Jump to content

Leaderboard

  1. wessel

    wessel

    ♥ Konto Płatne


    • Points

      23607

    • Content Count

      15573


  2. MaPa

    MaPa

    Społeczność Astropolis


    • Points

      20874

    • Content Count

      5668


  3. Lukasz83

    Lukasz83

    ♥ Konto Płatne


    • Points

      15195

    • Content Count

      3026


  4. Paether

    Paether

    Administrator


    • Points

      14491

    • Content Count

      8366


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 07/01/09 in all areas

  1. Dzisiejszej nocy mamy opozycję Marsa więc to chyba dobry moment żeby zaprezentować wyniki mojego wrześniowego projektu Pogody ostatnio jak na lekarstwo – od początku października praktycznie nie udało mi się fotografować. Na szczęście wrzesień dopisał jeśli chodzi o warunki seeingowe i udało mi się skończyć długo planowany projekt pełnej mapy powierzchni (struktur albedo) Marsa. Sesje które złożyły się na finalną mapę zaliczyłem 3, 8, 12, 15, 22 i 28 września. Taki rozstrzał pozwolił zarejestrować całą powierzchnię planety a jednocześnie zapewnił wystarczające „za
    188 points
  2. Jestem raczej osobą która nie lubi się chwalić i przechwalać… ale tym razem jest to wydarzenie dla mnie tak ważne, że postanowiłem podzielić się z Wami tą niezwykle radosną dla mnie wiadomością. Moja praca zajęła pierwsze miejsce w kategorii „Planety, komety i asteroidy” podczas tegorocznego konkursu Insight Investment Astronomy Photographer of the Year 2020. Jest to naprawdę wielkie wyróżnienie porównywalne do tych jakie fotograf może otrzymać wygrywając konkurs World Press Photo czy dziennikarz zdobywając nagrodę Pulitzera. W tym roku do konkursu zostało z
    178 points
  3. Postanowiłem zrobić taki kolaż będący podsumowaniem moich tegorocznych zmagań z mgławicami planetarnymi a jednocześnie pokazujący różnice w wielkości kątowe tych obiektów. Wszystkie mgławice na tej składance prezentowałem i opisywałem w formie odrębnych tematów na forum więc nie będę się rozpisywał o każdym obiekcie z osobna - jak ktoś jest zainteresowany szczegółami bez problemu znajdzie fotkę danej mgławicy na forum. Rozmiary mgławic są orientacyjne - różne źródła podają inne w zależności czy są uwzględnione zewnętrzne otoczki, czy nie. Ja starałem się opisać rozmiar te
    143 points
  4. Od zawsze marzyło mi się osiągnięcie takiej rozdzielczości w fotografii Wenus, aby można było odwzorować ruch chmur siarkowodorowych w jej atmosferze. Dzięki pieczołowitej kolimacji mojego Dall-Kirkhama 190/3570 oraz kapce szczęścia (seeing) udało się to zrealizować dwa dni temu - 7 lutego 2020 Cała sesja trwała od 16:50 do 18:30 przy czym chwile najlepszego seeingu w paśmie UV (szczególnie podatnym na wpływ atmosfery) zanotowałem około 17:00-17:10 Około 18 planeta była już dość nisko nad horyzontem (21 stopni) więc detal chmur sukcesywnie się pogarszał (dodatkowo na skut
    138 points
  5. 3 820 000 gwiazd wykrywa mi StarAligment w PixInsight. 150 różnych kadrów po 300 sekund zarejestrowanych parą nikon D600 i takahashi epsilon 130d. Projekt, który zostawiłem na koniec pobytu w Namibii, zwątpiłem, że wyjdzie, a jednak udało się zarejestrować wszystkie kadry w dwie noce. Finalna mozaika ma około 2 gigapixeli, tutaj prezentuje tylko 12% originalnej rozdzielczości. Delikatnie obrobione - stretch i LHE dla podkreślenia pyłów. Wszelkie uwagi na temat obróbki mile widziane.
