczniejsze (of xD).

Z góry dziękuję i pozdrawiam. Ja też powalczę i zrelacjonuję. Ale mam spore ograniczenia sprzętowe niestety (i chmurowe )

p.s.
Jakby ktoś chciał sprawdzić to rozmiary kątowe policzyłem tak:
proporcja := 27{kilometrow} / 300000 {Kilometrow} ;
kat := arctan( proporcja ) ;
katsekundowo := 60 * 60 * 360 * kat / (2*Pi) ;
showmessage(floattostr(katsekundowo) + ' sekund') ;

Załączone miniatury

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Użytkownik ekolog edytował ten post 27 lipiec 2010 - 21:54

[riklaunim]

zawalone tunele lawowe

[szuu]

ekolog, o 27 lipiec 2010 - 21:38 , powiedział:

człowiek - podobno - jest w stanie dostrzegać przez teleskop podłużne struktury znacznie mniejsze niż wskazywała by rozdzielczość telekopu

jest też w stanie dostrzegać struktury punktowe znacznie mniejsze niż wskazywałaby rozdzielczość, na przykład gwiazdy

[ekolog]

No tak - sympatyczne - ale tak poważnie ja tam napisałem, że chodzi o te "zwłaszcza ciemniejsze od tła" czyli jednak nie gwiazdy.

Uchylę zatem dalsze detale wywnikające z wiadomoci od Misiowatego (dokladnie chodzi o linie o szerokosci 20% rozdzielczosci)

Najpierw jednak trywialane wyjaśnienie może przydatne.

10 kilometrów na Księżycu przekłada się w praktyce na 7 sekund kątowych podczas obserwacji z Ziemi.
Dla małych (tu) kątów mozna to dzielić proporcjonalnie czyli np 5 km to 3.5 sekundy.

ZATEM

W idealnych warunkach seeingu, newtonem 16 cali czyli 400mm średnicy lustra;
przy zalozeniu ze widzimy calkowicie czarną szczelinę na prawie (cud to raczej) białym płaskim polu na Księzycu
(i działają efekty zacytowane przez Misiowatego - umożliwiające widzenie linii nawet gdy ta ma szerokość 20% rozdzielczości) mozemy na Ksiezycu TEORETYCZNIE zobaczyć rysę o szerokości 100 metrow
(TO ZNACZY ZOBACZYMY JĄ ZAPEWNE SZERZEJ ALE BLEDSZĄ - PATRZ MÓJ CZARNY RYSUNEK W POPRZEDNIM POŚCIE - KRĄŻKÓW AIRIEGO {ALBO ROZDZIELCZOŚCI} "NIE PRZESKOCZYMY")

oraz wlot sztolni(jaskini) o średnicy 200 metrów - to teoria - a praktyka degraduje to kilkakrotnie
wiec detali poniżej kilometra szerokosci tanim amatorskim teleskopem raczej nie zobaczymy.
WYBITNY wzrokowo obserwator z bardzo dobrym sprzętem może jednak zejść do kilkuset metrowych detali.
Samochodu (łazika) jednak nie wypatrzy (o ile nie wznieca burzy pyłowej).
---
rzecz jasna - chciałbym się mylić - w kwestii tego samochodu - sam wypatruje

Jest to informacja zarazem optymistyczna.
Cokolwiek widzimy na Księżycu ma to spore, IMPONUJĄCE rozmiary
- zatem powstało w drodze potężnych oddziaływań i może - słusznie - wzbudzać szacunek.

