Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'MaPa'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Quick Post
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Categories

  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Teleskop Service
  • Obserwatoria AllSky
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Found 394 results

  1. Bardzo interesująca , szczególnie w filtrach wąskopasmowych mgławica nieba południowego. Ponieważ obiekt mniej znany pozwolę sobie przytoczyć za wiki garść informacji NGC 3576 – mgławica emisyjna znajdująca się w konstelacji Kila. Mgławica ta znajduje się w odległości około 9000 lat świetlnych od Ziemi w Ramieniu Strzelca Drogi Mlecznej. Stanowi odrębną część kompleksu mgławicowego RCW 57, choć niektóre źródła używają nazwy NGC 3576 w odniesieniu do całego obszaru RCW 57. Jest to jedna ze słabszych mgławic Ramienia Strzelca Drogi Mlecznej. Gdy John Herschel obserwował ją po raz pierwszy 14 i 16 marca 1834 roku[3], widział jedynie kilka plamek mgławicopodobnych, stąd ostatecznie otrzymała ona 6 różnych numerów klasyfikacyjnych w katalogu NGC: NGC 3576, NGC 3579, NGC 3581, NGC 3582, NGC 3584 oraz NGC 3586. Obecnie najczęściej używaną przez astronomów nazwą dla całej mgławicy jest NGC 3576. Kształty NGC 3576 są skutkiem formowania się nowych gwiazd w mgławicy. Młode, masywne gwiazdy są źródłem potężnych wiatrów formujących zakrzywione kolumny. Wodór, siarka oraz tlen, wzbudzone przez intensywne promieniowanie ultrafioletowe nadają mgławicy charakterystyczne barwy. Świecenie mgławicy zarysowuje również sylwetki gęstych obłoków pyłu i gazu. Mgławica NGC 3576 jest potencjalnym miejscem formowania się nowych gwiazd, na co wskazują zapadające się ciemne obłoki. Sky90/Asi1600 SHO - 3.5h HEQ5
  2. Sięgnąłem po ten nie-wiosenny materiał. To przypadek, że ktoś też upatrzył sobie Cefeusza w tym okresie . Kadry się bardziej uzupełniają niż pokrywają więc chyba dość fajnie Materiał zbierałem pod bardzo dobrym niebem. Dzięki temu nie miałem oporów aby mocno wyciągnąć wliczając w to kolory bo gradient jeśli był, był znikomy. Mój Cefeusz okazał się bardziej kolorowy i miej "mono" niż niegdysiejszy, tonący w brązach głównie, który miałem okazję popełnić. 6d mod/135mm - 3h @f3.5, iso1600, nieguidowane HEQ5
  3. Mały Obłok Magellana czyli nieregularna galaktyka karłowata niedaleko naszej Drogi Mlecznej. Asi1600/200mm LRGB 60,30,30,30 prowadzone na HEQ5, RPA
  4. Nabrało mnie na taki odseparowany kadr bez planowania. To fragment gwiazdozbioru Wilka ale w naszych szerokościach nieosiągalny Złapały się mgławice o kodowym oznaczeniu od Lupus II do Lupus VII Canon6Dmod/200mm SkyTracker, 35x2min, iso1600
  5. Ciągnie mnie do tej galaktyki bo jest inna niż inne i nadaje się na średnie ogniskowe ( 400-500) Południowiec więc warto przytoczyć trochę informacji po adaptacji z wiki. NGC 5128 zwana też Centaurus A to galaktyka soczewkowata (S0), znajdująca się w gwiazdozbiorze Centaura w odległości 13 milionów lat świetlnych. Galaktyka ta ma 60 000 lat świetlnych średnicy. Została odkryta 29 kwietnia 1826 roku przez Jamesa Dunlopa. Jest to najbliższa Ziemi galaktyka aktywna, może być obserwowana nawet przez małe teleskopy. Jest zaliczana do galaktyk Seyferta typu 2. NGC 5128 jest najbliższą radiogalaktyką, stanowiącą bardzo silne źródło emisji fal radiowych. Galaktyka ta jest znacznie masywniejsza od Drogi Mlecznej. Utworzyła się ona w wyniku wielu kolizji galaktyk. Zawiera ona około 2000 gromad kulistych, uważanych za pozostałości po wchłonięciu mniejszych galaktyk satelitarnych. Ciemne pasma pyłowe przesłaniające jej jądro są świadectwem pochłonięcia galaktyki spiralnej przez NGC 5128, około 300 mln lat temu. Nietypową cechą tej galaktyki jest to, że materia w jej centrum tworzy dwa wyraźne ramiona spiralne; jest to pierwsza galaktyka, w której dostrzeżono taką strukturę. O galaktykach Seyfreta można przeczytać tu : https://pl.wikipedia.org/wiki/Galaktyka_Seyferta Sky90@4.5/Asi1600 LRGB - 90,30,30,30x1min, HEQ5
