Skocz do zawartości

Witaj na forum skupiającym największą społeczność astronomiczną w Polsce - Astropolis.pl
Zachęcamy do rejstracji, dzięki której uzyskasz dostęp do wszystkich funkcji Astropolis.pl. Po tym, jak założysz swoje konto i zalogujesz się do systemu będziesz mógł zakładać wątki, odpowiadać we wszystkich tematach, oceniać posty innych użytkowników, a także korzystać z rozbudowanego systemu komunikacji między użytkownikami. Jeśli masz już swoje konto, zaloguj się tutaj - w przeciwnym wypadku zarejestruj konto - za darmo - teraz!

Ostatnio dodane artykuły

Zobacz wszystkie artykuły

BĄDŹ NA BIEŻĄCO - SUBSKRYBUJ NAS

 
           

Dwa egzotyczne zakryciowe zjawiska w Układzie Słonecznym w ciągu najbliższych 12 lat

Autor: LibMar | mar 03 2016 14:02 | 14 komentarze

Witam!

 

Przeglądając interesujące konfiguracje w programie Stellarium, natrafiłem na dwa bardzo rzadkie zjawiska astronomiczne w Układzie Słonecznym, o których warto być poinformowanym znacznie wcześniej. Nigdy do tej pory nie były obserwowane, a będą widoczne z terenu Polski! Ich rzadkość powoduje, że istnieje ponad 90% szans, że nikt nie zwróciłby na nie uwagi.

 

Omówię dwa zjawiska zakryciowe, które nastąpią w 2022 i 2028 roku. Myślę, że większość z nas przez najbliższe lata wciąż będzie w stanie prowadzić obserwacje astronomiczne.

 

_____________________________________________________________

 

27 sierpnia 2022 roku - zakrycie Słońca przez pierścienie Saturna i samą planetę oglądaną z powierzchni Iapetusa

 

Nie sądzę, aby zjawisko wejścia jednego z księżyców galileuszowych w cień Jowisza było czymś nowym. Każdy planeciarz prawdopodobnie zwrócił uwagę na to, że dany księżyc nie był akurat widoczny, ponieważ znajdował się w cieniu planety. Nie jest to również bardzo trudne zjawisko do uchwycenia - zachodzi co najmniej kilka razy w tygodniu i nie wymaga użycia dużego teleskopu. Niewielki refraktor SW 80/400 z lustrzanką powinien być wystarczający, aby zaobserwować zjawisko dla każdego z czterech największych księżyców Jowisza.

 

Podnieśmy nieco poprzeczkę i zwróćmy uwagę na zewnętrzne planety. Im dalszy obiekt, to zjawisko zachodzi znacznie bliżej tarczy planety (bo obiekty ustawiają się bardziej "w jedną linię"). Dlatego uchwycenie tego zjawiska wśród księżyców Urana i Neptuna jest praktycznie niemożliwe. Natomiast wśród Saturna - można jak najbardziej. Do dyspozycji jest aż 5 obiektów, które znajdują się w zasięgu amatorskiego sprzętu: Tytan, Rhea, Dione, Tethys oraz Iapetus. Hyperion prawdopodobnie również może być wliczony, o ile dysponujemy dużym sprzętem przy doskonałych warunkach atmosferycznych.

 

Spośród tej piątki, tylko Iapetus jest wyjątkowy. Jako jedyny ma bardzo dużą inklinację, w wyniku czego mogą zachodzić dodatkowo zjawiska związane z zakrywaniem Słońca przez pierścienie. W przypadku pozostałych planet jest to praktycznie niezauważalne, gdyż pierścienie są ustawione "kantem". I właśnie 27 sierpnia 2022 roku będziemy mogli takie zjawisko obserwować.

