Jump to content

Leaderboard

  1. MaPa

    MaPa

    Społeczność Astropolis


    • Points

      4281

    • Content Count

      5714


  2. wessel

    wessel

    ♥ Konto Płatne


    • Points

      3310

    • Content Count

      15770


  3. Lukasz83

    Lukasz83

    ♥ Konto Płatne


    • Points

      3274

    • Content Count

      3056


  4. Tayson

    Tayson

    Społeczność Astropolis


    • Points

      3138

    • Content Count

      9851


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 07/24/20 in all areas

  1. Dzisiejszej nocy mamy opozycję Marsa więc to chyba dobry moment żeby zaprezentować wyniki mojego wrześniowego projektu Pogody ostatnio jak na lekarstwo – od początku października praktycznie nie udało mi się fotografować. Na szczęście wrzesień dopisał jeśli chodzi o warunki seeingowe i udało mi się skończyć długo planowany projekt pełnej mapy powierzchni (struktur albedo) Marsa. Sesje które złożyły się na finalną mapę zaliczyłem 3, 8, 12, 15, 22 i 28 września. Taki rozstrzał pozwolił zarejestrować całą powierzchnię planety a jednocześnie zapewnił wystarczające „za
    189 points
  2. Jestem raczej osobą która nie lubi się chwalić i przechwalać… ale tym razem jest to wydarzenie dla mnie tak ważne, że postanowiłem podzielić się z Wami tą niezwykle radosną dla mnie wiadomością. Moja praca zajęła pierwsze miejsce w kategorii „Planety, komety i asteroidy” podczas tegorocznego konkursu Insight Investment Astronomy Photographer of the Year 2020. Jest to naprawdę wielkie wyróżnienie porównywalne do tych jakie fotograf może otrzymać wygrywając konkurs World Press Photo czy dziennikarz zdobywając nagrodę Pulitzera. W tym roku do konkursu zostało z
    178 points
  3. 3 820 000 gwiazd wykrywa mi StarAligment w PixInsight. 150 różnych kadrów po 300 sekund zarejestrowanych parą nikon D600 i takahashi epsilon 130d. Projekt, który zostawiłem na koniec pobytu w Namibii, zwątpiłem, że wyjdzie, a jednak udało się zarejestrować wszystkie kadry w dwie noce. Finalna mozaika ma około 2 gigapixeli, tutaj prezentuje tylko 12% originalnej rozdzielczości. Delikatnie obrobione - stretch i LHE dla podkreślenia pyłów. Wszelkie uwagi na temat obróbki mile widziane.
    123 points
  4. Efekt wczorajszego nocnego wypadu 30 kilometrów od domu. Po wielu nieudanych lub średnio udanych podejściach w końcu dopisała pogoda, seeing oraz faza i wysokość Księżyca nad horyzontem. Rozmiar stacji 50 sekund kątowych. Celestron Edge 9.25 + ZWO ASI183MM, filtr L, bin 2x2. I jeszcze kompozycja z całą tarczą.
    121 points
  5. Dla nas obserwatorów i astrofotografów najważniejszy gwiazdozbiór nieba północnego. Trzecia co do wielkości konstelacja nieba za której pomocą odnajdujemy gwiazdę polarną oraz biegun północny osi Ziemi. Ten rozległy gwiazdozbiór kryje w sobie mnóstwo galaktyk z których kilka to najbardziej spektakularne i popularne obiekty naszego nieba. Oprócz nich to kilkanaście mniejszych rzadko fotografowanych lecz równie zróżnicowanych i pięknych galaktyk. Postanowiłem naświetlić i pokazać najważniejsze z nich. Wszystkie galaktyki naświetlone zostały tym samym zestawem co przedstawia i
    116 points