  6. Po prostu letnia klasyka wczesną wiosną Materiał zbierałem pod "letnim" niebem RPA. Asi1600/200mm niguidowane na HEQ5 2.5h
  7. Dwie znane galaktyki. NGC nawet bardziej od eMki ( astrofotograficznie przynajmniej ) Połączyłem je w jednym kadrze. CT8/STL11k
  8. To zdecydowanie rzadziej fotografowany obszar nieba a co za tym idzie mniej znany. Mamy tutaj pokaźną porcję gwiazdozbioru Żagla wraz otaczającymi go Rufą i Kilem. Kadr dobrałem szczególnie pod kątem ogromnej wodorowej chmury która znajduje się w tym rejonie i chyba się udało ( to w końcu tylko canon a nie dedykowany filtr Ha). Jest ogromna i nawet sam dowiedziałem się o niej stosunkowo niedawno. Dobrze widać pas Drogi Mlecznej przechodzącej w kadrze na obszary widoczne z naszych szerokości ( przynajmniej w teorii). Jeśli widzicie te niebieskawa chmurę gwiazd w górnym prawym rogu to pewnie nie uwierzycie, że ona w teorii góruje bardzo nisko nad samym horyzontem w Polsce w momencie górowania gwiazdozbioru Raka. Jak sobie to uświadomiłem byłem bardzo mocno zaskoczony. Patrząc w tamten rejon nieba na wiosnę, wydaje się, nawet przy super przejrzystości , że w sumie mamy tam pustkę gwiezdną. Canon 6D/Sigma 50mm A SkyTracker 14x3min
  9. Mgławica niedaleko sławnego rejonu Rho Ophuchi. Od kilku lat już bardziej znana - ba z Polski tez już są zachęcające próby. Canon200mm/Asi1600 Ja natomiast, przy tej okazji, nawiązać chciałem do tego jak można sobie zmarnować trochę czasu pod dobrym niebem i dopiero po czasie się o tym dowiedzieć Ostrość ustawiałem, jak najbardziej. Sesje chyba też pilnowałem ale pewnie przez zmęczenie nie sprawdzałem kadru pod tym kątem jako całości. Okazało się, że setup nie do końca był zgrany plus musiałem wymyślić elementy zastępcze na to czego nie zabrałem ze sobą. Skutek był taki, że tor optyczny został przekrzywiony a to na pixel 3.8um aż za nadto. Ten ATM nie sprawdził się niestety tak do końca Muszę do tego podejść jakoś z humorem teraz aby się nie zdołować
  10. Gwiazdozbiór w którym jest umiejscowiona tytułowa galaktyka na niebie nie jest niestety od nas widoczny. Obiekt to rzadki gość na naszych forach z tego tytułu. Materiał zebrałem pod niebem RPA. NGC 6744 (skatalogowna również jako PGC 62836) to galaktyka spiralna w gwiazdozbiorze Pawia w odległości około 30 milionów lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 30 czerwca 1826 roku przez Jamesa Dunlopa. NGC 6744 jest jednym z najjaśniejszych obiektów pozagalaktycznych w tej konstelacji. Jej średnica kątowa wynosi 9', a jasność 10,6m. Galaktyka jest prawie dwukrotnie większa od Drogi Mlecznej, ale prawdopodobnie jej wygląd bardzo dobrze obrazuje, jak wyglądałaby nasza Galaktyka, gdybyśmy mogli na nią spojrzeć z zewnątrz. Sky90II@4.5/Asi1600 LRGB 2.5h
  11. Mgławica Czarodziej ( Wizard) czyli obiekt NGC7380 w wąskich pasmach filtrami HSO i palecie Hubbla. FSQ/Asi1600 warunki miejskie - 11h wiki: https://pl.wikipedia.org/wiki/NGC_7380 Pewnie za chwilę zobaczę, że należy inaczej obrobić
  12. To jeden z tych obiektów do których do tej pory nie udało mi się wrócić dedykowanym CCD po pierwszych krokach w astrofotografii. Gdzieś dawno robiłem canonem i w sumie miałem obwieścić, że w końcu mi się udało tylko..., że Asi to cmos Nie mniej jednak to wreszcie pełnometrażowa praca LRGB. Obiekt znany więc dane encyklopedyczne pozwoliłem sobie pominąć w opisie. FSQ/Asi1600 LRGB - 3h
  13. Znalazłem w zasobach materiał którego jeszcze nie przerabiałem ba nawet nie wiedziałem, że coś takiego się uchowało. A skąd "Ostatni Mohikanin" ? To chyba ostatnia praca z nieistniejącego już zestawu C8N+ST2000. Jest to więc pożegnanie i ostatni akord dość znaczącego okresu w moim hobby. Trochę łezka w oku się kręci bo spędziłem z nim długie godziny i był to mój zestaw galaktyczny. C8N/ST2000/NJP LRGB - 5h All good things come to an end....
