Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'atik460'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Quick Post
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Categories

  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Teleskop Service
  • Obserwatoria AllSky
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Found 24 results

  1. Galaktyka spiralna o jasności 8,7m typu Sa leżąca w południowej części gwiazdozbioru Panny tuż przy granicy z Krukiem. Obiekt ma wielkie jasne jądro, mało rozwinięte ramiona spiralne i jest częściowo przesłonięty pasem (torusem) nieświecącej materii, składającym się głównie z pyłu i zimnego gazu wodorowego. Jej pierścień ma średnicę 60 tys. lat świetlnych. M104 zawiera wiele gromad kulistych, które tworzą wokół niej sferyczne halo. Sombrero znajduje się w odległości około 30 milionów lat świetlnych. Nie jest pewne, czy należy do jakiejś grupy lub gromady galaktyk. LRGB 28:24:24:24 w klatkach po 60 i 180s bo bardzo wiało, wszystko bin2 AP900, Newton 254/1400, Atik 460 @ -15C Wola Władysławowska, 7-15 kwietnia 2018
  2. mgławica refleksyjna w Łabędziu, zafascynowało mnie zestawienie kolorów tego obiektu i wodorowego otoczenia, jednak do pełnego wydobycia tego kontrastu zabrakło 2-3 godzin naświetlania, przydałaby się tez luminancja Ha(HaR)GB 240:60:70:90 Ha@10min, RGB@6min AP900, FSQ, Atik460, Wola Władysławowska/Warszawa sierpień-październik 2018 wstawiam dwie wersje - AdobeRGB i sRGB wszędzie piszą, że do Internetu konwertuje się na sRGB a do druku lepsze jest AdobeRGB bo ma większą przestrzeń kolorów chcę zobaczyć jak wyświetli to Forum sRGB Adobe
  3. do tego zdjęcia wykorzystałem materiał z maja tego roku i kilkanaście klatek sprzed 2 lat, potrzeba jeszcze pewnie z 2 godzin z dobrym seeingiem żeby lepiej złapać szczegóły NGC 5985 LRGB 120:80:80:92 AP900, Newton 10" f/5,5, Atik 460 Wola Władysławowska, maj 2018, maj 2016
  4. popularny, wiosenny Wiatrak w Wielkiej Niedźwiedzicy zaległa, bo czekała na obróbkę od początku maja, w tym roku uparłem się żeby popalić ją trochę dłużej, i tak: luminancja 37 x 6 min bin1 R 25 x 3 min, G 21 x 3 min, B 30 x 3 min bin2 LRGB 222:75:63:90 czasy takie - bo sporo klatek odpadło, jednak generalnie staram się naświetlać niebieski o 20-30% dłużej niż R i G było też parę klatek Ha ale nie wnosiły nic specjalnego do sygnału AP900, Newton 10" f/5,5, Atik 460 @ -10C Wola Władysławowska, 4-7 maja 2018 poprawiona wersja
  5. IC 5067 czyli fragment IC 5070 w Łabędziu, bogaty w obiekty Herbiga-Haro. Tutaj interesujące studium na ten temat: https://astrodrudis.com/ic-5070-ic-5067-the-pelican-nebula/ Ha(HaRGB) Ha 150 RGB 39:45:72 bin2 AP900, Newton 10” f/5,5, Atik 460 @ -10C Wola Władysławowska, 6-14 maja 2018
