Skocz do zawartości

Znajdź zawartość

Wyświetlanie wyników dla tagów 'ekspansja' .



Więcej opcji wyszukiwania

  • Wyszukaj za pomocą tagów

    Wpisz tagi, oddzielając je przecinkami.
  • Wyszukaj przy użyciu nazwy użytkownika

Typ zawartości


Forum

  • Astronomia i kosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomia teoretyczna
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Kosmonautyka
  • Obrazowanie kosmosu
    • Dyskusje o astrofotografii
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • ATM, DIY, Arduino
    • Obserwatoria i planetaria
    • Giełda i sklepy astronomiczne
  • Inne
    • Społeczność AP (Rozmowy o wszystkim)
    • Książki i aplikacje
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów POMOCE
  • Klub Lunarystów O wszystkim
  • Klub Planeciarzy Forum
  • Klub Astro-Artystów Znalezione w sieci
  • Celestia Układ Słoneczny
  • Celestia Sprzęt
  • Celestia Katalog Messiera
  • Celestia Sprawy techniczne

Blogi

Brak wyników

Brak wyników

Kalendarze

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy Wydarzenia

Kategorie

  • Astrofotografia - surowe klatki
  • Instrukcje Obsługi
  • Sterowniki
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Grupy produktów

  • Oferta Astropolis
  • Teleskop Service
  • Obserwatoria AllSky
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Szukaj wyników w...

Znajdź wyniki, które zawierają...


Data utworzenia

  • Od tej daty

    Do tej daty


Ostatnia aktualizacja

  • Od tej daty

    Do tej daty


Filtruj po ilości...