  6. Tytuł nieco przekorny bo nie chodzi tu oczywiście o Wielki Wybuch ale ... zacznijmy od początku. W roku 1997 Peter McCullough używając eksperymentalnej kamery nagrał w paśmie Ha długą na 2 stopnie prostą linie przecinajacą niebo. Peter McCullough na konferencji pokazał fotografię Robertowi Benjamin i obaj byli pod wrażeniem - padło nawet stwierdzenie: “In astronomy, you never see perfectly straight lines in the sky,” Niedługo bo prawie 20 lat później odkrycie Petera przyciągnęło uwagę Marty Alves która to postanowiła zbadać obiekt przy użyciu LOFAR (network
    106 points
  7. Cześć, w czwartek udało mi się złapać dwa zjawiska za jednym razem - częściowe zaćmienie Słońca i tranzyt Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Dojechałem aż pod Radom z Górnego Śląska, żeby połączyć czyste niebo z pasem widoczności tranzytu. Widzę, że była to dobra decyzja, bo w środkowej i zachodniej Polsce zachmurzenie było o wiele większe. Celowo ustawiłem się trochę na południe od linii centralnej tranzytu, żeby ISS przelatywała bliżej brzegu tarczy księżyca. Sprzęt: achromat TS 152/900, klin Herschela (Baader), filtry ND 0.9 i Solar Continuum, barlow Tele Vue 2x, kamerka ZW
    104 points
  8. Gwiazdy Wolfa-Rayeta są to duże i gorące gwiazdy, które posiadają rozległą i rozrzedzoną powłokę gazową rozszerzającą się z dużą prędkością. Jedną z pierwszych gwiazd zaobserwowaną była HD 191765 oznaczona jako WR 134. Gwiazdy te zaliczane są do gwiazd o największej światłości o wielkościach absolutnych od -4 do -8 magnitudo. Temperatura ich powierzchni sięga od 25 do 50 tysięcy Kelwinów, średnica jest około dwa razy większa od średnicy Słońca a masa ponad 20 razy większa. Swoje istnienie mogą kończyć jako wybuch supernowej. Materiał zbierany zdalnie bardzo długo ze względu na warunki pog
    102 points
  9. Ostatnio mam nieco mniej czasu na astro co mnie bardzo irytuje. No ale takie życie... Dla rozładowania stresu wrzucam więc małe słoneczne co nieco. 30 panelowa mozaika kręcona jakoś pod koniec listopada 2020 a składana w następnych miesiącach. Poniżej 50% oryginalnej rozdzielczości Bresser 152/1200 na natywnej ogniskowej zmodowany pod h-alpha + ASI178 MM-C
    100 points
  10. Cześć. Przedstawiam fotografię Drogi Mlecznej, którą wykonałem podczas majowej wyprawy do Namibii. Zdjęcie jest mozaiką 110 kadrów, każdy po 4 minuty ekspozycji na ISO 400. Wykorzystałem dwa teleskopy Takahashi Epsilon 130D i dwa aparaty Nikon D810A zamocowane na montażu Losmandy G11 wynajętym na miejscu. Teleskopy były ustawione względem siebie pod lekkim kątem, aby umożliwić fotografowanie dwóch fragmentów mozaiki za jednym razem. Cały materiał został zebrany w przeciągu jednej nocy, 13 maja 2021 od godziny 00:15 do 04:30. Obróbka: DeepS
    99 points
  11. Wybaczcie, że znowu ja i znowu z Marsem ale to już ostatni raz w tym roku, przynajmniej jeśli chodzi o "czerwoną planetę". Wiem, że jeszcze można trochę powalczyć z rejestracją kolejnych elementów do tej układanki, ale biorąc pod uwagę pogodę i mój straszliwy "niedoczas" w ostatnich dniach stwierdziłem, że zrobię to podsumowanie już teraz. A jeśli uda się jeszcze coś dorzucić to będzie to miły bonus. Tak więc poniżej podsumowanie zmagań z 2020 roku - począwszy od końcówki maja 2020 a kończąc na ostatnim piątku trzynastego listopada Czyli prawie pół roku. Pół roku p
