Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'smc'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Questions and Answers
    • Getting Started: Equipment
    • Getting Started: Observing
    • Various questions
  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • 3D Print
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Quick Post
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne
  • Miłośnicy kina saj-faj (sci-fi) UWAGA SPOILERY!'s Tematy

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Categories

  • 3D print files - files
  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Found 4 results

  1. Mała panorama po łuku. Obiektów chyba nie muszę przedstawiać Canon6D/Zeiss135mm 4 panele 1x4min f3.5 iso1600
  2. WIELKI ORAZ MAŁY OBŁOK MAGELLANA Mały Obłok Magellana (SMC) oraz Wielki Obłok Magellana (LMC), to dwie galaktyki karłowate będące jednocześnie satelitami Drogi Mlecznej. Oba obiekty są powiązane grawitacyjnie z naszą Galaktyką, orbitują wokół niej oraz wykazują wspólny z Drogą Mleczną ruch w przestrzeni. Obserwacje wizualne Obłoków Magellana dają wrażenie, że SMC oraz LMC są całkowicie oddzielnymi obiektami. Jest to prawda, ale należy zaznaczyć, że pomiędzy nimi rozpościera się rozległe pasmo gazowe. Jest to rozrzedzona materia o długości ok. 75.000 l.ś. Pasmo to łączy ze sobą Obłoki Magellana i nosi nazwę Mostu Magellana. Według obliczeń, LMC i SMC obiegają naszą Galaktykę w czasie mniej więcej 250 milionów lat. Droga Mleczna posiada wiele satelitów (ok. 50), ale tylko SMC i LMC są widoczne gołym okiem. Pierwszy z nich jest oddalony o blisko 200.000 l.ś., a drugi o ok. 160.000 l.ś. Mimo olbrzymiego dystansu, który dzieli obie galaktyki od Ziemi, wykazują one względnie wysoką jasność powierzchniową, która jest wynikiem gęstego rozmieszczenia gwiazd składowych. SMC mieści 3 miliardy gwiazd, a LMC aż 30 miliardów. Co więcej, oba Obłoki to bardzo intensywne obszary gwiazdotwórcze. Jednym z najjaśniejszych rejonów tego typu jest Mgławica Tarantua (w LMC). Obłoki Magellana należą do tzw. Lokalnej Gromady Galaktyk. Jest to grupa kilkudziesięciu obiektów o łącznej średnicy blisko 10 mln l.ś. Galaktyki składowe są wzajemnie skoniugowane siłami grawitacyjnymi, a także posiadają zbliżone parametry ruchu w przestrzeni. LMC jest zlokalizowany w konstelacji Złotej Ryby, a SMC w konstelacji Tukana. Budowa fizyczna Obłoków: Struktura Obłoków Magellana, na pierwszy rzut oka wydaje się być chaotyczna i nieregularna. Istnieje teoria, wg której początkowo budowa obu galaktyk była bardziej uporządkowana. Jednak w wyniku wzrostu siły wzajemnych oddziaływań grawitacyjnych (związanych z przybliżaniem się obiektów), struktura LMC oraz SMC uległa częściowej deformacji. Budowa SMC jest nieco bardziej nieuporządkowana niż u LMC (zapewne dlatego, że obiekt o wyższej masie trudniej było zdeformować niż ten mniej masywny). LMC posiada wyraźną, zlokalizowaną nieco poza centrum poprzeczkę. To od niej pochodzi najintensywniejsze światło z zakresu fal widzialnych. Dzieje się tak z uwagi na kumulację obszarów gwiazdotwórczych w obrębie poprzeczki. I to właśnie te rejony intensywnie świecą. Poprzeczka LMC ma długość ok. 50.000 l.ś., a jej rdzeń blisko 20.000 l.ś. Poprzeczka u obu Obłoków Magellana jest po prostu nieco wydłużonym, zdeformowanym jądrem galaktycznym. U krańców poprzeczka jest lekko wywinięta, zakrzywiona. Krańce formują bardzo luźne, zaledwie widoczne ramiona spiralne galaktyk. Obłoki Magellana obiegają się wzajemnie. Oba krążą również wokół Drogi Mlecznej oraz wykonują ruch wirowy. Dość znaczne spłaszczenie LMC i SMC wskazuje na wysoką prędkość ich ruchu wirowego. Procesy gwiazdotwórcze: Obłoki Magellana oddziałują grawitacyjnie nie tylko ze sobą, ale również z Drogą Mleczną, wokół której orbitują. Naukowcy spekulują, że formowanie się młodych gromad otwartych (< 1 mld lat) zainicjowane było wspomnianymi wyżej oddziaływaniami międzygalaktycznymi. Prawdopodobnie za ich przyczyną doszło do samoindukującego się kolapsu obłoków molekularnych. Kiedy galaktyki zbliżają się do siebie, wzmagają procesy gwiazdotwórcze. Analogicznie, oddalanie się od siebie galaktyk powoduje spowolnienie rzeczonych procesów. Zmiany sił pływowych, wywołane fluktuacjami odległości pomiędzy Obłokami i Drogą Mleczną mają znaczenie dla dynamiki formowania nowych gwiazd. Powstawanie gromad gwiazd różni się u LMC i u SMC. W przypadku LMC można wyszczególnić dwie epoki formowania się młodych gwiazd: > 9 mld lat temu oraz między 4- 9 mld lat. Szczególna intensywność gwiazdotwórcza miała miejsce etapowo. Pomiędzy tymi odcinkami czasu, intensywność znacznie malała. Z kolei w SMC procesy formowania się nowych gwiazd zachodziły w sposób nieco bardziej ciągły, bez wyraźnych etapów, w szerokiej przestrzeni czasowej. Ale procesy te rozpoczęły się z pewną inercją w stosunku do tych mających miejsce w LMC (różnica ok. 2- 3 miliardów lat). Galaktyki satelitarne oddają swój gaz Drodze Mlecznej. Nasza Galaktyka przyciąga i pochłania materię dzięki swemu silnemu polu grawitacyjnemu. Za przyczyną tego zjawiska, materia galaktyk satelitarnych maleje, aż w końcu obiekty te przestaną syntezować nowe gwiazdy. U wszystkich pozostałych galaktyk satelitarnych tak się właśnie stało. Jedynie Obłoki Magellana- jako najmasywniejsze, posiadają jeszcze rezerwy gazu wodorowego. Na tyle duże, aby w LMC i SMC mogły nieustannie zachodzić procesy gwiazdotwórcze. Obserwacje prowadzone w zakresie podczerwieni potwierdzają przypuszczenie, że gazowe obłoki otaczające każdą z galaktyk (tzw. halo) przenikają się wzajemnie. Część ich rozrzedzonej materii jest wspólna, czego nie widać z obserwacji wizualnych. Ale w podczerwieni jest to widoczne. Wychodzi na to, że Obłoki Magellana są ze sobą silniej związane, niż można by przypuszczać. Strumień Magellaniczny: Pomiędzy Wielkim a Małym Obłokiem Magellana rozpościera się szerokie na 10o pasmo materii gazowej. Co więcej, ciągnie się ono wzdłuż orbity, po której poruszają się obie galaktyki. Pasmo to jest złożone głównie z gazowego, ale niezjonizowanego wodoru o łącznej masie szacowanej na 2 . 108 Mʘ. Długość Strumienia Magellanicznego ma wartość bliską 100o. W literaturze naukowej anglojęzycznej obiekt ten jest niekiedy określany jaki HVC (High Velocity Cloud = Chmura o dużej prędkości). Znacznie większy udział w HVC posiada materia pochodząca od SMC niżeli od LMC. Gaz wywodzący się od SMC da się poznać m.inn. po tym, że zawiera mniej siarki oraz tlenu niż ten od LMC. Reszta galaktyk satelitarnych Drogi Mlecznej utraciła już większą część swojej otoczki gazowej. Ale Obłoki Magellana nadal takową mają i nieustannie zasilają Strumień Magellaniczny w materię wodorową. Dzieje się tak dlatego, że LMC i SMC przewyższają masą pozostałe satelity naszej Galaktyki, a zatem posiadają najsilniejsze spośród nich pole grawitacyjne, które utrudnia odrywanie materii od Obłoków. Fragment HVC łączący LMC z SMC nazywamy mostem. Jest to pasmo zbudowane z gazu oraz młodej populacji gwiazd. Skład gwiazdowy: W LMC jest znacznie więcej gwiazd niż w SMC. Możemy wyszczególnić tam blisko 200.000 gwiazd jaśniejszych od -1,5m (jasność abs.), czyli co najmniej 600x jaśniejszych od Słońca. Oprócz tego co najmniej 15.000 gwiazd o jasności absolutnej powyżej (3.600 x Lʘ). Około 750 gwiazd w LMC ma jasność wyższą od -6,5m (L > 36.000 Lʘ). W LMC jest obecny olbrzymi obszar zwany rejonem H- II. Jest to kompleks mgławic wodorowych rozświetlanych przez grupę jasnych nadolbrzymów. Z kolei SMC, choć mniej obfity w gwiazdy, to jednak zawiera szczególny ich rodzaj: zmienne pulsacyjne o przedziwnych, niespotykanych zależnościach pomiędzy ich okresami pulsacji, a jasnością. Co jest ciekawe i wyraziste