Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'ksieżyc'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Questions and Answers
    • Getting Started: Equipment
    • Getting Started: Observing
    • Various questions
  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • 3D Print
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Quick Post
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne
  • Miłośnicy kina saj-faj (sci-fi) UWAGA SPOILERY!'s Tematy

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Categories

  • 3D print files - files
  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Found 99 results

  1. Kamerki typu neximage, Point Grey firefly, ZWO ASI 034 itp, do 300zł (może ciut więcej) mogą być mono i kolor, mono najlepiej z jakimiś filtrami (za dopłatą ale to się można dogadać)
  2. Dziś świetne warunki do podziwiania halo wokół Księżyca.
  3. Kolejny raz w tym roku Warto skierować swój wzrok w kierunku Byka już po zmierzchu. Księżyc będzie przesuwał się na tle Hiad aby tuż po 23:00 zakryć Aldebarana na niewiele ponad godzinę
  4. Na Księżycu są miejsca gdzie jest zawsze ciemno i wszystko jest stale zmrożone więc można spodziewać się tam uwięzionej wody. Zarówno Rosja jak i Europejska Agencja Kosmiczna planują w najbliższych latach misje na Ksieżyc, w rejonie bieguna południowego, mające zbadać sytuację pod kątem zbudowania tam bazy stałego osadnictwa ludzkiego. Szukać się będzie możliwości uzyskiwania tam wody, paliwa i tlenu z lokalnych materiałów. Oczywiście są to zarazem przygotowania do misji załogowej (ale nie na stałe) w tamtym rejonie. http://www.bbc.com/news/science-environment-34504067 Warto tam wejść bo jest tam też ciekawy film z prezentacją pomysłu. Pozdrawiam p.s. Jeśli ktoś potrafi wkleić tutaj link do wspomnianego filmu lub cały ów film to proszę - ja nie potrafię :-/
  5. Witajcie! Dziś postanowiłem pooglądać sobie Księżyc (z racji tego, że lekkie chmurki nawiedziły moją okolicę). Wpatrywałem się w tarczę, gdy nagle, około 19:54 coś przeleciało na jego tle. Niewielkie, raczej nie samolot (przy powerze 100x byłby większy, zdarzało mi się oglądać samoloto w dzień). Czy ktoś orientuje się, co to było? Próbowałem na stellarium przeglądać, jednak nic nie zauważyłem.. Pozdraiwam!
  6. Szukam i szum, ale nie widzę. Czyżbyście przegapili taki rarytas? Wczoraj siedziałem kilka godzin i przeglądałem te zdjęcia. Nie ma lepszej formy reportażu niż zagłębienie się w te archiwum. Powodzenia https://www.flickr.com/photos/projectapolloarchive/
  7. "Kopernik, Eratosthenes, Apeniny - księżycowa instalacja światłocieniowa." Księżycowy północny równoleżnik 10 stopni ma dla mnie wyjątkowe znaczenie: leży na nim młody i wyrazisty krater Kopernik, który razem z górzystym obszarem Karpat wyznacza "polski kwartał" na Srebrnym Globie; poza tym jest częścią największej lunarnej instalacji światłocieniowej, którą tworzą jeszcze: średniej wielkości krater - Eratosthenes i olbrzymi masyw górski - Apeniny. Te trzy części olbrzymiej struktury nie rozciągają się dokładnie wzdłuż dziesiątego równoleżnika, ale wpisują się w łukowatą obwiednię Morza Deszczów, wyginającą się ku północy. Cztery kolejne noce - od 6 do 9 sierpnia br., z dobrą pogodą przyczyniły się do powstania