Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'namibia'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Questions and Answers
    • Getting Started: Equipment
    • Getting Started: Observing
    • Various questions
  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Quick Post
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Miłośnicy kina saj-faj (sci-fi) UWAGA SPOILERY!'s Tematy

Blogs

  • Adam Jesionkiewicz - prywatnie
  • monter's blog
  • antyqjonowy blog obserwacyjny
  • McArti's Blog
  • P@weł's Blog :)
  • Piotrek T.'s blog
  • Andee's Blog
  • Szymek Ozimek's Blog
  • wlad's Blog
  • napi's Blog
  • efmerydy
  • Kozacki blog
  • 13dzikos' Blog
  • HAMAL's Blog
  • Skarbek82's Blog
  • Na zawsze MY!
  • Janoosik's Blog
  • ALFowy kajet
  • syrcyr
  • -=Dvc=-'s Blog
  • cerber6's Blog
  • elwira's Blog
  • Ori's Blog
  • AstroPamietnik - Limax7
  • Pamiętnik obserwacji
  • eReS' Blog
  • igetri's Blog
  • maron1974's Blog
  • Kamillo Blog
  • Jerzy's Blog
  • Głowa w chmurach. Chmury w głowie.
  • pepelita blog
  • Yes's Blog
  • hanysiak's Blog
  • test' Blog
  • Landisl's Blog
  • DawPi's Blog
  • lech's Blog
  • rolba
  • KrzysztofCz's Blog
  • Andrev's Blog
  • Inny Wymiar
  • CYGNUS - blog Miłka
  • Paweł Trybus - wyklęty blog
  • Wyn(at)urzenia Wimmera
  • Bemko's Blog
  • Krawat's Blog
  • dalva's Blog
  • Planeta dla każdego - MRA 2009
  • 4a3d2a1m's Blog
  • Pewu's Blog
  • Adam Janicki's Blog
  • DaVidoSSBlog
  • sawes1's Blog
  • CLEAR SKY
  • Podróż do gwiazd
  • Adam_Jesion Blog
  • ekolog's Blog
  • Notatnik NH2501
  • astrowojto's Blog
  • astrowojto's Blog
  • astronomus' Blog
  • astronomus' Blog
  • ekolog's Blog
  • ekolog's Blog
  • anum's Blog
  • delete
  • Obca Planeta
  • Sliwczak Blog
  • crystal's Blog
  • mattman12
  • mn.gliwiceBlog
  • mn.gliwiceBlog
  • olciaBlog
  • wiesioBlog
  • wiesioBlog
  • kondi885Blog
  • kondi885Blog
  • madzik_Blog
  • SironfinBlog
  • madzik_Blog
  • airmanxdBlog
  • UrsulaBlog
  • UrsulaBlog
  • WyciorBlog
  • azurek50Blog
  • azurek50Blog
  • Marcin_K12
  • Marcin_K12's Blog - ATM SZUKACZE
  • FiloBlog
  • mateusz060796Blog
  • mateusz060796Blog
  • Życie poza Ziemią
  • Alien7101Blog
  • Nieistotne - między wierszami
  • AdalbertBlog
  • Historia moich zainteresowań
  • AstroParody
  • Test
  • X
  • technikalia astronomii
  • Adam Nowak - blog
  • ASI 034 MC - testy
  • slvmtzBlog
  • Piotrek GuzikBlog
  • Egzoplanety
  • GrzędzielBlog
  • oleks24fBlog
  • Patrzone
  • Ciekawostki ze świata o świecie
  • Instrukcja życia w systemie...
  • Binokular WO i Reduktor ogniskowej f0,6
  • SynScan Pro GOTO HEQ5
  • Instrukcja życia w systemie...
