Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'M42'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Categories

  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Teleskop Service
  • Obserwatoria AllSky
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Found 76 results

  1. W końcu dobraliśmy się ze sobą ja i pogoda... pierwsza tegoroczna... świeżynka wczorajsza... czasu niewiele, bo i chmury na więcej nie pozwoliły... ale coś tam wylazło... 20x120s Samyang 135mm/2 @ 2.8 + Nikon D610 @ iso1600 + HEQ5 Miejsce: Przełęcz Tąpadła i wersja dla czytelników pozdr i
  2. Cześć, zebrałem się w sobie i postanowiłem przejść z biernej aktywności na forum do nieco bardziej aktywnej w związku z czym przedstawiam Wam moją pierwszą astrofotografię wykonaną przy pomocy newtona 150/750, posadzonego na poczciwym EQ3/2. Do zbierania fotonów posłużył mi canon 70d. Z racji, że dopiero raczkuję z obróbka, załączam 2 wersje jakie udało mi się wyprodukować w PS. Mam wrażenie, że przy drugiej wersji mocno przekombinowałem z kolorami. Najbardziej boli mnie przepalony środek, wykonałem dla niego specjalnie 10 klatek po 4s, ale łączenie go z całością, tak żeby się nie odcinał idzie mi topornie (poznaje dopiero jak działają poszczególne narzędzia w photoshopie ;p ). Będę wdzięczny za wszelkie uwagi/sugestie co można poprawić albo jakich błędów unikać. Pozdrawiam. 60x30s + 30 darków, ISO 1600 Jeśli kogoś interesuje, tutaj umieszczam stack: https://drive.google.com/open?id=1BsXoLRGIvbnb70SMetM-DXxBS2KYQ4sP
  3. Ostatnio używając taniej kamerki T7C fotografowałem okolice centrum M42 przez rożne filtry IR , UHC i Moon Sky Glow. Robiłem krótkie ekspozycje 2 -4sek. Oczywiście najbardziej ciekawiło mnie pasmo bliskiej IR ,które dość dobrze przepuszcza wspomniana kamerka. I w sumie sienie zawiodłem. Może wartość artystyczna zdjęć jest niska ale podczerwień przeszła przez chmury gazu mgławicy i pokazała gwiazdy których nie widać w świetle widzialnym (a przynajmniej nie tak dobrze). SW 150/750 IR 190 x4s SkyGlow 95x2s UHC 95x4s stackowane w DDS obrobione w Gimp
  4. Maro21

    M42

    Usiłowałem ze zmiennym szczęściem ustawić odległość pomiędzy korektorem f6,3 a kamerą .Złączki , które miałem nie dawały rady , chyba dochodziło do ugięcia .Po dwóch nocach jest lepiej , ale jeszcze brakuje. Zrobiłem szybką m42 z sct 8 i asi 1600 , 100x10 s bez guidingu na eq6.
  5. Powoli ogarniam materiał z niedawnego wyjazdu na Wyspy Kanaryjskie (Teneryfę i Gran Canarię). Prezentowane zdjęcie powstało akurat na Gran Canarii, z dość ciemnego miejsca, niestety doświetlonego pojedynczymi lampami z terenu wojskowego... Przy okazji wiał morderczy wiatr, dlatego zdecydowałem się na czasy jedynie 30s. Ale koniec końców, na szerokości 28 stopni, Orion góruje na prawie 60 stopniach, więc nie ma co narzekać A dlaczego Orion właściwie, skoro z Polski go też widać? No bo niestety, w zimie bardzo ciężko znaleźć jakikolwiek obiekt na obiektyw 135 mm poniżej równika niebieskiego Trochę więcej by się materiału przydało, bo kusi żeby jeszcze pociągnąć, ale cóż, trzeba się powstrzymać. Samyang 135 f/2 + Nikon D7100 + CEM25EC 340x30s ISO400 f/2
  6. MaPa

    M42

    Po tych ciemnych mgławicach postanowiłem sobie podarować luxus obrobienia czegoś jaśniejszego dla odmiany. Ta znana mgławica pasowała do czasu jaki miałem dostępny wiec naświetliłem i już. Czasem tak trzeba FSQ/Asi1600 LRGB 60x1min, RGB 10x2min każdy, seria krótkich klatek 5sec dla LRGB