  6. sześć galaktyk w Głowie Węża, układ został odkryty w 1951 roku przez Carla Seyferta przy zastosowaniu długoczasowej fotografii w Obserwatorium Barnarda. W momencie odkrycia była to najbardziej zwarta grupa galaktyk. Sekstet zajmuje obszar 2'x1'. Wszystkie składniki z wyjątkiem galaktyki D są ze sobą związane grawitacyjnie. dokładniejszy opis za Wikipedią: Sekstet Seyferta znajduje się w odległości 190 milionów lat świetlnych od Ziemi. Grupa ta zawiera cztery zniekształcone oddziaływaniami grawitacyjnymi galaktyki spiralne zajmujące obszar mniejszy niż Droga Mleczna oraz leżącą przypadkowo w tle, widzianą z góry galaktykę spiralną i zniekształconą chmurę gwiazd. Ostatecznie połączone ze sobą galaktyki utworzą jedną olbrzymią galaktykę eliptyczną. Każda z galaktyk grupy ma średnicę około 35 tysięcy lat świetlnych. Znajdująca się w centrum grupy i widoczna prawie w płaszczyźnie dysku galaktyka spiralna pozostaje stosunkowo niezaburzona, choć jest członkiem oddziałującej grupy. Większość jej gwiazd pozostaje w jej wnętrzu. Trzy galaktyki noszą wyraźne ślady silnego wzajemnego oddziaływania. Ich zaburzone kształty sugerują, że są poddawane niszczącemu ich wewnętrzną strukturę wpływowi grawitacji. Widoczne wokół nich halo wskazuje, że z tych galaktyk pod wpływem siły przyciągania są wyrywane gwiazdy. Galaktyka widoczna na dole zdjęcia ma długi, ciągnący się 35 tysięcy lat świetlnych warkocz gwiazd. Prawdopodobnie został on wyrwany z galaktyki około 500 milionów lat temu. Spiralna galaktyka tła znajduje się prawie pięć razy dalej niż reszta grupy i nie jest powiązana z nią grawitacyjnie. Chmura gwiazd powstała pod wpływem sił pływowych oddziałujących na siebie galaktyk. W Sekstecie Seyferta, w odróżnieniu od innych układów oddziałujących na siebie galaktyk, nie zauważono charakterystycznych regionów pełnych młodych niebieskich gwiazd. Powstawanie takich regionów jest charakterystycznym elementem oddziaływań pomiędzy galaktykami. Brak obszarów formowania się gwiazd sugeruje istnienie jakiejś różnicy pomiędzy Sekstetem Seyferta a podobnymi systemami. Może ona polegać na tym, że widzimy sam początek oddziaływania grupy galaktyk i obszary formowania gwiazd nie zdążyły jeszcze powstać. luminancja 12x6min bin1 AP900, Newton 10", Atik 460 @ -15C Wola Władysławowska, 7-8 maja 2018
  7. wybudzenie sprzętu z zimowego snu i strzał w Wielką Niedźwiedzicę jasność tego obiektu to 11,6m a wymiary kątowe 8' x 3', w lewym górnym rogu mamy NGC3729 o jasności 12m, poniżej widoczna grupa Hickson 56 LRGB 172:45:45:45 Luminancja 8x5m + 22x6m bin1 RGB 15x3m bin2 AP900, Newton 254/1400, Atik 460m, Wola Władysławowska, kwiecień 2018
  8. jest zaledwie kilka nocy w roku kiedy Omega, wznosząca się u mnie na maksimum 22 stopnie, nadaje się do fotografowania. W tym roku wreszcie udało się uzbierać sensowną liczbę klatek choć przy ogniskowej 140 cm naprawdę było ciężko o obiekcie za Wikipedią: Mgławica Omega (również Messier 17 lub NGC 6618) – obszar H II w gwiazdozbiorze Strzelca znajdujący się w ramieniu Strzelca Drogi Mlecznej, tuż przy granicy Strzelca z Tarczą i Wężem, w odległości 5 do 6 tys. lat świetlnych od Ziemi. Mgławicę tę odkrył szwajcarski astronom Jean Philippe de Chéseaux w 1745 roku. Nazwę wprowadził John Herschel, któremu kształt mgławicy przypominał dużą literę grecką omega. Można też spotkać się z nazwami Podkowa lub Lecący Łabędź. Gaz w mgławicy jest pobudzany do świecenia przez gorącą gwiazdę jasności 11,0m i typu widmowego A05e. Mgławica ma na niebie rozmiary 46' × 37'. Mimo niewielkich rozmiarów kątowych, dzięki jasności 6,0m Omega może być dostrzeżona nawet przez lornetkę. Jej masę ocenia się na około 800 mas Słońca. Omega jest źródłem fal radiowych. HaRGB 130:40:50:80 Ha @ 10 min, RGB @ 5min Ha Warszawa, 5-6/06/2016 RGB Wola Władysławowska, 18-19/06/2017 AP900, Newton 254/1400, Atik 460