 

Ponieważ całe zakrycie trwa kilkanaście godzin, możemy delektować się wyłącznie częścią całego wydarzenia. Około dwie i pół godziny po zachodzie Słońca (o 20:55) dojdzie do wyjścia Iapetusa z cienia Saturna. Dojdzie do tego około 8-12 stopni nad horyzontem, przy czym obserwatorzy ze wschodniej Polski będą mogli zaobserwować zdecydowanie wyżej. Następnie przez kilka godzin zobaczymy stopniowe znikanie i pojaśnienie samego księżyca, co wiąże się z wchodzeniem i wychodzeniem Iapetusa przez kolejne pierścienie i ich przerwy. Trudno powiedzieć jak dobrze widoczne są te zjawiska. Na pewno będzie wiązało się z wielokrotnym spadkiem jasności księżyca, którego amplituda może sięgać nawet o kilka dziesiątych części magnitudo. Osoby zajmujące się fotometrią mogłyby wyznaczyć w ten sposób co najmniej kilka przerw w pierścieniach planety, nie tylko Cassiniego i Enckego. Ponieważ Iapetus jest tarczką (a nie obiektem gwiazdopodobnym), uchwycenie niewielkich przerw (rzędu kilkunastu kilometrów) będzie prawdopodobnie niemożliwe.

 

post-21871-0-54099100-1457007940.png

 

Na obrazku wyżej widzimy położenie Iapetusa względem Saturna. Czy jest to zbyt mała odległość? Moim zdaniem, nie powinno stanowić większą przeszkodę. Za pomocą GSO 8" (ogniskowa 800mm, średnica 203mm) sfotografowałem Enceladusa, który znajdował się kilka pikseli dalej od prześwietlonego Saturna. A w takiej samej odległości (pod koniec zjawiska nawet nieco dalej) będzie widoczny Iapetus. Z tego powodu uważam, że minimalnym sprzętem do sfotografowania będzie SW 150/750 na montażu paralaktycznym + średniej klasy lustrzanka. Co do wizuala, to się nie wypowiem - niech omówią to osoby, które mają za sobą obserwacje Enceladusa i Mimasa swoimi teleskopami.

 

Zjawisko jest bardzo podobne do egzoplanety, która znajduje się w konstelacji Wilka. Mowa tutaj o "Saturnie na sterydach". Dzięki Iapetusowi dojdzie do podobnego wydarzenia w naszym Układzie Słonecznym!

 

 

Zakrycia zakończą się około godziny 23:30, około 4 godziny przed zachodem planety. Saturn będzie znajdował się przez ten czas na wysokości około 15-25 stopni, w zależności od szerokości geograficznej i wybranej chwili w trakcie okultacji.

 

Kolejne takie zjawisko (widoczne z terenu Polski) nastąpi 15 grudnia tego samego roku! Nie będzie do obserwacji: zobaczymy tylko część zjawisk związana z zakrywaniem Słońca przez pierścienie. Na kolejne poczekamy prawdopodobnie do 2051/2052 roku.

 

_____________________________________________________________

 

25/26 IV 2028 roku - tranzyt Io i zakrycie Słońca przez Jowisza obserwowane z powierzchni Elary

 

I znowu wróciliśmy do tematu związanego z wchodzeniem księżyców w cień planety. Zwróćmy jednak szczególną uwagę na Elarę, gdyż w nocy z 25 do 26 kwietnia 2028 roku dojdzie do rzadkiego podwójnego zjawiska, które z terenów Polski może być obserwowane co kilkaset lat! Jest to wejście zewnętrznego księżyca w cień Jowisza i dodatkowo w półcień jednego z księżyców galileuszowych.

 

 

W godzinach 21:40-22:00 dojdzie do przejścia Io na tle tarczy Słońca. Ponieważ tarcza słoneczna będzie zakryta w 14%, mniej światła będzie docierało do Elary. W ten sposób dojdzie do pociemnienia zewnętrznego księżyca o 0.17 magnitudo. Tak duży spadek jasności powinien być dostrzegalny na zdjęciach (lub stackach z materiału obejmujący nie więcej niż 5 minut łącznego naświetlania), gdzie zasięg gwiazdowy wynosi 19 magnitudo lub więcej.

 

Zdecydowanie łatwiejsze będzie wejście Elary w cień Jowisza, gdyż wystarczy zaobserwować nagłe "znikanie gwiazdy" na kolejnych fotografiach. Dojdzie do tego w godzinach od 22:55 do 01:00 w nocy. O godzinie 00:40 spadek jasności powinien już przekroczyć o 1 magnitudo, a kilka minut przed całkowitym zakryciem - osiągnąć 20 magnitudo.

