Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'ST8300'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Questions and Answers
    • Getting Started: Equipment
    • Getting Started: Observing
    • Various questions
  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Quick Post
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Categories

  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Teleskop Service
  • Obserwatoria AllSky
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Found 91 results

  1. Dwa w jednym. Szerokie kadry warto ustawić aby było na nich coś więcej. Gromada otwarta to gromada . Co do sh - 188ki to znana jest także jako PNG128.0-4.1 lub Simeis22. Dolphin Nebula znajduje się w konstelacji Kasjopei. Odległa, według szacunków, 850 lat św jest mało symetryczną mgławicą planetarną FSQ, ST8300 HaRGB - 6h http://www.astromarc...8_2012_1680.jpg
  2. Ciekawy i znany rejon nieba. Przy dłuższej ogniskowej i małym FOV można sobie za cel ustawić dobre kilka obiektów, jako cel, i przy naszej pogodzie mieć zabawę na całe lato NGC 7635 – mgławica emisyjna znajdująca się w konstelacji Kasjopei. Została odkryta 3 listopada 1787 roku przez Williama Herschela. Mgławica ta znajduje się w odległości około 11 000 lat świetlnych od Ziemi. Mgławica ta jest wydmuchiwana przez masywną gwiazdę centralną BD+60 2522 o masie 10-20 mas Słońca. W miejscu przestrzeni, w którym znajduje się mgławica, napierają na siebie dwa ośrodki powodując burzliwe procesy. Ekspansja bąbla gazu jest powstrzymywana przez zewnętrzny obłok molekularny, który jest wzbudzany przez wysokoenergetyczne promieniowanie centralnej gwiazdy NGC 7635, będącej gwiazdą Wolfa-Rayeta. Promieniowanie to rozgrzewa gęste rejony obłoku molekularnego, przez co powoduje jego świecenie [za wiki] FSQ, ST8300, NJP 8h Ha + 2.5h RGB Większa rozdzielczość http://www.astromarcin.pl/images/nebulas/NGC7635/ngc7635_2200_wide.jpg
  3. Sezon się kończy o ile się już nie skończył i o Orionie chyba można zapomnieć tej zimy. Jak co roku plany były tylko się zbyły Chciałem wrócić do IC434 znanego kompleksu mgłaic przy którym kiedyś, dawno "zaszalałem" canonem. Warunki pozwoliły tylko na Ha. Ech.. jak co roku mówi się do następnego razu. FSQ, ST8300, Ha 7nm http://www.astromarcin.pl/images/halpha/IC434/HorseFlame_2012_2200.jpg
  4. Dla miłośników gromad; taki szeroki kadr M38 i jej otoczenie. FSQ/ST8300
  5. Po duszy naturalną koleją rzeczy było naświetlić sąsiada czyli IC1805 no i wreszcie mam kamerkę w którą jestem wstanie je wcisnąć. Materiał Ha zbierany z miasta w różnych warunkach. Łącznie pewnie z kilkanaście Godzin. Dopaliłem niewielki kolorek poza miastem. Silny sygnał Ha stawia tylko wyższą poprzeczkę na kolor. FSQ, ST8300
  6. Zdjęcie nieco z przypadku. Zupełnie nie planowałem bo już do tych obiektów podchodziłem. Zaczęło się od Ha które sobie zebrałem do Księżyca w ramach testów balkonowych. Potem dorobiłem kolorek il luminancje w ramach "chłodzenia tuby" poza miastem. Okazało się że materiał zajmuje dysk a a mnie ciekawiło czy jest dużo wart. Były galaktyki, były gromady to czas na mgławice. Parki mają się u mnie dobrze FSQ/ST8300 Większa rozdzielczość tutaj: http://www.astromarcin.pl/images/nebulas/IC63/ic63_2011_2000.jpg
  7. Nazwa "dusza" chyba bardziej wzięła się z tego ze w pobliżu jest serce Ja tam bardziej widzę prosiaczka lub szczeniaczka ( gdyby obrócić w pionie ) Na pewno jest to obiekt noszący oznaczenie IC1848 i tego należy się trzymać ! Obiekt znany nie będę się rozpisywał. "Wschodzi" obecnie przy zachodzie słońca i może być celem prawie całonocnego naświetlania. Materiał zbierałem do Księżyca w okolicach przed i po pełni. Musiałem zebrać dość dużo ale akurat nie zastanawiałem się nad limitami tutaj. Ha jest wymagające. Kilka klatek to zazwyczaj niewiele. Dodatkowo z 2kxm nie miałem szans na fajny kadr i muszę przyznać że zrobiłem przymiarkę do mozaiki podajże 2 lata temu. Teraz przy ST8300 zmieściło się w sam raz . HaHRGB w sumie ok 14-15h