  14. No i mam kolejną pastelę , taki kolejny plakacik na ścianę jak ktoś woli. Cały obszar właściwie świeci stąd nie ma ciemnych miejsc w kadrze. Wynik jest tylko implikowany jakością i ilością zebranego materiału. Ja zbierałem z miasta. Kolejny krok w nauce eksponowania narrowbandu. W sumie fajnie ze po tylu latach zabawy w to hobby czuje się jak uczniak bez kompleksów FSQ/Asi1600 SHO wesja 1 - bardziej odszumiona SHO wersja 2 Bi-kolor H SHO - łącznie 18h
  15. Pomysł na ten kadr powstał w locie w ramach przymiarki do Vela SNR. To było małe wyzwanie gdyż ta cześć nieba szybko zachodziła po zmroku i częściowo, o zgrozo, ginęła w lekko jaśniejącym horyzoncie. Stąd na klatach pojawiły się gradienty a jak wiadomo canon najlepszym testerem jest Trochę się natrudziłem ale jest. Dlaczego ten fragment ? Wielki Pies już był za nisko a ja w atlasie zobaczyłem, że ten rejon w teorii wystaje nad naszym horyzontem i ma sporo gromad i mgławic tyle że nikt na niego nie zwraca uwagi. Lubimy to co znamy więc jeśli już to poznamy to może i polubimy Przytłoczyła mnie ta gwiezdna zasłona, dopiero po chwili sobie uświadomiłem, że to wciąż pas Drogi Mlecznej który idzie w kierunku Syriusza i Oriona. Canon 6D mod, 135mm, iso 1600, >1h Mała mapka sytuacyjna kadru Oznaczone obiekty poniżej - horyzont w Polsce jest na lewej krawędzi.
  16. Pewnie większość z Was skorzystała z tej jednej nocki, która się wydarzyła 2 dni temu. To nic że Księżyc, to nic że sesja miejska. była frajda i dobre warunki. FSQ/Asi1600p - 6h Ha 29x10min, UG
  17. Szerszy kontekst obszaru jeśli brać pod uwagę Bąbelka, w którym prezentuję dwie wybijające się mgławice a mianowicie: NGC7635 i NGC7538. Udało się zebrać to co się udało teraz już więcej nie udziergam. Obszar zdominowany wodorowo. Tlen słabo przebija. Zamykam projekt AD2018 na tę chwilę FSQ/Asi1600mmcp scropowane SHO - 27,22,35x10min
  18. Delikatny kompleks mgławic ciągnący się na sporym obszarze od Jaszczurki do Andromedy. Jako cel wybrałem vdB156. FSQ/ASi1600MMCp LRGB 140,50,30,30 x1min UG
  19. Może niektórzy pamiętają "trio" z głowy Oriona wspomniane przez Macieja w temacie: https://astropolis.pl/topic/65717-mgławica-głowy-oriona-sh2-264/ Wessel nie pamiętał mojego Berga którego szczęśliwie już odhaczyłem jakiś czas temu więc na fali skupiłem się na ostatnim puzelku - to chyba taka premiera. Ale to dobrze następnym zapaleńcom będzie łatwiej bo obszar jest meeega pogmatwany kolorystycznie a przy tym wiadomo, że się tam mocno kurzy. To nieco zabawne bo rejon jest odnotowany w katalogu Barnarda z obiektami B35 oraz fragment 36 a jedyny jasny rodzynek to Ced 59 aka LBN878. Dla równowagi jest kilka LDNów. Czy tam jest ciemno ??? FSQ/STL11k LRGB 16,4,4,4x10min
  20. Wracam do zasobów dyskowych zebranych jakiś czas temu. Nawet miło się zdziwiłem, że tak fajnie sobie ustawiłem kadr bo na FF i 200mm chyba nie mogłem lepiej. To dla Serca i Duszy w tym szerszym kadrze. Ładnie widać zróżnicowanie pola gwiazdowego pomijając bohaterki czyli: Serce, Dusza, Chichoty oraz zwiewne van der Bergi 14 i 15. Co więcej można wyłapać Maffei 1 i 2. Canon 6D mod/200mm f@3.6, iso1600,26x4min