  7. Dzisiaj chciałem Was zaprosić do zwiedzenia Mgławicy M42 czyli Wielkiej Mgławicy w Orionie. Jednak nie będziemy podziwiać jej piękna w pełnej rozciągłości ale zanurzymy się w jej centrum, czyli w okolice układu gwiazd zwanego Trapezem. Jest to najjaśniejsza część mgławicy M42, bogata w bardzo młode gwiazdy oraz pełna obszarów w których gwiazdy ciągle się rodzą (dyski protoplanetarne wokół protogwiazd) oraz obiektów Herbiga-Haro (HH) Obiekty HH są to mgławicopodobne obszary powiązane z obszarami gwiazdotwórczymi. Często występują w postaci dżetów wyrzucanych z obszarów wokół nowo powstałych gwiazd. Tego typu obiektów jest w obszarze centrum M42 co najmniej kilkanaście (jak nie kilkadziesiąt) Oczywiście najlepiej są widoczne na zdjęciach z Kosmicznego Teleskopu Hubble'a (tutaj miejsce skąd wziąłem fotki do mojej mozaiki poniżej: https://www.dhushara.com/book/bchtm/orion.jpg ) ale stosując paletę LRGB i odpowiednio dużą skalę możemy pokusić się o próbę wyłapania tych malutkich obiektów na amatorskich zdjęciach. Materiał na poniższe zdjęcia zebrałem 18 września po godzinie 4 rano przy niezłym seeingu lecz wciąż przy nisko położonej M42 (około 25 stopni nad horyzontem). Trochę przy okazji innych sesji. Ale ponieważ wynikowe foto wyszło całkiem fajnie to postanoiwłem zaprezentować pierwsze podejście do M42 w tym roku. W listopadzie zapoluję jeszcze raz na detal w sercu mgławicy i spróbuję zebrać więcej materiału (minimum 5000 klatek na kanał) co powinno zdecydowanie wygładzić szczegóły. Widać zarys oraz ślad kilku "proplydów" oraz obiektów HH. Te które zidentyfikowałem starałem się zaznaczyć. Jak wyłapiecie jeszcze coś to dajcie znać Newton 250/1250 na NEQ-6 + ASI 178MM-C + Baader LRGB Kompozycja LRGB L - 1500 x 250 ms (gain 84%), nieguidowane RGB - 700 x 250 ms (gain 84%) na kanał Offset - 50 300 darków na kanał skala setupu - 0,41''/pix
  8. Hej, zbierałem materiał przez caaaałą zimę. Czyli raptem 3-4 razy, gdy wreszcie trafiłem na pogodę No cóż taki mamy klimat, jak mawiała jedna Pani Minister Materiał zbierany TS APO 130/700, QHY8L, z miasta. Obróbka w Pixie.
  9. Witam serdecznie całą społeczność Astropolis. To jest mój pierwszy post na forum, więc kilka słów o sobie: mam na imię Grzesiek, mieszkam i pracuję w Warszawie. Astronomia zawsze mnie trochę interesowała, lubiłem mieć ogólne pojęcie co na nocnym niebie widać. Od zawsze lubiłem robić zdjęcia, więc postanowiłem spróbować swoich sił także w astrofotografii. W ubiegłym roku zakupiłem napęd SW Star Adventurer i jak czas oraz pogoda mi pozwalają to zaczepiam do tego aparat z jakimś obiektywem, mam też teleskop SW 150/1200 na montażu EQ3-2, do którego też czasami doczepiam jakiś aparat, żeby zrobić zdjęcie Księżyca czy jakiejś większej planety. Astro nie jest moim "głównym" hobby ale zaczyna mnie bardzo wciągać. Ostatnio wpadł mi w ręce do testów Nikon D850, a że było kilka fajnych nocy bez Księżyca to powalczyłem z M42 oraz M51. A teraz do sedna sprawy. Szukałem w sieci różnych ustawień dla tego aparatu, żeby zdobyć jakiś przyzwoity materiał do dalszej obróbki. Znalazłem kilka różnych opisów i na postawie swojej (jak się potem okazało) błędnej decyzji zarejestrowałem materiał z tym samym ISO 1600 i różnymi czasami ekspozycji od 60 do 2s. Oczywiście do każdego czasu mam też klatki kalibracyjne. Spróbowałem to wszystko razem zestakować w DSS, bo gdzieś wyczytałem, że DSS rozróżnia sobie czasy ekspozycji i daje z tym radę. Ale jednak chyba nie daje sobie rady bo efekt końcowy jest taki sobie. Ogólnie zdjęcie które mi wyszło zrobiłem tylko dwoma narzędziami - stackowanie całego materiału w DSS i potem suwaki w LR. Wiem, że zmasakrowałem jądro i wiem, że kolory są z "kosmosu". Co do jądra to sprawa jest prosta - maski w PS (muszę się w końcu tego nauczyć). Co do kolorów to pewnie odpowiedni WB by to załatwił, ale wtedy znikają mi pewne szczegóły, a tak "coś" na tym zdjęciu widać. Ogólnie to jest moje trzecie podejście do M42 w ogóle. Pytanie główne - jak podejść do stackowania takiego materiału, mam jedno ISO, po kilkadziesiąt klatek z czasami ekspozycji 60, 30, 10, 8, 5 oraz 2s, do tego wszystkiego darki, flaty i biasy?
