Jump to content

Leaderboard

  1. Adam_Jesion

    Adam_Jesion

    Właściciel


    • Points

      52

    • Posts

      22378


  2. Tayson

    Tayson

    Społeczność Astropolis


    • Points

      30

    • Posts

      10022


  3. Loxley

    Loxley

    Społeczność Astropolis


    • Points

      20

    • Posts

      1223


  4. megrez23

    megrez23

    Społeczność Astropolis


    • Points

      18

    • Posts

      1055


Popular Content

Showing content with the highest reputation on 08/09/20 in all areas

  1. 24 grudnia 1908 roku George Willis Ritchey sfotografował Wielką Mgławicę w Orionie (M42). Była to pierwsza ekspozycja wykonana za nowego pomocą 60-calowego teleskopu, którego sam zaprojektował i zbudował, będąc genialnym optykiem i inżynierem. Można powiedzieć, że pchnął astrofotografię na zupełnie nowy poziom. Znalazłem właśnie oryginalne zdjęcie (skan z płyty) i od razu pomyślałem, żeby porównać je ze współczesnym. Abstrahując od jakości (która mimo upływu lat jest wspaniała) chciałem przekonać się, czy kosmos jest statyczny (taki jak nam się na codzien wydaje), czy jednak gwiazdy nie stoją w miejscu (tak jak wiemy z astronomii). Połączyłem dwa zdjęcia - jedno z 1908 roku, zaś drugie z 2019 roku. Efekt jest piorunujący. Wiele gwiazd przemieściło się o znaczny dystans, a to zaledwie 111 lat, co w kosmicznym ujęciu czasu jest nieistotnym mignięciem oka. Przyjrzyj się dokładnie, a zobaczysz galopujące gwiazdy. Mi opadła szczęka. Oryginalny artykuł o płytach z teleskopu Mount Wilson: http://nautil.us/issue/32/space/these-astronomical-glass-plates-made-history Zdjęcie do porównania pochodzi z tego wątku.
    49 points
  2. Hej Materiał palony podczas duzego Księzyca. Bezksiężycowe nocki zarezerwowane pod inny obiekt. Udało sie ogarnąć po około 25klatek na kazdy kanał w 15min subach, łącznie około 21h. Mapowanie kolorów R-SII, G-Ha, B-OIII. QHY695A, filtry Chroma, Ioptrom CEM60-EC, TS APO 100Q Astrobin https://www.astrobin.com/ksn064/?nc=user Poniżej dodaje animacje poszczególnych kanałów. Jedynie proste rozciaganie materiału, bez żadnych innych zabiegów. Wg mnie najfajniejsze struktury wychodza w siarce. Alternatywne wersje z forum: 1 2 edit: mikro mod kolorow
    20 points
  3. Ukończone przed momentem, aż szkoda przerywać ale padam na twarz po kolejnej nocy z planetami. Sprzęt: Newton 200/1000; Barlow 2x; ASI 224MC; IR Pass Animacja: 10 klatek (w pętli + powrót), każda to stack 5% z 10 tys. klatek. Wszystkie wykonane tylko z filtrem IR Pass. Miłego oglądania EDIT: Poprawiłem nieco animację, dodałem także poszczególne klatki.
    14 points
  4. Mgławica Crescent kończy cykl zdjęć oraz bardzo ciekawy i doświadczalny poniekąd etap zdalnej fotografii e-EyE w Hiszpanii. Jak się okazało fotografowanie na odległość jest możliwe co więcej warto próbować realizować takie przedsięwzięcia. W e-EyE przez rok i osiem miesięcy powstały 24 fotografie nie licząc dodatkowych wersji w różnych technikach. Łączny czas naświetlania to 440 godzin. Bardzo dziękuję Tomkowi Piwkowi (SerwisAstro.pl) oraz Pawłowi Łańcuckiemu za wspólnie spędzony tam czas Nie oznacza to oczywiście końca naszej działalności i współpracy, działamy dalej! NGC6888 to rekordowo długo naświetlane zdjęcie 34,5 godziny z czego większość przeznaczyłem na rejestrowanie siarki, której w tym obiekcie jest proporcjonalnie bardzo mało. Poniżej Crescenta (SHO) wersja Ha oraz animacja przedstawiająca różnice w strukturach oraz pyłach między kanałem siarki oraz tlenu. Sprzęt: Paramount MyT, TEC140, QHY695A Ekspozycje: 34h SII 22x1800s Ha 43x1200s OIII 28x1200s
