Skocz do zawartości

Znajdź zawartość

Wyświetlanie wyników dla tagów 'struktury światłocieniowe' .



Więcej opcji wyszukiwania

  • Wyszukaj za pomocą tagów

    Wpisz tagi, oddzielając je przecinkami.
  • Wyszukaj przy użyciu nazwy użytkownika

Typ zawartości


Forum

  • Astronomia i kosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomia teoretyczna
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Kosmonautyka
  • Obrazowanie kosmosu
    • Dyskusje o astrofotografii
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • ATM, DIY, Arduino
    • Obserwatoria i planetaria
    • Giełda i sklepy astronomiczne
  • Inne
    • Społeczność AP (Rozmowy o wszystkim)
    • Książki i aplikacje
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów POMOCE
  • Klub Lunarystów O wszystkim
  • Klub Planeciarzy Forum
  • Klub Astro-Artystów Znalezione w sieci
  • Celestia Układ Słoneczny
  • Celestia Sprzęt
  • Celestia Katalog Messiera
  • Celestia Sprawy techniczne

Blogi

Brak wyników

Brak wyników

Kalendarze

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy Wydarzenia

Kategorie

  • Astrofotografia - surowe klatki
  • Instrukcje Obsługi
  • Sterowniki
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Grupy produktów

  • Oferta Astropolis
  • Teleskop Service
  • Obserwatoria AllSky
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Szukaj wyników w...

Znajdź wyniki, które zawierają...


Data utworzenia

  • Od tej daty

    Do tej daty


Ostatnia aktualizacja

  • Od tej daty

    Do tej daty


Filtruj po ilości...

Dołączył

  • Od tej daty

    Do tej daty


Grupa podstawowa


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Znaleziono 1 wynik

  1. MAK 150/1800, ASI 120M z filtrem redGSO#29, EQ-ATM, AutoStakkert!2 (450/2500), Registax 6. Miyamori Valley 18 czerwca br. przejrzystość powietrza była wzorcowa (nad północnym horyzontem widoczne były obłoki srebrzyste). Gwiazdy, pomimo pełni, w dużej ilości zdobiły niebo. Księżyc oślepiał swoim blaskiem. Miałem wrażenie jakby w tym jego blasku majaczyły jakieś nuty żółci, różu i fioletu - niezupełnie zmieszane, ale dostrzegane naprzemiennie, zależnie jak się na Srebrny Glob patrzyło. Pewnie to złudzenie, albo może jakiś quasi-zmysłowy sygnał znakomitej transparentności atmosfery? Tę kwestię pozostawiam nierozstrzygniętą. Niestety, stabilność słupa powietrza pomiędzy Księżycem a teleskopem pozostawiała dużo do życzenia. Powierzchnia satelity, upstrzona kraterami, kraterkami i mikrokraterkami "gotowała się" , ale momentami (było ich niewiele) obraz trochę się uspokajał i wyostrzał. W takich warunkach powstał na matrycy kamerki obraz zachodniej formacji kraterów: Grimaldi, Lohrmann, Hevelius i Cavalerius oświetlonych w fazie 1 dnia i 14 godzin przed pełnią. Sprzyjające światło dopiero nieśmiało sięgało do leżącego dalej na zachód, zacienionego krateru Riccioli. Właśnie między Lohrmannem, a Ricciolim widać było ciemną smugę, którą w połowie długości przecinała inna słabsza . W kręgu europejskim struktura znana pod nazwą: "krzyża św. Andrzeja", bo przypomina znak drogowy o tej nazwie. Za oceanem, określana jest bardziej finezyjnie - "Miyamori Valley". Choć jestem obserwatorem Księżyca, to nie dążę do konsekracji struktur jego powierzchni, więc kiedy śpiewność brzmieniowa tej ostatniej nazwy bardziej mi pasuje - zostanę przy niej. Miyamori Valley jest zadziwiająco prosta, kontrastowa, jakby była częścią arterii komunikacyjnej, ale nie imputujmy jej cywilizacyjnych konotacji - wystarczy nam aż nadto jej abstrakcyjnego formalizmu i czegoś, co moglibyśmy nazwać światłocieniowym oportunizmem. Jest pięknym łącznikiem pomiędzy księżycowym dniem i nocą. Jest oszczędnym w formie drogowskazem - do krateru Riccioli, zyskującym po jednej godzinie już sporo blasków w swym wnętrzu. Może zapewnia mu wydajny drenaż z resztek nocy? Na zdjęciu widać zachodni brzeg Oceanus Procellarum i na nim, wiele półkolistych lub w zarycie kolistych struktur, będących starymi kraterami wypełnionymi lawą. Są również takie, które wystają z "oceanicznej toni" tworząc coś na podobieństwo kręgów na wodzie. Możemy się tylko domyślać, ile wyrazistych i kształtnych struktur impaktowych pochłonęło morze lawy, ile form światłocieniowych nigdy nie powstanie. Jakże ubogi pod tym względem jest tu księżycowy interior, jak monotonny. Zachodnia krawędź Srebrnego Globu, jawi się więc jak brzeg Wenezueli po bezkresie oceanicznej podróży. Dotarłszy do nowego lądu, chciałoby się krzyknąć: "spalić wszystkie statki".
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.