Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'light pollution'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Quick Post
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Categories

  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Teleskop Service
  • Obserwatoria AllSky
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Found 4 results

  1. Co jakiś czas na forach astronomicznych przewija się pytanie o to, skąd się dowiedzieć, jak ciemne jest niebo w danym miejscu. W odpowiedziach mieszają się zwykle źródła (mapy) podające to, jak dużo światła emituje Ziemia z danego miejsca, z modelową jasnością tła nieba w danej miejscówce. Niedawno, na jednej z takich stron: https://www.lightpollutionmap.info pojawiły się fantastyczne dane. Po pierwsze, na mapie tej dostępne są już dane na temat emisji światła z powierzchni Ziemi z 2017 roku (ta warstwa jest chyba automatycznie włączona przy wejściu na stronę). Porównując je z danymi z poprzednich lat, warto zwrócić uwagę na to, że to są dane pochodzące tylko z jednego miesiąca, a fluktuacje (zwiazane między innymi z różnymi warunkami atmosferycznymi) są w znakomitej więszkości miejsc wieloktrotnie większe niż zmiany w oświetleniu. Na mapie tej pojawiła się jednak coś o wiele ciekawszego. Po włączeniu warstwy "WA 2015" zobaczymy mapę modelowej jasności tła nieba w zenicie w danej miejscówce (na podstawie danych z 2015 roku). Mapa ta jest nową wizualizacją danych, które wcześniej pojawiały się między innymi tu: http://www.waarnemen.com/darkskies/, tyle że tu nie dość, że jest w towarzystwie danych "komplementarnych" (pomiary jasności Ziemi z urządzenia VIIRS na satelicie SUOMI oraz pomiary z mierników SQM), to jeszcze dane te są znacznie dokładniejsze niż na wcześniejszych wizualizacjach. Jeśli przy włączonej warstwie "WA 2015" klikniemy w interesującą nas miejscówkę, zobaczymy tabelkę podobną do tego: Zenith sky brightness information Coordinates 49° 33′ 40″ N 21° 20′ 28″ E SQM 21.73 mag./arc sec2 Brightness 0.220 mcd/m2 Artif. bright. 45.4 μcd/m2 Ratio 0.261 Bortle class 1 Elevation 507 m Mamy tu odpowiednio: 1. Współrzędne miejsca 2. Modelową jasność tła nieba (przy założeniu bardzo dobrej przejrzystości oraz naturalnej jasności tła nieba równej 22 mag/"2) w wielkościach gwiazdowych na sekundę łuku do kwadratu 3. Modelową jasność nieba w milikandelach na metr kwadratowy, przy założeniach takich jak powyżej 4. Modelową jasność sztucznego światła (rozproszonego przez atmosferę) przy takich samych założeniach jak powyżej Stosunek 4. do 3. Im większy, tym więcej mamy sztucznego światła w zenicie. Watrość "Ratio" równa 1 oznacza, że w zenicie mamy tyle samo światła sztucznego, co naturalnego, a więc niebo jest dwa razy jaśniejsze niż byłoby w przypadku braku LP. To jest przy założeniu, że przejrzystość jest bardzo dobra, a naturalna jasność nieba wynosi 22 mag/"2. W rzeczywistości zarówno naturalna jasność nieba, jak i ilość LP znacząco się zmieniają. 5. Jakość nieba w skali Bortle'a - tu niestety chyba jest to potraktowane zbyt "liberalnie". Miejscówki, które zgodnie z opisem skali Bortle'a powinno się określić jako 2-3 tu są już oznaczone jako 1. 6. Wysokość miejscówki nad poziomem morza. Z pomiarów SQM-L (których wykonałem już chyba blisko 1000 w kilkuset różnych miejscówkach) wynika, że w najciemniejsze (pod względem naturalnego świecenia nieba), przejrzyste noce w okresie wegetacji roślin jasność nieba odczytywana przez miernik po północy, kiedy część sztucznego oświetlenia gaśnie (przynajmniej w niektórych miejscowościach) jest bardzo bliska tej "prognozowanej". Dla przykładu, w ciemne przejrzyste noce po północy: Kraków: mapa: 18.80, SQM-L: 18.8 - 19.0 Krosno: mapa: 20.42, SQM-L: 20.3 - 20.4 Koskowa Góra: mapa 21.32, SQM-L: 21.2 - 21.3 Czuszów: mapa 21.40, SQM-L: 21.2 - 21.3 To, co pozwoli najłatwiej porównać dwie miejscówki to w tym wypadku parametr podpisany "Ratio". Jak już pisałem wyżej, mówi nam on o tym, jak dużo jest w danej miejscówce w zenicie sztucznego światła w porównaniu do naturalnego. Zwykle miejscówki z mniejszym "Ratio" będą też miały lepszy horyzont. Choć tu oczywiście dużo będzie zależało od rozmieszczenia łun. Można się jednak spodziewać, że tam, gdzie jasność nieba w zenicie jest lepsza, tam i łun przy horyzoncie jest mniej. Po przejrzeniu tej mapy wynotowałem sobie kilka ciekawych wartości tego współczynnika ("Ratio"): Miejscówki na południe od Krakowa: Kudłacze - 1.04 Koskowa Góra - 0.85 Wilczyce - 0.62 Miejscówki na północ od Krakowa: Biórków Mały - 1.82 Czuszów - 0.71 Dosłońce - 0.63 Trzonów - 0.50 Miejscówki w Beskidzie Niskim: Franków - 0.48 Przymiarki - 0.47 Lubatowa, pola - 0.41 Oderne - 0.34 Mszana, skrzyżowanie - 0.26 Tylawa - 0.25 Przełęcz Szklarska - 0.23 góra Tokarnia - 0.18 Radocyna - 0.17 Wyszowatka - 0.16 Moszczaniec, łąka - 0.15 Huta Polańska - 0.15 Ożenna - 0.15 Czeremcha - 0.13 Czystogarb - 0.13 Miejscówki w Bieszczadach: Stężnica - 0.099 Osławica - 0.089 Roztoki Górne - 0.054 Przełęcz Wyżna - 0.046 Przełęcz Wyżniańska - 0.045 Wołosate - 0.045 Inne ciemne miejsca: Gorce ~0.5 Babia Góra ~0.5 Karkonosze ~0.5 Tatry - 0.3 (Tatry Wysokie) Pogórze Przemyskie - 0.18 (kilka km na południe od Birczy) Roztocze - 0.13 (m.in. Puszcza Solska) Drawieński Park Narodowy - 0.12 (okolice Zatomia) Polesie - 0.11 (kilkanaście km na północ i zachód od Włodawy) Puszcza Augustowska - 0.09 Północna część Mazur - 0.09 (przy granicy z Obwodem Kaliningradzkim, na północ od Kętrzyna i Giżycka) Dla porównania jasne miejsca: Centrum Krakowa ~30 Katowice ~30 Centrum Warszawy ~60 Szklarnia w Stężycy okok Dęblina ~200 Warto tutaj zdać sobie sprawę z tego, że wartość 30 dla Krakowa czy Katowic oznacza, że niebo jest tam około 30-krotnie jaśniejsze niż naturalnie. Z drugiej strony wartości ~0.05 w Bieszczadach oznaczają, że niebo jest tam o około 5% jaśniejsze niż naturalne. Innymi słowy, ilość LP w Krakowie czy Katowicach jest jakieś 600 razy większa niż w Bieszczadach. Oczywiście jakość nieba to nie tylko jego jasność w zenicie. Drugim bardzo ważnym czynnikiem jest przejrzystość nieba, która szybko się poprawia wraz z wysokością nad poziomem morza. Dlatego niebo w górach w miejscówce, w której ten współczynnik wynosi 0.5 może sprawiać lepsze wrażenie niż niebo na nizinach w miejscówce, w której wspomniany współczynnik wynosi 0.1. Na koniec warto jeszcze zauważyć, że naturalna zmienność jasności nieba jest całkiem duża i w jasne (pod względem naturalnego świecenia nieba - airglow) noce w Bieszczadach niebo będzie jaśniejsze niż w ciemne (znów pod względem airglow) noce w miejscówkach, w których "Ratio" wynosi 0.5. Pozdrawiam Piotrek
  2. Z przyjemnością informuję, że dzisiaj został udostępniony publicznie nowy film, poświęcony problemowi zanieczyszczenia nieba światłem (light pollution). Wydany jest na licencji Creative Commons, można go zatem pobierać i używać bez opłat, do celów niekomercyjnych, ale bez dokonywania w nim zmian i skrótów. Przygotowany wspólnie przez kilka firm i instytucji, między innymi International Dark-Sky Association - międzynarodową organizację chroniącą ciemne niebo. Poza formatami dla planetariów dostępny jest klasyczny, prostokątny obraz w różnych rozdzielczościach, do FullHD włącznie. Mam nadzieję, że wielu osobom przyda się w działalności popularyzatorskiej. Autorem polskiego tłumaczenia jest Tomasz Lewicki z przenośnego planetarium Bajkonur, polska ścieżka dźwiękowa została nagrana w profesjonalnym studio w Katowicach, a producentem jest Tomasz Kisiel z planetarium Akademii Jana Długosza w Częstochowie. Tekst czyta Zbigniew Stryj (http://www.filmweb.pl/person/Zbigniew+Stryj-403176). Zachęcam wszystkich do obejrzenia pełnej wersji (ok. 6,5 minuty) na YouTube: http://youtu.be/dFyJBNsIWro Więcej informacji o filmie oraz pliki do pobrania w różnych formatach: http://www.lochnessproductions.com/shows/ida/ltd.html