  10. Wiem, że to był karkołomny pomysł - prawie pełnia i silny wiatr który szarpał teleskopem niemiłosiernie + seeing do kitu. Ale nowa kamerka - więc musiałem spróbować. Skierowałem teleskop na M42 i nagrałem około 1200 klatek na pełnej rozdziałce.Plik avi ważył 17GB Ekspozycja wynosiła 240ms i gain ustawiony na 100%. Wiatr tak rozmył klatki, że żaden program nie był stanie ich dobrze posortować Zrobiłem to ręcznie i wybrałem 90 najlepszych. Po zestackowaniu w AutoStakkercie i obróbce w PS wyszło coś takiego (obrazek 50% i crop środka przy 100% rozdzielczości) Wg mnie kamerka ma potencjał. Newton 400/1800 na platformie paralaktycznej 90 x 240ms (gain 100%, gamma 93) Zrobiłem też klatki 500ms ale tylko 9 nadało się jako tako do stacka Jak Księżyc trochę odpuści to postestuję ją na innych obiektach. Kurcze, bardzo fajne takie astrofoto
  11. M42 i 'Biegnący Człowiek' Canon 1100d (modyfikowany), Tair 3S, Eq3-2, 24x 300s + 20x 15s, prowadzony przez 50mm i QHY5-IIc Niestety dziwnym trafem Tair z Canonem pokazuje większą aberrę niż uprzednio z Nikonem D7100 (pomimo wyostrzenia baską bahtinova, zejściem do F/5,6). I tez pokazuje nieidealny kształt gwiazd (niezależnie od długości ekspozycji, nawet kilku sekundowe). Ale każdy orze jak może:]
  12. Hej Wiem że ostatnio bardzo dużo tego typu obiektów, ale co zrobić. Poniżej moja interpretacja skarbów Oriona na szeroko. Nie będę opisywał obiektów bo są wszystkim znane To moje jedyne foto ze zlotu w Lipowcu. Sprzęt: kamera - ASI 1600MM-C + EFW7 (36mm Baader) obiektyw - Samyang 135/2 (przymknięty do 2,8) montaż - IQ45Pro Software: Photoshop, DSS, MaximDl Materiał: Na jądro m42 - RGB = 15x5s na każdy kanał Pozostała częśc - RGB ~ 25x90s na każdy kanał pk
  13. Witam ponownie. W końcu pogoda dopisała więc grzechem było by nie sfocić klasyki :). Szkoda tylko, że pętli mi się nie udało w kadr złapać...no cóż. W sumie 1h materiał, klatki po 2min30sek. Obrobiłem jak umiałem :). Czekam na opinie co można poprawić, czy coś jeszcze da się wycisnąć z tego materiału ? Sprzęt: Canon 600D, Pentacon 135mm
  14. Cześć wszystkim Jako że wczoraj nad Gdańskiem w końcu się rozchmurzyło, spakowałem sprzęt i wyjechałem 40km poza Gdańsk, żeby w końcu móc zobaczyć ciut więcej niż tylko Betelgezę i Pas Oriona z okna No i przy okazji obserwacji, po cichu furkotał mój EQ3-2 z podpiętym Nikonem D5100 oraz Nikkorem 50mm f/1.4 co ukazuje poniższe zdjęcie Nikon D5100 astromod, Nikkor AF 50mm + Baader UHC-s, ISO2000 @ f/2.5 Light: 46x40s Dark: 50x40s Flat: 23 Bias: 58 ~30min Niezmiernie cieszy mnie, że udało się uchwycić Pętlę Barnarda oraz Rozetę, o których mogłem tylko pomarzyć przed modyfikacją mojego Nikona Zawsze było widać tylko lekko rozmyty kształt Na większych gwiazdach mam problem z obwódkami i halo wokół nich i nie wiem czy spowodowane jest wadą mojego setupu czy nieprzejrzystością powietrza, jak myślicie? Komentarze mile widziane
  15. Wiem, że nie umywa się wrzuconym ostatnio M42-ójkom... Ale... Sprzęt, umiejętności i prawdopodobnie seening też ciężko porównywać niestety zabrakło czasu na dopalenie osobno środka mgławicy... Miało być tylko testowe po kasacji luzów w DEC co patrząc na gwiazdy nawet się udało - mimo zgrubnego ustawienia na GP żadna klatka nie została odrzucona jak tylko pogoda pozwoli powrócę w ten rejon po wymianie podkładek i smaru w montażu - może początkiem przyszłego roku bo 120s to mało 50x120s/ISO400 + 90 darków SW 150/750 + SW CC x0,9 niemodyfikowany Canon EOS 600D EQ3-2 guided ASI034MC
  16. Hej,Jesienno-zimowa droga mleczna z widocznymi gwiazdozbiorami Perseusza, Woźnicy oraz Oriona z widoczną Pętlą Bernarda. Fotografia wykonana za pomocą modyfikowanego Canona 1100D oraz obiektywu Samyang 14mm . To tylko 5 klatek po 6 min ISO800, prowadzenie Sky Watcher Adwenturer. To wstęp do tego, co chciałbym osiągnąć tej zimy - oczywiście z dużo większą ilością materiałem - jak pozwoli pogoda...
