Skocz do zawartości

Bellatrix

Moderator
  • Zawartość

    1441
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

Zawartość dodana przez Bellatrix

  1. Bellatrix

    Film

    Bardzo pociesze, zabawne, trochę jak prank. Ale przyznam się szczerze, że dalej nie wiem o co chodzi z tym kakaowcem w ubikacji, i co on tutaj robi w wątku Tylko ja nie wiem, czy Wy też nie?
  2. Bellatrix

    Film

    Dziękuje Wimmer Niestety, nie znam. Nie ogladam filmów w ogóle. Chyba, że naukowe z chemii (i czasami Muminki).
  3. Bellatrix

    Film

    Agent Smith, o co chodzi z tą toaletą i napisem? Kto napisał? Gdzie to się stało, na zlocie? ([...] "iż znów ktoś napisał w damskiej toalecie "Głupi KO-wiec")
  4. HD190918

    1. Pokaż poprzednie komentarze  4 więcej
    2. Alfa Bundis

      Alfa Bundis

      Może być fajna, nie wiem póki nie widzę albo chociaż nie wiem o niej czegokolwiek :) Twoje zamiłowanie do samych gwiazd jako gwiazd jest chyba dość niespotykane. Moje ograniczyło się do zapoznania z najpopularnieszymi z nich jeszcze za młodu.

    3. Bellatrix

      Bellatrix

      Żeby było łatwiej poczuć o co mi chodzi i czym się tak ekscytuję- temat bardzo ciekawy i wcale nie trudny. Jeślisz chcesz, proponuję poczytać o typach widmowych gwiazd: 

