Skocz do zawartości

Znajdź zawartość

Wyświetlanie wyników dla tagów 'fotometria' .



Więcej opcji wyszukiwania

  • Wyszukaj za pomocą tagów

    Wpisz tagi, oddzielając je przecinkami.
  • Wyszukaj przy użyciu nazwy użytkownika

Typ zawartości


Forum

  • Astronomia i kosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomia teoretyczna
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Kosmonautyka
  • Obrazowanie kosmosu
    • Dyskusje o astrofotografii
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • ATM, DIY, Arduino
    • Obserwatoria i planetaria
    • Giełda i sklepy astronomiczne
  • Inne
    • Społeczność AP (Rozmowy o wszystkim)
    • Książki i aplikacje
    • Planeta Ziemia
    • INDI Forum Polska
  • Pogromcy Light Pollution Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów POMOCE
  • Klub Lunarystów O wszystkim
  • Klub Planeciarzy Forum
  • Klub Astro-Artystów Znalezione w sieci
  • Celestia Układ Słoneczny
  • Celestia Sprzęt
  • Celestia Katalog Messiera
  • Celestia Sprawy techniczne

Blogi

Brak wyników

Brak wyników

Kalendarze

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Klub Planeciarzy Wydarzenia

Kategorie

  • Astrofotografia - surowe klatki
  • Instrukcje Obsługi
  • Sterowniki
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Grupy produktów

  • Oferta Astropolis
  • Teleskop Service
  • Obserwatoria AllSky
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Kategorie

  • Astronomia Obserwacyjna
    • Teleskopy i akcesoria
    • Okulary i barlowy
    • Lornetki
  • Astrofotografia
    • Kamery CCD/CMOS
    • Akcesoria do Astrofotografii
    • Montaże i akcesoria
    • Złączki i adaptery
    • Obserwatoria i akcesoria
  • DIY i ATM
  • Książki i wydawnictwa
  • Inne
  • Archiwum

Szukaj wyników w...

Znajdź wyniki, które...


Data utworzenia

  • Od tej daty

    Do tej daty


Ostatnia aktualizacja

  • Od tej daty

    Do tej daty


Filtruj po ilości...