    99 points
  12. Dziękuję APOD Zwykle nie ma czym się tak pochwalić ale jak wiemy ta galeria jest wyjątkowa i nie łatwo tam trafić. To moim zdaniem taki astrofotograficzny wielki szlem Ostatni raz udała mi się ta sztuka 10 lat temu więc można powiedzieć, że to okrągły jubileusz Szkoda, że zdjęcie zostało mocno przycięte z oryginału ale jak mówi polskie przysłowie „Darowanemu koniowi nie zagląda się w zęby” Niezbadane i kontrowersyjne są wyroki Panów Nemiroff & Bonnell ale dziękuje im bardzo https://apod.nasa.gov/apod/ap201026.html http://www.astrobogdan.pl/nebulae/vdb-141-the-
    96 points
  13. Orion, zawsze chodził mi po głowie w szerszym ujęciu! W zeszłym roku świetną pracę pokazał @IroMi pogody na taką pracę nie starczyło, ostatnio w kraju ciężko o dobrą pogodę na gwiazdy, ale 21 listopada udało mi się uzbierać materiał na ten kadr. Niezawodna Sigma 105mm f1.4 ART w połączeniu z Canonem 6D mod dała naprawdę fajny efekt! Który możecie ocenić sami. Konstelacja Oriona to jeden wielki kompleks mgławic. 21.11.2020 Podlasie Canon 6Da i Sigma 105mm f1.4 ART plus IDAS 97 x 60s ISO2500 Sky Watcher Adventurer Poró
    95 points
  14. Popularny lecz nie łatwy obiekt: Gromada Melotte 15 w otoczeniu mgławic znajduje się w centrum IC1848 zwanej Mgławicą Serce. Materiał zbierany prawie trzy miesiące! w zdalnym obserwatorium "Otivar" u Jacka Pali. Nie można powiedzieć, że wszystko jest już dopracowane na tip top bo jednak problemy techniczne to nieodłączna część takich przedsięwzięć łącznie z kapryśną hiszpańską pogodą oraz awarią mojego kręgosłupa ale mam nadzieję, że wszystko jest już na prostej drodze :-) Tym samym jest to pierwsze kompletne zdjęcie jakie powstało w tym obserwatorium! Sprzęt: Kopuła 3m
    95 points
  15. Niezwykłej urody mgławicę Heckathorn-Fesen-Gull 1 można znaleźć w gwiazdozbiorze Żyrafy. Została odkryta w roku 1982 przez trio Heckathorn-Fesen-Gull podczas badania linii emisyjnych Drogi Mlecznej. Świetny opis tej mgławicy zamieścił na swojej stronie ( www.sternwarte-baerenstein.de) Marcel Drechsler:"HFG1 została stworzona przez gwiazdę centralną V664 Cas. Nie jest to pojedyncza gwiazda, ale gęsty układ podwójny składający się z białego karła i gwiazdy podobnej do Słońca, które są oddalone od siebie tylko o kilka milionów kilometrów i krążą wokół siebie co 14 godzin. Ponieważ układ podwójn
    95 points
  16. Obiekt mało znany, choc bardzo piekny. Wymaga bardzo dużej cierpliwości i spokojnej glowy podczas obróbki. Dzięki pogodnym nocom w sierpniu oraz wrześniu udało sie zebrać prawie 60h materiału. RGB zbierane podczas czysciutkiej nocy na Jesiennym Zlocie Astropolis. QHY695A, Ioptron CEM60-EC, TS APO100Q 70x20min Ha 80x20min OIII RGB ~8h ASTROBIN https://www.astrobin.com/oqoo51/ Ponizej wersja opisana, bez gwiazd, inwert poszczególnych kanałów NB oraz lajtowa wersja RGB
    94 points
  17. Cześć, przedstawiam panoramę nocnego nieba obejmującą pas Drogi Mlecznej od Wielkiego Psa do Perseusza, wraz z okolicznymi gwiazdozbiorami. Data i lokalizacja: 26 stycznia 2020, La Palma (na szczycie wyspy). Sprzęt: Nikon D810A, Sigma Art 50 mm, guidowany Star Adventurer. Dzięki @MaciejW za użyczenie Sigmy. Ekspozycja: 6 kadrów po 5 minut, f/2,8, ISO 400. Obróbka: kalibracja w DSS, złożenie mozaiki w MS ICE, podbicie kontrastu i kolorystyki w Photoshopie. Gwiazdki zostały dość agresywnie potraktowane filtrem minimalnym w celu uwydatnienia pyłów znajdujących się w tym rejoni