  • Lornetki
  • Pogromcy Light Pollution's Blog

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Categories

  • 3D print files - files
  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny


Member Tittle

  1. Materiał zebrany w maju. ASI294 MC-Pro, Samyang 135, f/4, na HEQ5. 5 godzin w klatkach po 5 minut, gain 120.
  2. Kameleon - między Oktantem, Latającą Rybą, Rajskim Ptakiem i Kilem, ale poza drogą mleczną. Nazwę otrzymał od holenderskich nawigatorów Pietra Dirksza Keysera i Fredricka de Houtmana pod koniec XVI wieku. Gołym okiem można dostrzec w nim ponoć tylko około 20 gwiazd (sam nie liczyłem). Centralnie na poniższym zdjęciu - IC2631, mgławica refleksyjna wokół młodej gwiazdy typu T tauri HD973000 znajdujaca się ok 500 LŚ od nas. Obłok ma oznaczenie Be142. Samyang 135, f/4, ASI294MC-Pro, HEQ5. 260 minut w klatkach po 5.
  3. Kadr może wyda się przypadkowy, ale jest to jakby "wartość dodana" , która powstawała przy jednoczesnym fotografowaniu za pomocą FSQ. NGC3199 jest zatem w centrum. Po kilku przymiarkach (w sumie to było ich 5) Samyang 135/2 wylądował "na barana" głównego teleskopu (rzeczonego FSQ i ASI183MM) z ASI294MC-Pro i okazało się, że chyba powstał mój docelowy (a przynajmniej na parę lat) zestaw DS-owy. Samyang 135 przymknięty na 4. 3 godziny w klatkach po 5 min. Gain - 120. Nieco przycięte, 60% oryginału. Gwiazdy w rogach - brak odpowiednich złączek i dystans nie do końca idealny.
  4. Koledzy już zaczęli publikować swoje zdjęcia z naszego wyjazdu, ustawiając poprzeczkę na bardzo wysokim (lub nieosiągalnym przeze mnie poziomie). Ja natomiast rozpocznę od zdjęcia, które jest jakie jest, i które jest wynikiem całej serii niepowodzeń. Na pierwsze trzy noce wynająłem 11-tocalowego Celestrona na montażu AP, głównie z myślą o planetach, ale i z planem na "ustrzelenie" paru moich ulubionych galaktyk. Pierwsza noc - chmury. Druga noc - lepiej, ale seeing kiepski. Dodatkowo okazało się, że nie ma przejściówek z gwintu SCT do redukcji 0,63 i kiedy po intensywnych poszukiwaniach coś się znalazło, to o prawidłowej odległości do matrycy mogłem zapomnieć. Teleskop również swoje już w Tivoli przeżył i kolimacja mimo mojej walki nie osiągnęła stanu w 100% idealnego. Trzecia noc - tym razem wilgotno (w porywach ponad 80% - tak, tak) i w związku z tym AP zaczął wykonywać "ślizgi" do tego stopnia, że w pewnym momencie Biegunem południowym to dla niego była gwiazda ACrux ;), a na płycie korekcyjnej C11 tworzyła się kałuża. W tym wszystkim nie pomyślałem, żeby jednak zmienić czasy z 300 s. na krótsze i w efekcie z paru godzin zostało 25 minut kanału L. W sumie jednak, chyba i tak to będzie moje ulubione zdjęcie z tego wyjazdu. Jest najbliższe widokowi, jaki mi się ukazał parę dni później w 25-ciocalowym Newton'ie, w powiększeniu x 180. To najlepsza obserwacja galaktyki jaką kiedykolwiek miałem. Na drugim miejscu Sombrero z widoczną strukturą krawędzi. Kamera ASI 183MM-GT, gain - 50, 5 x 300 s., filtr L. Kadrowane i zmniejszone do ok. 30%.
  5. Po nierównej walce z C11, AP i zmiennymi okolicznościami przyrody postanowiłem zrobić zdjęcie, po którym spodziewałem się efektu "terapeutycznego" . Miało mi też odpowiedzieć na pytanie - czy zrobiłem jakiś postęp w ciągu ostatnich dwu lat. M8 and M20 (warpal) - Pełna rozdzielczość | AstroBin Godzinna terapia przyniosła skutek, jak na załączonym obrazku , a ja nie zwinąłem sprzętu, aby poświęcić się fotografowaniu przyrody, tylko zmieniłem miejsce i set-up FSQ85, ASI294MC-Pro, AP Mach1, Baader IR-cut. 12x300 s., gain - 120. Trochę skadrowane, rozmiar - 75%oryginału.
