Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'RPA'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Quick Post
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Categories

  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Teleskop Service
  • Obserwatoria AllSky
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Found 68 results

  1. Okolice Markaba z Pegaza wyglądają jak matecznik pyłów dla zachodniej strony prostokąta Pegaza. To takie obrazowe umiejscowienie kadru. Będąc na wyprawie pod południowym niebem i planując kadry zdałem sobie sprawę, że mam niewielkie szanse upolować ten obszar z Polski. Postanowiłem spróbować pomimo, że tam tak naprawdę jest on jest niżej niż w Polsce. Canon 6D/200mm HEQ5 pro unguided, 30x4min f3.5, iso1600
  2. 8 paneli składa się na poniższa mozaikę. Szeroko ujęty pas Drogi Mlecznej praktycznie od Worka Węgla po prawej do dolnych partii Łabędzia po lewej. Kiedyś prezentowałem mniejszą mozaikę w której skupiłem się na pyłowym charakterze DM. To kontynuacja tego tematu, rozszerzona i z większego materiału. Canon 5DmII, 50mm ( kit) f5, iso1600, 8 paneli, 8min klatki
  3. NGC 6822 – galaktyka nieregularna, znajdująca się w gwiazdozbiorze Strzelca w odległości około 1,6 miliona lat świetlnych. Została odkryta 17 sierpnia 1884 roku przez Edwarda Barnarda. Galaktyka ta należy do Lokalnej Grupy Galaktyk. NGC 6822 składa się z ok. 10 milionów gwiazd. Dodatkowo znajduję się za lekkim welonem pyłów będąc położona niedaleko pasa Drogi Mlecznej Te pozorne nierówności to właśnie pasma materii. Na "podkręconej" luminancji widać je, aż za dobrze. Postanowiłem zacząć robić porządki. Materiał na luminancje zebrałem dawno temu w czasie wyprawy do Namibii. Nie udało się dozbierać koloru a z Polski nie w końcu nie spróbowałem. Ostatni wyjazd sprawił, że sobie o niej przypomniałem. FSQ/ST8300 + Sky90/Asi1600 L - 5 x 10min RGB - 10x3min każdy
  4. Cała seria mgławic. Kompleks nazywany jest uciekającym kurczakiem ( ja tego nie widzę). Umiejscowiony jest w Centaurze. który w tym miejscu "wcina" się między Krzyż Południa i Kil TS906/Asi1600 f5 SHO 2.5h
  5. Kadrowałem trochę aby złapać interesujące otoczenie bo bohaterki są znane. Mamy trochę gwiezdnej chmury a w niej pływającego skalarka B312. Canon200mm/Asi1600 LRGB - 2.5h w klatkach 1min
  6. Mała przekrojowa sesja. Mozaika idealna dla obu tytułowych gwiazdozbiorów. Oba nie grzeszą wielkością Krzyż jest najmniejszym, Muszka jest 12sta od końca. Uwagę przykuwa oczywiście pyłowy obszar zwany potocznie Workiem Węgla, który na zdjęciach nie jest aż tak pusty. Ciekawa sprawa, że ta sesja nie była robiona w idealnych warunkach ale ciemne nie podświetlone niebo co najwyżej zmniejsza światło nie naświetlając dodatkowo kadru. Canon 6Dmod/200mm HEQ5, iso1600, f3.5 , nieguidowane, łacznie ~1h
  7. Na samym początku czerwca Wielki Obłok Magellana tuż po zmierzchu był jeszcze na tyle widoczny ( i intrygujący), że pokusiłem się o łapanie klatek pomimo najgorszego z możliwych kierunków bo akurat na południu umiejscowione są 2 aglomeracje Pretoria i Johannesburg. Materiał oczywiście nie jest łatwy. Obiekt szybko nurkował po skosie w kierunku horyzontu ale dzięki bardzo dobrej przejrzystości na klatkach jednak dawało się coś zobaczyć. Canon 6D mod, Sigma 105A 40x1min f2.0 iso1600
