Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'uran'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Questions and Answers
    • Getting Started: Equipment
    • Getting Started: Observing
    • Various questions
  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Quick Post
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Categories

  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Teleskop Service
  • Obserwatoria AllSky
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Found 4 results

  1. Słyszeliśmy już o dziennych obserwacjach Wenus czy Jowisza. Niektórzy złapali też Merkurego, Marsa i Saturna. A co z Uranem? Czy możliwa jest jego detekcja na dziennym niebie? W tym celu przeprowadziłem nagrywanie planety, mniej więcej zaczynając godzinę przed wschodem Słońca. Jako wschód (początek dnia) określany jest moment, gdy górny brzeg tarczy słonecznej sięga wysokości 0 stopni (czyli środek jest przy -0 stopniach i 15 minut kątowych). Tego poranka nastąpiło to o 05:08:30. Do rejestracji wykorzystałem kamerę ASI178MM-c z obiektywem Canon FD 300mm f/2.8L na montażu EQ5. Używany przeze mnie program to SharpCap. Mniej więcej od połowy transmisji dołożyłem też widok z kamery w laptopie. Ten jasny obiekt koło obiektywu to Księżyc. Planeta jest widoczna w centrum kadru, jako biały obiekt (bo kamerka jest czarno-biała). Dzięki prowadzeniu, planeta utrzymuje niemal niezmienną pozycję w kadrze, dlatego można dość dobrze ocenić widoczność, gdy już znika z widzenia. Aby uwidocznić Urana z tła, musiałem skorzystać ze złożonych metod: - stopniowe przymykanie obiektywu - ustawienie wartości gamma na najniższą (dla proponowanych 1-100 -> na 1) - stackowanie po 10 klatek (opcja Frame Stack (10)) - sztuczne pociemnienie gammą (z 1.0 na 2.0) - delikatne podbicie kontrastu (z 1.0 na 2.0-4.0, różnie to było) I mniej więcej do godziny 05:01 bez problemu można go znaleźć na filmiku - było to 10 minut przed wschodem Słońca. Niestety, kompresja nieco zjada, dlatego u siebie na ekranie miałem wyraźniejszy widok. Kompresja na szczęście nie zjadła tak mocno i niestety - nie mam powtórki (mniej skompresowanej) na dysku. Zabrakło miejsca na dysku i zanim zwolniłem nieco przestrzeni, plik uszkodził się, gdyż nie miał co zapisać przez pewien okres czasu. Dopiero o 05:01 widziałem Urana po raz ostatni, później musiałem znów delikatnie przymknąć obiektyw. Niestety, ilość wpadającego światła była już zbyt mała, aby Uran mógł wybić się z jasnego tła. Czyli - ostatni raz zarejestrowałem go 7 minut 40 sekund przed wschodem Słońca*, co stanowi chyba rekord. Po uwzględnieniu refrakcji przez Stellarium, środek tarczy Słońca znajdował się na wysokości zaledwie 35 minut kątowych pod horyzontem. * - podczas transmisji ciągle myślałem, że wschód jest o 05:06:30, a nie 05:08:30 (spojrzałem na opis dopiero po zakończeniu). Stąd w komentarzu pod streamem pojawiła się pomyłka, że niby widzieliśmy do 5 minut przed wschodem Słońca. Co da się dodatkowo poprawić? 1) Obniżenie poziomu szumu zmniejszając wartość gain. Teraz dopiero się obejrzałem, że pracowałem na gainie 300/510, stąd szumiło dosyć mocno. 2) Zastosowanie filtra - i tutaj mam do Was pytanie, który lepiej się nada (bo takie mam): filtr czerwony GSO czy filtr ZWO IR850? 3) Zapisywanie oryginalnych klatek na dysku (tym razem nie było to możliwe, gdyż nie przeniosłem ostatnich danych na dysk zewnętrzny), aby móc później ręcznie obrabiać, a nie oceniać na podstawie widoku w filmie. 4) Zwiększenie ilości materiału, ale tutaj tylko prawdopodobnie. Urana nagrywałem na 3-4 ms, więc w ciągu sekundy mogłem mieć do 200-300 FPS. Ale miałem wysoki gain, który następnym razem muszę obniżyć (a przez to wydłużę jednak czas ekspozycji). Gain 0 wymaga około 27x dłuższych czasów, czyli tutaj będzie około 100 ms. Tutaj nagrywało na 23 FPS (2.3 FPS po uwzględnieniu Frame Stacka), a przy najniższej czułości spadnie to do 10 FPS. Skoro obiektyw jest tak jasny (f/2.8), to czy nadaje się w ogóle do takiej rejestracji? Czy lepszy jest teleskop? Niekoniecznie. Przymykanie obiektywu okazało się wyjątkowo przydatne. Obserwacje skończyłem gdzieś w pobliżu f/20, a teleskop nie ma możliwości takiej regulacji. Używając np. większej tuby 305/1500 spowoduje, że i tak zniknie nam wcześniej, skoro pracujemy na f/5. Mam jeszcze 470 klatek wykonanych około godziny 05:03. Spróbuję wszystkie zestackować w postaci flata i zobaczymy czy w centrum łapie się Uran. Ale najpierw muszę odespać, jeszcze do tego wrócę I jak uważacie - możliwa jest detekcja Urana na dziennym niebie?
