Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'planetoidy'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Quick Post
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Categories

  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Teleskop Service
  • Obserwatoria AllSky
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Found 15 results

  1. Zakrycie nie będzie łatwe do obserwacji - gwiazda ma 14.5 magnitudo (planetoida 19.5). Jest jednak o tyle interesujące, że zakrywającą planetoidą będzie centaur, obiekt poruszający się pomiędzy Saturnem a Uranem. Niektóre z tych obiektów są bardzo ciekawe - posiadają komę, być może pierścienie. Zakrycie to doskonała okazja, by spróbować to zaobserwować. Przy czym nie jest tu wymagana aż taka precyzja czasu jak przy zakryciach obiektów Pasa Głównego. W Polsce zakrycie rozpocznie się o godz. 19:50 UT (=21:50 czasu letniego). Pas zakrycia przebiega centralnie przez Polskę, a pas 1-sigma obejmuje cały nasz kraj: W Poznaniu zakrycie nastąpi(?) na wysokości 23 stopni nad horyzontem. Oto link do zakrywanej gwiazdy: http://aladin.u-strasbg.fr/AladinLite/?target=45.21590633297 37.366510073436&fov=0.4&survey=null A oto jej współrzędne J2000: RA: 03 00 51.8175 DEC: +37 21 59.436 Pzdr, Gajowy
  2. Już za 11 dni dojdzie do ciekawego zjawiska zakryciowego. Planetoida (597) Bandusia zakryje gwiazdę 11.4 mag, a pas zakrycia będzie przebiegał przez Polskę na wskroś: Zjawisko będzie miało miejsc 16 marca ok. godz. 19:25 urzędowego czasu polskiego. Gwiazda TYC 2418-00889-1 zniknie na maks. 2.4 sek. Planetoida będzie miała jasność 14.5 mag, a więc zauważany spadek jasności wyniesie 3.2 mag. Warunki obserwacji będą dobre - Księżyc blisko nowiu, a zakrywana gwiazda będzie wysoko nad horyzontem (w Poznaniu 69 stopni). Obserwacje warto podjąć także poza pasem zaznaczonym na mapce. Powodzenia! Pzdr, Gajowy
  3. Właśnie usłyszałem w radiu, że mamy na niebie nowe "muzyczne" planetoidy a także astronomiczno-miłośniczą planetoidę Jedna z nich (495181) dostała nazwę na cześć Rogera Watersa, gitarzysty znanego najbardziej z grupy rockowej Pink Floyd. Druga (495253) otrzymała nazwę na cześć znanego kompozytora muzyki filmowej Hansa Zimmera. Odkrywcami, jak można się spodziewać, są nasi koledzy: Michał Kusiak i Michał Żołnowski. Również Międzynarodowa Unia Astronomiczna zaakceptowała nazwę planetoidy (495759) na cześć polskiego popularyzatora i miłośnika astronomii - Jana Desselbergera. Gratulacje dla Pana Desselbergera, zacnych muzyków i jeszcze większe dla odkrywców!
  4. Czy wiecie, że oprócz gazowych gigantów także inne ciała Układu Słonecznego posiadają pierścienie? Odkryto je dotychczas wokół dwóch planetoid: (10199) Chariklo i (2060) Chiron. Najnowsze odkrycie, opublikowane w Nature kilka godzin temu mówi o pierścieniu wokół planety karłowatej (136108) Haumea. Haumea to jedena z czterech znanych transneptunowych planet karłowatych o wydłużonym kształcie i krótkim okresie obrotu wokół osi. W odróżnieniu od innych planet karłowatych jej rozmiar, kształ, albedo i gęstość nie są dobrze poznane. W swojej pracy autorzy opisują obserwacje zakrycia gwiazdy przez Haumeę dokonane z wielu ziemskich obserwatoriów 21 stycznia 2017 roku. Obserwowane tzw. wtórne zakrycia pasują do modelu, w którym planetę karłowatą otacza pierścień o przeźroczystości 50%, szeroki na 70 km i o promieniu 2287 km. Pierścień znajduje się w płaszczyźnie równika Haumei i orbity jednego z jej dwóch znanych satelitów (Hi'iaka; drugi to Namaka). Średnica pierścienia plasuje go blisko rezonansu 3:1 z okresem obrotu planetki, co oznacza, że trzy obroty wokół osi odpowiadają jednemu obiegowi