[ACUBENES]

W środę drugiego listopada tego roku spędziłem noc w towarzystwie Marka i Mariusza pod gwiazdami na naszej miejscówce ,pogoda dopisała niebo bezchmurne temperatura znośna i lekka mgła dwa Newtony 16 i 10''.
Tej nocy największy nacisk postawiłem na mgławice emisyjne świecące w pasmie wodoru H-beta wyposażony w odpowiedni filtr lumicon 2'' h-beta wycieczkę rozpocząłem od mgławicy IC 5146 (Kokon) położonej na tle letniego gwiazdozbioru łabędzia.
Mgławica ta jest perłą wieńczącą koniec ciemnej mgławicy Barnard 168 odległej o 4000 ly o jasności wg.cdc 10,0mag i jasności powierzchniowej (SB)15,5mag
Na pokład gso 16'' trafił Nagler 31 z wspomnianym filtrem samo zlokalizowanie kokonu nie sprawiło żadnych problemów filtr odcedził tylko pożądaną część widma ukazując wyraźny okrągły placek ,po chwili wpatrywania się wyskoczyły słabo widoczne nieregularności .
Przez dłuższą chwilę syciliśmy oczy niecodziennym widokiem niestety czas minoł na rzecz czekającej w kolejce i pukającej w tubę Kaliforni .
Odkryta w 1885 przez Edwarda Barnarda (ngc 1499) kształtem przypomina wybrzeże Kaliforni spoczywa na tle Perseusza jest bardzo rozległa dłuższy bok zajmuje aż 4* nieboskłonu natomiast krótki mieścił się w polu Naglera 31 czyli około 1,3*
Zestaw taki sam jak poprzednio szybka lokalizacja gwiazdy Menkib lekko do góry i Kalifornia wlewa się szerokim strumieniem w pole okularu wypełniając je po brzegi ŁAŁ wstrzymany oddech świadczy o wszystkim.
Obiekt ustawiony był pionowo i przesuwając się z góry na dół odniosłem wrażenie jakby spływu amazonką po spiętrzonej wodzie, obiekt jasny z widoczną linią brzegową naprawdę godny polecenia.
Nieopodal Kaliforni w sąsiedniej konstelacji Kasiopei tuż obok znanego Messsiera 52 czai się mgławica bąbel ngc 7635.
Początkowo syciliśmy oczy gromadą M 52 oraz Czernik 43 po czym na pokład wrócił okular z filtrem h-beta .
Odległy o 11000ly balonik w szesnastu calach świeci stosunkowo jasno na pierwszy rzut oka to rozmazana gwiazda z mętną otoczką dopiero po czasie widac jaśniejszego bąbla oraz otaczającą go pozostałą rozległą część mgławicy.
Co ciekawe najjaśniejsza część bąbla lepiej widoczna była w filtrze 0III natomiast rozległe o wiele słabsze peryferia lepiej prezentowały się w h-beta.
Zmierzając 1,5*na zachód natrafiłem jeszcze na dwie małe gromadki otwarte ta bardziej okazała ngc 7510 do złudzenia przyponinała mały wieszak natomiast mniejsza Markarian 50 to ciasne skupisko garści gwaiazdek.
Czas na gwóźdź programu czyli koński łeb .
Wybiła godzina 02;30 Orion wzniósł się wysoko i mogłem spokojnie na wygodnym krzesełku rozpocząć poszukiwanie głowy konia , początkowo oprócz rozległej mgławicy IC 434 nic więcej nie widziałem icek wyraźnie wybijał się z tła gdzieś obok palił się krzak a koń uciekł .
Wtedy podmieniłem Naglera 31 na LVW 22 i po czasie koń ukazał swą czarną głowę na tle icka, poleciało kilka głośnych słów zachwutu i kolejka chętnych się ustawiła za moimi plecami naprawdę emocje sięgneły zenitu poprostu szczyty podniety.
Konik bardzo słabo odcinał się na tle icka , nie było dokładnie widać kształtu głowy tylko raczej proste pociemnienie jakby położony palec na mgławicy sam kształt głowy wyskakiwał w domyśle aczkolwiek ciemna mgławica B33 upolowana na bank.
Dodam jeszcze że mała mgławica ngc 2023 pod koniem została wygaszona przez filtr h-beta.
Tak rozpocząłem wycieczkę po niebie z H-betą