      http://astrofan.pl/typy-widmowe-gwiazd/

    4. Alfa Bundis

      Alfa Bundis

      Zasadniczo temat znam, ale przeczytam 

  5. ŻÓŁTE KARŁY WCZESNEGO TYPU WIDMOWEGO G czyli o mniej znanych siostrach Słońca 18 Scorpii Gwiazda o parametrach fizyko- chemicznych bardzo zbliżonych do Słońca. Zalicza się do typu widmowego G2Va. Jest oddalona od Ziemi o względnie niewielką odległość ok. 45 l.ś. Jej jasność wizualna to 5,5m. Temperatura powierzchni gwiazdy 18 Scorpii osiąga wartość 5813 K (+/- 21K) – dla porównania: temperatura na powierzchni naszej Dziennej Gwiazdy jest zbliżona i wynosi 5778 K. Masa 18 Sco jest również bardzo podobna do masy Słońca: ok. 1,02 (+/- 0,03) Mʘ. Cykl aktywności słonecznej trwa blisko 11 lat. Dla gwiazdy 18 Sco długość cykl szacuje się jako zawartą w przedziale 9- 13 lat. Okres rotacji Słońca wynosi blisko 24,5 dni, a dla 18 Scorpii: 22,7 dni. 18 Sco jest minimalnie starsza niż Słońce i o ok. 5% od niego jaśniejsza. Z uwagi na dość wysoką jasność wizualną, gwiazdę tą można obserwować w miesiącach wiosenno- letnich, przy użyciu sprzętu o niewielkiej aperturze. Wskaźnik barwy wynosi +0,65 (co odpowiada barwie jasnożółtej). 58 Eridani Jest to 5,5- magnitudowa gwiazda z jednej z konstelacji Południowego Nieboskłonu, Erydanu. Wykazuje typ widmowy nieznacznie „późniejszy” od Słońca: G2,5V. Wskaźnik barwy to ok. +0,64, niemal identyczny jak w przypadku wyżej wspomnianej 18 Sco . 58 Eri jest położona nieco bliżej Ziemi: zaledwie 43 l.ś. Temperatura powierzchni wynosi 5.826 (+/- 48) K. Masa gwiazdy jest ok. 2% wyższa od masy Słońca. Okres rotacji jest znacznie krótszy niż u 18 Sco oraz Słońca i wynosi blisko 11 dni. Wynika z tego, że 58 Eridani posiada zbliżone parametry widmowe, ale pod względem czasu pełnego obrotu wyróżnia się spośród obu gwiazd: rotuje szybciej od nich. W literaturze naukowej 58 Eridani została określona jako „szybko rotujący młody analog Słońca”. Przyczyną szybszej rotacji jest najprawdopodobniej wiek gwiazdy- 58 Eri jest młodsza od Słońca. Magnetyczny cykl gwiazdowy ma wartość zbliżoną: ok. 12 lat (Słońce ok. 11 lat). Należy jednak zaznaczyć, że jest to wartość uśredniona, a poszczególne wartości cyklu zawierały się w przedziale 9,6- 15,5 lat. Promień 58 Eri stanowi prawie 0,9Rʘ, a jasność to już tylko 0,84 Lʘ. Spadek jasności w stosunku do Słońca nie jest przypadkowy i wiąże się z wysoką (blisko 6-krotnie wyższą niż na Słońcu) aktywnością chromosfery. Taka podwyższona aktywność oraz obecność ciemniejszych plam na powierzchni jest typowa dla gwiazd szybko rotujących. Ciemne plamy są również przyczyną zmiennej jasności gwiazdy. Poniżej tabela z pomiarami długości cyklów magnetycznych 58 Eridani: HD 38858 Ta 6- magnitudowa typu widmowego G2V jest zlokalizowana w gwiazdozbiorze Oriona, w odległości od Ziemi ok 49,6 l.ś. Posiada stwierdzoną planetę o numerze HD 38858b o masie ok. 30 razy wyższej od masy ziemskiej i okresie obiegu ponad 407 dni. Gwiazda HD 38858 jest bardzo podobna do naszej Dziennej Gwiazdy. Wskaźnik barwy B-V to ok. +0,64. Nawet magnetyczny cykl gwiazdowy jest zbliżony, wynosi ok 11,8 lat. Zaobserwowano wyraźną zmienność prędkości kątowej gwiazdy, czego przyczyna leży w aktywności gwiazdowej. Istnieje również hipoteza, wg której zmiany prędkości kątowej gwiazdy mają związek z wpływem masywnej planety orbitującej wokół gwiazdy. HD 38858 