Dołączył

  • Od tej daty

    Do tej daty


Grupa podstawowa


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Znaleziono 12 wyników

  1. Od września 2017r. do 6 marca 2018r. w bieżącym polu widzenia nano-satelity fotometrycznego BRITE znajduje się m.in gwiazda zmienna CE Tauri. Listę gwiazd obserwowanych w tym czasie można znaleźć w [3]. BRITE jest siecią 5 nano-satelitów (3 obserwujące w barwie czerwonej i 2 w barwie niebieskiej) zaprojektowaną do ciągłych obserwacji przez ok. 6 m-cy najjaśniejszych gwiazd na niebie (V<6). BRITE ma jednak pewne ograniczenia, które dzięki obserwacjom amatorskim raportowanym do bazy AAVSO mogą zostać skorygowane. Np. podczas ciągłych obserwacji w powyżej miesiąca występuje zmienność instrumentalna. Oprócz pewnej mocno ograniczonej grupy gwiazd, większość nie jest monitorowana regularnie. Czerwony nadolbrzym CE Tauri (M2 Iab-Ib) jest gwiazdą o jasności ~4,3V i wykazuje zmienność o skali czasowej ~165 dni (~6 m-cy obserwacji BRITE) i amplitudzie ~0,5 mag. AAVSO zainicjowało [patrz literatura poniżej [1], [2]) akcję obserwacji CE Tau, jako wsparcie dla obserwacji tej gwiazdy przez satelity BRITE. Potrzebna jest fotometria CCD / DSLR - 1 obserwacja na noc lub nawet tylko 1 obserwacja na kilka nocy. Chodzi o to, że BRITE do 6 marca 2018 będzie obserwował m.in. tą gwiazdę, ale w sposób nieciągły. Potrzebne byłoby uzupełnienie przerw w tych obserwacjach i niestabilności instrumentalnych BRITE. Współrzędne gwiazd zmiennych (epoka 2000): CE Tau: 05 32 12.75 +18 35 39.3 V960 Tau: 05 33 31.63 +18 32 24.8 Gwiazda zmienna V960 Tau jest "gratisem" obserwacyjnym w odległości tylko 20' od CE Tau i jej obserwacje również należy raportować do bazy AAVSO. Ta gwiazda o typie zmienności Be jest zagadką. W bazie AAVSO jest zaledwie kilka jej obserwacji. Wykazuje ona znaczną zmienność (dane z satelity Hipparch i "naszego" ASAS). Mapka - "dojście" do CE Tauri proponowane w [1] (AAVSO Chart No = X21276AXE) Fotometria DSLR: Nie potrzeba robić redukcji tych obserwacji do systemu Johnsona-Cousinsa (BVR) - zresztą tego się raczej nie praktykuje dla gwiazd b. czerwonych). Ale bardzo wskazane są obserwacje standaryzowane, czyli TG, TB, TR. Więcej inforamcji na temat jasności standaryzowanych TB,TR,TR można znaleźć w [4]. Proponowane gwiazdy porównania -) 66 05:45:11.56 18:42:15.5 -) 67 05:29:19.14 18:21:56.4 -) 68 05:31:39.22 18:14:39.0 Mark Blackford (patrz [1]) zgłasza zastrzeżenia do ww. gwiazd porównania wykorzystywanych jednocześnie, bo prowadzi to do dużej rozbieżności w obserwacjach lustrzankowych (porównaj obserwacje M.Blackford vs A.Novichonok w pokazanej poniżej krzywej blasku CE Tau). Mark Blackford wykorzystuje gwiazdę "68" jako gwiazdę porównania. Posiada ona porównywalny (tzn. bardzo czerwony) wskaźnik barwy do CE Tau. Natomiast gwiazdę "67" wykorzystuje jako gwiazdę testową. Fotometria CCD / PEP: Proponowane gwiazdy porównania/testowe -) gwiazda porównania (ang. comparison star) - SAO 94554, -) gwiazda testowa (ang.check star) SAO 94700 Krzywa blasku CE Tauri z danych w bazie AAVSO: Trzeba będzie wyciągnąć lustrzankę cyfrową ... Bibliografia: [1] https://www.aavso.org/ce-tau-campaign [2] https://www.aavso.org/aavso-alert-notice-602 [3] Aktualne pole obserwacyjne BRITE do 6 marca 2018r. [4] Podręcznik AAVSO do fotometrii lustrzankowej - rozdział 6.2 o fotometrii standaryzowanej TB, TG, TR (polskie tłumaczenie). [5] The BRITE Space Telescope: A Nanosatellite Constellation for High-Precision Photometry of the Brightest Stars. [6] The BRITE Nanosatellite Constellation
  2. Pragnę poinformować, że zakończyliśmy prace nad polską wersją kolejnego podręcznika AAVSO - "The AAVSO DSLR Observing Manual". Można go pobrać ze strony AAVSO: https://www.aavso.org/dslr-observing-manual#translations Tym samym zrealizowaliśmy postawione sobie w ubiegłym roku zadanie stworzenia aktualnych polskich wersji wydanych przez AAVSO podręczników do obserwacji wizualnych, CCD oraz DSLR. Chciałbym w tym miejscu złożyć ogromne podziękowania osobom, które poświęciły własny czas i bezinteresownie podjęły się zadania przetłumaczenia podręcznika na język polski: Ryszardowi Biernikowiczowi i Ewie Stokłosie. Dziękuję w imieniu całego zespołu Proximy! Krzysztof Kida
  3. Grzędziel

