Skocz do zawartości

Bellatrix

Moderator
  • Zawartość

    1146
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    3

Ostatnia wygrana Bellatrix w dniu 27 Maj

Użytkownicy przyznają Bellatrix punkty reputacji!

Reputacja

2101 Excellent

1 obserwujący

O Bellatrix

Informacje o profilu

  • Płeć
    Kobieta
  • Skąd
    Łódź
  • Zainteresowania
    chemia, astronomia, łacina
  • Sprzęt astronomiczny
    Sky Watcher BK1309 EQ2

Ostatnie wizyty

12817 wyświetleń profilu
  1. NGC 2017

    A zresztą, to tylko barwa gwiazdy widzianej tuż nad horyzontem. Mocno zdeformowana i odległa od rzeczywistej. Mnie najbardziej ciekawi jaki ta HIP 26605 ma typ widmowy. Niestety, katalogi nie podają. A wcale nie jest słabiutka (aż 7,7 mag). Jeśli ktoś z Was znajdzie jej parametry widmowe, to będę bardzo zadowolona
  2. NGC 2017

    "Mdławej"- zjadłam literkę, ale trzeba zrozumieć, bo to był środek nocy. No wiesz, "mdławy" to taki mocno zszarzony, wypłowiały, "wyprany" kolor. Mniej więcej coś takiego:
  3. NGC 2017

    Gromada NGC 2017, prześliczna grupa gwiazd z konstelacji Zająca. 15 stopni nad horyzontem i to w najgorszej cześci mojego miejskiego nieba (całkowicie zasnutej pomarańczową łuną) praktycznie nie dawało większych szans na pomyślne obserwacje. Ale dzisiaj miałam wyjątkowo czyste niebo i udało się ujrzeć tą niezwykłą gromadę. O kolorach tym razem nie opowiem- na takiej wysokości nad horyzontem wszystkie błękitne gwiazdy zdawały się być biało- kremowe. Jedynie HIP 26605 wyróżnia się swoją posępną mławą czerwienią. powiększenie: 90x
  4. Planuję artykuł o wybranych skarbach z konstelacji Zająca. 

  5. WYNIKI KONKURSU CELESTIADA

    Myślę, że tak. Planuję drugie wydanie konkursu. Ale już ściśle ukierunkowane na parametry fizyko- chemiczne gwiazd, a więc typy widmowe, klasy jasności i wszelakiego gatunku "pecularity". Co prawda tydzień przed każdą z części wystawiałam ogłoszenie- informację, ale ginęła pod sporą ilością postów, właściwie w kilka godzin. Bardzo chciałabym wystawić ogłoszenie bardziej na widoku, zobaczymy co uda się zrobić
  6. WYNIKI KONKURSU CELESTIADA