  8. NGC 6752 zawiera ponad 100 000 gwiazd mieszczących się w sferze o średnicy 100 lat świetlnych. Wiek tej gromady szacuje się na ponad 10 miliardów lat. Znajduje się w gwiazdozbiorze Pawia. Została odkryta 30 czerwca 1826 roku przez ( a jakże) Jamesa Dunlopa. Jest położona w odległości ok. 13,0 tys. lat świetlnych od Słońca oraz 17,0 tys. lat świetlnych od centrum Galaktyki. Uważana jest za trzecią najjaśniejszą po Omedze i 47 Tuc. W gromadzie NGC 6752 znajduje się duża liczba tzw błękitnych maruderów. Pewnie "nasza" M13 nie rozwinie tutaj skrzydeł w zestawieniu z pierwszą trójką Mam nadzieję, że uda mi się zrobić porównanie. TS960/Asi1600 LRGB 2h ug, HEQ5
  9. Fajka (Pipe Nebula) to fantazyjny zbiór ciemnych mgławic czyli ileś tam obiektów z katalogu Barnarda umiejscowiony na jasnym tle drogi mlecznej. Pewnie inni dołożyli swoje 3 grosze i też sobie to skatalogowali ale pozostańmy na prekursorach ciemnych mgławic. Tak mnie zirytował Jowisz w tym roku, że znalazłem sobie kadr i materiał bez niego Canon6D/200mm iso1600, 20x4min, f3.5, HEQ5 Fajka w takim ujęciu jest spora. Aby ja znaleźć w kontekście Drogi Mlecznej polecam tę mozaikę, jest praktycznie w centrum kadru: http://astromarcin.pl/images/aaa2016/MilkyWay/MilkyWay_Mosaic_6x50_2016_dusty_2800.jpg
  10. Mgławica Homar ( po angielsku to ładniej jednak brzmi bo lobster ) Obiekt ma bardzo dużo sygnału w H, mniej w S i słabiutko wypada w OIII. Wersja która w końcu się uleżała dla moich oczu i teraz potrzebuje dystansu. TS906/ASi1600 HEQ5, f5 HSO - 1h każdy kanał
  11. NGC 6397 to gromada kulista znajdująca się w gwiazdozbiorze Ołtarza w odległości 7200 lat świetlnych. Została odkryta w 1751 roku przez Nicolasa de Lacaille. Wiek gromady ocenia się na 11,5 miliarda lat. NGC 6397 jest siódmą najjaśniejszą gromadą kulistą na niebie, a drugą najbliższą po M4. Nawet dla mniejszych apertur jest bardzo wdzięcznym obiektem do obserwacji i fotografii ponieważ gwiazdy składowe są jaśniejsze od wielu innych jasnych gromad kulistych. TS906/Asi1600 LRGB - 1.5h
  12. Upatrzyłem sobie taki kadr trochę przypadkowo robiąc szerokie ujęcia fragmentów Drogi Mlecznej. Z uwagi na galaktyczną materię obszar pomiędzy Centaurem i Skorpionem tworzy zawiłe wzory przesłaniając gwiazdy kolejnych ramion galaktycznych. Te właśnie pyłowe mgławice stworzyły układ w którym zobaczyłem maczugę ( w pozycji horyzontalnej). Na podglądzie pojedynczej klatki w canonie było to nawet bardziej widoczne Poza walorami artystycznymi to ciekawy fragment nieba z masą interesujących obiektów. Canon 6Dmod/Sigma 50mmA 20x4min @3.2 RPA
  13. Postawiłem skorzystać z okazji że wiszącego jeszcze nad horyzontem Wielkiego Psa widać dość dobrze i naświetlić fragmenty w ... czerwcu Takie rzeczy oczywiście tylko na dalekim południu i tylko krótko po zapadnięciu nocy. W Polsce zima bywa trudnym okresem i nie sprzyja naświetlaniu aż tak nisko tego obszaru. Mała mozaika 2 klatek Canon6D/Sigma105mm 2 panele 4x2min każdy
  14. Ten fragment Drogi Mlecznej towarzyszył nam co wieczór górując nad południowym horyzontem po zapadnięciu nocy. To swoisty symbol czerwcowych nocy południowego nieba. Pirwsza pojawiała się rozświetlona część skupiona wokoło Eta Carina a po zapadnięciu konkretnej już nocy "ciemna dziura" zwana Workiem Węgla ( ang Coal Sack) przyciągały wzrok. Nic dziwnego, że postanowiłem ując go w kadrze posiadanego zestawu wybierając te 2 symbole nieba południowego mgławice: Eta Carinae oraz charakterystyczny asteryzem będącym jednocześnie głównymi gwiazdami niezależnego gwiazdozbioru zwanym Krzyżem Południa. Canon 6Dmod/Sigma 105mm iso1600 20x3min SWSA