    Supernowa w NGC 6946

    Dnia 14 sierpnia wykonałem "kontrolne" zdjęcie galaktyki NGC 6946 nazywanej Galaktyką Firewerk ze względu na wiele supernowych w niej zaobserwowanych. Chyba wszyscy wiedzą, że 14 maja została tam odkryta kolejna. I tak po 3 miesiącach postanowiłem sprawdzić co tam słychać, czy może właśnie wybuchła kolejna i czy jeszcze majowa SN jest widoczna. Ku mojemu zdziwieniu zauważyłem, że jej jasność w zauważalny sposób nie zmniejszyła się. Nie jest to typowe zachowanie supernowych, zwykle po 2-3 tygodniach jasność zaczyna wyraźnie spadać a tu 3 miesiące i jasność constans. Widać zagnieździła się tam na dobre i nie ma zamiaru się wypalić. Zobaczcie sami -zamieszczam zdjęcie z 14 maja (wg Sky&Telescope) i moje z 14 sierpnia:
  4. Witam! Dopiero co nabyłem kamerę ASI178MM-c, która ma służyć do różnych projektów, w tym astrofotograficznych. Podobny wątek na jej temat już istnieje, jednak chciałbym skupić się tutaj o nieco innych aspektach (nie tylko nt. wyników długoczasowych fotografii). Ponieważ jeszcze nie rozpocząłem testów (brakuje do tego parę odpowiednich złączek), na razie dodałem wątek informujący o tym, czym wkrótce się zajmiemy. Realizację projektów przewiduję na cały rok 2017, a dopiero przyszłej jesieni zaczniemy myśleć nad 2018. To w zależności od tego, ile zdążymy zrobić. Teraz krótko, na czym planuję się skupić: 1) Zastosowanie IMX178 w fotometrii. Czy kamera planetarna może być wykorzystywana do fotometrii? Testy 12-bitowej ASI1600MM wykazały przewagę nad Canonem EOS 60D, a nim udało się już wyznaczyć jasność gwiazd z dokładnością do 0.001 magnitudo (oczywiście po uśrednieniu materiału z 30 minut). Chłodzona ASI178MM jest z kolei 14-bitowa i ma mniejszy piksel. Przy ekstremalnie niskiej wartości read noise, liczę na doskonałe wyniki. Więcej informacji wkrótce, jak uda się załatwić niezbędne złączki do podłączenia zestawu do montażu. 2) Wykorzystanie obiektywów Canon FD do astrofotografii. Właśnie znalazła się okazja zakupienia obiektywu Canon FD 300mm f/4.0 za dość niską kwotę. To stare i średnio sprawdzone obiektywy. Znakomite opinie sugerują, że możemy liczyć na doskonałą jakość obrazu. Ale niestety, to raczej nie jest skala dla APS-C i FF. Sensor IMX178 jest niewielki, dlatego większość wad optycznych (koma, winietowanie) będzie można pominąć. W związku ze skalą i możliwościami EQ5, przewiduję pracę z obiektywami od 50mm do 300mm. Jeżeli 300mm f/4.0 sprawdzi się doskonale, to będzie można realnie pomyśleć nad 200mm f/2.8, 135mm f/2.0 i 50mm f/1.4, które na giełdzie kosztują... od 80 do 250 dolarów. 3) Fotografowanie z użyciem obiektywów i filtrów. Koła filtrowego niestety nie zamieszczę, gdyż będziemy mieli problem z ostrzeniem. Pomysłem na ich wykorzystanie będzie adapter T2-FD, wewnątrz którego znajdzie się też mocowanie 1.25" (nie ma na rynku, trzeba będzie zamówić prywatnie). Po zaznaczeniu odpowiednich miejsc (np. naklejką) na kamerze i obiektywie, powinno ułatwić uzyskanie tego samego pola obrazu po wymianie filtra. Takie zastosowanie jest planowane dopiero po zakupie filtrów LRGB, czyli za jakiś czas. Na pewno wcześniej pojawią się próby z pojedynczym filtrem. 