    123 points
  6. Efekt wczorajszego nocnego wypadu 30 kilometrów od domu. Po wielu nieudanych lub średnio udanych podejściach w końcu dopisała pogoda, seeing oraz faza i wysokość Księżyca nad horyzontem. Rozmiar stacji 50 sekund kątowych. Celestron Edge 9.25 + ZWO ASI183MM, filtr L, bin 2x2. I jeszcze kompozycja z całą tarczą.
    121 points
  7. Ostatnia anomalia pogodowa pozwoliła na robienie zdjęć Wenus przez pięć kolejnych dni. I tak oto powstała poniższa składanka zdjęć pokazujących "stan zachmurzenia" w dniach 21-25 marca Najlepszy seeing trafił się 23 i 24 marca. W pozostałe dni też było spoko ale jednak nieco słabiej. Podczas każdej sesji zebrałem około 80000 klatek w UV. Z tego w każdym zdjęciu do stacka wybrane jest najlepsze 1000. Do koloru (sztucznego) wykorzystałem kanał IR 1000nm w którym nie było widać żadnego szczegółu. Sprzęt ten sam co zwykle - skolimowany w punkt kwarcowy D-K 19
    111 points
  8. Tytuł nieco przekorny bo nie chodzi tu oczywiście o Wielki Wybuch ale ... zacznijmy od początku. W roku 1997 Peter McCullough używając eksperymentalnej kamery nagrał w paśmie Ha długą na 2 stopnie prostą linie przecinajacą niebo. Peter McCullough na konferencji pokazał fotografię Robertowi Benjamin i obaj byli pod wrażeniem - padło nawet stwierdzenie: “In astronomy, you never see perfectly straight lines in the sky,” Niedługo bo prawie 20 lat później odkrycie Petera przyciągnęło uwagę Marty Alves która to postanowiła zbadać obiekt przy użyciu LOFAR (network
    105 points
  9. Ostatnio mam nieco mniej czasu na astro co mnie bardzo irytuje. No ale takie życie... Dla rozładowania stresu wrzucam więc małe słoneczne co nieco. 30 panelowa mozaika kręcona jakoś pod koniec listopada 2020 a składana w następnych miesiącach. Poniżej 50% oryginalnej rozdzielczości Bresser 152/1200 na natywnej ogniskowej zmodowany pod h-alpha + ASI178 MM-C
    100 points
  10. Wybaczcie, że znowu ja i znowu z Marsem ale to już ostatni raz w tym roku, przynajmniej jeśli chodzi o "czerwoną planetę". Wiem, że jeszcze można trochę powalczyć z rejestracją kolejnych elementów do tej układanki, ale biorąc pod uwagę pogodę i mój straszliwy "niedoczas" w ostatnich dniach stwierdziłem, że zrobię to podsumowanie już teraz. A jeśli uda się jeszcze coś dorzucić to będzie to miły bonus. Tak więc poniżej podsumowanie zmagań z 2020 roku - począwszy od końcówki maja 2020 a kończąc na ostatnim piątku trzynastego listopada Czyli prawie pół roku. Pół roku p
    99 points
  11. Cześć. Przedstawiam fotografię Drogi Mlecznej, którą wykonałem podczas majowej wyprawy do Namibii. Zdjęcie jest mozaiką 110 kadrów, każdy po 4 minuty ekspozycji na ISO 400. Wykorzystałem dwa teleskopy Takahashi Epsilon 130D i dwa aparaty Nikon D810A zamocowane na montażu Losmandy G11 wynajętym na miejscu. Teleskopy były ustawione względem siebie pod lekkim kątem, aby umożliwić fotografowanie dwóch fragmentów mozaiki za jednym razem. Cały materiał został zebrany w przeciągu jednej nocy, 13 maja 2021 od godziny 00:15 do 04:30. Obróbka: DeepS