 

post-21871-0-45939900-1457009656.png

 

post-21871-0-50947500-1457009666.png

 

Wszystkie zjawiska z tym związane nastąpią na wysokości około 25-40 stopni nad horyzontem. Odkrycie Elary nie będzie widoczne z terenu Polski, gdyż nastąpi po godzinie 8:30.

 

Zjawisko będzie zdecydowanie trudniejsze do zaobserwowania niż Saturn-Iapetus i zarezerwowane dla posiadaczy odpowiedniego sprzętu do astrofotografii. Elara ma jasność 17.5 magnitudo, jednak zmiany jasności będą wystarczająco duże, aby uchwycić nawet za pomocą dużego Dobsona (14+ cali) na GOTO czy większych Newtonach (10+ cali) na montażu paralaktycznym.

 

_____________________________________________________________

 

Podane godziny uwzględniają już czas letni i zimowy.

 

 

 


+12

Zdjęcie

Dwa egzotyczne zakryciowe zjawiska w Układzie Słonecznym w ciągu najbliższych 12 lat

- - - - -


  • Zaloguj się, aby dodać odpowiedź
14 odpowiedzi w tym temacie

#1
LibMar

LibMar

    Kanopus

  • Moderator
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 1926 postów
  • Skąd:Suwałki/Białystok

*
Popularny

Witam!

 

Przeglądając interesujące konfiguracje w programie Stellarium, natrafiłem na dwa bardzo rzadkie zjawiska astronomiczne w Układzie Słonecznym, o których warto być poinformowanym znacznie wcześniej. Nigdy do tej pory nie były obserwowane, a będą widoczne z terenu Polski! Ich rzadkość powoduje, że istnieje ponad 90% szans, że nikt nie zwróciłby na nie uwagi.

 

Omówię dwa zjawiska zakryciowe, które nastąpią w 2022 i 2028 roku. Myślę, że większość z nas przez najbliższe lata wciąż będzie w stanie prowadzić obserwacje astronomiczne.

 

_____________________________________________________________

 

27 sierpnia 2022 roku - zakrycie Słońca przez pierścienie Saturna i samą planetę oglądaną z powierzchni Iapetusa

 

Nie sądzę, aby zjawisko wejścia jednego z księżyców galileuszowych w cień Jowisza było czymś nowym. Każdy planeciarz prawdopodobnie zwrócił uwagę na to, że dany księżyc nie był akurat widoczny, ponieważ znajdował się w cieniu planety. Nie jest to również bardzo trudne zjawisko do uchwycenia - zachodzi co najmniej kilka razy w tygodniu i nie wymaga użycia dużego teleskopu. Niewielki refraktor SW 80/400 z lustrzanką powinien być wystarczający, aby zaobserwować zjawisko dla każdego z czterech największych księżyców Jowisza.

 

Podnieśmy nieco poprzeczkę i zwróćmy uwagę na zewnętrzne planety. Im dalszy obiekt, to zjawisko zachodzi znacznie bliżej tarczy planety (bo obiekty ustawiają się bardziej "w jedną linię"). Dlatego uchwycenie tego zjawiska wśród księżyców Urana i Neptuna jest praktycznie niemożliwe. Natomiast wśród Saturna - można jak najbardziej. Do dyspozycji jest aż 5 obiektów, które znajdują się w zasięgu amatorskiego sprzętu: Tytan, Rhea, Dione, Tethys oraz Iapetus. Hyperion prawdopodobnie również może być wliczony, o ile dysponujemy dużym sprzętem przy doskonałych warunkach atmosferycznych.

 

Spośród tej piątki, tylko Iapetus jest wyjątkowy. Jako jedyny ma bardzo dużą inklinację, w wyniku czego mogą zachodzić dodatkowo zjawiska związane z zakrywaniem Słońca przez pierścienie. W przypadku pozostałych planet jest to praktycznie niezauważalne, gdyż pierścienie są ustawione "kantem". I właśnie 27 sierpnia 2022 roku będziemy mogli takie zjawisko obserwować.