  2. Wenus, Mars i Uran na wieczornym niebie 16.02.2017
  3. URAN Uran jest odległym gazowym olbrzymem, siódmym pod względem odległości od Słońca. Masą, rozmiarem, a nawet składem chemicznym atmosfery przypomina sąsiednią planetę, Neptuna. Rozmiarem nieznacznie go przewyższa, a w kwestii masy, to Uran minimalnie ustępuje Neptunowi. Uran, podobnie jak reszta gazowych planet nie posiada stałej, litej powierzchni, a jedynie gęstą grubą atmosferę, głęboko pod którą znajduje się płaszcz z zamarzniętego metanu, amoniaku oraz wody, a w centrum planety niewielkie skaliste jądro. Uran posiada piękne miętowe (bladozielono-błękitne) zabarwienie. Kolor ten pochodzi od metanu (CH4) wchodzącego w skład atmosfery. Metan absorbuje czerwone fale świetlne, oddając niebieskie. Podobnie rzecz się ma w przypadku Neptuna. Jednak kolory obu planet nieco się różnią. Uczeni nie znają jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, skąd pochodzi ta różnica. Powierzchnia Urana wygląda na idealnie gładką . Nie widać na niej smug, ani gazowych struktur, które obserwujemy na tarczach pozostałych gazowych olbrzymów. Nie oznacza to jednak, że na planecie tej nie zachodzą typowe zjawiska atmosferyczne. Na Uranie wieją bardzo silne wiatry (900 km/h). Co ciekawe, w okolicach równika, wiatry poruszają się w kierunku wstecznym do kierunku obrotu planety. Uran (podobnie jak sąsiednia planeta, Neptun) określany jest również lodowym olbrzymem. Tłumaczy się to znaczną zawartością zestalonych gazów (CH4, NH3, H2O) w składzie planety. Parametry fizyczne: Średnica Urana to nieco ponad 50 tysięcy kilometrów. Jest on blisko cztery razy szerszy od Ziemi i znajduje się w odległości 19,8 jednostek astronomicznych od Słońca. Jest jedyną planetą Układu Słonecznego, której równik jest niemal prostopadły do płaszczyzny orbity. Kąt nachylenia wynosi około 98 stopni. Takie nietypowe ustawienie jest prawdopodobnie rezultatem kolizji Urana z masywnym obiektem (o wielkości porównywalnej do Ziemi) wiele lat temu. Ta unikalna cecha planety skutkuje występowaniem na Uranie mocno zróżnicowanych pór roku. Kiedy jedna półkula przez blisko dwadzieścia jeden lat jest oświetlana przez odległe Słońce, druga w tym czasie pogrąża się w niemal ćwierć wiecznym mroku. Nie tylko nachylenie osi obrotu planety jest nietypowe. Jego ruch wirowy również jest niezwykły- podobnie jak Wenus, Uran wiruje w kierunku przeciwnym do rotacji większość planet Układu Słonecznego. Siła grawitacji na Uranie to jedynie nieco ponad 0,8 ziemskiej siły grawitacyjnej. Uran posiada niezwykłą magnetosferę o niespotykanym nieregularnym kształcie. Oś magnetyczna jest nachylona do osi obrotu o niemal sześćdziesiąt stopni, a także znacznie przesunięta względem środka planety. Z powodu tych przesunięć i odchyleń, zorze polarne na Uranie nie występują, jak w przypadku reszty planet, na biegunach. Pod względem gęstości, Uran zajmuje wśród planet Układu Słonecznego przedostatnie, siódme