czterech kadrów, a w zasadzie czterech mozaik, pokazujących tę mega-strukturę w zmieniającym się świetle. Kopernik jest kraterem o specyficznym charakterze; jest wyrazisty, strukturalnie złożony, otoczony rozległą koroną jasnych i ciemnych promieni - jęzorami rumoszu skalnego i niezliczoną ilością malutkich kraterków i zagłębień tworzących czasem esowate asocjacje. Przybliżający się do niego terminator, wydaje się, wynosić go w górę; uwydatniając wszelkie najdrobniejsze detale, buduje jego głębię. Podobny do słonecznika Eratosthenes wraz z niewielką formacją wyżynną na południu, może najwyżej skromnie asystować gigantowi. Postrzegałem go zawsze jako element zaburzający ciągłość strukturalną Apenin i kolistej formacji Sinus Aestuum - ta ostatnia, bez niego, zyskałaby niewątpliwie na wyrazistości. Apeniny, w kierunku południowym rozległe, majestatyczne, powoli wtapiające się w południowy wyżynny krajobraz, a od północy ostro zarysowane, strzeliście wyniosłe, jakby odcięte o imbryjskiej depresji, podkreślone tu i ówdzie krętymi liniami rowów lub smukłymi grzbietami wzgórz, wyglądających jak mury warownej twierdzy. W ostatniej kwadrze, choć nie w każdym kolejnym cyklu lunacji, Słońce w szczególny sposób oświetla szczyty Apenin - ułożone w wachlarz, tworzą jedną z najpiękniejszych świetlnych instalacji na Księżycu - diamentową kolię, której kilka klejnotów błyszczy daleko poza linią terminatora. W sierpniową noc, każdy kto patrzył na tę górzystą formację, widząc jej brylantowe refleksy, stawał się mimowolnie depozytariuszem ulotnego fenomenu - był jubilerem natury i jej wysublimowanej, nie dającej się w żaden sposób wycenić, subtelności, która emanując światłem, oczarowywała i zapadała w pamięć. Kopernik, Eratosthenes, Apeniny - oto cztery akty największej księżycowej instalacji światłocieniowej. Na animacji, kopuły koło Hortensusa i Millichiusa (przy lewej krawędzi) wyraźnie "pulsują". MAK 150/1800, ASI 120M, filtr red GSO#29, EQ-ATM, AutoStakkert!2 (450/2500), Registax 6, (mozaika: Microsoft ICE, animacja: Easy GIF Animator).
  8. Cześć Jak tak patrzę do wątku "Księżycowe zakamarki", to szczęka mi opada. To co Panowie tam wyprawiają nie mieści się w głowie! Z każdym zdjęciem jesteście coraz lepsi! ALE! Na szczęście Bozia dała nam jeszcze kredeczki i ołóweczki i karteczki papieru Zatem postanowiłem w odważny sposób zatytułować ten wątek i rozpocząć szkicową konkurencję dla "Księżycowych zakamarków". Natchnął mnie do tego szkic Jarzbiego pt. "Długie cienie nad Kaukazem". Zatem koledzy-szkicownicy! Pokażmy, że nie jesteśmy gorsi! Będę do tego wątku wrzucał wszelkie szkice wybranych i przypadkowych partii naszego satelity (bo przyznam szczerze, że bardzo mi się to spodobało). Zachęcam też, żeby każdy ze szkicujących też wrzucał tutaj swoje "Księżycowe zakątki" Ten szkic dedykuję Hanysiakowi! Krater Eratostenes (?) i Apeniny (?) - białe pastele na czarnym papierze, szkic z przedwczoraj (kończony wczoraj), SCT 5", LVW 13mm, Speers-Waler 7,4mm, barlow 1,6 i filtr Moon&SkyGlow i #80A niebieski
