Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'M64'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Questions and Answers
    • Getting Started: Equipment
    • Getting Started: Observing
    • Various questions
  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Quick Post
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Miłośnicy kina saj-faj (sci-fi) UWAGA SPOILERY!'s Tematy

Blogs

  • Adam Jesionkiewicz - prywatnie
  • monter's blog
  • antyqjonowy blog obserwacyjny
  • McArti's Blog
  • P@weł's Blog :)
  • Piotrek T.'s blog
  • Andee's Blog
  • Szymek Ozimek's Blog
  • wlad's Blog
  • napi's Blog
  • efmerydy
  • Kozacki blog
  • 13dzikos' Blog
  • HAMAL's Blog
  • Skarbek82's Blog
  • Na zawsze MY!
  • Janoosik's Blog
  • ALFowy kajet
  • syrcyr
  • -=Dvc=-'s Blog
  • cerber6's Blog
  • elwira's Blog
  • Ori's Blog
  • AstroPamietnik - Limax7
  • Pamiętnik obserwacji
  • eReS' Blog
  • igetri's Blog
  • maron1974's Blog
  • Kamillo Blog
  • Jerzy's Blog
  • Głowa w chmurach. Chmury w głowie.
  • pepelita blog
  • Yes's Blog
  • hanysiak's Blog
  • test' Blog
  • Landisl's Blog
  • DawPi's Blog
  • lech's Blog
  • rolba
  • KrzysztofCz's Blog
  • Andrev's Blog
  • Inny Wymiar
  • CYGNUS - blog Miłka
  • Paweł Trybus - wyklęty blog
  • Wyn(at)urzenia Wimmera
  • Bemko's Blog
  • Krawat's Blog
  • dalva's Blog
  • Planeta dla każdego - MRA 2009
  • 4a3d2a1m's Blog
  • Pewu's Blog
  • Adam Janicki's Blog
  • DaVidoSSBlog
  • sawes1's Blog
  • CLEAR SKY
  • Podróż do gwiazd
  • Adam_Jesion Blog
  • ekolog's Blog
  • Notatnik NH2501
  • astrowojto's Blog
  • astrowojto's Blog
  • astronomus' Blog
  • astronomus' Blog
  • ekolog's Blog
  • ekolog's Blog
  • anum's Blog
  • delete
  • Obca Planeta
  • Sliwczak Blog
  • crystal's Blog
  • mattman12
  • mn.gliwiceBlog
  • mn.gliwiceBlog
  • olciaBlog
  • wiesioBlog
  • wiesioBlog
  • kondi885Blog
  • kondi885Blog
  • madzik_Blog
  • SironfinBlog
  • madzik_Blog
  • airmanxdBlog
  • UrsulaBlog
  • UrsulaBlog
  • WyciorBlog
  • azurek50Blog
  • azurek50Blog
  • Marcin_K12
  • Marcin_K12's Blog - ATM SZUKACZE
  • FiloBlog
  • mateusz060796Blog
  • mateusz060796Blog
  • Życie poza Ziemią
  • Alien7101Blog
  • Nieistotne - między wierszami
  • AdalbertBlog
  • Historia moich zainteresowań
  • AstroParody
  • Test
  • X
  • technikalia astronomii
  • Adam Nowak - blog
  • ASI 034 MC - testy
  • slvmtzBlog
  • Piotrek GuzikBlog
  • Egzoplanety
  • GrzędzielBlog
  • oleks24fBlog
  • Patrzone
  • Ciekawostki ze świata o świecie
  • Instrukcja życia w systemie...
  • Binokular WO i Reduktor ogniskowej f0,6
  • SynScan Pro GOTO HEQ5
  • Instrukcja życia w systemie...
  • Lornetki
  • Pogromcy Light Pollution's Blog

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Categories

  • 3D print files - files
  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny


Member Tittle

Found 16 results

  1. 04.04.2021 (godz. 22:00), Mosina Film „Kontakt” na bazie powieści Carla Sagana o tym samym tytule traktuje kosmos i nieodkryte dla nas światy jako miejsce, w którym ludzka duchowość osiąga zupełnie inny, metafizyczny stan. Nie będę ukrywał - film ten kilkanaście lat temu był dla mnie mocnym i istotnym bodźcem, który pchnął mnie jeszcze bardziej w fascynujący świat astronomii. Możliwości istnienia innych światów, życia, czy nawet życia po życiu w zupełnie nieznanym metafizycznym dla nas stanie to tylko niektóre tematy, dzięki którym ogień ciekawości i głód wiedzy nigdy nie wygasł. Tego dnia moje obserwacje miały właśnie taki charakter - łapanie fotonów migoczących punktów, ulotnych mgiełek i myśli - czy tam coś jest? Czy tam ktoś jest? Czy kiedyś się dowiemy? A może tam trafimy? Wszystkie prognozy zapowiadały na wieczór pogodne niebo i tak też się stało. Tym razem nie udałem się do Sulejewa, a zaryzykowałem obserwacje z własnego podwórka. Było warto. Nie planowałem długiej listy obiektów, zaledwie kilka podstawowych, bez większego wyzwania. Zaopatrzony w lornetkę 10x50 do ręki i 15x70 na statywie wycelowałem od razu w wiosenne konstelacje. Najpierw skierowałem obiektywy w stronę Warkocza Bereniki. Tam czekał już na mnie majestatyczny obiekt Mel 111. Gromada otwarta składająca się z kilkudziesięciu gwiazd. Swój urok pokazuje dopiero w małych lornetkach. Pole w 15x70 jest zbyt ciasne, zdecydowanie lepiej gromada wygląda w 10x50. Po chwilowej adaptacji wzroku obiekt mogłem bez problemu obserwować nieuzbrojonym okiem. Ilość wylewających się gwiazd powodowała nostalgiczne wspomnienia, przebłyski z ubiegłych lat, powrót do młodzieńczych czasów kiedy to w ciepłą wiosenną noc obserwowałem niebo przy jeziorze leżąc na pomoście bez większego zastanawiania się co właściwie obserwuję. Rys. 1. Mel 111 widoczne w polu widzenia 6,5° - lornetka 10x50 - wizualizacja. Źródło: Opracowanie własne na podstawie aplikacji Stellarium. Operując lornetką 15x70 na statywie zawróciłem do Arktura i odbiłem nieco w górę, aby przyjrzeć się puchatej kulce M3 - widoczna niczym zimowa śnieżka na rozgwieżdżonym nieboskłonie. Następnie powróciłem znów do Warkocza Bereniki, aby zobaczyć M53 - tutaj oczywiście bez niespodzianek, obiekt widoczny bardzo wyraźnie w pięknym otoczeniu rozmaitych gwiazd. Wykonując delikatny ruch w górę zapolowałem na M64. Galaktyka zwana Czarne Oko poddała się od razu - widoczne bardzo wyraźnie pojaśnienie. Skoro tak ładnie widać ten obiekt to może uda się zobaczyć coś trudniejszego? Niestety z NGC 4725 nie miałem szans, także kaliber tego formatu już tego wieczoru odpuściłem. Rys. 2. M3 widoczne w polu widzenia 4,4° - lornetka 15x70 - wizualizacja. Źródło: Opracowanie własne na podstawie aplikacji Stellarium. Rys. 3. M53 widoczne w polu widzenia 4,4° - lornetka 15x70 - wizualizacja. Źródło: Opracowanie własne na podstawie aplikacji Stellarium. W pełni okazały Lew zaprezentował pięknie M65 i M66. W tych warunkach trzeciego składnika z Tripletu Lwa, czyli NGC 3628 nie dojrzałem. Przypomniał mi się natomiast obiekt tygodnia NGC 2903, którego wcześniej nigdy nie obserwowałem. Przesunąłem lornetką w okolice głowy króla zwierząt, potem krótki star hopping i jest. Mgiełka, ulotna, lecz widoczna. Potem na chwilę odwiedziłem Hydrę z gromadą M48. Pomimo niskiej lokalizacji nad horyzontem gromada bardzo wyraźna. Rys. 4. M48 widoczne w polu widzenia 4,4° - lornetka 15x70 - wizualizacja. Źródło: Opracowanie własne na podstawie aplikacji Stellarium. Później były klasyki. M44, M67, czy też pożegnanie