jest jaśniejsza od Słońca, ale również od wspomnianej wyżej 18 Scorpii. Temperatura powierzchni gwiazdy to ok. 5.733 (+/- 12) K (Teff Słońca= 5.778 K). Poniżej znajduje się wykres ukazujący analogię cyklu aktywności słonecznej (szara linia przerwana) i cyklu gwiazdy HD 38858 (zielona linia przerywana). Jeśli jednak poddamy analizie większą ilość cyklów Słonecznych, dostrzeżemy znaczne wahania i zmienność okresu w zakresie: 9- 13 lat. Eta Coronae Borealis Jest to niezwykła gwiazda 5,5- magnitudowa, stanowiąca nie tylko gwiezdną „bliźniaczkę” Słońca, ale również interesujący układ potrójny (co najmniej potrójny), łączący dwie gwiazdy typu widmowego G ciągu głównego oraz chłodnego brązowego karła. Dwie główne składowe to gwiazdy G2V,. Choć istnieją doniesienia o typach widmowych odpowiednio: G1V oraz G3V, a także wskaźniku barwy B-V= +0,58. Obie gwiazdy są oddalone od siebie o średnią odległość 0,5’’. Ale odległość ta jest zmienna w cyklu nieco ponad 41,5- letnim i w swym maksimum osiąga wartość ok. 1,0’’. Nie jest to więc obiekt do obserwacji niewielkim sprzętem, ale 6- calowe lustro teleskopu może ukazać przerwę między składowymi w chwili ich maksymalnego oddalenia. Eta CrB jest oddalona od Ziemi o niewielki dystans: 50 l.ś. Brązowy karzeł także zalicza się do systemu gwiezdnego Eta CrB i jest z nim powiązany grawitacyjnie. Od głównych składowych dzieli go odległość ok. 195’’ (lub ok. 1000 A.U.). Jego typ widmowy to L8V. Ma masę bliską 0,06 (+/- 0,015) Mʘ, a jak wiemy nie wystarcza ona do rozpoczęcia syntezy termojądrowej wodoru w hel (typowej dla gwiazd ciągu głównego). Ale w wewnętrznej części może zachodzić synteza deuteru. Temperatura powierzchni trzeciego komponentu to ok. 1.400K. 16 Cygni Urokliwa i dogodna do obserwacji gwiazda podwójna. Zlokalizowana ok. 70 l.ś. od Ziemi, w konstelacji Łabędzia i dostępna od wiosny do jesieni. Jasność bliska 6m oraz stopień separacji 40’’ umożliwiają obserwacje nawet przy użyciu niewielkiego sprzętu. Składowa pierwotna to żółty karzeł typu widmowego G1,5Vb, jasności wizualnej 5,95m i o wskaźniku barwy B-V= +0,64. Komponent wtórny to również gwiazda podobna budową do Słońca, choć minimalnie ciemniejsza. Przy typie widmowym G3V wykazuje jasność 6,20m oraz wskaźnik barwy +0,66. Przy wizualnej ocenie obie gwiazdy są niemal identyczne. Wiadomo, że wokół wtórnej składowej (16 Cyg B ) orbituje masywna planeta o silnie ekscentrycznej orbicie. Dzieje się tak głównie, kiedy składowe A i B znajdują się blisko siebie. Prawdopodobnie komponent A wywiera silny wpływ na orbitę planety należącej do gwiazdy 16 Cygni B i deformuje ją. Gdy planeta znajduje się w perycentrum względem swojej gwiazdy macierzystej, jest od niej oddalona o ok. 0,54 A.U (bliżej niż Merkury od Słońca). Gdy osiągnie apocentrum, dystans wzrasta do 2,8 A.U. (odległość od Słońca do przestrzeni między orbitą Marsa i Jowisza). Ekscentryczność orbity wnosi ok. e= 0,69. W odległości ok. 3,2’’ od gwiazdy 16 Cygni A znajduje się bardzo ciemna, 13- magnitudowa chłodna gwiazda późnego typu widmowego M. Masa gwiazdy szacowana jest na 0,4 (+/- 0,15) Mʘ. Temperatura powierzchni gwiazdy A wynosi 5770 (+/- 25) K. Jest to wartość bardzo zbliżona do temperatury powierzchni Słońca (5778 K). Gwiazda B nieznacznie odbiega od A: 5776 (+/- 20) K. Pierwsza z gwiazd ma masę ok. 1,05 Mʘ, a druga 0,99Mʘ.
  6. Bellatrix