  9. Obecny nów Księżyca i brak z tego powodu bieżących jego obserwacji usprawiedliwia być może wystarczająco powrót do nieopracowanych jeszcze materiałów z sierpnia bieżącego roku. Zarazem jest to początek (mam nadzieję) cyklu postów odnoszących się do estetycznej strony selenografii. Przykład pięknego oświetlenia Kopernika, który wygląda jak misa pełna ciemnej substancji - jasne krawędzie określają jej geometryczny kształt, a nierówności otoczenia mogą być uważane za ślady wylanej zeń zawartości. Tajemnica kryjąca się we wnętrzu krateru, jest synonimem tej utożsamianej z czeluściami głębokiej studni. Łańcuchy maleńkich punkcików po wschodniej stronie mogłyby być śladami istot przychodzących tu dla zaczerpnięcia wody, lub zgłębienia jej mrocznej tajemnicy. W centrum kadru widać Zatokę Upałów (Sinus Aestuum) i to ona stanowi główny temat dla tego postu. Widoczne na wschodzie i południu ciemne obszary podsunęły mi przypuszczenie, iż ten olbrzymi krater powstał niedługo po początkowym okresie wypływów lawowych i ciemne obszary mogą być wyrzuconą w czasie impaktu ciemną lawą. Napływająca później do pustego krateru lawa, majaca nieco inny skład i kolor, wyraźnie utworzyła kontrastujące granice swojego zasięgu - widać je właśnie najlepiej na wschód i na południe od centrum Sinus Aestuum. Wypełnienie to jest częścią globalnego procesu odpowiedzialnego za "zalanie" m.in. Mare Imbrium, Mare Vaporum, czy Oceanus Procellarum, a brak materii wyrzutowej z Zatoki Upałów na Morzu Deszczów potwierdza tylko chronologię zdarzeń (takie ślady znajdujemy na starszym, wyżynnym obszarze w kierunku wschodnim i południowym). Korona wyrzutowa wokół Kopernika nie może być wytłumaczeniem istnienia tych ciemnych połaci terenu, bo nie sięga aż tak daleko i ma inną barwę. Ciemne obszary zlokalizowane na wyżynach uniknęły zamaskowania ich grubą warstwą lawy. Spójrzmy na Kopernika raz jeszcze i na towarzyszący mu krater Eratosthenes, a może znajdziemy kolejny powód tej prezentacji. Oto te dwa księżycowe kratery mogłyby kojarzyć się z kwiatami: Eratosthenes zdaje się być słonecznikiem, a Copernicus środkiem olbrzymiego narcyza obejmującego obszar prawie całych ościennych mórz i zatok. Florystyczny akcent nie jest zbyt odkrywczy, ale w swojej wymowie piękny i trochę antropomorfizujący. Fantomowy krater Stadius leżący po zachodniej stronie Sinus Aestuum może być w tym kontekście symbolem dość powszechnie spotykanych kraterów-fantomów.
  10. Szanowni Państwo, z przyjemnością zapraszam na konferencję. Per fidem ad astra II Luna Regina Stellarum Est Ogólnopolska konferencja naukowa Kraków 6-7 września 2014 r. Nabór abstraktów do 29 sierpnia 2014 r. Konferencja naukowa Per fidem ad astra – Przez wiarę do gwiazd to już drugie spotkanie z cyklu, w ramach którego prezentowane są aktualne badania dotyczące szeroko rozumianych związków religii i systemów wierzeniowych z astronomią oraz ciałami niebieskimi. Tegoroczna edycja konferencji nosi podtytuł Luna regina stellarum est i poświęcona jest Księżycowi. Zapraszamy do dyskusji na następujące tematy: Księżyc a rytuały religijne Bóstwa, demony i upiory lunarne Kalendarze księżycowe i rachuba czasu Księżyc jako symbol i emblemat religijny Zaćmienia Księżyca w kulturach świata Księżyc w medycynie ludowej Symbolika cykli księżycowych Księżyc w ezoteryce i alchemii Teorie spiskowe dotyczące Księżyca Motywy lunarne w popkulturze Obserwatoria księżycowe Księżyc, płeć i witalność Zachęcamy również do nadsyłania zgłoszeń, dotyczących zagadnień, które nie zostały wymienione powyżej. Termin naboru abstraktów mija 29 sierpnia 2014 roku. Program zostanie ogłoszony 31 sierpnia 2014 r. Nie przewidujemy opłaty konferencyjnej. konferencja@perfidemadastra.pl www.perfidemadastra.pl