z zimowymi konstelacjami z M42 i Plejadami na czele. O tej porze roku lubię spoglądać na Bliźnięta i Woźnicę. Pod względem obserwacji przy pomocy lornetki konstelacje te są wówczas idealnie ustawione, a do tego w mojej lokalizacji tło stanowi wyłącznie ciemne niebo bez żadnej poświaty pobliskich miast. Przy M35 po prostu się rozpływam. Gwiazdy same wysypują się ze środka gromady. Przypominają o sobie co chwilę nawołując i wręcz krzycząc „delektuj się chwilą”. Jednak niezapomnianym widokiem tego dnia był inny obiekt, a w zasadzie 2+1. M36, M38 i asteryzm Kot z Cheshire w jednym polu widzenia. W takim powiększeniu i horyzontalnym, wygodnym położeniu to po prostu klasa sama w sobie. Rys. 5. M36, M38 i kot z Cheshire widoczne w polu widzenia 4,4° - lornetka 15x70 - wizualizacja. Źródło: Opracowanie własne na podstawie aplikacji Stellarium. To widok przy którym można nabrać zupełnie innej perspektywy do otaczającego nas świata, problemów, błahostek. Człowiek zaczyna po prostu zdawać sobie sprawę, jak niewielkim okruchem jest w tym całym kosmicznym spektaklu. Jak nieznaczącym pikselem próbującym odegrać jakąś niby istotną rolę próbuje być. Z drugiej strony zaczynamy się zastanawiać, czy te migoczące punkty, inne odległe i nieznane nam światy to czyjeś miejsce? Czy ktoś lub coś spogląda gdziekolwiek na nas w taki sam sposób jak my? Czasami warto puścić wodze fantazji, zanurzyć się w niemożliwych scenariuszach niczym dziecko. I poza wszelkimi regułami. Poza prawami płynącymi z fizyki i innych nauk - pomarzyć. Ot tak, po prostu. Do następnego razu! Pozdrawiam, Paweł : - )
  2. M64 Galaktyka spiralna znajdująca się w gwiazdozbiorze Warkocza Bereniki w odległości około 17 milionów lat świetlnych od Ziemi.Ma dobrze rozwinięte ramiona spiralne. Zawiera wielkie ilości pyłu, częściowo przesłaniającego jasne jądro galaktyki. Należy do galaktyk Seyferta. Sesja miejska. FSQ/Asi1600 LRGB ug
  3. W zasadzie powinien zacząć od narzekania, że seeing lipny, że zmiany temperatury wartkie, że wilgotność przesadna, że materiału jak na lekarstwo itd, itd... No ale jak się pomieszkuje na równinach północno-zachodniej Polandii (Szczecin - czyli "nad morzem";) to trzeba się cieszyć, że słońce w ogóle zaszło, chmury przerzedzone, a i wiatr nie porywa zestawu z balkonu... 25x300s, TSAPO 130/910, Atik460Exm
  4. Jaka była ostatnio pogoda sami wiecie najlepiej Zupełnie "przypadkiem" miałem u siebie montaż HEQ5 z SCT 8'' i korektorem ogniskowej Celestron f/6.3. Dzięki Andrzej! Nie mogłem przegapić okazji pobawienia się sprzętem i zabawy w fotografowanie przy dźwiękach pracy silników krokowych Całość traktowałem raczej jak zabawę i przypomnienie sobie sposobu rozstawienia sprzętu - fajna sprawa zważywszy, że ostatnio miałem możliwość dotknąć go rok wcześniej 18 i 19 kwietnia wybrałem się z "wizytą" do teściów - LP jest tam nieporównywalnie mniejsze niż w Inowrocławiu a konieczność wstania rano do pracy ograniczyło czas i ilość ekspozycji i obiektów. Dla każdego obiektu robiłem 60 30 sek ekspozycji przy ISO 1600 na koniec sesji zrobiłem darki M63 M64 M86 M104 M105 M106
  5. sesja z ostatniego czwartku na piątek, bardzo trudna ze względu na warunki pogodowe, minus 8 (!) stopni przy gruncie w końcu kwietnia na Mazowszu to jednak ewenement, cała tuba pokryta była szronem, na szczęście lustra pozostały do końca czyste, gwałtowne ochładzanie się LG miało wpływ na kształt gwiazd Czarne Oko to spiralna galaktyka w Warkoczu Bereniki o jasności 9,3m i rozmiarach kątowych 10'x5', w odległości 17 Mly, rzeczywiste rozmiary 51 × 29 tys. ly za Wikipedią: M64 należy do galaktyk Seyferta. Zawiera wielkie ilości pyłu, częściowo przesłaniającego jasne jądro galaktyki. Badania wykazały, że obszar w centrum galaktyki o promieniu około 3000 lat świetlnych obraca się w przeciwnym kierunku niż reszta dysku galaktycznego. Ten nietypowy ruch wewnątrz M64 jest spowodowany najprawdopodobniej zderzeniem z małą galaktyką. tu jest fotka referencyjna LRGB 80:64:64:72 @ 8 min AP900, Newton 254/1400, Atik 460 @ -25C Wola Władysławowska, 20-21/04/2017
