Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'mapa'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Questions and Answers
    • Getting Started: Equipment
    • Getting Started: Observing
    • Various questions
  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • 3D Print
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Quick Post
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne
  • Miłośnicy kina saj-faj (sci-fi) UWAGA SPOILERY!'s Tematy

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Categories

  • 3D print files - files
  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Found 459 results

  1. M64 Galaktyka spiralna znajdująca się w gwiazdozbiorze Warkocza Bereniki w odległości około 17 milionów lat świetlnych od Ziemi.Ma dobrze rozwinięte ramiona spiralne. Zawiera wielkie ilości pyłu, częściowo przesłaniającego jasne jądro galaktyki. Należy do galaktyk Seyferta. Sesja miejska. FSQ/Asi1600 LRGB ug
  2. Czyli trójkąt Messier 65, Messier 66 oraz NGC 3628. Moja tegoroczna odsłona tej znanej grupy. Plany naświetlania pod ciemnym niebem przekładam pewnie na rok następny a cieszę się z rezultatów miejskich. FSQ/Asi1600 L - 120x1min, RGB 20x3min
  3. Połączyłem ponownie FSQ z Asi1600. Sesja miejska klatki ograniczyłem do 1min. O ile na samym początku seeing był ekstra to nagle nastąpiło tąpnięcie. Do wyciągnięcia szczegółów wykorzystałem więc klatki najlepsze. Sporo w tle, złapało się prawie wszystko pomimo miejskiego nieba. Może uda mi się jeszcze dopalić kolor do kompletu. 110x1min 530mm, f5, UG
  4. Zaglądając w atlas na zdjęciu mamy quadruplet Każda z widocznych galaktyk ma na papierze mniejszego towarzysza. Dla 4656 jest to 4657. NGC 4657 to jasna, zakrzywiona, północno-wschodnia część galaktyki NGC 4656. Przy jakości instrumentów i ręcznej metody katalogowania doszło do dualizmu. Dla 4631 jest nim 4627 (widoczny od razu) a parka funkcjonuje także jako Arp 281. Miejska sesja, przyzwoity seeing, przejrzystość przeciętna. FSQ/Asi1600 LRGB 80x2min, 3x 15 x 3min ug
  5. Kolejna miejska sesja wykorzystująca nie tyle brak zachmurzenia co seeing Przeskok 9um na 3.6um to bardzo dużo. Kilka razy miałem pod FSQ podpięte Asi i wtedy musiałem trochę przestawić swój poziom percepcji jeśli chodzi o to jakie uzyskuję obrazy gwiazd. Przy optyce która gwarantuje korekcję dla FF gdzieś musi być kompromis. Myślałem, że takim kompromisem jest pixel 5-6um. Dawno nie pamiętam takiego seeingu jaki się trafił kilka dni temu. Dzięki temu przekonałem się, że para FSQ i mały pixel daje radę i tylko warunki atmosferyczne nie dają na co dzień szansy. Przypominam sobie, że podobny fantastyczny seeing doświadczyłem wile lat temu ( CN8/ST2k). Nie miałem jeszcze w kolekcji chodź właśnie newtonem wiele lat temu próbowałem złapać dobre warunki dla tej grupy. Takie małe i cieszą FSQ/Asi1600 LRGB - 3h
  6. Sesja rozpoczęta tuż przed wyliczoną nocą astronomiczną. Nacisk na gwiazdki ale w tle też nie jest źle chociaż tło miałem sporo jaśniejsze niż gdybym normalnie planował zbieranie galaktyk z miasta. W czasie sesji miałem wspaniały seeing. FSQ/Asi1600 UG L - 44x1min RGB - 8x3min Wersja opisana (gwiazdki jaśniejsze od 10mag)
  7. MaPa

    M42

    Po tych ciemnych mgławicach postanowiłem sobie podarować luxus obrobienia czegoś jaśniejszego dla odmiany. Ta znana mgławica pasowała do czasu jaki miałem dostępny wiec naświetliłem i już. Czasem tak trzeba FSQ/Asi1600 LRGB 60x1min, RGB 10x2min każdy, seria krótkich klatek 5sec dla LRGB
