[Adam_Jesion]

Miło mi poinformować, że rozpoczęliśmy współpracę z marką Omegon. Na pierwszy ogień idą ich premium APO, a jeden z nich - konkretnie Omegon 150/1000, przejdzie surowe, polowe testy. Powinny przyjechać pod koniec tego tygodnia, więc już bardzo, bardzo niedługo do powitania pierwszego goliata APO premium z Chin Tajwanu (szkło z Japonii).

http://astromarket.p...produkty?cat=84

Jestem strasznie ciekawy, jak wypadnie, bo z zachodu płyną naprawdę świetne recenzje!

Macie jakieś życzenia, co do testu? Może ktoś chce pomóc?

Załączone miniatury

• 

[riklaunim]

Możesz zrobić fotki z maską Bahtinowa i filtrami RGB, czy też H-a, O-III, S-II i np. zestawić przesunięcia ostrości na gwiazdce z innymi refraktorami ED/APO.

[Adam_Jesion]

Zastanawiałem się, czy nie lepiej rozbijać filtrem widmo? Któryś od spektroskopii by się nadał. Nie musi przecież mieć dużej rozdzielczości, a jedno zdjęcie takim filterkiem i cała prawda, jak na dłoni

Twoja opcja nie jest dokładna, bo każdy filtr wprowadza swoje przesunięcia ogniska, a ich tzw. parafokalność jest umowna i dotyczy tylko konkretnych setupów.

[MarcinPc]

Adam_Jesion, o 02 sierpień 2011 - 16:20 , powiedział:

Macie jakieś życzenia, co do testu? Może ktoś chce pomóc?

Z mojego punktu widzenia warto by bylo zbadac jaki jest płaski krążek tego szkła. Za 3 dychy chyba mamy prawo wymagać bardzo dobrej jakości i równie dobrych parametrów. Moze Canon ala 350 lub 8300 na początek. Chodzi mi o gwiazdki w takim polu przy 10-15 min ekspozycjach

[Adam_Jesion]

To triplet, więc nie można oczekiwać nic ponad to, co oferuje typowa fizyka tripletu. Trzy soczewki korygują aberrację chromatyczną. Nie ma fizycznej możliwości, że dodatkowo wypłaszczały pole. Do tego potrzebny będzie flattener, tak samo jak np. do Takahashi TOA150.

Największym problemem dużych APO, które miałem (włącznie z TOA) jest to, że tuby alu strasznie zmieniają punkt ogniska (temperatura). W zasadzie nie byłem w stanie zrobić 15 min. przy pikselu 6,8 mikrona. Tu mamy carbon, więc największa wada dużych APO powinna zniknąć.

[riklaunim]

Adam_Jesion, o 02 sierpień 2011 - 16:34 , powiedział:

Zastanawiałem się, czy nie lepiej rozbijać filtrem widmo? Któryś od spektroskopii by się nadał. Nie musi przecież mieć dużej rozdzielczości, a jedno zdjęcie takim filterkiem i cała prawda, jak na dłoni

Twoja opcja nie jest dokładna, bo każdy filtr wprowadza swoje przesunięcia ogniska, a ich tzw. parafokalność jest umowna i dotyczy tylko konkretnych setupów.

Będzie to względne - względem innego teleskopu, którego korekcja jest znana/przewidywalna. Robiłem tak testując Barlowy i reduktory w SCT i bez mierzenia było widać przesunięcia w np. Barlowie GSO (2x, 2 elementowy) i ich praktyczny brak w 3-elementowych "APO" Barlowach. Także reduktor f/6.3 Hirscha dawał ładne przesunięcia, a filtrowy 1,25" blisko matrycy już nie (tj. bez mierzenia nie było tego widać). W refraktorach można tak np. porównać jak dobrze koryguje różne barwy względem czegoś już znanego.