4) Zastosowanie do astrovideo. Czyli do transmisji internetowych na żywo związanych z obserwacją nieba. Testy z obiektywami na C-mount również się pojawią. Mam obecnie Tamrona 3mm f/1.0, może pomieści większość pola widzenia. Jeśli będzie lepiej niż 2/3, to można realnie pomyśleć nad binningiem 2x2, 3x3 lub nawet 4x4 (to jest wciąż 774x520, więc dla YT będzie nadal nieźle). W ten sposób odbyłby się pierwszy test pod kątem rejestrowania meteorów. W innym przypadku, można pomyśleć nad obiektywami 8mm, 12mm i 16mm do podobnych celów, które mają przysłonę f/1.2 i mocowanie C-mount. Oczywiście na tym się nie kończy. Obiektywy FD również powinny sprawdzić się do popularyzacji astronomii. Tymczasem zapraszam do obejrzenia filmów autora Alain Paillou: https://www.youtube....Mj7FKsKlXFJD4pg
  5. Libmar napisał w statusie: pomysł ciekawy i wart utrwalenia w wątku a dla rozruszania wyobraźni postanowiłem sprawdzić jak wyglądałoby to w Celestii:
  6. Jako, że od dawna interesuję się i prowadzę obserwacje gwiazd zmiennych postanowiłem napisać o tym parę słów licząc, że może uda mi się zachęcić tu kogoś do tego typu badań. Liczę też na wymianę doświadczeń i współpracę z osobami które już takie obserwacje prowadzą. Dotychczas skatalogowano setki tysięcy gwiazd zmiennych, wiele z nich nadal jest niezbadanych i na tym polu miłośnicy astronomii mają naprawdę wiele do zrobienia. Tym bardziej, że będąc wyposażonym w kamerę ccd i w miarę sprawny teleskop zaopatrzony w napęd amatorskie obserwacje przy odrobinie wprawy i staranności mogą być nie gorsze od obserwacji profesjonalnych. Dodam, że wymagania co do prowadzenia (guidingu) nie są tak duże jak w klasycznej astrofotografii. Lekko pojechane gwiazdki czy lekko nieostre nie są tu problemem. Ważna jest powtarzalność stosowanych metod pomiaru i systematyczność. Jednocześnie chciałbym też zachęcić wizualowców do podjęcia takich obserwacji. Sam przed laty stosowałem metodę Argelandera i udało mi się wyznaczyć wiele krzywych zmian blasku cefeid czy też złapać momenty minimów gwiazd zaćmieniowych. Obecnie wizualne obserwacje są bezcenne w przypadku zmiennych długookresowych o dużych amplitudach zmian blasku jak również zmiennych nieregularnych czy kataklizmicznych. Przewagą obserwacji wizualnych jest to, że nie wymagają kosztownego sprzętu, nieraz wystarczy lornetka czy nawet gołe oko. W jedną noc wprawny obserwator potrafi wykonać nawet kilkadziesiąt obserwacji różnych gwiazd a potem opracowanie wyników, otrzymanie krzywych jasności przynosi naprawdę wiele satysfakcji. Również tu ważne jest aby obserwacje były jednorodne –dokonywane tym samym instrumentem i tą samą metodą. Cenne jest też aby wielu obserwatorów dokonywało obserwacji tej samej gwiazdy i porównywało je ze sobą. Pozwoli to wyeliminować subiektywne błędy obserwatorów. W niniejszym poście nie będę opisywał typów gwiazd zmiennych ani metod obserwacji. Osoby zainteresowane w kilka sekund znajdą wyczerpujące informacje w internecie. Natomiast chętnie odpowiem w miarę możliwości na wszelkie pytania. Dodam jeszcze, że kopalnią wiedzy bez której żaden obserwator sobie nie poradzi jest strona www.aavso.org również w języku polskim. Na