  17. Nic ,że nisko i trochę nie ten czas , ale M42 w lecie ma swój urok . 40x60s
  18. Zobacz ogłoszenie Złączka mimośrodowa M42 - T2 z gwintem statywowym Cześć! Sprzedam złączkę mimośrodowa M42 - T2 z gwintem statywowym produkcji Astrokrak. Wymiary na zdjęciu. Idealna do połączenia kamery z obiektywem M42 - 45zł Pozdrowienia, Tomek Oferent tomekfsx1 Date 06.08.2017 Cena 45,00 zł Kategoria Złączki i adaptery  
  19. Polowanie na Oriona to ciężka sprawa głównie z uwagi na okres zimowy i jego specyficzne uwarunkowania w obszarach podgórskich. W tym roku upatrzyłem sobie taki kadr. Północ jest na lewo. Specjalnie nie stawiałem w pionie. Po prostu takie ujęcie mgławic bardziej mi pasuje w kadrze wraz z jego orientacją. Canon 6Dmod, c200@f.3.5 ~1.5h
  20. Południowo-wschodnia część gwiazdozbioru Oriona kryje wiele ciekawych obiektów, wśród których są te najbardziej znane M42, mgławica Płomień, słynna mgławica przypominajaca wyglądem głowę konia IC434 oraz mgławica Głowa Czarownicy IC2118 (lewy dolny róg zdjęcia) oraz mniej znane jak mgławica refleksyjna NGC1788 (prawa strona zdjęcia nad mgławicą IC2118). 34x3min, niemodyfikowany Canon 6D, Samyang 135/2, ISO800.
  21. Skończyłem nagrywać Wenus i pomyślałem - czemu nie? Do zestawu powędrował jeszcze reduktor GSO 0,5x. Odrobinę zmniejszył ogniskową, ale raczej nie o połowę. O ile - tego nie wiem. Mak 150/1800, QHY5L-IIc, reduktor GSO 0,5x Ok. 3000 x 1 s., 2000 darków
  22. Dziś obchodzimy małe astronomiczne święto! Dokładnie 400 lat temu 4 lutego 1617 roku Mgławica Oriona doczekała się pierwszej obserwacji wizualnej przy pomocy sprzętu optycznego. Dokonał tego Galileusz. Choć nie udało mu się zauważyć chmur mgławicy to jego luneta dająca 30-stokrotne powiększenie pozwoliła rozdzielić gwiazdę θ Orionis (dotychczas uznawaną za jedną gwiazdę) na 3 osobne składniki. To był przełomowy dzień w obserwacjach Wielkiej Mgławicy Emisyjnej znajdującej się w Orionie. W lutym wciąż możemy obserwować ją 2-3 godziny po zachodzie Słońca nad południowym horyzontem. Zapraszam Cię do obejrzenia krótkiego materiału wideo zawierającego w sobie najważniejsze informacje na temat Wielkiej Mgławicy Oriona. Film powstał specjalnie na tą okazję hehe P.S. Muzyka w tle jest również mojego autorstwa
  23. Obiekt znany i podziwiany. Niestety najlepsze warunki do jego obserwacji to styczeń. LRGB (150min.). FSQ106 (f/5), SBIG11000M.
  24. Zdjęcie robione w środę, podczas pełni. 300 klatek, wywalonych 99 z powodu ruchu gwiazd, złego położenia mgławicy i korekt montażu, zestackowanych 70% z 201 klatek po 2 sekundy. Newton 150/750 na EQ 3-2, Altair Astro IMX224, polarna na czuja. 140x2 sekundy bin2 skala 2.06 arcsec/pixel Moim zdaniem na tyle klatek efekt jest bardzo fajny. Stack: https://www.dropbox.com/s/ik7vk5ebh5cmn73/M42110117.TIF?dl=0
  25. Efekt około godzinnego (53 min.) łapania fotonów M42. W planach mam zebranie jeszcze kilku godzin, ale na razie pogoda nie pozwala. Canon 450D niemodyfikowany, Canon EF 55-200mm, f/5,6 210 x 15 sek., ogniskowa 200mm, resize 50%
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.