Dołączył

  • Od tej daty

    Do tej daty


Grupa podstawowa


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Znaleziono 2 wyniki

  1. Zapraszam wszystkich sympatykow nauki na podroz w glab fizyki teoretycznej ukazujacej , iz dokladnie ta sama tajemnicza "sila" , ktora w podgrzewanym czajniku "magicznie przemienia ciecz w substancje lotna" odpowiedzialna jest za powstanie , budowe struktury i ekspansje materialnego kosmosu . * "Rozproszenie termojadrowe w kosmologii , wstep do budowy modelu atomu" * *** Wprowadzenie *** Na poczatku dwudziestego wieku Albert Einstein dokonuje przelomu w rozwazaniach o zmiennej naturze czasu i przestrzeni . Nowatorska wizja zwana Ogolna Teoria Wzglednosci nie zRywa jednak z obowiazujacym owczesnie modelem Newtonowskim , a poniewaz podstawy funkcjonowania OTW niefortunnie opiera na starym Koncepcie , staje sie jedynie jego waskim rozszerzeniem . *** Pomylki w opisie relacji masy i czasu , oraz mAsy i przestrzeni *** Model Newtonowski zaklada , iz "czas" wyrazony w cyklicznym tempie jednej sekunDy (partykuly cyklu dobowego) plynie dla kazdego obiektu zawsze tak samo , niezaleznIe od wplywu "warunkow zewnetrzynych" (m.in. rozmiaru/masy/grawitacji obiektu) . [hipotetyczne (bledne) zalozenie o "identycznym , idealnie skwantowanym wzorcU" wyznaczniku tempa czasu , ustalonym i zakladanym przez obSerwatora] Zmiana ktora wprowadza Einstein , zamiast stwierdzenia iz czas jest w pelni (plynnie) relatywny zalezny od masy i grawitacji obiektu , aplikuje rozwiazanie w ktorym to "czas moze spowolnic wylacznie od poziomu tempa pojedynczej sekundy" (ustalonej przez czlowieka jako wyznacznik/wzorzec i standard w opisie modelu Newtona) . Wg Einsteina dylatacja , czyli opoznienie od pierwotnego tempa spowodowane jest deformacja , zakrzywieniem sie geometrycznym przestrzeni wywolanym pojawieniem sie i wplywem masy . (dla powyzszych zalozen przy braku obecnosci materii i braku zakrzywienia w tzw "absolutnej pustce" grawitacyjnej , czas plynie zawsze w stalym i pierwotnym tempie jednej sekundy) I choc pozniejsza nauka zauwaza efekty mikroskali jak "ilosc wibracji" atomu ("miliardy na sekunde") , czy przyspieszony czas widzenia insektow (zaleznosc od masy) , to w modelu do dzis zachowana zostaje klasyczna perspektywa , w ktorej czas zgodnie z teoria plynie "niemal dla kazdego tak samo" . [brak plynnej/stopniowej akceleracji dla malejacej masy czastek mikroskali] *** "Plaska" , "niezdeformowana przestrzen" *** W modelu klasycznym nie jest ona w pelni okreslona . Fizycy interpretuja ja jako trojwymiarowa strukture o nieskonczonym rozmiarze , jako "niezmienne" , "zamkniete pudelko" . To przodujaca wowczas mysl ducha epoki o nieskonczenie wielkiej , trojwymiarowej "arenie" gdzie swa premiere odgrywa "spektakl gwiazd" , a porzadku wokol pilnuja odwieczne prawa Newtona . *** Niedokonany przelom *** Na poczatku dwudziestego wieku rewolucji w pojmowaniu modelu fizycznego swiata dokonuje Albert Einstein , twierdzac iz pomiedzy "masa a predkoscia uplywu czasu" , oraz "masa i jej wplywem na przestrzen" istnieje scisla zaleznosc . Wnioskuje on iz czynniki czasu oraz przestrzeni nie sa jak sadzono do tej pory "stalymi" , a nowa perspektywa "elastycznej czasoprzestrzeni" ukazuje je jako "w pelni relatywne"/zmienne , zalezne od wplywu masy . Teoria wzglednosci nie zrywa jednak z fundamentami poprzedniego myslenia o kosmosie i poniewaz OTW staje sie wylacznie rozszerzeniem-"nakladka" modelu Newtona" , "nowy rewolucyjny opis" zyskuje jedynie mozliwosc dodatkowego "ugiecia geometrycznego istniejacej wiecznie struktury przestrzennej" . Albert Einstein w swym slynnym eksperymencie z "elastyczna czasoprzestrzenia" kladac na tkaninie ciezszy obiekt zauwaza (jej) rozciaganie "gumowego materialu" (EKSPANSJE-efektywne powstawanie wywolane masa) , jednak z powodu uproszczen i naciskow owczesnego ducha epoki na wprowadzenie statycznego/wiecznego wszechswiata , cytuje: "..broniac sie rekoma i nogami odrzuca model ekspandujacej , rozszerzajacej sie przestrzeni.." . W zamian w Teorii Ogolnej Wzglednosci pojawia sie ugiecie i deformacja jej wiecznej/stalej/trojwymiarowej newtonowskiej struktury , (zakladanej wczesniej , a obserwowalnej pozornie dookola jako "niezdeformowane" , naturalne , "proste" niewykrzywione otoczenie) Wg owczesnej nauki to niezaklocona trojwymiarowa platforma , wyrazona w "fizyce" jako "geometrycznie plaska plaszczyzna" . (ktora jak sie jednak okazuje plaska byc nie musi , poniewaz "moze sie ona wyginac") Owo wglebienie , rozciagniecie tkaniny jest przez Einsteina zinterpretowane jako przyczyna grawitacji . Opisana jako "swobodny upadek cial" z powodu "pochylego ugiecia" i deformacji w newtonowskiej strukturze przestrzeni . (wgniecenie w arenie tworzace spadek , "geometryczna rownie pochyla") Czas z kolei Einstein kresli jako czwarty , oddzielny , oraz istniejacy poza rzeczywistoscia obserwacyjna matematyczny wymiar , ktory rowniez uzyskuje blizej nieokreslona "materialna" strukture . Jest nia strzalka czasu , bochenek chleba wydarzen . Plynaca rzeka "zdjec" , zdarzen nastepujacych po sobie . Logika nowej koncepcji wskazuje na pelen relatywizm "uplywu czasu" i jego zaleznosci od wielkosci masy obiektu (przyspieszenie dla mikro , spowolnienie dla makroskali) . Jednak "wyliczenia matematyczne" (nie oparte o zadne obserwacje ani pomiary) , oraz zaimplantowanie do nowej wizji modelu Newtona , wyznaczaja w tabeli dylatacji niemal "identyczne tempo czasu" na poziomie bliskim jednej sekundy , oraz niemal calkowity brak mierzalnych roznic w predkosci jego uplywu , dla prawie absolutnej czesci cial w kosmosie . (zamiast plynnej akceleracji tempa dla malejacej skali obiektu , odwroconej zasady spowolnienia dla duzego obiektu) Zalozenia fizykow dziewietnastego wieku byly proba opisania praw rzadzacych otaczajacym swiatem , jednak w modelu OTW szybko pojawiaja sie problemy z brakiem mozliwosci logicznego wytlumaczenia wynikow obserwacji Hubble'a i spojna interpretacja logiczna statycznego kosmosu . (caly szereg pozniejszych niezgodnosci na poziomie fundamentalnym jak dystrybucja materii , czy przyspieszenie ekspansji) W logice Einsteina brakuje sily przeciwnej grawitacji , ktora zapobiegnie zapadnieciu sie ukladow materialnych . Jesli jedynym oddzialywaniem jakie zna nauka jest sila "przyciagania" wowczas kosmos zamiast ekspandowac , winien sie stale zapadac , a z tej przyczyny zaden system galaktyczno-gwiezdno-planetarny nie moze uformowac sie , oraz zaistniec w dluzszym okresie . [zamiast rozproszenia/ekspansji obserwacja mapy "promieniowania tla" CBR wskazuje na istnienie sily wylacznie "przyciagajacej" , ktora zageszcza kumulujaca sie materie] W wyliczeniach pojawia sie z nikad tzw "podpora" modelowa . To tzw "stala kosmologiczna" , tajemnicza "sila przeciwna grawitacji" odpychajaca od siebie materie . W teorii Einsteina tlumaczyc ma ona powstrzymanie zapadania sie ukladow