Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'grawitacja'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Questions and Answers
    • Getting Started: Equipment
    • Getting Started: Observing
    • Various questions
  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • 3D Print
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Quick Post
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne
  • Miłośnicy kina saj-faj (sci-fi) UWAGA SPOILERY!'s Tematy

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Categories

  • 3D print files - files
  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Found 4 results

  1. Moim zdaniem jest szansa na polskiego Nobla (jak ta hipoteza się potwierdzi). Symetrie rządzą światem cząstek elementarnych. Przykładową symetrią jest zasada zachowania energii względem przesunięcia w czasie. Problemy teoretyczne stwarza pewna odrębność grawitacji. Pojawiła się szansa, że legendarna "teoria wszystkiego" właśnie powstała - z wiodącym udziałem Polaka Krzysztofa Meissnera oraz Hermanna Nicolai z Poczdamu. Gigantyczna symetria z grupy E 10 okazała się szansą na nową, lepszą fizykę - łączącą sprawnie w całość grawitację oraz zakres świata opisywany dobrze przez model standardowy. „Po raz pierwszy mamy model, który dokładnie przewiduje skład fermionów Modelu Standardowego – kwarków i leptonów, na dodatek o właściwych ładunkach! – a jednocześnie włącza do opisu grawitację. Ogromnym zaskoczeniem jest fakt, że właściwą symetrią jest przytłaczająco gigantyczna, matematycznie praktycznie niezbadana grupa E10. ... Chociaż dynamika nie jest jeszcze znana, model zaproponowany przez profesorów Meissnera i Nicolai ma konkretne przewidywania. Liczba fermionów o spinie edit: 1/2 jest tu taka jak w Modelu Standardowym, ale sugeruje on istnienie nowych cząstek o niezwykłych własnościach. Co istotne, przynajmniej niektóre z nich mogłyby być obecne nawet w naszym otoczeniu, a ich detekcja powinna leżeć w granicach możliwości współczesnej aparatury pomiarowej" Ogólną teorię względności i mechanikę kwantową już wcześniej łączono do wyjaśnienia pewnych zjawisk. Przykładem jest promieniowanie czarnych dziur (Hawkinga). Wymarzona (przez niektórych) jest jedna, wspólna teoria. Inspiracja http://www.fuw.edu.pl/informacja-prasowa/news5632.html https://phys.org/news/2018-11-infinite-dimensional-symmetry-possibility-physicsand-particles.html Pozdrawiam Link do ilustracji doniesienia:
  2. Pole grawitacyjne Księżyca zostało najpierw zmierzone dla części widocznej z Ziemi przez śledzenie sygnałów radiowych od pojazdu na orbicie Księżyca. Pole grawitacyjne Księżyca wpływa na orbitę statku kosmicznego, co pozwala też wykrywać anomalie grawitacyjne. Efekt Dopplera, poprzez małe przesunięcia częstotliwości sygnału radiowego, pozwala na pomiar odległości od statku kosmicznego do stacji na Ziemi. Zbadanie anomalii całego Księżyca umożliwiła w 2012 roku misja Gravity Recovery and Interior Laboratory (GRAIL), która wykorzystywała podobna technikę jak badająca ziemską grawitację misja GRACE. Dwie sondy GRAIL A i GRAIL B orbitowały Księżyc, a każda z nich przekazywała i odbierała "telemetrię" z innych statków kosmicznych i obiektów naziemnych. Mierząc odległość między dwoma statkami kosmicznymi z dokładnością mniejszą nawet od jednego mikrona udało się dokładnie zbadać pole grawitacyjne, za które odpowiadać muszą widoczne i ukryte głębiej struktury geologiczne. Link do artystycznej wizji misji GRAIL Inne linki Anomalia grawitacyjna promieniowa Przyspieszenie (czyli odpowiednik dla siły ciążenia) na powierzchni Księżyca. Mapy grawitacyjna Księżyca uzyskana przez misję GRAIL Gravity Recovery and Climate Experiment (GRACE) pokazuje bardzo szczegółowo pole grawitacyjne wokół Ziemi, a pośrednio rozłożenie mas i jak zmienia się