Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'asteroidy'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Quick Post
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Categories

  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Teleskop Service
  • Obserwatoria AllSky
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Found 7 results

  1. Oumuamua to po hawajsku przybysz, posłaniec z daleka. Nazwa wzięła się stąd, że właśnie na Hawajach 19 października b.r. za pomocą teleskopu 1.8m pracującego w ramach projektu Pan-STARRS (Panoramic Survey Telescope and Rapid Response System) odkryto pierwszy w historii obiekt międzygwiazdowy (interstellar object), który zawitał w pobliskie Ziemi rejony. Zauważono go w odległości 0,2 j.a. w momencie, gdy oddalał się już od Słońca, 40 dni po przejściu peryhelium. I może nie było by to nic nadzwyczajnego, w końcu setki komet odwiedzają Układ Słoneczny, jednakże po dokładniejszym zbadaniu obiektu okazał się on nie kometą tylko asteroidą. Badanie fotometryczne i spektroskopowe dokonane przez teleskopy VLT w Chile i Hale na Mount Palomar wykazały, że jest to skała w kształcie cygara o dł. 180 m i średnicy 30 m. O międzygwiezdnym pochodzeniu przybysza świadczą obserwacje pozycyjne które dostarczyły danych do obliczenia trajektorii ruchu. Okazało się, że ta asteroida w momencie wejścia do Układu Słonecznego (przyjęto odległość 200 j.a.) poruszała się z prędkością pond 26 km/s podczas, gdy asteroidy odwiedzające nas z Obłoku Oorta poruszają się znacznie wolniej (2-4 km/s). Z faktu, że tego typu obiekt został odkryty możemy wyciągnąć wnioski, że takich obiektów jest w naszej galaktyce wiele. Możemy też przypuszczać, że obiekty takie przez setki milionów, czy też miliardy lat odwiedzają różne rejony galaktyki. Czasami może dojść do zderzeń więc nie możemy wykluczyć, że stanowią narzędzia do przenoszenia różnych form życia (DNA) pomiędzy układami planetarnymi.
  2. Czy wiecie, że oprócz gazowych gigantów także inne ciała Układu Słonecznego posiadają pierścienie? Odkryto je dotychczas wokół dwóch planetoid: (10199) Chariklo i (2060) Chiron. Najnowsze odkrycie, opublikowane w Nature kilka godzin temu mówi o pierścieniu wokół planety karłowatej (136108) Haumea. Haumea to jedena z czterech znanych transneptunowych planet karłowatych o wydłużonym kształcie i krótkim okresie obrotu wokół osi. W odróżnieniu od innych planet karłowatych jej rozmiar, kształ, albedo i gęstość nie są dobrze poznane. W swojej pracy autorzy opisują obserwacje zakrycia gwiazdy przez Haumeę dokonane z wielu ziemskich obserwatoriów 21 stycznia 2017 roku. Obserwowane tzw. wtórne zakrycia pasują do modelu, w którym planetę karłowatą otacza pierścień o przeźroczystości 50%, szeroki na 70 km i o promieniu 2287 km. Pierścień znajduje się w płaszczyźnie równika Haumei i orbity jednego z jej dwóch znanych satelitów (Hi'iaka; drugi to Namaka). Średnica pierścienia plasuje go blisko rezonansu 3:1 z okresem obrotu planetki, co oznacza, że trzy obroty wokół osi odpowiadają jednemu obiegowi cząstek z pierścienia. Analiza zakrycia dostarczyła informacji o widocznej z Ziemi projekcji kształtu głównego obiektu - 1704 na 1138 km. Łącząc te dane z krzywą zmian jasności wywołaną obrotem wokół osi uzyskano trójwymiarową orientację Haumei i jej trójosiowy kształt, który jest niespójny z modelem jednorodnego ciała w równowadze hydrostatycznej. Największa oś Haumei ma co najmniej 2322 km, więcej niż dotychczas sądzono, określajac tym samym górną granicę jej gęstości na 1885 kg/m3 i albedo geometryczne na 0.51 - mniej niż wcześniejsze szacunki. Parametry te - zgodnie z oczekiwaniami - bliższe są parametrom Pluton bardziej, niż dotychczas sądzono. Podczas zakrycia nie wykryto atmosfery zdominowanej przez azot lub metan. W badaniach brał udział zespół badawczy dr Anny Marciniak w składzie: dr Przemysław Bartczak, dr Toni Santana-Ros, mgr Magda Butkiewicz-Bąk i mgr Grzegorz Dudziński z Obserwatorium Astronomicznego UAM w Poznaniu. Powyższy tekst powstał w oparciu o https://www.nature.com/nature/journal/v550/n7675/full/nature24051.html . Dodatkowe informacje: http://www.astro.amu.edu.pl/pl/haumea-pierwsza-planeta-karlowata-z-pierscieniem/ https://www.universetoday.com/137444/dwarf-planet-haumea-ring/ Na ilustracji porównanie rozmiarów Huamei i Księżyca. Obraz Huemei i jej pierścienia jest wizją arytsty, ale skala rozmiarów jest zachowana (kompilacja własna na podstawie Instituto de Astrofísica de Andalucía, Wikipedia).