  9. M16 - gromada i mgławica emisyjna w Ogonie Węża. Oba obiekty są ze sobą powiązane, nazwa Mgławica Orzeł zwyczajowo dotyczy ich obu. M16 znajduje się w odległości 7 tysięcy l.ś. od Ziemi. Średnica kątowa mgławicy to 7 minut. Jasność 6,4m. Rzeczywista średnica gromady to 15 lat świetlnych, a cała mgławica ma rozmiary 70 × 55 l.ś. Ha:R:G:B 125:50:50:60 @ 5min klatka AP900, Newton 254/1400, Atik 460 Wola Władysławowska, 19-20/06/2017
  10. fotka wykonana z myślą o Bellatrix i jej zamiłowaniu do gwiazd info z Wikipedii: Albireo (beta Cygni, β Cyg) – gwiazda potrójna, jedna z jaśniejszych w gwiazdozbiorze Łabędzia (wielkość gwiazdowa dla całego układu: 3,05m). Gwiazda ta jest odległa od Słońca o ok. 385 lat świetlnych. Wielkość absolutna dla całego systemu wynosi -2,31m. W skład tego systemu wchodzą: beta Cygni A – chłodny, pomarańczowy jasny olbrzym i karzeł (krążące zbyt blisko siebie, by rozdzielić je nawet przy pomocy dużego teleskopu) oraz beta Cygni B – gorący, niebieski karzeł. Niebieski karzeł jest oddalony od obiegającej się pary o 34,4". Główny składnik beta Cygni A jest gwiazdą posiadającą wielkość gwiazdową 3,3m, należy do typu widmowego K3 II. Temperatura powierzchni tego jasnego olbrzyma wynosi ok. 4300 K. Masa gwiazdy to 5 mas Słońca, świeci ona 950 razy jaśniej od niego[2], średnica jej wynosi ok. 77,8 mln km. Jego towarzysz to karzeł typu widmowego B9, o jasności 5,5m i temperaturze powierzchni szacowanej na 11 000 K. Świeci on 100 razy jaśniej od Słońca i jest od niego 3,2 raza masywniejszy. Te dwie gwiazdy obiegają środek masy układu po mocno wydłużonej orbicie w ciągu prawie 100 lat, w średniej odległości ok. 40 au od siebie. Beta Cygni B jest gwiazdą posiadającą wielkość gwiazdową 5,1m. Należy do typu widmowego B8 V. Temperatura powierzchni tego karła wynosi ok. 12 100 K. Masa gwiazdy to 3,3 masy Słońca, świeci ona 190 razy jaśniej od niego, jej średnica zaś wynosi ok. 4,3 mln km. LRGB 30s:30s:30s:30s @ 3 sekundy Wola Władysławowska, 17/07/2017 AP900, Newton 254/1400, Atik 460
  11. NGC 6503 - spiralna galaktyka w Smoku znajdująca się w odległości 17 mln l.ś. jasność obserwowana 10,2m, wielkość - 30 000 l.ś. ten obiekt kiedyś już fotografowałem Newtonem 250/1000 jednak wtedy nie udało się zebrać odpowiedniego koloru, a teraz jak widać - tak ! maleństwo to straszne - wielkość kątowa 7'x2,5' sesja 27-28/05 w Woli Władysławowskiej, obok Grzędziel też palił galaktyki i też w Smoku LRGB 50:50:50:50 @ 5min Newton 254/1400, AP900, Atik 460
  12. zawieruszyła mi się gdzieś na dysku ta wiosenna kulka fotka jeszcze z kwietnia, robiona jako suplement głównej sesji żeby zdążyć przed świtem obiekt o dużym kontraście, wydobycie środka powoduje relatywne wygaszenie 'boczków' gromady na jej peryferiach LRGB 16:16:16:16 w klatkach po 2 min Newton 254/1400, AP900, Atik 460 @ -15C, Wola Władysławowska, 2/04/2017