cząstek z pierścienia. Analiza zakrycia dostarczyła informacji o widocznej z Ziemi projekcji kształtu głównego obiektu - 1704 na 1138 km. Łącząc te dane z krzywą zmian jasności wywołaną obrotem wokół osi uzyskano trójwymiarową orientację Haumei i jej trójosiowy kształt, który jest niespójny z modelem jednorodnego ciała w równowadze hydrostatycznej. Największa oś Haumei ma co najmniej 2322 km, więcej niż dotychczas sądzono, określajac tym samym górną granicę jej gęstości na 1885 kg/m3 i albedo geometryczne na 0.51 - mniej niż wcześniejsze szacunki. Parametry te - zgodnie z oczekiwaniami - bliższe są parametrom Pluton bardziej, niż dotychczas sądzono. Podczas zakrycia nie wykryto atmosfery zdominowanej przez azot lub metan. W badaniach brał udział zespół badawczy dr Anny Marciniak w składzie: dr Przemysław Bartczak, dr Toni Santana-Ros, mgr Magda Butkiewicz-Bąk i mgr Grzegorz Dudziński z Obserwatorium Astronomicznego UAM w Poznaniu. Powyższy tekst powstał w oparciu o https://www.nature.com/nature/journal/v550/n7675/full/nature24051.html . Dodatkowe informacje: http://www.astro.amu.edu.pl/pl/haumea-pierwsza-planeta-karlowata-z-pierscieniem/ https://www.universetoday.com/137444/dwarf-planet-haumea-ring/ Na ilustracji porównanie rozmiarów Huamei i Księżyca. Obraz Huemei i jej pierścienia jest wizją arytsty, ale skala rozmiarów jest zachowana (kompilacja własna na podstawie Instituto de Astrofísica de Andalucía, Wikipedia).
  5. Cześć! Jako, że udało nam się uniknąć zderzenia z planetoidą ;-), mamy kolejną okazję do obserwacji następnego obiektu NEO, który powoli zbliża się do naszej planety. 2017 CS - bo tak brzmi jego oznaczenie - zbliży się maksymalnie do Ziemi w poniedziałek, 29.05 o godz. 15:44. Przeleci w odległości 8 LD (Lunar Distance, średnia odległość Ziemia - Księżyc = 384402 km), ale dzięki sporym rozmiarom (może mieć nawet 800m średnicy) będzie widoczny jako obiekt 13.5 mag. Dziś w nocy będzie to 13.9 mag, a obiektu należy szukać od zachodu Słońca wysoko nad zachodnim horyzontem. Będzie poruszał się z prędkością ok. 30"/min. Dokładną efemerydę dla dowolnej lokalizacji można znaleźć tutaj: https://ssd.jpl.nasa.gov/horizons.cgi?sstr=2017+CS&body_group=all&find_body=Search&mb_list=planet#top Pzdr, Gajowy PS. A Asteroid Day coraz bliżej... https://www.facebook.com/Asteroid-Day-Polska-1365430890208794/
  6. Niewiele brakowało, a przegapiłbym przelot (6063) Jason. Zbliżył się dziś po 15ej do Ziemi. Nie było to spektakularne zbliżenie - 38 LD nie robi wrażenia, skoro co miesiąc mamy kilka obiektów < 1 LD. Zupełnie inaczej to jednak wygląda, gdy uwzględnimy fakt, że Jason ma średnicę 2-4km, co oznacza, że potencjalne zderzenie z nim może oznaczać koniec cywilizacji na Ziemi. Póki co nie grozi nam to jednak - poruszając się po obecnej orbicie może się zbliżyć do Ziemi najwyżej na 29 LD. Problem w tym, że na planetoidy działają nie tylko siły grawitacyjne i ich ruch jest w pewnym stopniu nieprzewidywalny. Stąd ciągły monitoring obiektów NEO jest taki ważny. (6063) Jason ma obecnie jasność 14.1 mag i znajduje się wysoko nad nami. Pzdr, Gajowy
  7. Już za 3 tygodnie minie Ziemię w odległości 176 tys. km (4.57 LD) planetoida 2014 JO25. Będzie to najbardziej interesujące przewidziane zbliżenie planetoidy do Ziemi w bieżącym roku. Bliżej Ziemi znalazły się od stycznia co najmniej 64 planetoidy, lecz wszystko to były obiekty nowo odkrywane. Nikt nie był przygotowany do ich obserwacji, więc i ilość pozyskanych danych naukowych nie była imponująca. Do obserwacji 2014 JO25 astronomowie przygotowują się już od kilku miesięcy, a może właściwiej byłoby powiedzieć, że od kilku lat – od ostatniej wizyty