Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation on 04/03/20 in all areas

  1. 63 points
    Materiał z zeszłego pogodnego tygodnia - trafiło się kilkanaście bezchmurnych i bezwietrznych godzin więc setup do większej skali mógł spokojnie pracować. Niestety seeing nie był wybitny - raczej przeciętny. Kiedy było lepiej to paliłem luminancję a kiedy warunki się pogarszały to przerzucałem się na kolor No ale przynajmniej udało się zebrać ilość materiału pozwalającą na nieco mniej bolesną obróbkę (choć i tak nie było łatwo ). Samej luminancji miałem ponad 3000 klatek, ale finalnie wybrałem 1500. Co do obiektu - raczej rzadko fotografowany. Pewnie ze względu na rozmiar. Jest to galaktyka spiralna z gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy. Zaskakująco jasna (10mag) co przy niewielkich rozmiarach rzędu 8,1' × 3,5' daje sporą jasność powierzchniową. Cechą charakterystyczną tej galaktyki są niejednorodne, gęsto "skręcone" ramiona porozdzielane pasami pyłu. Na zdjęciach w większej skali możemy dopatrzeć się wielu niebieskich obszarów - skupisk młodych gwiazd oraz czerwonych mgławic wodorowych. Newton 350/1400 na EQ6 +ASI 178MM-C L: 1500 x 8s (gain 82%) RGB: 500 x 8s (gain 82%) na kanał korektor MPCC skala natywna: 0,35''/pix
  2. 22 points
    IC 405 to jasna mgławica emisyjna i refleksyjna znajdująca się w konstelacji Wożnicy. Czasy ekspozycji: Ha-30x900s bin1, L-20x100s bin1, RGB-20x60s bin2.
  3. 20 points
    Po dodatkowej obróbce :)
  4. 19 points
    To moje trzecie podejście do tych galaktyk. Należą one do najbardziej popularnych obiektów fotografowanych przez amatorów astrofotografii. Galaktyka Bodego( M81) ma średnicę ok. 90 tys. lat świetlnych i silnie oddziaływuje grawitacyjnie na swoją towarzyszkę M82. Obie leżą w odległości 12 mln lat świetnych od Ziemi. Czasy ekspozycji: L-40x600s bin1, Ha-17x900s bin1, RGB-10x200s bin2. Lokalizacja : Lubiaszów Stary.
  5. 15 points
    Może to lekki falstart ale jedna z najefektowniejszych tegorocznych koniunkcji zbliża się wielkimi krokami. Wenus wkroczyła raźnie do Byka a jej blask sięga prawie Plejad. Oczywiście 43-procentowy Księżyc w pobliżu bardzo miesza, ale w momencie przechadzki Wenus pomiędzy Siostrami jego blask będzie jeszcze dużo większy. Dwie fotki z dzisiejszej nocy a) spajkowo: C6d+S100-300/4 @300/5 1x60s ISO1600 b) możliwie bezspajkowo: C6d+C200/2,8 @4,0 1x60s ISO1600
  6. 13 points
    2 kwietnia, Kraków. WO Zenithstar 70, TV 0.8x, SW EQ 3-2 Nikon D5300, 25x15s., ISO 800.
  7. 9 points
    Dzisiejsze ujęcie Sonnarem 300 f=8 exp. 20 sek ISO 400.