    98 points
  12. Hej, tym razem nie projekt "Taras" bo a ) zrobienie ciemnych mgławic w Wawie nie jest możliwe i b ) nie widzę tego obiektu z tarasu :-) Tak na prawdę nigdy nie podchodziłem do Ducha - strzelałem blisko ale jakoś w jego kierunku było mi nie po drodze. Powiedziałem sobie dość (nie mylić z Chylińską) i podczas wyjazdu astrofotograficznego na przełomie września i października 2019 roku postanowiłem - strzelam w ducha. Był do główny target na RODOS, ale pogoda nie pozwoliła zebrać tyle materiału, żeby stworzyć z tego zdjęcie, więc czekałem i czekałem :-) No i się docze
    97 points
  13. Dziękuję APOD Zwykle nie ma czym się tak pochwalić ale jak wiemy ta galeria jest wyjątkowa i nie łatwo tam trafić. To moim zdaniem taki astrofotograficzny wielki szlem Ostatni raz udała mi się ta sztuka 10 lat temu więc można powiedzieć, że to okrągły jubileusz Szkoda, że zdjęcie zostało mocno przycięte z oryginału ale jak mówi polskie przysłowie „Darowanemu koniowi nie zagląda się w zęby” Niezbadane i kontrowersyjne są wyroki Panów Nemiroff & Bonnell ale dziękuje im bardzo https://apod.nasa.gov/apod/ap201026.html http://www.astrobogdan.pl/nebulae/vdb-141-the-
    96 points
  14. Orion, zawsze chodził mi po głowie w szerszym ujęciu! W zeszłym roku świetną pracę pokazał @IroMi pogody na taką pracę nie starczyło, ostatnio w kraju ciężko o dobrą pogodę na gwiazdy, ale 21 listopada udało mi się uzbierać materiał na ten kadr. Niezawodna Sigma 105mm f1.4 ART w połączeniu z Canonem 6D mod dała naprawdę fajny efekt! Który możecie ocenić sami. Konstelacja Oriona to jeden wielki kompleks mgławic. 21.11.2020 Podlasie Canon 6Da i Sigma 105mm f1.4 ART plus IDAS 97 x 60s ISO2500 Sky Watcher Adventurer Poró
    95 points
  15. Popularny lecz nie łatwy obiekt: Gromada Melotte 15 w otoczeniu mgławic znajduje się w centrum IC1848 zwanej Mgławicą Serce. Materiał zbierany prawie trzy miesiące! w zdalnym obserwatorium "Otivar" u Jacka Pali. Nie można powiedzieć, że wszystko jest już dopracowane na tip top bo jednak problemy techniczne to nieodłączna część takich przedsięwzięć łącznie z kapryśną hiszpańską pogodą oraz awarią mojego kręgosłupa ale mam nadzieję, że wszystko jest już na prostej drodze :-) Tym samym jest to pierwsze kompletne zdjęcie jakie powstało w tym obserwatorium! Sprzęt: Kopuła 3m
    95 points
  16. Niezwykłej urody mgławicę Heckathorn-Fesen-Gull 1 można znaleźć w gwiazdozbiorze Żyrafy. Została odkryta w roku 1982 przez trio Heckathorn-Fesen-Gull podczas badania linii emisyjnych Drogi Mlecznej. Świetny opis tej mgławicy zamieścił na swojej stronie ( www.sternwarte-baerenstein.de) Marcel Drechsler:"HFG1 została stworzona przez gwiazdę centralną V664 Cas. Nie jest to pojedyncza gwiazda, ale gęsty układ podwójny składający się z białego karła i gwiazdy podobnej do Słońca, które są oddalone od siebie tylko o kilka milionów kilometrów i krążą wokół siebie co 14 godzin. Ponieważ układ podwójn
    95 points