obiektu w pobliżu Ziemi 3 lata temu. Wówczas to, 27 kwietnia 2014 roku, planetoida przeleciała w odległości 66.2 LD od środka Ziemi osiągając 17.3 mag w maksimum jasności. Szybko stało się jednak jasne, że kolejny przelot, w 2017 roku, będzie spektakularny. Na podstawie jasności absolutnej oszacowano rozmiar obiektu na 600-1400 m, jednak dzięki obserwacjom teleskopu kosmicznego NEOWISE określono średnicę planetoidy na 650m i albedo 0.25. Wykonane w ub. roku dokładniejsze pomiary astrometryczne materiału zebranego w 2014 r a także astrometria planetoidy na odnalezionych archiwalnych zdjęciach pozwoliły zredukować niepewność parametrów orbity. Zbliżenie w 2017 roku będzie największym zbliżeniem tej planetoidy na przestrzeni +/- 400 lat. I choć obecnie, co kilka dni odkrywa się obiekty które zbliżają się do Ziemi znacznie bardziej – są to na ogół małe „kamyczki” – zwykle kilku, kilkunastu lub kilkudziesięciometrowe. Tylko raz w historii obserwowano zaplanowany bliższy przelot planetoidy o rozmiarach większych od 2014 JO25: w 2004 roku (4179) Toutatis (2-5km średnicy) przeleciał w odległości 4.03 LD osiągając 8.9 mag. Inna okazja była w 1942 roku, gdy odkryty 5 lat wcześniej (69230) Hermes (800-1900m) zbliżył się do Ziemi na odległość 1.65 LD. W ciągu doby jasność planetoidy wzrosła z 16 do 8 magnitudo (1600 razy!). Zawierucha wojenna jednak nie sprzyjała patrzeniu w gwiazdy i nie zanotowano żadnej obserwacji z tego przelotu. Jeśli chodzi o przyszłość, to kolejny tak duży obiekt przeleci bliżej Ziemi dopiero w 2027 roku. Lata 2027-2029 będą pod tym względem niezwykłe – ze sztandarowym przelotem Apophis w kwietniu 2029 roku, ale to już temat na osobny artykuł. Mówimy tu oczywiście o przelotach przewidywanych, bo całe piękno astronomii polega na tym, że w każdej chwili może pojawić się znikąd coś, co przyćmi nasze wyobrażenia. cdn. Pzdr, Gajowy
  8. 30 czerwca po raz pierwszy z namaszczeniem ONZ będziemy obchodzili Dzień Planetoid. Idea narodziła się kilka lat wcześniej podczas imprezy, na której światowa śmietanka naukowa i artystyczna bawiła się na Teneryfie w ramach Festiwalu Starmus. Temat zagrożenia ze strony obiektów bliskich Ziemi (NEO) jest moim zdaniem niedoceniany. 17m kamyk, który eksplodował nad Czelabińskiem wyzwolił energię 40 bomb atomowych z Hiroszimy. Gdyby wpadł do atmosfery pod innym kątem zmiótłby całe miasto. Żyjemy w fałszywym poczuciu bezpieczeństwa, planujemy podróże międzygwiezdne, zaglądamy do początków i ku krańcom Wszechświata, odbieramy fale grawitacyjne, ale cała nasza przeszłość i przyszłość może zniknąć w ciągu kilku godzin, jeśli nie zauważymy na czas zmierzającej ku nam planetoidy. Jest to o tyle niedorzeczne, że technologicznie stać nas już na obronę. O ile nie poradzimy sobie z wybuchem bliskiej supernowej, czy jakąś inną wielkoskalową katastrofą kosmiczną, to wiemy już przecież jak wykrywać niebezpieczne obiekty i mamy pomysły (realne!) jak się przed nimi bronić. Asteroid Day to inicjatywa - ruch społeczny, który stawia sobie za cel upowszechnianie wiedzy o zagrożeniach ze strony "kosmicznych pocisków" oraz sposobach obrony przed nimi, a przez to nakłanianie do większych wysiłków w celu rozpoznawania i przeciwdziałania zagrożeniom. Wydarzenia związane z Asteroid Day planowane są na przełomie czerwca i lipca w wielu miejscach na świecie. 30 czerwca wielogodzinny program live (z łączeniem się na żywo z poszczególnymi krajami) zapowiedziała telewizja Discovery Channel. Wiem także, że w kilku miastach Polski odbędą się okolicznościowe imprezy - Warszawa, Poznań... Zachęcam do włączania się do nich i proponowania własnych - od małych lokalnych pokazów nieba, pogadanek w szkole (ostatnie dni roku szkolnego to dla wielu już tzw. "luzy"), koncertów, konkursów, zabaw plastycznych dla najmłodszych, po duże imprezy typu sympozja popularnonaukowe. Tematykę zagrożeń ze strony NEO można też włączać do innych zaplanowanych imprez. Pomysłów może być mnóstwo . Ze strony Asteroid Day można liczyć na pomoc w nagłośnieniu imprezy. Więcej na: http://asteroidday.pl i https://www.facebook.com/Asteroid-Day-Polska-1365430890208794/. Pzdr, Gajowy