  8. 9 points
    Ciąg dalszy testów - tym razem w ruch poszła PEC . I już na wstępie powiem , że rezultaty mnie zszokowały Ale po kolei.... Jak wiadomo, montaż CEM60 w wersji BEZ enkoderów posiada funkcję nagrywania korekcji błędu okresowego ( PE) . Raz wygenerowana krzywa jest do tego permanentna ( PPEC) - czyli zapamiętywana w pamięci pilota i dostępna podczas kolejnych sesji, nawet po odłączeniu zasilania. Cała filozofia obsługi PEC w CEM60 jest niestety bardzo niefukcjonalnie rozwiązana. Aby nagrać i potem używać krzywej PEC należy użyć pilota , nie można obsłużyć tego zdalnie z poziomu komputera. Stanowi to olbrzymi problem , kiedy montaż siedzi sobie w zdalnie sterowanym obserwatorium i nie mamy do niego łatwego dostępu (mój np siedzi na dachu garażu, trzeba wchodzić po drabinie) . A szkoda, ba, wielka szkoda, bo, jak sami zaraz zobaczycie, jest o co walczyć . Można mieć tylko nadzieję, że w kolejnych update sterowników znajdzie sie zdalna obsługa PEC. Ale do rzeczy. Nagrywanie PEC z pilota wg instrukcji - uruchamiasz guiding, włączasz nagrywanie PEC w pilocie, po około 5 min ( 1 cykl ślimaka) pilot sam przerywa nagrywanie i zapamiętuje krzywą do pamięci ( permanentnie, aż do następnego nagrania) Tak też zrobiłem . Efekt - bardzo mizerny. Praktycznie nie widziałem różnicy w prowadzeniu - tj klatka 120 sek jako tako, powyżej - pojechane w osi RA Przyczyny - tylko 1 cykl ślimaka, nagrywanie seeingu, brak dobrej filtracji zakłóceń zebranych danych itd itd. Drugie podejście - w ruch idzie PEMPRO Pempro nie obsługuje natywnie Ioptronów z uwagi na brak możliwości zdalnego ładowania PEC do montażu - wielka szkoda . Ale dane montażu ma już zapisane , więc dobre i to . Kolejna zaleta - mamy do dyspozycji 60-dniowy trial z praktycznie pełną funkcjonalnością (tylko zbieranie danych ograniczone do 30 min) Wg autorów Pempro : -kalibrujesz program przy pomocy wbudowanego Calibration Wizard, - zbierasz dane -nagrywasz przebiegi . Im więcej tym lepiej. 30 min pozwala na zebranie 5 przebiegów CEM60 - tworzysz krzywą PEC - odpalasz playback krzywej - włączasz nagrywanie PEC w pilocie -uruchamiasz PEC w pilocie i ponownie zbierasz dane - jeżeli poprawa , to się cieszysz - jeżeli gorzej to inwersja krzywej , nagrywanie , i ponowna kontrola W czasie całej operacji nie ruszasz teleskopem, aż nie osiągniesz full satisfaction Ok . Tak wyglądają zebrane wstępne surowe dane w PEMPro : Dla klarowności - 1 wybrany przebieg. Krzywa jest łagodna , o sinusoidalnym kształcie, dosyć dobrze pokrywa się z wykresem prowadzenia dostarczonym przez producenta Na podstawie danych wygenerowałem taka krzywą PEC: No po prostu ideał . PE Peak to Peak 4,14 arcsek !!! . Myslę sobie, NIEEEE , to niemożliwe . Taka krzywa jak z obrazka, to musi być jakiś fake . To nie ma prawa tak wyglądać . Jak książkowy wykres y=sin(x) . No, ale zobaczymy.... Zapuściłem playback, nagrałem krzywą do montażu. Ponowne zebranie danych już z zaaplikowanym PEC: Nooo, coś jakby bardziej płasko !! Generujemy krzywą : O kurcze!!! PE 1,33 arcsek !!! Czyli działa !!! Tzn chyba działa .... trzeba fotki zrobić i sprawdzić w warunkach bojowych. Przypomnę, że bez PEC mój montaż ciągnie w miarę wydajnie czas 120sek przy skali obrazu 0.97arcpix. Natomiast 90% 3 minutowych klatek jest pojechana. No to ....... 200 sek: (crop 1:1) Nie jest źle ! trochę kolimacja do poprawki, ale nie jest źle!!! To może 300 sek? O kurcze, jest dobrze ! i to bardzo dobrze. ASI 1600 i 300 sek załatwia praktycznie większość zapotrzebowania , wliczając w to nawet narrowbandy. Ale co tam , szaleństwo . 600 sek Czyżby pożegnanie z guidingiem ?