  17. Obiekt mało znany, choc bardzo piekny. Wymaga bardzo dużej cierpliwości i spokojnej glowy podczas obróbki. Dzięki pogodnym nocom w sierpniu oraz wrześniu udało sie zebrać prawie 60h materiału. RGB zbierane podczas czysciutkiej nocy na Jesiennym Zlocie Astropolis. QHY695A, Ioptron CEM60-EC, TS APO100Q 70x20min Ha 80x20min OIII RGB ~8h ASTROBIN https://www.astrobin.com/oqoo51/ Ponizej wersja opisana, bez gwiazd, inwert poszczególnych kanałów NB oraz lajtowa wersja RGB
    94 points
  18. Wiele razy słyszałem od kolegów, że jak się sfotografuje coś pod naprawdę dobrym niebiem i dobrze się to poskłada, to obróbka idzie niemalże sama... Cóż jedna z 3 nocy spędzonych w Rozokach była naprawdę przednia, choć okno czasowe na Oriona było mocno wymagające... coś tam udało się uzbierać. Łącznie z 2 nocy... łącznie 176 klatek w 4 panelach głównych i 2 pomocnicznych po 2 minuty oraz 20 klatek po 10s na M42. Całość na HEQ5 i Nikon 610mod @ iso 1600+ Samyang 135/2 @ f/2.8. Składałem to z 5 dni używając naprzemiennie AstroPixelProcessora i Pixa i kręcąc nosem, aż stwierdził
    94 points
  19. Cześć, przedstawiam panoramę nocnego nieba obejmującą pas Drogi Mlecznej od Wielkiego Psa do Perseusza, wraz z okolicznymi gwiazdozbiorami. Data i lokalizacja: 26 stycznia 2020, La Palma (na szczycie wyspy). Sprzęt: Nikon D810A, Sigma Art 50 mm, guidowany Star Adventurer. Dzięki @MaciejW za użyczenie Sigmy. Ekspozycja: 6 kadrów po 5 minut, f/2,8, ISO 400. Obróbka: kalibracja w DSS, złożenie mozaiki w MS ICE, podbicie kontrastu i kolorystyki w Photoshopie. Gwiazdki zostały dość agresywnie potraktowane filtrem minimalnym w celu uwydatnienia pyłów znajdujących się w tym rejoni
    92 points
  20. Po statycznych obrazach postanowiłem ostatnio, że nagram swój pierwszy timelapse. 11 maja wycelowałem w Słońce, nie liczyłem na zbyt wiele, po tym, co widziałem na Gongu: https://gong2.nso.edu/products/tableView/table.php?configFile=configs/hAlpha.cfg To był chyba pierwszy, całkowicie bezchmurny dzień, od kiedy kupiłem Lunta. Nastroiłem etalon, podbiłem gain do 250 i zobaczyłem, że ładnie płonie. Porównałem obraz i czasy double stack vs single stack i uznałem, że w drugiej opcji będzie lepiej. Łącznie nagrałem 472 aviki, każdy po 500 klatek, w intewale 5 sek. Materiał zbierałem 13
    91 points
  21. Hej! Cóż to była za wspaniała i mroźna noc! Pierwszy raz miałem możliwość fotografować w tak ekstremalnych warunkach na nizinach! - 30C mróz i 25cm świeżego śniegu, na pierwszym planie Domek Różany a nad nim gwiazdozbiór Oriona w zimowej scenerii! 18.01.2021 Koryciny, Podlasie Canon EOS R plus Sigma 28mm f1.4 ART 20 x 15 s ISO3200 @ f1.8 Statyw.
    91 points
  22. Wczoraj odkurzyłem sprzęt do Słońce po tym jak na GONG-u ( http://halpha.nso.edu/ ) zobaczyłem piękną protuberancję ze względu na kształt nazywaną "pillar prominence" ( z angielskiego, w tłumaczeniu na nasz ojczysty -> protuberancja filarowa albo po prostu filar) Tak ładnie wykształcone protuberancje tego typu to ostatnimi czasy rzadkość. Na zdjęciach poniżej widać ją w pełnej okazałości na zdjęciu z godziny 14:18. Wrzucam też składankę czterech zdjęć wykonanych między 12:30 a 14:30 Protuberancje filarowe są typem protuberancji spokojnych które potrafią "wisieć" nad chromos
    90 points