[ACUBENES]

Minionej nocy na wspólnym spotkaniu w okolicy północy potraktowaliśmy konika kilkoma sprzętami dodam że powietrze było przejrzyste zero mgieł gwiazdki się wysypały tylko wiatr był złośliwy .
Do szesnastki trfił filtr lumicon H-beta 2'' plus Vixen LVW 22 i wszyscy czterej oglądaliśmy konika , co prawda jeden z nas miał mały kłopot ale po dokładnym wytłumaczeniu czego ma szukać wypatrzył konika po czym przewiany silnym wiatrem pierzchnął do domu.
Jak nasyciliśmy oczy konikiem postanowiłem spróbować powalczyć z dziesiątką o dziwo icek 434 zaskoczył mnie swoją jasnością a na nim bezproblemowo widoczne pociemnienie .B33 nie był widoczny na wprost jak w 16'' i należy pomyszkować wzrokiem w jego okolicy i wyskoczy po chwili , w tym teleskopie jest to obiekt trudny aczkolwiek pod niebem 6mag plus jest spokojnie w zasięgu i nie powinien stanowić karkołomnego wyzwania.
Podczas gdy pozostali dwaj koledzy polowali na konika w dziesiątce ja dziwnym wzrokiem patrzyłem na stojącą obok synte 8'' hmmm decyja była szybka idę za ciosem.
Gdy wszyscy zobaczyli konika w dziesiątce zestaw patrzałkowy trafił do frani 8'' zajołem wygodną pozycję i wio ,po dłuższej chwili icek 434 delikatnie wyskoczył z tła ciągnąc ze sobą konika widocznego momentami tylko i wyłącznie zerkaniem pomyślałem NIE MO ŻLI WE jednk b33 w ośmiu calach jest do wyłuskania.
W ośmiu calach konik to obiekt ekstremalnie trudy wymagający wcześniejszego przygotowania na większym teleskopie aby dokładnie wiedzieć gdzie i czego szukać.
Jak cała trójca z bólami wyłuskała majaczącego zerkaniem konika w syncie 8''powróciliśmy do szesnastki i wtedy rozległy się
okrzyki zachwytu , po solidnym treningu oka w mniejszych rurkach zobaczyłem nie tylko ciemną podłużną plamę ale pysk konia
Mgławica nabrała wyraźnego kształtu była o niebo lepsza niż za pierwszym razem podczas mglistej pogody ,po prostu rewelacja, ochh, achh, echh!

[Ucio]

To i ja dorzucę swoje 2 grosze bo też widziałem kunia


A na poważnie to byłem sceptycznie nastawiony i zostawiłem sobie B33 na koniec obserwacji kiedy górował i opłaciło się. Przejrzystość 4/5, seeing 3/5, nelm zmierzony 6.2-6.3 mag. Do ujeżdżania konia użyłem 12" + Es 14 mm + filtr Gso nebula. Sama mgławica IC 434 znajdująca się za koniem była wyraźnie widoczna, jej krawędź po stronie NGC 2023 odcinała się wyraźnie od tła i jasność spadała niejednorodnie w kierunku przeciwnym. Pole widzenia okularu ustawiłem tak żeby Alnitak był z zapasem poza nim. Koń w okularze nie wyglądał jak koń, widok przypominał bardziej jakby ktoś przetarł krawędź mgławicy IC 434 i został czarny ślad. Miejsce B 33 jest charakterystyczne bo pociemnienie znajduje się zaraz obok 3ch gwiazdek położonych prawie w jednej linii z jasną krawędzią mgławicy IC. Sam koń widoczny był zerkaniem przez ok 70-80% czasu obserwacji. Jako, że używałem mapki z Pasem Oriona zamieszczonej w Pocket Sky Atlas, dodatkowo wykonałem sobie prosty szkic żeby porównać obserwację ze zdjęciem w domu. Okazało się że wszystko się zgadza także jestem pewien walnięcia konia Ten szkic z newtona 10" : http://skytour.homes...m/files/b33.jpg nieźle oddaje to co widać, jedyne co bym poprawił to większa jasność IC 434 po stronie konia bo tu cała jest jednorodna.