Z siatką dyfrakcyjną (np. Star Analyser) to otrzymasz widmo i raczej trudno będzie z niego coś wyczytać. No chyba że Ronchi . Standardowe testy korekcji barw na gwiazdce więcej powiedzą:

http://www.teleskop-...litaet_1024.jpg
http://www.teleskop-...on-ED80-005.jpg
http://www.teleskop-...ar-120-1000.jpg - achro
http://www.astromani...st-APO-2010.jpg
http://www.astro-for...read.php?t=6084

Adam_Jesion, o 02 sierpień 2011 - 16:42 , powiedział:

To triplet, więc nie można oczekiwać nic ponad to, co oferuje typowa fizyka tripletu

SkyWatcher wkręca ichniejszy flattener i reklamuje je jako 5-elementowe refraktory... było takie foto na TS, ale usunęli produkt

Użytkownik riklaunim edytował ten post 02 sierpień 2011 - 16:53

[Adam_Jesion]

Ciekawostka:
http://astro.uni-tue.../~grzy/APO.html

W teście lepiej wypadł ten Omegon niż TEC140.

[Adam_Jesion]

Cytuj

Z siatką dyfrakcyjną (np. Star Analyser) to otrzymasz widmo i raczej trudno będzie z niego coś wyczytać. No chyba że Ronchi .

Ronchi nie jest od tego. Wszystko co ci rozsmaruje widmo gwiazdy w jednej osi pozwoli też odczytać, w którym zakresie korekcja jest gorsza (linia gwiazdy będzie szersza - bardziej rozogniskowana).

[riklaunim]

Plus seeing i dyspersja atmosferyczna. Próbować można.

[Adam_Jesion]

Omegon 150 APO wysłany, więc wkrótce zaczynamy zabawę. Szkoda, że nie mam, jak do niego zapiąć FLI PL16803

[riklaunim]

Rolka szarej taśmy klejącej i gotowe. Jak pogromcy mitów zrobili z niej łódkę, to i złączka (w dosłowym znaczeniu) kamery z teleskopem też wyjdzie

[Adam_Jesion]

Kilka dni temu otrzymałem prośbę od przedstawiciela marki Omegon o sprostowanie informacji, jakoby Omegon 150 APO był produkowany w Chinach. Okazuje się, że teleskop ten nie ma nic wspólnego z ChRL. Szkło pochodzi z Japonii. Soczewki i teleskop są produkowane w Tajwanie.

Sądzę, że to ważna informacja. Tajwan to jednak klasa jakościowa o oczko wyżej, niż Chiny. Teleskop już jest u mnie w biurze i właśnie idę do naszego studia, żeby cyknąć mu parę zdjęć 

Przedstawiciel Omegona wkrótce się u nas zarejestruje, więc będzie mógł "prostować" informacje na bieżący.

[Adam_Jesion]

Poniżej pierwsze zdjęcia z sesji Omegon robi wrażenie. Jest OGROMNY!!! Więcej napiszę, jak odpocznę i odszukam wenę pisarską. Póki co, jadę montować go w obserwatorium.

Załączone miniatury

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

[Adam_Jesion]

Omegon wisi już na AP1200 w obserwatorium. O ile w biurze wydawał się GIGANTEM, o tyle zamienienie go z AG12 Oriona spowodowało, że w obserwatorium zrobiło się "pusto". Na tym montażu nie robi już takiego monumentalnego wrażenia - tym bardziej, że widywałem na nim 200 mm APO.

Obawiam się, że w tej recenzji będziecie podejrzewać mnie o stronniczość. Refraktor robi tak pozytywne wrażenie, że trudno o nim pisać inaczej, niż w superlatywach. Obiecuję jednak, że będę starał się znaleźć w nim wady, choć - jak na razie, jest bardzo dobrze. A jak ktoś nie wierzy, zawsze może wpaść i sam "pomacać".

