Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'MaPA'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Questions and Answers
    • Getting Started: Equipment
    • Getting Started: Observing
    • Various questions
  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Quick Post
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne
  • Miłośnicy kina saj-faj (sci-fi) UWAGA SPOILERY!'s Tematy

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Categories

  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Teleskop Service
  • Obserwatoria AllSky
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Found 445 results

  1. Mgławica Kalifornia to tylko szczególne potraktowanie całkiem sporej porcji kosmicznej materii, a dokładnie materii naszej galaktyki, które osłodziło lekką monotonie pyłową obszaru. Widać to szczególnie jeśli przedstawi się ja w szerszym ujęciu. Ponieważ ma dość osobliwy kształt przypomnę za wiki kilka rzeczy jako ciekawostkę. Mgławica Kalifornia podobnie jak Układ Słoneczny znajduje się wewnątrz Ramienia Oriona Drogi Mlecznej na granicy asocjacji gwiezdnej Perseusz OB2. MA wydłużony wydłużony kształt przeliczany na około 100 lat świetlnych długości. Czerwone światło mgławicy pochodzi od atomów wodoru rekombinujących z dawno utraconymi elektronami, wybitymi w procesie jonizacji przez energetyczne światło gwiazd. Najbardziej prawdopodobnym źródłem światła jest jasna, gorąca oraz niebieskawa gwiazda uciekająca ξ Persei. Znajduje się ona poniżej mgławicy dla obserwatora, lekko poniżej na moim zdjęciu. Prawdopodobnie gwiazda ta powstała w asocjacji gwiezdnej Perseusz OB2 około 400 000 lat temu, a mgławicę napotkała na swojej drodze zaledwie 100 000 lat temu. Innymi słowy spektakl się skończy i gdy nastanie nowa era dinozaurów w tym miejscu zobaczą one tylko brązowe pyłki albo i mniej Canon 6Dmod/200mm iso1600, F3.5, 45x3min, heq5 unguided
  2. Złapałem parę godzin w sierpniu poza miejskim LP chodź pogoda nie dopisała astrofotograficznie tak jak chciałem. Dawno nie było nic szerokiego. Referencyjne spojrzenie na dolne części Cefeusza - dla przypomnienia i walorów poznawczych tego bogatego obszaru. Canon6D mod, 135mm f3.2 - 50x3min - iso1600 - unguided HEQ5
  3. Ten obszar będzie się mi już chyba zawsze kojarzył z dość orientalnym oznaczeniem ciemnej mgławicy jako Tokyo 994. Jest to fragment na pograniczu Żyrafy i Perseusza w pasie Drogi Mlecznej chodź tutaj jest on mało skondensowany patrzymy bowiem w zewnętrzne ramię tejże. Chociaż napisałem Tokyo to najmocniejsze z tych ciemnych mgławic zostały odnotowane w słynnym katalogu jako B 8,9,11, 12 ,13 i dostępne są w obserwacjach. Kadr już sporo temu inspirowany został artykułem w serii Obiekt Tygodnia. Szerokie pole ukazuje dużo więcej. Myślę, że materiał udał mi się w tym wypadku ( dobre warunki) i wyciągnąłem bardzo dużo z kolorytu z zróżnicowania tego fragmentu nieba. Widać m.in. delikatne struktury wpadających w brąz obszarów pyłowych. Canon 6D mod/200mm 58x3min iso1600 HEQ5 unguided
  4. Najjaśniejsza gwiazda to Alfa Perseusza - Mirfak. Gromada znana jest pod 3 nazwami tytułowy Melotte 20, Collinder 39 oraz Gromada Alfa Perseusza. Wiek to 50-70 mln lat. Szeroki kadr charakterystycznego obszaru nieba jesienno-zimowego i przechodzący praktycznie przez zenit. Relaksacyjna sesja pod jesiennym niebem. Canon 6D mod/200mm - iso1600 20 klatek I jeszcze bardzo fajny rzut z atlasu zamieszczony niegdyś przez kolegę robi.
