Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation on 11/06/18 in all areas

  1. 27 points
    Zdjęcia Wenus ułożone w animację od wiosny 2017 do jesieni 2018. Na początku były ambitne plany zdjęć wykonywanych regularnie, co około 2 tygodnie. Różne przyczyny sprawiły, że nie udało się tego w pełni dopilnować. „Prawa” strona planety była już fotografowana rzadziej, średnio co miesiąc. Sprzęt: Celestron SCT 6”, TeleXtender 3x, DFK 21AU618 , średnio po 50-400 klatek/klatkę animacji w zależności od warunków.
  2. 13 points
    Dwa poranne rogale na śniadanie. Dwa rogale na zdjęciu się złapały - jeden duży, drugi mały
  3. 12 points
    Co tu dużo pisać Księżyc w fazie 2,5% - tuż przed nowiem. Tak dla odmiany Nagrywany dzisiaj około 6:30 rano na wysokości około 13 stopni nad horyzontem To najcieńszy jaki do tej pory zrobiłem. Mozaika z 4 paneli. Downsize 70% (najlepszy kompromis do oglądania fotki) oraz skala natywna (0,41''/pix - chociaż tu już widać że słaby seeing i obiekt tylko 13 stopni nad horyzontem) Newton 250/1250 na NEQ-6 + ASI 178MM-C + ZWO IR850 1000 x 10ms (gain 58%) na panel Offset - 20
  4. 9 points
    NGC 1333 jest mgławicą refleksyjna znajdującą się w gwiazdozbiorze Perseusza w odległości 720 lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 31 grudnia 1855 roku przez Eduarda Schönfelda. Swoją niebieską barwę zawdzięcza gorącym gwiazdom które oświetlają ją od środka. Mgławica ta jest częścią obłoku molekularnego OB2 w której zachodzą procesy formowania się nowych młodych gwiazd. W początkowym etapie swojego życia gwiazdy te są niewidoczne w świetle widzialnym ponieważ są przysłonięte przez pył, mgławica zawiera ich setki, których wiek szacowany jest na mniej niż milion lat. Obiekty te można jedynie wykryć w świetle podczerwonym. W otoczeni NGC 1333 zaobserwowano kilka obiektów Herbiga-Haro są to obszary mgławicopodobne powiązane z rejonem gwiazdotwórczym. Materiał jaki zbierałem w przeciętnych warunkach jakością znacznie odbiegał od NGC 1977 ale udało mi się zebrać w sumie 13 godzin 25 min kanałów LRGB za pomocą TSAPO 130 i kamery QHY 163 M. Jak na takie warunki to jestem zadowolony.
  5. 9 points
    A konkretnie test dotyczył nowej, nie stosowanej jeszcze przeze mnie konfiguracji setupu: Refraktor APO 140 bez reduktora, flattener 1:1, ogniskowa 910 mm, F/6.5, kamera Atik 383, skala 1,22''/pix, FOV 1.1o wszystko na AZ-EQ6 -taka konfiguracja do galaktyk. Efekt testu pozostawiam Wam do oceny. Zdjęcie z podmiejskiego nieba, "na szybko" prosto z kamery L: 50x180 sek.