  23. W każdym plebiscycie na najpiękniejszy obiekt nieba północnego na mgławica ma szanse na podium. Mgławicowe otoczenie tworzy kapitalny kwiatek na niebie! Postanowiłem pokazać to zdjęcie w mieszanej technice Ha, OIII i LRGB, gdzie LRGB to głównie centralne "Kocie Oczko" i gwiazdy, natomiast te firany wokół to już OIII i Ha. Trochę skala nie pasuje, ale i tak 0.8 arcsec/piksel to sporo jak na możliwości z Warszawy. Ha: 30x1200 sek, OIII, 30x1200 sek, L: 45x300 sek, RGB 30x300 każdy kolor. Setup: FS 128, ATIK ONE 6.0 na ASA DM 60. Filtry Baader Planetarium. Opis:
    90 points
  24. Zdjęcie, które przedstawia kawał naszej galaktyki, ale tak naprawdę, to co mnie zainspirowało do zrobienia tej mozaiki, to masy pyłów, w których jest ona zatopiona. Niewinny eksperyment, który się zaczął z lapmką węgierskiego wina w ręku, gdzieś tam nad Balatonem, a zakończył 3 i pół roku później po wielu "dokrętkach" materiału i nieudanych próbach złożenia tego wcześniej. Zdjęcie składa się z około 1000-1200 klatek od 60s do 120s zebranych w przeróżnych warunkach. Główny obraz jest zbudowany w oparciu o zdjęcia z niemodyfikowanego Nikona D610. Wszelkie wodorowe czerwienie zostały
    89 points
  25. Canon 6d, Newton 200/1000, 100x 8minut. Materiał zbierany głównie w okolicach Warszawy ( 50-60 km)
    88 points
  26. Potężna dawka wodorowo- siarkowej energii kształtuje piękny i zarazem przerażający region Mgławicy IC405. Nazwa Płonąca Gwiazda również nawiązuje do tego zjawiska i faktycznie przedstawia jakby protuberancje na powierzchni Słońca lub wylewającą się lawę z wnętrza wulkanu. Obiekt nietuzinkowy, bardzo wymagający i trudny w obróbce ale trzeba przyznać, że bardzo ciekawy i inny od wszystkich! Łączny czas naświetlania to 37 godzin, SII 43x1200s, Ha 37x1200s, OIII 31x1200s Paramoint MyT, TEC140, QHY695A, Otivar ScopeDome, Hiszpania
    88 points
  27. Cześć! Ja dziś miałem taką kumulację! To chyba była jedyna taka okazja w życiu w dodatku tylko 15km od domu. Nikon D7200 Synta 8" na Dobsonie Baader ND5
    87 points
  28. Było już 4K, 5K to czas na 6K - tak dla beki chociaż z foty jestem zadowolony. 65% oryginału 24 panele z ASI 178MM-C + kolor z Canona 6D (ogniskowa 2400, dwa panele, każdy panel to stack 50 RAWów) Kolory wysaturowane, ale dzięki stackowi na warstwie koloru szum (kolorowy) był znikomy. Lubię taką prezentację z podejściem "mineralogicznym" - bo jak internety głoszą, kolory na Księżycu odpowiadają różnym pierwiastkom w regolicie. Newton 350/1400 na NEQ-6 Natywna ogniskowa + drizzle 1,5x Cykane jakoś pod koniec listopada 2020
    87 points
  29. Zdjęcie w zasadzie testowe. Chciałem sprawdzić czy bez filtra lp ( którego zazwyczaj używam ) można samyangiem robić w kiepskich warunkach. Canon 6d, samyang 135 przymknięty do f 2,8 , około stu klatek po 115 sekund.
    87 points
  30. Różnie w życiu bywa. Na przykład ostatnio firma dość niespodziewanie wysłała mnie służbowo na Hawaje. Jak tylko się o tym dowiedziałem to było dla mnie oczywiste że zrobię wszystko, żeby się dostać na Mauna Kea. Nie dość, że jest tam największe zagęszczenie wielkich obserwatoriów na świecie, to jeszcze jest to najwyższy szczyt Hawajów mierzący 4205m n.p.m. Co więcej, w wartościach bezwzględnych jest to najwyższa góra na Ziemi, wznosząca się 10km z dna oceanu. Wbrew pozorom dostanie się na szczyt wcale nie jest proste. Przede wszystkim Honolulu leży na wyspie O'ahu. Natomiast Mauna