grawitacyjnych (zatrzymania ich wzajemnej atrakcji) . Nie wyjasnia ona jednak pozniejszych obserwacji , a OTW brakuje spojnego logicznie modelu , ktory wyjasnil by mechanizm opisujacy utworzenie sie galaktyczno/gwiezdno/planetarnej struktury kosmosu z jednolitej chmury wodoru . (przy zalozeniu istnienia wylacznie sily przyciagajacej wzajemnie wszystkie materialne czastki i obiekty) **KONSEKWENCJE PRZYJECIA ZALOZEN OTW , "DUCH CIEMNOSCI" WSPOLCZESNEJ KOSMOLOGII"** W latach dwudziestych dziewietnastego wieku teleskop Edwina Hubbla przynosi obserwacje , ktore nie potwierdzaja przypuszczen Einsteina o nieekspandujacej przestrzeni . Jednak taki to wlasnie opis jej struktury zostaje "podstawa fizyki matematycznej OTW" , tworzac obecny model standardowy opisujacy funkcjonowanie fizycznego swiata . Dominuje on wraz z teoria eksplozji/ekspansji materii w "wielkim wybuchu" , lecz rowniez i ta hipoteza nie zostaje potwierdzona wynikami obserwacji . W powietrzu unosi sie zapach tajemniczej sily przeciwnej przyciaganiu grawitacji , wymaganej by kolapsowi ukladow materialnych "jakos zapobiec" . Pojawiaja sie problemy rownomiernosci rozlozenia materii , temperatury , "dziwnego" kierunku i zwrotu ekspansji eksplozji , a takze jej przyspieszenia . Model OTW takich obserwacji nie przewiduje i zadnej z nich nie wyjasnia . Sa one przeciwne do spodziwanych obserwacji , ktore to wynikac by mialy z zalozen i logiki przyjetego wczesniej opisu teoretyczego OTW i bigbang . Empiryczna detekcja promieniowania wskazuje , iz na "mapie tla" (CBR) dochodzi do kumulacji-gromadzenia sie wodoru , a nie przewidywanego rozpraszania "eksplozji wielkiego wybuchu" i ekspansji pierwotnej chmury . Model OTW na wiele lat pograza sie w odmetach niezrozumienia chaosu matematycznego , a ducha epoki stopniowo opanowuje "duch ciemnosci" . To odwieczny wrog swiatla , dominant a wg czcicieli "kreator widzialnego kosmosu" i wlasciciel absolutnej jego czesci (architekt). Swiat nauki opanowuja wierni czciciele przerazajacych "niewidzialnych czarnych dziur" , z ktorych otchlani nieskonczonosci matematycznej ucieczki nie ma , a ciemny duch "niewidzialnej energii i niewykrywalnej materii" kreujacy sie z niebytu , roztacza swe nieczyste moce nad kraina swiatlosci , opanowujac i dazac do ostatecznego jej unicestwienia , poprzez "wielkie rozdarcie" w nieskonczonej pustce nicosci ... *********************** "POPRAWNA INTERPRETACJA oraz pomylki OTW wynikajace z oparcia Fundamentow nowej relatywistycznej wizji na schemacie konceptu Newtona" *********************** [zamiana wlasnosci hipotezy czasoprzestrzeni OTW z ultRa sztywnej , nieelastyczniej i nieekspandujacej , na super elastyczna i ultra rozciagliwa wlasciwOsc jej struktury] Hipoteza: "O ile masa ma wplyw na czasoprzestrZen , to wplyw miec musi na "czas" (A/S tempa uplywu) , oraz "przestrzen" (K/E dystansu)" ***OPIS RELACJI*** WPLYW NA CZAS: Akceleracja (mikroskala) / Spowolnienie (markoskala) [A/S tempa] PRZESTRZEN : Kontrakcja (mikroskala) / Ekspansja (makroskala) [K/E dystansu] energia/masa/grawitacja malejaca / dla obiektu/energi/masy/grawitacji rosnacej a) Przestrzen nie jest nieskonczenie wielka i trwajaca wiecznie Newtonowska trojwymiarowa struktura , a jej wlasnoscia nie jest "wykrzywianie sie" (geometryczna deformacja) i redeformacja "odkrzywianie zwrotne" do "stanu pierwotnego" , jak zakladal Einstein w modelu OTW . W rzeczywistosci przestrzen powstaje efektywnie , w wyniku koncentracji materii . Jej wlasciwoscia jest DYSTANS , a wlasnoscia jego ekspansja i kontrakcja (odleglosci) . Rozszerzanie nastepuje dla wzrastajacego czynnika kumulacji masy [makroskali] , a czego reprezentacja jest analogia rozciagajacej sie tkaniny Einsteina . Kladziony na elastycznej strukturze obiekt o zwiekszajacej sie masie ekspanduje tkanine , zwiekszajac DYSTANS pomiedzy punktami A i B na jej powierzchni . Dla lekkich obiektow swiata kwantowego jest ona zawezona , a efekt "splatania" fotonow to skutek funkcjonowania obiektow mikroskali "poza" rozciagnieta przestrzenia-grawitacja . Powoduje to iz dystans pomiedzy punktami A/B na rozciagnietej tkaninie jest relatywnie krotszy dla partykul swiata kwantowego , co jest wynikiem "brak przestrzeni miedzy obiektami"/"istnienie poza grawitacja makroswiata" . [kontrakcja dlugosci w STW , wyliczona dla predkosci ~"c" - obiektow/mas wylacznie swiata kwantowego - miniskali] Bledne zalozenia OTW o nieekspansywnym i statycznym kosmosie po obserwacji ekspansji przez Hubbla w latach dwudziestych nie zostaja odrzucone . Konsekwencja serii fundamentalnych pomylek Ogolna Teoria Wzglednosci zamyka sie i opiera swa logike wylacznie na wyliczaniu geometrycznych wglebien (przeksztalcenia/transformacje Minkovskiego , Lorentza , Schwartzchilda) , "ugiec plaszczyzny" , ktora Einstein opisuje ("wylicza matematycznie") jednoczesnie jako ultratwarda-"nieuginalna" strukture . Wg Einsteina przestrzen OTW jest zbyt sztywna by ekspandowac i nawet ogromna masa gwiazdy potrafi zdeformowac , rozciagnac ultrasztywna strukture jedynie w skali mikro , a czego rzekomym potwierdzeniem jest "niemal zerowe ugiecie toru lotu fotonu , poruszajacego sie po niemal "zerowo" zdeformowanej czasoprzestrzeni gwiazdy" . (Eddington) [koronny dowod empiryczny rzekomo potwierdzajacy Ogolna Teorie Wzglednosci (wszelkie jej apsekty i zalozenia) , w zgodzie z "przewidzianym" matematycznie "dowodem empirycznym" na niemal brak mierzalnego ugiecia] Eksperyment i analogia Alberta Einsteina rozciagajacej sie tkaniny czasoprzestrzennej winna ukazac jej zaleznosc i EKSPANSJE POD WPLYWEM KONCENTRUJACEJ SIE MASY . Zatem to nie niewykrywalne , "niebarionowe" twory "wyznawcow ducha ciemnosci" (wspolczesny zeitgeist) i niewidzialne "ciemne energie" sa odpowiedzialne za rozszerzanie sie przestrzeni , a jedyny obecny/widzialny/wykrywalny/weryfikowalny swiadek i istniejacy czynnik fizyczny MASY/ENERGII/GRAWITACJI KUMULOWANEJ W CENTRACH GALAKTYK . W opisie zaleznosci przestrzennych Einsteina brakuje efektu kontrakcji przestrzeni dla obiektow masy malejacej [mechanika kwantowa] , reprezentowanej przez niski stopien rozciagniecia tkaniny OTW , a ktorej wynikiem jest "problem podwojnej szczeliny" i "splatania kwantowego" (obecnosci w "dwoch miejscach jednoczesnie" z perspektywy obserwatora duzej skali , a takze "braku przestrzeni pomiedzy obiektami" tzw "spooky action on a distance") b ) Blednie i niekompletnie okreslona zostaje w OTW wlasciwosc czasu , ktora otrzymuje materialna strukture "bochenka chleba wydarzen" . Opisana jako oddzielny (wyimaginowany) i choc niewykrywalny , to wg teorii istniejacy w rzeczywistosci "czwarty wymiar" wynikajacy wg fizykow z wyliczen matematycznych" . Jest nim nastepujaca po sobie "seria zdjec" , zdarzen calego wszechswiata "uklada sie w ciag" okreslany mianem "strzalki czasu" . Czas zinterpretowany prawidlowo jest opisem tempa uplywu procesow , TIMERATE'm zmiennym-relatywnym , zaleznym podobnie jak przestrzen od masy obiektu . Pomimo blednych wyliczen wartosci matematycznych (kalkulacje nie oparte o empiryzm , a "zakladane stale") , Einstein poprawnie okresla relacje dla wzrastajacej kumulacji materii . Coraz ciezszy obiekt przy jednoczesnym zwiekszajacym sie natezeniu pola grawitacyjnego uplyw czasu spowalnia . Blad w rozumowaniu polegal na zaimplantowaniu do nowego schematu , sztywnej struktury przestrzeni Newtona ("plaskiej,bo niezdeformowanej" , nieuginalnej areny czasoprzestrzeni) i zalozenia o odwiecznym "plynacym w niej" , "nienaruszalnym" czasie o "wzorcowym" tempie jednej sekundy . Wynikiem hipotezy Einsteina na "niezaklocony czas" wiecznej areny plynacy stale z szybkoscia jednej sekundy , wplywa odzialywanie-zaistnienie masy (w fizycznej geometrii wyrazem jest ugiecie trojwymiarowej plaszczyzny) , ktore jej uplyw spowolnia (opis teorii dylatacji) . Wg przewidywan nauki OTW w realnym fizycznym swiecie owo spowolnienie tempa uplywu czasu jest spowodowane wytworzeniem przez mase "geometrycznego zakrzywienia przestrzeni" , tzw leju/"studni grawitacyjnej" . Efektem przyjecia powyzszego modelu jest koniecznosc i mozliwosc jedynie "spowolnienia czasu" od poziomu tempa Newtonowskiej sekundy , lecz nigdy jego przyspieszenia . Potwierdzeniem powyzszego zalozenia jest tzw "tabela dylatacji czasu" , ukazujaca jednokierunkowa zaleznosc opoznienia wywolanego przez grawitacje . Wynikiem blednych wyliczen matematycznych jest rowniez niemal identyczny uplyw/tempo dla absolutnej wiekszosci obiektow w kosmosie . W ujeciu empirycznym zas , zalozenie o istnieniu uginajacej sie struktury przestrzennej OTW staje sie niebadalne eksperymentalnie . Teoria relatywizmu , ktora w zamierzeniu ma zmienic postrzeganie swiata w rzeczywistosci pozostawia "mysl epoki" w modelu Newtonowskim . Przykladem jest stwierdzenie iz w obserwowalnym kosmosie rzeczywiste zastosowanie w opisie zjawisk otaczajacego swiata , ma niemal wylacznie model Newtona (znikoma uzywalnosc OTW) , gdyz zgodnie z wyliczeniami Einsteina w Ogolnej Teori Wzglednosci nawet obiekty tak masywne jak gwiazdy w praktyce zburzaja czynniki czasu i przestrzeni jedynie w skali mikro (bliskie zeru , miliardowe czesci sekundy rzekomego , nieobserwowalnego "zakrzywienia"/deformacji-spowolnienia) . Wyrazem zalozen OTW sa minimalne wartosci opoznien i minimalne roznice w "tabeli dylatacji" . Efekt wynikajacy z przyjecia zalozen modelu to niemal brak roznicy i brak "opoznienia" (spowolnienia tempa uplywu) w przedziale rozmiaru obiektu "od atomu po mase gwiazdy" (dowody hipotezy OTW znajduja sie "wiele miejsc po przecinku" , "miesci sie na krawedzi wykrywalnosci") . W OTW czas zwalnia mierzalnie wylacznie wokol obiektow nieobserwowalnych zwanych "czarnymi dziurami" , przez co realne opoznienienie czasowe ma miejsce jedynie w sferze niebadalnej . (brak uzytecznosci praktycznej OTW w wyjasnieniu mechanizmow/tworzenia sie/ewolucji struktury fizycznej kosmosu , samo potwierdzenie zalozen/prawdziwosci hipotezy jest wysoce problematyczne i zawsze miesci sie w granicy bledu pomiarowego) Dla wszystkich obiektow/uczestnikow wszechswiata czas plynie w niemal identycznym , stalym tempie jednej sekundy . [podobienstwo do klasycznej teorii Newtona] poprawna analiza Czas jest czynnikiem w pelni relatywnym (zerwanie z modelem Newtonowskim) . Jego wlasciwosc-RATE , lokalne tempo przebiegu zjawisk jest zalezne od masy . Idac w kierunku makroskali coraz wolniejszy jego uplyw jak slusznie zauwazyl Einstein nastepuje dla wzrastajacej koncentracji materii . W teorii zabraklo jednak PRZYSPIESZENIA TEMPA SWIATA MALEJ SKALI, DLA MALEJACEJ ENERGII/MASY/GRAWITACJI SYSTEMU (w modelu OTW czas moze jedynie zwalniac /wydluzac sie "wylacznie powyzej jednej sekundy") , brakujacej AKCELERACJI CZASU dla zmniejszacej sie skali wymiaru obiektu lub malejacej sily pola grawitacyjnego , czego potwierdzeniem sa m.in. przyspieszone "drgania" atomow cezu w obszarach o nizszej grawitacji na orbicie ziemskiej , oraz (przedewszystkim) ich ilosc wyrazana w "miliardach na sekunde". (analogia do ukladu slonecznego , w ktorym planeta okraza gwiazde miliardy razy na sekunde) ********** ************************** POTWIERDZENIA OBSERWACYJNE nowej hipotezy relacji masy i przestrzeni , w ktorej zamiast "ugiecia/deformacji" ultrasztywnej i nieuginalnej wg OTW tkaniny , przestrzen jest ultrarozciagliwa ekspandujaca i elastyczna struktura . ***MAKROSKALA*** "Ekspansja i ewolucja kosmosu od stanu zupy , "tajemnica ciemnej energii" Logika einsteinowskiej tkaniny spacetime przyczyne ekspansji przestrzeni wskazuje w koncentracji masy , czego reprezentacja jest rozciaganie elastycznej gumy czasoprzestrzennej , przez kladziony na niej coraz ciezszy obiekt (wzrost koncentracji materii) . Zjawisko to obserwujemy w centrach "oddalajacych sie od nas" galaktyk . Relacja masa-przestrzen nie tylko wyjasnia kierunek ekspansji kosmosu , w ktorym "kazdy ucieka od kazdego" (kazdy kumuluje materie tworzac-ekspandujac przestrzen efektywnie) , lecz rowniez jej przyspieszenie . *** Formowanie sie gwiezdno-galaktycznej struktury , z pierwonej chmury wodoru *** Materia zaczyna sie koncentrowac w wielu miejscach jednoczesnie . To zalazki przyszych galaktyk , ktore przy pewnym poziomie skupienia oraz rosnacej kumulacji materii , efektywnie kreuja wokol siebie przestrzen "uciekajac kazda od kazdej" . Wyjasnienie: a) "jednorodnosci temperatury/rozkladu masy w makroskali" (wg nauki to wynik fazy superinflacji postbigbangowej , miliardy razy szybszej od swiatla , sprzecznej ze wszystkimi znanymi prawami fizyki) b ) "newralgicznego kierunku ruchu oddalajacych sie galaktyk" "Kazdy oddala sie od kazdego" , gdyz w nowym modelu kazdy z uczestnikow ekspansji kumuluje materie w swym centrum , tworzac przestrzen efektywnie. Wg teorii OTW/bigbang , za sprzeczny z oczekiwaniami zwrot ruchu rozpraszajacego sie kosmosu odpowiada seria tzw "pierwotnych mini eksplozji" (nieskonczenie duza liczba wybuchajacych granatow) , ktora wydarzyla sie w wielu miejscach trojwymiarowej areny przestrzeni newtonowskiej jednoczesnie . c) "przyczyny przyspieszenia ekspansji wszechswiata" W pozniejszym etapie zycia centra galaktyk spiralnych wytwarzaja wir grawitacyjny przyspieszajacy kumulacje materii . (analogia do oproznienia naczynia/wanny napelnionej ciecza) W poprawnie zinterpretowanej OTW Einsteina coraz ciezszy obiekt (jadro galaktyki) , coraz szybciej rozciaga-ekspanduje elastyczna tkanine przestrzeni. W przeciwienstwie do klasycznego wyjasnienia opartego o znane czynniki (energia/masa/grawitacja/przestrzen) obecny naukowy punkt widzenia przyczyny akceleracji ekspansji upatruje w gigantycznej ilosci "niewidzialnej i niewykrywalnej" , niebarionowej substancji o przedziwnych antygrawitacyjnych wlasciwosciach zwanej "ciemna energia" . Tworzy sie ona z nicosci i wypelnia caly kosmos , zwiekszajac akceleracje "postbigbangowej" eksplozji (tzw "stale cisnienie" pomimo wzrastajacej objetosci) . ***"Ksztalt kosmosu , rozmieszczenie galaktyk"*** cytat: "Amerykanski astrofizyk A. Dressler opublikowal prace , w której wykryl interesujaca zaleznosc miedzy gestoscia galaktyk w przestrzeni ("zatloczeniu" przestrzeni galaktykami) a ich typami morfologicznymi . Okazalo sie , ze w obszarach o wysokiej gestosci dominujacym typem sa galaktyki eliptyczne i soczewkowate przy niemal calkowitym braku galaktyk spiralnych . Z drugiej zas strony przewazajaca wiekszosc galaktyk spiralnych znajduje sie w regionach Kosmosu o niewielkiej gestosci ." Galaktyki spiralne w wyniku utworzenia wiru koncentruja w jadrze wieksza ilosc masy , tworzac wokol siebie obszary wiekszej przestrzeni . [na krotkim dystansie przyczyna formowania sie gromad/galaktyk/gwiazd/ukladow solarnych jest sila grawitacji] *** "Formowanie sie i ewolucja gwiazd" *** (wg relacji masa-przestrzen/rozciagania tkaniny) a) "smierc Slonca/faza giganta" Masa rdzenia w szybkim tempie osiaga wysoki poziom koncentracji , czego skutkiem jest eskpansja rozmiaru gwiazdy wraz z lokalna przestrzenia , a w efekcie spadek jej temperatury emisyjnej . b ) "narodziny gwiazd w mglawicach" Postepujaca kumulacja materii w mglawicy tworzy w swym obszarze lokalne zageszczenia . Nowonarodzone Slonca po utworzeniu "rozpraszaja sie w przestrzeni" (kazda z gwiazd "ucieka" od kazdej , zamiast sugerowanego przez zalozenia wspolczesnego modelu o zapadnieciu sie w jednolita strukture w wyniku oddzialywania grawitacji) . Jest to dowodem na efektywna jej kreacje i ekspansje , w wyniku skumulowania/koncentracji materii . [W modelu bigbang/OTW wyjasnienie mowi o "wietrze fotonow" , poteznej "sile swiecacych fotonow" przyczynie wzajemnego opychania sie gwiazd i ich rozproszenia (mechanicznego ruchu po niebosklonie) , zapobiegajacej ich kolapsowi w wyniku lokalnego oddzialywania grawitacyjnego] Pozostaly gaz na skutek efektywnej ekspansji przestrzeni rozrzedza sie uniemozliwiajac powstawanie nowych Slonc , dlatego tylko jego niewielka ilosc zostaje przemieniona w gwiazdy . Zaleznosc masy i przestrzeni widac rowniez w strukturze mglawic (np "Kocie oko") . c) "Jupiter jump / migracja gazowych gigantow na dalsze orbity" cytat : "Na poczatku istnienia Ukladu Slonecznego Jowisz mógl znajdowac sie tak blisko Slonca , jak dzisiaj Mars . Efektem migracji na dalsza orbite bylo prawie doszczetne zniszczenie Pasa Planetoid . Poczatek Ukladu Slonecznego wciaz jest zagadkowy . Od stosunkowo niedawna astronomowie podejrzewaja , ze w tym procesie musiala nastapic migracja planet , przede wszystkim gazowych gigantów . Wedlug tzw. modelu nicejskiego , nasz Uklad Sloneczny niegdys byl znacznie mniejszy , ale w kilkaset milionów lat po jego formacji nastapila migracja planet na dalsze orbity . Koncepcja ta dostarcza potencjalna odpowiedz , co do powstania Urana i Neptuna , które znajduja sie na orbitach zbyt dalekich , aby mogly sie uformowac nawet we wczesnym systemie planetarnym , gdyz lokalna gestosc materii byla tam zbyt mala ." d) "lokalna ekspansja ukladu slonecznego" W wyniku syntezy wodru w hel i powolnego zwiekszania sie masywnosci jadra system sloneczny ekspanduje powoli i systematycznie zwieksza dystans Ziemia-Slonce . ***Soczewkowanie grawitacyjne*** Halo przestrzenne obserwowane zawsze wokol centrum masy i z dala od jej srodka , jest przykladem na "babelkowa" strukture kosmosu. *********************************** MIKROSKALA / PODSTAWY TERMODYNAMIKI* *********************************** Rozszerzalnosc cieplna i model "ekspandujacego atomu" w oparciu o hipoteze relacji masy/energii i relatywnej przestrzeni OTW , w ktorej modelu zreinterpretowana przestrzen nie "ugina sie" (deformuje geometrycznie) , zas rozszerza pod wplywem ciezszego obiektu (kumulacja materii) . [zmiana wspolczynnika czynnika elastycznosci tkaniny OTW , z ultra sztywnej na ultra elastyczna] Skok elektronu na wyzsza orbite teorii Nielsa Bohra w nowym ujeciu jest ekspansja przestrzeni pod wplywem absorbcji "energii fotonu" przez jadro atomu . (zaleznosc wzrostu koncentracji/ekspansji - analogia do kumulacji materii w centrach gwiazd i galaktyk) Wyemitowana zas energia (spadek masy) jest przyczyna spadku/skoku na orbite nizsza , co jest jednoznaczne z przestrzeni kontrakcja . (emisja swiatla niebieskiego/fioletowego o "najwyzszym potencjale ladunku" , ktora wiaze sie ze spadkiem na orbite najnizsza jest kolejnym potwierdzeniem korpuskularnej natury fotonu) Model ekspandujacego atomu opisuje : ***Mechanizm transformacji energetycznej*** z cieplnej/swietlnej na energie kinetyczna (przyczyna ruchu mechanicznego) . Ekspansja przestrzeni pod wplywem absorbcji masy (fizyczne odepchniecie bariery elektronowej od jadra) , powoduje fizyczny nacisk i pchanie barier elektronowych atomow sasiadujacych , co jest przyczyna ich ruch mechanicznego . ***Formy stanow skupienia*** Poziom energetyczny atomu okreslajacy odleglosc od jadra (rozpietosc bariery elektronowej) , stanowi o rodzaju stanu skupienia i jego konsystencji . "opis poziomow energetycznych T-temperatury" a) cialo stale [niski poziom energetyczny T = krotki dystans jadro/elektron] Powloka elektronowa znajduje sie blisko jadra atomu , zawezajac dystans pomiedzy atomami ciala stalego tworzac pojedynczo i jako calosc solidna strukture o nizszej entropii (wiekszy stopien skupienia/koncentracji szkieletu barier elektronowych). Konsystencja calosci jest rowniez bardziej "trwala i stabilna" , gdyz jadra atomow mocniej przyciagaja elektrony atomow sasiednich . b ) ciecz [sredni poziom energetyczny T = sredni dystans j/e] W momencie podgrzewania ciala stalego jadro absorbuje energie/mase , a zgodnie z "zasada rozciagania einsteinowskiej tkaniny" ekspandujac przestrzen , "odpycha" elektron dalej od centrum atomu . "Rozrzedzona" otoczka elektronowa , a w wyniku czego slabsze odzialywania miedzyatomowe (struktura rozproszona na wiekszym obszarze) zmieniaja konsystencje ciala stalego w ciecz , substancje "plynna" (mniej trwala , podatna na zerwanie wiazan , "zlamania") . c) gaz [wysoki poziom energetyczny T = daleki dystans j/e] Podgrzewajac ciecz ekspandujemy atom tworzac jego "lotna-przenikliwa-rozszerzona strukture" (najslabsze wiazanie jadro-elektron) z powodu efektu zwiekszenia objetosci (termodynamika) i rozproszenia masy . Konsystencja staje sie "przenikliwa" (najslabsze wiazania w wyniku ekspansji) . *** "Principles of refrigeration" *** (podstawy chlodnictwa) Kompresja (w sprezarce lodowki) zmusza do wzajemnego nacisku bariery elektronowe atomow gazu , ktore mechanicznie sila zblizane sa do siebie . Dociskane do jadra atomu emituja cieplo , zmieniajac gaz w plynna strukture (elektrony znajduja sie blizej jadra) . Rosnie temperatura parowania cieczy , poniewaz wiecej energii wymagane jest dla odsuniecia elektronu od centrum atomu (pokonania fizycznej sily naporu sasiadujacych , rowniez "docisnietych" barier elektronowych) w celu zmiany stanu jego skupienia . Elektron rozprezajacego sie atomu chcac wrocic do stanu rownowagi z jadrem , absorbuje cieplo z zewnatrz . (wyjasnienie efektu zimnych pojemnikow ze sprezonymi gazami) "Cisnienie" to wynik wzajemnego dociskania sie barier elektronowych atomow . We wspolczesnym modelu przedstawiane jako wibracja czasteczek , nie wyjasnia jednak braku jego spadku w funkcji czasu w ukladzie zamknietym na skutek wewnetrznych zderzen miedzyczasteczkowych , oraz z bariera naczynia . ***Nadprzewodnictwo*** Kontrakcja przestrzeni wynikajaca z niskiego stanu energetycznego atomow zmniejsza entropie struktury materialu (zbliza odleglosci miedzyczasteczkowe) , dzieki czemu swobodnym elektronom z ostatnich powlok latwiej jest , niz w stanie rozproszerzenia "przeskoczyc" (przemiescic ladunek elektryczny) na sasiadujacy atom . *Podstawy procesow chemicznych* (temat w przygotowaniu) Metody tworzenia kationow i anionow w oparciu o pozycjonowanie elektronow w strukturze atomu . Wiazania chemiczne . ************************************************************* ****************************************** ************************ "SLOWNICZEK FIZYKI" *DUCH CIEMNOSCI* - (symbol nieskonczonosci/ludzkigo zapetlenia/znak oczu , odwroconej liczby osiem) hipotetyczny twor , ojciec paradoksu (klamstwa) , dominant epoki , ktorego czcielami sa wyznawcy niewidzialnych i niewykrywalnych "czarnych dziur/materii/energii" . Jako determinant kreuje on i ksztaltuje los czarnej pustki wszechswiata , proby jego dewaluacji koncza sie osmieszeniem i dekapitacja kariery zawodowej renegata . *CZARNE DZIURY* - hipotetyczny niestniejacy twor , "otchlan bez wyjscia" wynikajaca z blednych zalozen OTW o niekonczacej sie "nieskonczonej koncentracji" , wynik niezrozumienia relacji masa-przestrzen (kumulacja/efektywna ekspansja -rozciaganie tkaniny) *CIEMNA ENERGIA* - ciemna moc ktora opanowuje wszechswiat dazac do jego katastrofy . Tworzy sie z nikad , wypychajac galaktyki w odmety odchlani nieskonczonej i odwiecznej nicosci , gloszac o jego nieuchronnym losie zniszczenia . W rzeczywistosci przyspieszenie ekspansji (szybsze rozciaganie tkaniny przestrzeni miedzygalaktycznej) spowodowane jest wytworzeniem sie centralnego wiru / akceleracja koncentracji materii *CIEMNA MATERIA* - efekt niezrozumienia efektywnej kreacji przestrzeni , oraz faz i sposobu formowania sie kosmosu od okresu chmury , a takze blednych zalozen wielkiego wybuchu o mechanicznym pedzie/energii kinetycznej gwiazd/galaktyk podazajacych ku nicosci . *TEORIA INFLACJI* - modelowa podporka oparta o sprzecznosci i paradoks (w rzeczywistosci logicznej wymagana jest jej potrojna faza , kazda z predkoscia "miliardy razy szybsza od swiatla") a) z nicosci do goracego bloba bloba do rownomiernego rozlozenia chmury wodoru c) chmury helowo-wodorowe do rownomiernego rozlozenia galaktyk *CZAS* - natezenie pola grawitacyjnego , okreslajace tempo uplywu procesow (zmienia sie plynnie przyspieszenie dla malejacych obiektow mikroskali , spowolnienie w duzej skali OTW) *PRZESTRZEN* - zasieg/dystans pola grawitacyjnego , wynik koncentracji materii (efektywna kreacja-rozciaganie w relacji masa-przestrzen) , (obiekty swiata kwantowego znajduja sie poza rozpostarta przestrzenia/grawitacja - efekt "jej braku"/"spooky action on a distance") *ZALEZNOSC CZYNNIKOW CZASU I PRZESTRZENI* - dla mikroskali zawezona przestrzen/przyspieszony czas oznacza wzrost predkosci maksymalnej czastki (dla fotonu "c") oznaczajacej krotszy "czas/dlugosc podrozy" . To rowniez efekt "bycia w wielu miejscach jednoczesnie" . Odwrocona zasada swiata makroobiektow (nieskonczona masa=nieskonczenie dlugi dystans=nieskonczenie dluga podroz=niemoznosc dotarcia do celu podrozy) . *PODSTAWY GRAWITACJI I ELEKTROMAGNETYZMU* - w opracowaniu .
  2. 1. Teoria wielkiego nieporozumienia Już na zajęciach w gimnazjum i liceum, we wszystkich tekstach popularnonaukowych byłem perfidnie okłamywany. Co gorsza ludzie, których uważałem za autorytety w tej dziedzinie, których nauki odbierałem, jako dzieciak bez głębszego zastanowienia, jako prawdę, ci ludzie nie wiedzieli jak wielkie brednie prawili. Ale zanim stronce z pantałyku dużą cześć publikacji popularnonaukowych trochę historii. Wszyscy znajdujący się na tym forum i a już na pewno ci którzy przeczytali podtytuł spotkali się z nazwą pewnego zjawiska, przesunięcia ku czerwieni, tudzież red shift. Niestety na potrzeby tego artykułu muszę was czytelników poprosić o jedną przysługę. Jest to bardzo ważne dla dobrego i dokładnego zrozumienia treści jaką przedstawię. Nie jest to, mam nadzieje, sprawa bardzo trudna dla was, mianowicie proszę abyście całkowicie zapomnieli czym jest przesunięcie ku czerwieni, abyście na chwile doznali amnezji i z swojego umysły wyrzucili wszelkie o tym zjawisku informację. Od razu lepiej 2. Ciekawe losy Hubble Jest rok 1889 w USA, a dokładniej w Missouri rodzi się niejaki Edwin Powell Hubble, oczywiście to nazwisko nic wam nie mówi, ewentualnie może rozbawić was fakt że facet nazywa się tak samo jak teleskop kosmiczny. Dorastał w Ilinois jako wszechstronnie uzdolniony uczeń, na zawodach sportowych dostawał medale w wielu dyscyplinach, zaś z przedmiotów same piątki, poza. ... gramatyką. Edwin wyrósł na bystrego, wysportowanego, a przede wszystkim obowiązkowego chłopaka. Po zdobyciu tytułu inżyniera nauk ścisłych, pod namową ojca rozpoczął studia magisterskie na kierunku prawniczym i zapewne stał by się wielkim adwokatem, sędzią lub prokuratorem, lecz w 1913 roku ojciec Edwina zmarł, zaś motywacja do nauki prawa została pochowana razem z nim głęboko pod ziemią. Hubble'a zaczął studiować to co chciał od dziecka, a od małego zawsze interesowała go astronomia. Na kursach od razu został dostrzeżony przez profesorów jako niezwykle inteligentny i obowiązkowy uczeń i już wieku 25 lat stał się zawodowym astronomem. Niestety w tym samym roku wybuchła I Wojna Światowa, oczywiście opiekunowie akademicy Edwina już załatwili mu zwolnienie ze służby, jednak ku ich przerażeniu obowiązkowy Hubble'a zgłosił się na ochotnika. Jak poradził sobie w wojsku? Wystarczy że powie iż w 1919 roku zwolniono go ze służby w randze majora. Po wojennej zawierusze został przyjęty jako pracownik w Obserwatorium na Górze Wilson'a, gdzie znajdował się 2.5 metrowy teleskop. I właśnie tym wielkim na ówczesne czasy sprzętem Edwin Hubble pomierzył dziwne rzeczy. Kończąc już z aspektem historyczny powiem tylko iż gdyby umarł rok później niż w 1953 roku dostał by nagrodę Nobla. 