Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'NGC253'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Questions and Answers
    • Getting Started: Equipment
    • Getting Started: Observing
    • Various questions
  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • 3D Print
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Quick Post
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne
  • Miłośnicy kina saj-faj (sci-fi) UWAGA SPOILERY!'s Tematy

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Categories

  • 3D print files - files
  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Found 5 results

  1. Obiekt typowo niepolski, z tym większą przyjemnością go prezentuje, ale do zrobienia i u nas z tym że to jak polowanie na grubego zwierza w głębi puszczy. Przebijam się przez informacje o nim w necie póki co użyje Wikipedii. NGC 253 to galaktyka spiralna z poprzeczką znajdująca się w kierunku konstelacji Rzeźbiarza w odległości około 11,4 milionów lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 23 września 1783 roku przez Caroline Herschel. Jest to najjaśniejsza galaktyka spiralna z grupy galaktyk w Rzeźbiarzu co po części wynika z faktu, że galaktyka mocno pracuję tworząc nowe układy gwiezdne. NGC 253 należy do galaktyk o słabym jądrze oraz o bardzo rozwiniętych ramionach spiralnych. Dostrzec ją można przez lornetkę jako jasną plamkę 7m o rozmiarach 27' × 7'. Promień dysku galaktyki jest oceniany na 81000 lat świetnych, a promień jej jądra na nie więcej niż 650 lat świetlnych. We wnętrzu galaktyki znajduje się supermasywna czarna dziura zbliżona rozmiarami i masą do tej znajdującej się w centrum Drogi Mlecznej. W galaktyce NGC 253 zaobserwowano supernową SN 1940E. FSQ/ST2kxm/2kxcm - ok 4.5 h w klatkach po 10min Kliknięcie w obrazek otwiera pełny kadr.
  2. Gromada kulista https://pl.wikipedia.org/wiki/NGC_288 51° 29′ 14.3″ N, ok 12° nad horyzontem t=214s, ISO 1600 lub t=60s, ISO 6400, Olympus E-PM2+Zuiko 150mm "Przypadkiem" złapała się także NGC253 (ale ta już była robiona z Polski: Zachęcam do fotografowania NGC288 z Polski.
  3. Silver Dollar Galaxy czyli NGC253 w konstelacji Rzeźbiarza to oddalona od nas około 12 mln lat świetlnych galaktyka spiralna z poprzeczką. W jej centrum wg. naukowców znajduje się supermasywna czarna dziura zbliżona rozmiarami i masą do tej znajdującej się w centrum Drogi Mlecznej. 18X600s z kolorowej kamery SBIG ST8300C, TMB92SS,Tak Em11 Temma 2 Jr. http://www.astrobin.com/266413/
  4. NGC 253 popularnie zwana po prostu Galaktyką Rzeźbiarza to galaktyka spiralna z poprzeczką znajdująca się w konstelacji Rzeźbiarza w odległości około 11,4 milionów lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 23 września 1783 roku przez Caroline Herschel. Jest to najjaśniejsza galaktyka spiralna z grupy galaktyk w Rzeźbiarzu. Jest to młoda grupa zawierająca galaktyki nieregularne oraz spiralne, lecz pozbawiona eliptycznych. Galaktyki należące do grupy są luźno ze sobą związane. Do wyróżniających się galaktyk należą NGC 55, NGC 247, NGC 300 oraz NGC 7793. NGC 253 należy do galaktyk o słabym jądrze oraz o bardzo rozwiniętych ramionach spiralnych. Dostrzec ją można przez lornetkę jako jasną plamkę 7m, z Polski nisko nad horyzontem jesienią. Promień dysku galaktyki jest oceniany na 81 000 lat świetlnych, a promień jej jądra na nie więcej niż 650 lat świetlnych. Pomimo dużej jasności galaktyka ta jest mocno zapylona ale dzięki temu wychodzi dość interesująco na zbliżeniach. To mój powrót wspomnieniami pod Namibijskie niebo FSQ/ST8300 Klikniecie w obrazek otwiera większą wersję
