Pokaż więcej wiadomości
Kosmiczne megafabryki wody
To,że nie tylko supernowe zasilają przestrzeń w związki i pierwiastki niezbędne do tworzenia skalistych planet podobnych do Ziemi było wiadomo już od jakiegoś czasu. Mechanizm jest prosty. Nawet mniejsze gwiazdy u schyłku życia wpompowują w okoliczną przestrzeń spore ilości metali przechodząc stadium czerwonych olbrzymów i budowy dysków pyłowych (t...
53 artykuły • Pokaż wszystkie
Jodłów 2010
59 Postów • sp3uca
Mały teleskop
9 Postów • Dawidpl
Sezon na Jowisza - 2010/2011
213 Postów • macciej
Układy wielokrotne
26 Postów • macciej
Jaki sprzęt do naziemnych dalekich obserwacji
234 Postów • merti
Tutorial - obiekty DS
29 Postów • philips
Bliski Księżyc
595 Postów • juram
Nasze miejsca obserwacyjne
64 Postów • merti
Android i niebo
2 Postów • Arek W.
Draco Trio
Zobacz więcej
3 Postów • piotrs
Radioaktywność pod kontrolą Słońca?
15 Komentarzy • Hans
Kosmiczna sprężynka
5 Komentarzy • RMONS
Kosmiczne megafabryki wody
9 Komentarzy • RMONS
How The Universe Works - filmy Discovery HD
0 Komentarzy • eReSix
uzupełnij treść wiadomości
zamknij x
12°
Witam,
To moja ostatnia fotka z wakacji we własnym sezonowym obserwatorium Odyseja.
Kadr obejmuje od lewej: NGC5976A, NGC5976, NGC5981, NGC5982, NGC5985. Choć tematem jest Draco Trio, to kadr jest tak dobrany żeby objąć te 5 galaktyk.
Zdjęcie właściwe:
NGC5981, NGC5982, NGC5985 są znane pod nazwą "Draco Trio". Wszystkie trzy galaktyki są od nas odległe o około 100 milionów lat świetlnych, tworzą tzw. "grupę kompaktową". NGC5985 to galaktyka Seyferta. Istnieją domysły że jej jądro zawiera w sobie supermasywną czarną dziurę. NGC5982 najpewniej niedawno zaliczyła kolizję, ponieważ jej jądro oraz linie pyłu są zakłócone geometrycznie i kinetycznie.
Zasięg zdjęcia to niecałe mag 19. Dużo się napracowałem nad tą fotką, materiał był dość słaby, ale i tak się cieszę :-)
Pomogły mi tu tutoriale JaLe-go - dzięki wielkie.
To moja ostatnia fotka z wakacji we własnym sezonowym obserwatorium Odyseja.
Kadr obejmuje od lewej: NGC5976A, NGC5976, NGC5981, NGC5982, NGC5985. Choć tematem jest Draco Trio, to kadr jest tak dobrany żeby objąć te 5 galaktyk.
Zdjęcie właściwe:
NGC5981, NGC5982, NGC5985 są znane pod nazwą "Draco Trio". Wszystkie trzy galaktyki są od nas odległe o około 100 milionów lat świetlnych, tworzą tzw. "grupę kompaktową". NGC5985 to galaktyka Seyferta. Istnieją domysły że jej jądro zawiera w sobie supermasywną czarną dziurę. NGC5982 najpewniej niedawno zaliczyła kolizję, ponieważ jej jądro oraz linie pyłu są zakłócone geometrycznie i kinetycznie.
Zasięg zdjęcia to niecałe mag 19. Dużo się napracowałem nad tą fotką, materiał był dość słaby, ale i tak się cieszę :-)
Pomogły mi tu tutoriale JaLe-go - dzięki wielkie.
26°
Cześć,
SH2-90 okazała się bardziej wymagającym obiektem niż to by się wydawało, oglądając fotki całego kompleksu mgławic okupujacych ten kawałek nieba. Nastawiłem sesje na 20 klatek Ha po 900 sek. Ale już na 6ej coś bardzo złego stało się z niebem i wszystko poszło do kosza. Z 5ciu klatek niewiele udało mi się uzyskać Jednak obiekt na tyle mnie zaciekawił, ze postaram sie uzbierać sensowny materiał w Jodłowie (o ile ustawie w końcu jakoś ostrość).
5x900sek Ha, Atik 314L SW ED 120/900.
Ktoś z was focił ten obiekt? Jakieś sugiestie, uwagi hinty co do metod przydatnych temu kłakowi?
Pozdrawiam
Ps. Obróbka praktycznie zamknęła się na usunięciu hotów kernel filtrem, stacku, prymitywnym odszumieniu i lekkim ruchem na levelsach.
SH2-90 okazała się bardziej wymagającym obiektem niż to by się wydawało, oglądając fotki całego kompleksu mgławic okupujacych ten kawałek nieba. Nastawiłem sesje na 20 klatek Ha po 900 sek. Ale już na 6ej coś bardzo złego stało się z niebem i wszystko poszło do kosza. Z 5ciu klatek niewiele udało mi się uzyskać Jednak obiekt na tyle mnie zaciekawił, ze postaram sie uzbierać sensowny materiał w Jodłowie (o ile ustawie w końcu jakoś ostrość).
5x900sek Ha, Atik 314L SW ED 120/900.
Ktoś z was focił ten obiekt? Jakieś sugiestie, uwagi hinty co do metod przydatnych temu kłakowi?
Pozdrawiam
Ps. Obróbka praktycznie zamknęła się na usunięciu hotów kernel filtrem, stacku, prymitywnym odszumieniu i lekkim ruchem na levelsach.
39°
Znów wybrałem sobie obiekt wyglądający obiecująco, no ale potem...masakra!
Bardzo ciemne kłaki na tle wszechobecnych obłoków wodoru...nic specjalnego. Nawet 9 godzin Ha niewiele tu pomogło.
Ha:R:G:B- 9h:1h:1h:1h.
Warszawa, 9.09.2010.
Bardzo ciemne kłaki na tle wszechobecnych obłoków wodoru...nic specjalnego. Nawet 9 godzin Ha niewiele tu pomogło.
Ha:R:G:B- 9h:1h:1h:1h.
Warszawa, 9.09.2010.
45°
Brzmi jak S-F? Delikatnie mówiąc, naukowcy mają poważne problemy z rejestracją powierzchni planet z innych układów słonecznych. Aby być ścisłym, to nie mają jeszcze na koncie ani jednej zaliczonej. Biorąc ten fakt pod uwagę, można by powiedzieć, ze deklaracje o łapaniu wulkanów z innych planet mają się do rzeczywistości mniej więcej tak jak deklaracje polityków w trakcie kampanii wyborczych. Jednak jest tu pewien haczyk.
Nasza cywilizacja, jeż już technologicznie zdolna do wykonywania spektrometrii egzoplanet. Kilka takich "ćwiczeń" zakończonych sukcesem, wiodące teamy naukowe mają już za sobą. Teoretycy zaczęli więc myśleć nad tym, aby łapać spektralne echo chemicznych zastrzyków, jakie wulkany wprowadzają w atmosfery egzoplanet. Brzmi dobrze, tylko trzeba sobie uzmysłowić pewien fakt. Spektrometrię to my do tej pory aplikowaliśmy tylko tym największym, gazowym planetom. Trochę ciężko mówić o badaniu wulkanizmu na planecie parę razy większej od Jowisza. Co najwyżej możemy sobie poanalizować skład chemiczny powierzchniowych warstw jej atmosfery.
Naukowcy z Harvardu planują jednak ambitnie badać wulkany planet skalistych. Takich jak nasza Ziemia. Tu raczej jeszcze długo nie uda im się złapać bezpośredniego spektrum, ani pofotografować powierzchni globu. Rozwiązaniem ma być jak zwykle metoda tranzytowa. Przepis jest prosty. Wykonać spektrometrię obcego układu planetarnego. Poczekać aż obca egzoplaneta schowa się za gwiazdę macierzystą. Wykonać jeszcze ra... zobacz więcej
Nasza cywilizacja, jeż już technologicznie zdolna do wykonywania spektrometrii egzoplanet. Kilka takich "ćwiczeń" zakończonych sukcesem, wiodące teamy naukowe mają już za sobą. Teoretycy zaczęli więc myśleć nad tym, aby łapać spektralne echo chemicznych zastrzyków, jakie wulkany wprowadzają w atmosfery egzoplanet. Brzmi dobrze, tylko trzeba sobie uzmysłowić pewien fakt. Spektrometrię to my do tej pory aplikowaliśmy tylko tym największym, gazowym planetom. Trochę ciężko mówić o badaniu wulkanizmu na planecie parę razy większej od Jowisza. Co najwyżej możemy sobie poanalizować skład chemiczny powierzchniowych warstw jej atmosfery.
Naukowcy z Harvardu planują jednak ambitnie badać wulkany planet skalistych. Takich jak nasza Ziemia. Tu raczej jeszcze długo nie uda im się złapać bezpośredniego spektrum, ani pofotografować powierzchni globu. Rozwiązaniem ma być jak zwykle metoda tranzytowa. Przepis jest prosty. Wykonać spektrometrię obcego układu planetarnego. Poczekać aż obca egzoplaneta schowa się za gwiazdę macierzystą. Wykonać jeszcze ra... zobacz więcej
42°
Hejka,
Słaby obiekt, moim kolorowym Orionem SSPro raczej nie miałbym szans nawet pod ciemnym niebem
W związku z tym załadowałem Astronomik Ha 12 nm i przypaliłem go ST 10 XME, w sumie 10 klatek po 30 min w ciągu 2 nocy, niestety pierwsza sesja z cirrusem i z Księżycem , druga - niebo - kryształ
Delta 20C dla tego SBIGa to już wyzwanie więc przy -5C niestety szum jest potężny
Następnym razem wezmę Ha 6nm (gwiazdy !) i pewnie max 20 min na klatkę
Tu jest kolorowa wersja tego obiektu z opisem
Sh2-157
Pozostałe dane mojego zdjęcia:
EQ6, ED80 z reduktorem SW 0.85x, guiding przez SW 70/500, kalibracja, deblooming, stack w Maximie, DDP w Images Plus, dalsza obróbka w PS
wszelkie uwagi krytyczne mile widziane
Pozdrawiam
Piotr
Słaby obiekt, moim kolorowym Orionem SSPro raczej nie miałbym szans nawet pod ciemnym niebem
W związku z tym załadowałem Astronomik Ha 12 nm i przypaliłem go ST 10 XME, w sumie 10 klatek po 30 min w ciągu 2 nocy, niestety pierwsza sesja z cirrusem i z Księżycem , druga - niebo - kryształ
Delta 20C dla tego SBIGa to już wyzwanie więc przy -5C niestety szum jest potężny
Następnym razem wezmę Ha 6nm (gwiazdy !) i pewnie max 20 min na klatkę
Tu jest kolorowa wersja tego obiektu z opisem
Sh2-157
Pozostałe dane mojego zdjęcia:
EQ6, ED80 z reduktorem SW 0.85x, guiding przez SW 70/500, kalibracja, deblooming, stack w Maximie, DDP w Images Plus, dalsza obróbka w PS
wszelkie uwagi krytyczne mile widziane
Pozdrawiam
Piotr
« poprzedni1 następny »