    Część I 1. Który z obiektów nie jest zbudowany z materii zdegenerowanej: a) gwiazda neutronowa b biały karzeł c) gwiazda ciągu głównego 2. Gwiazda typu widmowego M2III jest: a) błękitnym olbrzymem b czerwonym olbrzymem c) białym karłem d) żółtym nadolbrzymem 3. Która z planet ma największy kąt nachylenia osi rotacji do płaszczyzny orbity: a) Jowisz b Wenus c) Merkury d) Uran 4. Który z obiektów Pasa Kuipera cechuje się najwyższą prędkością rotacji: a) Haumea b Pluton c) Makemake d) Eris 5. Który z wymienionych księżyców Układu Słonecznego uchodzi za najmniejsze ciało niebieskie, które dzięki własnym siłom grawitacji jest w stanie utrzymać kulisty kształt: a) Ganimedes b Mimas c) Hyeprion d) Proteusz 6. Która z substancji jest odpowiedzialna za błękitną barwę Neptuna? a) krystaliczny lód wodny b azot c) metan d) tlenek węgla (II) 7. Wokół której z wymienionych planet Układu Słonecznego orbituj a tzw. pyłowe księżyce Kordylewskiego: a) Ziemia b Merkury c) Neptun d) Saturn 8. Kwazarami nazywamy: a) Masywne gwiazdy w ostatnim stadium ewolucji b Gwiazdy we wczesnej fazie formowania się c) Galaktyki aktywne będące na etapie powstawania d) Pozostałości po wybuchu supernowej typu Ia 9. Gwiazdy zmienne cechujące się bardzo głębokim minimum (spadkiem jasności) głównym i płytkim minimum wtórnym, to zmienne typu: a) Algola b Mira Ceti c) Delta Scuti d) W UMa 10. Która z wymienionych niżej gwiazd należy do rzadko spotykanych żółtych nadolbrzymów: a) Antares b Kapella c) Sadalmelik d) Pi Andromedae 11. Który z wymienionych obiektów ma najwyższe albedo w całym Układzie Słonecznym? a) Wenus b Tytan c) Eris d) Enceladus 12. Masywne młode gwiazdy, które posiadają jeszcze otoczkę wodorową zakończą swe życie jako: a) supernowa typu SNII b supernowa typu SNIa c) nowa powrotna d) supernowa typu SNIb 13. Typ widmowy nie ma związku z: a) temperaturą powierzchni gwiazdy b kolorem gwiazdy c) stopniem separacji pomiędzy składowymi układu podwójnego d) zawartością poszczególnych pierwiastków/jonów/drobin w materii gwiezdnej 14. Która z niżej wymienionych gwiazd jest gwiazdą węglową: a) Arktur b Kapella c) La Superba d) Syriusz B 15. Spika (Alfa Virginis) to gwiazda: a) pojedyncza typu widmowego M b podwójna zawierająca białego karła i gwiazdę B ciągu głównego c) wielokrotna zawierająca m.in. gwiazdę Wolfa-Rayeta d) podwójna spektroskopowo rozdzielna 16. Wenus, mimo, że znajduje się niemal dwukrotnie dalej od Słońca niż Merkury, jest najgorętszą planetą Układu Słonecznego. Jest to uzasadnione: a) gęstą atmosferą i efektem cieplarnianym na powierzchni Wenus b porowatą powierzchnią Wenus c) wysokim albedo Merkurego d) znacznym kątem nachylenia osi rotacji Wenus w stosunku do płaszczyzny jej orbity 17. Jedyna znana planeta karłowata orbitująca wewnątrz orbity Neptuna: a) Westa b Eris c) Ceres d) Pallas 18. Którego ze zjawisk nie obserwujemy na Marsie: a) burz piaskowych b zmienności pór roku c) mgieł porannych d) prądów wirowych w płaszczu z ciekłego wodoru 19. Tytan, największy z satelitów Saturna jest znany m.in. z: a) niezwykle niskiej gęstości b ciekłych węglowodorów tworzących jeziora c) najwyższego albedo spośród wszystkich ciał Układu Słonecznego d) ruchu obiegowego po orbicie wstecznej 20. Długookresowe gwiazdy zmienne pulsujące, należące do późnych typów widmowych, to: a) mirydy b cefeidy c) zmienne typu Algol d) zmienne typu Beta Lyrae Część V: 1. Fomalhaut A jest: a) Czerwonym olbrzymem b Białym olbrzymem c) Błękitną gwiazdą ciągu głównego d) Białą gwiazdą ciągu głównego 2. Gwiazdy typu widmowego Ap wykazują linie spektroskopowe m.in.: a) Helu podwójnie zjonizowanego b Molekuł CN, CO, C2 c) Metali, np. strontu, rtęci, manganu d) Izotopu węgla C-13. 