  3. 30 czerwca po raz pierwszy z namaszczeniem ONZ będziemy obchodzili Dzień Planetoid. Idea narodziła się kilka lat wcześniej podczas imprezy, na której światowa śmietanka naukowa i artystyczna bawiła się na Teneryfie w ramach Festiwalu Starmus. Temat zagrożenia ze strony obiektów bliskich Ziemi (NEO) jest moim zdaniem niedoceniany. 17m kamyk, który eksplodował nad Czelabińskiem wyzwolił energię 40 bomb atomowych z Hiroszimy. Gdyby wpadł do atmosfery pod innym kątem zmiótłby całe miasto. Żyjemy w fałszywym poczuciu bezpieczeństwa, planujemy podróże międzygwiezdne, zaglądamy do początków i ku krańcom Wszechświata, odbieramy fale grawitacyjne, ale cała nasza przeszłość i przyszłość może zniknąć w ciągu kilku godzin, jeśli nie zauważymy na czas zmierzającej ku nam planetoidy. Jest to o tyle niedorzeczne, że technologicznie stać nas już na obronę. O ile nie poradzimy sobie z wybuchem bliskiej supernowej, czy jakąś inną wielkoskalową katastrofą kosmiczną, to wiemy już przecież jak wykrywać niebezpieczne obiekty i mamy pomysły (realne!) jak się przed nimi bronić. Asteroid Day to inicjatywa - ruch społeczny, który stawia sobie za cel upowszechnianie wiedzy o zagrożeniach ze strony "kosmicznych pocisków" oraz sposobach obrony przed nimi, a przez to nakłanianie do większych wysiłków w celu rozpoznawania i przeciwdziałania zagrożeniom. Wydarzenia związane z Asteroid Day planowane są na przełomie czerwca i lipca w wielu miejscach na świecie. 30 czerwca wielogodzinny program live (z łączeniem się na żywo z poszczególnymi krajami) zapowiedziała telewizja Discovery Channel. Wiem także, że w kilku miastach Polski odbędą się okolicznościowe imprezy - Warszawa, Poznań... Zachęcam do włączania się do nich i proponowania własnych - od małych lokalnych pokazów nieba, pogadanek w szkole (ostatnie dni roku szkolnego to dla wielu już tzw. "luzy"), koncertów, konkursów, zabaw plastycznych dla najmłodszych, po duże imprezy typu sympozja popularnonaukowe. Tematykę zagrożeń ze strony NEO można też włączać do innych zaplanowanych imprez. Pomysłów może być mnóstwo . Ze strony Asteroid Day można liczyć na pomoc w nagłośnieniu imprezy. Więcej na: http://asteroidday.pl i https://www.facebook.com/Asteroid-Day-Polska-1365430890208794/. Pzdr, Gajowy
  4. NEO - Near Earth Objects, obiekty mogące zbliżyć się do orbity Ziemi na odległość mniejszą niż najbliższa planeta (Wenus). W praktyce zalicza się tu obiekty o peryhelium < 1.3 AU. Mogą to być zarówno planetoidy (NEAsteroids) jak i komety (NEComets). Obecnie znamy ponad 15 tys. takich obiektów. Codziennie odkrywa się kilka nowych - zdecydowaną większość dosłownie na kilka dni przed maksymalnym zbliżeniem do Ziemi. Niektóre z NEO mogą wchodzić na trasy kolizyjne z Ziemią. Jeśli są wystarczająco duże mogą stanowić potencjalne zagrożenie dla naszej planety. Planetoidy o jasności absolutnej mniejszej lub równej 22 magnitudo (co odpowiada średnicy co najmniej 100m), mogące zbliżyć się do Ziemi na odległość mniejszą niż 0.05 AU są określane mianem PHA (Potentially Hazardous Asteroids) - to na badania tych obiektów płynie obecnie najszerszy strumień pieniędzy. Znanych jest ok. 1800 takich obiektów. Większość NEO podczas