Skocz do zawartości

Znajdź zawartość

Wyświetlanie wyników dla tagów 'iss' .



Więcej opcji wyszukiwania

  • Wyszukaj za pomocą tagów

    Wpisz tagi, oddzielając je przecinkami.
  • Wyszukaj przy użyciu nazwy użytkownika

Typ zawartości


Forum

  • Astronomia i kosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomia teoretyczna
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Kosmonautyka
  • Obrazowanie kosmosu
    • Dyskusje o astrofotografii
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • ATM, DIY, Arduino
    • Obserwatoria i planetaria
    • Giełda i sklepy astronomiczne
  • Inne
    • Społeczność AP (Rozmowy o wszystkim)
    • Książki i aplikacje
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów POMOCE
  • Klub Lunarystów O wszystkim
  • Klub Planeciarzy Forum
  • Klub Astro-Artystów Znalezione w sieci
  • Celestia Układ Słoneczny
  • Celestia Sprzęt
  • Celestia Katalog Messiera
  • Celestia Sprawy techniczne

Blogi

Brak wyników

Brak wyników

Kalendarze

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy Wydarzenia

Kategorie

  • Astrofotografia - surowe klatki
  • Instrukcje Obsługi
  • Sterowniki
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Grupy produktów

  • Oferta Astropolis
  • Teleskop Service
  • Obserwatoria AllSky
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Szukaj wyników w...

Znajdź wyniki, które zawierają...


Data utworzenia

  • Od tej daty

    Do tej daty


Ostatnia aktualizacja

  • Od tej daty

    Do tej daty


Filtruj po ilości...

Dołączył

  • Od tej daty

    Do tej daty


Grupa podstawowa


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Znaleziono 29 wyników

  1. Wątek istnieje na a4u ale chciałbym i tu pisać o tranzytach Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS). Przyszła wiosna, więcej Słońca za oknem i Księżyca Czas wznowić zabawy z tranzytami ISS na tle tych obiektów. Narazie zrobiłem harmonogram na najbliższe 3 dni. Wygląd to tak: 17.May.2006 15h12m00.00s: ISS in front of Sun. Transit-Duration: 0.67s, path width: 4.84km. Diameter of ISS: 102.27" 18.May.2006 12h26m00.00s: ISS in front of Sun. Transit-Duration: 0.52s, path width: 4.59km. Diameter of ISS: 75.88" 18.May.2006 14h00m00.00s: ISS in front of Sun. Transit-Duration: 0.55s, path width: 4.59km. Diameter of ISS: 90.21" 18.May.2006 14h02m00.00s: ISS in front of Sun. Transit-Duration: 0.60s, path width: 4.69km. Diameter of ISS: 101.18" 18.May.2006 15h34m00.00s: ISS in front of Sun. Transit-Duration: 0.62s, path width: 4.77km. Diameter of ISS: 104.59" 18.May.2006 15h36m00.00s: ISS in front of Sun. Transit-Duration: 0.71s, path width: 5.25km. Diameter of ISS: 114.04" 19.May.2006 11h14m00.00s: ISS in front of Sun. Transit-Duration: 0.53s, path width: 4.70km. Diameter of ISS: 65.31" 19.May.2006 12h48m00.00s: ISS in front of Sun. Transit-Duration: 0.52s, path width: 4.57km. Diameter of ISS: 78.24" 19.May.2006 12h50m00.00s: ISS in front of Sun. Transit-Duration: 0.53s, path width: 4.56km. Diameter of ISS: 89.21" 19.May.2006 14h24m00.00s: ISS in front of Sun. Transit-Duration: 0.58s, path width: 4.65km. Diameter of ISS: 103.71" Ten dzisiejszy z 15:36 już za nami : ale dziś jeszcze jeden przelot ISS o godz. 15:12 ! 17 maj 2006 (nad Polską 15:11:20 do 15:12:44) Na tych grafikach ISS porusza się z zachodu na wschód. A jutro ... 18 maj 2006 (nad Polską 12:25:02 do 12:26:26) ---------------------------------------------------------------------------- 18 maj 2006 (nad Polską 13:59:52 do 14:01:14) ---------------------------------------------------------------------------- 18 maj 2006 (nad Polską 15:34:50 do 15:36:08) A to jest link do ostatniej wizualizacji tj. 15:34:50 (18 V 2006) http://www.calsky.co...Go.x=12&Go.y=13 Teraz wystarczy tam wejść, potem zmienić datę i godzinę na taką jak podałem wyżej w spisie minus np. 1 min i kliknąć zielony przycisk go! Wygeneruje się efemeryda oraz plik do Gogle Earth (Google Earth GE kml-Download). Trzeba go zapisać na dysku i otworzyć tym właśnie programem Te grafiki pochodzą z tego softu. Uffff, długo trwało pisanie tego posta Udanych łowów ...
  2. ekolog