 

Ponieważ całe zakrycie trwa kilkanaście godzin, możemy delektować się wyłącznie częścią całego wydarzenia. Około dwie i pół godziny po zachodzie Słońca (o 20:55) dojdzie do wyjścia Iapetusa z cienia Saturna. Dojdzie do tego około 8-12 stopni nad horyzontem, przy czym obserwatorzy ze wschodniej Polski będą mogli zaobserwować zdecydowanie wyżej. Następnie przez kilka godzin zobaczymy stopniowe znikanie i pojaśnienie samego księżyca, co wiąże się z wchodzeniem i wychodzeniem Iapetusa przez kolejne pierścienie i ich przerwy. Trudno powiedzieć jak dobrze widoczne są te zjawiska. Na pewno będzie wiązało się z wielokrotnym spadkiem jasności księżyca, którego amplituda może sięgać nawet o kilka dziesiątych części magnitudo. Osoby zajmujące się fotometrią mogłyby wyznaczyć w ten sposób co najmniej kilka przerw w pierścieniach planety, nie tylko Cassiniego i Enckego. Ponieważ Iapetus jest tarczką (a nie obiektem gwiazdopodobnym), uchwycenie niewielkich przerw (rzędu kilkunastu kilometrów) będzie prawdopodobnie niemożliwe.

 

post-21871-0-54099100-1457007940.png

 

Na obrazku wyżej widzimy położenie Iapetusa względem Saturna. Czy jest to zbyt mała odległość? Moim zdaniem, nie powinno stanowić większą przeszkodę. Za pomocą GSO 8" (ogniskowa 800mm, średnica 203mm) sfotografowałem Enceladusa, który znajdował się kilka pikseli dalej od prześwietlonego Saturna. A w takiej samej odległości (pod koniec zjawiska nawet nieco dalej) będzie widoczny Iapetus. Z tego powodu uważam, że minimalnym sprzętem do sfotografowania będzie SW 150/750 na montażu paralaktycznym + średniej klasy lustrzanka. Co do wizuala, to się nie wypowiem - niech omówią to osoby, które mają za sobą obserwacje Enceladusa i Mimasa swoimi teleskopami.

 

Zjawisko jest bardzo podobne do egzoplanety, która znajduje się w konstelacji Wilka. Mowa tutaj o "Saturnie na sterydach". Dzięki Iapetusowi dojdzie do podobnego wydarzenia w naszym Układzie Słonecznym!

 

 

Zakrycia zakończą się około godziny 23:30, około 4 godziny przed zachodem planety. Saturn będzie znajdował się przez ten czas na wysokości około 15-25 stopni, w zależności od szerokości geograficznej i wybranej chwili w trakcie okultacji.

 

Kolejne takie zjawisko (widoczne z terenu Polski) nastąpi 15 grudnia tego samego roku! Nie będzie do obserwacji: zobaczymy tylko część zjawisk związana z zakrywaniem Słońca przez pierścienie. Na kolejne poczekamy prawdopodobnie do 2051/2052 roku.

 

_____________________________________________________________

 

25/26 IV 2028 roku - tranzyt Io i zakrycie Słońca przez Jowisza obserwowane z powierzchni Elary

 

I znowu wróciliśmy do tematu związanego z wchodzeniem księżyców w cień planety. Zwróćmy jednak szczególną uwagę na Elarę, gdyż w nocy z 25 do 26 kwietnia 2028 roku dojdzie do rzadkiego podwójnego zjawiska, które z terenów Polski może być obserwowane co kilkaset lat! Jest to wejście zewnętrznego księżyca w cień Jowisza i dodatkowo w półcień jednego z księżyców galileuszowych.

 

 

W godzinach 21:40-22:00 dojdzie do przejścia Io na tle tarczy Słońca. Ponieważ tarcza słoneczna będzie zakryta w 14%, mniej światła będzie docierało do Elary. W ten sposób dojdzie do pociemnienia zewnętrznego księżyca o 0.17 magnitudo. Tak duży spadek jasności powinien być dostrzegalny na zdjęciach (lub stackach z materiału obejmujący nie więcej niż 5 minut łącznego naświetlania), gdzie zasięg gwiazdowy wynosi 19 magnitudo lub więcej.

 

Zdecydowanie łatwiejsze będzie wejście Elary w cień Jowisza, gdyż wystarczy zaobserwować nagłe "znikanie gwiazdy" na kolejnych fotografiach. Dojdzie do tego w godzinach od 22:55 do 01:00 w nocy. O godzinie 00:40 spadek jasności powinien już przekroczyć o 1 magnitudo, a kilka minut przed całkowitym zakryciem - osiągnąć 20 magnitudo.

