Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'NJP'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Quick Post
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Categories

  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Teleskop Service
  • Obserwatoria AllSky
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Found 30 results

  1. Jakiś czas temu miałem małą serię dotyczącą ciemnych pyłowych mgławic w Cefeuszu. Ponieważ z założenia nie planowałem bardzo długiego zbierania ograniczałem się do ok 2-2.5h na Lkę. Materiał był trudny. Docelowo chciałbym mieć łatwiej a to oznacza dużo materiału. Postanowiłem więc dać szanse i zebrać więcej materiału. Za cel wybrałem jedną z ciemnotek w molekularnego obłoku Byka LBN782. Nie robiłem wcześniej tego obiektu. Brak odniesienia. W sumie prawie 8h z czego prawie 5 na luminancje. I jest ciężko . Krótkie klatki pomimo teoretycznych rozważań mogą nie sprostać tak wymagającym obiektom; tak to na razie widzę. Potrzebuje zobaczyć czy wydłużenie klatek coś wnosi w CMOsowym świecie przy tak słabych obiektach. Jakoś nieba ma znaczenie naturalnie. FSQ/Asi1600mmcp NJP, unity gain L - 270x1min RGB - 30x2min każdy.
  2. Obiekt znany. Niecodziennie jak na astrofotografa odniosę się do poczynionych obserwacji bardziej niż do informacji obiekcie. W lornetce 10X56 widziałem wyraźnie ciemne mgławice które się ciągną ale samej mgławicy chyba nie - tam jest skupisko gwiazd i ciężko to potwierdzić widoczność w tej aperturze FSQ/Asi1600MMC-p 80,30,30,30 x 1min ug Po kliknięciu pełny kadr ... z ogonkiem ma się rozumieć
  3. Niezwykle urozmaicony obiektowo i kolorystycznie obszar nieba. Wyzwanie z naszych szerokości. Z uwagi na wysokość nad horyzontem i poniekąd porę kiedy góruje ten zespół obiektów nie jest popularny ale myślę tutaj o astrofotografii bo obserwacyjnie ciężko mi zgadywać. Nie mniej jednak tej wiosny wyskoczył w kilku odsłonach i dobrze. Ja poszedłem w kolor bo warto IC 2177 to tylko pewna cześć. Wspólnie z mgławicą NGC 2327 tworzy większą mgławicę nazywaną właśnie Mewa. NGC 2327 stanowi niejako jej głowę, a IC 2177 przypisuje się reszcie. Rozciąga się ona na przestrzeni około 250 lat świetlnych. W kadrze znało się także co najmniej kilka gromad otwartych, 7! obiektów z katalogu VdB, oraz wodorowe z Sh2. FSQ/STL11000 - LRGB - 3h <<<<<<Klik <<<<<<Klik
  4. No i uciekła. W tym roku chciałem zebrać lepszy materiał w Ha bo pierwsza sesja w styczniu/lutym była z miasta do Księżyca i przy nie ciekawej przejrzystości więc miejskie LP pewnie też robiło swoje. Praca bardziej jako RGB podbite Ha. NGC2246, nakładające się NGC2237,2238,2239 oraz ogólnie Sh2-275 Gromady NGC2252, Cr 97,104,106,107 Pełny kadr http://www.astromarcin.pl/images/nebulas/NGC2246/ngc2239_2015_2000.jpg FSQ/STL11k ~7h
  5. Powierzchniowo jest dość spora ale tylko cześć środkowa świeci przyzwoicie stąd po tym wszystkim stwierdzam że jest trudną galaktyką. Ba łatwiej chyba robiło mi się IC342 zresztą to właśnie tamta jest wymieniana gdy myślimy o Żyrafie, obecna bohaterka nie jest taka sławna. Materiał zacząłem zbierać 3 lata temu... Znajduje się w odległości ok. 8 milionów lat świetlnych i leży ( jak w tytule) w gwiazdozbiorze Żyrafy. Została odkryta 1 listopada 1788 roku przez Williama Herschela. NGC 2403 powstała w wyniku zderzenia galaktyk ( ba a co to zdradza) . Członek grupy galaktyk M81. C8N,ST2k ~8h Kliknięcie otwiera pełny kadr i rozdzielczość.
