Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'zaćmienie'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Questions and Answers
    • Getting Started: Equipment
    • Getting Started: Observing
    • Various questions
  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • 3D Print
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Quick Post
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne
  • Miłośnicy kina saj-faj (sci-fi) UWAGA SPOILERY!'s Tematy

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Categories

  • 3D print files - files
  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Found 5 results

  1. Częściowe zaćmienie Księżyca 7 sierpnia 2017r. [Faza: 0,2464] To za trzy miesiące (dla jednych już za trzy, dla innych dopiero za trzy...). Dla mnie przygotowania trwają od początku roku. Każdy z Was może inaczej wykorzystać wczesny anons zjawiska. Częste niedogodności związane, czy to z porą zjawiska, czy z jego położeniem na niebie, dotykają nas i komplikują proces obserwacji. Czasem jednak możemy wykorzystać "jedną z takich niedogodności" i przekształcić ją w ewidentną korzyść. Częściowe zaćmienie Księżyca w poniedziałek, 7 sierpnia 2017r stworzy pole dla naszej kreatywności w fotografowaniu zjawisk zaćmieniowych. Wypadnie nisko nad horyzontem i jeśli trafi się pogoda z czystym niebem, będzie je można obserwować razem z formami ziemskiego krajobrazu - to prawie fotografia plenerowa, choć przy słabym świetle. Niewątpliwie, potrzebny będzie dostęp do płaskiego terenu z odkrytym południowo wschodnim widnokręgiem, co zmusi nas do odpowiedniego zaplanowania miejsca obserwacji, wcześniejszego rekonesansu dla wyznaczenia odpowiedniego azymutu w terenie i wybrania elementów krajobrazowych do stworzenia atrakcyjnej kompozycji kadru. Zaletą staje się w tym przypadku fakt, że do fotografowania nie będzie potrzebny ciężki sprzęt, a najbardziej przydatne okażą się krótkie instrumenty (najlepiej ED80/600 i mniejsze) oraz teleobiektywy fotograficzne, także proste statywy bez mechanizmów prowadzących. Do obserwacji wizualnych wystarczą lornetki, a jeśli zadziała złudzenie optyczne zwiększające pozornie wielkość tarczy Księżyca nad horyzontem, to niepotrzebne będą i one, aby wyraźniej widzieć nadgryziony księżycowy glob. Ponieważ zjawisko związane jest pozycją Księżyca nad horyzontem, dla różnych części Polski będzie miało o tej samej porze trochę inną konfigurację. Szkic przedstawia wygląd zjawiska mniej więcej dla południka Krakowa i Warszawy, a dla obu krańców naszego kraju różnica czasu wyniesie kilka-kilkanaście minut; Księżyc najwcześniej wzejdzie na wschodzie, a najpóźniej na zachodzie. Maksymalna faza wypada o godzinie 20:22 CWE i w tym czasie w środkowej części Polski Srebrny Glob wzniesie się na około jeden stopień ponad horyzont. Na wschodzie kraju będzie wtedy już na wysokości kilku stopni, a na zachodzie w tym samym momencie będzie jeszcze pod horyzontem, jednak i tam obserwatorzy zdążą zaobserwować wschodzący Księżyc z malejącą fazą zaćmienia. Przebieg zaćmienia (CWE) (maksymalna faza 0,2464) Maksimum zaćmienia (0,2464): 20:22 [azymut: -61o ; wysokość: 1o] Koniec zaćmienia częściowego: 21:18 [azymut: -50o ; wysokość: 8o] Koniec zaćmienia półcieniowego: 22:51 [azymut: -29o ; wysokość: 17o] Azymut liczony od południa (ujemny na wschód - tak jest praktyczniej) i wysokość Księżyca nad horyzontem podane dla Warszawy (dane zaczerpnięte z almanachu Tomasza Ściężora na 2017r). Szkic zaćmienia zaczerpnięty ze strony NASA i zmodyfikowany w sposób przybliżony do orientacji w układzie horyzontalnym dla centralnych regionów kraju. https://eclipse.gsfc.nasa.gov/LEplot/LEplot2001/LE2017Aug07P.pdf Tabela momentów wschodu i pełnej widoczności Księżyca na wysokości 1o nad horyzontem oraz azymutu dla wybranych miast w Polsce.