  6. Znany obiekt nieba południowego. Bardzo charakterystyczny. Szkoda, że u nas tylko muska horyzont aby zanurkować ponownie pod niego. Ciekawa mieszanina pyłów. Niebieski jest pochodną światła gorących gwiazd i interesująco kontrastuje z ciemnymi zaraz obok. Rodzynek - gromada kulista - to NGC 6723 o jasności 7.3 mag. Materiał zbierany pod Namibijskim niebem. FSQ/ST8300 prowadzony na brandowanym Celestronie, LRGB 6h
  7. ... czyli co udało mi się (lepiej lub gorzej) w czasie wyprawy do Namibii. Zestaw: - SW EQM35-pro - WO ZenithStar 80mm f/6.8 II ED APO - WO Flattener/ Reducer x0.8 v.II (wynikowa ogniskowa teleskopu - 436 mm) - kamera główna: ZWO ASI294MC Pro Color - Baader IR-cut 2" - TS szukaczo-guider 8x50 - kamera do guiding'u: ZWO ASI174MM Soft: - guiding: PHD2 - akwizycja: APT Pojedyncza klatka - generalnie 90 s./unity gain (120). Wszystkie składane w Siril (minus biasy i darki), obróbka PI LE i PS6 Zdjęcie nr 1 (Bin 2x2) - żeby sprawdzić czy cokolwiek wyjdzie. Fragment pyłowego warkocza mgławicy Antaresa - 165 min:
  8. NGC 6822 – galaktyka nieregularna, znajdująca się w gwiazdozbiorze Strzelca w odległości około 1,6 miliona lat świetlnych. Została odkryta 17 sierpnia 1884 roku przez Edwarda Barnarda. Galaktyka ta należy do Lokalnej Grupy Galaktyk. NGC 6822 składa się z ok. 10 milionów gwiazd. Dodatkowo znajduję się za lekkim welonem pyłów będąc położona niedaleko pasa Drogi Mlecznej Te pozorne nierówności to właśnie pasma materii. Na "podkręconej" luminancji widać je, aż za dobrze. Postanowiłem zacząć robić porządki. Materiał na luminancje zebrałem dawno temu w czasie wyprawy do Namibii. Nie udało się dozbierać koloru a z Polski nie w końcu nie spróbowałem. Ostatni wyjazd sprawił, że sobie o niej przypomniałem. FSQ/ST8300 + Sky90/Asi1600 L - 5 x 10min RGB - 10x3min każdy
  9. Zjawiskowy fragment nieba. Niemożliwy wręcz do pominięcia w czasie jakiekolwiek wyprawy pod południowe niebo jeśli jego położenie umożliwia wycelowanie teleskopu. Gdy się obrabia taki obiekt to naprawę czuje się lekką tremę aby go po prostu nie spie....ć Chciałem pokazać ( ponownie jak przy innych ostatniich zdjęciach) mocne i piękne kolory obiektów naszego nieboskłonu. Mgławica to ten jasny region w środku kadru ale potoczenie cały widoczny w kadrze obszar przyjęło się utożsamiać z tą nazwą. Tekst opisu zaczerpnąłem z wikipedii - wydawał się bardzo przystępnie napisany. Mgławica Carina ( NGC 3372) mgławica emisyjna i obszar H II znajdujący się w gwiazdozbiorze Kila. Została odkryta w 1751 roku przez Nicolasa Louisa de Lacaille. Mgławica ta znajduje się w odległości około 7500 lat świetlnych od Ziemi w ramieniu Strzelca, a jej rozmiary są szacowane na 260 lat świetlnych. Mgławica Carina jest jedną z największych i najjaśniejszych odkrytych mgławic. Jeśli uwzględnić jej słabsze zewnętrzne filary rozciąga się na 300 lat świetlnych. Pył i gaz mgławicy są rozgrzewane przez znajdujące się w jej centrum młode gwiazdy. Należą do nich najcięższe znane gwiazdy typu widmowego O3, odkryte po raz pierwszy właśnie w tej mgławicy. Obserwacje wykonane w podczerwieni wykazały że różne części mgławicy poruszają się w różnych kierunkach z prędkościami dochodzącymi do 230 km/s. Zderzenia obłoków molekularnych