3. A cóż takiego mierzył Hubble? W tamtych czasach wizja wszechświata była dość bardzo odmienna od tego co uczymy już w podstawówce. Szeroko przyjęte było przekonanie że cały nasz wszechświat to tylko nasza Droga Mleczna i nic więcej, a tak w ogóle to istniał od zawsze. Jednak takie twierdzenie nie trzymało się kupy i fizyki, zwłaszcza iż wtedy wielkie nowe Teorie (jak Teoria Względności) i odkrycia (struktura atomu) rozpoczęły rewolucje w fizyce. Hubble razem z innymi badaczami zaczął szeroko zakrojone badania odległości obiektów we wszechświecie. Mierzył je metodą Cefeid. Dla przypomnienia metoda ta polega na wyszukiwaniu pewnych specyficznych gwiazd nadolbrzymów nazywanymi cefeidami. Istnieje dla nich zależność pomiędzy szybkością pulsacji a jasnością absolutną. Zaś z jasności absolutnej porównując do jasności obserwowanej mamy odległość. Ciekawskich odsyłam do Gógla. Hubble najpierw zmierzył i udowodnił/potwierdził fakt iż niektóry mgławice (teraz nazywamy je galaktykami) nie mogą być częścią naszej galaktyki gdyż są po prostu o wiele za daleko. Ale odkrył coś jeszcze dziwniejszego, a mianowicie że widma owych odległych mgławic są jakoś dziwnie przesunięte: Okazuje się iż widma gwiazd w odległych mgławicach są przesunięte w stosunku do widma gwiazd w naszej galaktyce! I to przesunięte nie byle jak, różnica wzrasta razem z częstotliwością fali o stały procent! Właśnie owe przesunięcie ku czerwieni definiuje się wzorem, co jest ważne, empirycznym, czyli tylko i wyłącznie wyliczanym na podstawie obserwacji, jako stosunek różnicy przesunięcia długości widma do jego pierwotnej długości. , gdzie: z – przesunięcie ku czerwienie d' – zmierzona długość fali z obiektu odległego d – długość fali jaka powinna być Dodatkowo Hubble zauważył zależność przesunięcia od odległości: Zależność można opisać jako: , gdzie: k – współczynnik wynikający z dopasowania prostej do wykresu r - odległość od obiektu Jak widać odległości zmierzone przez Hubble'a miały dość duży rozrzut i gdybym ja taką linią prostą przybliżył cokolwiek na laboratoriach fizycznych to bym ich nie zaliczył. Lecz jak się później okazało im więcej było obiektów i im bardziej były one oddalone od nas tym bardziej układały się na linii prostej. Dziwna sprawa z tym przesunięciem, ale Hubble'a jako pilny i obowiązkowy uczeń skojarzył sobie to zjawisko z prostym efektem Dopplera. Załóżmy że nasza gwiazda w odległej mgławicy oddala się od nas z pewną prędkością, czyli kolejne wartości maksymalne naszej fali świetlnej będą lekko przesunięte o odległość jaką w tym czasie pokona nasza gwiazda. Czyli: v – prędkość oddalającego się źródła T - okres emitowanej fali λ – zmierzona długość fali z źródła λ – długość fali jaka powinna być Dzielimy obustronnie przez λ: Wiemy przecież że dla fali świetlnej mamy stosunek stały c=λ/T, (tutaj trzeba by było obliczać dokładnie dla relatywistycznego efektu Dopplera ale dla naszych rozważań szczegółowe wzory nie mają znaczenia): Przypominając sobie nasze wcześniejsze wzory: , gdzie H=k*c jest wartością stałą nazywaną, jakże by inaczej stałą Hubble'a. Tutaj ponownie powtórzę iż prawo Hubble'a w takiej postaci jest prawem empirycznym, czyli wynikającym wprost z pomiarów a nie z innych praw fizyki. 4. Szok! Wraz z wzrostem odległości zwiększa się prędkość obserwowanych obiektów! Na owe czasy była to istna rewolucja. Z wszechświata, w którym była tylko i wyłącznie nasza Droga Mleczna istniejąca od zawsze, w ciągu parunastu lat doszliśmy do wszechświata zawierającego setki galaktyk jak Droga Mleczna i w dodatku bardzo szybko się od nas oddalających. Jednak był to dopiero początek długiej drogi astronomii ku zmianie postrzegania naszego świata. Jak już powiedziałem Hubble nigdy nie otrzymał nagrody Nobla za swoje odkrycie, między innymi z powodu faktu macoszego traktowania astronomii. Dotychczas jakoś mało intensywnie próbowano połączyć problem powstania i ewolucji wszechświata z ówczesną fizyką. Pokutował trochę naiwny pogląd na wszechświat iż istniał od zawsze i będzie istniał na wieki. Oczywiście od czasów Newtona i prawa grawitacji zastanawiano się jak to z całym wszechświatem jest. Przecież jak by istniał od zawsze to wszystko w końcu musiało by się grawitacyjnie zapaść w jeden punkt? To może to zapadanie właśnie trwa? Jeżeli tak to przecież wszechświat nie był by wiecznie taki sam. A jeżeli zapadanie jest jakoś powstrzymywane to przez co? Czy wszechświat składający się z naszej galaktyki nie zapada się ponieważ wszystko orbituje na około środka ciężkości jak w naszym układzie słonecznym? Czy może wszechświat jest tak bardzo jednorodny i nieskończony iż siły grawitacyjne w wielkiej skali się niwelują? Ale jeżeli jest nieskończony to dlaczego owej nieskończoności nie widzimy, słynny paradoks ciemnego nieba Olbresa? Zresztą nawet Einstein specjalnie zmieniał swoje równania Ogólnej Teorii Względności aby pasowały do wiecznego wszechświata, sławna stała kosmologiczna. Te wszystkie problemy były nie rozwiązywalne z powodu braku zaawansowanych sposobów obserwacji wszechświata. Dopiero z nadejściem nowych technologii sprawa zaczęła się zmieniać i obserwacje astronomiczne stały się głównym źródłem informacji o początkach wszechświata. Kulminacją i triumfem ostatecznym astronomii i astrofizyki, było powiązanie stosunku ilości obserwowanego wodoru do helu w wszechświecie, a liczby neutrin. W czasach, przełomu wieków, coraz potężniejszych akceleratorów gdy fizycy jądrowi wykrywali coraz więcej i więcej cząsteczek elementarnych pewna grupa astronomów przedstawiła ową prace i udowodniła iż liczba neutrin, a przez co liczba rodzin cząstek elementarnych jest równa trzy. Dokładnie trzy i koniec kropka, nie ma sensu budować większych akceleratorów wszystko już zostało odkryte. W Fizyce cząstek elementarnych zawrzało jako to możliwe? Co ma piernik do wiatraka? Ale rozumowanie było nieubłaganie prawidłowe. Aby zrozumieć ten dowód fizycy wysokich energii pilnie dopisywali się na kursy astronomii, i teraz większość prac naukowych z astronomii piszą fizycy jądrowi. Ale wracając do naszego problemu. Przesławny wykres z do r oraz związany z nim wykres prędkości ucieczki galaktyk od odległości od nas, tak naprawdę sprawił o wiele więcej problemów niż korzyści. O ile pierwsze pomiary były lekko mówiąc niedokładne to wraz z odkrywaniem coraz większej ilości odległych galaktyk ich odchylenie od stałej Hubble'a było coraz mniejsze. W przypadku bliskich obiektów prędkość ucieczki była zaburzana innymi czynnikami jak oddziaływania grawitacyjne wzajemne, lecz dla bardzo odległych obiektów i związanych z nimi wielkich wartościach ucieczki zaburzenia lokalne były niwelowane. Aż otrzymano taki oto wykres: Wykres zależności prędkości od odległości. Tych kropek jest "trochę" więcej gdyby je nanieść wszystkie. Przedstawmy sobie tą sytuacje na płaszczyźnie: Zobrazowanie naszego wszechświata na dwuwymiarowej powierzchni. Obszar za kropkowany to widoczny wszechświat, na fioletowo galaktyki oraz ich prędkości zaznaczone wektorami, na żółto-pomarańczowo światło docierające do nas. Tak właśnie wyglądał wszechświat po odkryciach Hubble'a. Pierwszy wielki problem to fakt liniowej zależności prędkości od odległości, czyli jeżeli odpowiednio przedłużymy linie z wykresów i odległość będzie na tyle duża iż z zależności uzyskamy prędkość większą od prędkości światła?! Czyli owe obiekty nigdy nie zobaczymy gdyż uciekają szybciej niż światło?! Ten problem stworzył tak zwany Horyzont Hubble'a czyli sferę na której powierzchni hipotetyczne ciało miało by prędkość ucieczki równą prędkości światła. Drugi problem to fakt iż sfera Hubble'a pokrywa się z sferą obserwowaną wszechświata, dlaczego? Czy ten brzeg to brzeg całego wszechświata? Kolejne pytanie skoro wszystkie obiekty się od nas oddalają to czy to znaczy że kiedyś, dużo wcześniej, były w jednym punkcie? I co więcej, czy tym punktem początkowym byliśmy my? I jakim cudem gdy wszystkie obiekty były w tym samym punkcie otrzymały tak diametralnie różne prędkości początkowe skoro cześć odleciała daaaaaleko od nas, a część blisko? Jak widać wszechświat przed odkryciem przesunięcia ku czerwieni był jednak klarowniejszy. 