Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'low spec 2'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Questions and Answers
    • Getting Started: Equipment
    • Getting Started: Observing
    • Various questions
  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • 3D Print
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Quick Post
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne
  • Miłośnicy kina saj-faj (sci-fi) UWAGA SPOILERY!'s Tematy

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Categories

  • 3D print files - files
  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Found 4 results

  1. Dzisiaj po północy rejestrowałem spektrum komety C/2020 F3 (NEOWISE). Nie zdążyłem przed północą z przezbrojeniem spektrografu na siatkę dyfrakcyjną 300 l/mm. Dobrze, że mam wydrukowane drugie nie zmodyfikowane mocowanie, bo kąty dyspersji są inne niż dla siatki dyfrakcyjnej 1800 l/mm. Trzeba było to też wszystko poustawiać i złożyć setup. Nie wszystkie linie zidentyfikowałem, widmo różni się od tych jeszcze z wczoraj. Zakres fioletowy rozmywa słaba korekcja achromatów i mojego apo, dlatego linie są słabsze niż powinny. Natężenia nie korygowałem, kometa zbyt nisko, by dobrze to wykonać. W sumie to też jest pierwsze światło z siatką dyfrakcyjną 300 l/mm. Szczelina ustawiona na najjaśniejszą część komety, screen z PHD2: Ta jasna plamka pod kometą to jej odblask powstały na płytce ze szczelinami, warstwa odbijająca jest od spodu. Widmo z kamery, rozciągnięty histogram, w tle załapało się LP północnej części Mielca, jest to stack 5x60s: Wynik analizy spektrum: Świeci głownie sód, pasma węgla C2 i cząsteczki CN. Co ciekawe, czerwona część widma to rozproszone światło słoneczne na pyle zdmuchiwanym z jądra komety.
  2. Nad ranem rozłożyłem setup do obserwacji spektroskopowych Jowisza i Saturna. Miałem spore problemy z komunikacją bluetooth z montażem, komputer połączył się dopiero po 30 minutach. Udało się jednak wykonać serię okolic dubletu sodu zarówno dla Jowisza i Saturna. W obu przypadkach szczelina spektrografu Low Spec 2 o szerokości 20 μm ustawiona była wzdłuż równika: 1 ,2, 3 - pozycje profili widmowych. Celem było zarejestrowanie wpływu rotacji planet na kształt linii spektralnych. Co ciekawe na widmach znajdują się nie tylko pochylone linie, powstałe wskutek efektu Dopplera. Bardzo dobrze są widoczne niepochylone linie absorpcyjne ziemskiej atmosfery, jest ich całkiem sporo. Poniżej dwa stacki okolic dubletu Na w powiększeniu 200%: Widmo dla Saturna zawiera również pierścienie, wyraźnie oddzielone od tarczy. Profile z centrum oraz górnej i dolnej krawędzi widma dla Jowisza: Wynik obliczeń prędkości rotacji na równiku i porównanie z danymi w literaturze ogólnodostępnej: Jowisz Saturn Wyznaczona prędkość na równiku 13,2 ± 1,3 km/s 10,5 ± 1,3 km/s Obliczona średnica 149890 km 128744 km Dane z literatury Jowisz Saturn Prędkość na równiku 12,6 km/s 9,87 km/s Średnica równikowa 142984 km 120536 km Prędkość pierścieni Saturna jest zmienna, pierścienie znajdujące się najbliżej planety mają największą prędkość, te najdalsze obiegają Saturna najwolniej. Obliczona średnia prędkość na podstawie zarejestrowanego spektrum wynosi 15,8 km/s. Da przykładu, prędkość okruchów poruszających się po zewnętrznej stronie Przerwy Cassiniego (pierścień A) wynosi 17,5 km/s. Całkiem blisko. Za błąd pomiaru przyjąłem pół pixela.