  13. na tę sesję miałem obiekt na Newtona ale miało wiać więc na wszelki wypadek wziąłem też FSQ i ostatecznie użyłem właśnie Taka bardzo rzadko podpinam do niego Atika z małą matrycą, jednak do tego obiektu ta konfiguracja wydaje się całkiem sensowna LRGB 60:60:60:60 @ 10 min Wola Władysławowska, 27-28/03/2017, nie było czasu obrobić wcześniej gdybym robił drugi raz - skróciłbym klatki do 5-6 min tidala nawet nie próbowałem wyciągać bo 50km od Warszawy to nie ten poziom nieba
  14. sesja z ostatniego czwartku na piątek, bardzo trudna ze względu na warunki pogodowe, minus 8 (!) stopni przy gruncie w końcu kwietnia na Mazowszu to jednak ewenement, cała tuba pokryta była szronem, na szczęście lustra pozostały do końca czyste, gwałtowne ochładzanie się LG miało wpływ na kształt gwiazd Czarne Oko to spiralna galaktyka w Warkoczu Bereniki o jasności 9,3m i rozmiarach kątowych 10'x5', w odległości 17 Mly, rzeczywiste rozmiary 51 × 29 tys. ly za Wikipedią: M64 należy do galaktyk Seyferta. Zawiera wielkie ilości pyłu, częściowo przesłaniającego jasne jądro galaktyki. Badania wykazały, że obszar w centrum galaktyki o promieniu około 3000 lat świetlnych obraca się w przeciwnym kierunku niż reszta dysku galaktycznego. Ten nietypowy ruch wewnątrz M64 jest spowodowany najprawdopodobniej zderzeniem z małą galaktyką. tu jest fotka referencyjna LRGB 80:64:64:72 @ 8 min AP900, Newton 254/1400, Atik 460 @ -25C Wola Władysławowska, 20-21/04/2017
  15. Wikipedia: NGC 891 (również PGC 9031 lub UGC 1831) – galaktyka spiralna (Sb), znajdująca się w gwiazdozbiorze Andromedy w odległości około 30 milionów lat świetlnych. Galaktyka ta ma średnicę około 100 tysięcy lat świetlnych NGC 891 jest oglądana niemal dokładnie wzdłuż swojej krawędzi. Ma ona płaski, cienki dysk galaktyczny z wyraźnie zaznaczonym jądrem ponad i poniżej obszarów ciemnego pyłu. Widoczne są w niej również młode gromady niebieskich gwiazd oraz charakterystyczne obszary, w których formują się nowe gwiazdy. Wzdłuż krawędzi NGC 891 widoczne są włókna pyłu, rozciągające się na setki lat świetlnych. Pyły te mogą być związane z wybuchami supernowych lub też intensywną aktywnością powstawania nowych gwiazd LRGB 100:70:70:90 @10min Wola Władysławowska 6-7/09/2016 AP900, Newton 254/1400, Atik 460, trochę chmur Pełna klatka crop
  16. główka skrzypiec - taką zwyczajową nazwę tego obiektu znalazłem w sieci Opis z Wiki: NGC 772 (również PGC 7525 lub UGC 1466) – galaktyka spiralna (Sb), bez poprzeczki, znajdująca się w gwiazdozbiorze Barana w odległości około 111 milionów lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 29 listopada 1785 roku przez Williama Herschela. Galaktyka ta ma około 240 000 lat świetlnych średnicy[3]. NGC 772 jest w trakcie kolizji z sąsiednią, znacznie mniejszą galaktyką eliptyczną NGC 770. Ta para oddziałujących ze sobą grawitacyjnie galaktyk została skatalogowana jako Arp 78 w Atlasie Osobliwych Galaktyk. Dwie kolejne małe galaktyki, położone w odległości około 1,3 miliona lat świetlnych (400 kiloparseków) od NGC 772 również są związane fizycznie z tym układem Wcześniej fotografował ten obiekt m.in. Paweł Turek: NGC_772 LRGB 90:60:60:70 Wola Władysławowska 7-8/09/2016 AP900, Newton 254/1400, Atik 460, cirrus fibratus crop