  9. 9 points
    Nie może też zabraknąć wyłaniającego się z ciemności Copernicusa.
  10. 9 points
    Z wczorajszej sesji. Bogaty w ciekawe struktury region. Przy skośnym oświetleniu krater Deslandres wygląda dużo plastyczniej. Ta niecka ma ponad 200 km. średnicy, jednak moją uwagę wczoraj skupił krater Pitatus z wieloma pęknięciami wewnątrz lawowej powierzchni.
  11. 8 points
    Czyli trójkąt Messier 65, Messier 66 oraz NGC 3628. Moja tegoroczna odsłona tej znanej grupy. Plany naświetlania pod ciemnym niebem przekładam pewnie na rok następny a cieszę się z rezultatów miejskich. FSQ/Asi1600 L - 120x1min, RGB 20x3min
  12. 8 points
    Mój Kopernik z wczoraj. Tym razem zrobiony kolorowym Neximage 5.
  13. 8 points
    Księżyc tuż po pierwszej kwadrze z 01 04 2020: C9,25E, PM2,5x, ASI290MM, zmniejszona mozaika wielu ujęć.
  14. 7 points
    Witam Abell 1656 czyli zdjęcie 1000 galaktyk w Warkoczu. Jest tutaj podobno więcej galaktyk niż gwiazdek. Abell 1656 (Gromada Warkocza Bereniki lub Gromada Coma) – gromada galaktyk znajdująca się w konstelacji Warkocza Bereniki w odległości około 320 milionów lat świetlnych od Ziemi. Abell 1656 jest jedną z najgęstszych spośród wszystkich znanych gromad. Zawiera ona tysiące galaktyk. W porównaniu z innymi gromadami znajduje się stosunkowo blisko. Jest to również ogromna gromada rozciągająca się w przestrzeni przez miliony lat świetlnych. Większość galaktyk należących do Abell 1656 to galaktyki eliptyczne, w odróżnieniu od samotnych galaktyk, które głównie stanowią galaktyki spiralne. Jako źródło emisji promieniowania rentgenowskiego gromady Abell 1656 w dalszym ciągu jest jeszcze badana. Abell 1656 jest obok gromady w Lwie (Abell 1367) głównym składnikiem Supergromady w Warkoczu. (Wiki) 4h mat. TLAPO804, ASI071 I coś na deserek, Księżyc i Wenus.
  15. 7 points
    Mam to o czym marzyłem Wenus w Plejadach ! Zrobiłem mnóstwo zdjęć i filmik ! Na dziś jedno zdjęcie ode mnie, pora odpocząć i jutro brać się za obróbkę materiału ! Jestem mega szczęśliwy bo do końca dnia nie wiedziałem czy pogoda będzie dla mnie łaskawa
  16. 7 points
    Są takie zjawiska na nocnym niebie że "mus" ! Takie wydarzenie przypadło dziś i nazywa się Wenus w Plejadach oznacza to także że musisz wyjść i podziwiać. . Patrząc na nie w 40-to krotnym powiększeniu teleskopowym przychodzi na myśl wiele pięknych określeń a mi najbardziej przypomina to szkatułkę z klejnotami. Panasonic Lumix FZ 200 ISO 200, f 4.0 , czas 2s
  17. 7 points
    W okolicy krateru Fra Mauro i Lansberg są miejsca gdzie dotarło kilka ziemskich sond i wypraw załogowych jak: Luna 5, Surveyor 3, Apollo 12 i Apollo 14. wszystkie w obrębie kadru.