    92 points
  18. Po statycznych obrazach postanowiłem ostatnio, że nagram swój pierwszy timelapse. 11 maja wycelowałem w Słońce, nie liczyłem na zbyt wiele, po tym, co widziałem na Gongu: https://gong2.nso.edu/products/tableView/table.php?configFile=configs/hAlpha.cfg To był chyba pierwszy, całkowicie bezchmurny dzień, od kiedy kupiłem Lunta. Nastroiłem etalon, podbiłem gain do 250 i zobaczyłem, że ładnie płonie. Porównałem obraz i czasy double stack vs single stack i uznałem, że w drugiej opcji będzie lepiej. Łącznie nagrałem 472 aviki, każdy po 500 klatek, w intewale 5 sek. Materiał zbierałem 13
    91 points
  19. Hej! Cóż to była za wspaniała i mroźna noc! Pierwszy raz miałem możliwość fotografować w tak ekstremalnych warunkach na nizinach! - 30C mróz i 25cm świeżego śniegu, na pierwszym planie Domek Różany a nad nim gwiazdozbiór Oriona w zimowej scenerii! 18.01.2021 Koryciny, Podlasie Canon EOS R plus Sigma 28mm f1.4 ART 20 x 15 s ISO3200 @ f1.8 Statyw.
    91 points
  20. Wczoraj odkurzyłem sprzęt do Słońce po tym jak na GONG-u ( http://halpha.nso.edu/ ) zobaczyłem piękną protuberancję ze względu na kształt nazywaną "pillar prominence" ( z angielskiego, w tłumaczeniu na nasz ojczysty -> protuberancja filarowa albo po prostu filar) Tak ładnie wykształcone protuberancje tego typu to ostatnimi czasy rzadkość. Na zdjęciach poniżej widać ją w pełnej okazałości na zdjęciu z godziny 14:18. Wrzucam też składankę czterech zdjęć wykonanych między 12:30 a 14:30 Protuberancje filarowe są typem protuberancji spokojnych które potrafią "wisieć" nad chromos
    90 points
  21. Zdjęcie, które przedstawia kawał naszej galaktyki, ale tak naprawdę, to co mnie zainspirowało do zrobienia tej mozaiki, to masy pyłów, w których jest ona zatopiona. Niewinny eksperyment, który się zaczął z lapmką węgierskiego wina w ręku, gdzieś tam nad Balatonem, a zakończył 3 i pół roku później po wielu "dokrętkach" materiału i nieudanych próbach złożenia tego wcześniej. Zdjęcie składa się z około 1000-1200 klatek od 60s do 120s zebranych w przeróżnych warunkach. Główny obraz jest zbudowany w oparciu o zdjęcia z niemodyfikowanego Nikona D610. Wszelkie wodorowe czerwienie zostały
    89 points
  22. Cześć! Ja dziś miałem taką kumulację! To chyba była jedyna taka okazja w życiu w dodatku tylko 15km od domu. Nikon D7200 Synta 8" na Dobsonie Baader ND5
    88 points
  23. Canon 6d, Newton 200/1000, 100x 8minut. Materiał zbierany głównie w okolicach Warszawy ( 50-60 km)
    88 points
  24. Potężna dawka wodorowo- siarkowej energii kształtuje piękny i zarazem przerażający region Mgławicy IC405. Nazwa Płonąca Gwiazda również nawiązuje do tego zjawiska i faktycznie przedstawia jakby protuberancje na powierzchni Słońca lub wylewającą się lawę z wnętrza wulkanu. Obiekt nietuzinkowy, bardzo wymagający i trudny w obróbce ale trzeba przyznać, że bardzo ciekawy i inny od wszystkich! Łączny czas naświetlania to 37 godzin, SII 43x1200s, Ha 37x1200s, OIII 31x1200s Paramoint MyT, TEC140, QHY695A, Otivar ScopeDome, Hiszpania
    88 points