    12 points
  5. Wczoraj, a właściwie dzisiaj zmusiłem się wstać do Marsa. Kamerka mono DMK21, SCT 10", filtr IR 685. Wizualnie Mars sobie pływał, ale czasem się uspokajało na tyle, że przeciętnie 20-30 procent klatek dało się zlepić. Na razie za kolor się nie brałem, Jeszcze poczekam. Fotka kadrowana i powiększana.
    11 points
  6. Mars 9 sierpnia 2020r, o godzinie 03.23 w dobrych warunkach na wysokości 40o. Mała wilgotność, bezwietrznie, 20oC. Dzisiaj jestem już pewien, że "marsjański pająk" czyli Dolina Marinerów (Valles Marineris) widoczna jest na zdjęciu w centrum tarczy planety, choć jej wyrazistość daleka jest od ideału. Na prawo, ciemny obszar to Xanthe Terra. Nie dam głowy oczywiście, ale jasny podłużny obszar na godzinie 10-ej to może być Tharsis Montes, czyli marsjańskie trzy tarczowe wulkany. Jeśli w czasie opozycji będą podobne warunki widoczności lub lepsze, powinienem uzyskać nieco więcej szczegółów. Refraktor achromatyczny TS152/900, Barlow Celestron Ultima 2x (Fekw. 2200mm), ASI290MM, Filtr Baader Halpha 35nm, EQ-ATM, FireCapture2,6, Autostakkert!3 (500/5000), Registax6, Drizzle 150%. Opis struktur wg. CalSky. Solis Lacus Region czyli Oko Marsa
    10 points
  7. M31 - Galaktyka Andromedy (8h 40min) - to jest mój pierwszy kontakt z kamerą monochromatyczną, muszę popracować nas składaniem kolorów LRGB. Jeszcze pojawi się kilka wersji tego zdjęcia - dorobię jeszcze Ha aby podbić mgławice w M31. Teleskop: TS APO 130mm Photoline Montaż: iOptron CEM60-EC Kamera: QHY600M (gain: 27 / tryb: fotograficzny / czas: 300s / temperatura: -15C) Korektor: APM Riccardi 0.75 (small) Filtr: LRGB (104 klatki nie liczą kalibracyjnych) L (IR-UV-CUT) - 20x300s R (Red) - 28x300s G (Green) - 28x300s B (Blue) - 28x300s Obróbka: PixInsight + GIMP Pierwsza wersja: Druga wersja poprawiona:
    7 points
  8. Witajcie. Kolejna księżycowa noc, więc tym razem znów coś, do czego nie potrzeba zbyt ciemnego nieba. Tym razem bardzo ładna podwójna z Herkulesa, składniki bardzo blisko siebie (4,8″) i powiększenie 120x separowało je tylko trochę (do tego powietrze tej nocy było ciepłe i drżące). Przed Wami Rasalgethi (Struve 2140).
    6 points
  9. Druga nocka w ogrodzie. Zawsze jak nazbieram materiał, to chcę szybko, szybko pokazać. No to teraz taki "teaser", a potem dam jeszcze kilka. Na drugim setupie robiłem okolicę "bańki" jednocześnie. Trzeba korzystać z pogody. Dobra. Jeszcze Celestron 5 , ale ZWO wypuściła w lipcu właśnie nową kamerką planetarną , więc kto wie. Potrzebne coś czułego i USB3. SCT8"+Neximage 5+TV2,5x+CG5GT ICAP, AS 40%z 1500klatek, no drizzle, bez Registaxa i wavelatów, tylko PS
    6 points
  10. 9 sierpnia 2020. Obserwacje zaczynam około 3-ej. Mars przy 250-ciu razach ma już duże rozmiary. Pięknie widoczna faza planety i czapa polarna. Terra Sirenum jako delikatny ciemniejszy obszar przy prawej krawędzi. Pozostałe obszary zlewają się w jedną strukturę. Pozdrawiam
    5 points
  11. Jakby kogoś interesowało, komu i kiedy przyszło do głowy dołożenie drugiej i trzeciej soczewki do obiektywu refraktora http://astrofan.pl/wielkie-teleskopy-przeszlosci/
    5 points