  6. Galaktyka M64. Udało mi się wyłapać jedynie 15x10min ED80+QHY8L Serdeczne dzieki dziki za pomoc
  7. Cześć wszystkim. Do tej pory nie wstawiałem swoich zdjęć na forum, to mój pierwszy raz Od listopada mam swój setup, natomiast dopiero teraz jako tako mi fotki zaczynają wychodzić. Zdjęcia wykonałem przedwczorajszej nocy. Proszę zatem o krytykę połączoną ze wskazówkami. M27 4x300s M64 9x300s Do tego 10 darków. Sprzęt: Nikon D200, HEQ5pro SynTrek, N150/750, bez guidingu. Obróbka: DSS i Lightroom
  8. M64 - Galaktyka Czarne Oko lub jak kto woli Podbite Oko (za Stellarium) w mojej mikrej postaci: LRGB w klatkach po 5 min 235:40:40:40 (w sumie 2 nocki). Hardware: TSAPO906+WOflatIV / f 5.3, Atik383+ mono, Atik Titan mono +StarGuider 50 , HEQ5Pro SynScan. Software: DSS, Nebulosity, Ps CS6.
  9. W ciągu trzech pogodnych, w miarę bezksiężycowych nocy kwietnia, sfotografowałem kilka pięknych galaktyk widocznych wiosną na naszym polskim niebie. Na każde zdjęcie poświęciłem nie więcej niż 20 min. czasu przy zbieraniu materiału (!). Obróbka zajęła może trochę więcej, ale nie wiele więcej. Użyłem programów darmowych: DSS, Fitsworks i Gimp z nakładką „Astronomy”. Wszystko robione SW 12” na montażu Dobsona GoTo, aparatem Nikon D3100, ISO 6400. M63 (Słonecznik) w Psach Gończych, 37 mln. lat świetlnych. 22.04.2015r., 42X20s. M64 (Czarne Oko) w Warkoczu Bereniki, 17 mln. lat świetlnych. Zawiera wielkie ilości pyłu, częściowo przesłaniającego jasne jądro galaktyki (Wikipedia). 22.04.2015r., 44x20s. M87 w Pannie, 50 mln. lat świętlnych. Galaktyka ta należy do klasy galaktyk aktywnych ze względu na procesy zachodzące w jej jądrze i jest źródłem silnej emisji w szerokim zakresie widmowym, w szczególności radiowym i jest najbliższą nam radiogalaktyką (Wikipedia). Nawet w zakresie optycznym widoczny jest dżet materii wyrzucanej prze jej jądro, gdzie znajduje się jedna z najmasywniejszych (jak dotąd) odkrytych czarnych dziur. Dżet na zdjęciu wskazuje około „godzinę 2:00”. 23.04.2015r., 49x20s. M98 w Warkoczu Bereniki, 60 mln. lat świetlnych, należy do Gromady w Pannie; 23.04.2015r., 42x20s. M99 w Warkoczu Bereniki, 60 mln. lat świetlnych. Cechą szczególną M99 są jej niesymetryczne przekrzywienie oraz rozciągnięte ramię spiralne. Zazwyczaj jest to skutkiem oddziaływania grawitacji sąsiedniej galaktyki, jednak w wypadku Messier 99 takiego sąsiada nie znaleziono. Wygląd M99 może być spowodowany oddziaływaniem z ciemną galaktyką VIRGOHI21, która przyciąga gaz powodując rozciąganie jednego z ramion spiralnych (Wikipedia). 28x20s., 20.04.2015r. M100 w Warkoczu Bereniki, 56 mln. lat świetlnych, należy do Gromady w Pannie. M100 jest jednym z najjaśniejszych obiektów w tej gromadzie (Wikipedia). 20.04.2015r., 21x20s. M104 (Sombrero) w Pannie, 30 mln. lat świetlnych. Galaktyka ta zawiera wiele gromad kulistych, które tworzą wokół niej sferyczne halo (Wikipedia). 20.04.2015r., 20x20s. Kolejność w galerii jest zupełnie pomieszana, ale zdjęcia też są podpisane. Trzeciego wieczora był z nami, czyli wraz z „Gromadą Otwartą” i „Atrohunters” - p. Janusz Wiland - dziękujemy za wspólne spotkanie, które odbyło się 23.04.2015r. w Pogrzebieniu Serdeczne podziękowania dla sklepu „Teleskopy.pl” za bardzo szybką i fachową naprawę stłuczonego pilota! Dziękuję bardzo! Bez tego pilota, poniższych zdjęć nie dałoby się wykonać. Pozdrawiam, MarcinSn .