Mimowolnie odnoszę go do Takahashi TOA, którego miałem przyjemność (czasami bolesną) posiadać. Omegon wykonany jest "prawie" perfekcyjne (zostawiam margines na to, że zawsze można zrobić coś lepiej - z zasady). Wszystko zrobione jest z kompozytów (włókna węglowe) i wysokiej jakości stopów aluminium. Wstawki w postaci złotych pasków podkreślają serię premium. Jakość i stylistyka podobna jest do wysokiej serii teleskopów William Optics, które niektórzy w środowisku nazywają "biżuterią". Obawiam się, że w ostatecznej recenzji w kategorii Jakość, Omegon będzie musiał dostać przysłowiowego maxa (chyba, że np. odpadnie odrośnik ). Wygląd teleskopu dobrze opisują reakcje ludzi, którzy widzieli go u nas w Astromarkecie - robię OGROMNE WOOOOW!.

Tuba i wyciąg posiada w środku przyzwoite wyczernienie wspomagane dodatkowym bafflami (bodajże 5 sztuk), wysokiej jakości, wielowarstwowe powłoki dają niebieskawo zielone odbicie.

Udało mi się wykonać wczoraj kilka obserwacji. Chmury nie pozwoliły na żadne komfortowe badania, ale jeden rzut okiem na pole gwiazdowe ukazuje typowy kontrast i ostrość dla najlepszych tripletów APO. Ci co widzieli - wiedzą, a reszta - niech żałuje. Obraz wizualny gwiazd, czerni tła, jest porażający. Piszę to z pełną świadomością. Nie ma innej konstrukcji teleskopów, które dawały by tak piękny obraz gwiazd-szpileczek. Tu APO jest po prostu królem.

Nie inaczej jest z obserwacją planet. Wiele razy powtarzałem, że najlepsze planety w swojej "karierze" astronomicznej widziałem przez duże APO. Nigdy nie zapomnę obrazu Jowisza w Takahashi FS128, a potem w TOA130. Czekałem wczoraj 2 godziny na dziurę w chmurach, która chociaż na sekundę odsłoniłaby Jowisza. Doczekałem się już o świcie. Miałem kilka minut na kontemplacje. Co może być lepszego od widoku w APO130? Obrazy z APO 150. I to jest święta prawda. Omegon nie ma żadnych kompleksów i może spokojnie walczyć z najlepszymi, uznanymi już APO. Jowisz przy 200x wyglądał dużo lepiej niż na typowych zdjęciach w internecie. Obraz jest "przestrzenny", czuć, że Jowisz nie jest krążkiem, tylko kulą zawieszoną w przestrzeni. Bardzo dobrze widoczne kolory, w tym brazowe pasy. Wg mnie, planety (i Księżyc) to jedne z tych obiektów, które w astrofotografii wyglądają gorzej, niż live. Nie wiem, czy to tylko moje odczucie, czy i Wam bardziej podobają się w okularze?

Krążki dyfrakcyjne wzorcowe, po obydwu stronach ogniska białe, bez widocznych tęczowych zabarwień. Cecha super APO skorygowanego dla kilku barw trzema soczewkami.

To tyle pierwszych wrażeń. Są naprawdę, szczerze, bardzo pozytywne. Duże APO może w człowieku rozbudzić chęć obserwacji wizualnych samą estetyką obrazów. Ostrość, punktowość, kontrast, kolor, to wszystko wygląda inaczej, niż w konstrukcjach lustrzanych.

Niestety - nic nie ma uniwersalnego i apertura 150 mm nie ma najmniejszych szans z zadaniach, gdzie ważniejsza jest zdolność zbierania fotonów. W DS'ach APO 150 da zbliżone obrazy do dobrego newtona 250 mm, nic poza tym. Kupowanie takiego APO do oglądania słabych obiektów kosmosu mija się z celem. Tu wystarczy teleskop wart 1/10 tego APO.

