Skocz do zawartości

Ranking


Popularna zawartość

Zawartość, która uzyskała najwyższe oceny od 20.08.2018 uwzględniając wszystkie działy

  1. 64 punktów
    Kolejna planetarka do kolekcji. Aż jestem zaskoczony jak dobrze wyszło Trafiłem we wtorek wyśmienity seeing. Ale trochę "horroru" było bo po północy jak robiłem kanał G to seeing siadł totalnie - mgławica była tylko mglistą plamą. Już myślałem, że będzie klapa ale po pół godzinie seeing wrócił jeszcze lepszy Także wypaliłem wyśmienity kanał B. Mgławica ta to dość trudny obiekt. Znajduje się w gwiazdozbiorze Wodnika i góruje na wysokości zaledwie 27 stopni nad horyzontem (w centrum Polski) Jej wymiary kątowe to 40" x 35'' (mniejsza niż tarcza Jowisza) a jasność w granicach 8mag. Dzięki temu mogłem zastosować bardzo krótkie czasy naświetlania od 750ms do 1s i wyłuskać sporo detalu. Zebrałem łącznie około 9000 klatek z czego do stackowania poszło około 5500 Na samym dole wrzucam też porównanie z HST Zdjęcia są powiększone odpowiednio o 2,25x i 1,5x (drizzle) zatem skale zdjęć to 0,18''/pix (sama mgławica) i 0,27''/pix (mgławica w szerszym polu) Gwiazd tam było bardzo mało. Newton 250/1250 na NEQ-6 + ASI 178MM-C + Baader LRGB Kompozycja LRGB L - 2500 x 750ms (gain 82%), nieguidowane RGB - 1000 x 1s (gain 86%) na kanał Offset - 50 300 darków na kanał skala setupu - 0,41''/pix
  2. 52 punktów
    Tylko 2 godziny H i po godzinie S i O. Spodobał mi się i na razie pokazuje taką a short time wersję Pozdrawia Jan
  3. 52 punktów
    NGC 6979 fragment Mgławicy Veil zwany Pickering's Triangle. Paleta Hubbla: 19h Ha 33x900s, SII 23x900s, OIII 21x900s (binx1) Paramount MyT, TEC140 f/5,2 QHY695A
  4. 51 punktów
    Ta nazwa po polsku słabo brzmi Wolę mówić jednak "Blue Snowball" Odnośnie samego obiektu - jest to mała mgławica planetarna z gwiazdozbioru Andromedy. Odległa od nas o około 5500 lat świetlych Rozmiar kątowy (bez zewnętrznej otoczki - bardzo słabej, nie ma jej na tym zdjęciu) to około 30'' x 26'' czyli jest mniejsza niż tarcza Jowisza (która ma w granicach 44''x40'' ) Jasność około 9 mag zatem jest badzo jasna powierzchniowo (skondensowana) więc wyśmienicie nadaje się na krótkie czasy Nagrywana tej samej nocy co NGC 7009 (Mgławica Saturna) ale prawie w zenicie więc seeing był wybitny W małych powiększeniach i małej skali prezentuje się jako mała niebieska plamka z jasnym obwarzankiem w środku. Dopiero duża skala pokazuje bogactwo jej wnętrza i zróżnicowane kolory. Pierwsze i drugie zdjęcie to upsize 300% czyli skala 0,14''/pix. Pierwsze to sama mgławica bez streczu a druga ma wystreczowane tło celem pokazania lekkiej niebieskiej otoczki. Ostatnie zdjęcie w szerokim polu jest w skali natywnej 0,41''/pix W weekend wrzucę jakieś porównania i odniesienia. Może do HST Newton 250/1250 na NEQ-6 + ASI 178MM-C + Baader LRGB Kompozycja LRGB L - 3000 x 1s (gain 82%), nieguidowane RGB - 700 x 1,5s (gain 86%) na kanał Offset - 50 300 darków na kanał skala setupu - 0,41''/pix
  5. 49 punktów
    Tak jak w tytule, Droga Mleczna w towarzystwie Marsa nad Tatrami Bielskimi wykonana 12 Sierpnia 2018 r. W znanym miejscu _ Przełęcz nad Łapszanką Stack 7 klatek, Canon 6D mod plus Samyang 24mm f1.4 przymknięty do f2.5 13s ISO6400
  6. 47 punktów
    Robiąc zdjęcia NGC 6960 postanowiłem połączyć bicolor (HaOIII) z tradycyjnym kolorem LRGB. Sam bicolor masakruje kolory gwiazd, dlatego LRGB robiłem pod niebem wiejskim, tak aby uzyskać jak najlepszy rezultat. Podczas obróbki całości starałem się uzyskać kolory zbliżone do naturalnych. Czasy ekspozycji: Ha - 14x900s bin1, OIII - 10x1200s bin1, L - 22x300s bin1, RGB - 10x200s bin2. Sprzęt: telesop ASA 10N, montaż ASA DDM60, kamera FLI 11002. Lokalizacja - Lubiaszów Stary.