  11. Przypominam że nad ranem w sobotę będą widoczne meteory z nowego roju. Radiant roju znajduje się w gwiazdozbiorze Żyrafy (Camelopardalis), a jego współrzędne środka to rektascensja 124o , deklinacja +79o, miejsce to znajduje się dokładnie w połowie linii łączącej Gwiazdę Polarną i Muscidę (omikron Ursae Majoris). W naszych szerokościach geograficznych radiant jest widoczny przez całą noc a nad ranem 24 maja będzie na wysokości 42 stopni nad horyzontem. Prędkość Camelopardalid będzie wynosić jedynie 18 km/s co czyni je jednymi z wolniejszych meteorów na niebie, co ułatwi ich identyfikację na niebie. Dla porównania Geminidy są dwa razy szybsze – 33 km/s a Perseidy 3 razy szybsze 59 km/s. Przewidywania aktywności tego nowego roju są zależne od modelu. Ale co wiemy to w 2014 roku Ziemia wejdzie w strumienie pozostawione przez kometę w latach 1803, 1898, 1919 oraz 1924. Pozostałości z tych lat powinny dać sporą ilość jasnych zjawisk, zależnie od modelu przewidywana aktywność powinna wynosić między 100 a 400 zjawisk na godzinę. Dla porównania Kwadrantydy, Perseidy czy też Geminidy w maksimum swojej aktywności dają ponad 100 zjawisk na godzinę. Progności przewidują maksimum aktywności 24 maja w okolicach godziny 7:00 UT (9:00 polskiego czasu), a początek i koniec dużej aktywności może wystąpić 3 godziny przed i po przewidywanym maksimum. Takie godziny mogą faworyzować obserwatorów z Ameryki Północnej ale jak to bywa z rojami meteorów samo maksimum może wystąpi wcześniej i jak później, dlatego warto zachować czujność i wyjść tej nocy na obserwacje. Model Vaubaillona mówi też że następne podobne aktywności tego nowego roju mogą wystąpić dopiero w 2022 i 2045 roku. Więcej odnośnie nowego roju znajdziecie w majowym numerze Astronomii oraz na stronie http://www.pkim.org/?q=pl/camelopardalidy2014
  12. Zachęcam do obserwacji dziś wieczorem (ok. 20:00 CEST) cienki sierp Księżyca. Położenie ekliptyki wiosną jest bardzo korzystne dla wieczornego łapania "rogala" więc do dzieła ! U mnie pogoda doskonała, powietrze czyste, klarowne, temp. ok. +5°C
  13. Drodzy, jakim dobrym sprawdzonym softem wykonujecie mozaikę Księżyca? Szukam narzędzia, które pozwoliłoby na sprawne złożenie obrazka z kilku fragmentów, jednocześnie dbając o wyrównanie poziomów, żeby całość wyglądała jak jedno spójne zdjęcie. Czy jest soft, który zestackuje i zrobi mozaikę z np. avika? Szukałem na AP, ale wyszukiwarka nie zwróciła nic sensownego.
  14. Moje pierwsze foto, podkreślam że jestem zupełnym laikiem a fotkę zrobiłem bez przygotowania sprzętu (wychłodzenia ) podczas tej zawieruchy, a efekty są takie. Sprzęt nikon d40, synta 10", i to wszystko. ps. nie czekałem aż teleskop się wychłodzi bo bałem się że mi go wiatr porwie, ponad to żonka stwierdziła że powinienem się leczyć, a mnie gardło nie boli...........
  15. To Dolina Schroetera obok kraterów Arystach (jaśniejszy) i Herodot (ciemniejszy) Zdjęcie jest odwrócone. Wczoraj ją wypatrzyłem przez lornetę 77 mm w powiększeniu 40x.