Niby mała bruzdeczka, a to mogłoby być wyschnięte koryto rzeki Amazonki dajmy na to

p.s.
dla tych co nie ściągneli tego 450MB atlasu Księżyca pokazuję "gdzie szukać"
Ta "dorsum_zirkel" {obrazek trzeci od lewej} - toż to wygląda jak normalny Cyrkiel (pewnie tysiące astro-amatorów od tego Cyrkla zaczynają próby swoich osiągów )

Załączone miniatury

• 
• 
• 
• 

Użytkownik ekolog edytował ten post 29 lipiec 2010 - 18:01

[ekolog]

pomny przyjaznej uwagii Szuu zamiast po cichu dopisac p.s.2. napisze to osobno:

p.s.2
Na jednym z rysunków w przedpoprzednim poście widzimy w opisie, że mały twór "Messier L" to jest "Craterlet" czy to znaczy że na Łysym bywają małe kratery wulkanicznego pochodzenia ?

Widząc te mapki zbliżeniowe dochodze do wniosku, że tak jak szukajac małych gromad kulistych i mgławic uprawiamy mozolny STAR-HOPPING to wypatrując drobnych rzeczy na Księzycu zapewne musimy uprawiać (z mapami)

CRATER-HOPPING

czy jednak przesadzam - i każdy trafia "raz-dwa-trzy" ?


dygresja niezobowiązująca - czyli moim skromnym zdaniem (oczywiście mogę się mylić):

wątek nie jest wcale taki teoretyczny, na forum znana jest osoba oglądająca Księżyc w 2.7xD co prawda w niezłym optycznie teleskopie SC5 (niemniej zwierciadlanym - nie APO) A ja udowodniłem eksperymentem PRAKTYCZNYM {+papierek jako narzędzie badawcze}, że być może nie musi on walczyć ze źrenicą wyjściową 0.37mm taką metodą jaka mogła by się wydawać - bo istnieje "obejście" {lekkie odsuniecie oka}
Praktyka owego forumowicza (który zapewne jakoś radzi sobie z "rozmywaniem obrazu" daje szczególnie dużo do myślenia gdy zestawimy mój czarny rysunek z postu #1 tutaj {ubytek krązków => linia szersza ale znacznie bledsza} z efektem fizjologicznym wykrytym kiedyś przez Misiowatego
o tu:
efekt_Misiowatego

Użytkownik ekolog edytował ten post 31 lipiec 2010 - 20:20

[ekolog]

ponieważ przemogłem sie i użyłem mój "australijski" żeby zrozumieć ciekawy tekst zalinkowany przez Yossarian'a (w Lornerkach: "Tabele...")

jaki_power_do_rozdzielania

To zreferuję go "prostym językiem" bo pasuje to i do tego wątku (zwłaszcza do tych ciekawostek powyżej)

JEST TAM KONKLUZJA DOSYĆ ODWAŻNA!

{autora wspartego na cytatach i relacjach jego znajomych astro-amatorów = zapewne ich amerykańskie oczy niewiele gorsze od naszych Polskich }

Wbrew "odwiecznym" cytowaniom w wielu miejscach/sklepach/itp STWIERDZILI ONI że naturalna zdolność oka - do widzenia szczegółów rozłącznych - podczas obserwacji astronomicznych (teleskopami też!) jest znacznie mniejsza niż owa ("reklamowa - 1minuta").

Piszę reklamowa bo reklamowa to sugerowała by że jedyny w zestawie krótki okular 10mm dający czesto powiększenie około 1xD zupełnie wystarczy praktycznie do wszystkiego. A większe powery niewiele wniosą.

Ponieważ owa zdolność jest (okazała się) kilkakrotnie mniejsza (czyli trzy i więcej (bywa) minut) dlatego okular/Barlow zapewniajacy powiększenie aż (a czasem nawet trochę ponad) 2xD[mm] też może okazać niezastapiony przy pewnych obserwacjach. Na przykład bardzo ciasnych układów wielokrotnych, a zapewne też gromad kulistych itp.