  7. 35 punktów
    Jak już zrobiłem pierwszy krok na wiosnę to temat od czasu do czasu pociągnę. Temat narrobandowych mgławic ma się rozumieć. Szerokie pole spasowało tutaj do Veila. To dawno planowany kadr. Nawet z STL11000 chciałem robić mozaiki. Można powiedzieć teraz mam trochę łatwiej Asi1600MMCp/Canon 200f2.8 nieguidowane na NJP, HOIII 22x8min
  8. 35 punktów
    Do uzupełnienia wersja w bicolorze Użyte ekspozycje i łączny czas dla tego zdjęcia:13,5h Ha 33x900s, OIII 21x900s binx1 08.2018 Ochojno
  9. 35 punktów
    Ostatnio trochę się obijałem w astrofoto głównie z obróbką bo materiału trochę zalega a że zloty za pasem to trzeba było trochę odkurzyć warsztat. Obiekt otrzaskany i z tego zestawu mało interesujący, zbierany jako zapychacz między obiektami a potem między chmurami bo trzeba było skończyć. Miało być łatwo szybko i przyjemnie ale okazało się że obiekt w LRGB nie jest trywialny a i jego zjadliwych wersji na tym forum jak i w Internecie nie jest wiele - fakt ten zmusił mnie do pogłębienia wiedzy w zakresie składania koloru i luminancji. Zachłyśnięty nieco moim nowym Kung-fu z kolorami przedstawiam pracę. Materiału jest niewiele - 19x5m L + 3x7x3m więc szum jest a i kilka gwiazdek jest wyraźnie niedopracowanych ;). Zestaw tradycyjny - FSQ106/Kaf-8300
  10. 31 punktów
    Księżyc świeci, że z miasta bardzo nie ma co teraz focić. A więc spróbowałem z Wieszakiem czyli asteryzm Collinder 399. Myślałem, że to będzie łatwiejszy obiekt do fotografowania - a tam jest sporo nie tylko gwiazd ale i chyba sporo pyłu Drogi Mlecznej - więc wynik końcowy jest taki se. Myślałem, że będzie lepiej.
  11. 30 punktów
    Znalazłem wreszcie trochę czasu żeby obrobić surowy materiał z HST i zastosować na nim swój proces obróbki. Ciekawe doświadczenie i warto sobie coś takiego zrobić, obcując przy okazji z oryginalnym materiałem kultowego zdjęcia. Przy okazji zauważyłem, że znane każdemu zdjęcie jest ekstremalnie mocno przeprocesowane, co mnie zaskoczyło. Sądziłem, że na zdjęcia z HST nie stosuje się agresywnej obróbki. Okazuje się, że mój proces jest mniej inwazyjny. Ciekawostka.