  8. M78 (NGC 2068) - mgławica refleksyjna w konstelacji Oriona. Odkrył ją w 1780 r. Pierre Méchain. W tym samym roku znalazła się w katalogu Messiera. Znajduje się w odległości ok. 1500 lat świetlnych od Ziemi. Wielkość obserwowana - 8,3m. Jest jedną z najjaśniejszych mgławic dyfuzyjnych na niebie. Znajduje się w niej ok. 45 gwiazd zmiennych typu T Tauri. Jest bardzo trudna w obróbce ( ba a co teraz jest łatwe jak już zrobiłem te łatwe obiekty ) i właściwie najłatwiej powiedzieć że im więcej materiału tym lepiej. FSQ, ST8300 Po kliknięciu pełny kadr. http://www.astromarcin.pl/pages/M78.html
  9. Juz dawno sie do niego przymierzałem. Pierwotnie canonem, w tamtym roku st2000. Niestety nie wystarczało pogody. Pozycja lądowała ciągle na liście oczekujących Z obecnym FOV wydaje sie to być trafiony obiekt tej wiosny. Nazwa bardzo znana zarówno wśród osób obserwujących jak i fotografujących. Wikipedia pisze o nim tak: Łańcuch Markariana – łańcuch galaktyk należący do Gromady w Pannie. Nazwa łańcuch nawiązuje do widocznego z Ziemi ułożenia poszczegołnych galaktyk na zakrzywionej linii. Został on nazwany nazwiskiem ormiańskiego astrofizyka, Beniamina Markariana, odkrywcy łańcucha w połowie lat 70. XX wieku. Główne galaktyki należące do łańcucha to M84 (NGC 4374), M86 (NGC 4406), NGC 4477, NGC 4473, NGC 4461, NGC 4458, NGC 4438 oraz NGC 4435. Co najmniej siedem galaktyk porusza się w sposób spójny lecz inne wydają się być nałożone w łańcuch przez przypadek. Na moim zdjęciu widać więcej. Między innymi słynną z jet'a galaktyke M87. http://www.astromarcin.pl/images/galaxies/Markarian/markarian_2011_2200.jpg http://www.astromarcin.pl/pages/markarian.html
  10. To wynik sesji z kolejnej nocy w którą pozostało mi przetestować po raz kolejny średnio-miejskie niebo w bardzo dobrą pogodę. Galaktyka M106 do łatwych nie należy a to ze względu na swoje halo skontrastowane ze stosunkowo rozległym jasnym środkiem. Zamierzeniem było robienie krótkich 5-cio, 6-cio minutowych klatek aby uniknąć zbytniego naświetlania tła w pojedynczej klatce w szczególności w kanale L. Z filtrów LRGB tyle dało się wycisnąć przy krótkiej, niegalaktycznej ogniskowej 530mm i niewielkim sumarycznym czasie. Z chęcią przeprowadziłbym podobny test zbierając kanał L z dedykowanym filtrem LP np IDAS ale nie produkują krążków 36mm; póki co. st8300, FSQ - LRGB 130:25:25:40 Pełny kadr http://www.astromarcin.pl/images/galaxies/M106/m106_2011_TAR_2200.jpg
  11. To ostatnie zdjęcie gromad otwartych z tegorocznej kolekcji zimowej. Dwie gromady utożsamiające obraz młodości i starości. W M35 przeważają młode niebieskie gwiazdy podczas gdy w NGC 2158 przeważają dojrzałe żółte gwiazdy. M35 to gromada otwarta położona w gwiazdozbiorze Bliźniąt. Liczba wszystkich gwiazd należących do gromady przekracza 500. Jej średnica wynosi ok. 24 lat świetlnych, a znajduje się w odległości ok. 2500 lat świetlnych od Słońca. Wiek starszej siostry szacuje się na miliard lat. Odkrył ją William Herschel. FSQ, 2kXM - 37min
  12. Ledwo wiosna sie rozbudziła a tu już czuć tchnienie lata ! Osobiscie może nie do końca mogę robić obiekty na północnym horyzoncie bo go po prostu go nie widzę ale parędziesiąt stopni nad wschodnim horyzontem to owszem Zdjęcie powstało z racji po prostu dobrej pogody rzeczy bardzo reglamentowanej ( trudne słowo popularne w latach 80tych lepiej nie pamiętać ) przez matkę naturę w zimie. Tamte obszary sa stworzone do filtrów Ha. Wciąż podtrzymuje zdanie ze nie wiem jakbym mógł dodać tutaj kolor ( RGB) i uzyskać lepszy efekt niż czyste b/w. FSQ, ST8300 - 220min
  13. Gdy pogoda nie dopisuje to sie wyciaga sprzet wtedy kiedy sie moze i robi to co ma sens. To z weekenodwej sesji balkonowej. Ku ogolnemu mojemu zdziwieniu rozpogodzilo sie przy zachodzie slonca. Nowy setup nawołuje do ciagłych testów a w miescie mozna robic dwie rzeczy wedlug mnie: mgławice wodorowe i gromady .. a i tak potrzebna jest bardzo dobra pogoda do tych drugich. Na tym setupie to chyba moze z 5 kulek z polnocnego nieba ma jakikolwiek sens. Poludniowe niebo to rarytas. Tam niektore kule sa ogromne i jest ich stosunkowo duzo nawet na ogniskowa 530mm Swoja droga jest kilka obiektów tak "pospolitych" ze może by im założyć oddzielny temat/subforum w astrofotografii gdzie wszyscy by mogli dawać swoje prace ? M13 na pewno do takich należy. st8300,FSQ - LRGB 3h http://astromarcin.pl/pages/M13.html http://www.astromarcin.pl/pages/M13a.html