  2. Witam, za radą Paethera podejmuję tu temat wyprawy do Indonezji. Zasadniczo poszukuje osób które już planują lub chcą chcieć planować taki wyjazd. Osobiście byłem na ostatnim marcowym zaćmieniu Spitsbergenie - i tak mi się spodobało, że będę na wszystkich kolejnych, kosztowo mnie to ~3000 PLN. Temat z czasem będę uzupełniał o następujące elementy: Miejsce obserwacji - miasta z lotniskami w obszarze zaćmienia Palambang - najtańsza opcja Terente - najlepsza pogodowo opcja Palangkaraya Balikapapan Palu Przelot czarterowy organizowany przez Xaviera Jubilera (tego pana nie trzeba przedstawiać) na trasie Terente - zaćmienie - Dżakarta. Koszt przelotu: Wszystkie połączenia jakie do tej pory odnalazłem sprowadzają się do 3 lotnisk - Amsterdam, Paryż, Dżakarta. Obecnie cena lotu w obie strony do Palemabng z Warszawy przez Amsterdam, Dżakartę to koszt 2500 PLN w obie strony. Skład ekipy: Ja ... Koszt zakwaterowania: Przyzwoite hotele od 120 zl za dzień. Plan wyprawy: Wylot z WAW 3 marca, powrót 13 marca. Szczepienia obowiązkowe: Sprzęt: Jeszcze w magazynie... albo jeszcze w fabryce, planuje zakup na ta okazje Sony Alpha 7 Osoby chętne wziąć udział w wyprawie proszę o dopisanie się do tematu.
  3. α Com jest drugą co do jasności gwiazdą w gwiazdozbiorze Warkocz Bereniki (4,32 mag). Jest układem wizualnie podwójnym (maksymalna separacja 0,7”), który składa się z prawie identycznych gwiazd ciągu głównego o typie widmowym F5 (niektóre źródła podają F6 dla składnika o jasnościach obserwowanych odpowiednio 5,05 mag i 5,08 mag. Całkowita masa układu szacowana jest na 2,42,8 Mʘ, masa składników A/B odpowiednio 1,43/1,37 Mʘ, temperatura powierzchniowa obu gwiazd ~6600 K, promień 1,3 Rʘ i jasności 2,7/2,0 Lʘ. Układ jest odległy od nas o około 60 lat świetlnych. Okres orbitalny wynosi około 25,97 lat (9485,68dni) i jest zbliżony do ε Aur. Jednak w przypadku ε Aur prawdopodobieństwo zaćmienia zwiększa obecność dysku pyłowego. Dla α Com najprawdopodobniej jest to „tylko” wzajemne przesłanianie tarcz gwiazdowych o średnicach zaledwie 0,0007” widzianych z Ziemi. Średnia separacja orbitalna pomiędzy składnikami wynosi około 12,5 AU. Orbita wykazuje duże spłaszczenie (mimośród e~0,5). Do tego układu prawdopodobnie należy jeszcze trzeci składnik oznaczony jako CCDM J13100+1732C o jasności 10,2 mag, który znajduje się w odległości 89” w kącie pozycyjnym 348° (dane z roku 2001). W czasie 26letniego okresu orbitalnego jasność α Com zmienia się na poziomie kilku mmag zarówno pomiędzy kolejnymi nocami jak i latami. Nie stwierdzono periodyczności w tych zmianach. Wiele argumentów wskazuje na to, że za kilka dni może dojść do zaćmienia w układzie:  -) prognozowany moment zaćmienia: 25 stycznia 2015 r. ±3 dni (JD = 2457047 ±3 dni),  -) czas trwania zaćmienia od 28 do 45 godzin,  -) spodziewana amplituda około 0,8 mag. Wskazówki dla obserwatorów Przed rozpoczęciem zaćmienia zalecany jest jeden pomiar jasności nie rzadziej niż co 2 godziny, aby mieć dobre pokrycie początku zaćmienia. Ewentualnie pozwoli to również zarejestrować inne niewidoczne do tej pory obiekty (np. planety, materia wokółgwiazdowa ?). W czasie zaćmienia bardzo ważna jest ciągłość obserwacji. Potrzebne są przede wszystkim obserwacje z filtrami fotometrycznymi V i R, ale inne barwy również mogą być przydatne. Obserwacje w dalekiej podczerwieni (filtr H) również