  9. Obiekt 2010 GZ60 - bardzo mało na jego temat można znaleźć w sieci. Wszystko dlatego, że wykonano jedynie 14 obserwacji tego obiektu w 2010 roku w ciągu zaledwie 2 nocy i więcej go nie odnaleziono. Z tych 14 obserwacji kilka tak bardzo nie pasowało do reszty, że trzeba było je odrzucić. Planetoida dostała swoje oznaczenie, jednak obliczone na podstawie pozostałych obserwacji parametry orbity muszą być traktowane z dużą nieufnością. I to jest właśnie niepokojące. 2010 GZ60 bowiem ma największy spośród wszystkich znanych planetoid współczynnik, zwany Palermo Scale - dwa razy taki, jak kolejna na liście planetoida. Określa on ryzyko impaktu powiązane z energią potencjalnego zderzenia. Słynna planetoida Bennu jest dopiero na trzecim miejscu. Jaki obraz wyłania się ze wspomnianych wyżej niepewnych obserwacji z 2010 roku? Obiekt o średnicy ok. 2km (Czelabińsk - 14m, Tunguski - 60-190m) może zderzyć się z Ziemią z prędkością 12km/s wydzielając energię 456 000 Mt (Tunguska 10 Mt). To 28.5 miliona bomb atomowych zrzuconych na Hiroszimę... Acha, byłbym zapomniał - możliwy impakt wypada 22 maja br. I tylko trochę pociesza fakt, że prawdopodobieństwo szacowane jest na 1:1.2 mld. Spędźcie ten czas z rodziną ;-). Pzdr, Gajowy PS. Jeśli nic się nie wydarzy - bądź z nami 30 czerwca w Międzynarodowy Dzień Planetoid: https://www.facebook.com/Asteroid-Day-Polska-1365430890208794/ . Szczegóły wkrótce!
  10. Dziś na spotkaniu PTMA Poznań, p. prof. Kryszczyńska opowiadała nam o projekcie GAIA. Mnie jednak zachwyciła przede wszystkim prezentacja systemu GOSA-GAIA - angażującego astronomów-amatorów obserwujacych planetoidy. Projekt jest polski, prowadzony przez kadrę Obserwatorium Astronomicznego UAM w Poznaniu - tym większy powód, by go wesprzeć. Wsparcie polega na prowadzeniu obserwacji fotometrycznych. Aplikacja - biorąc pod uwagę lokalizację i posiadany sprzęt (teleskop, kamera) - przygotowuje dostępnych listę obiektów do obserwacji. Zadaniem obserwatora jest wykonanie odpowiedniej liczby (zdaje się, że ok. 20) zdjęć (wraz z klatkami kalibracyjnymi) i przekazanie ich do systemu. Z tego co rozumiem, redukcja wykonywana jest po stronie GOSA. Oczekiwana dokładność pomiarów to 0.05 mag. System na razie jest po angielsku, ale trwają parce nad polską wersją językową. Adres projektu: http://gaiagosa.eu/ Pzdr, Gajowy
  11. NEO - Near Earth Objects, obiekty mogące zbliżyć się do orbity Ziemi na odległość mniejszą niż najbliższa planeta (Wenus). W praktyce zalicza się tu obiekty o peryhelium < 1.3 AU. Mogą to być zarówno planetoidy (NEAsteroids) jak i komety (NEComets). Obecnie znamy ponad 15 tys. takich obiektów. Codziennie odkrywa się kilka nowych - zdecydowaną większość dosłownie na kilka dni przed maksymalnym zbliżeniem do Ziemi. Niektóre z NEO mogą wchodzić na trasy kolizyjne z Ziemią. Jeśli są wystarczająco duże mogą stanowić potencjalne zagrożenie dla naszej planety. Planetoidy o jasności absolutnej mniejszej lub równej 22 magnitudo (co odpowiada średnicy co najmniej 100m), mogące zbliżyć się do Ziemi na odległość mniejszą niż 0.05 AU są określane mianem PHA (Potentially Hazardous Asteroids) - to na badania tych obiektów płynie obecnie