  3. Dobry wieczór, Zwracam się z prośbą (lub raczej propozycją) do wszystkich entuzjastów astrofotografii. Zanim jednak do niej przejdę, ponownie się przedstawię. Głównie dlatego, że pewnie niewielu forumowiczów miało okazję przeczytać mój powitalny post. Tak więc oprócz tego, że jestem zapalonym astroamatorem, jestem także studentem dziennikarstwa. I kiedy na zajęciach zaproponowano nam skompletowanie własnej galerii lub materiału wideo lub też napisania reportażu na zupełnie dowolny temat... nie miałem wątpliwości. Wybrałem astronomię. Pora na szczegóły. Chodzi o stworzenie galerii najciemniejszych (powiedzmy dziesięciu) miejsc w Polsce. Miejsc, gdzie piękno nieba poraża. Gdzie zanieczyszczenie światłem nie sięga. Gdzie nawet laik, kładąc się na karimacie lub leżaku, po prostu zaniemówi z wrażenia. Poza tym, galeria byłaby interesująca również dla początkujących astroamatorów. Nie mówiąc już o tym, że zwróciłaby oczy wielu "obojętnych" w kierunku nieba. Skąd ta pewność? Przede wszystkim stąd, że projekt zostałby opublikowany na portalu Onet.pl (o ile spełni warunki jakościowe w czym już moja głowa), co oznacza minimum kilkadziesiąt tysięcy wyświetleń Waszych fantastycznych zdjęć. Czekam na propozycje, zgłoszenia i pomoc. Pozdrawiam, Snejk
  4. 1. Trudne początki Moja przygoda z astronomią obserwacyjną zaczęła się dość niedawno, bo w 2007 roku. Od kupna lornetki i statywu za 80 zł na bazarze w Pruszczu Gdański, wtedy to było spełnienie chłopięcych marzeń. Pamiętam te pierwsze wrażenia z obserwacji, kiedy niebo nad moją wsią było jeszcze nieskażone light pollution, pierwszy Księżyc oraz Jowisz (wtedy to powiedziałem mojej nieświadomej rodzince, że to nie satelita, tylko planeta). Mieszkając 20 km od lotniska w Rębiechowie od zawsze fascynowały mnie też przeloty samolotów oraz smugi kondensacyjne które zostawiają, cały dzień potrafiłem łapać samoloty na lornetkę, co do dziś mi zostało . W 2011 kupiłem pierwszy poważniejszy teleskop Synte 8”. Już wtedy mieszkając między Gdańskiem a Tczewem miałem strasznie niekorzystne (jak dla astronoma) niebo, a 3 miesiące temu dowiedziałem się że moja gmina jest jedną z najlepiej oświetlonych gmin wiejskich w Polsce. No cóż trudno, byłem skazany na obserwacje jasnych obiektów. Księżyc w okularze 10mm był jak na wyciągnięcie ręki, Jowisz był również piękny, ale największe wrażenie zrobił na mnie Saturn i jego majestatyczne pierścienie. Z tego czasu pochodzą moje pierwsze fotki (przykładając aparat w komórce do okularu), dość prymitywne, ale ile radości przyniosły. Wielkim wydarzeniem była dla mnie również obserwacja tranzytu Wenus w 2012r. Wstałem o 2:30 rano, aby zdążyć na sam początek zjawiska, folia Baader ND5 czyniła wtedy cuda w moich oczach. Już w 2012 przesiadłem się na GSO 12”, dokupiłem mój pierwszy lepszy okular na 2” oraz filtr polaryzacyjny Oriona. Lecz co się stało?! Najgorsza zima obserwacyjna od lat. Również gabaryty tego giganta mnie przerosły (1500 mm ogniskowej i ponad 30 kilogramów wagi). Dlatego z bólem serca sprzedałem teleskop wraz z początkiem nowego roku, a obserwacje które nim wykonałem bardzo mi pomogły w pracy konkursowej. Można powiedzieć teraz, że dzięki wielkiemu light pollution które mi towarzyszyło praktycznie od zawsze, zająłem się poważniej Księżycem (pierwsze szkice, obliczenia). Srebrny Glob którego zwiększająca się faza powoduje wzrastającą frustrację u każdego astronoma, był dla jednym z niewielu obiektów systematycznej obserwacji. Dzięki mojej pracy pt: „Księżyc na wyciągnięcie ręki - czyli wyznaczenie odległości i pomiary struktur na Srebrnym Globie” której wykonanie zajęło mi około 2 miesięcy dostałem się na konkurs FAST i udało mi się wygrać studia na UMK. Teraz już na poważnie od października zaczynam przygodę z astronomią w Toruniu. W czerwcu po maturach czekają mnie najdłuższe wakacje w życiu i już nie mogąc wytrzymać bez teleskopu (bo przez Celestrona 70/430 wiele nie zobaczę, choć Księżyc jest piękny) kupuję Synte 10”, oraz kilka okularów i powracam do szkicowania, jak tylko pogoda pozwoli. Przesiadam się na pastele, ciekaw jestem co z tego wyniknie. Mam nadzieję że wkrótce wstawię kilka szkiców i relacji. Zamieszczam moje pierwsze, prymitywne choć pamiątkowe zdjęcia oraz wcześniej juz publikowany szkic krateru Kopernik. Pozdrawiam Mateusz
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.