  12. Księżyc 2 dni i 16 godzi przed trzecią kwadrą, 9 sierpnia 2020r po godzinie 3-ej na wysokości powyżej 36 stopni. W porównaniu z poprzednimi nocami tym razem warunki były dość dobre. Obraz drżący zmienny ale dość ostry. Lekkie zamglenie nieba, bezwietrznie, ciepło - plus 20 stopni. Blisko Marsa. Refraktor achromatyczny TS152/900, Barlow Celestron Ultima 2x (F ekw. 2270mm), ASI290MM, Filtr Baader Halpha 35nm, EQ-ATM, FireCapture2,6, Autostakkert!3 (400/2500), Registax6, Microsoft ICE. Najbardziej zachwycił mnie Posidonius i sceneria na zachód od niego. Krater prawie w całości wypełnił się cieniem, jedynie niewielki fragment dna pozostał w świetle, w tym mały krater Posidonius A, wewnętrzne grzbiety i kilka górek. Niezwykły był widok neonowego wschodniego wału, jakby światło zostało na krawędzi wzmocnione. Jasny łuk biegł aż do krateru Posidonius B i dalej do Posidonius J i M zatrzymując się na koronie małego krateru Daniell. Podobnie, sekwencja świateł ozdabiała kratery na Jeziorze Śmierci - Burg i Plana. Na zdjęciu, które jest mozaiką dwóch kadrów, naprzeciw Posidoniusa i Le Monnier widoczne są zmarszczki - to grzbiety na Mare Serenitatis: Dorsa Smirnov - długa vis a vis Posidoniusa, jej przedłużeniem na południu jest Dorsa Lister a przy samym kraterze Le Monnier leży Dorsa Androvandi. Piękna dramaturgia oświetlenia TCC, Rupes Altaii i części Zatoki Grubiaństwa (Sinus Asperitatis). Znów od bardzo długiego czasu mogłem zbliżyć się do wymarzonej szczegółowości. Wnętrze Cyrillusa i Cathariny pokazuje właśnie te oczekiwane przy dobrej widoczności detale. Przy górnej krawędzi zdjęcia widać średniej wielkości krater Abulfeda. To obok niego biegnie znany łańcuch kraterów Catena Abulfeda. Mozaika dwóch kadrów. Mare Tranquillitatis a na nim kopuły koło krateru Arago i sieci zmarszczek (wrinkles). Mój ulubiony lunarny "smakołyk" - Plaster miodu obok rzucajacej długi cień Rupes Altaii. W lewym górnym rogu - formacja Maurolycus-Barocius.
    5 points
  13. Hejka Poniżej moja pierwsza fotka Saturna Seeing słaby/średni; SW150/750 + Barlow x2, Canon 450d
    5 points
  14. Witajcie! Chcę wam przedstawić moje zdjęcie mgławicy Ngc 7000 i okolic. Będę wdzięczny za porady i konstruktywną krytykę Technikalia: Iso 1600, czas 29x1min, 5x Flat, bias, dark. Sprzęt: Canon eos 4000d nie mod. Obiektyw Tamron di ld macro 70-300mm f4.5 @135mm f4.5,prowadzenie: SWSA Soft: DSS, Gimp, PSExpress. Zdjęcie z opisem dzięki stronie nova.astrometry. Pozdrawiam!
    4 points
  15. Jeszcze jeden z dzisiejszej nocy. BTW, jak nagrywacie planety to ile robicie filmów na sesję. Jak , jak robię za dużo, to potem mam taki bałagan, że nie wiem , który jest dobry i obrabiam co popadnie. SCT8"+Neximage 5 + TV 2,5X+ CG5 GT iCAP, AS!, PS
    4 points
  16. Tak wygląda Twój stack po prawidłowym balansie kolorów i wyciąganiu. Balans kolorów to klucz do sukcesu. Co do samego materiału, to obiektyw jest przyzwoity do nauki, no ale do Samyanga to on nie ma startu. Niemniej wady są do zaakceptowania. Myślę, że dałbyś radę też nieco lepiej ustawić ostrość.
    4 points
  17. Się dzieje Mój skromniejszy przykład https://astropolis.pl/topic/65130-ruch-w%C5%82asny-gwiazd-astrofotografia-wysokiej-rozdzielczo%C5%9Bci/
    4 points
  18. 4 points
  19. SCT5, ASI178MC oraz178MM z filtrem IR pass.
    4 points