    Dragon 2

    Dzisiejszy, poranny test kapsuły Dragon 2 firmy SpceX wyniesionej na rakiecie Crew Dragon (bazującej na Falcon 9) przebiega pomyślnie. Manekin Ripley zostanie dostarczony na ISS. Analiza dobrostanu manekina podczas całej misji pozwoli ocenić czy tak samo da się transportować ludzi. Szykuje się złamanie monopolu Rosji na dostarczanie ludzi na dość już wysokie orbity. Pierwszy stopień rakiety Falcon 9 już wrócił z sukcesem na platformę na Ziemi. Było to już 35-te udane lądowanie tego, odzyskiwanego członu. Wersja załogowa Dragon 2 (po polsku "Smok") mieści do siedmiu osób lub mniejszą załogę i ładunek. Wersja bezzałogowa przewiezie ponad 2,5 t w przestrzeni 14 m^3 oraz powróci z ładunkiem na Ziemię. Poza rosyjską kapsułą załogową Sojuz, Dragon jest jedynym pojazdem kosmicznym zaprojektowanym do przetrwania powrotnego przejścia przez atmosferę. Dragon 2 wykorzystuje konstrukcję "odporną na promieniowanie" w elektronicznym sprzęcie i oprogramowaniu, które składają się na jej komputery pokładowe . Kapsuła wykorzystuje osłonę cieplną PICA-X jednorazowego użytku. Sama kapsuła Dragon jest wielokrotnego użytku czyli odzyskiwana. Testowany dziś pojazd pozostanie w doku przez kilka tygodni, a następnie powróci na Ziemię i zostanie ponownie wykorzystana w czerwcu w celu wykonania testu przerwania lotu. Dragon 2 ma zanieść na ISS pierwszą załogę (dwóch astronautów NASA) podczas 14-dniowej misji w lipcu tego roku. Inspiracja - między innymi: http://next.gazeta.pl/next/7,151243,24508203,spacex-wystrzelilo-kapsule-dragon-to-test-generalny-przez.html#s=BoxOpMT https://www.bbc.com/news/science-environment-47414390 Pozdrawiam
  3. Model ISS ma ponad pół metra długości i robi wrażenie - widzę kilka zastosowań: szkoła, prezent, "konstruktywny szpan" w salonie firmowym lub domowym (jak ktoś posiada), testowanie sprzętu astrofotograficznego poprzez fotografowanie tego modelu w nocy na tle czarnego koca z około 3 kilometrów, ... jakie jeszcze widzicie ? Pomysł podpowiedział ludziom na jakiejś otwartej grupie FB jeden z naszych forumowiczów (może coś tu dopowie jak zechce) "a ja tam byłem miód i wino piłem". *** Są też dostępne na rynku modele różnych obiektów astronomicznych - pod filmem macie zdjęcia Pozdrawiam --- Tak wygląda na filmiku składanie tego ISS - warto zobaczyć bo widać jak duże względem dłoni i precyzyjne są te moduły
  4. Dzisiaj, to jest 12 kwietnia przypada Dzień Kosmonautyki. Obchodzony on jest w rocznicę pierwszego lotu człowieka w przestrzeń kosmiczną. Z tej okazji kosmonauci na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej nadają drogą radiową obrazki w formie SSTV - Slow Scan TV. Wszystkie one są związane z 40-tą rocznicą startu programu Intercosmos. Jak wiemy, w tej misji brał udział także jedyny Polak w kosmosie czyli Mirosław Hermaszewski. Poniższe zdjęcia odbierałem w Bielsku-Białej w czasie dziennych przelotów. Wszystkie one odbierałem na home-made antenie 3 el yagi 2m oraz z użyciem radia Bao UV-5R. Za dekoder sygnału SSTV posłużysz telefon z appką "Robot36". Transmisje odbierałem będąc oddalonym od ISS od 450km do nawet 2300km. Obrazki będą nadawane jeszcze w piątek i sobotę. Co oznacza znak RS0ISS? Otóż jest to znak stacji (z pod którego nadają Rosjanie - krótkofalowcy) którzy nadają te obrazki: RS - (prefiks) Rosja (mogą być inne oznaczenia np NA dla Amerykanów) 0 - (numer okręgu) a że to kosmos to się przyjmuje 0 ISS - (sufiks) International Space Station
  5. ISS-Międzynarodowa Stacja Kosmiczna, sfotografowana równocześnie przezemnie i kolegę @Paweł Pleskaczyński (oba zdjęcia dzieli niecała minuta czasu). Paweł był w Poznaniu i użył achromatu ST80, 80mm f/5 z ASI224MC, natomiast ja 60km od niego użyłem SW 150P 150mm f/5 i ASI120MC
  6. 1 października startuje już jako pełnoprawny miesiąc jesieni. Po równonocy jaka miała miejsce 22 września wchodzimy okres złotych kolorów na drzewach, częstych zmian pogody, wieczornych mgieł, które mogą znacznie utrudniać wieczorne obserwacje. Jednak należy pamiętać, że niebo po opadach deszczu potrafi być często bardzo czyste i przejrzyste. Niestety na jakość obserwacji wpływać będzie także wilgotność powietrza, która powoduje skraplanie się pary wodnej na przyrządach optycznych. Długość dnia i nocy Gdańsk: 1 października Słońce wzejdzie o godz. 6.44 a zajdzie o godz. 18.25 Długość dnia wyniesie 11 godz. 41 minut. Pod koniec miesiąca Słońce zajdzie już o godz. 16.15. Warszawa: 1 października Słońce wzejdzie o godz. 6.34 a zajdzie o godz. 18.16. Długość dnia wyniesie 11 godz. 42 minut. Pod koniec miesiąca Słońce zajdzie o godz. 16.11. Kraków: 1 października Słońce wzejdzie o godz. 6.38 a zajdzie o godz. 18.21. Długość dnia wyniesie 11 godz. 43 minuty. Pod koniec miesiąca Słońce zajdzie o godz.16.21 W nocy z 28/29 w ostatni weekend października zmienimy czas na zimowy, który jest czasem właściwym z godz. 3.00 na godz. 2.00. Istnieje prawdopodobieństwo, że będzie to ostatnia zmiana czasu, wystarczy, że rząd podejmie odpowiednią uchwałę a już taki pomysł zgłosiło PSL kilkanaście dni temu jednak by zostać przy czasie letnim, który nie jest naszym naturalnym czasem. Zmianę czasu, jej idee, cechy oraz konsekwencję opiszę szerzej na blogu pod koniec miesiąca. Słońce Słońce 1 października wzejdzie w gwiazdozbiorze Panny i pozostanie tam aż do końca miesiąca. Ostatniego dnia października zacznie migrować do Wagi. Z każdym dniem będzie świeciło coraz niżej nad horyzontem w południe co staje się już dość zauważalne. Księżyc Księżyc oświetlony w 80% wzejdzie 1 października w gwiazdozbiorze Koziorożca zmierzając do pełni. Pełnia Księżyca wystąpi 5 października, 12 października ostatnia kwadra co da nam bezksiężycowe noce w drugiej części miesiąca, nów Księżyca będzie 19 dnia miesiąca a 28 pierwsza kwadra. Między 17 a 22 października wystąpią idealne warunki do obserwacji światła popielatego, czyli nieoświetlonej części Księżyca, która jest doświetlana łagodną poświątą pochodzącą od naszej planety. Przed nowiem światła popielatego należy wypatrywać nad ranem a po nowiu wieczorem. Czekam na Wasze zdjęcia światła popielatego na moim fanpage Facebook.pl/nighstars. Księżyc w perygeum (najbliżej Ziemi) znajdzie się w swojej miesięcznej wędrówce 9 października a w apogeum (najdalej Ziemi) 25 października. 