5. Pępek wszechświata Przez wieki człowiek musiał sobie udowadniać że nie jest centrum układu słonecznego, potem że nie jest centrum naszej galaktyki, a teraz ma się okazać że jest centrum wszechświata? Próbowano sobie to tłumaczyć iż jeżeli jakiś wielki wybuch miał miejsce i my z niego wylecieliśmy razem z innymi to tak samo jak na rozszerzającym się balonie wszyscy będziemy się od siebie oddalać (nieszczęsna niezgodna z prawdą analogia balona). Z tego wynikało by że, z strony wybuchu ilość galaktyk musiała by być większa: oraz że obserwując stronę przeciwną od wybuchu nie wiedzielibyśmy zupełnie nic: Ale wszystkich obserwacji wynika że wszechświat jest JEDNORODNY i IZOTROPOWY, gdzie nie popatrzysz tam jest taka sama ilość galaktyk. No to jednak jesteśmy w środku? Odkrycie promieniowania reliktowego zupełnie pogmatwało sprawę pytania odnośnie gdzie był początek gdyż wychodzi dokładnie z każdego kierunku takie samo. 6. Dziwny jest ten świat Lecz wraz z postępem fizyki, kiedy już większość naukowców oswoiła się z faktem życia w zakrzywionej czterowymiarowej przestrzeni, w której kosmos jest jednorodny i izotropowy, odpowiedzi na wszystkie nasze pytania wydawały się wynikać w prosty sposób. Ale na początek zmienimy nasz sposób rozumowania o przestrzeni. Otóż w pewnej zamierzchłej przeszłości powstało sobie wszystko. Wszystko to wszystko, tak jak czas, przestrzeń i parę innych mniej istotnych rzeczy. Przestrzeń z powodu różnych dziwnych praw fizyki zaczęła się rozszerzać. Aby dobrze to wyobrazić warto posłużyć się analogią, na jej potrzeby spłaszczymy nasz wszechświat do jedynie trzech wymiarów, długości, szerokości oraz czasu. Powiedzmy że nasz ten analogiczny wszechświat jest zakrzywiony w postaci sfery (tak tak kolejna analogia do balona ale przeprowadzona poprawnie! a nie jak w książkach pseudonaukowych). Tak więc na tej sferze mamy pełno kropek będących naszymi galaktykami. Zgodnie z wspomnianymi nieubłaganymi prawami fizyki przestrzeń zaczęła się powiększać, co przekładając na naszą analogie sfera zwiększała swój promień. Powoduje to rzecz jasna że zwiększa się powierzchnia sfery, a galaktyki nagle zaczynają się od siebie oddalać. Ale nie przez fakt że ktoś nagle nadał im prędkość początkową! One nadal stoją w swoim miejscu! To sama przestrzeń rozpoczęła ekspansję! I to jest kluczowe zdanie. Jeżeli od odległej galaktyki biegnie do nas promień świetlny to ma on jakąś ściele określoną długość. Ale przecież w czasie pomiędzy emisją, a jego przechwyceniem minie jakiś czas. Zaś w tym czasie przestrzeń dokona ekspansji i odległość pomiędzy maksimami fali zwiększy się! A więc przesunięcie ku czerwieni absolutnie nie jest efektem Dopplera! Doppler zakłada ruch źródła emisji lub obserwatora, ale tutaj do czynienia mamy tylko z ekspansją przestrzeni! Wynika z tego bardzo ważne wnioski. Odległe galaktyki są bardziej przesunięte ku czerwieni nie dlatego że mają większą prędkość! One zupełnie się nie poruszają, to przestrzeń zdąży się ekspandować o wiele większy czynnik niż dla bliskich obiektów. Jednym z najważniejszym faktów jest brak w tym zjawisku ruchu! Skoro nic się nie porusza, a tylko przestrzeń ekspanduje omijamy na około ograniczenie prędkości światła! To znaczy światło zawsze się będzie poruszać z stałą prędkością, po prostu obiekty oddalone od nas poza horyzont Hubble'a, są tak daleko że drogi do pokonania przybywa szybciej niż prędkość światłą jest w stanie pokonać. 7. Dziwne dzieje stałej Hubble Wracając do wzorów, napisanie jak poprzednio: jest błędne gdyż ostatnia równość wynika z złej interpretacji zjawiska! Tak naprawdę zachodzi tylko i wyłącznie pierwsza zależność k*r. Dodatkowo powiedzieliśmy że o ile galaktyki "stoją w miejscu" to przestrzeń między nimi się rozszerza, tak więc możemy napisać wzór: , gdzie: r(t) – odległość w czasie t r(t_0) - odległość początkowa R(t) - funkcja skalująca, mówi nam o ile razy poszerzyła się przestrzeń do danego czasu t Stosując go do naszego pierwotnego wzoru: , gdzie zastępujemy długość fal naszym nowym wzorem na odległość: λ - długość fali jaką powinniśmy zobaczyć bez zjawiska rozszerzania się przestrzeni R(t) - funkcja skalująca, mówi nam o ile razy poszerzyła się przestrzeń do danego czasu I to jest właściwy wzór na przesunięcie ku czerwieni, choć nie występuje tutaj żadna prędkość. Co więcej całe zjawisko jest niezależne od źródła emisji, po prostu jest to właściwość przestrzeni, w której my żyjemy. Stała Hubble'a w takim rozumowaniu, całkowicie zmienia znaczenie. O ile wcześniej dla efektu Dopplera opisywała zależność prędkości od odległości to w rozumowaniu rozszerzającej się przestrzeni ma postać: v_r(t) - jest prędkością z jaką wydaje się uciekać od nas ciało z efektu Dopplera R'(t) - pochodna po funkcji skalującej po czasie I tutaj ujawnia się całkowicie zmienna natura stałej Hubble'a, gdyż funkcja skalująca jest zależna od czasu, ale ta zależność wcale nie musi być liniowa. Co więcej obecnie uważa się że funkcja skalująca ma dość skomplikowany charakter: Znamy stałą Hubble'a (inaczej funkcje skalującą) tylko jako obecną wartość zaznaczoną jako NOW. Istnieje wiele modeli opisujących historie wszechświata i jego przyszłość przechodzących przez ten punkt. 8. Dziwne pytanie na koniec Tak więc już wytłumaczyliśmy sobie czemu odległe obiekty oddalają się od nas z tak dziwnymi prędkościami, czemu wydają się od nas uciekać jak z centrum eksplozji, dlaczego mogą „poruszać się z prędkościami” większymi od światła. Jednak nadal nie wiemy dlaczego obserwowalny wszechświat jest taki sam jak sfera Hubble'a? O ile nie ma możliwości aby obserwować coś poza sferą Hubble'a, ale zawsze może być sfera Hubble'a większa od obserwowalnego wszechświata? I czemu u licha ten wszechświat jest taki jednorodny i izotropowy? Ale to dla własnych przemyśleń czytelnika zostawiam na razie. Pytanie dla ciekawskich nawiązujący do analogi dwuwymiarowego wszechświata na sferze: Czy środek wszechświata, lub jego promień należy do wszechświata?
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.