  6. NGC 7635 – mgławica emisyjna znajdująca się w konstelacji Kasjopei odkryta 3 listopada 1787 roku przez Williama Herschela. Materiał zebrany największą ogniskową jaką seryjnie fotografuje tzn newtonem 1000mm HRGB ~6h Kliknij w obrazek
  7. Długo czekałem na powrót do tego obiektu. Tak długo że nie odnalazłem na szybko poprzedniej wersji która robiłem chyba jeszcze canonem ! Te pyły Cefeusza przyciągają każdego miłośnika astrofotografii lubiącego wyzwania. Obszar zdecydowanie na szersze kadry chociaż sama NGC7023 jest w jakimś sensie atrakcyjna i w długiej ogniskowej W sumie zebrałem 7h materiału LRGB ale jak zawsze gdy już zasiadłem do obróbki chciałem mieć go 2 razy więcej na każdy kanał FSQ,ST8300,NJP
  8. NGC 6720 czyli pospolicie M57 – jedna z najbardziej znanych mgławic planetarnych. Leży w gwiazdozbiorze Lutni. Jest drugą, po Mgławicy Hantle (M27), odkrytą mgławicą planetarną. Odkrył ją w styczniu 1779 roku francuski astronom z Tuluzy Antoine Darquier de Pellepoix. Kilka dni po nim mgławicę niezależnie odkrył Charles Messier podczas poszukiwania komet. W jego katalogu znalazła się 31 stycznia 1779. Obecnie przyjmuje się, że M57 znajduje się w odległości około 2,3 tys. lat świetlnych (ok 700 parseków) od Ziemi i zbliża się z prędkością 19,2 km/s. Wymiary obserwowane mgławicy wynoszą około 1,4 na 1,0 minut kątowych, co odpowiada wymiarom rzeczywistym ok. 1,9 na 1,3 roku świetlnego. Znając aktualne wymiary obserwowane i szybkość ekspansji wiek mgławicy można oszacować na około 6-8 tysięcy lat. Prędkość ekspansji mgławicy szacuje się na 20-30 km/s. Projekt był wieloetapowy i rozpoczął się dość niewinnie o czym można poczytać w tym wątku: http://astropolis.pl/topic/45048-idzie-lato-ii/ Wersja finalna prezentowana poniżej została uzyskana jako kompendium doświadczenia zebranego we wszystkich sesjach i materiału z tych ostatnich. Początkowy strach że klatki są przepalone okazał się przesadzony Ostatecznie LRGB to L 10x10min, 10x5min, RGB 6x8min, 3x5min Wyciągnięta słaba otoczka w L która mnie tak zafascynowała wtedy okazała się świecić w kanale B słabo w G i w ogóle nic w R. Ciekawe. Intensywne światło ultrafioletowe od gorącej centralnej gwiazdy jonizuje gaz. Kolor niebieski w centrum jest zjonizowanym helem, zewnętrzną cześć środka na kolorowym zdjęciu, to ten jasnobłękitny, jest poświatą z wodoru i tlenu, i na końcu kolor czerwonawy pierścienia zewnętrznego to kombinacja azotu i siarki. Dochodzi jeszcze ten uwidoczniony zewnętrzny pas materii - czyżby znowu hel bo kolor niebieski (?) C8N, NJP, ST2k
  9. NGC 3628 galaktyka spiralna (typu Sb), znajdująca się w gwiazdozbiorze Lwa w odległości około 35 milionów lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 8 kwietnia 1784 roku Williama Herschela. NGC3628 ma około 100 000 lat świetlnych średnicy. Galaktyka ta należy do tripletu Lwa i chyba jest jej najbardziej rozpoznawalnym członkiem. Posiada słaby "ogon" i uważa się że jej dwie towarzyszki mogą być przyczyną jego istnienia. Jego długość to nawet 300tys l.św. C8N, ST2k, NJP http://astromarcin.pl/pages/ngc3628.html