  6. 8 points
    Kto by pomyślał, że mamy tak proastronomiczny rząd https://forsal.pl/gospodarka/aktualnosci/artykuly/1335725,ceny-pradu-na-ulicach-zgasna-swiatla-gminy-sa-porazone-cenami-pradu.html
  7. 7 points
    W końcu z porządnego sprzętu. 37x150s ISO800 Canon600D + Samyang 135mm@f2.4
  8. 7 points
    Fragmenty Duszy. Jak tu się nie dzielić takimi fragmentami nieba?.. Uwielbiam te wszystkie kłaczki, zagłębienia gdzie można puszczać wodze fantazji co też tam może się kryć w środku. Jak w temacie - mam nadzieję że to zdjęcie nie do płaczu a przeciwnie. Zdjęcie w skali 1:1 po cropie oczywiście. TS 150/600 F4 + cc GPU ASI 1600mmc, Baader ha 7nm
  9. 5 points
    We współpracy z kilkoma osobami z AAVSO, przygotowaliśmy Manual (poradnik) dotyczący wysyłania zgłoszeń nowych gwiazd zmiennych do bazy danych Variable Star Index (VSX). Oprócz tego, za kilka dni zostanie zaktualizowana także lista typów gwiazd zmiennych o wybrane przykłady. Polegało to na przygotowaniu linków do konkretnych krzywych jasności, by móc rozpoznawać typy swoich znalezisk. Tutorial ten ma posłużyć nowym osobom, które chciałyby wysłać swoje odkrycie pierwszej zmiennej, jednak nie wiedzą w jaki sposób zabrać się do przygotowania raportu. Poradnik z czasem będzie aktualizowany. Wersja po polsku jest dostępna w nieco inny sposób. Już wcześniej przygotowałem 3-częściowy poradnik do czasopisma Astronomia, gdzie zdążyliśmy do tej pory opublikować pierwsze dwie. Całość jest nieco krótsza (około 40 stron), ale równie pełna. https://www.aavso.org/new-vsx-manual-data-submissions https://www.aavso.org/vsx/_images/Manual.pdf
  10. 5 points
    Afrodyta wróciła na poranne niebo. W lornetce 12x40 sierp Wenus bardzo wyraźnie widoczny, bez żadnego wysilania Foto jeszcze ciepłe z dzisiejszego poranka. Z prawej strony tła jakieś artefakty, nie wiem jakie może być tego źródło 6.11.2018 godz 7:16 oświetlenie 4,2 %, odległość od Ziemi 42,7 mln km ED80 / Barlow Hyperion 2,25 / ASI 224 stack 5 % z 12000
  11. 4 points
    Kolejna część tasiemca tematycznego. EQ6, SW 80 ED, Canon 1100 D mod, Belęcin, ISO 800, 25 x 6 min, 2018.10.13.
  12. 3 points
    Po pobieżnym przejrzeniu forum wydaje mi się, że ten wątek będzie odpowiedni, by wkleić tutaj obszerną fotorelację z efektów rewitalizacji Parku Centralnego w Świdnicy pod kątem zanieczyszczenia nieba światłem. Interesujące jest to, że lokalny portal internetowy poprosił dwie pracownice naukowe Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu o opinię. Częstujcie się: https://swidnica24.pl/2018/11/park-centralny-jak-lunapark-oceniaja-pracownicy-naukowi-uniwersytetu-przyrodniczego/
  13. 2 points
    Przedstawiam moja finalna wersja M33 Ja tym setupem wiecej nie wyciagne, wiec mogę być zadowolony, ze osiagnalem granice sprzetowe Dla mnie w tym momencie to tzw "kompletne zdjęcie". Bez resize L 100x10min RGB po 35x5min Ha 45x20min wątek o wersji LRGB ---> TU
  14. 2 points
  15. 2 points
    Reasumując: Klasyki, kometyx2, Pacman, UHC, stare/nowe teleskopy, w tym maczek. Frekwencja:4 (Pavlito, Nord, Astrobonq, PTheUniverse). Spoko alternatywa dla snu. WIO trwa:)
  16. 2 points
    Galaktyka Trójkąta, M33, NGC 598 – galaktyka w gwiazdozbiorze Trójkąta, druga pod względem jasności galaktyka spiralna na niebie, po Galaktyce Andromedy. Zaliczana do Lokalnej Grupy Galaktyk, do której należy również nasza Galaktyka. To moje drugie podejście do tego obiektu, poprzednie zmagania można zobaczyć w tym wątku Esprit 100/550, Asi 1600mm, HEQ5. 30x90s L, 10x90s na kanał RGB. Strzyżów 31.10.2018
  17. 2 points
    Kometa 64P/Swift-Gehrels okresowa o okresie obiegu 9,53 r i średnicy jądra ok. 3,2 km. To najmniejsza odległość albo jedna z najbliższych jaka dzieliła M31 i kometę , zdjęcie to crop bo w 200 mm i canonie 6d towarzyszki zmieściły się z zapasem. Mała skala dla tej komety ale chciałem je uwiecznić razem w jednym kadrze.