    87 points
  31. Zdjęcie robione na La Palmie w grudniu 2020. Godzinna ekspozycja. Sensor: ZWO ASI2400MC PRO + Vixen VSD 100 f 3.8 Dzięki koledze Romanowi Dróżdż za wspałniały post-processing Zdjęcie: Filip Ogorzelski, Robert Szaj.
    86 points
  32. Mozaika dwuelementowa. Materiał zbierany w okolicach Warszawy ( 50-60 km). Canon 6d Newton 200/1000. Po około 60 x 8 minut na jeden panel + jeden panel Ha naświetlany 90 minut.
    86 points
  33. Gromada Kulista M3 znajduje się w konstelacji Psów Gończych. Jest to jedna z największych gromad na naszym niebie i liczy około pół miliona gwiazd. Odległość od Ziemi wynosi 34 tys. lat świetlnych, natomiast średnica liczy ok. 160 lat świetlnych. Czasy ekspozycji: L-21x300s bin1, RGB-10x300s bin1, kamera Atik One 6,0M. Drugi obiekt to oczywiście galaktyka spiralna z poprzeczką NGC3718, która już była prezentowana na tym forum przez Kubamana. Czasy ekspozycji: L-50x300s bin1, RGB-10x300s bin1, lokalizacja: Lubiaszów Stary.
    85 points
  34. Co tu dużo pisać - przyszedł czas podsumowania projektu Na razie kończę zmagania z rejestracją fazy Wenus, przynajmniej w tym sezonie. Czas się brać poważnie za Marsa Wykonałem 42 sesje wieczorne Rejestrowałem zmiany fazy, rozmiaru i chmur w UV Od 5 stycznia (rozmiar 13'' i faza 81%) do 29 maja (rozmiar 57'' i faza 1%) Warunki seeingowe były różne, od wyśmienitych, przez zadowalające (zazwyczaj) do słabych. Niemniej zawsze udawało się w miarę sensownie planetę zarejestrować. Sprzęt z jakiego korzystałem to: Astrofaktoria D-K 190/356
    84 points
  35. Podszedłem jeszcze raz do tego obiektu z zamiarem wydobycia czegoś więcej niż przeważającej wodorowej materii. Do tego chciałem pokazać jak najlepszy detal w samej bańce co chyba mi się w końcu udało Niestety obiekt w tlenie świeci zaledwie w centralnych częściach obiektu więc obróbka nie należy do łatwych. Sprzęt: ScopeDome, Paramount MyT, TEC140, QHY695A Ekspozycje: łączny czas 31 godzin, SII 34x1200s Ha 36x1200s OIII 25x1200s binx1 Otivar, Hiszpania
    84 points
  36. NGC 1514 to Mgławica planetarna o jasności 15,5 mag (edit 10,5). odległa o od 600 ly. Znajduje się w gwiazdozbiorze Byka. Bardzo piękna, niebieska tarczka, aż dziwne, że stosunkowo rzadko fotografowana. Fajnie prezentuje się wizualnie pod dobrym niebem, ale potrzebna jest do tego spora apertura. Moje APO 140 to trochę za mało do jej wizualnego podziwiania, za to na fotografii widać całkiem sporo. setup: APO 140 f4/9; AZ-EQ6; Atik One 9; L: 34x300 RGB: 8x300
    83 points
  37. Cześć, przedstawiam mozaikę 12 kadrów obejmującą duży fragment konstelacji Oriona. Materiał zbierany pół na pół z Maćkiem Pawłowskim, obróbka moja. 2x Takahashi Epsilon 130D, 2x Nikon D810A, godzina ekspozycji na kadr (6x10 min. w ISO 400) plus kilka 30-sekundowych strzałów mających na celu uratować przepalone jądro M42. Fotografowane z La Palmy w noce: 16.01.2020, 16.12.2020, 17.12.2020 i 18.12.2020. Obróbka: DSS, Photoshop. Jest to bieżący progres dość ambitnego projektu, który ma na celu objęcie całego gwiazdozbioru. Obecnie gotowe mamy 20 kadrów, zostało jeszc