zakończenie, dla zachęty zamieszczam wyniki obserwacji dwóch gwiazd: V0496 Vul. Jest to zmienna zaćmieniowa typu W Ursae Majoris. Jest to ciasny układ podwójny którego składniki o zbiliżonych wielkościach stykają się ze sobą. Może wówczas następować przepływ materii z gwiazdy mniejszej do większej co wiąże się ze skróceniem okresu zmienność. Oba minima, wtórne i główne są podobnej głębokości. Zaobserwowane minimum jest prawdopodobnie minimum wtórnym. Obserwację będę kontynuował w celu wyznaczenia pełnej krzywej. Druga gwiazda to V0398 UMa. Jest to gwiazda pulsująca -cefeida karłowata typu Delta Scuti. Gwiazdy tego typu charakteryzują się bardzo krótkim okresem zmienności. Pokazana krzywa obejmuje okres 5,5 godz. i jak widać udało mi się złapać prawie 3 maksima. Obserwacji dokonałem teleskopem Newtona o średnicy 200 mm za pomocą monochromatycznej kamery Atik 383L+ Podany czas w Dniach Juliańskich (+2450000) heliocentryczny.
  7. Każdy, kto próbował swoich sił w fotometrii ccd z pewnością zmierzył się z problemem błędów pomiaru. Oczywistym jest, że zależy nam, aby błąd pojedynczego pomiaru był możliwie jak najmniejszy. Jednocześnie chcielibyśmy tych pomiarów w określonym czasie zrobić jak najwięcej. Ma to fundamentalne znaczenie przy rejestracji tranzytów egzoplanet i obserwacjach gwiazd szybkozmiennych o periodzie rzędu kilkudziesięciu minut. Chciałem przedstawić Wam wyniki moich obserwacji (krzywe zmian blasku) gwiazdy zmiennej zaćmieniowej NSVS 4531561 (Aur) wykonanych różnymi teleskopami przy zastosowaniu tej samej kamery ccd. Krzywa pierwsza wykreślona na podstawie danych zebranych teleskopem Newtona 250 mm (czas naświetlania 60 sek.) Tu średni błąd pojedynczego pomiaru jest na poziomie 0.007 mag. Krzywa druga -refraktor ED 120 mm a więc 4 krotnie mniejsza powierzchnia obiektywu. Średni błąd pojedynczego pomiaru w tym wypadku wynosi 0.019 mag. Na dodatek czas naświetlania wydłużyłem do 90 sek. co spowodowało zmniejszenie ilości pomiarów w jednostce czasu. Nie ukrywam, że tak duża różnica w dokładności na korzyść większego teleskopu zaskoczyła mnie. Dodam, że warunki pogodowe były podobne, jedynie Księżyc po I kwadrze troszkę przeszkadzał (obserwacje refraktorem), choć z moich doświadczeń wynika, że nie powinno to mieć aż takiego znaczenia.
  8. Witam. Niezmiernie miło nam poinformować, że ukończone zostały prace nad polską wersją podręcznika AAVSO - "The AAVSO Guide to CCD Photometry". Podręcznik można pobrać bezpośrednio ze strony AAVSO: https://www.aavso.org/ccd-photometry-guide-polish lub z załącznika umieszczonego pod artykułem na stronie Proximy: http://proxima.org.pl/index.php/item/69-tlumaczenie-podrecznikow-aavso Warto odnotować, że jest to pierwsze polskie wydanie tego przewodnika. Mamy nadzieję, że publikacja przyczyni się do zwiększenia zainteresowania polskich miłośników gwiazd zmiennych nowymi technikami obserwacyjnymi z wykorzystaniem kamer CCD, które w ostatnich latach stały się popularnym narzędziem w rękach astronomów amatorów. Chcielibyśmy, aby lepsza dostępność tak nowoczesnej technologii miała bezpośrednie przełożenie na ilość i jakość obserwacji wykonywanych przez polskich obserwatorów oraz