15 października w Ameryce Północnej dojdzie do zakrycia Regulusa, a w nocy z 5/6 października do zakrycia Aldebarana widocznego w części Europy. Planety Początek października da nam przepiękny taniec planet w godzinach porannych. Zobaczmy więc co będzie się działo: 1 października jako pierwsze na niebie pojawią się Wenus i Mars, będą dążyć do namiętnego pocałunku, do którego dojdzie w dniach 5 i 6 października. Będą one widoczne wtedy w polu widzenia teleskopu. A w dni poprzedzające koniunkcję i tuż po koniunkcji będzie to wdzięczny obiekt obserwacyjny dla lornetek. Będzie jednak trzeba wstać tuż przed godz. 5.00 i spojrzeć na wschodni horyzont. Obiekty będą wtedy nisko nad horyzontem jednak im późnej tym więcej będzie widać. Obserwacje jednak najbardziej efektowne będą do około godz. 5.30. 18 października w okolicach Wenus pojawi się Księżyc oświetlony w niespełna 3 procentach, będzie to przepiękna koniunkcja, zachęcam do fotografowania. 31 października tuż pod Marsem pojawi się Międzynarodowa Stacja Kosmiczna. Wieczorem na zachodzie można dojrzeć jeszcze Saturna jednak kończy się powoli okres jego widoczności. Gwiazdozbiory Wieczorem nad zachodnim horyzontem można dostrzec Wolarza z jego najjaśniejszą gwiazdą Arkturem. Nieco wyżej znajduje się Korona Północy oraz Herkules z przepiękną gromadą M13. Dobry okres widoczności tych obiektów dobiega końca. Nisko nad północnym horyzontem świeci Duży Wóz wraz ze Smokiem i Małą Niedźwiedzicą, w której znajduje się Gwiazda Polarna. Niebo wschodnie w pierwszej części nocy pozwoli się cieszyć Andromedą z Galaktyką Andromedy, Pegazem, Kasjopeją, Perseuszem z jego Gromadą Podwójną widoczną gołym okiem. Im później w noc tym bliżej zimy. Po północy na niebie wschodnim ujrzymy Byka z Aldebaranem, Plejady, Oriona, a już w okolicach godz. 4.00 pojawi się jedna z najjaśniejszych gwiazd nieba – Syriusz, tzw. Psia Gwiazda. Roje meteorów Drakonidy – bardzo krótka aktywność drakonidów nadrabiana jest ich efektywnością. Maksimum roju meteorów przypada 8 października i charakteryzuje się zmienną aktywnością od kilkudziesięciu do kilkuset zjawisk na godzinę co związane jest z powrotami komety w okolice Słońca. Księżyc po pełni znacznie będzie utrudniał obserwacje. Efektowność roju wynika z faktu, że meteory wpadają w atmosferę z prędkością 20 km/s czyli dość wolno. Radiant Drakonidów znajduje się w gwiazdozbiorze Smoka. Są pozostałością komety 21P/Giacobini-Zinner. Południowe Taurydy – rój z maksimum 10 października, którego radiant znajduje się w gwiazdozbiorze Byka. Są pozostałością po komecie 2P/Encke, podobnie jak drakonidy wpadują w atmosferę z niewielką prędkością. Wykazują się raczej małą aktywnością jednak Orionidy – rój z maksimum 21 października z radiantem na pograniczu Oriona i Bliźniąt. Jest to pozostałość po komecie Halleya. Nie wykazuje się zbyt dużą aktywnością, wpada w atmosferę z prędkością podobną do sierpniowych Perseidów jest zatem dość szybkim rojem. Ze względu na położenie radiantu najlepiej wyjść na obserwacje w drugiej połowie nocy, kiedy to wznosi się nad horyzontem Orion ze swymi zimowymi skarbami. Kalendarz zjawisk: 05 i 06. 10 – Koniunkcja Marsa i Wenus w odległości 0.2 st od siebie w godzinach porannych. Oba obiekty będzie można obserwować przez teleskop gdyż zmieszczą się w polu widzenia. 09.10 – Koniunkcja Księżyca z Aldebaranem – widoczna w drugiej połowie nocy koniunkcja między Naturalnym Satelitą a najjaśniejszą gwiazdą konstelacji Byka. 15.10 – Księżyc i Regulus spotkają się nad ranem nad wschodnim horyzontem jednak będą zbyt daleko by objąć oba obiekty w polu widzenia teleskopu. 17.10 – Koniunkcja Księżyca i Marsa nad ranem na niebie wschodnim. 18.10 – Koniunkcja Księżyca i Wenus nad ranem na niebie wschodnim. 24.10 – Koniunkcja Księżyca i Saturna wieczorem na niebie zachodnim. Przeloty ISS i Irydium Stacja Kosmiczna będzie przelatywać przez niebo nad polską do 15 października w godzinach wieczornych. 17 października nastąpi pożegnalny przelot po dniu przerwy a następnie wróci na niebo nad nami 30 października nad ranem. Godziny przelotów dla większych miast dostępne na mojej stronie i na heavens-above.com Satelity Irydium w momencie przelotu tworzą charakterystyczną flarę, czasami jej jasność jest tak duża, że można dostrzec nawet w dzień. Godziny przelotów na moim blogu i na heavens-above.com Obiekty teleskopowe i lornetkowe na październik oraz wyzwanie miesiąca Top 10 lornetkowych obiektów na październik: M52, NGC 7209, NGC 7235, NGC 7243, NGC 7293, NGC 7510, NGC 7686, NGC 7789, NGC 7790, St12; Top 10 obiektów głębokiego nieba na niebie w październiku: K12, M52, NGC 7209, NGC 7293, NGC 7331, NGC 7332, NGC 7339, NGC 7640, NGC 7662, NGC 7789; Wyzwanie na październik: Jones 1 (PK104-29.1) (Pegaz) Urodzeni w październiku: Ejnar Hertzsprung – ur. 8 października 1873 roku. Duński astronom, który opracował skalę jasności dla cefeid umożliwiając pomiar odległości wewnątrz galaktycznych. Henry Norris Russell – ur.25 października 1877 roku. Amerykański astronom, rozwinął metodę wyznaczania elementów orbit gwiazd podwójnych zaćmieniowych. Na Jego cześć został nazwany krater na Księżycu. Odkrycia w październiku: 22 października 2136 r. p.n.e. pierwsze opisane zaćmienie Słońca. 25 października 1761 r. Giovanni Cassini odkrył Księżyc Saturna Iapetusa. 10 października 1846 r. William Hassan odkrył Trytona, najjaśniejszy Księżyc Neptuna. 24 października 1851 r. William Lassell odkrył Księżyce Urana – Ariel i Umbriel. 5 października 1923 r. Edwin Hubble odkrył cefeidy w Galaktyce Andromedy. źródła: cloudynights.com in-the-sky.org nighstars.pl - Kamil Garstka
  7. Wczoraj (30.06) o godz 22.03, na południowym (S) - południowo wschodnim (SE) niebie, nad Krakowem, zaobserwowałem szybko poruszający się jasny punkt. Wyglądał jak ISS, z tym że ISS teraz nie lata nad Polską i poruszał się kilka razy szybciej. Poniżej krótka charakterystyka: Czas zjawiska: 30.06.2017 - godzina 22.03-22.04 Miejsce obserwacji: Kraków Lokalizacja na niebie: początek zjawiska: S ~45 stopni nad horyzontem, koniec S-SE ~35 stopni nad horyzontem Kierunek lotu: azymut: 110-120 Wygląd: świecący punkt Jasność: -1,5 mag (początkowa) - -0,5 mag (końcowa) Prędkość: ~4 stopni / sek Dźwięk: brak Cechy szczególne: leciał nad chmurami Zastanawiam się czy to mógł być moduł panelu słonecznego ROSA, który kilka dni temu został odłączony od ISS, celem de-orbitacji i spalenia w atmosferze. Jeśli ktoś ma pomysł co to mógł być za obiekt lub również go obserwował to proszę o informacje. Obiekt śmignął tuż nad / za koniunkcją Jowisz-Księżyc, na ciemniejącym niebie - wiec sporo osób powinno go zauważyć