  18. 2 points
    Kolejna ciemnotka w Cefeuszu. Tym razem mamy dwa vanderbergi. To z małej serii która ciągnę ostatnio. Obiekt ciekawy i nie do końca monotematyczny bo mgławica jest bardzo nierówna w moim odczuciu i trochę przeźroczysta. Warto to oddać przy obróbce. FSQ/Asi1600mmcp L 140x1min RGB 30x2min każdy
  19. 2 points
    SBIG8300C, ED80x0,85, EQ6 35x600s, brak klatek kalibracyjnych Work in progress
  20. 2 points
    Przy tych upałach ciężko schłodzić kamerę, ale są warunki do focenia Pelican Nebula w palecie HST. Ponad 9 godzin materiału. EQ6, SW 80 ED, Atik 314L+, Ha, O3, S2, (16 x 10 min, 22 x 10 min i 12 x 15 min), Leszno, 2018.07.14/20/22. Nie jestem w pełni zadowolony, ale każda kolejna wersja jest gorsza.
  21. 2 points
    Wschód Drogi Mlecznej nad południową kalderą wulkanu Teide. SW Adv, Canon 1100D, Canon 10-18, 15 x 5 min, ISO 1600, 2018.05.13., Teneryfa.
  22. 1 point
    Mewa nadlatuje coraz śmielej pnąc się po niebie Za to 21P poleciała już do ciepłych krajów. Taki mamy klimat. Syriusz za to oświetla drogę wszystkim równo. Prawie zapomniałem jak dużo tam jest gwiazd. To pas DM ale bardzo nisko i rzadko tam celujemy. Canon 6D/135mm
  23. 1 point
    Następne zdjęcie naświetlane podczas jesiennej pogodowej anomalii Mgławica Czarodziej (Hubble Palette) Łączny czas: 20h Ekspozycje SII,Ha,OIII: 16x1200s,26x1200s,18x1200s (binx1) Paramount MyT, TEC140 f/5,2 QHY695A
  24. 1 point
    E tam, szum jest w normie jak na jedną klatkę.
  25. 1 point
    Pojawiła się animacja rotacji Bennu. Robi wrażenie ! https://www.asteroidmission.org/bennu-rotation_20181102/
  26. 1 point
    poprawiając ten efekt w edku zauważyłem, że równie ważne jest umiejscowienie falttenera względem soczewki głównej - stąd te flattenery mają pierścień kontrujący. Na odległości Flattener - matryca mam równo 55mm natomiast reguluję odległością soczewka główna - flattener i wyrównałem prawie idealnie. Zmianę gwiazd na "ogonki skierowane w kierunku centrum" i "rozciągnięte centrycznie - tak jakby kołowo" mam jak reguluję właśnie odległością flattener - soczewka główna.
  27. 1 point
    Z dzisiaj - 1x1000s, -25C setup ten sam
  28. 1 point
    Zrób nowe flaty ustawiając taki sam kąt kamery jak przed jej dekontazem. Jakiś plate slove, pin point, nova astrometry pomoże ci określić jaki kat miałeś przed demontażem. Ważne że usuniesz główna winietę. Z pylkami jakos sobie poradzisz w czasie obrobki.
  29. 1 point
    U mnie na balkonie leci tak w tej chwili ;-) stary poczciwy AZEQ5 Obserwuję jak walczysz - powodzenia ! U mnie za to TViewer co chwilę wywala... nie idzie żyć ;-)
  30. 1 point
  31. 1 point
    Cześć, Mam na imię Tomek i od początku roku aktywnie interesuję się astronomią - tzn. prowadzę wizualne obserwacje astronomiczne. Mieszkam w Warszawie i w miarę możliwości (pogoda + dzień wolny od pracy) wyjeżdżam samochodem kilkadziesiąt km poza Stolicę na obserwacje. Szukam towarzystwa do obserwacji, bo nie czuję się specjalnie komfortowo prowadząc obserwacje samotnie. Co do sprzętu, to na stanie mam refraktor Bresser 102/460. Do tego kątówka pryzmatyczna 1,25" oraz dwa okulary: GSO Plössl 30mm oraz Skywatcher SWA-70 17mm. Wszystko na montażu azymutalnym. Także będzie mi bardzo miło, jeśli przyjmiecie mnie w swoje szeregi...