popularyzację wiedzy na temat tych interesujących obiektów. Podręcznik zapewne nie jest pozbawiony wad tłumaczeniowych. Dlatego zwracamy się do Czytelników z prośbą o zgłaszanie zauważonych błędów technicznych, czy stylistyczno-gramatycznych, do naszej redakcji pod adres e-mail: redakcja@proxima.org.pl lub w komentarzach. Zgromadzone uwagi zostaną uwzględnione przy kolejnej aktualizacji. W imieniu Zespołu Proximy oraz naszych współpracowników ze strony AAVSO chcielibyśmy na koniec złożyć szczególne podziękowania osobom, które przyczyniły się do powstania polskiej wersji tego podręcznika, tj.: Romanowi Korczykowi, Łukaszowi Socha, Dominikowi Gronkiewiczowi oraz Adamowi Popowiczowi. Dziękuję również Fisherowi za fachowy skład DTP. To dzięki wysiłkowi tych osób i ich bezinteresownemu zaangażowaniu możemy oddać ten podręcznik w ręce czytelników! Pozdrawiam Krzysztof Kida
  9. Witam! Mam do wykonania zadanie, które polega na wyznaczeniu krzywych jasności kilkunastu gwiazd zmiennych. Ich amplituda jasności jest niewielka (od 0.05 mag do 0.4 mag), dlatego będę musiał wykorzystać mój aparat fotograficzny. Chociaż moja dokładność w przypadku wizualnych obserwacji wynosi nawet 0.05 mag, to jednak jest zbyt dużo. Dlatego po raz pierwszy mam zamiar wykonywać fotometrię. Dlatego proszę Was o pomoc! Pisałem już z Hansem przez PW i rozwiązał część moich problemów. Pierwszym z nich, to sens i zasięg gwiazdowy na zdjęciach. Do wykorzystania mam tylko lustrzankę (niemodyfikowaną) Canon EOS 60D oraz obiektyw kitowy 18-55mm. Nie mam napędu do statywu, więc maksymalna (sensowna) długość ekspozycji (dla 55mm) to 13 lub 15 sekund. Dowiedziałem się, że rozjechane gwiazdy nie mają takiego wpływu na wynik, no ale już przy 20s są zbyt rozjechane. Chodziło mi o to, jaką dokładność mógłbym uzyskać wykonując fotometrię. Otrzymałem taką wiadomość: Tak więc, po otrzymaniu takiej odpowiedzi, wykonałem 25 zdjęć takiego samego obszaru na niebie, każde zdjęcie po 13s, ISO 800. Zasięg na takim zdjęciu wynosi mniej więcej 8.5 mag. To trochę mało, ponieważ moja lista gwiazd zawiera też takie, które są słabsze niż 9.0 mag (ale jaśniejsze niż 10 mag). Po stackowaniu takiej ilości zdjęć, zazwyczaj osiągam zasięg ~10.3 mag. Wiedząc, że "moje" gwiazdy zmienne nie są słabsze niż 9.5 mag, to czy mogę wykorzystać ten sposób (stackowanie zdjęć), aby zmierzyć ich jasność? Gwiazdy zmienne zostały tak wybrane, aby nie były słabsze niż 9.5 mag. i nie znajdowały się w pobliżu innych, jasnych gwiazd. Oczywiście, że bym mógł tak zrobić, ale jak z dokładnością? Dodatkowo, okres zmienności wynosi od 2 do kilkudziesięciu dni. Ta niedokładność czasu (zdjęcia robione przez kilka minut, czas wybrałbym ten, kiedy robiłem środkowe zdjęcie) nie wpłynie bardzo na moje wykresy. Ważne jest, aby dokładność nie była gorsza niż 0.010-0.015 mag. Mowa oczywiście o obiektach położonych wysoko nad horyzontem, zdjęciach zrobionych z dala od świateł miejskich oraz na bezksiężycowym niebie (wiadomo, że ten warunek nie będzie zawsze spełniony ). Wybrane gwiazdy mają jasność między 4.5 a 9.5 mag, a zasięg na jednej fotografii wynosi 8.5 mag (do 10.5 mag. po stackowaniu). Czy zdjęcia wykonane moją