  10. NGC5053 gromada kulista, znajdująca się w gwiazdozbiorze Warkocza Bereniki. Została odkryta 14 marca 1784 roku przez Williama Herschela. I to właściwie tyle bo nie podnieca: mała, słaba, gwiazdek niewiele. Prędzej wyzwanie dla obserwatorów. Trochę inaczej wypada gdy się zestawi z M53. W skali naszej galaktyki obie kuliste dzieli tylko przysłowiowa miedza C8N, NJP, ST2k Wygenerowano programem "where is m13"
  11. Po Crescencie w szerokim kadrze jako moją zapowiedź lata przedstawiam obwarzanka; powiedzmy że drugi akord zapowiedzi na forum. Jasne to jest takie że nie wiem. Sesja bladym świtem czyli z rana. Zrobiłem 5min - fotony się wylewają, biała plama tylko Zrobiłem 2min - fotony się wylewają ...a niebo coraz jaśniejsze Zrobiłem 1min - no dalej za jasne ! Kurcze nie ma czasu lecimy 30s i niech się dzieje co chce najwyżej wyrzucę 15x30s L ufffffff... Z pozdrowieniami dla wessela
  12. Gdy przymierzałem się do tego obszaru nieba wpadły mi w oko dwie zbliżone, blisko leżące galaktyki: M109 i NGC3953. Wybrałem tę ostatnią z uwagi na to że chyba mniej znana a poza tym wyczytałem że bardzo przypomina nasza galaktykę w wyglądzie i rozmiarach. M109 posłusznie poszła do kolejki NGC3953 to galaktyka spiralna znajduje się w Wielkiej Niedźwiedzicy w przybliżeniu w odległości 50-60 milionów lat świetlnych. Jest członkiem północnej grupy galaktyk w Wielkiej Niedźwiedzicy i ...przypomina M109, swą sąsiadkę. Odnotowano w niej dwie supernowe w 2001 i 2006 roku (SN 2001dp i SN 2006bp.). Szacuje się że NGC3953 jest nieco większa niż Droga Mleczna. Wymiary galaktyki wynoszą ok. 128 × 67 tys. lat świetlnych, co odpowiada 6,9 × 3,6 minut kątowych. Jasność obserwowana wynosi 9,8m Na razie mała zapowiedź w postaci kanału L. Muszę się przepiąć na inny obiekt z doskoku ale kolor już się procesuje na superkomputerach więc w tym tygodniu będzie wersja finalna. Sesja była udana z dodatkowego powodu: seeing pozwolił na bardzo dużo. C8N, NJP, ST2000 http://astromarcin.pl/pages/ngc3953.html Crop i resize z galktyką w centrum
  13. Gromada kulista w gwiazdozbiorze Warkocza Bereniki. Została odkryta 3 lutego 1775 roku przez Bodego, który opisał ją jako „dosyć jasną i okrągłą mgławicę”. Dwa lata później – 26 stycznia 1777 niezależnie odkryta i skatalogowana przez Messiera (wciąż mgławica). Dopiero William Herschel stwierdził, że M53 jest gromadą gwiazd, podobną do M10. M53 jest oddalona od Ziemi o około 58 tys. lat świetlnych i zbliża się z prędkością 112 km/s. Czyli też daleko jakby kto pytał. Średnica gromady wynosi około 220 lat świetlnych. Może to lekki falstart ale nie mam cierpliwości - docelowo potrzebuje lepszy kolor ale sami widzicie co się dzieje Informacje o sesji: http://astromarcin.pl/pages/M53.html C8N, NJP, ST2k
  14. Słynna galaktyka kantem z Warkocza Bereniki. Sesja z miasta dla zrobienia sobie smaczku i zachęty bo planuje pociągnąć temat jak pogoda się jeszcze przeprosi z nami C8N, ST2K, NJP
  15. NGC 5466 (inne oznaczenie GCL 27) – gromada kulista, znajdująca się w gwiazdozbiorze Wolarza. Została odkryta 17 maja 1784 roku przez Williama Herschela. Też dość odległa ale nie aż tak jak poprzednie. JA widać ta rozni sie od tych slawnych bo jest mniej skondensowana ( powiedzmy taka płaska) Postaram sie w nastepnym kroku doożyć delikatny kolor. Położona niedaleko M3 na niebie. Poniżej zaprezentowałem obie gromady M3 i NGC5466 w układzie naszej galaktyki C8N, NJP, L 12x8min, RGB 3x8min Obrazek wygenerowano programem "Where is M13"