  10. Cześć, Ostatnio miałem sporo roboty w fabryce i odpuściłem sobie hobby. Co ciekawe, to miało też pozytywny efekt dla mnie.... Zauważyłem że taki odpoczynek poprawił moją percepcję w ocenie zdjęć które przeglądałem w necie. mam nadzieję że też poprawiła mi się w kontekście krytyki własnych prac. W ramach przygotowań, wykorzystałem warunki i zarejestrowałem ten oto obiekt. M64 - to trudny obiekt. Mały jak na mój setup, ale jestem zadowolony z materiału tym bardziej że całość zbierana z nad Warszawy. 48 x 300s. Setup: NEQ6 TS APO65Q/420+Atik314E+Filtry, Guiding OAG + Atik Titan Pozdrawiam
  11. Galaktyka Czarne Oko, w katalogu Messiera zrejestrowana pod nr 64, składa się z dwóch, koncentrycznych systemów gwiezdnych. Jeden znajduje się w wewnętrznym obszarze o średnicy 3 tysięcy lat świetlnych, a drugi rozciąga się do odległości około 40 tysięcy lat świetlnych. Ciekawe jest, że zaobserwowano, iż oba układy rotują w przeciwnym kierunku względem siebie, co prawdopodobnie jest wynikiem zderzenia ok miliarda lat temu dwóch różnych galaktyk. Luminancja naświetlana przez IDAS-LPS przez 5 godzin z ST-8300M i kolor z ST8300C przez 3 godziny z Tarnobrzegu w klatkach 600s, Newtonem CT8 na montażu LM G11.
  12. Nareszcie nastąpiła sesja z guidingiem. Zdjęcie nie takie, jakie bym chciał, ale to w końcu testy. Prezentuję zdjęcie galaktyki m64, wykonane na: SW-N150/750 na HEQ5 pro synscan z guidingiem kamerą QHY5V-M doczepioną do refraktorka SW 80/400. Aparat to canon eos 7d. Guiding przez program PHD. Całość odpalona na windows 8 Materiału trochę mało, bo zachłysnąłem się czasem, jaki mi pociągnął montaż. Po podłączeniu i ustawieniu wszystkiego na próbę włączyłem 10 min. Patrzę gwiazdy punktowe. Może to przypadek, myślę... no to jeszcze raz. Znów punktowe. No to jeszcze raz. Tak minęło 1,5 h, a ja mam tylko 9 zdjęć, a gdzie darki się pytam? A rano do pracy... Muszę trochę przestawić myślenie podczas sesji z guidingiem. A oto co wyszło: 8x600s, ISO 400, DATA: 14.04.2013 r. Pozdrawiam. P.S. Trzy zdjęcia musiałem wyrzucić. Wiało, a ta tuba to już niezły żagiel.
  13. M64 (Black Eye Galaxy) wg różnych źródeł oddalona od nas jest o 17 do 44 mln lat świetlnych, choć najbardziej prawdopodobna wartość to około 24mln. Jest galaktyką spiralną średniej wielkości, a jej wewnętrzne i zewnętrzne obszary rotują w przeciwnych kierunkach. Jedna z hipotez tłumaczących to zjawisko mówi, że fakt ten jest wynikiem zderzenia M64 z mniejszą galaktyką około miliarda lat temu. Mniejsza z galaktyk została całkowicie pochłonięta przez Czarnooką. 120 minut luminacji w ekspozycjach po 3 minuty. Dłuższe naświetlania prowadziły do prześwietlenia jądra galaktyki, które jest bardzo jasne, a studnia w Atiku 314L nie jest specjalnie głęboka. http://astrojolo.blogspot.com/2013/03/black-eyed-piece.html
  14. Efekt dwóch krótkich wypadów w plener. Udało się uwiecznić kilka klasyków i przy okazji przetestować SW120ED po szybkim uzdatnianiu wyciągu. 1. M64 L:15x600s; SW 120ED+G2-4000FW+FF/FRx0.8+NEQ6 Syntrek, RGB: marnej jakości - zaczerpnięty z jednego z wcześniejszych podejść Orionem SSPro. 2. M81+M82+NGC3077 L:18x600s; SW 120ED+G2-4000FW+FF/FRx0.8+NEQ6 Syntrek, RGB: wykorzystane zdjęcie z przed roku - ED80+Orion SSPro. 3. M97+M108 L:12x600s; SW 120ED+G2-4000FW+FF/FRx0.8+NEQ6 Syntrek,
  15. MaPa