  12. 28 punktów
    Witam, W ten weekend, korzystając z danych ASAS-SN (All Sky Automated Survey for Supernovae), wykryłem nieznaną do tej pory zmienną typu R Coronae Borealis. To jedna z najrzadszych typów gwiazd zmiennych - do tej pory odnaleziono zaledwie ~150. Ich poszukiwanie nie należy do najprostszych, gdyż swoimi wskaźnikami barwy (B-V, J-K etc.) nie wyróżniają się zbytnio, dlatego szybciej jest przeszukać krzywe blasku. Zmienne typu RCB są związane z erupcjami, którymi towarzyszy spadek jasności (zamiast wzrostu!) na skutek obłoku przesłaniającego gwiazdę. To najbardziej prawdopodobny scenariusz, gdyż RCB nadal skrywają wiele zagadek. Zainteresowanych szczegółowym opisem zmiennych typu RCB, odsyłam do artykułu napisanego przez naszą użytkowniczkę @Bellatrix: https://astropolis.pl/topic/57822-o-gwieździe-r-coronae-borealis-jako-prekursorze-gwiazd-zmiennych-typu-rcb/ Zmienność ta została wykryta na podstawie gwałtownego wzrostu jasności na przełomie 2016 i 2017 roku, co świadczyłoby o powrocie "z czarnej otchłani". Przez parę lat (>2) była ciągle słabsza niż 17.3 magnitudo. Przez ostatnie 1.5 roku, jej jasność waha się między 14.3 a 15.5 magnitudo, a więc zmiany blasku są nadal bardzo intensywne. Prawdopodobnie IRAS 03536+6235 (taka jest jej nazwa) w maksimum jest jaśniejsza niż 14.3 mag, gdyż po jej osiągnięciu zaczęła znowu słabnąć. Poniższy wykres przedstawia zmiany w ciągu ostatnich 1400 dni (czterech lat). W nocy z 29 na 30 sierpnia 2018 roku przeprowadziłem obserwacje gwiazdy w filtrach BVRI. W filtrze niebieskim jest bardzo słaba - ma zaledwie 16.7 mag. Z kolei bliska podczerwień (I) - już 12.3 magnitudo. Natomiast w V, z którego też korzysta ASAS-SN, wyszło około 14.75 mag. Jest to bardzo zbliżony wynik do pomiarów survey'owych. Od kilku miesięcy gwiazda stale jaśnieje, jednak w każdej chwili możemy spodziewać się kolejnego spadku. Dodatkową obserwację w filtrze V wykonał także Tamás Tordai. Istnieje prawdopodobieństwo, że IRAS 03536+6235 należy do podtypu DYPer. Wynika to z faktu, że RCB są zwykle podobne parametrami do naszego Słońca, natomiast odnaleziona gwiazda jest chłodnym przeewoluowanym olbrzymem. Dzisiaj rozpoczynamy akcję z prośbą o wykonanie spektrum IRAS 03536+6235, które pozwoli na dokładne określenie charakteru gwiazdy. Z pomocą przychodzą tutaj Róbert Fidrich oraz Siegfried Vanaverbeke. Jeszcze nie wiemy do końca które obserwatorium wykona, ale będzie to jedno z tych powyżej 1m średnicy lustra. Dużym plusem zmiennej typu RCB jest dobre usytuowanie na niebie. Leży w konstelacji Żyrafy (+62 stopnie w deklinacji), a więc może być obserwowana przez cały rok. Choć gwiazdozbiór ten jest ubogi w jasne gwiazdy, w jego odnalezieniu może pomóc Mirfak w pobliskim Perseuszu. Leży dokładnie w tej samej rektascensji, co HD 21291 (4.3 mag). Wystarczy jedynie iść w deklinacji do góry, a po jej wycelowaniu, IRAS 03536+6235 będzie już całkiem niedaleko. Serdecznie zachęcam do wykonywania obserwacji w najbliższych dniach (również bez filtra). Jest dość słaba, dlatego spodziewam się jedynie obserwacji na podstawie zdjęć. Jesteśmy jeszcze przed etapem wysłania oficjalnego ogłoszenia (czekamy