    83 points
  38. Tym obiektem osiągnąłem sięgnąłem chyba granic tego co może mój obecny zestaw Fakt, że obiekt jest jednym z niewielu jakie na to pozwalają bo jest niesamowicie skondensowany. Mowa o mgławicy planetarnej NGC 7027 w Łąbędziu zwanej potocznie "Latający Dywan" bądź "Magiczny Dywan" (z angielskiego "Magic Carpet Nebula" ) Jest to bardzo młoda mgławica planetarna mająca zaledwie 600 lat. Znajduje się więc w początkowej fazie swojej ewolucji. Wewnętrzny jasny torus zjonizowanego gazu jest niezwykle jasny i gęsty. Z zewnątrz otulony jest warstwą pyłu i gazu (w niektórych miejsca
    83 points
  39. Jedno ze zdjęć z którego jestem szczególnie zadowolony Obiekt to oczywiście mgławica planetarna z gwiazdozbioru Żyrafy. Łatwa do odnalezienia i w 10'' widoczna bez problemu w wizualu. Ma jasność około 11,9 mag i rozmiar kątowy około 55'' Wewnątrz mgławicy świeci wciąż jasna i gorąca niebieska gwiazda. Mgławica góruje na wysokości ponad 60 stopni więc relatywnie łatwo o dobre warunki. Trafiłem świetne warunki a dodatkowo udało się zebrać sporo klatek więc mgławica pokazała dużo detalu. Zresztą sami zobaczcie na porównanie ze zdjęciem z HST. Oprócz gr
    83 points
  40. Co do obiektu nie będę się specjalnie rozpisywał - przynajmniej w tym miejscu wszyscy go znają W tym roku musiałem zrobić próbę złapania go z nowym teleskopem. Na pewno udało się uzyskać lepszy detal niż w poprzedniej próbie - na ile to skutek lepszego teleskopu a na ile większej ilości materiału i lepszego seeingu to trudno powiedzieć. Na pewno różnica jest spora "in plus". Chociaż powiem szczerze, że liczyłem na jeszcze nieco lepszy detal w okolicach "obręczy" pierścionka i wokół gwiazdy centralnej w tym niebieskim rejonie. Myślę sobie, że to kwesti
    82 points
  41. Elo Jedno z moich najwiekszych wyzwń to strumienie gwiazd w NGC5970 oraz ten Kalmar! Pierwsze podejście do niego robiłem juz w 2016 roku z EDkiem i QHY8L. Teraz nadeszla pora na nieco glebsze palenie Materiał zacząłem zbierac w 3tygodniu kwietnia. Wszystko jedynie bez Księzyca. W księzycowe noce na celownik poszly najjasniejsze obiekty z Łabędzia. Czasami podczas nocy, pomiędzy chmurami łapałem 1 lub 2 suby. Nie było łatwo. Udało sie dobic do wstepnie zaplanowanej liczby klatek, tj 150szt. Finalnie do stacka trafiło kilka mniej. Nie zdecydowałem sie
    81 points
  42. Po paskudnej wiośnie pogoda pozwoliła zebrać materiał na parę obiektów. Pierwszy klasyk Irys 12h L i 8h RGB. Po długiej przerwie bo ostatnie LRGB robiłem 3 lata temu. Pozdrawia Jan
    81 points
  43. Dawno temu zauważyłem, że z dobrego materiału Ha i OIII można wydobyć wiele ciekawych informacji graficznych o obiektach DS a klepanie oklepanych form wizualizacji HST/SHO ogranicza potencjał materiału. Poniżej moje graficzne opracowanie zagadnienia, na przykładzie znanej i lubianej Messier 27. Wszystko co zobaczycie, to mieszanie graficzne materiałem Ha i OIII, przeplatanie kanałów itp itd, nie posiada ono walorów estetycznych, ani jakościowych, demolka ma jedynie na celu zwrócenie uwagi obserwatora na niektóre aspekty budowy mgławicy Jakość detalu nie powala, ale pami