lustrzanką pozwolą osiągnąć taką dokładność? Zna ktoś może coś o tym? I co ważne - muszę wyznaczyć krzywe jasności wszystkich (~20) wybranych gwiazd. Moje pytania są takie, że sam na nie mógłbym odpowiedzieć, gdybym tylko zrobił kilka rzeczy. Niestety, nawet i IRIS sprawia mi kilka kłopotów (o których napisałem niżej). Jeżeli dokładność nie jest taka duża, to ratunkiem może być też robienie 10-15 zdjęć seryjnych i wykonanie fotometrii na każdej z nich. Szkoda tylko, że zajęłoby to dużo czasu (na analizę to mam czas w dni wolne, ale są też bezchmurne noce w dniach szkolnych!). To mniej więcej tyle, jeśli chodzi o bardziej teoretyczną część. Teraz pierwsze próby z programem IRIS. Znalazłem taki poradnik: http://variable-stars.net/public_ftp/FotometriaZmiennychIRISem.pdf i na jego podstawie chciałem wypróbować testowe zdjęcia. Pojawiły się oczywiście problemy! 1) Przy wyborze aparatu fotograficznego, nie mogłem wybrać swojego modelu 60D (były takie jak 40D, 5D, 100D itd, ale 60D nie ma). Co powinienem wybrać? 2) Zdjęcia były robione oczywiście w formacie RAW (.cr2). IRIS ładuje je kompletnie inaczej - to znaczy, że widzę zdjęcie, ale o znacznie obniżonym zasięgu gwiazdowym. Normalnie (np. po konwertowaniu w .TIF lub .JPG lub przeglądaniu w lustrzance) wynosi on ok. 8.5 mag, ale w IRIS'ie widać tylko jaśniejsze niż ~5.0 mag. Jak teraz bym wybrał te słabsze, "niewidoczne"? Mam tylko jedną gwiazdę z listy, która mogłaby pojawiać się na takich zdjęciach... 3) Nie mogłem dokończyć poradnika tego, co jest w linku. Problem mam w stronie 11. Jest tam taki tekst: Miałem jakiś tam problem, że nie znalazło pliku o takiej nazwie (nie jestem tak głupi, nazwę napisałem poprawnie). Przejrzałbym to jeszcze raz, ale dopiero jak pozbędę się problemu oznaczonego numerem 2. Jako załącznik, dodam też (może się przydać?) jedno z 25 testowych zdjęć (uwaga, ma 19,8 MB). To fragment południowej części konstelacji Herkulesa (13s, ISO 800, 55mm). Plik skonwertowany do .CRW (to był jeden z etapów w poradniku). http://www.solidfiles.com/d/884d032b21/ Liczę na pomoc z pytaniami i problemami. Będę często tu zaglądał, bo czas mi ucieka
  10. Wstęp. W związku z powrotem Hansa na forum (aktywny obserwator tranzytów planet pozasłonecznych w ubiegłych latach), skontaktowałem się na PW w sprawie przyszłych planów obserwacyjnych. Rozwinęła się w ten sposób ciekawa rozmowa, którą postanowiliśmy umieścić w głównym temacie. Wiąże się ona z przyszłością amatorskich obserwacji egzoplanet, sięgając ku granicom sprzętowym. Temat ten również dotyczy osób, które interesują się fotometrią i chcą osiągnąć jak najlepszą dokładność pomiarową. Czekamy na inne osoby, które chciałyby zapoznać się z tematem i zapraszamy do dyskusji. Podejmowane tematy. CMOS a CCD - czy kamery CMOS nadają się do fotometrii równie dobrze, jak sprawdzone kamery CCD. Zwiększanie dokładności pomiarowej na podstawie odpowiednich uśrednień. "Lucky imaging" w połączeniu z "Live binning" w fotometrii. Czy spektroskopia umożliwia rejestrowanie zmian w widmie podczas tranzytu planet pozasłonecznej. Phase curve, antytranzyt i timing variations - inne metody rejestracji egzoplanet. Co będzie możliwe do obserwacji po osiągnięciu szacowanej dokładności pomiarowej daną metodą. 