  18. 7 points
    Dzisiaj warunki wyraźnie się polepszyły (porównując do wczorajszej widoczności). C9,25E, PM 2,5x, ASI290MM. Krater Tycho:
  19. 6 points
    Pięknie wyglądało to spotkanie w lornetce. NikonD90 i kitowy obiektyw Nikkor 18-105mm ISO800 f10/20s
  20. 5 points
    Dzisiaj niestety u mnie chmury, ale wczoraj udało się pofocić A nawet lepiej że ją zrobiłem wczoraj, bo lepiej dało się pokazać plejady, które dzisiaj blask Wenus totalnie by zakrył. Widać jakieś zaczątki mgławic w Plejadach. Zdjęcie niestety z miasta. 267x10s f/2.8 ISO100 Nikon D7500 + Samyang 135
  21. 5 points
    To i ja dorzucę swoją koniunkcję. 3s, ISO 100, 140mm (spory crop)
  22. 5 points
    Plejadki i szczęśliwa rodzinka wad optycznych wygrzewające się w blasku Wenus ! 25x30s Nikkor 300mm F/5.6 Iso 200
  23. 5 points
    Arcturus (α Boo) , pomarańczowy olbrzym, jedna z najjaśniejszych gwiazd na naszym niebie. Typ widmowy jest określony na K1III-K2III, choć znalazłem źródło, które podaje nawet G8III/K0III. W VSX figuruje z oznaczeniem NSV 6603 jako gwiazda zmienna typu LB, czyli wolna i nieregularna zmienna późnego typu o małej amplitudzie zaledwie 0.02 mag (filtr Johnson V): https://www.aavso.org/vsx/index.php?view=detail.top&oid=45227 Zaciekawiły mnie w widmie tej gwiazdy 2 linie spektralne wapnia: Ca II K i H. Okazuje się, że w dużej rozdzielczości uzyskiwanej przez spektrografy Echelle (R min. 20000) występują podwójne zwykle asymetryczne wzniesienia emisyjne w samym środku linii H i K. Wywołane jest to różnymi prędkościami wiatru w chromosferze. Efekt ten można wykorzystać do długoterminowego monitorowania zmienności związanej głównie z aktywnością magnetyczną. Mi jak dotąd nie udało się rozdzielić centralnych wzniesień na 2 emisyjne piki, chociaż same wzniesienia w rdzeniach obu linii Ca II udało się zarejestrować: Centralne wzniesienie w K jest wyższe niż w H, co dobrze zgadza się z literaturą (oznaczyłem czerwonymi strzałkami): Źródło: Lexen E.; et al., 2010, The outer atmospheric layers of the early M dwarf Gliese 1 Link: https://www.researchgate.net/publication/41712893_The_outer_atmospheric_layers_of_the_early_M_dwarf_Gliese_1 Pomimo tego, że Arcturus jest olbrzymem późniejszego typu a Słońce znajduje się na ciągu głównym, obszar Ca II H i K jest bardzo podobny. Edit: W Capelli występuje ten sam efekt, wcześniej nie zwróciłem na to uwagi: Zmienia kształt w zależności od fazy: Źródło: Cha, G.; et. al., 1996, High Resolution H-alpha and Ca II K Spectroscopic Observations of Capella and the Analysis Link: http://articles.adsabs.harvard.edu//full/1996PASP..108..594C/0000597.000.html Wygląda na to, że to zjawisko typowe dla olbrzymów typu widmowego G i K.
  24. 5 points
    Pierwszy pikczer z wczoraj. Trochę wiało, lapek coś łapał zadyszkę przy pobieraniu klatek z kamery, zacząłem się ustawiac po ciemku, czego nie lubię. Ogólnie było tak sobie, ale coś tam nagrałem. Losmandy, SCT, ASI, Baader Red 610 Firecapture, AS!, Registax, PS5
  25. 5 points
    To tak to wyglądało przez maskę Bahtinova :)
  26. 5 points
    Zdjęcie z 01.04.2020. Tego miejsca nie trzeba przedstawiać ale dla mniej wtajemniczonych to Rupes Recta (szerokość ok. 1km) czyli "Mur". Obok krater Birt. Bardzo fajny moment gdy Mur rzucał dość długi cień. Najmniejsze kratery widoczne na tym zdjęciu to krater 1.9km (nie wiem jaka nazwa) obok krateru Thebit B. widoczna jest także Rima Birt, która ma szerokość zaledwie 0,9km. Sprzęt to: Dobson 12" na GoTo, barlow x2 TV Powermate 2", okular ES 6,7mm, 82* do tego w projekcji telefon Samsung J6, zoom cyfrowy x5, rejestrowane FHD 30kl/s :D, stack 500 klatek w Registack.