  14. Sa rejony naszego nieba gdzie gwiazdy naszej galaktyki nie stanowia wiekszej przeszkody w penetrowaniu dalekiego wszechswiata. Co wiecej jest to widoczne do tego stopnia że liczba galaktyk przekracza liczbe gwiazd w kadrze Swietna sprawa. Ba gdyby jeszcze można było miec do dyspozycji dobre atlasy ktore nie kończą się na zbiorze PGC to gwiazdy schodzą na drugi plan wogóle. Pokazana na zdjeciu grupa to słynny Abell 1656. Klaster galaktyczny oddalony od nas ok 325mln lat swietlnych. Najbizsza naszej grupa galaktyk. Zawiera na chwile obecna ponad 1000 galaktyk ktore zostaly zidentyfikowane. Grupa ta to tak na prawde czesc jeszcze wiekszej struktury rozciągającej sie na niebie az do Abell'a 1367 i liczona w tysiacach galaktyk. Moje zdjecie nie jest w stanie objąc samej grupy 1656. 10 najasniejszych galaktyk Abell'a 1656 ma swoją jasnosc w przedziale 12-14m wiec jest do dyspozycji amatorskich teleskopow >25cm. W środkowej czesci jest zdominowana przez dwie gigantyczne galaktyki eliptyczne : NGC 4874 i NGC 4889. W idac na zdjeciu jakie to gigany jesli sie popatrzy na sasiadki. NGC4889 ( czyli ta najasniejsza) chyba dośc mocno odziałuje na swoje otoczenie ale nie znalazłem jakie masy sie przypisuje tym gigantom. Gromada jest tak rozległa że swiatło bignie miliony lat z jednego końca na drugie. Na chwile obecna prezentuje B/W moze jeszcze uda sie dopalić kolorek ( nawet miejski ) St8300 z FSQ Kliknij Pełny kadr: http://www.astromarcin.pl/images/galaxies/Abell1656/abell1656_2011_2200.jpg Kadr z CdC z zaznaczonymi PGC/NGC
  15. Tym razem chciałbym przedstawić trio z Lwa. Wspomniane trio M95, M96 i M105 należą do grupy galaktyk Lew I. To chyba drugie po M65,66 sławne trio w konstelacji Lwa. Potrzebne jest do niego trochę wiksze FOV aby zmieściły sie w jednym kadrze. M95(NGC 3351) oraz M96(NGC 3368) to galaktyki spiralne . Odkrył je 20 marca 1781 Pierre Méchain. W katalogu Messiera od 24 marca 1781. Znajdują się w odległości ok. 38 milionów lat świetlnych od Ziemi. Jasność obserwowana wynosi ok 9,7m. Do tej pory zarejestrowano jeden przypadek supernowej w M96 – SN 1998bu (9 maja 1998, osiągnęła jasność 11,8m). M105 to galaktyka eliptyczna. M105 nie znalazła się w opublikowanej wersji katalogu Messiera, została dodana w 1947 roku przez Helen B. Sawyer Hogga razem z M106 i M107. William Herschel zaobserwował M105 11 marca 1784 r. i dodał do swojego katalogu jako H I.17. M105 jest oddalona od Ziemi również o 38 mln lat świetlnych. Od roku 1997 wiadomo, że Messier 105 posiada supermasywną (około 50 milionów mas Słońca) czarną dziurę. Z punktu widzenia astrofotografa amatora niezmiernie ciężko opracować kolor dla tego kadru. Wyciąganie i saturacja niewiele dawała. Strasznie sie męczyłem prawdę mówiąc, nie wiem może materiał wyjściowy jest winny. Porównując prace z kolorem w tym w przypadku z kolorem dla Rozety to orka na ugorze. FSQ, ST8300, LRGB 5.5h (21x10 L , 5x8 RGB) Wieksza rozdzielczość
  16. Uzbierało się tych obiektów w jednym kadrze. Od wczesnej jesieni dość mocno ćwiczę gromady otwarte a tych jest całe mnóstwo poniżej Oriona. Niestety to oznacza że są stosunkowo nisko i nie zawsze da się je robić. Poważny test dla pixelka 5.4 z 530 mm. Kadr ciekawy. Aż pięć gromad otwartych dodatkowo 2 mgławice planetarne Oprócz słynnych M46 i M47 mamy ich sąsiadki mniej lub bardziej znane. M46 posiada obwarzanek w postaci mgławicy NGC. Poniżej rodzynek PK 231. Odsyłam do poniższego zdjęcia z opisem. W stosunku do widzianego obrazu na niebie zdjęcie jest odwrócone. FSQ, ST8300, 64min Po kliknięciu w link 2MB zdjęcie na serwerze gdzie można zobaczyć więcej detali http://www.astromarcin.pl/images/clusters/M46M47/m4647_2011_2200.jpg
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.