poruszających się z tak dużymi prędkościami rozgrzewają materię do wysokiej temperatury. Powoduje to że materia zaczyna emitować wysoko energetyczne promieniowanie rentgenowskie a cała mgławica staje się rozciągniętym źródłem tego promieniowania. Prawdopodobnie ruch obłoków molekularnych jest wywołany potężnymi wiatrami gwiazdowymi masywnych gwiazd, bombardujących okoliczną materię i nadających jej duże prędkości. Jednym z najlepiej znanych szczegółów NGC 3372 jest błękitny nadolbrzym gwiazda Eta Carinae. Jest to centralna gwiazda jonizująca wielki obszar H II. Znajduje się ona we fragmencie mgławicy nazywanym Dziurką od Klucza. Masa tej gwiazdy wynosi około 100-150 mas Słońca a świeci ona osiągając jasność 5 milionów Słońc. Jest to jedna z najbardziej masywnych znanych gwiazd. Jej masa dochodzi do teoretycznych granic masy osiąganej przez gwiazdy. W ciągu zaledwie 6 sekund wydziela taką ilość energii jak Słońce w ciągu całego roku. Wiatr gwiezdny pochodzący od tej gwiazdy wydmuchuje co roku masę odpowiadającą masie Jowisza. Dla porównania Słońce w tym samym czasie wydziela masę 100 miliardów razy mniejszą. Prawdopodobnie ze względu na masę tej gwiazdy w bliskiej przyszłości zakończy ona swoje życie jako supernowa. Wybuch energii tego rzędu prawdopodobnie może zniszczyć pola gwiazd i planet w promieniu kilku tysięcy lat świetlnych od gwiazdy. FSQ/ST8300 - LRGB HaRGB
  10. NGC 6188 – mgławica emisyjna i refleksyjna znajdująca się w konstelacji Ołtarza w odległości około 4000 lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 15 kwietnia 1836 roku przez Johna Herschela. Mgławica NGC 6188 ma ciemne kształty przecinające jasne obszary ciągnące się przez dziesiątki lat świetlnych. Powstała w tym rejonie zaledwie kilka milionów lat temu asocjacja Ara OB1 składa się z masywnych młodych gwiazd rzeźbiących fantastyczne kształty dzięki mocy wiatrów gwiazdowych i promieniowania ultrafioletowego. Kolejne pokolenie nowych gwiazd powstaje na skutek wiatrów gwiazdowych oraz wybuchów supernowych poprzednich pokoleń masywnych gwiazd oraz skondensowanego gazu molekularnego. To garsć informacji za wiki. To prawie ostatki z Namibii. FSQ/ST8300 LRGB. Robiłem też trochę Ha ale ten koloryt mi wystarcza na razie. Avatarek
  11. NGC 253 popularnie zwana po prostu Galaktyką Rzeźbiarza to galaktyka spiralna z poprzeczką znajdująca się w konstelacji Rzeźbiarza w odległości około 11,4 milionów lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 23 września 1783 roku przez Caroline Herschel. Jest to najjaśniejsza galaktyka spiralna z grupy galaktyk w Rzeźbiarzu. Jest to młoda grupa zawierająca galaktyki nieregularne oraz spiralne, lecz pozbawiona eliptycznych. Galaktyki należące do grupy są luźno ze sobą związane. Do wyróżniających się galaktyk należą NGC 55, NGC 247, NGC 300 oraz NGC 7793. NGC 253 należy do galaktyk o słabym jądrze oraz o bardzo rozwiniętych ramionach spiralnych. Dostrzec ją można przez lornetkę jako jasną plamkę 7m, z Polski nisko nad horyzontem jesienią. Promień dysku galaktyki jest oceniany na 81 000 lat świetlnych, a promień jej jądra na nie więcej niż 650 lat świetlnych. Pomimo dużej jasności galaktyka ta jest mocno zapylona ale dzięki temu wychodzi dość interesująco na zbliżeniach. To mój powrót wspomnieniami pod Namibijskie niebo FSQ/ST8300 Klikniecie w obrazek otwiera większą wersję