  8. Zobaczyłem coś, nad czym nie mogłem przejść do porządku dziennego. Zobaczcie to zdjęcie ISS z C14. Zastanawiam się, czy to w ogóle jest możliwe? Masakra.
  9. Czym jest Międzynarodowa Stacja Kosmiczna? Dlaczego powstała? Kiedy można ją zobaczyć i czym obserwować? Takich filmów szykuje się coraz więcej mam nadzieję, że nie macie nic przeciwko Domyślam się, że większość osób na tym forum radzi sobie z tym doskonale Nie mniej jednak pozwolę sobie wrzucić swoją najnowszą produkcję również tutaj i zachęcam do obejrzenia i pozostawienia opinii
  10. Witam. Nie znalazłem nigdzie tematu o ISS więc pozwolę sobie założyć nowy temat. Oprócz Wenus udało się dziś "ustrzelić" Międzynarodową Stację Kosmiczną Na zdjęciu po lewej baterie słoneczne nachylone są pod małym kątem. Zdjęcie po prawej zostało zrobione około 20 sekund później kiedy stacja ustawiona była już inaczej więc baterie widać od dołu Cieszy ilość widocznych szczegółów, udaje się rozróżnić poszczególne moduły satelity.Mogłem uprzedzić załogę, może ktoś by pomachał Na zdjęciu ucięło mi cały adres fanpage. Brzmi on facebook.pl/astrolifepl EDIT: Uprzedzając pytanie - Synta 12 + Nikon D5300 z telekonwerterem x2
  11. Cześć, przedstawiam tranzyt ISS nagrany w bardzo zwolnionym tempie 2016-04-30, 09:50:41 CEST Lubecko, φ = 50° 41′ 54″ N; λ = 18° 38′ 42″ E Odległość ISS = 605 km, rozmiar ISS = 45.7″ Czas tranzytu = 0,8 s Sky-Watcher ED80, f = 600 mm ZWO ASI 174MM, filtr G Aby osiągnąć prędkość 570 FPS, nagrywałem w rozdzielczości 1392x320. Poza tranzytem nagrałem 4 fragmenty tarczy Słońca na tych samych ustawieniach. Każda klatka filmu jest mozaiką 5 elementów. Wersja w czasie rzeczywistym: https://gfycat.com/ScaryBrightFruitbat Surowe nagranie tranzytu, bez koloru i stabilizacji: https://gfycat.com/InferiorThankfulDowitcher Najlepsza pojedyncza klatka: http://i.imgur.com/ALvxBuX.png Przykładowa klatka pośrednia, przed złożeniem mozaiki: http://i.imgur.com/aFZ5EAW.png Pozdrawiam
  12. Dziś myślimy głownie o ISS ale warto przypomnieć coś z MIR, a z czasem pojawią się tutaj ralacje i materiały z kolejnej chińskiej stacji kosmicznej oraz ze stacji orbitujacej Marsa z astronautami - sterującymi z jego orbity szybko i precyzyjnie pracami łazików (znany pomysł). Zbliżajaca się premiera filmu Adama Ustynowicza "Space between the words" ze zdjęciami wykonanymi w 2015 r. na pokładzie ISS, skłoniła dziennikarzy do rozmowy ze światowej sławy astronautą NASA, George'em Zamką. Opowiadał o zagrożeniach dla stacji ze strony kosmicznych śmieci oraz wspomniał o sprzęcie używanym do fotografowania. Poprzednio Nikon D3 teraz Nikon D4. Na jednym ze zdjęć widać naszą ojczyznę. http://next.gazeta.pl/next/7,151243,20815590,george-zamka-astronauta-iss-w-kosmosie-musisz-pozbyc-sie.html#BoxBizImg Dwa fragmenty: "Jedno z największych wyzwań dotyczących robienia zdjęć na orbicie to światło, a raczej jego ograniczone źródła. Na szczęście współczesne aparaty potrafią właściwie dobrać ze sobą czas otwarcia migawki (możliwie krótką, aby nie powstawał efekt rozmycia ruchu) oraz przysłonę (odpowiednio dużą, aby uchwycić odpowiednią ilość światła). Na zewnątrz ISS są również wysokiej jakości kamery 4K rejestrujące wideo i to między innymi z nich pochodzą ujęcia widoczne na filmie." "Na szczęście ISS znajduje się na stosunkowo niskim pułapie (około 400 km). Niżej orbitują jedynie mikrosatelity, których ewentualne pozostałości po kolizjach nie powinny zagrozić stacji. Główna ‘autostrada’ znajduje się wyżej, około 800 km nad Ziemią. Oczywiście, jeśli coś się tam zderzy ma szansę poszybować w stronę ISS. Pamiętajmy, że obiekty na orbicie poruszają się ogromną prędkością (około 27 - 28 tys. km/h) i nawet miniaturowa śrubka może spowodować spustoszenie." Film - stacja kosmiczna MIR Stacje Chińczyków (skromniejsze na razie od ISS) http://www.koniec-swiata.org/chiny-stracily-kontrole-nad-modulem-kosmicznym-tiangong-wiadomo-ziemie-spadnie/ http://kosmonauta.net/2016/09/tiangong-2-na-orbicie/ http://gadzetomania.pl/13499,chinczycy-zaprezentowali-swoja-stacje-kosmiczna Pozdrawiam
  13. Witajcie. Chciałbym Tym wątkiem rozpocząć, mam nadzieję, serię zdjęć oraz filmów z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Jako miłośnicy astronomii, spoglądamy w górę, ale i widoki z góry "na nas" też są przepiękne (i to nie tylko czasami). Na pierwszy rzut filmik związany z niedawną aktywnością Perseidów z tzw. kamery wysokiej rozdzielczości. 2 Perseidy widoczne nad Pakistanem. Przepiękny widok! Pozdrawiam. Paweł.
  14. Poluję na tranzyt ISS na tle Słońca, ale słabo mi to idzie przy naszej pogodzie i braku samochodu. Dzisiaj miałem okazję spróbować nagrać tranzyt na tle Księżyca, większość dnia pochmurna ale na szczęście o danej godzinie Księżyc był widoczny. Zestaw Virtuoso czyli mak 90/1250 na głowicy Virtuoso. 1/400s iso100 120fps 1280x720 przycięte do 720x720 Słaba jakość głównie przez to, że Księżyc nie był dobrze widoczny na tle jasnego nieba. Musiałem sporo podciągnąć kontrast itp. aby cokolwiek było widać zwłaszcza po kompresji youtuba, stąd tak bardzo uwidoczniły się wszystkie szumy oraz winieta. Filmik zamieszczam bo nie widziałem tu na forum podobnego, a będzie to jakiś punkt odniesienia, że za dnia przy tak nisko położonym Księżycu to raczej trudno nagrać to ładnie. edit. na youtube wyskakuje reklama, tutaj można też podejrzeć https://gfycat.com/AdmiredWhichBuck
  15. Cześć Natknąłem się na taki oto filmik NASA z zorzą polarną widzianą głównie z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Postanowiłem się nim z Wami podzielić, mam nadzieję, że się spodoba Pozdrawiam