 

post-21871-0-45939900-1457009656.png

 

post-21871-0-50947500-1457009666.png

 

Wszystkie zjawiska z tym związane nastąpią na wysokości około 25-40 stopni nad horyzontem. Odkrycie Elary nie będzie widoczne z terenu Polski, gdyż nastąpi po godzinie 8:30.

 

Zjawisko będzie zdecydowanie trudniejsze do zaobserwowania niż Saturn-Iapetus i zarezerwowane dla posiadaczy odpowiedniego sprzętu do astrofotografii. Elara ma jasność 17.5 magnitudo, jednak zmiany jasności będą wystarczająco duże, aby uchwycić nawet za pomocą dużego Dobsona (14+ cali) na GOTO czy większych Newtonach (10+ cali) na montażu paralaktycznym.

 

_____________________________________________________________

 

Podane godziny uwzględniają już czas letni i zimowy.

 

 

 

Załączone miniatury

  • Saturn Iapetus.png
  • Elara Io.png
  • Io i Jowisz razem.png
  • saturn.jpg

+12

Ciekawostki astronomiczne i obserwacje nieba na żywo...

https://www.facebook...stronomicznych/




#2
Paether

Paether

    Saiya-jin

  • Administrator
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 6148 postów
  • Skąd:Krosno/Rugby

Pierwszy raz w życiu spotykam się z nazwą "Elara"  :whaaaaa:


+1
Post rekomendują: Mathef,

Równość dla wszystkich kolorów! Stowarzyszenie LRGB


#3
LibMar

LibMar

    Kanopus

  • Moderator
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 1926 postów
  • Skąd:Suwałki/Białystok

Pierwszy raz w życiu spotykam się z nazwą "Elara"  :whaaaaa:

 

To tylko niepozorny zewnętrzny księżyc Jowisza, który oferuje nam możliwość zaobserwowania bardzo rzadkiego zaćmienia :)

 

Poprawka przy kolejnym (grudniowym) zjawisku w układzie Saturn-Iapetus. Przez przypadek przestawiłem wyrazy w zdaniu i później nie sprawdziłem. Zjawisko będzie widoczne bardzo słabo, gdyż będziemy mieli najwyżej dwie godziny, aby podjąć próbę obserwacji kilku przerw w pierścieniach Saturna, tych bliższych niż przerwa Cassiniego.


0

Ciekawostki astronomiczne i obserwacje nieba na żywo...

https://www.facebook...stronomicznych/


#4
slvmtz

slvmtz

    Alnitak

  • Astroamator
  • PipPip
  • 96 postów

Powiem Ci chłopaku, że ambicje to ty masz nieziemskie :D
Mówiąc, że idziesz pod górkę pewnie bym Cię uraził, bo ty ewidentnie wchodzisz po pionowej ścianie.. oczywiście w przenośni.

Swoją drogą bardzo mnie ciekawi, jak wyglądałoby zakrycie o którym mówisz, że wydarzy się 25/26 kwietnia 2028 i widoczne będzie z "Elary", gdybyśmy właśnie z powierzchni tego Księżyca na nie patrzyli.

Ja kocham teoretyczne rozmyślenia, więc wybacz, że dręczę Cię taką odpowiedzią... chyba sięgnę po GIMP'a i sobie to zobrazuję :D
 


0

#5
Paether

Paether

    Saiya-jin

  • Administrator
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 6148 postów
  • Skąd:Krosno/Rugby

 

To tylko niepozorny zewnętrzny księżyc Jowisza, który oferuje nam możliwość zaobserwowania bardzo rzadkiego zaćmienia :)

 

Teraz to już wiem :P Nawet jak przeczytałem Twój tekst, myślałem, że to niedawno odkryty księżyc, a tu się okazuje, że znamy go już ponad 100 lat :D


0

Równość dla wszystkich kolorów! Stowarzyszenie LRGB


#6
Apex

Apex

    Antares

  • Społeczność Astropolis
  • PipPipPipPip
  • 162 postów

Pytanie kto odkopie ten temat za 6 lat?