  32. 1 point
    Co do nowych teleskopów to jestem mile zaskoczony możliwościami MAKA 127 Montaże: dalej pozostaje przy przekonaniu że montaże typu EQ nie są dla mnie
  33. 1 point
    Opcja z dodatku "Astronomy tools" do Photoshopa dodająca pseudo spajki ;)
  34. 1 point
    Od początku czułem, a dokładnie odkąd zobaczyłem odcinek "Sondy" i usłyszałam o tej płytce, że to wszystko psu na budę. Nie dość że przekaz jest arcy antropocentryczny, to do tego jeszcze extremalnie nie precyzyjny. Myślę, że sama sonda jest najlepszym i jedynym zrozumiałym przekazem "Jestem i myślę" albo bardziej pesymistycznie "Byłem i myślałem" ( wydawało mi się że myślałem) A do namierzenia ziemi wystarczy przecież trajektoria lotu sondy. Za 100000 lat Voyager znajdzie się w odległości 5,5 ly od Ziemi . Co z nas zostanie za te X lat, przynajmniej tak jak rozumiemy siebie teraz ? No tak rozwijamy się, mamy nowsze lepsze samochody, smartfony, światowy dług publiczny i brak szczepionki na chciwość i głupotę.
  35. 1 point
    Aż mnie zaniepokoiłeś. Ale sprawdziłem sobie na tej stronie: https://theskylive.com/neptune-tracker I zrzut ekranu: Zgadza mi się ze zdjęciem - spójrz na układ jaśniejszych gwiazd nad Neptunem i te 3 jaśniejsze z lewej.
  36. 1 point
    @Reality Check po raz kolejny - w dyskusji naukowej używaj argumentów naukowych, inaczej narażasz się na kpiny i złośliwości. Film fabularyzowany nie jest dowodem naukowym. Nie, dłuższy film, nie zawiera więcej prawdy. I nie, droższy film nie zawiera więcej prawdy. Wpis na filmwebie również nie świadczy o wartości naukowej. Dopóki nie przedstawisz rzetelnych danych oraz prac naukowych opublikowanych w renomowanych pismach, nie będziesz brany na poważnie.
  37. 1 point
    Short Distance Photography:) Chłodnia kominowa w Jaworznie z Grojca 26,3km. Do bloków w Oświęcimiu 7,7km.
  38. 1 point
  39. 1 point
  40. 1 point
  41. 1 point
    Chyba złapałem Trytona - Canon 550D + SCT 8" . Kombinowałem z różnymi czasami - najlepiej wychodziło na 10-15 sek, przy słabszych wychodziło za ciemno, a przy 30 już było pojechane. I tak musiałem ustawić wyzwalanie czasowe, aby drgania ustały (mam EQ3-2 na alu) Wersja pomniejszona i crop oryginału: (Tryton widoczny z prawej strony tuż przy Neptunie). Nie wiem tylko jak to potwierdzić.
  42. 1 point
    Cześć, Z jakich krzeseł korzystacie przy obserwacji/fotografi ? Jak się sprawdza krzesło do prasowania ? Takie jak tu: https://allegro.pl/krzeslo-do-prasowania-leifheit-niveau-multi-71325-i7567052618.html Warte tych pieniędzy ? Są tańsze ale ich zakres regulacji jest moim zdaniem za mały. Jak reguluje się siedzisko, jaki to mechanizm ? Najlepiej jak ktoś używał takiego z dużym zakresem jak to z linku przy małym i dużym Newtonie. Aktualnie mam 14" (i 8") i skłaniam się zostać przy teleskopie o większym lustrze ale ogniskowej około 1700 mm. Większa ogniskowa będzie powodować, że krzesło będzie wymagać lepszej podstawy bo niestety trzeba już siedzieć w "powietrzu" (nogi dyndają) co przekłada się na większy ciężar i rozmiar. A może macie dobre patenty na krzesło ze sklejki ? Nawet było by lepiej bo mam dość dobry dostęp do odpadów (duże kawałki).