  16. Chciałbym prosić Was o pomoc, o burzę mózgów. Jedna ze szkół w moim regionie zwróciła się do mnie z prośbą o wsparcie pomysłami na różne formy aktywności związane z programem ARISS. Dla niewtajemniczonych - ARISS to amatorska łączność radiowa z Międzynarodową Stacją Kosmiczną (w największym skrócie). Szkoła pisze projekt z tym związany i szuka pomysłów okołoastronomicznych i okołoastronautycznych. Przychodzą mi do głowy na przykład takie tematy: * w jaki sposób przekazujemy sygnały radiowe (ogólnie: fale elektromagnetyczne) pomiędzy dowolnymi punktami Ziemi korzystając ze sztucznych satelitów, * w jaki sposób kontrolujemy sondy kosmiczne znajdujące się w różnych miejscach Układu Słonecznego i poza nim (tutaj zagadnienie skończonej prędkości światła i opóźnień z tym związanych), * Wszechświat na falach radiowych i obserwacje radioteleskopowe, * budowa amatorskiego radioteleskopu (antena to chyba niewielki problem, większym wyzwaniem jest raczej odbiornik), * użycie taniego tunera DVB-T na USB i darmowego oprogramowania do odbioru okolicznościowych obrazków z ISS. Będę wdzięczny za inne pomysły, nawet te pozornie odległe od tematu.
  17. Takie trochę "makabryczne" pożegnanie Oriona, czyli Orion przeszyty strzałą ISS Olympus E-510 + Zuiko 40-150 ED ISO-400 t-90s. f-4,5 Nie wiem czemu mimo niskiego ISO wylazł potworny banding, z którym ciężko sobie poradzić. Chyba taki już urok tego mojego Olka - starość, czy jakoś tak
  18. Pełna tarcza Słońca z protuberancjami na czerwonym lub niebieskim tle (tzw. słoneczna nirwana) z tranzytującą stacją ISS. Długo polowałem na to ujęcie - w sumie jakieś 15 miesięcy Dzisiaj się udało chociaż myślę, że jeszcze kiedyś będę musiał to powtórzyć ze względu na mikry rozmiar stacji w dniu dzisiejszym (tylko 26 sekund łuku) Na szczęście pogoda okazała się łaskawa i udało się zarejestrować tranzyt na który ostrzyłem sobie zęby od 5 dni No i efekt polowania w dwóch wersjach - niebieskiej i czerwonej Sprzęt: Lunt 50Tha PT + PG Chameleon 3 + CG5 Ekspozycja: 0,8ms / gain 1000 (stacja) Później wrzucę jeszcze animację.
  19. Wczoraj minęło dokładnie 15 lat od momentu, gdy na Międzynarodową Stację Kosmiczną wysłano pierwszą załogę. 2 listopada 2000 roku na Międzynarodową Stację Kosmiczną przybyło trzech astronautów: William Shepherd (USA - dowódca), Jurij Gidzenko (Rosja, dowódca Sojuza) oraz Siergiej Krikalow (Rosja - inżynier pokładowy). Od tego czasu do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej odbyło się 45 załogowych misji i stworzono ponad 1200 publikacji naukowych opartych na danych zebranych na ISS. W ciągu ostatnich 15 lat odbyło się także ponad 180 spacerów w kosmosie poza stacją, a ISS odwiedziło ponad 220 osób z 17 różnych państw. Przez ten czas ISS znacznie się rozrosła, ale ciągle służy jednemu celowi. Jest to najbardziej niezwykłe laboratorium badawcze, pozwalające na prowadzenie badań w warunkach mikrograwitacji nieosiągalnej na Ziemi. Film poniżej obrazuje jak stacja się rozwijała: Obecnie ma wielkość porównywalną z boiskiem do footballu amerykańskiego: Dziś na stacji również żyje i pracuje sześciu astronautów z Ekspedycji 45. Do ich dyspozycji jest 15 głównych modułów stacji. ISS waży 419455 kg. Objętość przestrzeni życiowej wynosi 388 metrów sześciennych. Dziś sześciu orbitujących astronautów wzięło udział w specjalnej konferencji prasowej. Rozmawiano po angielsku, rosyjsku i japońsku: http://www.bbc.co.uk/news/science-environment-34705700 http://www.nasaspaceflight.com/2015/11/continuous-habitation-iss-15-years-expedition-1/
  20. Zapraszam na relację z mojego ostatniego projektu obserwacyjno –fotograficznego związanego ze stacją ISS. Celem było zarejestrowanie stacji w jak największej skali z maksymalną ilością detalu – niby cel oczywisty ale trzeba go sobie było jasno postawić Ponieważ relacja była pisana na bieżąco w ciągu ostatniego tygodnia to jest dość obszerna więc trzeba poświęcić trochę czasu na jej przebrnięcie. Projekt zawiera sporo technikaliów i opisów które mam nadzieję, że pomogą niektórym osobom w pierwszych zmaganiach z astrofoto ISS. Dodatkowo wrzucam też dokładne parametry ekspozycyjne fotek dzięki czemu każdy użytkownik dużego Newtona będzie miał trochę takiego gotowca i nie będzie musiał sam eksperymentować z nastawami. ASTROFOTOGRAFIA MIĘDZYNARODOWEJ STACJI KOSMICZNEJ ISS Dzisiaj w środę 12 sierpnia zakończy się prawie dwutygodniowy okres przelotów Międzynarodowej Stacji Kosmicznej ISS. W sumie to zakończy się on 21 sierpnia ale te ostatnie 9 dni to będą przeloty w odległości zwykle ponad 1000km co będzie się wiązać z raczej małymi obrazami stacji dość mocno zniszczonymi przez seeing. Za to można popróbować wtedy z połączeniem przelotu stacji z jakimś fajnym pejzażem lub Drogą Mleczną w szerokim kadrze. Kolejna szansa na złapanie ISS będzie już od 10 września do początku października ale będą to przeloty poranne więc tylko dla twardzieli. Za to można się spodziewać, że nad ranem seeing będzie stabilny po wyrównaniu się temperatur więc pewnie warto będzie się kilka razy zmobilizować do wczesnej pobudki Ale wróćmy do relacji. Na początek technikalia. Wszystkie przeloty rejestrowałem praktycznie tym samym sprzętem (oczywiście w różnych konfiguracjach ) czyli: - teleskop Newtona 16’’ - 400/1800 („Cyklop”) na platformie paralaktycznej LJ - kamerka Point Grey Chameleon 3 - barlow Tele Vue x2 oraz barlow 1,2x produkcji Omegona (całkiem przyzwoity) - filtr czerowny GSO oraz czerwony Meade z kompletu LRGB Poniżej wygląd setupu: Natomiast do obróbki materiału używałem następujących programów: - FireCapture – do zbierania danych - PIPP (Planetary Imaging Pre Processor) – do wstępnej obróbki (odrzucenie pustych klatek + centrowanie ) i tworzenia avików do stackowania. - Autostakkert2 – do stackowania klatek (avi) z PIPP - ImPPG – do denkonwolucji i ostrzenia przez unsharp mask - Photoshop CS2 – do dopieszczania finalnych obrazów Zanim przejdziemy dalej do opisów przelotów na początek kilka słów o samej technice rejestracji. Jeśli ktoś czuje się specjalistą w tym temacie to może spokojnie ominąć kolejne akapity i przejść do kolejnej części relacji z opisem i materiałami z przelotów. Temat generalnie nie jest nowy i wiele osób już z sukcesami rejestrowało przeloty stacji. Każdy ma własne sposoby i technikę. Ja opiszę moje podejście wypracowane przez ostatnie miesiące i okupione wieloma nieudanymi próbami. Ważne jest aby się nie zniechęcać pierwszymi porażkami. Za pierwszym razem rzadko się udaje uzyskać sensowne obrazy. W tym wypadku upór i praca nad techniką prowadzi do sukcesu. Tu możecie zobaczyć i poczytać na temat moich pierwszych prób z rejestracją przelotów ISS: http://astropolis.pl/topic/48873-przelot-iss-1004-kompilacja-zdjec/ To co jest ważne to oczywiście teleskop – w przypadku stacji im większy tym lepszy. Dlaczego? Bo dzięki większej aperturze będziemy mogli skrócić czasy ekspozycji do poziomów wymaganych do uzyskania nierozmazanego obrazu stacji. Najlepiej tutaj sprawdzą się duże dobsony od 8’’ w górę. A jakie czasy musimy osiągnąć – niestety im większa skala (większa ogniskowa) tym czasy muszą być krótsze, poniżej przykłady: ogniskowa 1500mm -> ekspozycje max 1/1500s (0,7ms) ogniskowa 2000mm -> ekspozycje max 1/2000s (0,5ms) ogniskowa 4000mm -> ekspozycje max 1/4000s (0,3ms) Tym sposobem każdy może sobie obliczyć jakiego czasu potrzebuje. Oczywiście nie jest to zasada uniwersalna ale jakiś punkt zaczepienia – generalnie im krótsza ekspozycja tym lepiej („mrozimy” wtedy seeing zwiększając swoje szanse na kilka naprawdę udanych klatek). Żeby osiągnąć takie czasy, naświetlenie (histogram) modelujemy sobie poprzez gain (ISO) oczywiście bez przesady żeby nie zaszumić sobie za bardzo klatek. Wszystko zależy od ogniskowej, filtrów (czerwony ma tylko około 15% transmisji), czułości (gain) no i oczywiście jasności samej stacji podczas przelotu. Jakby tego było mało musimy pamiętać jeszcze o rozpiętości tonalnej naszej kamerki. Generalnie 8-bitowa głębia nie wybacza błędów – ustawisz za wysoki gain lub za długi czas – to nagrasz białą plamę. Ustawisz te parametry za nisko – zarejestrujesz tylko szary bezkształtny placek. Jeśli macie możliwość przełączajcie kamery w tryb 12-bitowy (w opcjach FireCapture trzeba wybrać rejestrację w rozpiętości 16-bit, „zaptaszkować” taki mały kwadracik w lewym górnym rogu program J ). Dzięki temu rozpiętość tonalna wzrasta dramatycznie i macie większą szansę, że traficie dobrze z parametrami zdjęcia, a nawet jak klatki będą niedoświetlone to później będzie szansa jeszcze coś z nich wyciągnąć modelując histogram i krzywe. Więc jak pytanie brzmi. Jak prawidłowo dobrać parametry ekspozycji? I niestety nie ma tu jednej dobrej odpowiedzi. Niestety trzeba to zrobić eksperymentalnie metodą kolejnych iteracji. Skrócony „way of working” może wyglądać tak: 1) drukujemy mapki z przelotami z CalSky 2) decydujemy jaki przelot chcemy nagrywać i jakiej użyjemy ogniskowej 3) mając ogniskową dobieramy gain i gammę bazując na doświadczeniu w nagrywaniu Księżyca i planet (Wenus jest dobrym punktem odniesienia bo ma jasność podobną jak stacja w kulminacyjnym momencie przelotu). Gammy nie ustawiajmy zbyt wysoko żeby nie zmniejszyć sobie rozpiętości tonalnej – maks 20% zakresu będzie ok 4) ustawiamy teleskop i kolimujemy go kolimatorem optycznym chesire lub holograficznym. Przy takiej skali kolimatory laserowe punktowe można sobie wyrzucić do kosza. 5) celujemy w jakąś jasną gwiazdę i ustawiamy ekspozycję na jakieś 30-40ms i gain na 2000. To sprawi, że wokół gwiazdy będzie widać spajki od pająka. Ja mam pająka trójramiennego dzięki temu mam sześć spajków i mogę je wykorzystać do ustawienia perfekcyjnej ostrości bo działają one trochę jak maska Bathinova. Właściciele dobsów z pająkami czteroramiennymi i refraktorów powinni przygotować sobie odpowiednie maski do ustawiania ostrości, albo po prostu robić to „na oko” ryzykując niepowodzenie. 6) ostatnim elementem jest odpowiednie zgranie szukacza teleskopu z kamerką. Szukacza będziemy używać do pogoni za stacją po niebie więc jest to niezwykle ważny element. Szukacz zjustujemy na jakiejś jasnej gwieździe położonej blisko miejsca gdzie ISS będzie w maksimum blasku. Dzięki temu będziemy pewni, że w tym najważniejszym momencie trafimy w stację. Jest to szczególnie ważne, w przypadku teleskopów kratownicowych i rozsuwanych gdzie występując ugięcia i szukacz jest zgrany z kamerką idealnie tylko w jednym miejscu na niebie (w miejscu gdzie go ustawialiśmy) a w pozostałych wykazuje mniejsze lub większe odchyłki. Trzeba oczywiście orientować się w których kierunkach te odchyłki występują aby móc w stację trafić podczas przelotu. 7) tak przygotowani możemy już czekać na przelot. Gdy tylko stacja pojawi się na horyzoncie możemy włączyć rejestrację w FireCapture i rozpocząć śledzenie stacji w szukaczu. Pamiętajcie, żeby zostawić sobie odpowiednią ilość wolnego miejsca na dysku twardym. Film z przelotu może ważyć kilkanaście do kilkudziesięciu GB (u mnie zwykle jest to około 20GB). 8) po przelocie sprawdzamy jak wyszło . Jak stacja jest rozmazana to znaczy, że stosowaliśmy za długie czasy. Jeśli jest ostra ale prześwietlona – jest to oznak, że gain (ISO) był ustawiony za wysoko. Analogicznie jeśli jest za ciemno to znaczy, że gain był ustawiony za nisko. W zależności od sytuacji trzeba sobie zaplanować nowe parametry na następny przelot. Dobrą praktyką jest notowanie sobie na kartce z planowanymi przelotami wszystkich parametrów jakie stosowaliśmy podczas akwizycji. Ułatwi nam to w przyszłości planowanie odpowiednich nastaw w zależności od jasności stacji i używanego sprzętu. I to w sumie tyle jeśli chodzi o nagrywanie. Później pozostaje tylko obróbka w programach graficznych ale to już temat na osobny artykuł. Teraz czas na drugą część relacji czyli przeloty. Okres wieczornych przelotów zaczął się w czwartek 30 lipca. Natomiast ja zacząłem rejestracje od piątku (wiadomo, weekend więcej czasu na hobby ) Postaram się po kolei opisać kolejne rejestracje: 1 sierpnia / g. 2:09 / -4,3mag / najmniejszy dystans - 447,8 km. Nagrywane w 8-bit. gain / exp /gamma (1400/0,7ms/1500) W sumie nie był to pierwszy przelot tej sesji. Poprzedniego dnia wieczorem podjąłem dwie próby rejestracji jednak obie zakończone fiaskiem – złe parametry ekspozycji. To jest pierwszy przelot podczas którego udało mi się złapać stację na kilku klatkach. Niestety zaryzykowałem nagrywanie z barlowem co nie było dobrym pomysłem – za duża skala i za słaby seeing. Ale udało się wybrać dwie jako takie klatki. 1 sierpnia / g. 22:04 / -3,5mag / najmniejszy dystans – 703,4 km. Nagrywane w 8-bit. Gain / exp /gamma (700-250-980/0,656ms/950) Podczas tego przelotu eksperymentowałem z ekspozycją. Stacja była dość daleko więc poruszała się też dość wolno co dało mi czas na dwukrotną zmianę parametrów nagrywania ( a dokładniej parametru gain). W sumie później nie próbowałem już takiej gimnastyki – zauważyłem, że dobry dobór nastaw gwarantuje dobre naświetlenie filmu prawie na całym etapie przelotu. W sumie jak na tak odległy przelot wyszło całkiem nieźle. Był to najdalszy przelot jaki zarejestrowałem podczas tego projektu. 