u tej grupy gwiazd, to fakt, że okresy pulsacji wahają się u poszczególnych składowych od 1 doby do przeszło miesiąca. Ale zawsze prezentowana jest zależność: im jaśniejsza gwiazda, tym dłuższy okres jej zmienności. Gwiazdy te są zidentyfikowane jako zmienne typu Delta Cephei. O pewnym wyjątkowym białym nadolbrzymie: Jedną z najjaśniejszych znanych gwiazd Wielkiego Obłoku Magellana jest S Doradus, należąca do gromady NGC 1910. Jest ona zlokalizowana w północnym rejonie poprzeczki galaktycznej. Gromada NGC 1910, która zawiera wspomnianą gwiazdę S Dor jest nadzwyczaj urokliwym skupiskiem ponad stu olbrzymów i nadolbrzymów. Gromada rozpościera się na blisko 250 l.ś. S Doradus wykazuje niezwykłe cechy widmowe. Należy do typu A5Ia eq. Jest zatem jasnym, silnie przeewoluowanym białym nadolbrzymem. Rozszerzenie „eq” oznacza, że gwiazda przypomina pod względem cech widmowych P Cygni, czyli, że jej widmo posiada pasma absorpcyjne oraz pasma emisyjne dla tej samej linii spektroskopowej. Można również wnioskować, że S Dor zawiera otoczkę wodorową, która ulega rozszerzaniu i sukcesywnie oddala się od centrum gwiazdy. S Doradus jest gwiazdą zmienną o jasności wizualnej oscylującej w przedziale 8,4- 9,5 mag. Jej średnia jasność absolutna wynosi blisko 500.000 Lʘ. Ale w szczytach swej jasności, wielkość ta sięga nawet 1 mln Lʘ. S Doradus to gwiazda podwójna. Jej składowe współtworzą ciasny układ zaćmieniowy o okresie wzajemnego obiegu wynoszącym 40,2 lat. Gwiazda posiada też inne, mniej wyraziste cykle zmienności o niewielkich amplitudach zmian. Poza omówioną S Dor, Wielki Obłok Magellana zawiera co najmniej osie innych nadolbrzymów, których jasności absolutne przekraczają jasność naszej Dziennej Gwiazdy o ok. 250.000 razy. Są one niezwykle jasne, ale z uwagi na dystans dzielący je od Ziemi (ok. 160 l.ś.) ich jasności wizualne są niewielkie (> 10m). Warto jednak pamiętać, że gdyby w ich obszarze umieścić nasze Słońce, miałoby ono jasność wizualną zaledwie 23,6m i byłoby na progu wykrywalności przez największy dostępny sprzęt optyczny. Obiekty głębokiego nieba w Obłokach Magellana: LMC oraz SMC, podobnie jak inne galaktyki, mieszczą w sobie ogromną ilość gromad, mgławic czy asocjacji gwiezdnych. Godnym uwagi jest obszar mgławicowy NGC 1936. Ta olbrzymia mgławica emisyjna ma średnicę ok. 500 l.ś. oraz łączną masę szacowaną na 24.000 Mʘ. Poza tym kolejne 60.000 Mʘ w postaci gazu wodorowego otaczającego ów obszar mgławicowy. A ponadto w promieniu 1.000 l.ś. od centrum NGC 1936 rozpościera się strefa wodoru niezjonizowanego (atomowego i cząsteczkowego- obojętnych elektrycznie, nie będących jonami H+). Zjawisko możemy wytłumaczyć zależnością, w myśl której wraz z oddalaniem się od centrum mgławicy, temperatura oraz jonizujący wpływ promieniowania maleje, aż staje na tyle słaby, że nie jest w stanie spowodować jonizacji wodoru. Stąd jego obojętna elektrycznie postać w odległych rejonach mgławicy. NGC 1936 to silny rejon gwiazdotwórczy. Zawiera gorące niebieskie nadolbrzymy. W LMC gromady gwiazd najobficiej występują w rejonie poprzeczki, a u SMC w rdzeniu. LMC, SMC, most i strumień.bmp LMC mieści ponad 4.200 gromad gwiezdnych oraz 2.900 asocjacje, a SMC tylko 770 i 230 asocjacji. Most Magellana zawiera około 90 gromad i blisko 150 asocjacji. Uczeni spekulują, że owych gromad jest znacznie więcej, ale póki co, nie są w stanie ich wykryć, z uwagi na zbyt niską jasność wizualną, przekraczającą możliwości dostępnego sprzętu. Jednym z lepiej znanych obiektów głębokiego nieba jest 30 Doradus, czyli Mgławica Tarantula. Jest ona niezwykle różnorodna pod względem składu gwiazdowego. Stanowi ona niezwykle cenny obiekt dla badaczy zajmujących się ewolucją gwiazd. W Mgławicy Tarantula znajduje się gromada R136, a w niej niesamowita gwiazda o numerze katalogowym R136a1. Jako gwiazda Wolfa-Rayeta jest bardzo gorąca i jasna. Oprócz tego wyjątkowo masywna: ok. 265 razy masywniejsza od Słońca. Według szacowań, u początku swego życia R136a1 miała jeszcze wyższą masę, ale utraciła ją na skutek działania silnego wiatru gwiazdowego. Jasność absolutna gwiazdy to aż 8.710.000 Lʘ. Innym znakomitym obiektem jest NGC 419 zlokalizowany w SMC. Jest to gromada kulista o średnicy bliskiej 115 l.