  16. Tych satelitów galaktycznych to trochę mamy. Ten zasługuje na szacunek bo jest na 5 miejscu w odległości jeśli chodzi o obiekty z katalogu NGC/IC. Prymat w tej grupie widzie oczywiście niedawno prezentowany "międzygalaktyczny wędrownik". NGC6229 odkryta została 12 maja 1787 przez Williama Herschela i pierwotnie uważał ją za obiekt mgławicowy bazując na wzrokowej ocenie. Tak więc został on skatalogowany jako H IV.50. Ostatecznie została uznana za "bardzo ciasną gromadę" przez d'Arrest w połowie 19 wieku. W katalogu Dreyer'a NGC wymieniana jest już jako gromada kulista. Wracając do początku mojego opisu trudności które napotkali obserwatorzy są uzasadnione, gdyż patrzymy na obiekt odległy o... 100.000 lat świetlnych. Obiekt ma jasność 9.40 i często na fali popularności M13 i M92 bywa pomijany. C8N,ST2k,NJP - 3h LRGB Tu jest bardzo ciekawy rzut gromad w stosunku jej towarzyszek z Herkulesa M13, M92. Jak by to ładnie powiedzieć jest na wysokiej orbicie:) Żółta kropa to my Ziemianie.
  17. Przeglądając swoją historie na forum zauważyłem że jest pewna niepublikowana wersja M3. Do jej ponownej obróbki skusił mnie materiał zebrany ostatnio który pozwolił lepiej uwidocznić środek gromady. Nadrabiam więc zaległości - nowo powstała wersja poniżej. Wygląda na to że złapałem ponownie bakcyla gromad kulistych Gdzieś niestety zginęły mi darki z tamtego okresu więc używałem innych. To jest mój największy problem gdy powracam do zarchiwizowanego materiału. Warto dodawać klatki kalibracyjne albo je archiwizować oddzielnie. Gromada jest odległa ok 34tys l.sw. czyli prawie 9 razy bliżej niż niedawny "podróżnik międzygalaktyczny". C8N, ST2k, LRGB - ok 4h tak łącznie z tym z tego roku.
  18. Messier 106 (znany również jako NGC 4258) to galaktyka spiralna w konstelacji Psów Gończychi. Została odkryta przez Pierre Méchain'a w 1781. M106 położona jest w odległości około 22 do 25 milionów lat św od Ziemi. Jest to galakyka typu Seyfert II. Z powodu promieniowania rentgenowskiego i niezwykłych linii emisyjnych istnieje podejrzenie, że część galaktyki spada do supermasywnej czrnej dziury w centrum. Widoczna sąsiadka NGC 4217 może być powiązana z galaktyką Messier 106. To za wikipedią a ode mnie to porwałem się na nią bo w końcu chciałem mieć fajny dobry kolor w dobrych warunkach seeingowych zebrany w jednej sesji. Przy luminancji posiłkowałem się moim archiwum. NJP, C8N, ST2kXM L 4h RGB 1h każdy
  19. Ta gromada ma pecha i to chyba ze w względu na porę roku w jakiej najdogodniej ją naświetlać bo ciągle ja wykorzystuje to testów raczej niż porządnego naświetlenia. Musze jej to kiedyś wynagrodzić Ostatnio przechodzę pomału na off-axisa i korzystając z tych 2 nocy w ub tygodniu wycelowałem w nią. Materiał oczywiście należy wykorzystać, obrobić i zaprezentować aby potwierdzić wartość testów. Kolory się nie zmieniły, gwiazdy na miejscu więc chyba wszystko w porządku ze sprzętem i gromadą FSQ,ST8.3K LRGB 20,8,8,8 x 3min