1) Początek rozmowy (LibMar | Hans) 2) 12 i 14-bit w fotometrii? (Hans | LibMar) Po omówieniu planów związanych z przyszłym zestawem do pracy (ASI178, 14-bitowa kamerka CMOS), zaczęła się dyskusja. Od razu też informuję - jestem zwolennikiem CMOSów w stosunku do kamer CCD w astrofotografii, dlatego ewentualną kontynuację tematu (dla przeciwników) sugeruję w innych aktualnych już tematach - tutaj chodzi o samą fotometrię. 3) Curve phase, timing variations oraz antytranzyt - trzy inne metody wykrywania egzoplanet (LibMar | Hans i na zmianę) 4) Metoda "lucky imaging" w fotometrii (LibMar) 5) Spektroskop w rejestracji widma planety pozasłonecznej (LibMar | Hans)
  11. W ramach kontraktu dla Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) zbieram informacje o polskich miłośnikach astronomii, którzy wykonywali obserwacje (astrometria, fotometria) planetoid, komet i sztucznych satelitów Ziemi. Interesują mnie również osoby, które szukały w/w obiektów bądź mierzyły ich położenia (jasności) w oparciu o gotowe ramki CCD. Docelowo ESA zainteresowana jest tylko NEO i śmieciami kosmicznymi, ale jeśli ktoś obserwował np. komety, to powinien sobie poradzić. Przegląd listy obserwatoriów w danych MPC pozwolił mi zestawić krótką listę obserwatorów z Polski: B30 Szamotuly-Galowo, Maciej Reszelski A54 Ostrorog, Maciej Reszelski B45 Narama, Paweł Turek B63 Solaris Observatory, Luczanowice, Michał Żołnowski Mam już kontakt do sieci robotycznych teleskopów 6ROADS i zespołu obserwatorów: Marcin Gędek, Grzegorz Duszanowicz, Michał Żołnowski, Michał Kusiak, Rafał Reszelewski Nie mam kontaktu do Macieja Reszelskiego i Pawła Turka, nie wiem też, czy nadal zajmują sie obserwacjami. Może ktoś mógłby mi w tym pomóc? Być może są też inne osoby, aktywne na tym polu lub posiadające teleskop o średnicy minimum 25 cm na montażu z dobrym prowadzeniem, kamerą CCD i wolnym czasem do prowadzenia obserwacji. Jeśli tak, prosiłbym o e-mail na adres: tkastr@vesta.astro.amu.edu.pl Zestaw podstawowych informacji o europejskim programie ESA SSA, do którego zbieram dane, znajduje się na stronie OA UAM: http://www.astro.amu.edu.pl/KonferencjaSSA2016/SSA2016.php Tomasz Kwiatkowski Obserwatorium Astronomiczne UAM Poznań
  12. Witam! W najbliższym czasie mam możliwość nabycia filtru fotometrycznego w ramach wykorzystania go do zbierania materiału w celu wykonywania pomiarów fotometrycznych komet dla Sekcji Obserwatorów Komet. W związku z tym mam pytanie, czy ktoś z was jest chętny na wypożyczenie takiego filtru w celu zbierania materiału i przesyłania go do SOKu (albo w postaci surowych klatek, albo materiał po redukcji danych). koszty związane z wysyłką pokrywam ja. Jedynym warunkiem (a raczej zobowiązaniem) jest nadesłanie materiału z przynajmniej jednej sesji dla przynajmniej jednej komety. Oczywiście filtr można też wykorzystać przy okazji do własnych celów. P.S. Prawdopodobnie na sam początek byłby to filtr "V". Wszystkich chętnych proszę o głos w tym wątku albo na adres e-mail sok-ptma@astronomia.pl Pozdrawiam! Maciej Mącidym
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.