  5. Po bezchmurnym dniu zapowiadała się wspaniała noc, więc postanowiłem pojechać na miejscówkę w Sędku k/Łagowa, 45 minut jazdy na wschód od Kielc. Na miejscu byłem o 22:50 i po dziesięciu minutach rozpocząłem obserwacje lornetą Miyauchi Bj100 (okulary 20x z filtrami UHC, 26x i 37x). Udało mi się rozstawić na polance dość skutecznie osłoniętej od wiatru, nie przeszkadzała również wilgoć i przez całą 140-minutową sesję nie miałem kłopotów z zaparowaną optyką. Warunki były dobre, choć liczyłem na więcej. Zasięg oceniłem na około 6.7-6.8 mag w najlepszych miejscach - zerkaniem dostrzegłem dość łatwo M33. Niestety, posłuszeństwa odmówił miernik Unihedron (bateria...), ale przypuszczam, że pokazałby około 21.30 mag/sek2. Tej nocy świecąca wysoko M33 wyglądała w lornecie oszałamiająco. Przy 37x na wprost widać było jądro i dwa grube ramiona spiralne, w okolicy których zerkaniem dostrzegłem kilka mniejszych pojaśnień. Jak na zaledwie 100mm apertury, widok niesamowity, przestrzenny, ładniejszy niż z w niejednym teleskopie. M31 z sąsiadkami zapierała dech. Zarówno przy 37x, jak i 26x nie mieściła się w polu widzenia - mleczny dysk galaktyki ostro odcinała krawędź pola. Niesamowicie jasne jądro, dziesiątki gwiazd prześwitujące przez blednące ku krawędziom halo, wyraźne ciemne pasmo. Duża lorneta jest idealnym instrumentem do podziwiania Wielkiej Mgławicy w Andromedzie. Po szybkim rzucie okiem na M45, M1, M27 i Albireo spojrzałem na NGC 7479 w Pegazie. Powiększenie 37x to za mało, by dostrzec cokolwiek poza okrągłą mgiełką. Momentami wydawało mi się, że dostrzegam jaśniejszą "kreskę" (poprzeczkę), ale potwierdzić nie mogę. Korzystając z faktu, że akurat w pobliżu lokalnego południka świecił gwiazdozbiór Rzeźbiarza, wycelowałem lornetę w Deneb Kaitos (beta Ceti) i zacząłem zjeżdżać powoli w dół, chcąc namierzyć słynną NGC 253. Nagle spostrzegłem słabą pionową smużkę, lekko grubszą w środku. To galaktyka NGC 247 (9.1 mag, SB 14.4 mag) odkryta przez Williama Herschela w 1784 roku. Jest niepozorna nawet w 8" teleskopie, więc przyjemnie zaskoczył mnie ten widok. NGC 253 leży nieco dalej na południe i w lornecie wyglądała wspaniale. Duża, płaska z jasnym centrum, leżąca wewnątrz trójkąta gwiazd 9 mag. Jeszcze niżej dość łatwo dostrzegłem dużą gromadę kulistą NGC 288, widoczną jako blade kółko bez pojaśnienia w centrum. Zjeżdżając jeszcze bardziej na południe spróbowałem upolować inną znaną galaktykę w Rzeźbiarzu, NGC 300. Gdybym się wcześniej zorientował, że jej deklinacja to prawie -38st, nie traciłbym czasu. Oczywiście, że jej nie dorwałem... W końcu przyszła pora na najtrudniejszy obiekt tej nocy, galaktykę IC 1613 (Caldwell 51) w Wielorybie. To członek Grupy Lokalnej, galaktyka nieregularna oddalona od nas o mniej więcej 2.4 mln lat świetlnych. Jej jasność wizualna to 9.2 mag, ale jasność powierzchniowa to tylko 15 mag przy rozmiarach kątowych 16.6'x14.9'. Bardzo trudny cel dla lornetki 100mm, ale zaliczona na 100%, widoczna przy 37x jako słabe pojaśnienie nieba pod gwiazdą 7.2 mag, między dwiema gwiazdkami około 11 mag. Poruszając lornetką upewniłem się, że widzę to, co widzę - pojaśnienie poruszało się także. Dla porównania spojrzałem na podobnie trudną IC 342 w Żyrafie (8.4 mag SB 14.9 mag, 21'x21'), która wydała mi się nieco trudniejsza, ulotniejsza, mimo, że świeciła znacznie wyżej na niebie. Kolejnym celem była mgławica emisyjna IC 405 (Caldwell 31, "Flaming Star Nebula") w Woźnicy, która okazała się dość łatwym obiektem w powiększeniu 20x z filtrami UHC. Bardzo duża, blada ale wyraźna mgiełka, wypełniała prawie całe pole widzenia 2.5st. W ten sposób zaliczyłem 64-go Caldwella i spośród 67-miu widocznych w Polsce obiektów z tej listy pozostały mi już tylko 3. Nieco poniżej IC 405 znajduje się duża gromada otwarta NGC 1893, a na jej tle okulary 20x uzbrojone w filtry UHC pokazały ulotną mgławicę emisyjną IC 410. Mgiełka dość mała, ale widoczna bez trudu na wprost. Wszyscy znają trzy piękne eMki w Woźnicy - M36, M37 i M38 z sąsiednią NGC 1907. Zaś niedaleko M37 można znaleźć ciemną mgławicę Barnard 34 - rzuca się w oczy jako jajowata, niewielka plama pozbawiona gwiazd. Bez trudu dostrzeżona przy 37x. Kolejna ciemna mgławica była o wiele bardziej spektakularna. To Barnard 168 ("Ciemne Cygaro"), do której najłatwiej trafić od pięknej, bogatej w jasne gwiazdy M39. Wyraźna, gruba czarna smuga, wypełniająca całe pole widzenia okularów 37x (1.8st). Na jej końcu świeci mgławica Kokon (IC 5146), której nie udało mi się dostrzec. Na zakończenie z przyjemnością spojrzałem na M42-43, Mgławicę "Płomień" oraz M35, której układ gwiazd po dłuższym wpatrywaniu przypominał mi... głowę i kapelusz Włóczykija, jednego z przyjaciół Muminka :-) Dwie godziny minęło szybko i przyjemnie. Czystego nieba! Paweł
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.