  27. 4 points
    Nie używa się maksymalnie pasm do 656nm Zaintrygowany obrazowaniem 2MASS postanowiłem moją ASI 290MM-C o zasięgu do ok 1100nm spróbować efektów. Wyniki słabe, ale.. aby nie było Obiekt IRAS_18536+0753 Ten sam kadr w: DSS 2MASS WISE moje referencyjne full spectrum oraz moje IRpass Obiekt 2MASS J19234318+1430500 Ten sam kadr w: DSS 2MASS - pojawiło się coś WISE - świeci jak szalony moje IRpass Wiem jakim pasmem robi 2MASS, wiem jakim pasmem robi WISE, chciałem jedynie pokazać Koledze, że nam astrofotografom DS nie obce podobne szalone eksperymenty
  28. 4 points
    W krainie kopuł księżycowych, na zachód od Copernicusa. Sprzęt zawsze ten sam SCT 10" ognisko gł. Filtr IR 658 nm.
  29. 4 points
    Też wczoraj walczyłem ze zbliżeniami, ale coś mocno falowały szczegóły. SCT 6", Barlow 3x, DFK 21AU618.
  30. 4 points
    Też wczoraj wolałem się zabezpieczyć przed dzisiejszą pogodą:) SW150/750 Nikon D5200 ISO400, 6s
  31. 4 points
    Zaznacz sobie tę opcję i będziesz miał wszystkie pliki zapisane osobno i skalibrowane. Przetestuj na mniejszej paczce plików jak Ci się to kalibruje.
  32. 4 points
    Zdjęcie z 01.04.2020. Niesamowity krater Clavius (ten prawie całkowicie w cieniu). W środku niego widać zarysy mniejszych wewnętrznych kraterów Clavius C i D. Ciekawi mnie tak duża popularność tego krateru. Czy to tylko przez powieść 2001 Odyseja Kosmiczna? No i ma on ponad 200km średnicy. Przy krawędzi dobrze widoczna gra światła i cienia tworząca kształt (jak nienaturalny) prostokątny. Sprzęt to: Dobson 12" na GoTo, barlow x2 TV Powermate 2", okular ES 6,7mm, 82* do tego w projekcji telefon Samsung J6, zoom cyfrowy x5, rejestrowane FHD 30kl/s :D, stack 500 klatek w Registack.
  33. 4 points
    1 kwietnia - i nie jest to prima aprilis...
  34. 4 points
    Księżyc 1 dzień i 7 godzin po pierwszej kwadrze, 2 kwietnia 2020r, na wysokości 60o, w słabych warunkach widoczności. Lekki wiatr, temperatura 6oC. Skromny wynik sesji zdjęciowej. Refraktor achromatyczny TS152/900, Barlow GSO 3x ED (F ekw. 2850mm), ASI290MM, Filtr Baader Halpha 35nm, EQ-ATM, FireCapture2,6, Autostakkert!3 (400/2000), Registax6. Kopernik z masywnym cieniem i Eratostenes. Clavius i ciemna czeluść Blancanusa oraz mocno zacieniony Longomontanus. Ten motyw nigdy się nie znudzi.