  15. W czasie ostatniej wyprawy po prostu musiałem wycelować w ten obiekt Mgławica jest uznawana za najjaśniejszą częścią pozostałości Supernowej Żagla. Pewnie mógłbym polemizować z tym stwierdzeniem nieco ( z wiki) ale fakt jest charakterystyczna. Znajduje się w gwiazdozbiorze Żagla w odległości ok. 815 lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta przez Johna Herschela 1 marca 1835 roku. Brak mi cierpliwości do długiego zbierania materiału gdy tyle skarbów dookoła ale narrowband dla tego obiektu to jest to i na pewno widać więcej niż na niegdysiejszym popełnionym przeze mnie LRGB. TS906/Asi1600 SHO - 5h
  16. Gromada otwarta z gwiazdozbioru Rufy. Obiekt z pogranicza tzn praktycznie z linii naszego horyzontu. Najjaśniejsza centralna gwiazda ma ponad 4 magnitudo więc ciemna nie jest i być może z południowych rubieżny Polski jest to obiekt to wyłapania w wizualu. Ciekaw jestem czy ktoś popełnił taką obserwacje. Gromada znajduje się na tle Drogi Mlecznej stąd nie może dziwić mnogość gwiazd i mgławicowy charakter tła gdzie jak widać dominuje wodór. TS906/Asi16000 RPA 1h
  17. NGC 55 to galaktyka spiralna znajdująca się w gwiazdozbiorze Rzeźbiarza. Dla naszych szerokości to egzotyk, niestety, leży bowiem na linii horyzontu ( Deklinacja –39° 11′ 48″ ). NGC 55 o jasności 7,87m jest jedną z najjaśniejszych galaktyk na niebie południowym. Zobaczymy ją w małej lunecie jako mglistą plamkę o rozmiarach 27' × 5'. Została odkryta 7 lipca 1826 roku przez Jamesa Dunlopa ( a jakże... ). Galaktyka ta rozciąga się na około 61 tysięcy lat świetlnych. Występują w niej duże obszary formowania nowych gwiazd powiązane z mgławicami emisyjnymi. Położona jest w odległości około 6,5 miliona lat świetlnych. Galaktyka NGC 55 jest najbliższą Ziemi z sześciu dużych galaktyk tworzących grupę galaktyk w gwiazdozbiorze Rzeźbiarza. Centrum tej grupy oddalone jest od nas o 9 milionów lat świetlnych. Grupa galaktyk w Rzeźbiarzu jest najbliższą grupą naszej Lokalnej Grupy Galaktyk. TS906/Asi1600 HEQ5, LRGB 3h * to nie trailer ale z chęcią coś ulepszę jeśli się da
  18. Chronologicznie to pierwsza sesja jaką popełniłem podczas tegorocznej wyprawy do RPA . Ten obszar popularnie kojarzony jest z pozostałościami po supernowej w gwiazdozbiorze Żagla. Chyba mam do niego słabość bo powracałem tam kilka razy wciąż nie mogąc nacieszyć się fragmentem Drogi Mlecznej, który jest tak dynamiczny ale chyba wciąż mniej znany i oczywiście kompletnie niewidoczny z Polski. Szybko zachodził co tylko mnie bardziej dopingowało do naświetlania Canon 6Dmod/Sigma 105 A HEQ5, 23x2min f2.8 iso1600
  19. Wielka Szczelina a po ang Great Rift to ciemny pas dzielący wzdłuż jasne pasma Drogi Mlecznej na około jednej trzeciej jej długości. Dla obserwatora pod ciemnym niebem jest ona otoczona jasnymi pasmami składającymi się z gwiazd naszej Galaktyki. Poniższe zdjęcie to jej fragment na wysokości konstelacji Orła. To fragment większej mozaiki ale pomyślałem, że łatwiej eksponować ją w jednym kadrze nie mając obciążenia otoczeniem. Kolorystycznie jest jak sami widzicie, ale to że nie jest ona "czarna" a wręcz różnorodna stanowi ciekawe studium Drogi Mlecznej Dla obserwatora z Polski góra kadru to strona prawa a dla szerokości RPA góra kadru to strona lewa. Orzeł jest tam widziany bowiem "do góry nogami" nad północnym horyzontem. Na małym ekraniku canona na podglądzie wyglądała trochę jak rozmyte fraktale ale ciężko mi to oddać po obróbce Canon 6Dmod/Sigma105mm RPA, SW SA, 10x3min
  20. To szlagier więc potraktowałem go na luzie. Przyjemna sesja bez spinania się Sky90f4.5/ST2000 RPA, HEQ5, 2h LRGB