  5. Najbardziej znany galaktyczny rodzynek w Żyrafie. Notabene sam gwiazdozbiór ma mocna rozbudowaną linie graniczną - warto zwrócić na to jako na ciekawostkę. Galaktyka IC 342 znajduje się zaledwie 10,5° od płaszczyzny dysku Drogi Mlecznej.Takie położenie tej galaktyki sprawia, że jej światło jest silnie przesłonięte przez gwiazdy, gaz oraz obłoki pyłowe należące do Naszej Galaktyki. Gdyby nie ten fakt, to z racji stosunkowo niewielkiej odległości galaktyka ta należałaby do najjaśniejszych galaktyk naszego nieba. Dobry materiał mi się trafił. Przy okazji skojarzyła mi się z "Gwiazdą Betlejemską" FSQ/Asi1600MMCp LRGB 70,20,20,20x2min ug
  6. Pozbierałem, połączyłem i wyszła mi taka ściana w SHO FSQ/Asi1600 SHO 32x10min każdy
  7. Mniej popularna ale bardzo ciekawa ciemna mgławica z północnej części gwiazdozbioru Cefeusza. FSQ/Asi1600 L 140x1min , RGB 20x2min każdy
  8. Fragment poczochranego pyłowego obłoku w Byku.Wanderbergi musiały się tam pojawić z "definicji" Obiektem najbardziej znanym jest kompleks oznaczony jako NGC 1333 FSQ/Asi1600 LRGB 90,30,30,30x1min UG
  9. MaPa

    M42

    Po tych ciemnych mgławicach postanowiłem sobie podarować luxus obrobienia czegoś jaśniejszego dla odmiany. Ta znana mgławica pasowała do czasu jaki miałem dostępny wiec naświetliłem i już. Czasem tak trzeba FSQ/Asi1600 LRGB 60x1min, RGB 10x2min każdy, seria krótkich klatek 5sec dla LRGB
  10. Jakiś czas temu miałem małą serię dotyczącą ciemnych pyłowych mgławic w Cefeuszu. Ponieważ z założenia nie planowałem bardzo długiego zbierania ograniczałem się do ok 2-2.5h na Lkę. Materiał był trudny. Docelowo chciałbym mieć łatwiej a to oznacza dużo materiału. Postanowiłem więc dać szanse i zebrać więcej materiału. Za cel wybrałem jedną z ciemnotek w molekularnego obłoku Byka LBN782. Nie robiłem wcześniej tego obiektu. Brak odniesienia. W sumie prawie 8h z czego prawie 5 na luminancje. I jest ciężko . Krótkie klatki pomimo teoretycznych rozważań mogą nie sprostać tak wymagającym obiektom; tak to na razie widzę. Potrzebuje zobaczyć czy wydłużenie klatek coś wnosi w CMOsowym świecie przy tak słabych obiektach. Jakoś nieba ma znaczenie naturalnie. FSQ/Asi1600mmcp NJP, unity gain L - 270x1min RGB - 30x2min każdy.