  8. Każda fajka ma dwie ważne części: cybuch i ustnik. Skupiłem się na ustniku, a właściwie jego końcówce B59 to znaczenie ciemnej mgławicy która stanowi zakończenie wielkiego kompleksu ( Pipe - Fajka) który dzięki szczęśliwemu położeniu na tle jasnej części centrum Drogi Mlecznej ( ale jego halo) stanowi dość wdzięczny obiekt obserwacyjny. Pod ciemnym niebem dalekiego południa robi wrażenie. Pamiętam obserwacje intygującym instrumentem optycznym któremu chyba nadano miano "oczy wyraka". Na zdjęciu złapały się też gromady NGC6316 i 6293. Sky90/Asi1600 f4.5 2.5h LRGB
  9. Ta galaktyka to ciekawy przypadek albowiem dwa oznaczenia tego samego katalogu wskazują na jeden obiekt. Z zaszeregowania to galaktyka spiralna z poprzeczką , znajdująca się w gwiazdozbiorze Erydanu. Odkrył ją James Dunlop 2 września 1826 roku, a John Dreyer skatalogował jego obserwację jako NGC 1291. John Herschel prawdopodobnie namieszał i ... mamy dualizm Sky90/Asi1600 f4.5, HEQ5 mod, LRGB 4h RPA - 2019
  10. IC348 to mgławica i jednocześnie młoda gromada otwarta znajdująca się w konstelacji Perseusza. Została odkryta 1 grudnia 1866 roku przez Trumana Safforda. Wiek gwiazd to około 2 do 3 milionów lat ( co w skali czasu kosmosu jest praktycznie mrugnięciem ) , posiadające pośrednie dyski tworzące się wokół gwiazd Tytułowa mgławica IC348 stanowi tylko cześć kadru. Specjalnie kadrowałem tak aby złapać szerzej w jednym kierunku. Wg mnie rejon emanuje dość rzadką kombinacją kolorystyczną wliczając w to odcień czerwieni czy bardziej purpury. FSQ/ST8300/NJP LRGB - 6h
  11. Szersze ujęcie łańcucha Markariana i stowarzyszonego pola galaktyk na pograniczu Panny oraz Warkocza Bereniki. Pierwszy kadr to wycinek z "markarianem". Po kliknięciu w niego szeroki kadr jak na drugim zdjęciu. Asi1600/200mm@f4 115x1min, nieguidowane.
  12. IC 1613 to nieregularna galaktyka karłowata znajdująca się w gwiazdozbiorze Wieloryba w odległości 2,4 miliona lat świetlnych od Ziemi. Znajduje się w niej wiele gwiazd zmiennych dwóch typów: cefeid oraz gwiazd typu RR Lyrae które to pozwoliły wyznaczyć odległość do galaktyki z bardzo dużą precyzją Galaktyka ta należy do Lokalnej Grupy Galaktyk.. Została odkryta we wrześniu 1906 roku przez Maxa Wolfa. Galaktyka zbliża się do Ziemi z prędkością szacowaną na ~250km/s. Sky90/Asi1600/HEQ5 LRGB - 5h
  13. Za Wikipedią pozwolę sobie podać opis z uwagi na jego Polski akcent. Wprowadzony przez Jana Heweliusza w 1684 roku dla upamiętnienia najmożniejszego protektora gdańskiego astronoma, króla Jana III Sobieskiego, po jego słynnej wiedeńskiej wiktorii. Nazwał go wtedy Scutum Sobiescianum. Pierwsza informacja o gwiazdozbiorze, z ryciną i opisem, pojawiła się w sierpniu 1684 roku w niemieckim czasopiśmie naukowym „Acta Eruditorum”. Gwiazdozbiór znalazł się także w pośmiertnie wydanym w 1690 roku atlasie Firmamentum Sobiescianum, trzeciej części zadedykowanego w całości królowi dzieła Heweliusza Prodromus Astronomiae. Jest to jeden z 88 współcześnie rozróżnianych gwiazdozbiorów. W większości języków odniesienie do Sobieskiego wyszło z użycia i gwiazdozbiór znany jest po prostu jako Tarcza. W Polsce widoczny latem nad południowym horyzontem, tuż poniżej Orła, nad Strzelcem. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 20. Jest 5-tym od końca najmniejszym gwiazdozbiorem. Materiał zbierałem w czasie wyprawy do RPA dlatego zostawiłem go do góry nogami Mnie najbardziej pociąga sąsiedztwo gęstego pasa gwiazd Drogi Mlecznej oraz gęste chmury materii. Cała masa "Barnardów". Ten fragment tarczy prawie "świeci" na letnim niebie. Canon 6Dmod/135mm 1h, iso1600, f3,5