3. Emisyjne linie wodoru wykazuje każda gwiazda typu widmowego: a) A b O c) Be d) B 4. Mgławicą emisyjną nie jest: a) NGC 7000 b IC 2118 c) Messier 57 d) Messier 42 5. Gwiazda typu widmowego G3Ia to: a) Biały olbrzym b Żółty nadolbrzym c) Niebieski karzeł d) Żółty olbrzym 6. Podstawowym paliwem jądrowym zasilającym podkarły (gwiazdy klasy jasności VI) jest: a) Wodór b Hel c) Deuter d) Węgiel C-13 7. Podkarły posiadają: a) Bardzo niskie temperatury powierzchni b Znaczny udział deuteru c) Bardzo wysokie temperatury powierzchni d) Niezwykle wysoką jasność absolutną 8. BD Camleopardalis jest: a) Gwiazdą cyrkonową b Błękitnym nadolbrzymem c) Gwiazdą emisyjną typu Be d) Białym karłem 9. Wiele gwiazd typu widmowego O wykazuje dodatni wskaźnik barwy B-V (np. +0,10 ; +0,30). Co jest tego powodem? a) Niska jasność absolutna b Wpływ mgławicy otaczającej gwiazdę c) Obecność wtórnego komponentu spektroskopowo rozdzielnego d) Zmienność typu Mu Cephei 10. Obłoki Magellana są: a) Powiązane ze sobą grawitacyjnie b Powiązane z Drogą Mleczną ale względem siebie grawitacyjnie niezależne c) Oddalone od Ziemi o tę samą odległość d) Nieaktywne gwiazdotwórczo 11. LMC (Wielki Obłok Magellana) jest: a) Mniej uporządkowany strukturalnie od SMC (Małego Obłoku Magellana) b Zlokalizowany bliżej Ziemi niż SMC c) Całkowicie pozbawiony otoczki gazowej d) Uboższy w gwiazdy niż SMC 12. Niezwykłą cechą widma spektroskopowego gwiazdy XX Ophiuchi są linie: a) Manganu b Litu c) Rtęci d) Żelaza 13. Najjaśniejszą składową asocjacji OB1 Persei jest: a) Alpha Persei b Zeta Persei c) Iota Persei d) Epsilon Persei 14. X Persei to: a) Przeewoluowany czerwony nadolbrzym b Gwiazda emisyjna c) Układ potrójny, złożony z żółtego nadolbrzyma, białego karła i gwiazdy ciągu głównego. d) Obiekt powiązany z Ruchomą Gromadą Wielkiej Niedźwiedzicy. 15. Największy udział w atmosferze Jowisza ma: a) Metan b Hel c) Azot d) Wodór 16. Największy krater na księżycu Marsa, Fobosie to: a) Caloris Basin b Todd c) Stickney d) Swift 17. Na Marsie występuje: a) Silna aktywność geologiczna b Burze piaskowe c) Najsilniejsze wiatry w całym układzie Słonecznym d) Atmosfera bogata w tlen trójatomowy O3 18. Wiatr gwiazdowy przyczynia się m.in. do: a) Zmiennej jasności o charakterze pulsacyjnym b Sukcesywnego wzrostu temperatury gwiazdy c) Stopniowej utraty materii przez gwiazdę d) Oddalania się gwiazdy od centrum gromady 19. Gwiazda typu widmowego B ciągu głównego jest: a) Mniej jasna od gwiazdy typu K ciągu głównego b Jaśniejsza od gwiazdy typu K ciągu głównego c) Obie gwiazdy są jednakowo jasne, gdyż należą do tej samej klasy jasności d) Nie istnieje korelacja pomiędzy typem widmowym, a jasnością gwiazd ciągu głównego. 20. Lewy górny róg diagramu Hertzsprunga-Russella zajmują gwiazdy: a) Jasne i gorące b Gorące i o niskiej jasności c) chodne i o niskiej jasności d) chłodne i gorące Część IV: Która z niżej wymienionych gromad otwartych składa się w większości z młodych, błękitno-białych gwiazd typu widmowego B: M 37 M 36 M 38 M 67 Do tak zwanej Gromady Ruchomej w Wielkiej Niedźwiedzicy należy m.in.: Kapella Alnilam Arkturus Menkalinan Gwiazdy o masie początkowej niższej od 8 Mʘ kończą życie jako: Supernowa typu Ia Czarna dziura Biały karzeł Supernowa typu Ib Synteza pierwiastków cięższych od żelaza zachodzi w następstwie: Wybuchu supernowej Potrójnej fuzji jąder helu, tzw. syntezy trzy alfa Wychwytu protonów przez deuter Kolapsu grawitacyjnego gwiazdy o masie 0,4- 4 Mʘ Dagon to nazwa egzoplanety orbitującej wokół jednej ze składowych systemu gwiezdnego: Spiki Fomalhauta Arkturusa Sadalmelika Amaltea to jeden z księżyców Jowisza, który posiada niezwykłą cechę: emituje więcej ciepła, niż otrzymuje go od Słońca. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest: Wysokie albedo Wpływ silnego pola magnetycznego Jowisza Ruchy tektoniczne Aktywność wulkaniczna Księżycem orbitującym w niewielkiej od granicy Roche’a, lecz mimo to trwałym z uwagi na niewielki rozmiar jest: Tryton Nix Adrastea Fobos Jeśli po ustaniu fuzji termojądrowej, jądro gwiazdy przekracza masę 1,44 Mʘ (stanowiącą tzw. granicę Chandrasekhara), to wówczas następuje: Zapłon helu w tzw. procesie trzy alfa Dalszy kolaps białego karła prowadzący do powstania czarnej dziury Zapłon otoczki wodorowej Wybuch supernowej Do tzw. „gwiazd uciekających” należy: Zeta Ophiuchi Ksi Scorpii Beta Cephei Zeta Puppis Po orbicie w kształcie paraboli lub hiperboli porusza się kometa: Długookresowa Krótkookresowa Jednopojawieniowa Wielopojawieniowa Gwiazdy o znacznym udziale pierwiastków metalicznych (2- 4 %) są: Stare i należą do II populacji Młode i należą do I populacji Stare i należą do I populacji Młode i należą do II populacji Gwiazdy I populacji obficie występują w: Ramionach spiralnych Galaktyki Halo galaktycznym Gromadach kulistych Jądrze Galaktyki Gwiazdy należące do hipotetycznej