Przy czym trafiłem na ślad, że gdzieniegdzie o tym wiedzą - nawet ci z zaplecza sklepowego - widziałem tak zwane "oblicz szczegóły" gdzie podali, że refraktor SK 120/1000mm to jednak akurat przy rozdzielaniu ciasnych ukladów podwójnych dobrze spisze się przy powiększeniach dokladnie 282x (słownie: "dwieście osiemdziesiąt dwa razy").

p.s.
ponieważ widzę (Tąpadła) że idzie pogoda (na Księżyc) to może powypatrujcie Wy (i inni mili moi) tych bruzd, które pokazałem w jednym z poprzednich tu postów (albo i lepszych/gorszych ) bardzo śmieszy mnie ta rozwarta na kraterze bruzda co ma w nazwie zirkel i wygląda jak cyrkiel.

p.s.2
dygresja nieśmiała:
... skoro już chcę wypatrywać tych delikatnych lnii na Łysym...
pytanie przedszkolaka w kwestii GOTO i mikroruchów:
Jak przyspieszałem czas w programie Stellarium {polecam} to zauważyłem, że Łysy w ciągu nocy to mało co zmienia pozycję w stosunku do gwiazd czyli "prawie" jest przylepiony do nieba jak cała reszta i porusza sie tym samym dosyć "typowo".

Czy montaż paralektyczny pozwala jednym zaledwie mikroruchem dlugo podążać za jakąś gwiazdą, DS-em (lub ewentualnie księżycem)?

Czy dlatego niektórzy kupują (najpierw lub jedynie) jeden napęd ?

Użytkownik ekolog edytował ten post 31 lipiec 2010 - 21:23

[ekolog]

Teorie o lepszej widoczności linii niż formalna rozdzielczość raczej się potwierdziły podczas moich wczorajszych obserwacji Łysego!!!

Mój refraktor 70mm/700mm ma teoretyczną rozdzielczość (dajmy na to - po poprzednich cytatach, że dotyczy ona rozdzielania ciasnych ukladów podwójnych) około 2 sekundy

Co prawda nie udało mi się zobaczyć nóżek cyrkla wychodzących z krateru Lambert (o którym tyle pisalem "D.Zirke")

ale na dole po prawej morza "Mare Nubium" znalazłem bardzo ciekawą kreskę w kształcie może kija hokejowego w okolicach krateru BRIT (polecam tę rysę bo wyjątkowa)

sądząc po rozmiarach pokazanego na mapie i na metryczce carteleta "THEBIT B" 4x2 km

ta bruzda ma zaledwie około 1 km szerkości i nie jest głęboka (=>brak super szerokiego cienia)

skoro 10 km to 7 sekund to 1 km ma 0.7 sekundy kątowej

Zobaczyłem ją (te bruzdę czy rysę) oczywiście bez grubości - jak ultracienki włos - niemniej jednak bezsprzecznie i na całej długości.

Czyli cienka linia może być kilka razy węższa od metryczkowej rozdzielczości także podczas obserwacji Łysego (nie tylko w testach dziennych) akurat tu przy powerze 2xD (w tym barlow)


Tym razem odżałowałem tusz i wydrukowałem sobie mapki. Pierwsze kroki są trudne. Wydrukowaem je uczciwie - zamiast przerzucone o oś symetrii - jak mi to robi z prawa na lewo kątówka.
ale dałem radę - zwłaszcza że blisko bandy morza (obok tej rysy) są dwa charakterystyczne spore Kratery z uszkodzonymi bandami {minikraterem oraz minidziubkiem }.


RYSĘ ZAZNACZONĄ DWIEMA CZERWONYMI STRZAŁAMI ZOBACZYŁEM


RYSY ZAZNACZONEJ DWIEMA JASNOBŁEKITNYLI JUŻ NIE DAŁEM RADY - PEWNIE ZA KIEPSKI TELESKOP {LUB TRZEBA 2.5XD - żartuję ale nie na pewno}