Jeżeli ktoś kiedyś wyprodukuje takie APO za 5 tys. zł, to okrzyknę go najlepszym teleskopem pod Słońcem. Pokusiłbym się nawet o użycie słowa - UNIWERSALNY! Jednak cena ~30 tys. zł kieruje ten sprzęt w ręce ludzi, którzy wiedzą czego potrzebują i oczekują najlepszych jakościowo obrazów, jakie można zobaczyć pod naszą atmosferą (ostrość, kontrast, kolor).

W następnych testach pobawimy się astrofotografią. Test będzie wg mnie ciekawy, bo przede mną porównanie 2 bardzo różnych konstrukcji, ale w podobnym budżecie. APO150 mm vs AG12 (300 mm). Trudno jednak będzie mi przeprowadzić ten test obiektywnie, bo:
1. nie mam jak podpiąć Atika 383L+ do mojego AG12 (musiałbym "rozbroić" cały setup, dorobić adapter, a to nie jest proste)
2. nie mam jak podpiąć FLI ProLine 16803 do APO150 (nie mam korektora odpowiedniego dla tripletu APO150, który da krążek 55 mm, a szkoda mi trochę wydawać 2K euro na topowe rozwiązania).

Mimo to, zobaczycie zdjęcia z APO150 sparowanego z Atikiem 383L+ oraz z Atikiem 4000 (to chyba polska premiera )

Kończąc ten post pragnę dodać, że oto właśnie skończyła się promocja - chmury powróciły

Użytkownik Adam_Jesion edytował ten post 11 sierpień 2011 - 19:23

[Adam_Jesion]

Właśnie trwa test fotograficzny. Sesja zapuszczona na całą nockę, jak chmury nie przeszkodzą, to będziemy mieć pierwsze poważne zdjęcie z Omegona. Skala ogromna, bo ok. 1 sekundy kątowej na piksel (z kamerą Atik 383L+).

FWHM w okolicach 1,6 piksela (1 sekunda ekspozycji - czyli około 1,7 sekundy kątowej). Zaś przy 10 min. ekspozycji około 1,9 sekundy kątowej. Bardzo ładnie rysuje Omegon.

Dzisiaj na spokojnie potwierdziłem też wczorajsze testy gwiazdowe. Krążki dyfrakcyjne na Wedze wzorcowe, zarówno przed ogniskiem, jak i za ogniskiem (zabarwienie białe). Nie widać żadnych śladów szczątkowej aberracji. Triplet zachowuje się jak najlepsze APO ze stajni TMB, czy Takahashi. Piszę to z pełna odpowiedzialnością za swoje słowa. Także na nisko położonym Księżycu nie udało mi się zaobserwować oznak aberracji chromatycznej.

Wrzucam screena z Maxima. 600 sekund ekspozycji przy skali 1 sek. kątowa (piksel 5,4 um). Ręcznie ustawiona ostrość.

Załączone miniatury

• 

[riklaunim]

I świeci Na niemieckim forum też zawzięcie gadają o tym APO

[Adam_Jesion]

Omegon w kieracie

Załączone miniatury

• 

[Adam_Jesion]

riklaunim, o 07 sierpień 2011 - 00:19 , powiedział:

I świeci Na niemieckim forum też zawzięcie gadają o tym APO

Znaczy - jesteśmy na czasie

Niestety, u mnie promocja się skończyła i przyszły chmury Sesja zatrzymana.

[Mitek]

Adam_Jesion, o 07 sierpień 2011 - 00:40 , powiedział:

Znaczy - jesteśmy na czasie

Niestety, u mnie promocja się skończyła i przyszły chmury Sesja zatrzymana.

Refraktor posiada możliwość regulacji położenia celi względem tuby?