  17. mało jakoś ostatnio galaktyk na Forum więc poprawiam statystykę wreszcie mam M 74, na którą od dawna polowałem... obiekt, który sprawił mi dużą trudność w obróbce, stosunkowo ciemny, próby ustrzelenia z miasta zupełnie nieudane, przypomina mi M 101 tło mocno obniżone przez paskudny szum, który częściowo był wynikiem bin2, po tej sesji ostatecznie rezygnuję z binowania w Atiku 460 Wiki: Messier 74 (znana także jako M74, NGC 628 lub PGC 5974) – galaktyka spiralna w gwiazdozbiorze Ryb. W galaktyce znajdują się dwa dobrze widoczne ramiona spiralne. Niska jasność galaktyki powoduje, że jest to jeden z najtrudniejszych do obserwacji obiektów z katalogu Messiera dla astronomów-amatorów, jednakże stosunkowo duża szerokość kątowa galaktyki oraz możliwość obserwacji całej tarczy galaktyki sprawia, że jest ona idealnym obiektem dla profesjonalistów do badania struktury ramion spiralnych. Galaktyka ta znajduje się niedaleko na północno-zachodni zachód od gwiazdy η Psc. LRGB 170:80:110:90 @ 10min AP900, Newton 254/1400, Atik 460 Wola Władysławowska, 31/08-2/09/2016 ta sesja była pod pewnymi względami szczególna, co widać poniżej i stąd tak dużo kanału zielonego a na koniec crop
  18. grupa pięciu galaktyk w Pegazie, z których cztery słabsze nie są związane z głównym, najjaśniejszym składnikiem NGC 7320. Jest jeszcze szósta galaktyka NGC 7320C o jasności 16,9m powiązana z czterema galaktykami Kwintetu Wrzucam też crop na którym widać, że nieco rozjechały mi się gwiazdki, bez wchodzenia w szczegóły tej trudnej sesji - jest to efekt trudnych warunków atmosferycznych LRGB 80:50:50:50 @ 10min bin2 AP900, Newton 254/1400, Atik 460 Wola Władysławowska 30-31/08/2016
  19. po prostu mgławica Kokon LRGB 100:60:70:90 w klatkach po 10 minut AP900, Newton 10" ogniskowa 140 cm, Atik 460, Wola Władysławowska, sierpień 2016 jeśli dobrze odczytuję FWHM = około 2,5
  20. znany i lubiany fragment mgławicy IC1396 w Cefeuszu, Ha paliłem z miasta w czerwcu, RGB 7-8 sierpnia z Woli Władysławowskiej HaRGB 300:60:60:80 w klatkach po 10 minut AP900, Atik 460, Newton TS 10" @ f/5,5 pozdrawiam
  21. grupa galaktyk w Perseuszu, zawiera ponad 1000 składników, głównie duże galaktyki eliptyczne i soczewkowate oraz spiralne, na obszarze 10 stopni kwadratowych zidentyfikowano ponad 600 galaktyk, z których 7 jest jaśniejszych od 14m LRGB 80:30:30:30 w klatkach po 10min AP 900, GSO RC 8” C, Atik 460m @ -20C Łózki, 8-9 października 2015
  22. fragment Irysa z długiej ogniskowej, 1300 lat świetlnych od nas, rozmiar mgławicy - 6 lat świetlnych GSO RC daje odbicia, których nie usuwałem więc estetom polecam skupienie się na najjaśniejszej cześci obiektu LRGB 60:50:50:50 AP 900, GSO RC 8" C, Atik 460m @ -20C Łózki, 9-10 października 2015
  23. zupełnie nie planowane zdjęcie zrobione nad ranem 9 października na koniec innej sesji, stąd tak mało materiału... RGB 9:9:9 AP 900, RC GSO 8" C, Atik 460m @ -20C ogniskowa 1,6m pozdrawiam
  24. bardzo wiało mi podczas zbierania tego materiału, AP stał niewzruszony, PHD ledwo się wyrabiał co widać po gwiazdach i szczególe luminancja 20x5min RGB 7x5min na kanał wszystko bin2 AP900, Atik 460, GSO RC 8" C Łózki, 23-24/04/2015
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.