  25. Mozaika dwuelementowa. Materiał zbierany w okolicach Warszawy ( 50-60 km). Canon 6d Newton 200/1000. Po około 60 x 8 minut na jeden panel + jeden panel Ha naświetlany 90 minut.
    88 points
  26. Było już 4K, 5K to czas na 6K - tak dla beki chociaż z foty jestem zadowolony. 65% oryginału 24 panele z ASI 178MM-C + kolor z Canona 6D (ogniskowa 2400, dwa panele, każdy panel to stack 50 RAWów) Kolory wysaturowane, ale dzięki stackowi na warstwie koloru szum (kolorowy) był znikomy. Lubię taką prezentację z podejściem "mineralogicznym" - bo jak internety głoszą, kolory na Księżycu odpowiadają różnym pierwiastkom w regolicie. Newton 350/1400 na NEQ-6 Natywna ogniskowa + drizzle 1,5x Cykane jakoś pod koniec listopada 2020
    87 points
  27. Zdjęcie robione na La Palmie w grudniu 2020. Godzinna ekspozycja. Sensor: ZWO ASI2400MC PRO + Vixen VSD 100 f 3.8 Dzięki koledze Romanowi Dróżdż za wspałniały post-processing Zdjęcie: Filip Ogorzelski, Robert Szaj.
    86 points
  28. Gromada Kulista M3 znajduje się w konstelacji Psów Gończych. Jest to jedna z największych gromad na naszym niebie i liczy około pół miliona gwiazd. Odległość od Ziemi wynosi 34 tys. lat świetlnych, natomiast średnica liczy ok. 160 lat świetlnych. Czasy ekspozycji: L-21x300s bin1, RGB-10x300s bin1, kamera Atik One 6,0M. Drugi obiekt to oczywiście galaktyka spiralna z poprzeczką NGC3718, która już była prezentowana na tym forum przez Kubamana. Czasy ekspozycji: L-50x300s bin1, RGB-10x300s bin1, lokalizacja: Lubiaszów Stary.
    85 points
  29. Podszedłem jeszcze raz do tego obiektu z zamiarem wydobycia czegoś więcej niż przeważającej wodorowej materii. Do tego chciałem pokazać jak najlepszy detal w samej bańce co chyba mi się w końcu udało Niestety obiekt w tlenie świeci zaledwie w centralnych częściach obiektu więc obróbka nie należy do łatwych. Sprzęt: ScopeDome, Paramount MyT, TEC140, QHY695A Ekspozycje: łączny czas 31 godzin, SII 34x1200s Ha 36x1200s OIII 25x1200s binx1 Otivar, Hiszpania
    84 points
  30. NGC 1514 to Mgławica planetarna o jasności 15,5 mag (edit 10,5). odległa o od 600 ly. Znajduje się w gwiazdozbiorze Byka. Bardzo piękna, niebieska tarczka, aż dziwne, że stosunkowo rzadko fotografowana. Fajnie prezentuje się wizualnie pod dobrym niebem, ale potrzebna jest do tego spora apertura. Moje APO 140 to trochę za mało do jej wizualnego podziwiania, za to na fotografii widać całkiem sporo. setup: APO 140 f4/9; AZ-EQ6; Atik One 9; L: 34x300 RGB: 8x300
    83 points
  31. Cześć, przedstawiam mozaikę 12 kadrów obejmującą duży fragment konstelacji Oriona. Materiał zbierany pół na pół z Maćkiem Pawłowskim, obróbka moja. 2x Takahashi Epsilon 130D, 2x Nikon D810A, godzina ekspozycji na kadr (6x10 min. w ISO 400) plus kilka 30-sekundowych strzałów mających na celu uratować przepalone jądro M42. Fotografowane z La Palmy w noce: 16.01.2020, 16.12.2020, 17.12.2020 i 18.12.2020. Obróbka: DSS, Photoshop. Jest to bieżący progres dość ambitnego projektu, który ma na celu objęcie całego gwiazdozbioru. Obecnie gotowe mamy 20 kadrów, zostało jeszc
    83 points