Kolimacja celi to sprawa b. ważna przy długich rurach, dlatego, ze mała nie osiowość czyli nierównoległość osi optycznej do osi obrotu tuby idzie stożkiem i na końcu jest już potworna. Im dłuższa ogniskowa tym kolimacja bardziej potrzebna. Przekłada się to potem na bardzo trudny problem uzyskania odpowiedniej płaskości pola, co skutkuje nierównomierną ostrością w poszczególnych partiach kadru, szczególnie gdy mamy do czynienia z dużymi czipami CCD. Mało kto zwraca na to uwagę ale słabo okrągły kształt gwiazd bierze się właśnie z tego powodu.

Przerabiałem to zagadnienie z pomocą tokarki i robiłem ekspozycje przy różnych ustawieniach osi (kolimacja) gdy osie są nierównoległe gwiazdy po jednej stronie są okrągłe i ostre a po drugiej nie. (Zagadnienie płaskości pola)

Flattener niestety nie jest lekiem na całe zło, gdy mamy do czynienia ze złą kolimacją.

[JaLe]

Adam_Jesion, o 05 sierpień 2011 - 18:44 , powiedział:

Poniżej pierwsze zdjęcia z sesji Omegon robi wrażenie. Jest OGROMNY!!! Więcej napiszę, jak odpocznę i odszukam wenę pisarską. Póki co, jadę montować go w obserwatorium.

Nie wiem czy to pierwsze zdjęcia Jacka w roli modela, ale Adam pod tym względem dobrze wybrał partnera, bo to dwa w jednym

[_Spirit_]

Cytuj

Nie wiem czy to pierwsze zdjęcia Jacka w roli modela, ale Adam pod tym względem dobrze wybrał partnera, bo to dwa w jednym

teraz może więcej kobiet na forum się pojawi

[Adam_Jesion]

W tym sprzęcie, za cenę samochodu, producent pomyślał o regulacji celi więc, "wyjątkowo", obejdzie się bez Twojej tokarki Flattener nie jest od poprawiania błędów kolimacji. Jeżeli to miałeś na myśli, to oczywiście masz rację.

Przed wysyłką refraktor jest sprawdzany, czego dowodem jest dołączany certyfikat ilustrujący kolimację Twojego egzemplarza.

[Mitek]

Adam_Jesion, o 08 sierpień 2011 - 11:04 , powiedział:

W tym sprzęcie, za cenę samochodu, producent pomyślał o regulacji celi więc, "wyjątkowo", obejdzie się bez Twojej tokarki Flattener nie jest od poprawiania błędów kolimacji. Jeżeli to miałeś na myśli, to oczywiście masz rację.

Przed wysyłką refraktor jest sprawdzany, czego dowodem jest dołączany certyfikat ilustrujący kolimację Twojego egzemplarza.

Tak, to miałem na myśli.

[Mitek]

Mitek, o 08 sierpień 2011 - 19:21 , powiedział:

Tak, to miałem na myśli.

Dwa zdjęcie w ramkach przedstawiają dokładnie ten sam obszar nieba, ilustrują i pokazują jak wyglądają gwiazdy w przypadku złej i dobrej kolimacji. Ostatnio robiłem testy i zgłębiłem trochę praktycznej wiedzy. To są prawie brzegi matrycy formatu APS-C z 80ED


Można stworzyć nowy temat i przenieść moje posty.

Załączone miniatury

• 

[bartolini]

Akurat cela w SW80ED jest tak durnie zrobiona, że nie ma kolimacji, a dodatkowo wokół dubletu konstruktor został 8~10mm ściankę "pod odrośnik" - pewnie żeby się wszystko szybciej wychładzały...

Z drugiej strony długie achromaty SW od średnicy 100mm miały koliowane cele - chociaż teleskopy typowo do wizuala.

[Adam_Jesion]

Mitek - a skąd wiesz, że to kolimacja, a nie nieosiowość, czyli brak prostopadłości matrycy do wiązki światła? Zbadałeś to? Powiem tylko tyle, że nie sposób zamontować prawidłowo DSLR w wyciągu z noskiem (+ pierścień zaciskowy). Inaczej mówiąc, to co miałeś "kopnięte" przy wyciągu, zbilansowałeś kolimacją obiektywu.