  43. 1 point
    GWIAZDA PRZYBYLSKIEGO Czyli Chemiczny koktajl lantanowcowo- aktynowcowy W jednej z konstelacji Południowego Nieboskłonu, w części niedostępnej dla obserwatorów z Polski, znajduje się dość słaba (8,0m), ale nietypowa gwiazda. Mowa o Gwieździe Przybylskiego, o numerze katalogowym: HD 101065. Na pierwszy rzut oka, niespecjalnie wyróżnia się spośród reszty gwiazd, jej typ widmowy to F. Niektóre źródła podają również przedział F-G oraz zmienny charakter gwiazdy Przybylskiego. Pełna wersja zapisu typu widmowego uwzględnia oznaczenie „p”, czyli peculiar. Oznacza to, że widmo spektroskopowe gwiazdy jest osobliwe, nietypowe. W tym przypadku owa osobliwość polega na podwyższonej zawartości tzw. metali ziem rzadkich (głównie lantanowców- aktywnych metali bloku f). Lantan, cer, neodym czy prazeodym są co prawda obecne w atmosferze większości gwiazd, ale ich udział jest znacznie niższy niż u HD 101065. Nawet Holm, którego obecności nie stwierdzono wówczas w widmie słonecznym, był obecny w widmie gwiazdy Przybylskiego. Nawet tak ciężkie metale jak tor czy uran (aktynowce) mają podwyższony udział- w stosunku do udziału w widmie Słońca. Pierwiastki o wysokich liczbach atomowych są kilkaset do kilkunastu tysięcy razy bardziej rozpowszechnione niż w atmosferze naszej Dziennej Gwiazdy. Ciekawostką jest również zawartość prometu- radioaktywnego lantanowca o liczbie atomowej 61, pierwiastka posiadającego aż 27 izotopów (licząc łącznie z izomerami jądrowymi) w tym ani jednego trwałego. Izotop promet-145 jest spośród nich najtrwalszy (okres połowicznego zaniku zaledwie 17,7 lat). Przed tym odkryciem, obecność prometu podejrzewano tylko w przypadku dwóch innych gwiazd, stąd zaobserwowane jego linii w widmie HD 101065 było nie lada fenomenem. Co więcej, dalsze badania gwiazdy Przybylskiego dowiodły obecności transuranowców (Z > 92), do liczby atomowej 99 włącznie. Należy jednak podkreślić, że zawartość lekkich pierwiastków, takich jak np. tlen lub węgiel jest u gwiazdy Przybylskiego dużo niższa niż u większości gwiazd, w tym Słońca. Początkowo, zanim dokonano odkrycia związanego z nadzwyczaj obfitym widmem HD 101065, katalogi podawały typ widmowy gwiazdy jako B5, a więc gorąca błękitno-biała gwiazda. Jednak wnikliwa analiza dowiodła, że rzekome pasma wodoru i helu, były w rzeczywistości licznymi, gęsto rozmieszczonymi liniami absorpcyjnymi wielu pierwiastków. Barwa gwiazdy z kolei sugerowała typ K0. Ale natężenie pasm wodorowych wskazywało na typ widmowy z pogranicza F oraz G: F8- G0. Gwiazda Przybylskiego jest zmienna. Wykazuje średnią jasność ok. 8,0 mag. Amplituda zmian jasności jest niewielka i przyjmuje wartość zaledwie 0,02 mag, przy okresie bliskim 12 minut. Cykl zmienności nie jest jednolity i składa się z kilku cyklów zachodzących równolegle. HD 101065 posiada masę ok. 1,5 masy Słońca oraz temperaturę powierzchni bliską 6.600K. Jest oddalona od Ziemi o ok. 370 l.ś. Wskaźnik barwy B-V to ok +0,76 mag. Kolor jest więc białożółty. Godna uwagi jest też jej wyjątkowo niska prędkość rotacji. Wynosi ona zaledwie 12 km/s. Gwiazda Przybylskiego należy do ciągu głównego. Pełen zapis jej typu widmowego mógłby zatem wyglądać następująco: F8-G0Vp. Można również uznać ją za skrajny przypadek gwiazdy typu Ap (skrajny, gdyż dotyczy późnego typu widmowego F). Jednak podobnie jak gwiazdy Ap posiada podwyższony udział różnych ciężkich metali, a także silne pole magnetyczne oraz zmienność z uwagi na pulsacje. Skąd tak wysoka zawartość lantanowców i aktynowców w widmie HD101065? Prawdopodobnie jest ona spowodowana „wyrzucaniem” na powierzchnię gwiazdy ciężkich produktów syntez jądrowych przez ciśnienie promieniowania. Ciężkie metale chętnie absorbują wspomniane promieniowanie i dlatego są najbardziej podatne na dyfuzję ku zewnętrznym warstwom gwiazdy. Obecność silnego pola magnetycznego wzmacnia tę dyfuzję. Jednak mechanizm dyfuzji nie do końca wyjaśnia anomalie w składzie chemicznym. Metale ziem rzadkich są nieporównywalnie bardziej rozpowszechnione w gwieździe Przybylskiego, niż u typowych gwiazd typu Ap. Z drugiej strony gwiazdy Ap charakteryzują się wysokim udziałem niklu oraz żelaza pojedynczo zjonizowanego. U HD 101065 stężenie tych pierwiastków jest niskie.