      ŻÓŁTE KARŁY WCZESNEGO TYPU WIDMOWEGO G

    Ona jest typu widmowego F. Czyli powstała w podobnym czasie, ale pewnie była mniej masywna i dłużej ewoluuje i stąd ta różnica?..
  7. Szkic nie mój, ale urzekł mnie na dobre. Rzeczywiście, tak w okularze wiać gwiazdę Pi Andromedae. Jeśli ktoś z Was by chciał, proponuję sprawdzić. Jestem ciekawa jak odczucia. Druga składowa rzeczywiście wydaje się być granatowa.

     

    Znalezione obrazy dla zapytania pi andromedae

    1. Pokaż poprzednie komentarze  3 więcej
    2. mack_mnk

      mack_mnk

      Dodam sobie do listy obserwacyjnej i zahaczę o nią podczas następnej sesji :)

    3. JSC

      JSC

      Dziwne - fakt.

      Przypomina mi sie od razu Izar, gdzie słabszy składnik ma kolor fioletowy, ale czasem zmienia sie na zielony, nawet podczas jednego spojrzenia w okular.

    4. dja.obserwator

      dja.obserwator

      Mapka położenie gwiazdy

      Pi And.png

  8. Bellatrix

    Dzisiejszy Księżyc

  9. Bellatrix

    Astro Quiz Astrozagadki

    Alpha Ori?
  10. Bellatrix

    Astro Quiz Astrozagadki

    Mira Ceti?
  11. A właśnie, zapomniałam powiedzieć: po 25 nieudanych próbach, nareszcie mój pokrowiec z Delty został zdobyty :D a już myślałam, że to twierdza nieosiągalna. Tylu kurierów, co odprawiłam z kwitkiem, to świat nie widział (a to zły papier, a to źle opakowane, nie ten kształt, nie ten rozmiar, format i wiele wiele innych przyczyn ;) )

    1. Charon_X

      Charon_X

      Biedni ci kurierzy ...

    2. szuu

      szuu

      no i szyny, szyny były złe!

    3. Bellatrix

      Bellatrix

      jakie szyny? Przecież to nie lokomotywa do mnie przyjechała, tylko kurier...

      No biedni, prawda. Ale co poradzić, że mieli jakieś dziwne wymagania gabarytowe... 

  12. Śniło mi się, że przymierzyłam Adminową koronę... :rolleyes:

    1. Damian Kępiński

      Damian Kępiński

      Pasowała, czy jeszcze zbyt luźna?

    2. Bellatrix

      Bellatrix

      Powiem Ci, że ciasna. 

  13. Bellatrix

    31 CYGNI

    31 Cygni Gwiazda omicron1 Cygni (31 Cygni) to szczególnej natury układ spektroskopowo podwójny. Tworzony jest przez gorącą gwiazdę typu B oraz chłodną, pomarańczową typu K. Obie składowe współtworzą system podwójny zaćmieniowy typu Algola. Doniesienia źródeł na temat typów widmowych komponentów Aa i Ab mogą nieznacznie się różnić. Jaśniejsza gwiazda to pomarańczowy nadolbrzym w końcowym stadium ewolucji, należy do typu K3Ib. Druga z nich to gorący niebieski podolbrzym typu widmowego B2IV. Sumaryczna jasność wizualna obu to średnio 3,8m. 31 Cygni jest więc na tyle jasna, że można ją obserwować gołym okiem jako pomarańczowy punkt, nawet przy zanieczyszczonym światłem niebie. Zwłaszcza latem, kiedy konstelacja Łabędzia wznosi się wysoko ponad horyzont. Obie gwiazdy są masywne. Pomarańczowa stanowi aż 11,7 Mʘ, a błękitna 7,1Mʘ. Pierwsza z nich ma więc szanse, aby zakończyć życie wybuchem supernowej (M > 8Mʘ). Mimo to, masy gwiazd można uznać za zbliżone do siebie. Jednak w kwestii rozmiarów i gęstości obserwujemy znaczną różnicę: gwiazda typu K posiada blisko 197 (są badania, wg których jest to aż 275 Rʘ) razy większą średnicę od Słońca, a błękitny podolbrzym, który dopiero co opuścił ciąg główny, wykazuje średnicę stanowiącą zaledwie 5,2 średnicy naszej Dziennej Gwiazdy. Temperatura powierzchni chłodnej gwiazdy wynosi ok. 4.000 K, a gorącej : aż 18.000K. Błękitny komponent wiruje z dość wysoką, ale nie wyróżniającą się na tle innych gorących gwiazd szybkością: 70- 80 km/s (należy pamiętać, że niektóre gorące gwiazdy, np. Navi, Achernar czy Wega, obracają się z prędkością 200- 400 km/s). Dla porównania Słońce, będące żółtym karłem nie przekracza 2 km/s w okolicach równika. 31 Cygni generuje silny wiatr gwiazdowy, który jest przyczyną straty masy rzędu 10-8 Mʘ rocznie. Ale ten wiatr gwiazdowy różni się od tego, który obserwujemy u gorących gwiazd pojedynczych. Zawiera atomy silnie zjonizowane i jest niemal zupełnie pozbawiony pierwiastków metalicznych (Z>2) zjonizowanych pojedynczo. Gwiazda B zawiera w widmie spektroskopowym linie absorpcyjne żelaza II. Nie uświadczymy ich jednak w materii wiatru gwiazdowego Ab. Gazowa otoczka wokół gwiazdy typu B jest niesymetryczna. Skład materii wiatru gwiazdowego zależny jest od fazy orbitalnej, w jakiej aktualnie znajdują się obie gwiazdy systemu spektroskopowo podwójnego. Wokół gwiazdy typu K znajduje się otoczka gazowa obfita w jony Ca2+. 31 Cygni to układ zaćmieniowy typu Algola. Obserwowane są regularne zjawiska zaćmieniowe tej gwiazdy. Okres ich wzajemnego obiegu to blisko 10 lat i pięć miesięcy. Obie gwiazdy dzieli niewielki dystans: ok. 13 jednostek astronomicznych (jest to odległość podobna do tej jaka dzieli Ziemię od obszaru pomiędzy orbitą Saturna i Urana). Jest to znaczny dystans, ale w przypadku odległości w układach podwójnych gwiazd- bardzo niewielki. Zmiany jasności gwiazdy 31 Cygni nie są spowodowane przemianami fizyko- chemicznymi (zachodzącymi wewnątrz gwiazdy). Stanowią jedynie rezultat zakryć obserwowanych dla układu zaćmieniowego z perspektywy obserwatora. Jasność gwiazdy zmienia się w cyklu ponad 10 letnim i granicznych momentach wynosi 4,9- 5,3 magnitudo. Pełne zaćmienie trwa ok. 63 dni. W odległości ok 337’’ znajduje się optyczny komponent gwiazdy 31 Cygni. Jest on białą gwiazdą typu widmowego A5III i o jasności ok. 4,8m. Wraz z błękitną 7- magnitudową gwiazdą typu B9 współtworzą wraz z 31 Cygni interesujący, niezwykle urokliwy system optyczny (prawdopodobnie niepowiązany ze sobą grawitacyjnie) o wyjątkowo pięknych, silnie kontrastowych barwach: żółtej, białej i niebieskiej. Układ można obserwować przy użyciu niewielkiego sprzętu (lornetki lub teleskopu o małym powiększeniu).
  14. Bellatrix