Nie bada się kolimacji refraktorów w ten sposób. To zwyczajnie zgubne, bo nie jesteś w stanie stwierdzić, że na 100% matryca, wyciąg, etc. jest osiowo.

[Mitek]

Adam_Jesion, o 08 sierpień 2011 - 23:57 , powiedział:

Mitek - a skąd wiesz, że to kolimacja, a nie nieosiowość, czyli brak prostopadłości matrycy do wiązki światła? Zbadałeś to? Powiem tylko tyle, że nie sposób zamontować prawidłowo DSLR w wyciągu z noskiem (+ pierścień zaciskowy). Inaczej mówiąc, to co miałeś "kopnięte" przy wyciągu, zbilansowałeś kolimacją obiektywu.

Nie bada się kolimacji refraktorów w ten sposób. To zwyczajnie zgubne, bo nie jesteś w stanie stwierdzić, że na 100% matryca, wyciąg, etc. jest osiowo.

Jestem w stanie sprawdzić na tokarce wszelkie przesunięcia osi ja to nazywam kolimacją czyli wyregulowaniem osi, samo z siebie logiczne jest, że przy nierównoległych osiach automatycznie płaszczyzny ostrości i matrycy są nierównoległe. czy na złączkach nie występuje bicie, itp zdjęcia potwierdzają, że kolimacja jest przeprowadzona prawidłowo.

[Mitek]

Mitek, o 09 sierpień 2011 - 09:51 , powiedział:

Jestem w stanie sprawdzić na tokarce wszelkie przesunięcia osi ja to nazywam kolimacją czyli wyregulowaniem osi, samo z siebie logiczne jest, że przy nierównoległych osiach automatycznie płaszczyzny ostrości i matrycy są nierównoległe. czy na złączkach nie występuje bicie, itp zdjęcia potwierdzają, że kolimacja jest przeprowadzona prawidłowo.

Generalnie ja nie mam żadnych nosków tylko wszystko dorabiane na gwintach się trzyma. T2

[Adam_Jesion]

Mitek, o 09 sierpień 2011 - 10:07 , powiedział:

Generalnie ja nie mam żadnych nosków tylko wszystko dorabiane na gwintach się trzyma. T2

Gwinty to bardzo dobry pomysł.

A z innej beczki - czy T2 nie winietuje Ci z dużą matrycą? Może być trochę mało... Ja przy APS-c raczej zalecam przejście na M48 z adapterami.

[Adam_Jesion]

Wrzucałem już w wątku Atikowym, ale z racji faktu, że test dotyczy też Omegona, oraz kronikarskiego obowiązku, wrzucam zdjęcie też tu (sorry za dubel).

7 klatek z kamery ATIK 4000 po 10 minut każda (bez korektora).


Omegon rysuje pięknie, zarówno w wizualu, jak i astrofotografii. Jak widać, ma wystarczający krążek światła aby pokryć matrycę 15,15x15,15 mm, ale przy pikselu 7,4 mikrona to już wszystko. Powyżej tego formatu niezbędny będzie korektor pola (flattener). Ja zastosowałem AstroTech 2" Flattener i po pierwszych testach wygląda, że obraz jest żyleta od brzegu, do brzegu.

Wynikowa rozdzielczość per piksel wyniosła w powyższym zdjęcie 1,4 sekundy, więc już naprawdę sporo. Jak na taką skalę obraz gwiazd jest perfekcyjny. Za to można APO pokochać.

Zmierzyłem Omegonowi ogniskową i wynosi ona dokładnie 1049 mm, w stosunku do deklarowanej 1000 mm. Niby niewiele, ale podejrzewam jednak, że jest to czysto marketingowy zabieg nie mający odbicia w rzeczywistości. Światłosiła f6,67 zawsze wygląda lepiej, niż f7, choć to poziom różnicy słynnego 9,99 w zakupach

Fakt oczywiście bez znaczenia na użytkowanie refraktora i podaję go, jako swoistą ciekawostkę.