na decyzję ws. czy zgłoszone przez nas obserwatorium wykona spektrum). Prawdopodobnie wyślemy raport do ATEL, a więc każdego obserwatora dodamy do listy. Chętnie pomogę z obróbką, wystarczy nawet wykonać zdjęcie i przesłać mi je. Może być kamera mono, może być kolorowa. Jako, że gwiazda jest nadzwyczaj czerwona (B-V=2.0), przy kamerach mono proponuję jednak zastosować filtr R używany do astrofotografii. Bo inaczej, to będzie za szeroko - przy krótszych falach rejestrowany jest obiekt o 4 mag słabszy niż przy dłuższych - to nawet nie jest precyzyjne). Zmienność gwiazdy jest również dobrze widoczna w archiwalnych zdjęciach DSS (Digital Sky Survey). W 1954 roku gwiazda osiągnęła 16.9 mag w R oraz 19.7 mag w B. Dane USNO-B1.0 pokazują także 20.5 mag w filtrze B. Jeśli przyjmiemy stały wskaźnik barwy, wówczas gwiazda musiała mieć około 18.5 magnitudo w V (wizualnym). Jednak standardowo przydatne są wartości w V, dlatego w bazie danych VSX mamy "<17.3". Zestaw zdjęć przygotował Trygve Prestgard, który także jako pierwszy zasugerował możliwość typu RCB. Gwiazda w bazie danych VSX: https://www.aavso.org/vsx/index.php?view=detail.top&amp;oid=623572 Źródło IRAS 03536+6235 w bazie danych Simbad: http://simbad.u-strasbg.fr/simbad/[...] Wybrane gwiazdy referencyjne do przy wysyłaniu obserwacji: https://www.aavso.org/apps/vsp/photometry/[...] Mapka AAVSO z pozycjami gwiazd referencyjnych: kliknij tutaj Jak ważne jest to znalezisko? RCB są bardzo rzadkimi zmiennymi, a być może jest jedną z gwiazd typu DYPer - spektrum wykaże. Takich znamy zaledwie dziesięć. To doskonała gwiazda do dalszego studiowania, dlatego będę informował o jej aktualnym stanie wiedzy. Spośród wszystkich znalezisk, IRAS 03536+6235 jest zdecydowanie najciekawsza i najważniejsza. Nie planuję jej nazywać w jakikolwiek sposób, choć w przyszłości (przy wysyłaniu obserwacji do AAVSO) przydałoby się coś skróconego, zamiast ciągle kopiuj-wklej. To be continued...
  13. 28 punktów
    W ubiegłym roku zrobiłem podejście obiektywem 200mm i canonem. Do tej pory nie zebrałem się na obróbkę bo nie do końca materiał mi leżał. I chyba nie zrobię tego bo w tym roku wycelowałem przez ogniskową 200mm oraz Asi1600 i muszę powiedzieć, że jest bardzo fajnie jak na "tylko" 200mm. Zupełnie inna perspektywa. Takie lekko szerokie kadr z przyzwoita rozdzielczością Swoje oczywiście zmęczyłem przy obróbce. Niebo niby ciemne ale kanał czerwony i zielony wystrzeliły w kolorze- masakra jakaś. Też tak macie ? Czy tylko niebo był złudnie ciemne i wyszło jakie jest na prawdę. Asi1600MMC-p, Canon L200mm@3.5 LRGB 70,20,20,20 x 1 min Pełny kadr
  14. 28 punktów
    W sierpniu udało mi się zebrać sporo materiału tego obiektu ( 39 klatek po 7 minut ). Dobrych klatek nie jest dużo, ale dałem wszystkie bo niewiele by zostało. We wrześniu planuję dozbierać więcej i sądzę, że będzie dobre zdjęcie.
  15. 27 punktów
    Taki fajny zestawik w HaRGB Mgławica Bąbel (NGC 7635) - mgławica emisyjna i Messier 52 (M52, NGC 7654) – gromada otwarta z Kasjopei i NGC 7538 – mgławica emisyjna położona w gwiazdozbiorze Cefeusza. Esprit 100/550 ASI1600mmc, 30x300s Ha 12x120s RGB. 22.08.2018 Strzyżów.