przelotu w pobliżu Ziemi rejestrowana jest jako słabe obiekty 18 i więcej magnitudo. Najczęściej mniej niż 10 ma jasność poniżej 16 magnitudo, a zupełnie wyjątkowo są to obiekty 13 mag i jaśniejsze. Dodając do tego spory ruch własny, dochodzący do minuty kątowej na sekundę czasu, można stwierdzić, że obserwacje NEO wymagają odpowiedniego przygotowania. Emocje z tym związane, przynajmniej w moim wypadku, wynagradzają jednak włożony trud . To tyle tytułem wstępu. Zakładam ten wątek dla różnych ciekawostek związanych z NEO. Poniżej filmik z rzadkiego zjawiska zaćmienia NEO - obiektu 2017 BS32 (by Leonid Elenin): 2017 BS32 to skała o rozmiarze ok. 11-19 m, zaobserwowana po raz pierwszy 1 lutego 2017, 10:32 UT jako obiekt 19.1 mag, moment maksymalnego zbliżenia: 2 lutego 2017, 20:25 UT, jasność: 14.5 mag. Pzdr, Gajowy
  5. NEO - Near Earth Objects, czyli asteroidy i komety które zbliżyły się bądź w przyszłości zbliżą się do Ziemi. Pojawią się tu informacje o takich obiektach, czy zagrażają Ziemi i czy da się je obserwować podczas zbliżeń. Napiszę jak tworzyć mapki do obserwacji bardzo zbliżających się NEO bo nie robi się tego jak dla ,,zwykłych'' asteroid/komet lecz generuje się dynamicznie zmienne trasy na niebie (wyjaśnię to w oddzielnym poście). Zachęcam Was również do pisania postów także postów typu pytań, postaram się odpowiedźieć na nie. Pozdrawiam!
  6. 23 października 2013 r. obserwatorium (703) Catalina Sky Survey odkryło obiekt oznaczony wstępnie jako UU07A8A (na NEOCP). Dość długo pozostawał na tej stronie, prawdopodobnie oczekiwano pojawienia się komy bo orbita obiektu jest typową orbitą kometarną. Komy nie dostrzeżono i obiekt pojawił się na Recent MPEC jako asteroida 2013 UQ4 MPEC 2013-U54 : 2013 UQ4 http://www.minorplanetcenter.net/mpec/K13/K13U54.html o orbicie Orbital elements:2013 UQ4 Earth MOID = 0.0895 AUEpoch 2013 Nov. 4.0 TT = JDT 2456600.5 MPCM 357.67013 (2000.0) P Qn 0.00937550 Peri. 24.94956 +0.42846805 -0.81621309a 22.2744217 Node 317.11983 -0.89472196 -0.44310213e 0.9524107 Incl. 145.28003 -0.12604660 +0.37075153P 105.13 H 12.8 G 0.15 U 7 Find Orbit wyliczyłem podobną orbitę: Perihelion 2014 Jul 10.196027 TT = 4:42:16 (JD 2456848.696027) Epoch 2013 Oct 26.0 TT = JDT 2456591.5 Earth MOID: 0.0623 Ju: 0.9881 M 356.587178 Sa: 0.4576 Find_Orb n 0.013269340 Peri. 26.949270 a 17.66999771 Node 317.434410 e 0.94206071 Incl. 145.327274 P 74.28 H 13.0 G 0.15 q 1.023786994 Q 34.31620844 37 of 42 observations 2013 Oct. 23-26; mean residual 0".268. Peryhelium 10 lipca 2014 r. (1.02 AU) a dzień później, 11 lipca maksymalne zbliżenie do Ziemi (na odl. 0.29 AU) Podczas peryhelium jak i zbliżenia asteroida/kometa będzie doskonale widoczna z płn. półkuli Ziemi (deklinacja +71°) Jako asteroida osiągnie ok. +13 mag. , jako kometa nie wiadomo. Przeszkodą będzie Księżyc (pełnia 12 lipca). Wspominam o tym obiekcie (myślę że to kometa, może już wygasła) gdyż zbliżenia na 0.3 AU obiektów z taką orbitą było niewiele. Nowe obserwacje pozwolą zdefiniować czy mamy do czynienia z kometą czy asteroidą http://www.minorplanetcenter.net/db_search/show_object?utf8=%E2%9C%93&object_id=K13U04Q
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.