0

#7
WielkiAtraktor

WielkiAtraktor

    Słonecznik

  • Społeczność Astropolis
  • PipPipPipPipPipPipPip
  • 905 postów

Nie ma strachu, w końcu temat o New Horizons odkopano.


0
Mak SW 127, refraktor Hα 90 mm z filtrem LS50, Lunt LS50THα, Newton ATM 300/1500 mm, TS Marine 15x70 i in.
Astrozdjęcia i animacje
Moje programy: ImPPG (obróbka stacków i wyrównywanie animacji słonecznych), Stackistry (stacker oparty o libskry)

#8
Paether

Paether

    Saiya-jin

  • Administrator
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 6148 postów
  • Skąd:Krosno/Rugby

Jest jednak mała różnica - przelot New Horizons to było głośne, medialne wydarzenie ;)


0

Równość dla wszystkich kolorów! Stowarzyszenie LRGB


#9
LibMar

LibMar

    Kanopus

  • Moderator
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 1926 postów
  • Skąd:Suwałki/Białystok

Pytanie kto odkopie ten temat za 6 lat?

 

Nie no, na pewno ktoś kiedyś tym się zajmie! :)

 

Tymczasem przedstawię inny układ, który występuje wśród księżyców galileuszowych i... Amalthei :) Spadek jasności Io wynosi około 0.05 magnitudo. Dla dalszych księżyców amplituda będzie malała.

Załączone miniatury

  • Amalthea.png

0

Ciekawostki astronomiczne i obserwacje nieba na żywo...

https://www.facebook...stronomicznych/


#10
szuu

szuu

    :-)

  • Społeczność Astropolis
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 3398 postów

Pytanie kto odkopie ten temat za 6 lat?

 

dodałem do kalendarza - może ktoś zauważy jeżeli forum będzie jeszcze istnieć i nie nastąpi w miedzyczasie update który wyczyści kalendarz :)

 

http://astropolis.pl...omiczny/08-2022

http://astropolis.pl...omiczny/04-2028

 

hmmm a może by tak ramkę z wydarzeniami z kalendarza pokazywać gdzieś wyżej na forum? teraz rzadko na nią trafiam przeglądając stronę.


0

#11
LibMar

LibMar

    Kanopus

  • Moderator
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 1926 postów
  • Skąd:Suwałki/Białystok

O zjawisku wejścia Iapetusa w cień Saturna i Iapetusa można poczytać dodatkowo tutaj:

http://articles.adsa...000426.000.html

 

I okazuje się, że ponad 100 lat temu próbowano to zjawisko zaobserwować przez teleskop w Lick Observatory!

https://books.google...epage&q&f=false


+4
Post rekomendują: Paether, szuu, M@ciek, m_jq2ak,

Ciekawostki astronomiczne i obserwacje nieba na żywo...

https://www.facebook...stronomicznych/


#12
LibMar

LibMar

    Kanopus

  • Moderator
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 1926 postów
  • Skąd:Suwałki/Białystok

Piszę aktualnie artykuł związany z rzadkimi zjawiskami zakryciowymi w Układzie Słonecznym, dlatego trzeba trochę uściślić :)

 

1) Iapetus jednak nie jest jedynym księżycem, który może być przesłonięty przez pierścienie. Wszystkie pozostałe (z wyjątkiem Hyperiona, który faktycznie leży "kantem") mają nieco nachyloną orbitę i czasem udaje schować się. Nie są to jednak bardzo dokładne obserwacje jak w przypadku Iapetusa, ale wzrost jasności na skutek odkrycia przez przerwę Cassiniego są dostępne u każdego. A w tych mniejszych (np. Enceladus, Tethys) prawdopodobnie też przerwa Enckego.

 

2) Tranzyt Io na tle tarczy Słońca z powierzchni Elary nie spowoduje tak dużego spadku jasności. Przewiduje się, że jasność spadnie o około 0.036 magnitudo. Teoretycznie do wyłapania, ale dla gwiazd jaśniejszych niż 16 mag. Dla Elary mającej 18 mag. to wydaje się być mało prawdopodobne. No chyba, że kamera ASI1600 już przekroczyła tę granicę i dałoby się spróbować :) Nie pamiętam skąd wziąłem te 14%. Jeśli bym zapomniał nawet o podniesieniu do kwadratu (licząc pole), to wciąż nie wychodzi 3.3%.