    Dzisiejszy Księżyc

  15. Wczoraj miałam bardzo czyste niebo i postanowiłam przyjrzeć się jednej z piękności współtworzących zarys konstelacji Oriona. Kappa Ori, nazywana zwyczajowo Saiph, to 2- magnitudowa gorąca gwiazda o temperaturze powierzchni ok. 26.000 K. Jako, że jest nadolbrzymem, odpowiada to typowi widmowemu B0,5. Jest niebieska. Pomimo, że obserwowałam ją nisko nad horyzontem (jakieś 10 stopni) i była zatopina w pomarańczowej łunie świateł, to odcień i tak był dostrzegalny i wraźny. Ciekawe jak wyglądałaby na zdjęciu... A poniżej zamieszczam szkic Saiph i okolicy:
  16. Bellatrix

    Saiph (kappa Orionis)

    Z opisami też jest. Tu jest link do bloga prowadzonego przez Paethera, Admina naszego Forum. Z prawej strony, pod napisem "Bellatrix" znajdują się zakładki do moich szkiców (wraz z opisami- zakładka "szkice gwiazd"), ale również pełen zestaw artykułów ("seria gwiazdowa"). http://astrofan.pl/
  17. Bellatrix

    Saiph (kappa Orionis)

    Jest dostępna Poniżej zamieszczam załącznik pdf do ściągnięcia. Dane katalogowe obiektów.pdf
  18. Ciekawe kto teraz zrobi zdjęcie Księżyca :P No przecież jest widoczny w dzień i to całkiem wysoko nad horyzonetem..

    1. Pokaż poprzednie komentarze  2 więcej
    2. Bellatrix

      Bellatrix

      Boziu... ależ to smutne i piękne..