  20. Motyl w konstelacji Łabędzia jest jedną tych mgławic , które z powodzeniem można focić przy użyciu filtrów wąskopasmowych nawet podczas pełni Księżyca. Pierwszy obrazek pochodzi z kamery Atik One 6,0M o pikselu 4,54 mikrona (skala obrazu 1 arcsec/pixel), a drugi z ka mery FLI 110002 o pikselu 9 mikronów (2 arcsec/ pixel). Czasy ekspozycji dla pierwszego obrazka to w sumie ok. 6h, dla drugiego ze względu na mozaikę zdjęć to ok. 30 h. Zdjęcie z Atika pochodzi sprzed paru dni , natomiast mozaika z FLI z przed roku.
    3 points
  21. Hej, wczoraj nim wszedł wysoko Mars, pobawiłem się trochę z fotografowaniem DS. Tak dla praktyki i ćwiczeń. Łatwy cel wybrałem bo apertura mała i księżyc przeszkadzał. M52 i "bańka się załapała. TS 50/330+ flattener + C1100D+L-pro+Losmandy GM8 Zwo mini guide scope + ASI120MM PHD2, Canon soft, DSS, PS 60x180 sekund 40xdark frames 25xBias 40xTshirt flats Bez owijania proszę
    3 points
  22. Fajny materiał, tylko malo klatek. Myśle, ze na obrobce trzeba sie tak samo skupic jak na zbieraniu materiału. Spora ilosc materiału na pewno sama sie nie orobi, chociaz wieksza ilosc subów poprostu ulatwia obróbkę.
    3 points
  23. Świetna robota! Warto zauważyć, że wszystkie gwiazdy na tym porównaniu, dla których da się zauważyć ruch własny leżą bliżej niż M42. Poniżej zrzut z CdC z zaznaczonymi ruchami własnymi w ciągu 1000 lat i odległościami wybranych gwiazd. Dla przypomnienia odległość M42 to 1350ly. Najszybsza gwiazda w tym obszarze ma ruch własny 0.24"/rok. To i tak mało w porównaniu z gwiazdami o dużym ruchu własnym. Gwiazda Barnarda ma 10.3"/rok, a Arktur 2"/rok.
    3 points
  24. Kolejna nocka i kolejna mozaika do kolekcji. Seeing był dzisiaj trochę słabszy, więc oberwał małoskalowy detal. Tym razem fotografowany w bikolorze (filtry R i B, po 1000 klatek na filtr), więc mam dwa warianty - wersja mono i wersja "mineralizowana" Rozmiar 8000x8000: https://artuniverse.pl/pano/200808-moon-mono.html https://artuniverse.pl/pano/200808-moon-color.html
    3 points
  25. Wczorajszej nocy z 80ED +barlow 2,25+ASI 120MC. Generalnie uważam, że to najlepsza fota Jowisza jaka mi do tej pory wyszła. Wczoraj edkowi warunki przypasiły. Dwie wersję różniące się nieco końcowym ustawieniem barw.
    3 points
  26. Z wczoraj, Orion Mak 150/1800 + ASI178MM. Ok 2000 klatek. Bez filtrów.
    3 points
  27. Kup filtr czerwony i oglądaj tylko te galaktyki, które są daleko
    3 points
  28. Cześć, mam do zaprezentowania 64-megapikselową mozaikę Księżyca - pierwszą taką z nowego teleskopu. Materiał zbierany dzisiaj po 3:20, wysokość Księżyca 30° nad horyzontem. Sprzęt: Celestron Edge 9,25", kamerka ASI1600MM, filtr R. 1000 klatek x 4 kadry. Obróbka: złożenie mozaiki w Photomerge, dekonwolucja w Astra Image 5, podbicie kontrastu w ACR, przeskalowanie 120%. Kamerka ASI1600MM, pomimo reklamowanego przeznaczenia do DS-ów, doskonale nadaje się do fotografowania całej tarczy Księżyca. Miałem kilka lat temu ASI174MM, w której do stworzenia analogicznej kompozycji trzeba by przygotować ponad 20 fragmentów. Tutaj wystarczyły cztery, dodatkowo bez wykorzystywania pełnej rozdzielczości - przyciąłem pole widzenia do ok. 3400x3400, żeby nie rejestrować niepotrzebnie pustego obszaru wokół Księżyca. Nawet po uzwględnieniu o wiele mniejszej liczby klatek na sekundę (23 vs 170) mozaikę robi się szybciej, bo nie trzeba tracić czasu na częste kadrowanie. Kilka minut i materiał gotowy. Tak więc nowy zestaw ma ogromny potencjał, a jak tylko Ksieżyc zacznie wznosić się trochę wyżej nad horyzont, to w ruch pójdzie Powermate 2x Poniżej wersja 25%. Tutaj zoomowalna wersja w pełnej rozdzielczości 8000x8000: https://artuniverse.pl/pano/200807-moon.html