  16. 1. Trudne początki Moja przygoda z astronomią obserwacyjną zaczęła się dość niedawno, bo w 2007 roku. Od kupna lornetki i statywu za 80 zł na bazarze w Pruszczu Gdański, wtedy to było spełnienie chłopięcych marzeń. Pamiętam te pierwsze wrażenia z obserwacji, kiedy niebo nad moją wsią było jeszcze nieskażone light pollution, pierwszy Księżyc oraz Jowisz (wtedy to powiedziałem mojej nieświadomej rodzince, że to nie satelita, tylko planeta). Mieszkając 20 km od lotniska w Rębiechowie od zawsze fascynowały mnie też przeloty samolotów oraz smugi kondensacyjne które zostawiają, cały dzień potrafiłem łapać samoloty na lornetkę, co do dziś mi zostało . W 2011 kupiłem pierwszy poważniejszy teleskop Synte 8”. Już wtedy mieszkając między Gdańskiem a Tczewem miałem strasznie niekorzystne (jak dla astronoma) niebo, a 3 miesiące temu dowiedziałem się że moja gmina jest jedną z najlepiej oświetlonych gmin wiejskich w Polsce. No cóż trudno, byłem skazany na obserwacje jasnych obiektów. Księżyc w okularze 10mm był jak na wyciągnięcie ręki, Jowisz był również piękny, ale największe wrażenie zrobił na mnie Saturn i jego majestatyczne pierścienie. Z tego czasu pochodzą moje pierwsze fotki (przykładając aparat w komórce do okularu), dość prymitywne, ale ile radości przyniosły. Wielkim wydarzeniem była dla mnie również obserwacja tranzytu Wenus w 2012r. Wstałem o 2:30 rano, aby zdążyć na sam początek zjawiska, folia Baader ND5 czyniła wtedy cuda w moich oczach. Już w 2012 przesiadłem się na GSO 12”, dokupiłem mój pierwszy lepszy okular na 2” oraz filtr polaryzacyjny Oriona. Lecz co się stało?! Najgorsza zima obserwacyjna od lat. Również gabaryty tego giganta mnie przerosły (1500 mm ogniskowej i ponad 30 kilogramów wagi). Dlatego z bólem serca sprzedałem teleskop wraz z początkiem nowego roku, a obserwacje które nim wykonałem bardzo mi pomogły w pracy konkursowej. Można powiedzieć teraz, że dzięki wielkiemu light pollution które mi towarzyszyło praktycznie od zawsze, zająłem się poważniej Księżycem (pierwsze szkice, obliczenia). Srebrny Glob którego zwiększająca się faza powoduje wzrastającą frustrację u każdego astronoma, był dla jednym z niewielu obiektów systematycznej obserwacji. Dzięki mojej pracy pt: „Księżyc na wyciągnięcie ręki - czyli wyznaczenie odległości i pomiary struktur na Srebrnym Globie” której wykonanie zajęło mi około 2 miesięcy dostałem się na konkurs FAST i udało mi się wygrać studia na UMK. Teraz już na poważnie od października zaczynam przygodę z astronomią w Toruniu. W czerwcu po maturach czekają mnie najdłuższe wakacje w życiu i już nie mogąc wytrzymać bez teleskopu (bo przez Celestrona 70/430 wiele nie zobaczę, choć Księżyc jest piękny) kupuję Synte 10”, oraz kilka okularów i powracam do szkicowania, jak tylko pogoda pozwoli. Przesiadam się na pastele, ciekaw jestem co z tego wyniknie. Mam nadzieję że wkrótce wstawię kilka szkiców i relacji. Zamieszczam moje pierwsze, prymitywne choć pamiątkowe zdjęcia oraz wcześniej juz publikowany szkic krateru Kopernik. Pozdrawiam Mateusz