  35. 3 points
    Następne zdjęcie z cyklu : nigdy nie powinno powstać. Miejskie LRGB w czasie epidemi COVID. Galaktyka NGC 7425 w Warkoczu Bereniki jest pięknym obiektem, którego detalu nie zasyfiło nawet warszawskie niebo. FS 128, ATIK 6.0 na ASA DDM 60. L:75x300 Bortle 6. SQM: 19.34 mag/arcsec2 Opis:
  36. 3 points
    Wczoraj myślałem sobie o kwestii poruszonej przez @Tayson , czy warto guidować montaż CEM60 na krótkich czasach. Zapuściłem eksperymentalnie M92 bez guide w subach 120 sek i poszedłem spać . Zebrało się 50 x 120 sek Poniżej crop 1:1 . Muszę powiedzieć, że jestem mile zaskoczony - wygląda na to, że montaż radzi sobie całkiem nieźle , i to przy skali obrazu 0.97 arcpix oraz 16 kg setupem . Gwiazdy są oczywiście nieznacznie pojechane , ale za część deformacji gwiazd odpowiada fakt, że korektor komy wysunął się nieznacznie z clumping ringu ( skrzywił się o ułamek milimetra), co pogorszyło kolimację układu. Wydaje się że trafił mi się niezły egzemplarz tego montażu , poniżej wykres prowadzenia załączony przez producenta : Przeglądałem podobne certyfikaty w sieci i muszę powiedzieć, że rzadko spotyka się tak gładki wykres Jak pogoda pozwoli to porobię więcej testów , zobaczymy, ile się da z niego wyciągnąć. Spróbuję także przetestować zachowanie montażu z wykorzystaniem PPEC.
  37. 3 points
    Właściwie to jest fragment M101.Jest na tyle duża i jasna, że 2h materiału spowodowało u mnie spadek częstotliwości myśli samobójczych ( jak to u astrofotostraceńców) . Sprzęt jak zwykle.
  38. 3 points
    Pogoda nie rozpieszcza, w dodatku jakiś refleks od lamp na osiedlu, którego nie mogłem się pozbyć a zamazać nie umiem . Fotka przez szyby zamkniętego okna, refraktor 102/f.7 , reduktor ....... Meade 6.3 - tak, tak - eksperyment ! ISO 3200 , czas 1/3 sek
  39. 3 points
    Wiele razy próbowałem podchodzić do tego obiektu i to na różnym sprzęcie, ale zawsze coś stawało na drodze i nie udało mi się zebrać sensownej ilości dobrego materiału. Tym razem jednak nareszcie się udało Zbierane w ratach przez 4 noce, bo na razie Irys wzbija się dopiero w drugiej części nocy. Wszystko focone zdalnie. Na pewno dostrzelam jeszcze ze drugie tyle klatek, bo to bardzo wdzięczny obszar w obróbce i sporo jeszcze czeka do wyciągnięcia z tła. A może zrobię mozaikę? Zobaczy się. Tymczasem stan na dziś, chętnie poznam wasze opinie. 229x120s L (prawie 8h), 12x120s x RGB TSAPO65Q + ASI1600MM + CEM25EC unguided
  40. 3 points
    Wymyśliłem sobie wczoraj, żeby w ramach eksperymentu przetestować "germański" filtr 1000nm od braci Chińczyków na Księżycu - i okazuje się, że to nawet działa. Taki trochę plastusiowy ten mój Księżyc, to zapewne zasługa dość długich czasów naświetlania (33ms dla pojedynczej klatki); a dziura jest dlatego, że jeden z plików najwyraźniej się nie zapisał, nie wiem czemu. W każdym razie wyszło coś takiego: Mak 150/1800 + Chameleon3 + wspomniany filtr 1000nm. Składane z 25 kawałków (powinno być 26, no ale jednego brakuje) i zmniejszone.