III populacji najprawdopodobniej byłyby: Obfite w pierwiastki metaliczne Ubogie w pierwiastki metaliczne Ubogie w wodór Obfite w węgiel Gwiazdy zmienne typu RR Lyrae należą do: II populacji I populacji Do obu, choć znaczna część z nich do I populacji Spośród wymienionych obiektów, gwiazdą cyrkonową jest: T Lyrae X Cancri R Andromedae La Superba Gwiazdy typu widmowego Ap cechują się podwyższoną zawartością: Helu zjonizowanego Metali (m.in. strontu, europu, manganu, rtęci) Węgla w atmosferze gwiazdy Atomowego helu przy jednoczesnym całkowitym zaniku pasm wodoru z serii Balmera Wega (Alpha Lyrae) nie posiada: Dysku pyłowego Lini wodorowych w widmie spektroskopowym Rozmytych linii spektroskopowych Komponentu wtórnego rozdzielnego spektroskopowo Gromada Podwójna Perseusza nie posiada: Czerwonych, starych przeewoluowanych gwiazd Gwiazd typu widmowego O Gwiazdy Wolfa-Rayeta Błękitnych gwiazd typu widmowego B Gwiazdę Wolfa-Rayeta zawiera system wielokrotny: Kapella Regor Naos Zeta Ophiuchi Na skutek precesji oraz ruchu własnego gwiazd, z upływem czasu kształty gwiazdozbiorów ulegają deformacji. Najdłużej zachowa się obecny zarys konstelacji: Panny Kasjopei Smoka Oriona
  7. Drodzy Koledzy, Dzisiaj dobiegł końca konkurs astronomiczny "Celestiada". Serdecznie dziękuję Wam za wzięcie w nim udziału. Poniżej zamieszczam listę osób, które uczestniczyły w konkursie, wraz z uzyskanymi punktami (obok nicku znajduje się sumaryczna ilość punktów z etapów, do których każda z osób podeszła). Pierwsze miejsce otrzymał DARK (475 p.) Drugie miejsce: Ekolog (345 p.) Trzecie miejsce kuba_mar (290 p.) Zwycięzcom oraz każdemu z Was składam gratulacje i dziękuję za udział w Celestiadzie. Łączę pozdrowienia, Bellatrix Zestawienie zbiorcze po sześciu etapach CELESTIADY: DARK : 475 p. ekolog : 345 p. kuba_mar : 290 p. Loxley : 227,5 p. bajastro : 162,5 p. ANowak: 155 p. Tomi : 95 p. Miszuda: 85 p. 9. Adrian Kumor : 65 p. Krzysiek Celuch: 50 p Lukasz83 : 47,5 p. dugi : 45 p. Piotr4d: 45 p. MateuszW: 32,5 p. Majer: 27,5 p. Astrokarol: 26,25 p. oph : 21,25 p. Wielki Atraktor : 20 p. Toliman: 17,5 p.
  8. Witam w ostatnim już, VI etapie konkursu astronomicznego CELESTIADA. Poniżej zamieszczam pytania testowe. Odpowiedzi proszę przesyłać na priv. CELESTIADA – etap VI 6 VIII 2017 1. Gwiazda ciągu głównego: a. Nie może należeć do typu widmowego O. b. Ulega gwałtownemu zapadaniu się na skutek sił grawitacji. c. Syntezuje hel z paliwa wodorowego. d. Nie może współistnieć w układzie binarnym lub wielokrotnym. 2. Linie emisyjne wodoru: a. Są typowe dla gwiazd typu widmowego G. b. Są typowe dla gwiazd typu Be. c. Są często spotykane u pomarańczowych olbrzymów (np. u Aldebarana) d. Zawsze towarzyszą pasmom tlenku cyrkonu w widmie gwiazd cyrkonowych. 3. Gwiazda manganowo- rtęciowa: a. Wykazuje podwyższone stężenie manganu oraz rtęci (np. Mu Leporis). b. Syntezuje metale: rtęć i mangan w wyniku przemiany jądrowej 3-alfa. c. To zwykle nadolbrzym typu widmowego O. d. To podtyp gwiazd węglowych o wysokim udziale rtęci i manganu. 4. Na skutek działania tzw. wiatru gwiazdowego: a. Wzrasta szybkość rotacji gwiazdy. b. Gwiazda sukcesywnie traci niewielką część swojej masy. c. Rośnie temperatura powierzchni gwiazdy. d. Gwiazda emituje obfite światło podczerwone. 5. Układ wielokrotny z udziałem białego karła stanowi: a. 10 Lacertae b. 54 Cygni c. 40 Eridani d. 25 Cephei 6. Gwiazda neutronowa jest etapem końcowym życia gwiazdy: a. Typu widmowego K. b. Wyłącznie gwiazd Wolfa- Rayeta. c. Gwiazd o masie powyżej 8Mʘ. d. Gwiazd o masie poniżej 8Mʘ. 7. Oznaczenie klasy jasności: „0” lub „Ia+” dotyczy: a. Nadolbrzymów. b. Jasnych gwiazd wykazujących linie spektralne azotu III. c. Białych karłów. d. Hiperolbrzymów. 8. Gwiazda opuszczając ciąg główny i przekształcając się w olbrzyma: a. Znacząco zwiększa swoją gęstość. b. Obniża swoją gęstość. c. Silnie obniża swoją objętość. d. Traci znaczną część swojej masy. 9. Pasma tlenku tytanu występują przede wszystkim w widmie: a. Gwiazd typu M. b. Gwiazd Wolfa- Rayeta. c. Gwiazd typu O d. Gwiazd o szerokich, rozmytych liniach spektroskopowych. 10. Gwiazda HD 149382 o typie widmowym sdB jest: a. Brązowym karłem. b. Gwiazdą neutronową. c. Białym karłem. d. Błękitnym podkarłem.
  9. CELESTIADA: VI etap- zapowiedź