  17. Księżyc na wyciągnięcie ręki- czyli wyznaczenie odległości oraz pomiary struktur na Srebrnym Globie 1.Chciałbym przedstawić wam wyniki moich obserwacji oraz około 2-miesięcznej pracy nad ostateczną jej formą (tj. wyprowadzenie wzorów, nauka podstawowych pojęc trygonometrii sferycznej oraz zastosowanie wzorów geometrii eliptycznej). Samo wyprowadzenie wzorów i obliczenia zajęły mi 2/3 czasu. Księżyc jest obiektem moich obserwacji od już od dłuższego czasu gdyż ze względu na zanieczyszczenie nieba z lokalnych aglomeracji nie mam wielkiego wyboru, zostaje mi Księżyc, planety i niektóre obiekty katalogu Messiera. Wraz ze wsrastającą ilością przeprowadzonych obserwacji oraz rosnącą wiedzą matematyczną samo spoglądanie w okular przestało mnie zadowalać, czułem niedosyt, szukałem czegoś więcej. I tak właśnie urodził się pomysł na moją pracę, początki były bardzo trudne, lecz dziś wiem że było warto. Praca została przedstawiona na konkursie FAST 2013, dzięki któremu w październiku rozpoczynam studia na UMK. 2. Wyznaczane wielkości: Odległość do Księżyca oraz jego promień: Czas górowania Księżyca tg Rzeczywista prędkość kątowa Księżyca w danym okresie czasu ωK , długość miesiąca syderycznego (gwiazdowego) T Odległość Ziemia-Księżyc r Promień kątowy tarczy Księżyca κ , promień Księżyca R Wysokość struktur na powierzchni Księżyca: Kątowa odległość wzniesienia od terminatora ς oraz kątowa wielkość cienia ε Wysokość ścian krateru Promień krateru 3. Przyrządy użyte do obserwacji oraz pomiarów Teleskop GSO 12” (okulary: 32mm/70*, 25mm/58*, oraz filtr polaryzacyjny) Stoper Obciążony sznurek (do określenia dokładnego czasu górowania), nitka na okularze do określenia dokładnego przejścia krawędzi tarczy Księżyca (do oszacowania ∆t ) Aparat Olympus SP560-UZ Komórka zaopatrzona w aparat 5 Mpx Zapraszam do lektury wszystkich pasjonatów astronomii,a szczególnie tych których interesuje selenografia i nie straszna im trygonometria oraz wzory matematyczne. Proszę o rady, uwagi (jeżeli wkradł się jakiś błąd) oraz o pomysły na kolejne pomiary związane ze Srebrnym Globem. Proszę również o podzielenie się tytułami ciekawych książek, atlasów związanych z Księżycem. Cała praca jest umieszczona w załączniku w formacie pdf. Pozdrawiam Mateusz Księżyc.pdf
  18. NASA ogłosiła, że ostatnio małe "ciało kosmiczne" uderzyło w Księżyc. Uderzenie wywołało eksplozję z energią 5 ton trotylu. Według specjalistów ta eksplozja wywołała błysk, który mógł być widoczny gołym okiem z Ziemi. News z spaceweather.com Może ktoś ostatnio obserwował Księżyc. Czy jest tu jakiś szczęśliwiec który coś widział?
  19. Dziś wypadała koniunkcja Księżyca z Jowiszem..i do tego Księżyc był w wieńcu . Zjawisko naprawdę zapierające dech w piersiach.. musiałem to naszkicować... Pięknie mieściło się powerze 12x, w polu Swana 40mm i triplecie Lomo 80/480, jeśli chodzi o szczegóły Księżyca i Jowisza dopomogłem sobie okularami ES 16mm i BST HD 8mm
  20. Guest

    prawie pełnia

    Dzisiejszy szkic- "prawie pełni" lekko przymglonego Moonka. Capella 41 +UWA SW 22mm, szkicowane ołówkiem w "celowym negatywie" i potem inwersja!
  21. Dzisiejsza koniunkcja Merkurego i Marsa 15' z Piotrkowa. Przez lornetkę 10x50 prezentowała się znakomicie, Merkurego można było zobaczyć gołym okiem mimo że podczas zmierzchu cywilnego świecił tylko 6 stopni nad horyzontem.
  22. Dziś u mnie na chwilkę przetarły się chmury na zachodzie i ujrzałem parkę Księżyca - Wenus Tu odległość między nimi była ok. 12° Jutro wieczorem będzie ok. 5,5° .. ale czy wówczas będzie pogodne niebo ? .. wątpię ..
  23. Chodzi mi o jakiekolwiek informacje,ciekawostki itd.
  24. Dzisiejsza panorama z koniunkcji Księżyca z Jowiszem (ranek). KLIKNIJ by powiększyć ! Do pobrania: Panorama FLASH: Wirtual.. Shift - zbliża Ctrl - oddala http://komety.astrowww.pl/dsc_0932_20110724_0304.swf Panorama w JPEG: http://komety.astrow...110724_0304.jpg
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.