  44. 1 point
    Tym razem bicolor - ja tak to widzę kolorystycznie :), uwagi mile widziane. Trójkąt Pickeringa, SW EQ6, SW 80 ED, Atik 314 L+, 21 x 10 min Ha, 21 x 10 min O3, 2018.08.04/06., Leszno
  45. 1 point
    Początek kolejnego zdjęcia North America Wall 30 x 10 min Ha
  46. 1 point
    Moja pierwsza próba fotografii Wenus w dzień. 3.07.2018, 16:57 CEST ED80 / Barlow Hyperion 2,25 / ASI224 / drizzle 1,5
  47. 1 point
    Nadal klimaty kanaryjskie. SW Adv, Canon 1100 D mod, Canon 10-18 @18, 15 x 5 min, ISO 1600, 2018.05.16.
  48. 1 point
    Co do Bieszczadów, to nie ma co narzekać. Choć da się stamtąd wypatrzeć lekkie łuny, to jasność tła nieba jest niemal dokładnie taka sama jak 100 i więcej lat temu. Niebo w zenicie w najciemniejszej części Bieszczadów jest o mniej niż 5% jaśniejsze od naturalnego. To jest tak mała różnica, że gołym okiem z dala od horyzontu w tego nie zauważymy. Wg mapy o której mówimy, jasność nieba w Bieszczadach to nawet 21.95 mag/"2, przy założeniu że naturalna jasność nieba wynosi 22.00 mag/"2. W rzeczywistości naturalna jasność nieba zmienia się w bardzo dużym zakresie i w Bieszczadach w idealnie przejrzystą noc SQM-L może pokazać coś koło 21.5 mag/"2 albo i jeszcze jaśniej. Kilka nocy temu (dokładnie 21/22 sierpnia 2017) byłem w jednej z najciemniejszych miejscówek w Beskidzie Niskim - na Przełęczy Beskid nad Czeremchą. Wg wyżej wspominanej mapy, w tamtym miejscu sztuczne światło stanowi w zenicie zaledwie 12% naturalnego (przy założeniu że naturalna jasność nieba to 22.00 mag/"2) i niebo ma mieć jasność 21.88 mag/"2 w idealne noce. Przejrzystość tej nocy była świetna, nisko nad horyzontem w kilku kierunkach było widać niewielkie i dość słabe łuny, a SQM-L i tak pokazywał 21.20 mag/"2, a później nawet 21.15 mag/"2. Choć początkowo myślałem, że coś jest nie tak z miernikiem, to po kilku minutach (kiedy oczy załapały "wstępną" adaptację) sprawa stała się jasna - tej nocy wyjątkowo silne było naturalne świecenie nieba (airglow), widoczne jako smugi dookoła horyzontu, sięgające miejscami wysokości około 30 stopni, a na zdjęciach mające wyraźnie zielonkawy kolor. Swoją drogą, jedna z najjaśniejszych łun (i tak niewielka i praktycznie zupełnie nieszkodliwa) to była łuna od Krakowa (którego centrum było odległe o 153 km od miejsca obserwacji). Na poniższym zdjęciu łunę od Krakowa widać na lewo od samochodu:
  49. 1 point
    Wczorajszej nocy mialem naprawde krystalicznie czyste niebo. Szkoda tylko, ze Ksiezyc w pelni. Zdjecie powstalo jako "pokaz" uwieczniania glebi kosmosu dla wigilijnych gosci. Zalozylem zly filtr OIII - ten sprzed wymiany, co widac zreszta na fotce. Troszke tez wiatr przeszkadzal, ale wykres nie szalal az tak bardzo Setup - patrz stopka. Ha 3 x 1200s bin1, OIII 4 x 1200s bin2.
  50. 1 point
    Tak. Zarejestrowałem przelot asteroidy o 18:20 CET. Centrum obrazka RA 10 29 34 DEC 54 45 16. Setup: Veloce RH200, ATIK ONE 9M, ASA DDM 60. Z Warszawy. Pierwsza klatka zarejestrowała się 18:20, druga 18:23, czysta nieco wcześniej. Klatki po 300 sekund. Animacja poniżej. Klatka z godziny 18:20
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information?
    Sign Up
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.