  11. Sigma 50ka w wersji "A" jest coraz popularniejsza Ja zobaczyłem fundamentalną zmianę po kitowym canonie. Korzystając z wypoczynku w górach, znalazłem ustronne miejsce aby wycelować w Oriona. W zimie wszyscy lubią się rozświetlać niestety i trzeba mocno kombinować z nieznanym terenie. Canon 6D mod, Sigma 50mm f1.4 ART @f3.2 SkyTracker - 35x3min
  12. Ta mgławica to już klasy jesiennych wojaży astrofotografów. Wychodzi już wyraźnie nawet w szerszych kadrach modyfikowanymi canonami z uwagi na mocny wodór. Warto zaplanować nieco więcej materiału aby oddać te subtelności tła ( w wodorze właśnie) Postanowiłem zaprezentować w dwóch wersjach: z mocniejszym i słabszym wodorem. FSQ/ST8300/NJP - 10h HRGB
  13. Rejon już od kilku lat na dobre zagościł na forum, i dobrze, jest tego wart. W szerszym kadrze szczególnie dobrze widać zróżnicowanie. Canon 6D/200mm 6D mod, C200mm@3.5/~2h HEQ5
  14. Kolejna ciemnotka w Cefeuszu. Tym razem mamy dwa vanderbergi. To z małej serii która ciągnę ostatnio. Obiekt ciekawy i nie do końca monotematyczny bo mgławica jest bardzo nierówna w moim odczuciu i trochę przeźroczysta. Warto to oddać przy obróbce. FSQ/Asi1600mmcp L 140x1min RGB 30x2min każdy
  15. Obiekt typowo niepolski, z tym większą przyjemnością go prezentuje, ale do zrobienia i u nas z tym że to jak polowanie na grubego zwierza w głębi puszczy. Przebijam się przez informacje o nim w necie póki co użyje Wikipedii. NGC 253 to galaktyka spiralna z poprzeczką znajdująca się w kierunku konstelacji Rzeźbiarza w odległości około 11,4 milionów lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 23 września 1783 roku przez Caroline Herschel. Jest to najjaśniejsza galaktyka spiralna z grupy galaktyk w Rzeźbiarzu co po części wynika z faktu, że galaktyka mocno pracuję tworząc nowe układy gwiezdne. NGC 253 należy do galaktyk o słabym jądrze oraz o bardzo rozwiniętych ramionach spiralnych. Dostrzec ją można przez lornetkę jako jasną plamkę 7m o rozmiarach 27' × 7'. Promień dysku galaktyki jest oceniany na 81000 lat świetnych, a promień jej jądra na nie więcej niż 650 lat świetlnych. We wnętrzu galaktyki znajduje się supermasywna czarna dziura zbliżona rozmiarami i masą do tej znajdującej się w centrum Drogi Mlecznej. W galaktyce NGC 253 zaobserwowano supernową SN 1940E. FSQ/ST2kxm/2kxcm - ok 4.5 h w klatkach po 10min Kliknięcie w obrazek otwiera pełny kadr.
  16. Pacmanek. Materiał zbierałem bez wybrzydzania przeważnie do jakiegoś Księżyca poza OIII bodajże ale wszystko z miasta. FSQ/ASi1600 H S2 O3 24x10min każdy ug More oxygen ...and hydrogen dominated
  17. To była jakaś szkoła ale dobrze, że ją przeszedłem. Przy ciemnych mgławicach nie będzie drogi na skróty bez względu na kamerę i detektor. Materiał strasznie dał mi w kość. Pozostaje tylko powiedzieć naturalnie 'więcej materiału' bo te kilka godzin nie wystarczy. Kolor to wyzwanie. Seeing to oddzielna sprawa przy takim pixelu. Ten ostatnio trafił mi się chyba bardzo dobry w ramach niewielkiej sesji więc przynajmniej wiem, że przeważnie moja okolica nie posiada takowego jeśli nawet założyć to co udało mi się zobaczyć chwilowo to tzw max setupu ( piszę o LRGB) Materiał na poniższy obrazek nie był zbierany w takich warunkach. Znowu hobby wystawia moją cierpliwość na próbę FSQ/Asi1600MMCp LRGB - 140,30,30,30 x 1min ug