3 sierpnia / g. 21:54 / -4,1mag / najmniejszy dystans – 506 kM. Nagrywane w 16-bit. Gain / exp /gamma (1226/0,486ms/987) Pierwsze nagranie w głębi 16-bitowej (w sumie to 12-bitowej bo kamera ma taką rozpiętość tonalną). Dzięki temu filmik jest mniej podatny na skrajne niedoświetlenie lub prześwietlenie klatek i ekspozycję można dobierać bardziej trafnie . Niemniej jednak znów coś podkusiło mnie na użycie barlowa x2. Miałem straszne parcie na skalę. Jak pokazały późniejsze doświadczenia – nie do końca uzasadnione. Także wniosek z tej lekcji - lepiej nie przesadzać z ogniskową. Lepiej trochę mniejsze a ostre. Ten przelot pod kątem rejestracji i klatki wynikowej można zaklasyfikować jako porażkę 3 sierpnia / g. 23:30 / -4,2mag / najmniejszy dystans – 408,3 km. Nagrywane w 16-bit. Gain / exp /gamma (1038/0,317ms/1030) Minęło półtorej godziny i stacja wykonała rundkę wokół Ziemi. Tym razem usunąłem barlowa i zamocowałem do kamerki filtr czerwony GSO. Ostrość była ustawiona i pozostało tylko nagrać ISS. Była to moja pierwsza naprawdę udana rejestracja. Po szybkim przeczesaniu filmiku przy użyciu PIPP wybrałem kilka klatek z naprawdę niezłym detalem dodatkowo nadające się do stackowania (rozrzut czasowy poniżej sekundy). Gapiłem się w te klatki jak zaczarowany nie mogąc uwierzyć, że udało się wyłapać tyle detalu. Myślałem, że już więcej się nie da wycisnąć podczas kolejnych przelotów. Myliłem się… 4 sierpnia / g. 22:37 / -4,2mag / najmniejszy dystans – 407,5 km. Nagrywane w 16-bit. Gain / exp /gamma (1334/0,283ms/1203) Następny dzień przyniósł kolejny sukces. Seeing nie rozpieszczał ale był na tyle dobry, że udawało się trafić przerwy o długości 1-2ms gdzie był naprawdę świetny. Zaowocowało to kolejnym świetnym nagraniem które ilością detalu pobiło nagranie z dnia dzisiejszego. Na zdjęciu doszukuję się usilnie śladu tego ramienia manewrującego na stacji – powinno być je już widać 5 sierpnia / g. 21:44 / -4,2mag / najmniejszy dystans – 420,9 km. Nagrywane w 16-bit. Gain / exp /gamma (1385/0,249ms/1160) Kolejnego dnia szedłem za ciosem – parametry miałem już rozpykane, teleskop ustawiałem i kolimowałem w 5 minut, a ostrość mógłbym ustawić z zamkniętymi oczami. Jednym słowem - doszedłem do wprawy. Najfajniejszy jest ten moment jak stacja się pojawia – powoli jaśnieje na zachodnim horyzoncie i zbliża się do Arktura. Potem jest nagrywanie i dreszczyk emocji podczas przeglądania wyniku i ocenianiu ile się złapało i w jakiej jakości. Tym razem jakość znowu była świetna. Był to kolejny z przelotów „zenitalnych” czyli stacja przechodziła praktycznie dokładnie nad moją głową w małej odległości (ledwie 420km). Dzięki temu obrazy stacji w zenicie są najostrzejsze i najmniej rozpaprane przez seeing. Aha, ważny jest też fakt, że był to pierwszy przelot podczas którego zastosowałem w kamerce PG Chameleon3 ROI na poziomie 960x800 pixeli. Dzięki temu zabiegowi zawęziłem sobie nieco pole widzenia (musiałem być precyzyjniejszy) ale z drugiej strony przyśpieszyłem kamerkę z 30 fps do 41 fps i zwiększyłem tym samym ilość dobrych klatek w okresach dobrego seeingu. Marzy mi się ASI224MC z 100 fps przy 800x600 i 12 bitach... 5 sierpnia / g. 23:21 / -4,3mag / najmniejszy dystans – 407,5 km. Nagrywane w 16-bit. Gain / exp /gamma (1500/0,215ms/1203) Po 3 bardzo udanych rejestracjach postanowiłem przykozaczyć i zaryzykować użycie barlowa. Tym razem słabszego bo tylko 1,2x. Jak się okazało nie był to najlepszy pomysł… Ilość zarejestrowanych klatek spadła dramatycznie. Ich jakość również poleciała na łeb. Postanowiłem następnego dnia jeszcze raz spróbować z barlowem x2 i jeśli nie wyjdzie to w przyszłości zaniechać tego typu prób. 6 sierpnia / g. 22:28 / -4,2mag / najmniejszy dystans – 408 km. Nagrywane w 16-bit. Gain / exp /gamma (1833/0,147ms/1246) No i nie wyszło :/ W skrócie – obraz nieostry, ciemny, rozpaćkany. Na tym postanowiłem zakończyć moją przygodę z rejestracją ISS przy użyciu barlowa – przynajmniej podczas tego projektu. Może podejmę rękawicę jeszcze raz podczas przelotów jesiennych. Zobaczymy. 7 sierpnia / g. 21:35 / -4,1mag / najmniejszy dystans – 407,5 km. Nagrywane w 16-bit. Gain / exp /gamma (1496/0,215ms/1063) Kolejny dzień nagrań. Tym razem sukces. Dużo dobrych klatek (ponad 400). Dobre szczegółowe stacki i dużo klatek do animacji. Dzięki temu udało mi się wygenerować najbardziej rozbudowaną animację i zdjęcie bogate w różne fazy przelotu stacji ISS. 8 sierpnia / g. 22:18 / -4,2mag / najmniejszy dystans – 407,9 km. Nagrywane w 16-bit. Gain / exp /gamma (1400/0,249ms/900) W ciągu dnia termometr pokazywał u mnie 36 stopni w cieniu. Patrząc na to piekło nie łudziłem się i nie liczyłem na dobry seeing w nocy. Przecież to całe ciepło po zachodzie Słońca musi wypromieniować jednocześnie powodując potężne turbulencje seeingowe. Jednak pogoda i astronomia lubi zaskakiwać. Jakie było moje zdziwienia gdy po ustawieniu ostrości obraz Wegi czy Arktura na ekranie komputera był zdecydowanie bardziej stabilny niż w poprzednich dniach. Pełen nadziei czekałem na przelot stacji. Po zakończeniu rejestracji i przesianiu filmu przez PIPP okazało się, że złapałem najostrzejsze klatki ISS w mojej skromnej karierze astrofotograficznej Nie było ich bardzo dużo ale za to były naprawdę ostre. Dzięki temu stworzyłem poniższą fotografię i animację które uważam za moje szczytowe osiągnięcie w fotografii ISS, przynajmniej do tej pory To był piękny i udany wieczór. A pomyśleć, że już chciałem odpuścić ze względu na temperaturę i teoretycznie parszywy seeing. 9 sierpnia / g. 21:25 / -4,1mag / najmniejszy dystans – 407,8 km. Nagrywane w 8-bit. Gain / exp /gamma (1186/0,249ms/800) Tego dnia zjadła mnie rutyna, no i być może trochę zmęczenie. Zapomniałem przełączyć kamerkę w tryb nagrywania 16-bitowego i zostawiłem 8-bit. Na szczęście parametry były ustawione całkiem nieźle więc klatki w największym zbliżeniu wyszły całkiem przyzwoite. Seeing też był niezły. 9 sierpnia / g. 23:01 / -3,8mag. Nagrywane w 16-bit. Gain / exp /gamma (1300/0,283ms/814) To był bardzo krótki przelot (stacja nie doleciała nawet do połowy nieba) i też w miarę odległy – pewnie gdzieś około 550-600km. Dlatego seeing dał już o sobie mocno znać. Generalnie taka fotka na zakończenie. Poniżej dwie najlepsze klatki. I to by było na tyle. Przynajmniej na razie. Do przygody z ISS pewnie wrócę jesienią jak zaopatrzę się w filtr dalekiej podczerwieni IR-Pass 850nm i szybszą kamerkę. Wtedy efekty będę jeszcze lepsze. Przynajmniej taką mam nadzieję. A teraz trochę, odpoczynku, zlot w Toruniu i powrót do projektu „Granula” Pozdrawiam Łukasz PS: Na dniach wrzucę jeszcze kompilację najlepszych klatek wraz z opisem poszczególnych części stacji które udało się zarejestrować.