  12. Omega Cenaturi, katalogowo NGC 5139 to gromada kulista znajdująca się w gwiazdozbiorze Centaura w odległości około 16 tys. lat świetlnych od Ziemi. W starożytności została zaliczona do gwiazd. Ptolemeusz wzmiankował o niej jako o gwieździe ok. 130 r. n.e. W konsekwencji oznaczona symbolem gwiazdy przez Bayera ok. 1600 roku ( czyli wiadomo skąd nazwa Omega ). Jej niegwiazdowa natura została rozpoznana w 1677 roku przez Edmunda Halleya. Omega Centauri jest jedną z najbliższych nam gromad kulistych. Jest równocześnie największą i najjaśniejszą spośród około 200 znanych gromad kulistych znajdujących się w halo Drogi Mlecznej. Na niebie zajmuje obszar większy niż Księżyc w pełni. Rozciąga się na obszarze ok. 170 lat świetlnych i zawiera około 10 milionów gwiazd. Zabawne że nosząć miano Omegi, historycznie, nasuwa się skojarzenie że powinna być alfą wśród gromad kulistych W szerszym kadrze fragmentu gwiazdozbioru Centaura niewidocznym u nas przedstawiałem ją tutaj: http://astropolis.pl/topic/51537-centrum-centaura-gromada-galaktyka-mglawica/ FSQ/ST8300
  13. NGC 2516 - gromada otwarta znajdująca się w zachodniej części gwiazdozbioru Kila nad gwiazdozbiorem Latającej Ryby. Odkrył ją Nicolas Louis de Lacaille w 1751 roku. Jest położona w odległości ok. 1,3 tys. lat świetlnych od Słońca. Na ciemnym niebie dostrzeżemy ją nieuzbrojonym okiem (3,8m). Zawiera dwa różnokolorowe układy podwójne ( za wiki) FSQ/ST8300 RGB 5x5min
  14. Ta mgławica, a właściwie kompleks mgławic, powinna być tak samo sławna jak sąsiadka potocznie zwana Laguną. Czasami wpada do kadru z Laguną ale wtedy jest tylko dla towarzystwa a zasługuje na własny wątek. Piękna asocjacja mgławic które eksponują wspaniałe kolory. Materiał z Namibii. FSQ/ST8300 *wreszcie chłodniej
  15. Dla nas obiekt mało znany bo chyba w najlepszym wypadku szoruje po linii horyzontu. Nazwa już bardziej znana: Prawn Nebula - Mgławica Krewetka. Najjaśniejsza cześć jest niezwykle jasna. Wyjdzie w jakimkolwiek detektorze np niemodyfikowany canon. W okresie galaktycznym miło odmienić sobie materiał na warsztacie IC 4628 (również Mgławica Krewetka) – mgławica emisyjna znajdująca się w konstelacji Skorpiona. Została odkryta 16 listopada 1829 przez Édouarda Stephana. Znajduje się w odległości około 6000 lat świetlnych od Ziemi, a jej rozmiar szacuje się na około 80 lat świetlnych. IC 4628 jest oświetlona przez ultrafioletowe promieniowanie okolicznych gorących i masywnych gwiazd. Wybija ono elektrony z atomów, następnie swobodne elektrony rekombinują emitując przy tym światło widzialne i oświetlają mgławicę.[za wiki] FSQ/ST8300 Tivoli HRGB <<<Klik
  16. LMC ( czyli Large Magellanic Cloud) to obowiązkowy punkt dal tych którzy obserwują lub fotografują z południowej półkuli. Obiekt jest ogromny na pewno nie na mój setup. Postanowiłem jednak wybrać najbardziej reprezentatywny fragment i naświetlić nawet dla smaczku. W czasie sesji obiekt był w bardzo niekorzystnym położeniu schodząc poniżej 20st. Warunki seeinggowe już dają się we znaki ale nie LP ! Stąd pomimo niewielkiego czasu ( całość 2h) uzyskałem mocny i czysty kolor. Dla przykładu, jak jasne są te mgławice wodorowe - tu nie m grama kanału Ha. ST8300/FSQ Tivoli/Namibia 2h LRGB