to z biegiem czasu. To świetne narzędzie do badania oceanów, geologii i klimatu na Ziemi. Dane pozwoliły nie tylko oszacować zmniejszanie się wielkich lodów (które jak najbardziej modyfikują siłę grawitacji działająca na satelity) ale nawet zmiany ilości wód podziemnych i poziomu mórz. Spektakularną ciekawostką jest to, że dzięki tej misji wykryto, że zmniejszanie się masy lodu przy oceanach powoduje że maleje siła grawitacji ciągnąca ich wody w bok ku lądowi i poziom wody przy tych lodowcach spada. Ma to negatywne skutki (wzrost) daleko dalej, które nie wynikają zatem z samego wzrostu ilości wody ale też z tego "puszczenia" jej od sobie przez Grenlandię i Antarktydę. Link do wizji misji GRACE Obecnie misja ma pewien problem z zachowaniem ciągłości prac (grozi powstanie luki w obserwacjach). Więcej: http://www.sciencemag.org/news/2017/09/satellites-measuring-earth-s-melting-ice-sheets-go-dark Inne ciała w US też miały badane pole grawitacyjne ale to może ktoś inny opisze (lub ja kiedy indziej). Zapraszam do pisania. Pozdrawiam
  3. Witam Poniższe pytanie nurtuje mnie już od pewnego czasu. Nieważkość – stan, w którym działające na układ ciał siły zewnętrzne nie wywołują wzajemnych ciśnień (nacisków) części układu na siebie, a wewnętrzne oddziaływania grawitacyjne są pomijalne. […] W szczególności nieważkość występuje, gdy na ciało działa tylko siła grawitacji. Źródło: Wikipedia Czy grawitacja może wywołać nacisk wewnątrz układu? Na poniższym rysunku symbolicznie została przedstawiona ziemia i lina która w czasie 0 jest prosta. Po upływie dowolnego czasu lina zacznie wyginać się w jej kierunku, ponieważ grawitacja planety tworzy pole centralne. Jeżeli to zjawisko miałoby miejsce, pole grawitacyjne poprzez wywołanie oddziaływań na linie wykluczyłoby jej przebywanie w stanie nieważkości. Oznaczałoby to że grawitacja wyklucza nieważkość. Odnośnik do rysunku http://ifotos.pl/z/sswrqpq Wiem że model który przytoczyłam nie jest idealny ponieważ nie uwzględnia m.in. orbitowania liny, jego celem jest jedynie zobrazowanie bardzo słabych sił które oddziaływają na wszystkie obiekty znajdujące się na orbicie , niezależnie od wielkości. Efekty ich działania po prostu nie są widoczne ze względu na skalę. Przypuszczam że moja wątpliwość może wynikać z nieprawidłowego zrozumienia nieważkości, w takim wypadku proszę o sprostowanie.
  4. kiedyś w jakimś wątku była mowa o tym, że gdy dwa orbitujące obiekty chcą się spotkać, to nie można tak po prostu skierować ich do siebie, bo taki ruch to zmiana prędkości orbitalnej a to spowoduje zmianę orbity i tor lotu wyjdzie inny niż chcieliśmy. głównie z tego powodu nie udało się orbitalne spotkanie w czasie misji Gemini 4 - w NASA nie mieli jeszcze obczajonych trików na te okoliczność ale z drugiej strony, im mniejsza odległość między obiektami tym bardziej zachowują się one jak jeden obiekt, na przykład kosmonauci baraszkujący na ISS nie muszą specjalnie obliczać poprawki orbitalnej gdy zamierzają przelecieć 3 metry na drugi koniec kabiny, po prostu odbijają się w wybranym kierunku i lecą prosto do celu. gdzie jest granica między "bliskimi" obiektami, które zachowują się normalnie i "dalekimi", w które nawet NASA (z roku 1965) nie umie trafić? nie wiadomo, ale znalazłem stary artykuł, który uchyla rąbka tajemnicy. a przy okazji możesz sprawdzić swoją kosmiczną intuicję! mamy 2 obiekty na typowej orbicie wokółziemskiej, odległość między nimi to 200 m. rzucamy kamieniem (lub skaczemy w skafandrze) z prędkością 1 m/s celując idealnie prosto z jednego w drugi. oczywiście nie trafimy - ale jak myślicie ile będzie metrów odchylenia? poniższy przycisk odsłania tajemnicę nie zapomnijcie napisać w komentarzach czy spodziewaliście się większej czy mniejszej wartości!
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.