  41. 3 points
    Zdjęcie zrobione 01.04.2020. Widzimy całkowicie zacieniony krater Plato w centrum kadru. Krater mimo, że nie jest głęboki i jest bardzo płaski, jego całe dno jest w cieniu. Na godzinie 13 brzegu krateru Plato wyróżnia się tak zwany Balkon nad Plato. Widzimy także góry Alpy rzucające piękne długie szpiczaste cienie z Doliną Alpejską. Na godzinie 14 od Plato na Morzu Zimna widać ciemną wstęgę (nie wiem jak nazywać te tereny - wydmy?). Rzuca ona dość szeroki cień. Sprzęt to: Dobson 12" na GoTo, barlow x2 TV Powermate 2", okular ES 6,7mm, 82* do tego w projekcji telefon Samsung J6, zoom cyfrowy x5, rejestrowane FHD 30kl/s :D, stack 3600 w Autostakkert.
  42. 3 points
    Canon z Tamronem zamontowane i wyważone. Dzis testy elektroniki. Projekt jest "gorący" Fabian publikuje co raz to nowe ulepszenia.
  43. 3 points
    Fajnie to wczoraj wyglądało. Podsyłam cyknięte telefonem przez teleskop 150/900 mm i okular 31mm.
  44. 3 points
    Śmiech, żart jest bardzo dobrym lekarstwem na stres, bo pozwala katalizować, to co nie raz traumatyczne. Więc nie zżymajmy się jeśli ktoś sobie niewinnie zażartuje, może właśnie jest mu to teraz potrzebne. Wiem że są w śród nas (na forum) lekarze i (być może) pielęgniarki, ratownicy medyczni i pokojowe, to oni i one kosztem własnego zdrowia i życia dbają o nas, o nasze dzieci, naszych rodziców i dziadków, i wierzę, że robią wszystko co w ich mocy aby śmiertelnych przypadków COVID było jak najmniej. Chciałbym im w tym miejscu podziękować, za ich trud, za to że się dla nas narażają i życzyć Im aby to szaleństwo jak najszybciej się skończyło. Aha, i jeszcze jedno: ZOSTAŃ W DOMU.
  45. 3 points
    To mój pierwszy post tutaj. Ciekaw jestem waszych opinii na temat moich zdjęć. Moje podejście jest dość nietypowe. Fotografuję Dobsonem 12" z barlowem x2 w projekcji okularowej ES 6,7mm, 82* i do tego podpięty telefon komórkowy. Stack w Registack 6. Na razie zacząłem bawić się w "avikowanie" choć w przypadku telefonu nie można mówić o avikach . Kilka kadrów z ostatnich przepięknych nocy. Ten konkretnie z nocy 31.03.2020. Południowy rejon tarczy, krawędź gdzie widać zakrzywienie, nie wiem czy to góry czy krater. Blisko centrum kadru widać krater Manzinus oraz po lewej od niego Mutus. Bliżej krawędzi widoczny jest krater Boguslavsky oraz Boussingault. Sprzęt to: Dobson 12" na GoTo, barlow x2 TV Powermate 2", okular ES 6,7mm, 82* do tego w projekcji telefon Samsung J6, zoom cyfrowy x5, rejestrowane FHD 30kl/s :D, stack 500 klatek w Registack.
  46. 3 points
    Również zamieszczam sprzed godziny, jednoklatkowe zrobione Nikonem z Barlowem 2x.