  17. Na zdjęciu nie znajdźcie sygnału filtru Ha, ba tu nawet nie ma luminancji. Czysty kolor i tylko kolor bez kombinowania zebrany w Namibii. Ostatnio takie prace tak naprawdę najbardziej lubię. Powiedziałbym, że to prawdziwy kolor popularnej mgławicy Orzeł ale wiadomo w obróbce zawsze dodajemy swoje nawet najmniejsze "3 grosze" Dla porządku: M16 alias NGC 6611 odkrył niejaki Jean Philippe de Chéseaux w roku 1745 lub 6 jako gromadę otwartą. Dobrze znany pan Messier odkrył ją niezależnie 3 czerwca 1764 roku i zasugerował jednocześnie istnienie mgławicy. M16 jest jednym z najpopularniejszych obiektów astronomicznych czemu specjalnie nie należy się dziwić. Jest interesujący w każdej technice stosowanej we w współczesnej astrofotografii a także dla mały i bardzo dużych ogniskowych. FSQ/ST8300 RGB 10x8min
  18. Presja nieba w Namibii sprawiła że musiałem dokonywać ciężkich wyborów co zrobić a co nie. Nie mogłem przejść obojętnie obok tej parki. Kadr lekko na wcisk - cóż mały kompromis. Kompozycja to samo RGB - czysty dziewiczy kolor nieba. Bardzo mocny sygnał więc L nie było potrzebne tutaj. Projekt jeszcze otwarty bo docelowo mogę uzupełnić Ha zebranym z Polski. FSQ/ST8300 10x8min RGB
  19. NGC3576 - mgławica trochę na uboczu w gwiazdobiorze Cariny. Ramię Strzelca jak wyczytałem. Najlepsze jest to że była pierwotnie rozpoznana jako kilka oddzielnych mgławic stad ma chyba ze 6 oznaczeń NGC. To powyżej utarło się jako obowiązujące obecnie dla całości kompleksu oddalonego o ok 7000 l.sw. Sąsiadka po lewej to NGC3603 pozornie tylko jest związana z bąbelkami, oddalona jest bowiem dwa razy dalej. Obie mgławice są obszarami gdzie formują się młode gwiazdy. Dość fajnie prezentuje sie w HaO3S2 ale ja nie robiłem takich narrowbandow wiec pojadę swoim ulubionym torem HRGB. Co do nazwy Jankesi jak zwykle sobie coś skojarzyli ze swoim krajem ja jednak myślę że można by coś lepszego wymyślić wiec nawet nie będę ich nazwy wspominał Przyszła mi do głowy "bańka spekulacyjna" : no prawie na czasie ta nazwa Po angielsku też nieźle: Speculative Bubble. Na pełnym kadrze u góry widoczna kolejna mgławica ...ale o tym może innym razem. W sezonie galaktycznym i planetarnym to taka fajna odmiana dla oczu. Wszystko z Namibiiiiii... FSQ, ST8300, HaRGB Pełny kadr i inne informacje poniżej po kliknięciu na obrazek
  20. Tym razem na warsztat zabrałem Cetaurusa A. Te kilka galaktyk które zrobiłem w Namibii tylko powodują większy niedosyt bo jest w co wycelować NGC 5128 populanie oznaczana jako Centaurus A – galaktyka soczewkowata typu S0, znajdująca się w gwiazdozbiorze Centaura w odległości 13 milionów lat świetlnych. Galaktyka ta ma 60 000 lat świetlnych średnicy. Została odkryta 4 sierpnia 1826 roku przez Jamesa Dunlopa. Galaktyka ta należy do grupy galaktyk M83 i jest jedną z jej głównych galaktyk. Jest to najbliższa Ziemi galaktyka aktywna. NGC 5128 jest najbliższą radiogalaktyką, stanowiącą bardzo silne źródło emisji fal radiowych. Galaktyka ta jest znacznie masywniejsza od Drogi Mlecznej. FSQ/ST8300 Więcej informacji http://astromarcin.pl/pages/CentaurusA.html