Wyciąg Omegona sprawuje się bez zarzutu. Producent deklaruje nośność na poziomie 10 kg, co by oznaczało, że mógłbym zamontować na nim FLI ProLine z duża matrycą. Póki co, nie jestem w stanie tego zrobić ze względu na brak flattenera, który dałby mi na wyjściu krążek 6 cm. Czekam także na informacje od producenta w sprawie gwintu, który jest na końcu wyciągu. Może uda mi się to jakoś poskładać, bo jestem bardzo ciekawy, jakby to działało z ProLine. Karbonowa tuba sprawuje się świetnie i po ustawieniu ostrości nie musiałem jej korygować aż do świtu. Przypomnę, że przy Takahashi TOA miałem z tym dramat. Nawet 15 min. ekspozycja zawierała w sobie shift termiczny. Wniosek - duże APO kupujcie tylko i wyłącznie w karbonie!
Kwestia ta jest w trakcie analizy. Prawdopodobnie nie jest to zasadna teza.
Może ktoś ma flattener 2,5" lub 3" (np. TMB), który mógłby wypożyczyć do tego testu???

Pierwszą połowę nocy przeznaczyliśmy z Jazzem na testy wizualne. Niebo nie zachwycało, a zachodzący Księżyc mocno iluminował. Mimo to, udało nam się potwierdzić perfekcyjną jakość optyki OMEGONA. To jest naprawdę prawdziwe super APO mogące stawać w szranki z TMB, LOMO, TEC, Takahashi, czy AP (i tylko z nimi - niczym niżej). Obraz gwiazd jest niesamowicie punktowy, czegoś takiego nie da się zobaczyć w sprzęcie z dolnej, czy średniej półki. Na pewno dla jasnych obiektów, typu Księżyc, planety, gwiazdy, gromady, nie ma lepszego sprzętu na Ziemi, niż APO. To kwestia poza dyskusją. Obraz jest tak ostry i kontrastowy, że aż trudno uwierzyć. Wrażenia dużo lepsze niż oglądanie zdjęć. Jowisz, kiedy wspiął się na wysokość kilkudziesięciu stopni powalił mnie (kolejny raz). Widoczne z łatwością struktury i detale w częściach polarnych. Piękne.

A co z DS? I tu już nie jest tak radośnie. Przy obiektach rozciągłych liczy się nie ostrość, ale ilość fotonów, które apertura jest w stanie pochłonąć. Duże newtony są tu bezkonkurencyjne. Jeżeli oglądanie DS jest dla Ciebie najważniejsze, to w tym budżecie kupisz ogromnego dobsa, który zniszczy APO 150 na każdym słabszym obiekcie.

Omegon ma obiektyw o średnicy 150 mm. Na jego korzyść w stosunku do newtona działa:
1. brak obstrukcji (większa ilość fotonów)
2. większy kontrast
Biorąc pod uwagę te różnice, mógłbym spróbować oszacować, z jakim newtonem obraz DS będzie porównywalny. Robię to intuicyjnie, więc nie bijcie, jeżeli sądzicie inaczej. Obstawiam, że jasnością i widocznością słabych galaktyk APO 150 dorównuje +/- newtonowi 250 mm. Powyżej tej apertury newtony będą przeganiać APO. Przy 350-400 mm to już będzie knockout.

W idealnym obserwatorium obserwatora wizualnego widziałbym Omegona 150, a obok 500 mm dobsona. To istny raj. No i oczywiście sponsora, który za to zapłaci

W najbliższym czasie będę fotografował Omegonem, więc zobaczycie sporo zdjęć (pod warunkiem pogody).

Użytkownik Adam_Jesion edytował ten post 12 sierpień 2011 - 14:10