  14. NGC 4945 taki rodzynek z rozległego gwiazdozbioru Centaura. Po Omedze i Centaurusie 'A' to jest ten trzeci wybijający się obiekt. Jest galaktyką spiralną z poprzeczką (SBc) oddalony o 13 milionów lat świetlnych. Została odkryta 29 kwietnia 1826 przez pana Jamesa Dunlopa. Galaktyka ta należy do grupy galaktyk M83 ( na marginesie M83 zabrakło bardzo niewiele aby też być w gwiazdozbiorze Centaura) NGC 4945 jest ustawiona w przestrzeni krawędzią do ziemskiego obserwatora. Wizualnie fajnie się ją wyłapuje dzięki jasnym gwiazdką które są naokoło. Asi1600/TS906 f5 LRGB 5h
  15. Taki "super szeroki" kadr. A bardziej potocznie to po prostu mozaika tyle że nie staram się na siłę kadrować w prostokąty i kwadraty Panorama zawiera cały gwiazdozbiór Kasjopei na szerokość. Złapał się też Cefeusz po prawej. Dobrze widać jak układa się pyłowy charakter Drogi Mlecznej który tutaj jest mocno przesunięty w kierunku bieguna. To uświadamia skąd się bierze IFN w okolicach np Małej Niedźwiedzicy. Z drugiej strony pyłu nie ma stąd barwy zupełnie inne. Bardzo lubię wracać do tego obszaru. To mocna mieszanka pola gwiazdowego i kosmicznej materii i to właśnie starałem się tutaj przedstawić Canon 6D mod/135mm f/3.5, iso 1600, 5x4min
  16. Takie ucho w kosmosie. sh2-171 inaczej również znany jako NGC 7822 to obszar znajdujący się w konstelacji Cefeusza. NGC 7822 wraz z mgławicą Cederblad 214 jest częścią większego kompleksu mgławic. Został odkryty 16 listopada 1829 roku przez Johna Herschela - to z tej części "wizualnej". Później skatalogowany przez Stewarta Sharplessa w jego katalogu pod numerem 171. Znajduje się w odległości około 3000 lat świetlnych od Ziemi. Świecenie mgławicy powodują młode, gorące gwiazdy niedawno powstałej gromady, Berkeley 59. Zawsze mi chodziło po głowie złapanie tego ucha w szerszym ujęciu ( bo centrum już naświetlałem w HRGB). W większej wersji wyszedł nawet kolczyk czyli Sh2-170. Canon200/Asi1600mmcp
  17. Obszar, który nie często bywa wybierany na cel. Skusiłem się na niego gdy przeglądając szersze ujęcia zobaczyłem pyły i kilka ciekawych mniejszych obiektów. Bardzo jasna gwiazda Caph w samym środku. Powyżej niebieska mgławica vdB1. Ciekawe dlaczego od niej akurat jest numerowany katalog. Geneza powstawania takich spisów może być interesująca Po prawej schowana za pyłami, dlatego w ciepłych odcieniach, galaktyka IC10. Wszystko w kolorowym morzu gwiazd Kasjopei FSQ/STL11k 3.5 LRGB
  18. Starałem się zrobić 2 panelową mozaikę okolica pasa. Niestety obluzował się kabel i filtr nie zmieniał filtrów a ja w nocnym amoku przegapiłem ten fakt. Zrobiłem więc coś zastępczego czyli po obrobieniu luminancji połączyłem z kolorem z canona z kadru sprzed 2lat. Wyszło jak poniżej, taka kombinacja CMOSów Asi1600/Canon 6D - 200mm
  19. Na prawo od jasnej gwiazdy Rigel w Orionie znajduje się ciekawa formacja. Jej górna i jaśniejsza cześć znana jest pod kodową nazwą Głowa Widźmy ( profil uzyskujemy po odwróceniu 90st w prawo ) Mgławica jest jednak co najmniej 2 x dłuższa i to był cel na tę pracę. Kosmos w tym rejonie nie jest pusty stąd praktycznie wszystko w tle to słabe mgławice. Północ jest na prawo na poniższym kadrze. Canon200mm/Asi1600mmcp f3.5, Łącznie 2.5h LRGB, nieguidowane Mach1, Bieszczady