  21. To moje jedyne zdjęcie z wyprawy w którym wycelowałem w ciemne mgławice jako główny obiekt. Naturalnie prosiłoby się o wiele podobnych z tamtej lokalizacji ale cóż każda ekspedycja ma swoje ramy czasowe jak zawsze... Wybrałem takie które wydawały mi się mniej znane chodź teoretycznie widoczne i u nas; ba pytanie czy do wyciągnięcia np wizualu. Mgławice przypominają meduzę oraz kałamarnice. Wygląda że jedna trochę goni drugą , chodź niektórzy zobaczą kraba itd itp. Obiekty mgławicowe mogą dostarczyć niezłej pożywki w tym zakresie dla wyobraźni. Na zdjęciu w pełnym kadrze widoczna także w dużej swej części M24 (nie spodziewałbym się że to takie cuś bo w atlasie występuje jako gromada otwarta) oraz gromada NGC 6603. FSQ/ST8300 LRGB Pełny kadr i większa rozdzielczość tutaj: http://astromarcin.pl/pages/b92_93.html
  22. To obiekt z gwiazdozbioru Centaura oznaczony jako IC2944 ale przyklejono mu również łatkę " uciekający kurczak". Kolejna ciekawostka południowego nieba. Nie trudno nie dostrzec ciemnych plamek blisko centralnej gromady otwartej. Są nimi globule Boka znane takze i w naszych szerokościach geograficznych np z NGC281. W pierwszej chwili się nabrałem i myślałem że właśnie kamerka sygnalizuje potrzebę nowego desicanta. Na szczęście udało mi się szybko ustalić ich pochodzenie FSQ/ST8300 Link do większej rozdzielczości http://astromarcin.pl/pages/ic2944.html Osobiście to bardziej widzę tam rybę z rodziny piraniowatych niż kurczaka ale to po obcięciu głowy domniemanego kurczaka
  23. Centaur to rozległy gwiazdozbiór nieba południowego. U nas niestety wystaje zaledwie mała częścią kilka stopni nad południowym horyzontem późną wiosną i latem. Zapewne spora cześć z was słyszała o Omega Centauri czy też Centaurusie A. Tymczasem Cenatur skrywa co najmniej jeszcze jeden spory skarb: właśnie galaktykę NGC4945 Więcej informacji o parametrach zdjęcia można znaleźć tutaj http://www.astromarcin.pl/pages/ngc4945.html Full size http://www.astromarcin.pl/images/galaxies/NGC4945/ngc4945_2013_3000.jpg Supersize me
  24. Moj ulubiony temat czyli wodorówki W Polsce zupełnie nie znany obiekt z konstelacji Skorpiona, jego części która niestety jest już pod horyzontem. NGC 6357 to mgławica emisyjna. Mgławica ta została odkryta 8 czerwca 1837 roku przez pana Hershela. Znajduje się w odległości około 8tys lat sw i rozciąga na 400 lat sw. Grupa naukowców przypisala jej nazwe Wojna i Pokoj na podstawie obrazow jakie dawala w waskich pasmach ( bodajze podczerwonym). Mnie bardziej odpowiada nazwa Lobster ( a nawet Red Lobster ). Szczegóły zdjęcia tutaj http://astromarcin.pl/pages/ngc6357.html http://www.astromarcin.pl/images/nebulas/NGC6357/ngc6357_2013_2200.jpg
  25. To fragment słynnego obszaru Rho Ophiuchi - prawie w Skorpionie bo region kojarzy się z Antaresem chodź to Wężownik. Całość to niesamowicie szeroki obszar poza zasięgiem mojego setupu więc ja trochę losowo wybrałem w miarę zamknięty obiekt a właściwie, jak się okazało, szereg obiektów: IC4603, IC4604, vdB 105, vdB 106. Największe zróżnicowane kolorystyczne tego obszaru które jest jego kwintesencją uzyskuje się w super szerokich kadrach. Tivoli Astrofarm, RGB http://www.astromarcin.pl/images/nebulas/IC4603/ic4604_2013_2200.jpg
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.