  21. W tym kadrze jest tyle pojednynczych celów na większa ogniskową że warto użyć przyjętego nazewnictwa w miejce wymieniania kiku naraz ( przynajmniej w tytule). Sesja z marszu( bo jest pogoda) zpominiałem nawet kilku elementów ale szczęśliwie udało mi się sklecić działający zestaw Asi1600mmcp/200mm L 140x45sek RGB 20x2min każdy Za wiki szerszy rzut obłoku
  22. Wpadłem na mały pomysł aby połączyć fotony "dziergane z trudem" przez matryce cmosowe. Do H użyłem chłodzonej asi do koloru i "na ciepło" canonowej matrycy z maską Bayera Nie jest źle, najgorsze to zalignować kadry bo pomimo, że oba były robione 200tką stałką to można się zdziwić przy tym procesie. Asi1600, Canon6Dmod , 200mm H - 40x5min z Asi , kolor - 40x3min 6D niguidowane odpowiednio Mach1 i HEQ5
  23. Zdecydowałem się przy okazji któreś z sesji wycelować w obszar, który wg mojego rozeznania jest ewidentnie pomijany w astrofotografii obejmującej szerokie lub szersze kadry. Jest to subtelny kompleks ciemnych mgławic położonych w widełkach Byka poniżej Gwiazdy Alnath - Beta Tauri. Ciekawe, że gwiazda leży wg atlasu na granicy Byka i Woźnicy ale podpięta została do Byka właśnie chodź jednocześnie zwyczajowo linie łączące gwiazdozbiór Woźnicy nie pomijają tej samej gwizdy. Wydaje mi się, że to swoista premiera tego obszaru w takiej ogniskowej ( 135-200). Oczywiście obszar ten bez lekkiego zamiłowania do ciemnych, czasem ledwo zarysowanych, mgławic pyłowych jest praktycznie mało atrakcyjny ale od dłuższego czasu odkrywam piękno właśnie takich układów. No, nie mogłem i tego pominąć . Obszar jest na tyle mało charakterystyczny, że zamieściłem orientacyjnie kadr jaki został ujęty. Sam miałem trudności z przypomnieniem sobie gdzie to dokładnie wycelowałem. Canon 6D/200mm 40x3min, f3.5, iso1600
  24. Mgławica Kalifornia to tylko szczególne potraktowanie całkiem sporej porcji kosmicznej materii, a dokładnie materii naszej galaktyki, które osłodziło lekką monotonie pyłową obszaru. Widać to szczególnie jeśli przedstawi się ja w szerszym ujęciu. Ponieważ ma dość osobliwy kształt przypomnę za wiki kilka rzeczy jako ciekawostkę. Mgławica Kalifornia podobnie jak Układ Słoneczny znajduje się wewnątrz Ramienia Oriona Drogi Mlecznej na granicy asocjacji gwiezdnej Perseusz OB2. MA wydłużony wydłużony kształt przeliczany na około 100 lat świetlnych długości. Czerwone światło mgławicy pochodzi od atomów wodoru rekombinujących z dawno utraconymi elektronami, wybitymi w procesie jonizacji przez energetyczne światło gwiazd. Najbardziej prawdopodobnym źródłem światła jest jasna, gorąca oraz niebieskawa gwiazda uciekająca ξ Persei. Znajduje się ona poniżej mgławicy dla obserwatora, lekko poniżej na moim zdjęciu. Prawdopodobnie gwiazda ta powstała w asocjacji gwiezdnej Perseusz OB2 około 400 000 lat temu, a mgławicę napotkała na swojej drodze zaledwie 100 000 lat temu. Innymi słowy spektakl się skończy i gdy nastanie nowa era dinozaurów w tym miejscu zobaczą one tylko brązowe pyłki albo i mniej Canon 6Dmod/200mm iso1600, F3.5, 45x3min, heq5 unguided
  25. Złapałem parę godzin w sierpniu poza miejskim LP chodź pogoda nie dopisała astrofotograficznie tak jak chciałem. Dawno nie było nic szerokiego. Referencyjne spojrzenie na dolne części Cefeusza - dla przypomnienia i walorów poznawczych tego bogatego obszaru. Canon6D mod, 135mm f3.2 - 50x3min - iso1600 - unguided HEQ5
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.