najszerszy strumień pieniędzy. Znanych jest ok. 1800 takich obiektów. Większość NEO podczas przelotu w pobliżu Ziemi rejestrowana jest jako słabe obiekty 18 i więcej magnitudo. Najczęściej mniej niż 10 ma jasność poniżej 16 magnitudo, a zupełnie wyjątkowo są to obiekty 13 mag i jaśniejsze. Dodając do tego spory ruch własny, dochodzący do minuty kątowej na sekundę czasu, można stwierdzić, że obserwacje NEO wymagają odpowiedniego przygotowania. Emocje z tym związane, przynajmniej w moim wypadku, wynagradzają jednak włożony trud . To tyle tytułem wstępu. Zakładam ten wątek dla różnych ciekawostek związanych z NEO. Poniżej filmik z rzadkiego zjawiska zaćmienia NEO - obiektu 2017 BS32 (by Leonid Elenin): 2017 BS32 to skała o rozmiarze ok. 11-19 m, zaobserwowana po raz pierwszy 1 lutego 2017, 10:32 UT jako obiekt 19.1 mag, moment maksymalnego zbliżenia: 2 lutego 2017, 20:25 UT, jasność: 14.5 mag. Pzdr, Gajowy
  12. W ramach kontraktu dla Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) zbieram informacje o polskich miłośnikach astronomii, którzy wykonywali obserwacje (astrometria, fotometria) planetoid, komet i sztucznych satelitów Ziemi. Interesują mnie również osoby, które szukały w/w obiektów bądź mierzyły ich położenia (jasności) w oparciu o gotowe ramki CCD. Docelowo ESA zainteresowana jest tylko NEO i śmieciami kosmicznymi, ale jeśli ktoś obserwował np. komety, to powinien sobie poradzić. Przegląd listy obserwatoriów w danych MPC pozwolił mi zestawić krótką listę obserwatorów z Polski: B30 Szamotuly-Galowo, Maciej Reszelski A54 Ostrorog, Maciej Reszelski B45 Narama, Paweł Turek B63 Solaris Observatory, Luczanowice, Michał Żołnowski Mam już kontakt do sieci robotycznych teleskopów 6ROADS i zespołu obserwatorów: Marcin Gędek, Grzegorz Duszanowicz, Michał Żołnowski, Michał Kusiak, Rafał Reszelewski Nie mam kontaktu do Macieja Reszelskiego i Pawła Turka, nie wiem też, czy nadal zajmują sie obserwacjami. Może ktoś mógłby mi w tym pomóc? Być może są też inne osoby, aktywne na tym polu lub posiadające teleskop o średnicy minimum 25 cm na montażu z dobrym prowadzeniem, kamerą CCD i wolnym czasem do prowadzenia obserwacji. Jeśli tak, prosiłbym o e-mail na adres: tkastr@vesta.astro.amu.edu.pl Zestaw podstawowych informacji o europejskim programie ESA SSA, do którego zbieram dane, znajduje się na stronie OA UAM: http://www.astro.amu.edu.pl/KonferencjaSSA2016/SSA2016.php Tomasz Kwiatkowski Obserwatorium Astronomiczne UAM Poznań
  13. Czy jest tu ktoś kto obserwuje zakrycia gwiazd przez planetoidy? Obserwowałem to we latach wczesnych latach 90-tych ub. wieku, ruskim refraktorem 70mm i plastikowym zegarkiem ze stoperem, też ruskim, kupionym na bazarze. Teraz chciałbym wrócić do obserwacji. Chętnie pogadałbym z kimś, to praktykuje to na obecnie dostępnym sprzęcie i korzysta z takich nowinek technicznych jak rejestrowanie zjawiska na kamerze CCD i korzystanie ze służby czasu GPS (+ te kosmiczne insertery!). Trochę poczytałem na ten temat, no ale diabeł tkwi zapewne w szczegółach. Pozdrawiam, Gajowy
  14. Już za tydzień w opozycji znajdą się dwie niezbyt duże, ale ciekawe i niezbyt trudne do znalezienia planetoidy (16) Psyche i (230) Athamantis. Opozycja i umiejscowienie w pobliżu Aldebarana/Hiad i kilku mniejszych gromad otwartych, to dobra okazja, żeby spróbować je "ustrzelić" Pierwsza z nich osiągnie 9,4 mag, druga równe 10 mag. Wizja artystyczna "metalowej" planetoidy (16) Psyche (16) Psyche – jedna z większych planetoid z pasa głównego. Odkryta przez Annibale’a de Gasparisa 17 marca 1852 roku w Neapolu. Nazwana została na cześć jednej z nimf greckich – Psyche. Orbita nachylona