  16. 27 punktów
    Ekstremalna wschodnia libracja Księżyca - sierpień 2018r. cz.I Refraktor achromatyczny TS 152/900, ASI 120M z filtrem Baader H-alpha 35nm, Barlow Celestron Ultima 2x (ekwiwalentnie F-1920 mm). EQ-ATM, AutoStakkert!2 (300/2000), Registax 6, mozaika: Microsoft ICE. Dzień pierwszy - 15 sierpnia 2018r. Księżyc - pulchny croissant - w wieku 4 dni i 8 godzin po nowiu z ekstremalną libracją południowo wschodniej krawędzi, L [E 7.3* ; S -6.6*]. Co to znaczy? Pełny widok: Mare Marginis, Mare Smythii a w szczególności Mare Australe, oraz daleko odsuniętego od krawędzi Humboldta i między nim a krawędzią leżących kraterów: Curie (leżący poza 90*) i Sklodowska (leżący prawie w całości poza 95*). Niby taki zwyczajny sierp, jak co miesiąc zdobiący zachodnie wieczorne niebo, a jednak niepowtarzalny i niezwyczajny, przyciągający wzrok, wzmagający ciekawość i po przekroczeniu umownej granicy szczegółowości - nieznany, jakby inny. Na każdym zdjęciu widzimy prawie 25% nieobserwowalnego zazwyczaj obszaru. Z drugiej strony, około 50% widocznej tu powierzchni podlega czasowemu ograniczeniu widoczności ze względu na librację. Niskie położenie Księżyca i słaba jakość obrazu nie stanowiły przeszkody - zaczynam reportaż z trzydniowych obserwacji księżycowego sierpa i południowo wschodniego ekstremum libracyjnego. Zdjęcie rogalika na dziennym niebie, kilka minut przed zachodem Słońca. Sky Watcher ED80/600, LumixG3 z filtrem UV/Ir-cut, Registax6 (40/80). Południowa iglica jest jak zwykle zachwycająca. Teraz, przy ekstremalnej libracji południowej, podwójny krater Boussingault, oraz Demonaux, Neumayer i Helmholtz widoczne są daleko od krawędzi. Księżycowa iglica to miejsce dużych kontrastów, to kratery widoczne jako elipsy lub kreski przy krawędzi wypełnione obficie cieniem. To smukły stożek światła celujący w ciemność i zmieniający się w świetliste krople. Ekstremalnie oddalony od krawędzi Humboldt i Hecataeus. Szeroka trójpanelowa mozaika wschodniej krawędzi z widocznymi w całości wschodnimi morzami: Mare Marginis i Mare Smythii. Dwie mapy wschodniego pasa libracyjnego do analizy widoczności struktur. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Refraktor achromatyczny TS 152/900, ASI 120M z filtrem Baader H-alpha 35nm, Barlow Celestron Ultima 2x (ekwiwalentnie F-22700 mm). EQ-ATM, AutoStakkert!2 (300/2000), Registax 6, mozaika: Microsoft ICE. Dzień drugi - 16 sierpnia 2018r. Jeszcze odrobinę większa libracja wschodnia. Nadal słabe warunki widoczności. Księżyc w wieku 5 dni i 8 godzin po nowiu, na dziennym niebie, 25 minut przed zachodem Słońca. SW ED 80/600 z telekonwerterem TK-1.8x (ekwiwalentnie F-1080mm) i LumixG3. Wszystkie zdjęcia nie mieszczą się w jednym poście, dlatego zaraz dodam cz.II.
  17. 25 punktów
    W naszych szerokościach to jednak już małe schody jednak pod południowym niebem mgławica ta wędruje przez zenit bez mała Pokusiłem się o na prawdę niewielką sesję pod takim właśnie niebem w klatkach 5min. Łącznie 1h(!). Podaję klasycznie w sosie LRGB Sky90/ST2000
  18. 24 punktów
    Nie tak dawno Andrzej wstawiał swoje NGC 6960 wykonane profesjonalnym sprzętem i ja również chciałem pokazać ten sam obiekt wykonany znacznie słabszym jakościowo sprzętem czyli TSAPO130 sprzężonym z kamerą QHY 163M. Przedstawiam zdjęcie wykonane w HRGB na niebie podmiejskim. Ilość czasu jakie poświęciłem na zbieranie materiału to 12,5 godz. Jest to moje drugie zdjęcie tej mgławicy, pierwsze to wykonałem Canonem 350 D w 2011 roku.
  19. 24 punktów
    Materiał zebrany w Nojszewie ( 70 km od Warszawy ). Canon 500d, TS 60/260. 40 klatek po 5 minut.