Ku mojemu zdumieniu mój północny balkon pierwszy raz mi się przydał w obswerwacjach bo Księzyc był jeszcze ukosem ku wschodowi widoczny. Więc wygodnie tam umeblowałem się, usiadłem i naszkicowałem sytuację. To na dole to wysokie niestety lampy uliczne z obu stron ulicy, a dalej jest naroże starej wysokiej kamienicy. "Gumka chlebowa czyli kawałek ugnieciony z białego chleba" i pałeczki z watką przydały się po powocie do domu, troche szkoda że nie kupiłem czarnej pasteli jeno suchy i tłusty biały. Księzyc był wielkiiii bo jeszcze nisko (około 24tej), a te zwiewne chmurki na szczęscie zaraz odpłynęły. W moim starym oku (teleskopem o nazwie : "Gołe Oko") łysy naprawdę tak wyglądał - tak się jakoś rozwadniał czy rozkrzewiał w niebyt w prawą stronę.

Tak czy siak zachęcam do szukania rys na Księżycu i podważania owych teorii (power ile razy D najlepiej wyciąga bruzdy?)

Załączone miniatury

• 
• 
• 
• 
• 

Użytkownik ekolog edytował ten post 02 sierpień 2010 - 19:41

[misiowaty]

Ekologu, obiekt który oznaczyłeś czerwoną strzałką to słynna Rupes Recta - 'Prosta ściana'. Obiekt ten średnio nadaje się do Twoich celów, bo znacząco zmienia 'grubość' (w tym wypadku szerokość cienia) w zależności od kąta oświetlenia.

Użytkownik misiowaty edytował ten post 02 sierpień 2010 - 21:12

[ekolog]

Dzięki wielkie. To zapraszam i Ciebie do wypatrywania bardziej niskich bruzd i kanionów i relacje of 1.5xD 2xD i 2.5xD

to jednak para-naukowcem trzeba być staranniejszym - na oko wyglądało mi to na kanion - UFF - sorry


p.s.
jednym się tylko pocieszę, że "wybrałem słynną"

Użytkownik ekolog edytował ten post 02 sierpień 2010 - 23:05

[misiowaty]

Mamy na Forum prawdziwą skarbnicę wiedzy o Księżycu. Myślę o tych wątkach:
Bliski Księżyc
oraz
Księżycowe zakamarki
a właściwie cały dział Księżyc!

Myślę, że możemy wszystkich zaprosić do fascynującej lektury.

[ekolog]

misiowaty, o 02 sierpień 2010 - 21:40 , powiedział:

Mamy na Forum prawdziwą skarbnicę wiedzy o Księżycu.

Wnioskuję, skoro napisałeś mi o tym w wątku gdzie tak usilnie szukam kilometrowych i węższych (dla bogaciej wyposażonych w aperturę) bruzd na Księżycu, że tam bym znalazł. To znaczy, że takowe tam widziałeś. Mogę rzecz jasna przepatrzeć wszystkie posty w tych wszystkich wątkach. Ale skoro widziałeś to może TY (a ewentualnie też i ktoś inny) pamięta choć jedną taką "rynnę" o wspomnianej szerkości (kilometr oraz {inna} mniej), która jest raczej zagłebieniem niż wystającym murem, wałem lub ścianą ?

{Choć ostatecznie - "z rozpaczy" - scianę też można by wykorzystać; znając dokładnie kąt padania promieni słonecznych na nią w danym momencie}

Twoją teorię widzenia bladego na bladym przypomniałem nie bez powodu. Bo ubytek krążków Airy'ego nad bruzdą jest też taką nieco ciemniejszą od otoczenia "plamą" tylko, że długą i wąską, a jeśli tak to kuszą powiększenia eksperymentalne - po zlokalizowaniu najpierw zwykłymi okularami i zwykłym "crater - hoppingiem"

( GOTO "do konkretnej bruzdy" to chyba za zgrubny? )

EDIT:
co nie znaczy że te "Księżycowe zakamarki" są nieciekawe - wlazłem - widziałem (np krater bez bandy = dziura w ziemi {o ile tak można powiedzieć o Księżycowym gruncie } )

Użytkownik ekolog edytował ten post 03 sierpień 2010 - 12:48