  3. Zbudowany spektrograf (spektrometr) w technologii wydruku 3D zaczął zbierać fotony od gwiazd w skali zbliżonej do testu z widmem słonecznym. Wielkie to jest, wyciag SW po prostu zdechł (zwykły Crayford z mikrofokuserem). Blisko 2 godz. zajęło mi ustawienie setupu, a to gwiazdy nie mogłem trafić, a to problem z modułem guidingu. Ogromne odblaski od dwóch powierzchni dysku ze szczelinami, brak warstw antyodblaskowych. Do tego w module umieszczony jest achromat, a do kamery nie wkręciłem filtra, więc szło na full spektrum. Chyba trzeba będzie się do tego modułu przyzwyczaić i tyle. Gwiazdy nie guidowałem, na to jeszcze przyjdzie czas. Sam setup z Newtonem 8" wygląda ciekawie, po prostu inaczej: Wybrałem szczelinę o szerokości 50 μm (dla Słońca było to 20 μm), żeby było szybciej, do tego przewalały się chmury. Latem będą powstawały całe widma dla jasnych gwiazd w dużej skali. Celem obserwacji była linia sodu Na I, od dawna moim marzeniem było rozdzielić tę linię w widmach gwiazd i udało się. Almach - podwójna linia sodu Na I Aldebaran - linia sodu, porównanie pojedynczej ekspozycji ze stackiem W zasadzie porównywalnie wyszło, stack odrobinę rozmył słabsze linie. Oraz zimowa Capella, przyjemnie się obserwowało, tylko ten wiatr i chmury "Wapniaki" Ca Linie Hβ i Fe Tryplet Mg Podwójna linia sodu Na Linia Hα Warto dodać, że Capella to układ spektroskopowo podwójny, tworzą go dwa żółte olbrzymy, oba są typu widmowego G. Okres orbitalny składników wynosi 104 dni. Widmo jest bardzo podobne do słonecznego, miejscami daje się zauważyć głębsze linie metali niż w przypadku Słońca. Porównanie z widmem słonecznym zrobię po rejestracji widma dla szczeliny 20 μm. Łatwo można się zgubić, pomocą jest wykonane kilka dni temu widmo Słońca. Ustawienie zakresu bardzo ułatwia śruba mikrometryczna. No to się zaczęła polska amatorska spektroskopia gwiazdowa wysokich rozdzielczości, to już nie jest tak łatwe jak w przypadku Star Analyserów
  4. Jest to zarazem pierwszy test spektrometru zbudowanego na bazie projektu Paul Gerlach: https://www.thingiverse.com/thing:2455390 Mozaika z ok 60-ciu zdjęć, ze względu na to, że na pojedynczym zdjęciu ostra jest tylko niewielka część uzyskanego widma: Poniżej wybrane profile: Podwójna linia Ca II (linie Fraunhofera K i H): Tryplet Mg I (linie Fraunhofera b2 i b1): Podwójna linia Na I (linie Fraunhofera D2 i D1): Profil linii H-alpha (Fraunhofer C): Seria linii tlenu atmosferycznego (Fraunhofer B): Dyspersja jest rzędu 0.02 nm/pix (0.2 Å/pix). Pojawiły się dziwne prawie poziome pasy, pewnie szczeliny nie są jeszcze idealnie równoległe do kierunku dyspersji siatki dyfrakcyjnej. Ciężko będzie ustawić to dokładniej, to są już minuty kątowe. Na spód pod niektóre szczeliny musiało podejść trochę paprochów, mogą to być też "włoski", które pozostały po wydruku części w otworkach. Ogólnie wygląda na to, że zbudowany prototyp działa. Zwykłe siatki dyfrakcyjne zawierające 1800 l/mm nie są już dostępne zarówno w ThorLabs jak i EdmundOptics, zastosowałem więc holograficzną. Niestety zakres pow. 700 nm nie jest dostępny, rozszerzenie wymagałoby zmodyfikowania projektu mocowania siatki dyfrakcyjnej wraz z mechanizmem regulacyjnym.
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.