  32. Taka składanka - ciągnę na rekord w ilości kafelków składowych do mozaiki Tym razem było ponad 120 elementów do poskładania i równego "zszycia" To już chyba maks bo ciężko było wyrównać różnice seeigowe. Przy ogniskowej 1200 to była luźna zabawa a tutaj już sporo rzeźbienia. Słońce nagrywane 7 czerwca tego roku. 65% oryginału (Całość ma 13k x 13k pikseli) UWAGA - plik 20 MB Załadowane z Astrobin bo tutaj wywala mi błąd "-200" jak próbuję wrzucić w takiej dużej rozdziałce. Bresser 152/1200 Lunt mod + TV barlow x2 + ASI 178MM-C
    82 points
  33. Co do obiektu nie będę się specjalnie rozpisywał - przynajmniej w tym miejscu wszyscy go znają W tym roku musiałem zrobić próbę złapania go z nowym teleskopem. Na pewno udało się uzyskać lepszy detal niż w poprzedniej próbie - na ile to skutek lepszego teleskopu a na ile większej ilości materiału i lepszego seeingu to trudno powiedzieć. Na pewno różnica jest spora "in plus". Chociaż powiem szczerze, że liczyłem na jeszcze nieco lepszy detal w okolicach "obręczy" pierścionka i wokół gwiazdy centralnej w tym niebieskim rejonie. Myślę sobie, że to kwesti
    82 points
  34. Cześć, przedstawiam kolejną fotkę z Namibii i kolejną Drogę Mleczną, tym razem jest to mozaika z szerokiego obiektywu. Nikon D810A + Sigma Art 40 mm, 6 kadrów po 10 minut na f/2,8 i ISO 400. Obróbka: DSS, MS ICE, Photoshop. Jest to swego rodzaju druga iteracja kadru sprzed dwóch lat z trochę szerszym polem i mniej powściągliwą obróbką. Wokół głównego pasa Drogi Mlecznej wyraźnie zarejestrowały się okoliczne duże obiekty DS. Okrągłe pojaśnienie przy prawym brzegu zdjęcia to przeciwblask powstający dokładnie naprzeciw pozycji Słońca na sferze niebieskiej.
    81 points
  35. Elo Jedno z moich najwiekszych wyzwń to strumienie gwiazd w NGC5970 oraz ten Kalmar! Pierwsze podejście do niego robiłem juz w 2016 roku z EDkiem i QHY8L. Teraz nadeszla pora na nieco glebsze palenie Materiał zacząłem zbierac w 3tygodniu kwietnia. Wszystko jedynie bez Księzyca. W księzycowe noce na celownik poszly najjasniejsze obiekty z Łabędzia. Czasami podczas nocy, pomiędzy chmurami łapałem 1 lub 2 suby. Nie było łatwo. Udało sie dobic do wstepnie zaplanowanej liczby klatek, tj 150szt. Finalnie do stacka trafiło kilka mniej. Nie zdecydowałem sie
    81 points
  36. Trochę po macoszemu potraktowałem ten obiekt, ponieważ nie wznosi się jeszcze maksymalnie nad horyzont. Na kwiecień i maj mam już inne plany astrofotograficzne, ale może jeszcze do tego powrócę. Canon 6d, TS 71/347, 120 x 4 minuty (40 klatek z ubiegłego sezonu). Dodaję drugą wersję ( zmieniony kolor)
    79 points
  37. Fazy Wenus, czyli zmienne oblicze Gwiazdy Wieczornej i Jutrzenki - 2020r Projekt obejmujący osiem stanowisk Wenus przed koniunkcją i osiem po koniunkcji, która wystąpiła 3 czerwca br.Obserwacje tak planowałem aby rozmiary Wenus różniły się o około 5". Największy rozmiar kątowy planety na zdjęciu: 15 czerwca - 54.10" odpowiadający odległości od Ziemi 0.31 AU oraz najmniejszy rozmiar: 8 lutego - 16.07" odpowiadający odległości 1.04 AU. Nie sądziłem, że tak to się rozwinie. 2 lutego, zimową porą w słabych warunkach, nisko nad horyzontem, obraz planety nie mógł stać się "pu
    79 points
  38. Jeden z najpiękniejszych regionów nieba. Ten wielobarwny obszar zawiera szereg mgławic pyłowych w tym IC 4592 oraz IC 4601 również widoczne z Polski. Charakterystyczne niebieskie zabarwienie mgławic refleksyjnych jest spowodowane tym, że pył międzygwiazdowy dużo silniej rozprasza światło niebieskie. Kompozycja 43x3min, FSQ106 f3.65, Nikon810A, #TivoliFarm, #Namibia.