  47. 3 points
    Przedwczorajsze (31.03.2020) - seeing słabiutki: Barrow i Scoresby: Walter + Nonius, Aliacensis i Werner: Klein: Manzinus, Bogusławski, Bousingault i ściany Demonax'a na krawędzi: I na koniec Johnny Walker na Księżycu czyli centralne wzniesienie Arzachel'a w promieniach słońca :) : C9.25 Evo + ZWO R + QBarlow x 1.3 + ASI290MM
  48. 3 points
    Księżyc 7 godzin po pierwszej kwadrze, 1 kwietnia 2020r, na wysokości około 60o, w dość dobrych warunkach widoczności. Ekstremalna zachodnia libracja (W-8o). Bezwietrznie, temperatura 3oC, lekkie halo wokół Księżyca. Mam wrażenie, że kiedy Orion staje się "tragarzem" Księżyca, widoczność jest znakomita. Wenus pod Plejadami kłuła w oczy, a pod koniec sesji fotograficznej Starlinki majestatycznie płynęły przez zenit. Refraktor achromatyczny TS152/900, Barlow Celestron Ultima 2x (F ekw. 2270mm), ASI290MM, Filtr Baader Halpha 35nm, EQ-ATM, FireCapture2,6, Autostakkert!3 (400/2500), Registax6. Panorama od formacji leżących wewnątrz Mare Imbrium: Archimedes, Aristillus i Autolycus aż po Sinus Aestuum i Mare Vaporum leżące po południowej stronie Apenin. W wielu miejscach widać ciekawie ukształtowane obszary wypełnienia lawowego - grzbiety, pofałdowania, "grube warkocze" zmarszczek. Dzięki cieniom masyw Apenin wyraźnie "wystaje" ponad okoliczny teren. Panorama zawierająca formacje: PAA (Ptolemaeus, Alphonsus, Arzachel) i PRWD (Purbach, Regiomontanus, Walther, Deslandres) oraz atrakcyjną wizualnie Rupes Recta. *************************************************************************************************************************************** Refraktor achromatyczny TS152/900, Barlow GSO 3x ED (F ekw. 2850mm), ASI290MM, Filtr Baader Halpha 35nm, EQ-ATM, FireCapture2,6, Autostakkert!3 (400/2500), Registax6. Znudziła mnie standardowa skala F-2270mm - zapragnąłem fotografować powierzchnię Srebrnego globu w większej skali F-2850mm. Księżyc był wysoko na niebie, widoczne niewielkie falowanie nie degradowało ostrości - obraz był do zaakceptowania. Prognoza seeing'u wg Meteoblue (2") była moim zdaniem nietrafiona. Wnętrze basenu Mare Imbrium wzdłuż masywu Apenin. Otoczenie kraterów: Archimedes, Aristillus, Autolycus. Sieci rowów. Kontynuacja poprzedniego kadru - na północ od Archimedesa - Alpy i Vallis Alpes. Dwa kadry z atrakcyjną Prostą Ścianą (Rupes Recta) i formacjami PAA i PRWD.
  49. 3 points
    Witam. Przedstawiam znaną gromadę kulistą M3: Gromada ta znajduje się na południowym krańcu konstelacji Psów Gończych przy granicy z Warkoczem Bereniki i Wolarzem w odległości 33 900 lat świetlnych od Ziemi. Kształt gromady jest kulisty, mieści w sobie około 500 000 gwiazd, a jej średnica to 160 lat świetlnych. Wiek gromady szacuje się na 11,4 miliarda lat. Wielkość gwiazdowa M3 wynosi 6,2 ͫ, więc przy dobrych warunkach może być widoczna nieuzbrojonym okiem. 3 maja 1764 roku odkrył ją Charles Messier, ale niestety początkowo pomylił ją z mgławicą. Dopiero 20 lat później William Herschel naprawił błąd Messiera. Dane: NEQ-6 SYN SCAN, TS TRIPLET APO 90/600, TS 80/330, ALccd 5T, ATIK383L+ L- 50x300s, RGB 10x300s na kanał + opis
  50. 3 points
    Kolejny obiekt testowy -ustrzelona przez cirrusy M51 , 30 x 120 sek bez guidowania. Zebrałem w sumie 40 klatek, ale 10 musiałem odrzucić ( nieznacznie, ale jednak wyraźnie pojechane w osi RA). Reasumując jednak można przyjąć , że czas 120 sek jest przy tej skali ( 0,97arcpix) zupełnie użyteczny przy założeniu odrzutu około 20 % . Po resize do 75% zdjęcie wygląda już zupełnie przyzwoicie: Niestety, próby zwiększania czasu naświetlania do 3 min zwiększają procent odrzucanych klatek do około 60 %. Następne testy już po nagraniu PPEC.
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information?
    Sign Up
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.