miejsce. Mniej gęsty jest tylko Saturn. Średnia gęstość Urana wynosi 1,27 g/cm3, a Saturna zaledwie 0,69 g/cm3. Dla porównania średnia gęstość Ziemi to aż 5,51 g/cm3. Niska gęstość to typowa cecha gazowych/lodowych olbrzymów. Uran, przy najniższej osiągalnej temperaturze (ok. -224,2oC) bywa chłodniejszy od Neptuna. Skład chemiczny atmosfery: Atmosfera Urana zbudowana jest głównie z wodoru (ok. 82,5%) oraz helu (ok. 15,2%), a także niewielkiej ilości metanu (ok. 2,3%), jak i również śladowych ilości metanu. Blisko 80% całkowitej masy Urana stanowi płaszcz złożony z zestalonego metanu, amoniaku oraz wody. Pierścienie: Na obecny stan wiedzy, Uran posiada 13 pierścieni, rozmieszczonych w obrębie dwóch grup. Wewnętrzny system zawiera 11 pierścieni. Są one cienkie i ciemnoszare. Zewnętrzny system tworzą tylko dwa pierścienie. Bardziej wewnętrzny z nich jest ciemny i zawiera brudno-czerwonawy komponent. Z kolei zewnętrzny jest błękitny i przypomina pod tym względem pierścień E Saturna. Księżyce: Uran posiada dwadzieścia siedem odkrytych księżyców. Nazwy planet oraz ich satelitów zapożyczone są z mitologii greckiej. Wyjątek stanowią księżyce Urana, których nazwy pochodzą z twórczości W. Shakespeara i A. Pope. Wewnętrzne księżyce zbudowane są z lodu wodnego oraz skał w podobnych proporcjach wagowych. Skład reszty satelitów nie jest dokładnie znany, ale podejrzewa się, że są one planetoidami przechwyconymi niegdyś przez pole grawitacyjne Urana. Obserwacje: W momencie największego zbliżenia do Ziemi (tzw. opozycji), planeta zyskuje maksymalną jasność wizualną, wynoszącą wówczas 5,3m. Przy korzystnych warunkach obserwacyjnych, Uran jest widoczny gołym okiem. Chcąc ujrzeć maleńką tarczę Urana o charakterystycznym miętowym zabarwieniu, powinniśmy użyć teleskopu o średnicy zwierciadła minimum 10-12 cm oraz o powiększeniu 250-300x. Teleskop o zwierciadle minimum 30 cm pozwoli na dostrzeżenie największych księżyców planety: Tytani (14m) i Oberona (14,2m). Tarcza Urana ma bardzo małą średnicę kątową, średnio ok. 3,5’’ (tylko 1/6 średnicy kątowej tarczy Saturna). Obserwacje Urana najkorzystniej jest prowadzić (obecnie i w najbliższych latach) w październikowe noce, kiedy to planeta znajduje się w opozycji. W 2016r. opozycja przypada na 15. października, w 2020r. będzie to 31. października, a w 2025 już 21. listopada. Poniżej szkic Urana wykonany przez Kolegę McGorisa: ------------------------------------------------------------------------------------------------- Źródło: 1. A. Schulz, „Atlas Gwiazd”, str. 73-74, wyd. I, 2008. 2. W. Skórzyński, „Urania”, nr 6/2000 3. J. Beatly, C. Petersen, A. Chaikin, „The New Solar System”. 4. Strona Internetowa “NASA Space Place”
  4. Guest

    Układ Słoneczny - Model

    Cześć, Czy widzieliście może podobne modele do tego ? http://uklad-sloneczny3d.pl/ Podeślijcie proszę jeśli możecie, będę wdzięczny . Dzięki
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.