    2 points
  29. Witam Zabuże, Serpelice, SQM 21.60, 19-25.07.2020, 5h Ha i 1,5 kolor, ASI071, TLAPO804
    2 points
  30. 2 points
  31. Szanuje i rozumiem Ale ja robię z balkonu. Normalnie potem wstaję o 6 rano, pracuję, zajmuje się dzieciakami i jeszcze chcę trochę spędzić czasu z Żoną. Lubię się wyspać Odpalić i zapomnieć
    2 points
  32. Faktycznie odrobinę jadą, ale jako użytkownik różnych APO, również tej TS 130-tki i tego samego korektora muszę stwierdzić, że jest bardzo dobrze. Trudno wymagać dla formatu FF i tak małego pixela idealnych rogów. Możesz jeszcze poeksperymentować zmieniając odrobinę odległość od matrycy, ale nie oczekujmy cudów. Co do kolorystyki to faktycznie wymaga poprawy więc dla fajnego odbioru zdjęcia proponuję wersję"szlachetną"
    2 points
  33. Jaka utarta "stara wiara"? A ja to pies? Już swoje wycierpiałem za intensywne kolory, będąc tu bitym, poniżanym, gwałconym, odrzuconym, sponiewieranym Sorry - patent pending PS. Zdjęcie bardzo fajne.
    2 points
  34. Ja taka widzę kolorystykę hehe
    2 points
  35. Dla niektórych mała soczewka przy oku jest odrażająca i odstraszająca. Ja akurat do nich nie należę, ale wiem że tacy są. Bo ci, którzy tak mówili nigdy nie używali 5mm okularu lub zerknęli być może raz nie próbując nawet porównywać obrazów. Zresztą oko oku nie jest równe...
    2 points
  36. Widzę, że większość (jak zawsze) odradza okularów 5mm czy nawet 6mm ze względu na dość rzadkie warunki do obserwacji. Mnie też tak mówiono, a potem kupiłem używanego NLV 5mm, no i się zdziwiłem. Bo nagle okazało się, że da się (i to całkiem często) oglądać planetki w powerze 240x. Da się, oglądając ich szczegóły, nie narzekając na kiepskie warunki do takich powiększeń. Nie oszukujmy się, takie warunki nie zdarzały się co drugi dzień, ale na pewno było ich więcej niż kilka nocy w roku. A power 240x to już naprawdę niezłe powiększenie i wraz z dobrymi warunkami daje niezapomniane wrażenia. NLV sprzedałem (45 stopni to za małe pole na takie powiększenia) lecz na pewno następny okular będzie w okolicy 5mm, a nie np. 7mm.
    2 points
  37. wiarygodność opisów na stronie GSO jest na poziomie zerowym kiedyś stało tam wyraźnie, że ich lustra są z BAK7 choć jak sam zauważyłeś nie ma takiego rodzaju szkła (jest BaK7). Do dzisiaj na stronach dystrybutorów teleskopów GSO jest informacja, że lustra są wykonane z BAK7. Oczywiście możemy przyjąć inne tłumaczenie. To może być imperialistyczny spisek wspierany przez niemieckie sklepy, którego celem jest atak na tradycyjne wartości i polską rodzinę Takie podejście rodem z filmów Barei jest oczywiście absurdalne ale do 52% obywateli jednak przemawia nie chodzi o średnicę ale o figurę zwierciadła, a ta zmienia się ze zmianami temperatury ... i nie ma znaczenia czy tak sądzisz czy nie bo to jest fakt. Łatwo się sam przekonasz podczas badania cieniowego w przypadku lustra Łukasza nie chodzi o zmiany temperaturowe ale o problemy z podparciem cienkiego lustra. W zasadzie są to dwa oddzielne problemy. Podparcie od spodu, które rozwiązujemy odpowiednią ilością punktów podparcia zależną od grubości lustra. Drugi problem to podparcie boczne, które powoduje przesuwanie się lustra w zależności od kąta pochylenia, a to z kolei wpływa na kolimację. Temperatura wpływu na to nie ma ale do pewnego stopnia ma wpływ na ciśnienie ... potrafi podnieść ciśnienie każdemu jeśli problemy podparcia luster cię interesują to zainstaluj sobie program PLOP. To bardzo stary program więc mało przyjazny ale świetnie pokazuje wpływ ilości punktów podparcia na figurę zwierciadła. Pewnie są nowsze programy ale ja używam go od kilkunastu lat i już się przyzwyczaiłem pozdrawiam