  20. 24 punktów
    Udało się wyskoczyć na jedną noc w Bieszczady i nazbierać troszkę materiału. Tego widoku nie mogłem odpuścić, Wstęga Drogi Mlecznej widoczna niesamowicie! Zdjęcie wykonałem Sigmą 50mm f1.4 ART plus Canon 6D mod 5x 90s ISO1600 f2.8 prowadzenie SWA
  21. 23 punktów
    Gromada IC 1848 odkryta w latach 90 dziewiętnastego wieku przez Edwarda Barnarda składa się masywnych gwiazd typu O i B oświetlających obłok mgławicy. Zdjęcie jest testem nowego setupu z kamerą ATIK ONE 6.0 z pikselem 4.54 mikrometra. Zdjęcie przy pełni Księżyca i często-gęsto pełzających cirrusach , z Warszawy. Wnioski: kamera ONE 6.0 jest znacznie łatwiejsza do opanowania ze względu na większy rozmiar piksela od ONE 9.0. W związku z większą powierzchnią piksela jest też bardziej czuła, co w pasmach NB ma kapitalne znaczenie. Setup: OS Veloce RH200 ( f3), ATIK ONE 6.0 na ASA DDM 60. Filtry Baader. Ha: 24x1200, OIII i SII: 18x1200 bin 2. Nie zwiększałem zbytnio nasycenia, bo zacierały się szczegóły tła w centrum.
  22. 23 punktów
    IPHAS od zawsze do Niego wzdychałem, zawsze chciałem być jak On i powoli, dzięki ciężkiej pracy moje marzenie się spełnia Kluczowe fakty Teleskop Isaaca Newtona (⌀ 2,5 m) Kamera szerokokątna (0.3 st. 2 ) Filtry: r, i, Hα Wyszukiwarka obrazowań http://www.iphas.org/images/ ECX http://iphas.herokuapp.com/images?objname=ECX6-38 polecam 367342 A teraz porównanie Jego i moje obiekt to ECX6-38 STELLAR GROUP IPHAS moje Newton 30cm + baader Ha7nm Prawie dogoniłem swojego Mistrza Mam "tyci" gorsze gwiazdy, ale gdzie mojemu sprzętowi do Jego, nadto moje lustro to 30cm a Jego to 2.5m cdn
  23. 23 punktów
    Zawsze zastanawiam się, czy jest sens fotografować w kiepskich warunkach, a takie były w tym tygodniu. 3 noce niby bezchmurne, ale Księżyc w pełni i zamglenie. Na dodatek jeszcze miejskie LP. Ale żal odpuścić więc dałem kamerce popalić i to sporo, żeby coś dało się wyciągnąć. Oceńcie sami, czy chciałoby się Wam trzykrotnie wyciągać i instalować sprzęt oraz pieczołowicie doglądać, czy wszystko działa jak należy. Szczęśliwie działało. Wypaliłem 40 piętnastominutowych klatek, do zestackowania wybrałem 37, trzy zepsuły chmury. Bąbelek się zarejestrował, a na dodatek jeszcze gromada otwarta M 52 Setup: APO 140 f/4,9, AZ-EQ6, Atik 383, Ha: 37x900 sek.
  24. 23 punktów
    Hej, DWB111 - obiekt znany, choć nie często fotografowany. Znajduje się niedaleko serca łabędzia i jego.... tyłka :-D - Sadr'a i Deneb'a. Materiał zbierany w całości z Warszawy przez OCS QHY168C. 117x300sek przed EDka80 - teraz trzeba zabrać RGB :-)
  25. 22 punktów
    Ekstremalna wschodnia libracja Księżyca - sierpień 2018r. cz.II Refraktor achromatyczny TS 152/900, ASI 120M z filtrem Baader H-alpha 35nm, Barlow Celestron Ultima 2x (ekwiwalentnie F-1920 mm). EQ-ATM, AutoStakkert!2 (300/2000), Registax 6, mozaika: Microsoft ICE. Dzień trzeci - 17 sierpnia 2018r. Księżyc w wieku 6 dni i 8 godzin po nowiu (14 godzin przed pierwszą kwadrą), nisko nad południowo zachodnim widnokręgiem (zaledwie 20*) z ekstremalnie wychyloną południowo wschodnią krawędzią. Z tego kadru jestem najbardziej dumny. Zadbałem o właściwą kompozycję i orientację. Nieformalnie zatytułowałem go "Gandalf szary". Mare Serenitatis posiada ciekawą symetrię heksagonalną i tak jak Mare Tranquillitatis jest efektownie pomarszczone. Koło Arago widać dwie kopuły magmowe. I na koniec reportażu, kolaż przedstawiający zestaw użyty do fotografowania i kilka wybranych zdjęć.
  • Biuletyn

    Chcesz być na bieżąco ze wszystkimi naszymi nowościami i informacjami?

    Zapisz się

×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.