    Przypominam o jutrzejszym szóstym, ostatnim już etapie Celestiady. Godzina 15:00.
  10. NGC 2362 Niebieska gromada w Wielkim Psie

    Zobaczcie, Kochani, co przed momentem dostałam od Kolegi heweliusz. Skan z podręcznika pt: "Annals of the Deep Sky" autorstwa J. Kanipe oraz D. Webb. We fragmencie był dokładny opis gromady NGC 2362, a także ważniejszych składowych, takich jak Tau CMa. Z opracowania dowiadujemy się, że jaśniejsze i bardziej oddalone składowe systemu, takie jak B, C i D teoretycznie mogłyby być zaobserwowane wizualnie (zwłaszcza komponent B). Ale z racji, że pobliskie otoczenie Tau CMa jest silnie zatłoczone przez gwiazdy gromady, obserwacja staje się bardzo utrudniona. Heweliusz, bardzo dziękuję za nadesłany fragment. A książkę zapewne kupię. Drugi "Burnham's Celestial Handbook" się szykuje
  11. Koń i płomień z Canona 1min ekspozycje

    Dużo lepiej! Właśnie... to chyba chodziło o saturację, czyli nasycenie. Bo to nie jest tak, że barwy przekłamane, tylko były zbyt mocno wyciągnięte, zarówno te błękitne, jak i żółte. Teraz jest znacznie lepiej.
  12. Koń i płomień z Canona 1min ekspozycje