ś. Obiekt ten jest widoczny gołym okiem. Spośród wielu wyjątkowych obiektów DS. obecnych w Obłokach Magellana, warto wspomnieć jest łańcuch gromad otwartych oznaczonych numerami NGC 456- 465. Z rzeczonym kompleksem obiektów powiązany jest również obszar mgławicowy. Obserwacje astronomiczne: Oba Obłoki Magellana należą do skarbów nieba południowego i są dostępne dla obserwatorów poniżej 20 stopnia szerokości geograficznej. LMC jest tak jasny, że widać go nawet podczas pełni Księżyca. Przypomina strzępek odłączony od Drogi Mlecznej. Co ciekawe, Obłoki znajdują się około 10 razy bliżej Ziemi od galaktyki w Andromedzie, M 31. Obserwacje prowadzone nawet przez sprzęt o niewielkiej aperturze, pozwolą na dostrzeżenie ogromnego bogactwa gwiazd (w tym przedziwnych nadolbrzymów o niespotykanych właściwościach) i innych obiektów: mgławic oraz gromad. SMC także jest widoczny gołym okiem, ale jest mniej jasny od LMC. Wygląda jak lekko rozmyta mgiełka o średnicy bliskiej 3,5o (ok. 7 Księżyców w pełni). Źródło: 1. R. Burnham, Jr.: „Burnham’s Celestial Handbook”, tom III; str. 1915- 1921. 2. R. Burnham, Jr.: „Burnham’s Celestial Handbook”, tom II; str. 837- 852. 3. R. P. van der Marel: “The Large Magellanic Cloud: Structure and Kinematics”. 4. K. Glatt, E.K. Grebel I A. Koch: “Ages and Luminusities of Young SMC/ LMC Clusters ant The Recent Stars Formations History of The Clouds”, 2010. 5. E.K. Grebel: “The Stars Clusters of The MAgellanic Clouds”.
  3. Zdjęcie wykonane w RPA na farmie gościnnej Blesfontein z mobilnego zestawu Vixen Polarie - czyli galaktyka karłowata Mały Obłok Magellana z gromadą kulistą 47 Tuc Parametry: - canon 6D - canon 100mm macro f/2.8 - ISO 1600 - 58 x 180s obróbka MaximDL, CS5, LR6
  4. To jedyna mozaika jaką popełniłem w czasie wyprawy na południe. Wschodzący każdej nocy SMC po prostu skusił mnie do tego stopnie że zmieniłem początkowe plany i wycelowałem w niego w ostanie noce w Tivoli. Pomimo tego, że nie jest to mgławica Carina stwierdzam że warto było i tylko zwiększyło to mój apetyt na LMC ( kiedyś tam...) Mały Obłok Magellana – galaktyka karłowata o średnicy około 7000 lat świetlnych, satelita Drogi Mlecznej. Zawiera w sobie kilkaset milionów gwiazd. Przy dystansie 200 000 lat świetlnych jest jednym z najbliższych sąsiadów Drogi Mlecznej i można go zaliczyć do grupy najdalszych obiektów widocznych gołym okiem. Ze średnią deklinacją około -73 stopni, może być widoczny tylko z półkuli południowej i niższych szerokości półkuli północnej. Jest umiejscowiony w gwiazdozbiorze Tukana i ukazuje się jako mglisty, jasny płat na nocnym niebie o średnicy około 3 stopni. Europejscy marynarze po raz pierwszy obserwowali obłoki w czasie średniowiecznych wypraw i służyły one do nawigacji. Portugalscy i holenderscy żeglarze nazwali je Obłokami Przylądka; ta nazwa przetrwała kilka wieków. W czasie opływania Ziemi przez Ferdynanda Magellana w latach 1519-22 Antonio Pigafetta opisał obłoki jako mgliste roje gwiazd. W latach 1834 i 1838, Herschel dokonał szereg obserwacji południowego nieba przez jego 14-calowy (36 cm) reflektor z Królewskiego Obserwatorium na Przylądku Dobrej Nadziei . Obserwując obłok opisał go jako mętne masy światła o owalnym kształcie i jasnym centrum. Na terenie tej chmury skatalogował 37 mgławic i gromad. FSQ/ST8300 - LRGB Więcej informacji: http://www.astromarcin.pl/pages/SMC.html Zdecydowanie odsyłam do większej wersji na stronie.
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.