    79 points
  39. M 95 w innym katalogu jako NGC 3351 i M 95 w innym katalogu jako NGC 3368 to galaktyki spiralne z poprzeczką, które znajdują się w gwiazdozbiorze Lwa. Zostały odkryte przez Pierre Mechaina w 1781 roku. M 95 znajduje się w odległości 38 milionów lat świetlnych od nas. Na niebie świeci jako obiekt o jasności 9,7 magnitudo o rozmiarach kątowych 4,4' x 3,3' co w rzeczywistości daje nam 49 x 36 tysięcy lat świetlnych. W niej zaobserwowano supernową SN 2012aw o jasności 15 magnitudo . M 96 znajduje się w odległości 34,3 miliona lat świetlnych od nas. Na niebie świeci jako obiekt o jasności 9,2 magni
    78 points
  40. Znając swoje ograniczenia ze sprzętem, który świetnie sprawdza się przede wszystkim w wizualu postanowiłem spróbować swoich sił w krótkich ekspozycjach obiektów głębokiego nieba z kamerką ASI 294MC Pro. W tym wątku będę wrzucał swoje zdjęcia testowe. Nie udało mi się jeszcze dopasować odpowiedniej odległości od korektora, ale jestem już blisko. Na początek M51 - 1000x2s, z powodu błędu w ustawieniu, którego nie sprawdziłem i wspomnianej odległości musiałem mocno wykadrować. edit: niedo więcej udało mi się wyciągnąć z centrum galaktyki: a tu stara wersja:
    78 points
  41. Coś więcej niż tylko M31, cegiełka w dorobku astrofotografii amatorskiej W internecie można znaleźć kilka rożnych podejść do tematu ale ciężko tu o jakieś prace referencyjne w tak szerokim polu. Samyang 135mm f2, G3-16200EC, Ha:41x900 Bin2 (niestety 1/3 poszła w kosz ze względu na fotografowanie przy dużym księżycu) wersja opisana wersja LRGB i samo Ha
    78 points
  42. Pierwsze wymęczone zdjęcie z Otivaru u Jacka w LRGB Galaktyka M109. Pierwszy problem jaki mnie napotkał oprócz słabych warunków to halo gwiazdy Phecdy, które wdarło mi się w róg kadru. Do tego masakryczne gradienty z którymi nie mogłem sobie do końca poradzić skutkiem czego jest crop z oryginalnej klatki i powiększenie zdjęcia. To akurat z korzyścią dla skali w jakiej zaprezentowałem obiekt. Łącznie 14.5h ekspozycji: L 76x300s R 34x300s G 32x300s B 31x300s Paramount MyT, TEC140, QHY695A, Otivar Scope Dome Obserwatorium Hejka,
    77 points
  43. Piękne letnio-jesienne pole galaktyk w Pegazie. Każdy miłośnik galaktyk doskonale zna te obiekty. Najjaśniejsza NGC 7331 (9.5 mag) i jej sąsiadki: NGC 7335, 7336, 7337, 7340 i PGC2051985. Poniżej Kwintet, czyli grupa 4 grawitacyjnie związanych galaktyk odległych o 260 mln lat św. + jedna bliższa (100 mln l. ś.) Zdjęcie zrobione w Bieszczadach (Smolnik). Setup: APO 140 f/4.9; AZ-EQ6; Atik 383; L: 29x600 RGB: 6x600 sek.
    77 points
  44. M 85 oznaczona również jako NGC 4382 jest galaktyką soczewkowatą znajdująca się w gwiazdozbiorze Warkocza Bereniki w odległości około 60 milionów lat świetlnych od nas. jej średnicę szacuje się na 125 tysięcy lat świetlnych a więc jest większa od Naszej Galaktyki. Jest stosunkowo młodą galaktyką. Jej budowa ma bardzo złożoną strukturę zewnętrzną z powłokami i zmarszczkami. Na niebie świeci jako obiekt o jaśności 10 magnitudo i rozmiarach 7,1' x 5.5' kątowe. Obok znajduję się NGC 4394 galaktyka spiralna z poprzeczką o jasności 11,2 magnitudo. Obie galaktyki oddalają się od nas z prędkością 700
