Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'pulsar'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Quick Post
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Categories

  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Teleskop Service
  • Obserwatoria AllSky
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Found 2 results

  1. Scalenie zdjęć współczesnych i archiwalnych pokazuje zarówno mgławicę CBT1 powstałą z wybuchającej supernowej jak i ślad lotu popchniętego tym wybuchem pulsara J0002 rozpędzonego do wyjątkowej dla gwiazd prędkości - ponad tysiąca kilometrów na sekundę. (APOD) Ta prędkość pozwoli mu nawet opuścić naszą galaktykę i samotnie powędrować między galaktykami na spotkanie gwiazd i ku zadziwieniu naukowców ewentualnej cywylizacji w innej galaktyce. Zbliżając się do owej galaktyki pulsar ten jeszcze przyspieszy - przyciągany przez jej grawitację - i przeleci przez nią lecąc dalej ku kolejnym galaktykom. Zakładając, że przeleci dokładnie przez centrum takiej galaktyki jak nasza (czyli przez sobowtóra Drogi Mlecznej) można zastanawiać się z jaką, największą prędkością będzie leciał będąc tam w środku? Zdjęcia archiwalne pochodzą, między innymi, z latającego na orbicie Ziemi kosmicznego "obserwatorium" w podczerwieni (IRAS). Astroamatorzy też mogą pokusić się o takie prace zamieniając tym samym punktowe wystąpienia czegoś na wstęgę lub pozorne klony jeden obok drugiego. Najprostszym przykładem jest ślad Księżyca nad horyzontem ale mogą to być inne koncepcje - ślad komety, co jeszcze? Siema Link
  2. Artystyczna wizja czarnej dziury klasy pośredniej Astronomowie wiedzą doskonale, że małe czarne dziury począwszy od 10 razy do 100 masywniejsze od Słońca, to pozostałości umierających gwiazd i że czarne dziury o masach powyżej miliona mas Słońca, zajmują centra większości typowych galaktyk. Jednak coraz głośniej jest o czarnych dziurach "wagi średniej" posiadających od 100 do 10.000 mas Słońca. Czarne dziury tej kategorii są tak trudne w wykryciu, że ​​nawet ich istnienie bywa kwestionowane. Okazuje się, że 47 Tucanae - druga najjaśniejsza gromada kulista na niebie, znajdująca się ponad 15.000 lat świetlnych od nas - kryje według nowego artykułu w czasopiśmie Nature, czarną dziurę około 2200 razy bardziej masywną niż Słońce. "Chcemy znaleźć pośrednie czarne dziury, ponieważ są brakującym ogniwem między czarnymi dziurami o masach gwiazdowych i gigantach w centrach galaktyk" - powiedział Dr Bulent Kiziltan z Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics, główny autor badania. Mamy podejrzenie, że mogą być pierwotnymi nasionami, które rosły do ​​potworów zajmujących obecnie centra galaktyk" Położona w południowej konstelacji Tukana, 47 Tucanae o średnicy 120 lat świetlnych jest tak duża, że ​​mimo odległości zajmuje na niebie obszar zbliżony do Księżyca w pełni. Skupiająca kilka milionów gwiazd, 47 Tucanae jest jedną z najjaśniejszych i najbardziej masywnych znanych gromad kulistych. Zawiera ona także 25 znanych pulsarów, które były również istotnymi celami badania. Gromada była wcześniej badana pod kątem obecności centralnej czarnej dziury ale bez powodzenia. Zwykle czarne dziury wykrywane są za pomocą obserwacji promieniowania rentgenowskiego, które pochodzi z dysku gazu i materii, wirującego wokół czarnej dziury. Sposób ten jest możliwy jednak tylko w przypadku gdy dysk jest "karmiony" gazem z otoczenia. Centrum 47 Tucanae jest wolne od gazu przez co kryjąca się tam czarna dziura nie mogłaby być wykryta w powyższy sposób. Centrum 47 Tucanae. Zdjęcie z Hubble'a ukazujące blask 200.000 gwiazd. NASA / ESA / H. Richer & J. Heyl, British Columbia University / J. Mack, STScI / G. Piotto, Uniwersytet w Padwie. Obecność czarnej dziury w gromadzie opiera się na dwóch innych dowodach: Kompleksowy ruch gwiazd w gromadzie. Gwiazdy w typowej gromadzie kulistej oddziałują ze sobą grawitacyjnie, prędkość orbitalna lżejszych gwiazd rośnie a one same przemieszczają w stronę krawędzi gromady. Ten sam proces powoduje, że cięższe gwiazdy tracą prędkość orbitalną i gromadzą się na orbitach położonych bliżej jądra. Czarna dziura o masie pośredniej w centrum gromady działa jak kosmiczna proca, która przyspiesza i wyrzuca gwiazdy na większe odległości. To subtelny ale możliwy do obserwacji i mierzalny sygnał obecności czarnej dziury. Dzięki zastosowaniu symulacji komputerowej gwiezdnych ruchów i odległości oraz porównując je z przeprowadzonymi obserwacjami, dr Kiziltan i współpracownicy znaleźć dowody na taką grawitacyjną anomalię. Pulsary w 47 Tucanae Tok myślenia zbliżony do pierwszego. Pulsary to obiekty będące pozostałościami po masywnych gwiazdach więc również powinny znajdować się odpowiednio blisko centrum gromady. Jednak w 47 Tucanae wykrywane są w większej odległości od centrum niż można by oczekiwać. Łącznie, obydwa dowody sugerują obecność czarnej dziury o masie pośredniej - około 2200 mas Słońca w obrębie gromady. Odkrycie w gromadzie 47 Tucanae średniej wielkości czarnej dziury i trudności z dotychczasowymi badaniami obiektów tej klasy, mogą sugerować istnienie podobnych obiektów w innych gromadach kulistych. http://www.sci-news.com/astronomy/intermediate-mass-black-hole-47-tucanae-04606.html http://www.nature.com/nature/journal/v542/n7640/full/nature21361.html
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.