    81 points
  44. Salar de Uyuni, czyli największe solnisko na świecie (ponad 100x100 km) to miejsce pozwalające na niezwykłe ujęcia. Warstwa soli jest idealnie równa, a wszelkie wystające elementy krajobrazu znajdują się bardzo daleko. Dodatkowo, okresowo jest ono pokryte bardzo cienką (rzędu 2-5 cm) warstwą wody, która prawie idealnie odbija światło. Gdy odwiedziłem to miejsce w lipcu, panowała akurat pora sucha, ale w niektórych miejscach znalazło się trochę wody. Miałem tylko jedną noc i tak na prawdę ok godzinę ciemnego nieba od zachodu Księżyca do końca nocy, ale to wystarczyło. Takie niezwykłe
    81 points
  45. Canon 6d, Newton 200/1000, 100 x 8 minut + ha 80 x 8 minut. Wodór zbierany w Warszawie, RGB z okolic Warszawy ( około 60 km)
    80 points
  46. Trochę po macoszemu potraktowałem ten obiekt, ponieważ nie wznosi się jeszcze maksymalnie nad horyzont. Na kwiecień i maj mam już inne plany astrofotograficzne, ale może jeszcze do tego powrócę. Canon 6d, TS 71/347, 120 x 4 minuty (40 klatek z ubiegłego sezonu). Dodaję drugą wersję ( zmieniony kolor)
    79 points
  47. Fazy Wenus, czyli zmienne oblicze Gwiazdy Wieczornej i Jutrzenki - 2020r Projekt obejmujący osiem stanowisk Wenus przed koniunkcją i osiem po koniunkcji, która wystąpiła 3 czerwca br.Obserwacje tak planowałem aby rozmiary Wenus różniły się o około 5". Największy rozmiar kątowy planety na zdjęciu: 15 czerwca - 54.10" odpowiadający odległości od Ziemi 0.31 AU oraz najmniejszy rozmiar: 8 lutego - 16.07" odpowiadający odległości 1.04 AU. Nie sądziłem, że tak to się rozwinie. 2 lutego, zimową porą w słabych warunkach, nisko nad horyzontem, obraz planety nie mógł stać się "pu
    79 points
  48. Wreszcie udało się wszystko - idealna pogoda, brak Łysego, głęboka noc i idealna miejscówka bez łuny na drodze do komety. Efekt następujący: 65x60s, f/2, ISO400, stack na kometę i gwiazdy Samyang 135 + Nikon D750 mod + CEM25EC I wersja bez gwiazd:
    79 points
  49. Jeden z najpiękniejszych regionów nieba. Ten wielobarwny obszar zawiera szereg mgławic pyłowych w tym IC 4592 oraz IC 4601 również widoczne z Polski. Charakterystyczne niebieskie zabarwienie mgławic refleksyjnych jest spowodowane tym, że pył międzygwiazdowy dużo silniej rozprasza światło niebieskie. Kompozycja 43x3min, FSQ106 f3.65, Nikon810A, #TivoliFarm, #Namibia.
    78 points
  50. Wykorzystując wolny czas podczas domowej kwarantanny oraz permanentny brak pogody w Hiszpanii zabrałem się po raz drugi za galaktyki M81,82 wykonane w obserwatorium EyE. Wcześniej już poświęciłem dużo uwagi obróbce tego zdjęcia ale skupiłem się jeszcze na detalach i wodorze oraz delikatnie na plastyce obiektów. Pierwotnym celem było wyciągnięcie z tła pyłów IFN przez co analizując zdjęcie zauważyłem lekkie zaniedbanie w detalach samych galaktyk. Udało się to jeszcze dopracować. Łączny czas 25h (Ha,L,R,G,B) 24,5h Ha 25x900s, L 26x60s, L 59x600s, R 25x300s , G 25x300s, B 44x300s,
    78 points
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information?
    Sign Up
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.