    76 points
  45. Materiał zbierany na wyprawie pod dalekie południowe niebo. Takie kadrowanie mgławicy Laguna leży mi najbardziej, tzn wciągam w niego okolice ( o ile pozwala oczywiście FOV zestawu). Ta często pomijana grupa mgławic, na zdjęciu po prawej, jest po prostu piękna. Jak wiele lat temu celowałem w ten obszar nieba to oczywiście widziałem tylko M8 i M20, pewnie jak większość na początku. M20 bardzo chciała się wcisnąć w kadr tak czy inaczej To ta poświata na dole po lewej. Sky90/Asi1600 HEQ5, LRGB - 2h
    76 points
  46. Jak co roku proponuję Wam na portalach specjalny wątek do publikacji podsumowań swoich dokonań astrofotograficznych. Poniżej moje podsumowanie: 20 obiektów, 430 godzin akwizycji, pierdyliard godzin spędzonych przy obróbce. Wyróżnienia: 1 Astrobin Image od the Day, 4 razy Astrobin TopPick. Wśród prac co najmniej trzy polskie premiery. Dziwny i straszny rok z epidemią COVID 19. Rok mojego pożegnania z astrofotografią planet. Rok, w którym po raz pierwszy od 7 lat nie odbył się zlot WAP RODOS.
    76 points
  47. To moje kolejne podejście to tego obiektu i w końcu udało się uzyskać w miarę przyzwoity efekt. Z nocy z poniedziałku na wtorek, Górka Koskowa. Zjechało się nas chyba z dwunastu chłopa Zimno, wietrznie, seeing dość słaby. Niestety chyba źle wyważyłem oś deklinacji i z 76 klatek 35 poszło do kosza tak, że finalnie to tylko 82 minuty (41x120s.) EQM-35 Pro, ASI 294MC, FSQ-85.
    76 points
  48. Najcieńszy z cienkich rogalik Księżyca - 16.09.2020r W ubiegłym miesiącu z rozmysłem zrezygnowałem z fotografowania jednodniowego Księżyca przed nowiem, chociaż wszystko miałem przygotowane i widziałem go w lornetce. Pomyślałem, że stracę motywację do polowania na cienki rogalik. Byłoby to wszak ekstremum moich możliwości. Dzisiaj niebo uśmiechnęło się do mnie pogodnie, niezmąconym aż po horyzont rumieńcem wysyłało zaproszenie, a rogalik Księżyca w popielatej poświacie na wysokości marnych kilku stopni, jak model ustawił się do sesji fotograficznej.
    76 points
  49. Czy tylko ja widzę w tej mgławicy uśmiechniętą buzię pod stożkowym, chińskim kapeluszem? Fascynuje mnie niezwykły kształt tej ciemnej mgławicy emisyjnej. Prezentuję ją w Ha OIII bikolor z gwiazdami LRGB. Veloce RH200, ATIK ONE 6.0 na ASA DDM 60. Ha: 70x1200 sek, OIII:40x 1200 sekund bin 2, L: 60x120 sek, RGB: 35x120 sekund każdy. Razem 42 godziny rejestracji. Warszawa, październik-listopad 2020. Buźka: Opis:
    75 points
  50. Mgławica Crescent kończy cykl zdjęć oraz bardzo ciekawy i doświadczalny poniekąd etap zdalnej fotografii e-EyE w Hiszpanii. Jak się okazało fotografowanie na odległość jest możliwe co więcej warto próbować realizować takie przedsięwzięcia. W e-EyE przez rok i osiem miesięcy powstały 24 fotografie nie licząc dodatkowych wersji w różnych technikach. Łączny czas naświetlania to 440 godzin. Bardzo dziękuję Tomkowi Piwkowi (SerwisAstro.pl) oraz Pawłowi Łańcuckiemu za wspólnie spędzony tam czas Nie oznacza to oczywiście końca naszej działalności i współpracy, działamy dalej! NGC688
    75 points
  • Newsletter

    Want to keep up to date with all our latest news and information?
    Sign Up
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.