  18. Czerwona rzeka w Orionie - jej górna część Takie mam skojarzenie. Kadr w zamyśle miał obejmować Boogie mana i sięgać do orionowego pasa. Canon 6D mod/200mm @f3.5 1.5h iso 1600
  19. W tym roku postanowiłem posiłować sie cmosową asi1600 z ciemnymi mgławicami szczególnie tymi gdzie jest sporo pyłu i są znane z katalogu vdB. Zobaczymy jak to wyjdzie Ciekaw jestem waszej opinii o próbce poniżej. vdB152 poszedł pierwszy. Projekt rozwojowy 120x1min UG
  20. Tytuł to oczywiście szybkie skojarzenie jakie mi przyszło do głowy gdy rozpocząłem ten post. Scenka rodzajowa naszego nieba. Dobre niebo skusiło na stosunkowo niewielką sesję canonem. Obiekty znane i lubiane w większej skali. Widać trochę ciemny masyw LG3. Canon 6D mod 135mm@3.5 iso 1600
  21. Fragment pobudzającej wyobraźnię mgławicy wodorowej oznaczonej jako sh2-115. Pierwotnie zakładałem że materiał to hrgb ale jest też luminancja. Warto podać więc na 3 sposoby. FSQ/ST8300 HLRGB Wersja HLRGB Wersja LRGB Wersja H H w klatkach 20min LRGB w klatkach 8min
  22. Druga największa gromada kulista nieba. Ma bardzo skoncentrowany środek przez to dla oka wygląda jaka gwiazdka ( nieco rozmyta bądź co bądź). Siostra SMC. NAwet jak bez akomocacji nie widziałem SMC to ta gromada była punktem zaczepinie. POd ciemnym południowym niebem oba bietky raczej widoczne od razu patrzeniem wprost. Dobrze wygląda w loretce i w okularze. Sky90f4.5 ST2000XM - 1.5h w klatkach 5min,1min i 1sec. Obiekt na pewno ma swoje miejsce wśród znanych ale u nas na pewno mniej. Dlatego jednak umieszczam garść informacji z wiki. NGC 104 (47 Tuc, ξ Tucanae) – jasna gromada kulista położona w gwiazdozbiorze Tukana, widoczna nieuzbrojonym okiem w pobliżu Małego Obłoku Magellana Jej jasność to 3,95m – jest to druga pod względem jasności obserwowanej, po ω Centauri, gromada kulista na ziemskim niebie. Średnica kątowa gromady wynosi 30,9'. Początkowo była uznawana za pojedynczą gwiazdę dzięki czemu została skatalogowana jako 47 Tucanae. W 1751 Nicolas Louis de Lacaille podczas wyprawy na Przylądek Dobrej Nadziei odkrył, że nie jest to gwiazda i skatalogował ją jako mgławicę. Odległość 47 Tucanae wynosi 14 700 lat świetlnych, a jej rzeczywista średnica to 120 lat świetlnych. Gromada ta jest położona 24,1 tys. lat świetlnych od centrum Galaktyki.
  23. Wczoraj nie ułożyło mi się z wyjazdem pod ciemne niebo więc późnym wieczorkiem po powrocie wytoczyłem sprzęt tak aby zaspokoić głód astrofotograficzny. Ciągle w sumie latały jakieś chmurki ale coś tam naświetliłem. Myślę nad mała serią kadrów wodorowych z tego gwiazdozbioru takich na luzie. Pierwszy kadr to taki test czy zmieszczę veilowego SNRa w jednym kadrze To się zdziwiłem. Nawet powymyślałem, że mógłbym kadr przesunąć lekko w dół ale teraz szkoda tych przebijających lekkich cirrusów u góry. Boczki też mu lekko przytyły i nie mieści się w pasie. Muszę jednak myśleć o dwupanelowym ubranku. fsq/stl11k-2h
  24. Jak już zrobiłem pierwszy krok na wiosnę to temat od czasu do czasu pociągnę. Temat narrobandowych mgławic ma się rozumieć. Szerokie pole spasowało tutaj do Veila. To dawno planowany kadr. Nawet z STL11000 chciałem robić mozaiki. Można powiedzieć teraz mam trochę łatwiej Asi1600MMCp/Canon 200f2.8 nieguidowane na NJP, HOIII 22x8min
  25. Szersze ujęcie znanego "Wu". Jak znajdę fajny sposób na opisanie kadru to ręcznie chętnie to zrobię Ta mnogość gwiazd w takim polu dobija Canon 6D/Sigma 50mA@3.5 - 40x3min
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.