    M64

    Po M106 postanowiłem jednak spróbować się z galaktykami z zastosowaniem filtra LP IDAS z miasta. Zamieniłem go w kole filtrowym zamiast Ha który w newtonie jest mi średnio potrzebny w galaktycznym sezonie. Padło na M64. Chciałem zobaczyć czy można ładnie wydobyć halo przez ten filtr. Oczywiście tylko luminancja zbierana IDASem. Kolor standardowymi filtrami RGB. Naturalnie na zdjęcie porwałem się w dobrą pogodę. Wynik oceńcie sami. Dla przypomnienia o samej galaktyce Galaktyka Czarne Oko (M64 lub NGC 4826) - to galaktyka spiralna w gwiazdozbiorze Warkocz Bereniki o dobrze rozwiniętych ramionach spiralnych. Zawiera stosunkowo niewiele materii miedzygwiazdowej. Ma jasność 8,8m, a rozmiary kątowe 9,3' × 5,4'. Znajduje się w odległości ok. 19 milionów lat świetlnych. Po raz pierwszy galaktykę opisał Edward Pigott 23 marca 1779. 12 dni później (4 kwietnia) niezależnie odkrył ją Johann Elert Bode.[wikipedia] C8N, 2KXM - ok 4.5h
  16. MaPa

    M64

    Chyba trochę mniej popularna galaktyczka ze względu na mało (jak dla mnie) atrakcyjny wygląd. Do pikantnych szczegółów w centrum trzeba by z 2m ogniskowej SW6", CG5GT, 45x6min, Canon 350 mod iso 800, guiding
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.