  21. Afrykańskie ciemne niebo nie potrzebuje się specjalnie reklamować. Ale czemu akurat taki Jowisz zaplanował w tym roku wakacje na południu tego nie wiem Kadr dedykowany miłośnikom Jowisza w małej skali. Nic nie mam do Jowisza ale przypadkowo ograniczył ograniczył obiekty które chciałem naświetlać np Snake Nebula. Canon6Dmod, 105mm 4x3min, prowadzone na SA
  22. Bardzo interesująca , szczególnie w filtrach wąskopasmowych mgławica nieba południowego. Ponieważ obiekt mniej znany pozwolę sobie przytoczyć za wiki garść informacji NGC 3576 – mgławica emisyjna znajdująca się w konstelacji Kila. Mgławica ta znajduje się w odległości około 9000 lat świetlnych od Ziemi w Ramieniu Strzelca Drogi Mlecznej. Stanowi odrębną część kompleksu mgławicowego RCW 57, choć niektóre źródła używają nazwy NGC 3576 w odniesieniu do całego obszaru RCW 57. Jest to jedna ze słabszych mgławic Ramienia Strzelca Drogi Mlecznej. Gdy John Herschel obserwował ją po raz pierwszy 14 i 16 marca 1834 roku[3], widział jedynie kilka plamek mgławicopodobnych, stąd ostatecznie otrzymała ona 6 różnych numerów klasyfikacyjnych w katalogu NGC: NGC 3576, NGC 3579, NGC 3581, NGC 3582, NGC 3584 oraz NGC 3586. Obecnie najczęściej używaną przez astronomów nazwą dla całej mgławicy jest NGC 3576. Kształty NGC 3576 są skutkiem formowania się nowych gwiazd w mgławicy. Młode, masywne gwiazdy są źródłem potężnych wiatrów formujących zakrzywione kolumny. Wodór, siarka oraz tlen, wzbudzone przez intensywne promieniowanie ultrafioletowe nadają mgławicy charakterystyczne barwy. Świecenie mgławicy zarysowuje również sylwetki gęstych obłoków pyłu i gazu. Mgławica NGC 3576 jest potencjalnym miejscem formowania się nowych gwiazd, na co wskazują zapadające się ciemne obłoki. Sky90/Asi1600 SHO - 3.5h HEQ5
  23. Mały Obłok Magellana czyli nieregularna galaktyka karłowata niedaleko naszej Drogi Mlecznej. Asi1600/200mm LRGB 60,30,30,30 prowadzone na HEQ5, RPA
  24. Nabrało mnie na taki odseparowany kadr bez planowania. To fragment gwiazdozbioru Wilka ale w naszych szerokościach nieosiągalny Złapały się mgławice o kodowym oznaczeniu od Lupus II do Lupus VII Canon6Dmod/200mm SkyTracker, 35x2min, iso1600
  25. Ciągnie mnie do tej galaktyki bo jest inna niż inne i nadaje się na średnie ogniskowe ( 400-500) Południowiec więc warto przytoczyć trochę informacji po adaptacji z wiki. NGC 5128 zwana też Centaurus A to galaktyka soczewkowata (S0), znajdująca się w gwiazdozbiorze Centaura w odległości 13 milionów lat świetlnych. Galaktyka ta ma 60 000 lat świetlnych średnicy. Została odkryta 29 kwietnia 1826 roku przez Jamesa Dunlopa. Jest to najbliższa Ziemi galaktyka aktywna, może być obserwowana nawet przez małe teleskopy. Jest zaliczana do galaktyk Seyferta typu 2. NGC 5128 jest najbliższą radiogalaktyką, stanowiącą bardzo silne źródło emisji fal radiowych. Galaktyka ta jest znacznie masywniejsza od Drogi Mlecznej. Utworzyła się ona w wyniku wielu kolizji galaktyk. Zawiera ona około 2000 gromad kulistych, uważanych za pozostałości po wchłonięciu mniejszych galaktyk satelitarnych. Ciemne pasma pyłowe przesłaniające jej jądro są świadectwem pochłonięcia galaktyki spiralnej przez NGC 5128, około 300 mln lat temu. Nietypową cechą tej galaktyki jest to, że materia w jej centrum tworzy dwa wyraźne ramiona spiralne; jest to pierwsza galaktyka, w której dostrzeżono taką strukturę. O galaktykach Seyfreta można przeczytać tu : https://pl.wikipedia.org/wiki/Galaktyka_Seyferta Sky90@4.5/Asi1600 LRGB - 90,30,30,30x1min, HEQ5
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.