  21. Szybkie pytanie, może ktoś zna odpowiedź. Czy ktoś wie na ile aktualne i dokładne są dane w stellarium? Aktualizacje mam wszystkie, wersję też ostatnią. Wczoraj polowałem, nawet w miarę udanie jak na dostępne warunki, na ISS ale przy okazji złapały mi się trzy satelity. Jednego znalazłem, nie będę wymyślał nazwy bo zapomniałem, ale dwie pozostałe zostają dla mnie zagadką. W tej chwili siedzę, w sumie to gotuję się w pracy, więc nie załączę dokładnych zdjęć i godzin przelotu ale czy ktoś z obecnego doświadczenia spotkał się z obiektami na niebie które nie mają odzwierciedlenia w stellarium? Fotki, lokację i czasy podam gdzieś koło 17. Na razie tylko stack.
  22. W piątek 10 kwietnia przy okazji planowanych obserwacji postanowiłem również spróbować po raz pierwszy zarejestrować przelot stacji kosmicznej ISS. Skolimowałem dokładnie teleskop, ustawiłem parametry kamerki korzystając z Wenus (podobna jasność) i czekałem. Kiedy stacja pojawiła się na horyzoncie włączyłem nagrywanie i rozpocząłem jej śledzenie. W sumie zarejestrowało się około 100 klatek ze stacją na jakieś 12000 Po obrobieniu udało mi się złożyć coś takiego. Cyklop 16’’ (400/1800) + IS DMK AU618. Prędkość 60 fps, naświetlanie 0,4ms na klatkę Jak na pierwszy raz jestem bardzo zadowolony z efektu. Przy kolejnym przelocie spróbuję rejestrować z barlowem x2
  23. http://www.heavens-above.com/ <---większość pewnie zna ale dla mniejszości krótko opiszę: To strona, na której można sprawdzić przeloty różnych sztucznych satelitów nad naszymi głowami. Strona wykorzystuje zadaną lokalizację i oblicza co do minuty, kiedy pojawi się na niebie ISS, falara irydium itp. Ważne aby lokalizację podać jak najprecyzyjniej ponieważ w stosunku do flary irydium już 100m błędu w lokalizacji ma znaczenie. Stronę osobiście znam od dawna ale dopiero dzisiaj zauważyłem, że jest dostępna aplikacja od nich. Ściągnąłem jakieś dwie minuty temu i muszę powiedzieć, że aplikacja jest świetna. Szybka, schludna, prosta w obsłudze i dostarczająca wiele przydatnych informacji jak np. rysunki w którym miejscu na niebie pojawi się flara. Moim zdaniem must-have każdego interesującego się astronomią. Flary Irydium można oglądać prawie codziennie, więc można się nacieszyć choćby ułamkiem astro nawet jak nie mamy możliwości wyciągnięcia lornetki, a niektóre robią wrażenie nawet na osobach kompletnie nie interesujących się astronomią. Brakuje tylko alarmów przypominających o zdarzeniach, które chce się zobaczyć ale i to ma się w przyszłości pojawić. Link do appki: https://play.google.com/store/apps/details?id=com.heavens_above.viewer Link do filmiku pokazującego jak wyglądają flary irydium: https://www.youtube.com/watch?v=MTGVuPr9Epg
  24. Opowiem Wam moją historię Jakiś czas temu postanowiłem wziąć się za tranzyty ISS na tle tarczy Słońca i Księżyca. Pierwsze podejście do tranzytu słonecznego nie wypaliło ze względu na pogodę. Następna okazja nadarzyła się w tym tygodniu – tym razem miało być to przejście ISS na tle tarczy Księżyca. Pierwszy tranzyt miał być w środę 3 czerwca około 4:07 rano w mojej miejscowości Budy Dłutowskie a drugi w piątek 5 czerwca o 2:23 w Gliczarowie Górnym koło Zakopanego gdzie obecnie relaksuję się podczas wydłużonego weekendu Oba tranzyty sprawdziłem dokładnie za pomącą CalSky oraz wyznaczyłem ich dokładne trasy przelotu w SkySafari oraz w StarryNight – oprócz godziny ważne jest abyśmy wiedzieli w którym dokładnie miejscu tarczy będzie przemieszczała się stacja zwłaszcza jeżeli będziemy używać dużych ogniskowych i dużej skali obrazu. W pierwszym przypadku (3 czerwca) czas tranzytu podany przez CalSky i jego przebieg wyznaczony w StarryNight idealnie się sprawdził. W drugim przypadku (5 czerwca) jakieś 5 godzin przed tranzytem CalSky zmienił prognozę i podawał, że tranzyt nie będzie widoczny w Gliczarowie Górnym Jednak ponieważ przygotowywałem się już na jego rejestrację postanowiłem spróbować. Pomyślałem, że skoro prognoza jest niestała to jest szansa, że tranzyt jednak będzie widoczny. Nie pomyliłem się. 5 czerwca również udało mi się zarejestrować tranzyt stacji na tle tarczy Księżyca. Poniżej dwa gify prezentujące wspomniane tranzyty: - tranzyt z 3 czerwca – jasność ISS około -1mag. Teleskop TS 102/1100 (refraktor) + DMK 618AU + CG5 + filtr pomarańczowy - tranzyt z 5 czerwca – ISS w cieniu Ziemi. Teleskop Mak-Cas 90/500 + DMK 618AU na statywie foto + filtr pomarańczowy I teraz opis problemu. Większość z was po obejrzeniu gifów zauważy pewnie, że obraz stacji jest nieostry, rozmyty. W obu przypadkach na wyostrzonym obrazie stacja powinna być doskonale widoczna, zwłaszcza w przypadku stacji „niepodświetlonej” jej ciemny kontur powinien zwierać sporo szczegółów. Na moich gifach tak nie jest. Dodatkowo „cień” stacji jest taki blado szary, przeźroczysty a nie czarny i jednorodny… W przypadku drugiego tranzytu parametry nagrywania były następujące: - ekspozycja – 1,3ms - gain – 260 (na mimimum) - gamma – 57 Nie wiem co może być przyczyną nieostrego i generalnie kiepskiego obrazu stacji pomimo, że obraz powierzchni Księżyca jest w miarę ostry. Widzę kilka możliwych przyczyn: - słaby seeing, ale wtedy obraz Księżyca też powinien być słaby - zbyt długi czas ekspozycji – może 1,3ms to za dużo i dlatego stacja jest rozmyta - użycie filtra pomarańczowego, może nie wolno go używać do kręcenia stacji - nieprawidłowe nastawy ekspozycji (gamma, gain, exp) Może macie jakieś pomysły czy sugestie. Co następnym razem zrobić, poprawić żeby efekt był lepszy? Z góry dzięki za wszelkie sugestie.
  25. W dniu dzisiejszym w Ostrowie członkowie klubu krótkofalowców SP3POW mieli łączność z załogą ISS. Do łączności użyto pasma 2m (145.800 FM). Relacja ze spotkania:
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.