    Nie pogniewaj się.. ale dlaczego takie ostre barwy gwiazd? Wiele z nich jest jadowicie- pomarańczowa, jak gdyby to były jakieś węglówki czy późne emki..
  13. Niebieska gromada w Wielkim Psie NGC 2362 W konstelacji Wielkiego Psa znajduje się niewielka, ale spójna gromada otwarta, złożona z błękitnych gorących gwiazd wczesnych typów widmowych. NGC 2362 jest zlokalizowana wokół jasnej 4,4- magnitudowej, niebieskiej gorącej gwiazdy Tau CMa. Co więcej, jest z nią skoniugowana grawitacyjnie. Znaczna część sumarycznej jasności wizualnej gromady pochodzi właśnie od tej gwiazdy. Obiekt zawiera ok 40 innych gwiazd w przedziale jasności 7- 13 magnitudo. Średnica NGC 2362 to ok. 6 minut łuku. Szacuje się, że gromadę dzieli od Ziemi aż 5.000 lat świetlnych. Warto dodać, że jasność wizualna Słońca widzianego z tej odległości nie byłaby niższa niż 15 magnitudo. Ten niezwykły obiekt może być obserwowany głównie zimą, kiedy to Wielki Pies wznosi się względnie wysoko nad horyzont. Gromadę można obserwować przez teleskop o małej aperturze, wybierając niewielkie powiększenia. Kwestią sporną jest obecność w rejonie gromady słabego obszaru mgławicowego. Prawdopodobnie obiekt otoczony jest bardzo rozrzedzoną, sferyczną strukturę („bańkę” wodorową) o średnicy rzędu 5 stopni, a więc znacznie bardziej obszerną niż sama gromada. Otoczka ta ma strukturę włóknistą i stanowi tzw. rejon H II. Analizując typy widmowe gwiazd składowych gromady, oraz ich inne parametry fizyko- chemiczne, łatwo zauważyć, że ten wyjątkowy obiekt to prawdziwe bogactwo błękitu. Potwierdza to m.in. diagram ilustrujący rozkład wskaźników barwy (B- V). Większość jasnych gwiazd należy tu do wczesnych typów widmowych i osiąga wysokie jasności absolutne. W centrum gromady znajduje się piękna, nieco ponad 4-magnitudowa gwiazda Tau Canis Majoris, która jest dostrzegalna gołym okiem. Należy do typu widmowego O9II i stanowi układ binarny spektroskopowo o okresie wzajemnego obiegu bliskim 155 dni. Dystans dzielący obie składowe to 2 jednostki astronomiczne (A.U.) Tau CMa Jest niebieskim jasnym olbrzymem. Jego wskaźnik barwy gwiazdy osiąga wartość -0,15m. Świadczy to o intensywnym, wyraźnie dostrzegalnym błękitnym zabarwieniu. Gwiazda Tau CMa jest niezwykle masywna. Jej łączna masa to ok. 40- 50 Mʘ, a jasność sięga 50.000 Lʘ. Wg katalogu gwiazd podwójnych Stelle Doppie, Tau CMa posiada m.in. ciemny (ok. 10-magnitudowy) komponent wtórny oddalony o 8,6’’. Analiza wykresów H-R dla gromady NGC 2362 dowodzi, iż jest to bardzo młody obiekt, a spora część należących do niego gwiazd obecnie nie osiągnęła jeszcze ciągu głównego. Znajdują się one na etapie trwającego wciąż zapadania grawitacyjnego. Jest to gwiazda zaliczana do klasy obiektów PMS (Pre Main Sequence Stars). Według obliczeń, omawiana gromada zawiera ich blisko 100. Wiek gromady szacowany jest na ok. 1 mln lat. To w skali kosmicznej bardzo niewiele. Obliczono, że łączna masa gromady to co najmniej 500 Mʘ. W jej skład wchodzą niemal wyłącznie masy poszczególnych gwiazd składowych, gdyż materia mgławicowa stanowi tu szczątkowy odsetek. Obszar gromady NGC 2362 nie wygląda na spowity obfitą mgławicą. Istnieje hipoteza, według której materia mgławicowa została z czasem „zdmuchnięta” przez silny wiatr gwiazdowy i promieniowanie generowane przez nowo formujące się olbrzymy. Z podobnym zjawiskiem mamy do czynienia w mgławicy Rozeta z konstelacji Jednorożca, u której obserwujemy znacznych rozmiarów centralną lukę, „wydmuchaną” przez promieniowanie masywnej centralnej gwiazdy.
  14. Czy ktoś z Was fotografował rejon NGC 2362 (w CMa)? Zależy mi na zdjęciu, gdzie widoczne są te takie czerwone obszary wodorowe.

  15. 29 Canis Majoris: O7 Ia p var 

×