  20. Fragment Drogi Mlecznej przechodzący przez gwiazdozbiory Centaura, Krzyża, Muszki, Żagla, Rufy to wciąż mocna (w odniesieniu do bezkokurencyjnego Strzelca) koncentracja gwiazd i bardzo duża ilość pojedynczych obiektów atrakcyjnych astrofotograficznie. Złapały się dwa z 3 "krzyży": prawdziwy i tzw Diamentowy. Fałszywy wychyla się z prawej strony. Aż ciężko opisać to kompleksowo więc podsumuję tak: to szeroki i edukacyjny kadr uzyskany pod dalekim niebem Południa ( RPA) i warto spędzić chwilę we własnym zakresie aby znaleźć coś interesującego dla siebie i np doczytać. Na wersji opisanej zaznaczyłem gwiazdy do 6Mag czyli tyle ile średni dobry wzrok wyłapuje pod ciemnym niebem. Canon 6Dmod/50mm iso1600, SigmaA 50mm, 18x4min, SkyTracker unguided ofkors
  21. Są fragmenty Drogi Mlecznej które umykają większości osób zarówno fotografujących jak i obserwujących. Dla przykładu czy ktoś mówi o Drodze Mlecznej z pogranicza Oriona i Jednorożca ? Zdecydowanie częściej ten fragment to pojedyncze obiekty co ostatecznie i tak nie wygląda słabo. Jest jednak jej pewien odcinek który zupełnie się gdzieś zagubił wg mojego rozeznania. Dla naszych szerokości jest to o tyle zrozumiałe, że jest dość nisko ale będąc tutaj bardzo konkretnym to fragment między dołem Jednorożca a Żaglem jest tematem prawie tabu i to nawet jeśli popatrzy się na niego z perspektywy światowej społeczności astroamatorów. Prac astrofotograficznych jak na lekarstwo. Obserwatorzy też zaczynają od czegoś "lepszego" w okolicy i często po prostu już tam nie trafiają. Postanowiłem, korzystając z wyjątkowej okazji, zaglądnąć astrofotograficznie w tamte rejony. Łapałem zachodzące gwiazdozbiory co też nie ułatwiało zadania. Przedstawiona praca jest o tyle ciekawa, że wszystko co widać na zdjęciu jest w Polsce nad horyzontem . Nie mniej jednak ten pas Drogi Mlecznej jest po prostu słaby i będąc ziemskim obserwatorem spoglądamy w ramiona galaktyki które kierują nas na zewnątrz naszego układu galaktycznego wręcz przeciwnie do bardzo jasnego centrum. Aby zorientować się w kadrze znamienne są trzy gwiazdy - to trójkąt Wielkiego Psa jak go sam nazywam. Dolna krawędź to horyzont dla polskich szerokości. Resztę bardzo dobrze pokazuje wersja opisana. Jest nawet lekko wodorowo. Canon6D/Sigma105mm mozaika 2 panelowa, 12x2min, iso1600, SWSA unguided Poniżej na rzucie galaktyki: orientacyjnie zdjęcie obejmuje azymut 210-230.
  22. To całkiem spora ale nie często obierana za cel gromada. Obiekt nieba południowego. NGC 3201 to gromada kulista znajdująca się w gwiazdozbiorze Żagla. Poniżej przedstawiłem też mapę aby zobrazować ten mniej popularny obiekt. Została odkryta 1 maja 1826 roku przez Jamesa Dunlopa. Znajduje się w odległości ok. 16 tys. lat świetlnych od Słońca. Pomimo stosunkowo krótkiej sesji widać przebijające w tle nierówne tło co świadczy o pyłowym charakterze regionu. TS906/ASi1600 f5, LRGB 1h, HEQ5 - RPA
  23. Dość osobliwy i nie często fotografowany obszar nieba. Jego wyznacznikiem jest kombinacja przeplatających się mgławic (no może poza ciemnymi). Canon200/Asi1600 @ 3.5, L 110x1min, RGB = 18x2min, ug, nieguidowane Mach1
  24. Sporo czasu spędziłem ostatnio na wyciąganiu ledwo widocznych mgławic i ukazywaniu pyłów tła. Czas na odmianę i powrót do kolorów. Trochę lata na koniec roku. Materiał miejski. Canon 200mm/Asi1600mmc-p nieguidowane ( i chyba to jest zachęcające w takich sesjach) - SHO 15h
  25. Rozległy kompleks ciemnych mgławic rozjaśnianych artystycznie jasnymi gwiazdami rejonu. Znany jest również jako Obłok Molekularny Perseusza. Składa się na niego kilka barwnych mgławic dobrze widocznych przy fotografiach z dużo większych ogniskowych. Ogólnie to cały praktycznie kadr jest wypełniony mniej lub bardziej gęstymi obłokami materii. Canon 6Dmod/200mm HEQ5, f3.5, iso1600, 2h
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.