    2 points
  38. Brak widocznych świecących gazów, gdyż zasłania je wisząca przed nimi chmurka ciemnego pyłu tak ja to widzę Dla przykładu IPHAS
    2 points
  39. Galaktyki to takie bestie że każdą należy traktować indywidualnie. Nie ma obecnie filtra to wszystkich typów galaktyk.
    2 points
  40. Wczoraj w nocy rewelacyjnie to wyglądało Rozstawiłem graty, żeby nagrać przelot, ale zapomniałem przestawić w aparacie czas otwarcia migawki (było 1/1000s), więc ciemność widzę. Ale za to dziś już zrobiłem to jak trzeba, niestety już się trochę rozlazły w porównaniu do tego, co było wczoraj. No ale jest. Wyjście z cienia Ziemi (fajnie to wygląda, jak "znikąd" pojawia się na niebie sznurek światełek): I drugi przelot tej nocy, tym razem bez dodatkowych efektów:
    2 points
  41. Witajcie Moi Drodzy. Pierwsza obserwacja planetarna w tym roku nie była udana. Widoczność konstelacji kiepska. Księżyc nisko na Poł/wsch. Jowisz i Saturn wysuwajá się zza drzew ok 24. Udaje się użyć 9mm. 6 mm bezużyteczne. Planety zamglone i nie do końca dają się wyostrzyć. Jowisz. Widoczne pociemnienie na górze i dwa pasma chmur. Momentami postrzępienia i wydaje się że widać owal wpc. Księżyce ułożone dwa po lewej i dwa po prawej. Saturn. Pociemnienie na dolnej połowie tarczy. Przerwa Cassiniego niewidoczna. Planeta zamglona i niewyraźna. Widoczne trzy księżyce.
    2 points
  42. Mars z dzisiejszej nocy. Stary Neximage też daje radę, choć ilość klatek na sekundę bardzo niska , więc nie da się uzbierać materiału. Pierwszy raz z PowerMate 2,5x. Niestety w połączeniu z tą kamerką jest ciemno. SCT 8" + Neximage 5 + TV 2,5x+ CG5GT Icap Y800, AS! 30% z około 800 klatek, 1,5X drizzle, bez waveltów, PS Bum !
    2 points
  43. 8 sierpnia 2020. Po prawej stronie tarczy widoczne Mare Sirenum jako ciemniejszy obszar. Na północ przy brzegu kilka razy dostrzegłem jaśniejszy obszar. Pozdrawiam
    2 points
  44. Długie cienie na Morzu Przesileń - 7.08.2020r Minęły cztery lata od ostatniej udanej obserwacji Morza Przesileń w momencie, gdy terminator przebiegał przez południk 56o na wschodniej półkuli, czyli mówiąc obrazowo, tak gdzieś w połowie morza. Takie oświetlenie generuje spektakularny układ cieni. Wydłużające się trójkątne iglice łączą tarczowy obrys Mare Crisium z przybliżającą się do nich kurtyną nocy - przekształcają się, grubieją, zagęszczają - tłoczą się na malejącym z każdą godziną obszarze wewnątrz basenu Crisium. Żyją przez kilka godzin. Często umykają przed wzrokiem obserwatorów, pojawiając się o niekorzystnej porze, czy używając ziemskich chmur jako swoistej zasłony. Gdyby to tylko ode mnie zależało, patrzyłbym na ten spektakl często i bez znudzenia. Górzysty pierścień wokół Morza Przesileń nie ma oficjalnej nazwy, a wznosi się na wysokość 5,4 km na zachód od krateru Yerkes i 5 km na zachód od krateru Swift i Peirce. Tylko w rejonie przylądków: Olivium-Lavinium zniża się do paruset metrów (załącznik - opisy na moim zdjęciu z 2016r). W tej skali grzbiet Dorsum Opel to zmarszczka 