do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 3,10°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje blisko 5 lat, krążąc w średniej odległości 2,92 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy. Średnia prędkość orbitalna tej asteroidy to ok. 17,34 km/s. Planetoida ta nie należy do żadnej rodziny planetoid. Psyche ma nieregularny kształt i rozmiary ok. 280×230×190 km. Jej albedo wynosi 0,12, a jasność absolutna to 5,28mag. Rotuje w czasie ok. 4 godzin i 12 minut, a oś jej obrotu nachylona jest pod kątem 95º do płaszczyzny ekliptyki. Obserwacje radarowe umożliwiły w pewnym stopniu zbadanie powierzchni tej planetoidy. Odkryto, że nie ma na niej śladów wody lub też minerałów zawierających wodę. Powierzchnia ma zatem w swym składzie dużo materiału metalicznego (ok 90%). Wykryto także obecność niewielkich ilości piroksenu. Model 3D planetoidy (230) Athamantis (230) Athamantis - planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3,68 lat w średniej odległości 2,38 j.a. Została odkryta 3 września 1882 roku w Bothkamp przez Karla de Balla. Nazwa planetoidy pochodzi od Atamantis, zwanej też Helle, córki Atamasa w mitologii greckiej. Info głównie z Wiki
  15. XXIX Seminarium PKiM - 10 lecie Polish Fireball Network Pracownia Komet i Meteorów oraz Polska Sieć Bolidowa (Polish Fireball Network) zaprasza wszystkich miłośników astronomii na XXIX Seminarium PKiM i PFN, które odbędzie się 21-23 Lutego 2014 roku w Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika w Warszawie. Przy okazji tego spotkania będziemy obchodzić 10 lecie powstania PFN. Darmowy pobyt będzie zapewniony dzięki gościnie CAMK PAN w Warszawie ul. Bartycka 18, które udostępni sale wykładowe oraz pokoje hotelowe. Seminarium jest doskonałą okazją do poznania innych miłośników astronomii, wymiany doświadczeń i wzbogacenia wiedzy astronomicznej - nie tylko z dziedziny astronomii meteorowej. Wykłady poprowadzą m.in. członkowie Pracowni Komet i Meteorów, Polskiej Sieci Bolidowej oraz zaproszeni prelegenci z różnych ośrodków astronomicznych. Tematyka wykładów, jakie odbędą się w tych dniach jest bardzo różnorodna - dotyczy ona zarówno problemów teoretycznych związanych z prowadzonymi przez Pracownię badaniami, problemów technicznych związanych z konstrukcją sprzętu do obserwacji jak też międzynarodowych projektów badawczych, w jakie prelegenci są zaangażowani. Niewątpliwie kilka wykładów będzie dotyczyło tematyki kometarnej oraz zjawiska Bolidu Czelabińsk wraz z relacjami poszukiwań meteorytów w miejscach spadku. Zaproszenie to kierujemy zwłaszcza do młodych, ambitnych osób, które chciałyby ukierunkować swoje astronomiczne zainteresowania w sposób efektywny i niebanalny. Astronomia meteorowa jest dziedziną bardzo otwartą na działania miłośników astronomii, obserwacje prowadzone kamerami zbierane w ustandaryzowany sposób są w tej dziedzinie od lat wykorzystywane w poważnych analizach i publikacjach międzynarodowych. Działalność w PKiM to fascynująca przygoda, którą najprościej rozpocząć przyjeżdżając na nasze najbliższe seminarium, na które serdecznie zapraszamy każdego miłośnika astronomii zarówno takiego bardziej zaawansowanego i jak zaczynającego przygodę z astronomią. Dojazd i wyżywienie we własnym zakresie. Uaktualniany na bieżąco program spotkania oraz listę prelegentów wraz z tematami i panelem dyskusyjnym znajdzie się tutaj wkrótce. Zapraszamy zatem wszystkich miłośników astronomii !!! Zmiana! Zgłoszenia proszę nadsyłać do 6 lutego 2014 formularzem zamieszczonym na stronie http://www.pkim.org/?q=pl/XXIX_Seminarium_PKiM (link do formularza jest na dole ogłoszenia)
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.