  20. Ta gromada jest nieśmiało "przyczepiona" do Łabędzia ale sama leży w Lutni. To ostania w szeregu gromad kulistych nieba wiosennego naszych szerokości. Została odkryta 23 stycznia 1779 roku przez Charlesa Messiera, który opisał ją jako „mgławica bez gwiazd”. Jako gromadę gwiazd po raz pierwszy opisał ją William Herschel. M56 znajduje się w odległości ok. 32,9 tys. lat świetlnych od Ziemi i przybliża się z prędkością 145 km/s. Średnica gromady wynosi ok. 84 lat świetlnych. C8N (celestron), NJP, ST2k - 2h LRGB Po kliknięciu w obrazek pełny kadr. Ikonka na główna
  21. Starałem się zebrać sporo materiału - ponad 5h na samą L. Niestety ponad godzinka poszła w odstawkę bo za słaba jakość. Materiał z ubiegłego roku. Bardzo fajny obszar nieba tylko ogniskowej i pogody brakuje. NGC 3718 to galaktyka spiralna z poprzeczką (SBa/P), znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy w odległości około 52 milionów lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 12 kwietnia 1789 roku przez Williama Herschela. Obiekt wyzwanie ST2k, C8N, NJP LRGB ok 7h Po kliknięciu pełny kadr i rozdzielczość
  22. Wymagająca, stosunkowo słaba, mało atrakcyjna. Chyba nikt się na nią nie porywał do tej pory. Czy polska premiera, nie wiem, ale być może. Z chęcią zobaczę cos z podobnej ogniskowej dla porównania bo nie bardzo wiem co o nie myslec NGC 925 to galaktyka spiralna z poprzeczką (SBcd), znajdująca się w gwiazdozbiorze Trójkąta. Odkrył ją William Herschel. C8N,NJP
  23. NGC 672 (na dole) oraz IC 1727 (u góry) są wzajemnie oddziałującymi galaktykami odległymi jakieś 18 milionów lat świetlnych. Od siebie są rozdzielone tylko 88.000 lat świetlnych, niewiele więcej niż ich średnice. Nie będąc członkami Grupy Lokalnej galaktyk są na tyle blisko, aby można rozpoznawać niektóre z jaśniejszych skupisk gwiazd i pasma pyłu. Badając galaktyki w falach radiowych światła, astronomowie wykryli dużą "kroplę" gazu, które otaczają te galaktyki tak, że wydają się one w niej zanurzone. Położone w gwiazdozbiorze Trójkąta trochę na wschód od M33. Obserwatorzy na pewno mają tę parkę jako punkt obowiązkowy w jesiennych obserwacjach Celestron C8N, 2kxm - 6h http://www.astromarcin.pl/images/galaxies/NGC672/ngc672_2011_1600.jpg
  24. Galaktyka ta właściwie to ma pecha z naszego punktu widzenia. Położona blisko równika galaktycznego musi przebić się przez te wszystkie pyły aby jej światło dotarło do nas. Szacuje się że gdyby nie to byłaby jedną z jaśniejszych galaktyk będąc jednym z bardziej znanych obiektów. Długo czekała na swoje odkrycie bo to dopiero w 1895 roku niejaki pan William Frederick Denning ogłosił jej istnienie. Znajduje się w odległości około 6,5 miliona lat świetlnych od Ziemi. Ten obiekt to zawsze wyzwanie dla amatorów astrofotografii. C8N, 2KXM http://www.astromarcin.pl/images/galaxies/IC342/ic342_2010_1440.jpg
  25. To jeden z niewielu rodzynków jakimi są galaktyki kantem. Tych dużych jest naprawdę niewiele. Oto jedna z nich. Wygląda trochę jak drzazga stąd jedna z nazw jaka do niej przyległa " Galaktyka Drzazga". Odkryta przez Williama Hershel'a. Oddalona ok 50mln lat od nas. Należy do grupy NGC5866. Szczegół odkrywa dopiero w największych zestawach astrofotograficznych z ogniskowymi liczonymi w metrach. LRGB 5h Pełny kadr i rozdzielczość http://www.astromarcin.pl/images/galaxies/NGC5907/ngc5907_2011_1600.jpg
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.