350 metrowa. Ktoś, komu zwyczajnie to przeszkadzało, nazwał zachodnią część obręczy Mare Crisium górami Wasatch, w nawiązaniu do pasma górskiego w stanach Utah i Idaho, będącego częścią Gór Skalistych w USA. Który to już raz nieformalna nazwa ma szansę stać się powszechnie używaną? Na razie dosyć pisania - chodźmy zobaczyć światłocieniowy spektakl u podnóża Mountains Wasatch. GIF 1/3 sek. Animacja czterech kadrów w odstępach 40-60 minut. Refraktor achromatyczny TS152/900, Barlow Celestron Ultima 2x (F ekw. 2270mm), ASI290MM, Filtr Baader Halpha 35nm, EQ-ATM, FireCapture2,6, Autostakkert!3 (300/2000), Registax6, Easy GIF Animator. Jak zwykle pogoda była głównym aktorem widowiska. Mimo korzystnych prognoz seeing był zaledwie dostateczny. Cały czas na niebie panowała jakaś mglistość a obraz pływał i drżał. Nie wiem czy w idealnych warunkach spektakl byłby jeszcze ciekawszy ale zgromadziłem trochę materiału zdjęciowego i wydaje mi się, że jest trochę lepszy od tego sprzed czterech lat. Zestawienie fragmentów czterech najlepszych kadrów. Po gorącym dniu, ciepłym wieczorze, który jeszcze podtrzymywał nadzieję na super warunki, noc była wilgotna ale przyjemnie rześka. Fotel z zagłówkiem, termiczny kubek z gorącą herbatą i początkowo ciemny pejzaż z pomarańczową poświatą wokół wschodzącego Księżyca - tak mógłbym zacząć reportaż z tego wydarzenia. Sierpniowe noce są niepowtarzalne. Tę ozdabiały Jowisz, Saturn i Mars - więc nie tylko ja błądziłem tej nocy. Wznoszący się coraz wyżej Księżyc rozjaśniał ciemności i sprawiał, że drzewa, domy, płoty rzucały długie cienie. To wyglądało jak preludium światłocieniowego spektaklu na Morzu Przesileń. Opis formacji na Mare Crisium - zdjęcie z 2016r Link do tematu na Forum Astropolis z 2016r: Kampania obserwacyjna Morza Przesileń
    2 points
  45. Wczorajszy Saturn - szału nie ma ale i warunki nie były najlepsze Celestron SCT8" ogniskowa 4m kamerka T7 AVI 4000 kl.
    2 points
  46. Żaden. Galaktykom o niskiej jasności powierzchniowej filtr tylko zaszkodzi, a na te o większej jasności powierzchniowej najlepiej działa ściemnianie tła poprzez duże powiększenie.
    2 points
  47. Po oglądnięciu zakrycia Io, które Loxley świetnie udokumentował, zabrałem się za focenie. Poniżej efekt: Jowisz z 02 08 2020. SCT9.25E, PM2,5x, ASI462MC, filtr GSO #25. Wersja kolorowa (z lewej), po prawej natomiast wersja z dołożonym filtrem GSO#25 Skala natywna: Resize 66,7%.
    2 points
  48. I znowu na ziemi No to jedziem z tematem Większość gwiazd jest daleko od nas, a przestrzeń jest tak duża, że ich ruch własny jest bardzo mały w ludzkim życiu, dlatego to zjawisko jest słabo dostrzegalne na naszych zdjęciach. Gwiazdą o najwyższym właściwym ruchu jest Gwiazda Barnarda . Porusza się 10.3 sekundy łuku rocznie. Astrofotografia wysokiej rozdzielczości sprawia, że zjawiska te stają się dla nas widoczne a jak w przypadku poniżej, zmieniają nam znany układ gwiazd w samym centrum znanej mgławicy. W pogoni za astroobrazowaniem o rozdzielczości jaką wykonał IPHAS, trafiłem na ten ciekawy przypadek. Animacja to zestawienie zdjęcia IPHAS 23-10-2005 (r475801-3) oraz mojego 17-11-2018, czyli 13 lat różnicy. Moją uwagę przykuła gwiazdka w centrum mgławicy, ale również w lewym dolnym rogu zdjęcia, znajduje się podobny przypadek. Moje - Newton 320/1500 | ASI 290MM-C | Ha7nm Baader
    2 points
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.