    3. heweliusz

      heweliusz

      czemu smutne ?

      Dziś rano Księżyc miał 0.3% - także biorąc pod uwagę powyższe linki-informacje, można było próbować go złapać, sfotografować

    4. Bellatrix

      Bellatrix

      Smutne bo takie cieniunie i kochane.

  19. Bellatrix

    ψ1 Orionis

    Nie mam internetu w telefonie. Ja mam taki dla starych dziadków, taki atechniczny
  20. Bellatrix

    ψ1 Orionis

    ψ1 Ori Psi 1 orionis (25 Ori), to wyjątkowo gorąca, błękitna gwiazda należąca do ciągu głównego. ψ1 Ori zalicza się do typu widmowego B1Vn. Ze względu na szybki ruch wirowy (ok. 300 km/s w okolicach równika), jej linie spektroskopowe są rozmyte (o czym informuje skrót „n” w zapisie typu widmowego). Jest obiektem jasnym, ale z uwagi na dzielący ją dystans ok. 1000 l.ś. od Ziemi, ψ1 Ori wykazuje względnie niską jasność wizualną: 5,0m. Przy korzystnych warunkach obserwacyjnych, można ją dostrzec gołym okiem. Odznacza się intensywnie niebieską barwą i nadzwyczaj wysokim ujemnym wskaźnikiem barwy (-0,20). Jasność wizualna gwiazdy jest prawdopodobnie nieco niższa od tej, która wynika z odległości i jasności absolutnej, gdyż ψ1 Ori to tzw. gwiazda Be (wielokrotnie omawiana, m.inn. w referatach o Gammie Cassiopeiae czy Achernar) i jest otoczona gazowym dyskiem materii. Obecność dysku zapewne ma wpływ na obserwowaną jasność obiektu (absorbuje część wysyłanego przez gwiazdę światła). Jasność absolutna ψ1 Ori ponad 9.000- krotnie przewyższa jasność naszej Dziennej Gwiazdy. Jest ona ok. 10- krotnie masywniejsza od Słońca. O ile nie utraci znacznej części obecnej masy, u schyłku życia ma szansę wybuchnąć jako supernowa. ψ1 Ori współtworzy i za razem stanowi centrum gromady słabych ale gorących, błękitnych gwiazd o zwyczajowej nazwie „gromada 25 Orionis”. Należą do niej setki obiektów o podobnych parametrach, powiązanych słabymi siłami grawitacji. Znane są liczne obserwacje tego rejonu pod kątem odkrywania nowych planet należących do młodych układów gwiezdnych. Niegdyś gromada 25 Ori była uznawana za część asocjacji OB1 Orionis, ale wg obecnego stanu wiedzy, 25 Orionis jest gromadą odrębną i młodszą od OB1 Ori. Jej wiek szacuje się na blisko 7- 10 milionów lat. Zalicza się do niej ok. 200 gwiazd, a kolejne 450 podejrzewa się o przynależność do gromady 25 Ori. Również V346 Ori zalicza się do niej, a także wiele podobnych, mało masywnych, bardzo młodych niebieskich gwiazd m.inn. klasy jasności VI (podkarły). Gromada licząca 10 milionów lat posiada szczątkowy, zanikający już pył międzygwiazdowy. Gwiazda ψ1 Ori znajduje się w centrum wspomnianej gromady i jest otoczona przez znaczną ilość zmiennych typu T Tauri. Szacuje się, że blisko 20% gwiazd gromady to obiekty o niskiej masie: 0,1- 0,6 Mʘ. Gwiazdy otaczające psi1 Ori to obiekty należące do typów widmowych z przedziału A5- M6, a więcej niż połowa zbadanych gwiazd zalicza się do typu M. Są to więc chłodne, czerwone gwiazdy. Gromada zawiera również brązowe karły.
  21. Bellatrix

    ψ1 Orionis

    Teraz jest na ciemnoszary. Czy już lepiej widać?
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.