 

3) Co do kilkuset lat z podwójnym zjawiskiem, to zależy. Faktycznie mamy do czynienia z dwoma zakryciami naraz, z czego (punkt 2) jeden będzie raczej niedostępny do obserwacji. Tego typu przypadku zdarzają się znacznie częściej: 5 razy w XXI wieku, z czego tylko jedno w podwójnie widoczne w Polsce - w 2028. Jeśli weźmiemy pod uwagę również pojedyncze zjawiska (czyli np. sam Jowisz, bez żadnego księżyca), to kolejne nastąpi w 2083 roku (Himalia). Największy spadek wystąpi, gdy Ganimedes przejdzie na tle Słońca obserwując z Himalii (największa średnica kątowa). Spadek wyniesie kilkanaście setnych magnitudo. Ale takiego zjawiska nie ma w XXI wieku.

 

4) Spadek jasności Io na skutek tranzytu Amalthei na tle Słońca jest niedostępny do obserwacji, ale na odwrót już tak. Zapomniałem wziąć pod uwagę wielkość księżyca Io. Rzeczywisty spadek jasności wynosi nie 0.05, lecz poniżej 0.005 mag.

 

5) Na podstawie samodzielnych obserwacji, obserwowałem już Enceladusa w takim położeniu. Może być ciężko, ale i niekoniecznie. Kamera planetarna łapie mi go przy granicy z flarą Saturna, natomiast lustrzanka już ze znacznym odstępem (że zaraz złapie i Mimasa). Skala na piksel jest mniej więcej podobna. Nie wiem za bardzo od czego to zależy, ale ten temat pisałem wtedy, kiedy jeszcze nie posiadałem kamery.

 

Dlatego wkrótce zaktualizuję główny post o informacje zawarte w tej odpowiedzi.


0

Ciekawostki astronomiczne i obserwacje nieba na żywo...

https://www.facebook...stronomicznych/


#13
LibMar

LibMar

    Kanopus

  • Moderator
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 1926 postów
  • Skąd:Suwałki/Białystok

Mała aktualizacja, gdyż pracuję nad artykułem do Astronomii.

 

Lista przejść Iapetusa w cień pierścieni Saturna w XXI wieku:

 

Iapetus - zakrycia.png

 

Lista zaćmień zewnętrznych księżyców Jowisza przez planetę bądź księżyce galileuszowe:

Wygląda na to, że dla większości, rok 2028 będzie ostatnią szansą w życiu :(

 

Księżyce Jowisza - zakrycia.png

 


+1
Post rekomendują: zbyszekzz,

Ciekawostki astronomiczne i obserwacje nieba na żywo...

https://www.facebook...stronomicznych/


#14
tomeczz

tomeczz

    Procjon

  • Społeczność Astropolis
  • PipPipPipPipPipPip
  • 552 postów

za duzo nie mam czasu zeby sie w cały wątek wczytać, ale sorrry ja tego nie rozumiem.

 

Jak sie ma to:

Nigdy do tej pory nie były obserwowane, a będą widoczne z terenu Polski!

 

do tego:

 

27 sierpnia 2022 roku - zakrycie Słońca przez pierścienie Saturna i samą planetę oglądaną z powierzchni Iapetusa

 

tzn skąd będą widoczne te zakrycia?


0

#15
LibMar

LibMar

    Kanopus

  • Moderator
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 1926 postów
  • Skąd:Suwałki/Białystok

Chodzi tutaj o zjawiska, które do tej chwili były obserwowane na świecie przez 0 osób. Artykuł trochę się miesza z postami, ponieważ później dodałem parę poprawek.

 

A co do zjawiska z Iapetusem, chodzi tutaj o zjawisko obserwowane z Ziemi. Iapetus jest zaćmiewany przez Saturna oraz jego pierścienie... i tutaj (na kuli ziemskiej) obserwujemy spadki jasności związane z zakrywaniem obiektu.

 

PS: W Astronomii tak chaotycznie nie będzie to wyglądało, więc spokojnie :D


0

Ciekawostki astronomiczne i obserwacje nieba na żywo...

https://www.facebook...stronomicznych/






Również z jednym lub większą ilością słów kluczowych: Polecamy

Użytkownicy przeglądający ten temat: 0

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników