Skocz do zawartości

Ranking


Popularna zawartość

Zawartość, która uzyskała najwyższe oceny od 15.10.2018 uwzględniając wszystkie działy

  1. 53 punktów
    Zrobiłem sobie małą odskocznię od wodorówek aby sprawdzić co mogę osiągnąć swoim sprzętem na innych mgławicach. Padło na kompleks mgławic w Orionie. Pogoda mi dopisała co przełożyło się na ilość materiału jaki chciałem zebrać przez kilka nocy. Sprzęt jak zwykle ten sam TSAPO 130 F 7 i kamera QHY 163 M. Materiał zbierany w kanałach LRGB w ilości 13 godzin. Oto krótki opis. NGC 1977, NGC 1973 oraz NGC 1975 to grupa mgławic refleksyjnych powiązana z gromadą otwartą, znajdująca się w konstelacji Oriona po północnej stronie Wielkiej Mgławicy Oriona w odległości 1600 lat świetlnych . NGC 1977 została odkryta przez Williama Herschela 18 stycznia 1786 roku. W jej centrum znajduje się niebieski olbrzym 42 Orionis o jasności 4,6 magnitudo.
  2. 51 punktów
    Nieprawdopodobnie piękna jesień w tym roku zafundowała nam kilka wspaniałych astrofotograficznych nocy. Po raz pierwszy od dawna ucieszyłem się kiedy w końcu pojawiły się chmury Zmęczenie dawało się już mocno we znaki. Na pierwszy ogień podczas tej niezwykłej dziury pogodowej poszedł Pacman. W sumie nigdy nie doceniałem ani nawet nie lubiłem tego obiektu ale po naświetleniu ponad 21h klatek w SII Ha i OIII okazało się, że jest to piękny i bardzo zróżnicowany region. W sumie 21,25h narrowbandu SII: 25x900s, Ha: 38x 900s, OIII: 22x900s (binx1) sprzęt: Paramount MyT, TEC140/5,2 QHY 695A
  3. 50 punktów
    Hej. Moje starcie z tym obiektem zaczęło sie rowno 3lata temu. Majac ED80+QHY8L zrozumiałem ze trzeba palic wiecej niz 5-10 klatek na obiekt. Stara M33. Doświadczenie w astroobrobce bylo na poziomie pierwszych krokow w PS - błądzenie po omacku przez pierwsze 3 miesiace. Tym razem trzeba bylo sprawdzic jak zachowa sie obecny steupik ze zbyt dużą ilościa subow. Nie żalowalem sobie. Ostatnie dni mocno rozpieszczały pogodą. Nie bylo żalu i cisnienia, ze zabraknie nocy/pogody Poniżej prezentuje wersje LRGB, crop na krawedzie po stacku. Z pełną swiadomościa kilku niedociągieć (ja je widze) prezentuję pelna wersje, aby nie odbierac uroku naszej bliskiej sąsiadce. Do koloru podchodzilem 2 lub 3 razy w rozny sposob i za kazdym razem wychodzilo mniej to samo. Nigdy tego nie robie, ale tym razem chciałem spróbować i przejrzeć sieć w poszukiwania referencyjnego koloru. Niestety nic nie udało mi sie znaleść. Postanowilem, wiec sie niczym nie sugreowac i obrobic material tak jak mi wychodzi. Bez sztucznego naciagania i podciagania pod czyjąs wizję tego obiektu. Zastosowałem również nowy sposob odszumiania. W połączeniu ze starymi technikami przynosi fajne efekty. L mocno kontrastowa, aby nie stracic struktur podczas łączenia z kolorem. CCD QHY9m, TS APO100Q, NEQ6 L @10min, RGB @5min koniecznie muszę dopalic wodór! Edit. L 100x10min RGB po 35x5min.
  4. 50 punktów
    W gwiazdozbiorze Smoka znajduje się bardzo ciekawy obiekt – a w sumie to grupa obiektów. Bohaterem zdjęcia, kilku rozważań i małej ciekawostki będzie galaktyka spiralna z poprzeczką NGC 4319 wraz z widocznym obok kwazarem (bądź grupą kwazarów – ale o tym za chwilę) skatalogowanym jako Markarian 205 (Mrk 205). Pewnie większość z Was wie czym są kwazary – dla niewtajemniczonych: są to źródła promieniowania elektromagnetycznego (o ogromnej mocy). Wizualnie przypominają gwiazdy jednak w rzeczywistości są czymś na podobieństwo miniaturowych galaktyk aktywnych z ogromną masywną czarną dziurą w środku (stąd pochodzenie ich nazwy Kwazar → Quasar → quasi-stellar object). Leżą w ogromnych odległościach od nas liczonych najczęściej w miliardach lat świetlnych. Najbardziej odległe znajdują się na granicy obserwowalnego Wszechświata (o ile można tak pisać ) w odległości około 11 miliardów lat świetlnych. Markarian 205 to kwazar o jasności około 15,4mag i rozmiarach rzędu 10''. Jest malutki więc na większości zdjęć amatorskich przypomina gwiazdę. Na moim zdjęciu widać już jego lekko wydłużoną strukturę którą w pełnej okazałości możemy obserwować na zdjęciach z HST. Dodatkowo widać też bliskiego towarzysza Mrk 205 – punktowy obiekt który prawdopodobnie również jest kwazarem (separacja między Mrk205 a tym obiektem to około 3'') I tu dochodzimy do ciekawostki. Zgodnie z prawem Hubble'a odległości we Wszechświecie możemy szacować na podstawie przesunięcia ku czerwieni widma danego obiektu. Nie będę tu się rozpisywał na temat tego zjawiska – jest to do „wyguglania” w 5 minut (do czego zachęcam). Galaktyka NGC 4319 ma przesunięcie ku czerwieni równe z=0,007 (mniej więcej, są różne źródła) i na tej podstawie oszacowano, że leży w odległości około 100 milionów lat świetlnych od nas. Mrk 205 posiada przesunięcie ku czerwieni równe z=0,07 więc zgodnie z prawem Hubble'a powinien leżeć około 10x dalej. Więc około miliarda lat świetlnych od nas. Jest tylko jeden problem. Na zdjęciach z 1970 wykonanych 50cm teleskopem przez Pana D.Strange widać most materii łączący NGC 4319 i Mrk 205 (poniżej link do tego zdjęcia). http://lempel.pagesperso-orange.fr/strange_01.jpg Świadczyć by to mogło o tym, że galaktyka spiralna i kwazar nie są tylko sąsiadami na niebie ale rzeczywiście (fizycznie) sąsiadują ze sobą w przestrzeni (!) Istnienie tego mostu potwierdził też Halton Arp (ten od katalogu osobliwych galaktyk) który wydał kilka pozycji książkowych i prac traktujących o „kontrowersji przesunięcia ku czerwieni” gdzie oprócz tego przykładu podaje jeszcze kilka obiektów które wykazują fizyczne połączenia (w różnych zakresach widma) ale jednocześnie posiadają drastycznie różne przesunięcia ku czerwieni wskazujące, że znajduję się w ogromnych odległościach od siebie. Zdjęcia z HST ( http://hubblesite.org/news_release/news/2002-23 ) nie pokazują już tego mostu materii, jednak po mocniejszej obróbce i skontrastowaniu materiału staje się on doskonale widoczny ( http://lempel.pagesperso-orange.fr/NGC_4319_T.jpg ) Co najciekawsze – nawet na mojej fotografii, bo ekstremalnym wyciągnięciu fotki kontrastem i levelsami oraz zrobieniu negatywu widać dość wyraźnie tą strukturę. Tak więc nie ulega wątpliwości, że ona tam jest. Pozostaje pytanie – czy to rzeczywiście fizyczne połączenie, a może tylko jet materii z galaktyki NGC 4319 który przypadkowo ustawił się w takiej orientacji do Mrk205. Istnieje też hipoteza (przy ciągłym założeniu, że teoria przesunięć ku czerwieni i skorelowanych z nią odległości jest prawdziwa), że jest to materia (jet materii) będący efektem oddziaływania kwazarów wewnątrz obiektu Mrk 205 – okazało się bowiem, że nie jest to pojedynczy kwazar ale zbiór kilku obiektów będących bardzo silnymi źródłami radiowymi. Jednak przeciwko tej hipotezie może świadczyć fakt, że każdy z tych obiektów wykazuje inne przesunięcie ku czerwieni, pomimo tego, że znajdują się w jednym obłoku wodorowym (źródła: https://biblescienceforum.com/2016/03/30/the-distances-to-quasars/ ) Halton Arp próbował udowodnić, że przesunięcie ku czerwieni nie zależy tylko od odległości. Wg niego wskaźnik ten składa się z dwóch komponentów - wewnętrznego i prędkościowego. Ten prędkościowy miałby być zgodny z prawem Hubblea natomiast ten drugi - wewnętrzny - jest właściwością materii w obiekcie i zmienia się on skokowo z upływem czasu (jest więc wskaźnikiem wieku obiektu). Podsumowując i maksymalnie upraszczając – wg Haltona Arpa – przesunięcie ku czerwieni nie jest definiowane tylko przez odległość (jak mówi prawo Huuble'a) ale też przez wiek danego kwazara (właściwości te były obserwowane tylko w przypadku obiektów będących silnymi źródłami radiowymi). Oczywiście hipoteza ta podważa prawo Hubble więc została poddana sporej krytyce niemniej nie została w 100% obalona. (Tutaj dwa fajne źródła jakby ktoś chciał poczytać, w tym jedno po polsku, bardzo polecam! : https://www.salon24.pl/u/pirogronian/521600,czlowiek-ktory-obalil-prawo-hubble-a,2 http://lempel.pagesperso-orange.fr/les_os_du_redshift_02_uk.htm ) Ostatnia z teorii mówi też o wpływie absorpcji promieniowania przez obłoki wodorowe co miałoby mieć wpływ na przesunięcie ku czerwieni obiektów będących za takim obłokiem. https://biblescienceforum.com/2016/03/30/the-distances-to-quasars/ Tak czy inaczej most materii pomiędzy Mrk205 a NGC 4319 jest widoczny – natomiast czym jest i gdzie się znajduje nadal nie zostało całkowicie wyjaśnione. Poniżej zdjęcia galaktyki NGC 4319 i obiektu Markarian 205 które wykonałem w ostatnią sobotę 13 października podczas maratonu dobrej pogody którą mieliśmy ostatnio Cała noc była poświęcona na naświetlanie tylko tego obiektu. Niestety obecnie jest on przez większość nocy dość nisko pod Gwiazdą Polarną. Pomimo tego udało mi się zarejestrować całkiem fajny detal (seeing był znośny) Materiał odszumiony bo materiału było jednak za mało jak na tak ciemny obiekt. A żeby wydobyć go z tła musiałem wszystko dość mocno wyciągać krzywymi i levelsami. Dane akwizycji: Newton 250/1250 na NEQ-6 + ASI 178MM-C + Baader LRGB Kompozycja LRGB L – 800 x 12s (gain 82%), nieguidowane RGB - 300 x 12s (gain 86%) na kanał Offset - 50 300 darków na kanał skala setupu – 0,41''/pix No i zdjęcia razem z zaznaczeniem przesunięć ku czerwieni dla obiektów:
  5. 50 punktów
    IC410 czyli Serce Serca (fragment IC1805 w gwiazdozbiorze Kasjopei) z ogniskowej 1m w palecie SHO. 45x600Ha, po 12x600 SII i OIII. ASA10N, Mach-1, ATIK One 6. Po wielu latach przerwy wróciłem do CCD Commandera. Sesja w pełni automatyczna Materiału miałbym więcej, ale sporo czasu spędziłem na "wychowywaniu" CCDC zamiast na foceniu, ale co tam, każdy ma fun w innym miejscu Póki co na razie lepszej nie zrobię.
  6. 43 punktów
    Ładne pogody sprawiły, że udało mi się uzyskać w sumie ponad 16 godzin materiału Mgławicy Bańka położonej w konstelacji Kasjopei. Podaję czasy ekspozycji dla poszczególnych filtrów: Ha-27x900s bin1, OIII-18x1200s bin1, SII-11x1200s bin2. Sprzęt: teleskop ASA 10N, montaż ASA DDM60, kamera Atik One 6,0M. Lokalizacja - Lubiaszów Stary.
  7. 42 punktów
    Mój ulubiony obszar nieba w dwóch odsłonach: ciepłej i zimnej, 47x4min, iso2000, FSQ106 + korektor 0,73x
  8. 37 punktów
    HEJ! Od czasów moich zmagań z EQ3-2 i Newtonem nie publikowałem swoich prac. Przesiadka na nowy zestaw i jako takie opanowanie go zajęło mi sporo czasu i nerwów. Na obecną chwilę udaje mi się raczej sprawnie gromadzić materiał dzięki czemu powoli zaczynam zwracać uwagę na inne, dotychczas zaniedbane, detale tj. doostrzanie podczas sesji czy przemyślane kadrownie. Niestety zbieranie materiału to nadal sztuka kompromisu zwłaszcza kiedy tyłek marznie w jakimś obcym polu. Całe to hobby potrafi pochłonąć sporo czasu, którego i tak jak na lekarstwo, więc zdecdowałem, że zdjęcia które wykonuje warto byłoby zwieńczyć za rok-dwa drobnym albumem - nic hucznego, ot namacalne świadectwo wykonanej pracy do pokazania rodzinie podczas świąt Takie podejście do tematu mobilizuje mnie i w pewnym sensie podnosi poprzeczkę. Chciałbym poświęcić cały ten wątek moim zdjęciom. Perspektywa poddania ich ocenie znawców tematu zmusi mnie do szlifowania warsztatu, a i społeczność na tym nie straci. Nie obiecuje fajerwerków, pewnych spraw nie przeskocze (budżet prawie domknięty), ale jestem otwarty na krytykę i sugestie. Sam chętnie też pomogę jeśli ktoś mnie o coś zapyta. Na pierwszy strzał idzie M31 - Galaktyka Andromedy Data: 12.9.2018 Sprzęt: SW ED80 + SW FieldFlatter x.85 + QHY8L + HEQ5 Ekspozycje: 51x5min (4h 15min) Resize 75%
  9. 35 punktów
    Bardzo bogaty obszar, brakuje mu tylko koloru gwiazdek bo wszystkie są mocno tłumione przez pyły. Niebieski odblask na dole to od gwiazdy HD 29459. Nie regulować ostrości! Te pyły w tych okolicach są takie rozwiane! L: 30x600 sekund, RGB : 10x300 na kanał. Brok nad Bugiem. OPIS:
  10. 34 punktów
    Przy Canonie 450D palenie klatek przez filtr Ha 7nm trochę trwa ale muszę powiedzieć, że jestem zadowolony z efektów. Poniżej wersja HaRGB znanej i lubianej mgławicy IC1396. Orion Optics VX8 - NEQ-6 belt mod - COOL CANON 450D MONO h-alpha 7nm- 30x1200s + kolor COOL CANON 450D MOD 115x420s
  11. 34 punktów
    Cześć, Na początku dlaczego taki tytuł - otóż powołałem projekt "Taras" w którym będę prezentował Wam zdjęcia zrobione w całości z Warszawy. Nie zawsze jest możliwość wyjazdu pod ciemne niebo a jak to mówią "Jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma" :-) Dzięki uprzejmości dobrych ludzi mam taką opcję by zbierać materiał z wystawionego na tarasie setupu. Obiekt ten - Mgławica Ślimak, Oko Boga, Helix jest u nas stosunkowo rzadko fotografowany głównie ze względu na położenie - deklinacja to -20*. Ostatnio @maciek z pokazywał swoją wersję tej mgławicy z 1000mm, ja Wam pokazuję moją z 520mm ale przy rozdzielczości ASI1600MM mogłem sobie pozwolić na spory crop by nie było sporo pustego kadru. Dlaczego dla mnie ten obiekt jest ciężki - otóż góruje na 15* nad horyzontem, wstaje nad lotniskiem chopina a zachodzi nad obwodnicą warszawy, do tego gdy nade mną nie ma chmur, to tak nisko - zawsze jakieś cholerstwo się pałęta. Wykorzystywałem prawie każdą pogodną noc podczas ostatniej "serii pogodowej". Szczegół też pozostawia sporo do życzenia, ale jak na ww. warunki - jestem zadowolony. Sprzęt jakim było robione to wspomniana już ASI1600MM-C, zapięta do poczciwego ED80 i prowadzona AZ-EQ6. Wodór i tlen były w miarę wyraźne, natomiast siarka praktycznie w ogóle więc odpuściłem sobie zbieranie tego pierwiastka. Na początku chciałem by to był bicolor ale nie podobała mi się kolorystyka więc wykorzystałem proces składania bicoloru do takiego pseudo HST i w takiej kolorystyce prezentuję Wam to zdjęcie. Czasy to 188x180sek wodoru i 125x180sek tlenu (sumarycznie: 15h 39min) Proszę:
  12. 33 punktów
    Zaryzykowałem i postanowiłem jeszcze raz w tym roku spróbować z tym obiektem. Dość jasny wg map ale bardzo słaby powierzchniowo. Dlatego subklatki musiały być długie i nie zebrałem ich tyle ile bym chciał. Przez to nie udało się ładnie obrobić tła. No ale przynajmniej detal na galaktyce wyszedł w miarę ok - na pewno lepiej niż w zeszłym roku Jest to jedna z moich ulubionych galaktyk ze względu na swój piękny spiralny kształt. Dość mocno odcinają się w kanale czerwonym obłoki wodorowe więc można je później bez problemu wyeksponować w kolorze. Podobnie pola młodych gwiazd które dominują w kanale niebieskim. Rozmiar galaktyki to 10,5' x 10' a jasność obserwowalna to około 10 mag (nie znalazłem info o powierzchniowej ale na pewno jest sporo mniejsza) Najjaśniejszy członek grupy galaktyk M74. W wiuzalu galaktyka jest bardzo łatwa do odnalezienia ze względu na sąsiedztwo jasnych gwiazd stanowiących drogowskaz. W 10'' teleskopie pod niebem 5,5-6mag widoczna bez problemu jako blada mgiełka. Newton 250/1250 na NEQ-6 + ASI 178MM-C + Baader LRGB Kompozycja LRGB L – 700 x 17s (gain 82%), nieguidowane RGB - 150 x 20s (gain 86%) na kanał Offset - 50 300 darków na kanał skala setupu – 0,41''/pix downsize 80%
  13. 32 punktów
    Materiał z zeszłego sezonu + z tej jesieni. W sumie uzbierało się prawie 90 klatek i mogłem sobie pozwolić na odrzucenie 12 najgorszych. Canon 500d, Newton 200/1000, 75 klatek po 6 minut. Dla porównania to co było na wcześniejszym zdjęciu
  14. 32 punktów
    Dawno nie wrzucałem czegoś, co byłoby nie skończone - czyli tzw. work in progress (w skrócie WIP). Wczoraj zmieniłem RC'ka na newtona więc nie mogłem powstrzymać się przed first lightem. Do teleskopu mam wielki sentyment, bo to jest sprzęt, który kupiłem w ASA po długim oczekiwaniu w 2012 roku. Potem go sprzedałem, nie wykonując praktycznie żadnego kompletnego zdjęcia. Ostatnio odkupił go Jacek i tak oto sprzęt wrócił do mojego obserwatorium Bardzo słaby seeing, choć przy tej skali jakoś strasznie nie boli (ponad 3" kątowe seeing przy skali 1,1" per pixel). 5 klatek po 10 minut w luminancji. Muszę zaczekać aż mi Plejady wyjdą z warszawskiej łuny (na wschodzie), bo generalnie ledwo je widać wizualnie. Mimo to, nawet w takich warunkach można zrobić zdjęcie. Jeszcze kilka lat temu pewnie można by je uznać za skończone Dzisiaj jedna trzeba walczyć o coś więcej i zebrać ze 20h materiału - minimum.
  15. 32 punktów
    Mgławica Irys (NGC 7023) i okoliczne ciemne mgławice pyłowe. Kompozycja 42x4min klatek, iso 2000, #NIKON810A, astrograf o średnicy 106mm.
  16. 31 punktów
    W sierpniu pokazywałem tę mgławice robioną w Bieszczadach. Dołożyłem materiał zebrany na Mazowszu i jest teraz 80 klatek po 3 minuty. Canon 500d, Newton 200/1000.
  17. 31 punktów
    Wczoraj pisałem w statusach o zgłoszeniu przeze mnie możliwej supernowej (PSN) w galaktyce UGC12222, którą odkryłem w sobotę ze swojego przydomowego obserwatorium (17.1m, pozycja: 22h 52m 32.06s +11° 40' 26.7", ekspozycja: 5 x 9s; teleskop: 0.25m f/3.3 reflektor; kamera: ASI290MM-C). Dziś mam przyjemność poinformować, że jest już potwierdzenie - obserwacja spektroskopowa wykonana na 2-metrowym Liverpool Telescope (La Palma, Wyspy Kanaryjskie). Okazuje się, że mamy do czynienia z supernową typu Ia. Poniżej widmo SN 2018hhn z charakterystyczną, silną linią absorpcyjną SiII. https://wis-tns.weizmann.ac.il/object/2018hhn http://www.jgao.pl/pgc69892.jpg
  18. 30 punktów
    Ostatnio wysypało się kilka zdjęć tego fragmentu nieba ,ja też zebrałem trochę materiału z pogranicza Byka i Perseusza . W moim zestawie na styk udało się wcisnąć obydwa obłoki molekularne , szkoda ,że nie zmieściły się Plejady , jednak bardziej zależało mi na tych ciemnych obszarach. Canon 6d + canon 100/2.8 macro f3,5 106X 4 min, iOptron CEM54P
  19. 30 punktów
    Obiekt dla mojego mocno szumiącego canona jest bardzo trudny, ale ilość materiału robi swoje. Nad obróbką siedzę drugi dzień i jest to chyba moja najlepsza wersja. . Canon 500d, TS 60/260, osiem godzin w klatkach po siedem minut.
  20. 29 punktów
    IC 1795 – mgławica emisyjna znajdująca się w konstelacji Kasjopei w odległości ponad 6000 lat świetlnych od Ziemi. Jako całość odkrył ją Edward Barnard prawdopodobnie pod koniec XIX wieku, jednak jej najjaśniejszy fragment (noszący oznaczenie NGC 896 w New General Catalogue) odkrył William Herschel już 3 listopada 1787 roku. Mgławica ta jest częścią złożonego obszaru formowania gwiazd, leżącego na granicy dużego obłoku molekularnego położonego wzdłuż ramienia Perseusza Drogi Mlecznej. Znajduje się obok Mgławicy Serce (IC 1805). SW 150-750 / HEQ5 / Atik 428ex / Rpi3 / Ha 30x600 RGB 12x300 /
  21. 28 punktów
    Lynd's Bright Nebula 603 jest słabą mgławicą refleksyjną w południowej części Kasjopei, w jej skład wchodzą też LDN 1295 i 1296, ta najciemniejsza część "ślimaka' oznaczana jest jako TGU H809 obiekt zdecydowanie pod bardzo ciemne niebo, wymaga min. 10 minutowych klatek LRGB 150:70:70:80 @ 10 min AP900, Atik 11K, FSQ Łózki, sierpień, październik 2018
  22. 28 punktów
    Przedstawiam gromadę otwartą w Cefeuszu otoczoną mgławicą zwaną Czarodziej. Gromada powstała ok 4 mln lat temu, a jej odkrywcą była Caroline Herschel w 1787 roku. NEQ-6 SYN SCAN, TS TRIPLET APO 90/600, TS 80/330, ALccd 5T, ATIK383L+ 51x600s Ha 18x900s OIII 21x600S SII Łącznie 16,5h HST
  23. 28 punktów
    Dzisiaj prezentuję klasyka. Prawda jest taka, że od 10 lat, jak zajmuję się astrofotografią, nigdy nie zrobiłem dobrego zdjęcia tego obiektu. Co więcej, jakoś mnie nie ciągnęło. Ale w końcu mam zestaw, w którym galaktyka się (prawie) mieści, więc zaryzykowałem. Wyszło chyba nieźle, choć muszę popracować nad gwiazdami, które maja brzydkie otoczki. Nareszcie obróbka nie była walką z gradientami i artefaktami, a po prostu obróbką i próbą wydobycia jak najwięcej z materiału. 250x120s L, 20x180s RGB ASI1600MMC + TSAPO65Q + CEM25EC (unguided)
  24. 27 punktów
    Melotte 15 – gromada otwarta znajdująca się w konstelacji Kasjopei. Znajduje się w odległości około 6000 lat świetlnych od Ziemi. Została skatalogowana przez Philiberta Melotte w jego katalogu pod numerem 15. Melotte 15 jest niezwykle młodą gromadą o średniej wieku 1,5 miliona lat. Znajduje się w samym centrum Mgławicy Serce, choć jest położona około 50 lat świetlnych przed mgławicą. Gromada ta zawiera kilka jasnych gwiazd OB o masie blisko 50 razy większej od masy Słońca oraz wiele słabych gwiazd mających zaledwie ułamek masy Słońca. Miliony lat temu do gromady należał też już nieobecny mikrokwazar, który został wydalony z gromady. SW 150-750 / HEQ5 / Atik 428ex / Ha35x600 O3,S2 30x600 bin2 RGB 12x300 / RPi3 Kstars+Ekos+Siril+ PS CS3 /
  25. 26 punktów
    Rejon już od kilku lat na dobre zagościł na forum, i dobrze, jest tego wart. W szerszym kadrze szczególnie dobrze widać zróżnicowanie. Canon 6D/200mm 6D mod, C200mm@3.5/~2h HEQ5
  • Biuletyn

    Chcesz być na bieżąco ze wszystkimi naszymi nowościami i informacjami?

    Zapisz się

×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.