są zalecane ze względu na planowane użycie interferometru CHARA. W wątku dyskusyjnym [2] na forum AAVSO Sebastian Otero poleca dla obserwatorów wizualnych gwiazdy porównania oznaczone etykietami „43” (BV = 0,57 mag), „44” (BV = 1,13 mag), „47” (BV = 1,01 mag). W szczególności gwiazda porównania 43 (β Com, V = 4,25 mag) jest jaśniejsza od α Com (V = 4,32 mag) o 0,07 mag. Warto wspomnieć, że gwiazda porównania „43” jest gwiazdą zmienną (V = 4,234,28 mag). Może być wykorzystywana jako gwiazda porównania tylko do obserwacji wizualnych. Gwiazdy porównania do obserwacji wizualnych zostały pokazane na mapie AAVSO. Rys. Mapka do obserwacji wizualnych α Com wygenerowana za pomocą VSP na portalu AAVSO. Tutaj krzyżyk w centrum rysunku wskazuje punkt o współrzędnych α = 13h00m, δ = 21°00'. Natomiast α Com jest pokazana jako jasna gwiazda (4,3 mag) na południowy-wschód od krzyżyka. W alercie AAVSO nr 506 astronomowie zalecają wykorzystanie następujących gwiazdy porównania do fotometrii CCD/PEP/DSLR: • HD 113848 (39 Com, HR 4946, HIP 63948) – V = 5,990 mag, BV = 0,39 mag, typ widmowy F4V, • HD 114520 (HIP 64312) – V = 6,820 mag, BV = 0,46 mag, typ widmowy F2II. Obie gwiazdy porównania mają kolor zbliżony do α Com, gdyż jej wskaźnik barwy (BV) = 0,44 mag. Gwiazda HD 113848 na mapkach AAVSO okolicy α Com jest oznaczona etykietą „60” (AUID = 000-BBT-464), natomiast HD 114520 – „68” (AUID = 000-BLL-255). Gwiazdy porównania wykazywały niezmienną jasność z dokładnością do 1 mmag (=0,001 mag) w obserwacjach z ostatnich kilkudziesięciu lat. Wskazane są również obserwacje fotometryczne kilka tygodni przed i po prognozowanym terminie, gdyż jest szansa odkrycia planet lub innej materii znajdujących się w pobliżu zaćmiewanych gwiazd. Bardzo aktywnym obserwatorem α Com jest Christophe (AAVSO nick: MCHB - patrz [3]) z Valence na południu Francji. Obserwuje on α Com od 23 grudnia 2014 r. za pomocą lustrzanki Canon 650D podpiętej do refraktora FS102 z reduktorem ogniskowej do 640 mm. Pole widzenia tego setupu wynosi 117'77'. Ze względu na podatność małych apertur teleskopów/obiektywów na scyntylacje atmosferyczne konieczne jest wykonywanie pomiarów fotometrycznych na uśrednionych zdjęciach o czasach ekspozycji przynajmniej 1 minuty i więcej. Christophe znalazł następujące optymalne parametry ekspozycji, aby nie prześwietlić α Com i gwiazd porównania: • apertura FS102 ograniczona diafragmą do 50 mm, 180-sekundowa ekspozycja przy ISO 100, rozogniskowanie obrazu gwiazd do średnicy 60/65 pikseli; • pełna apertura FS102, 70-sekundowa ekspozycja przy ISO 100, rozogniskowanie obrazu gwiazd do średnicy 80 pikseli; Do fotometrii Christophe wykorzystuje następujące gwiazdy porównania: HR4962, HD114762, HD114300 i HD114812. Przy obserwacjach tą techniką Christophe uzyskuje rozrzut jasności α Com około 0,025 mag podczas ciągłych kilkugodzinnych obserwacji, gdy gwiazda podnosi się od wysokości na horyzontem 2025° do 60°. Fot. Przykładowe zdjęcie okolicy α Com wykonane przez Christophe za pomocą lustrzanki Canon 650D podpiętej do refraktora FS102 z ogniskową 640 mm. Użyto efektywnej apertury tylko 50 mm. Gwiazdy zostały rozogniskowane do średnicy 65 pikseli. Jest to stack 112 zdjęć (każde naświetlane przez 50 sekund, ISO 200). Materiał źródłowy [3]. Już teraz zachęcamy do obserwacji α Com, ponieważ czasu do przygotowań nie zostało dużo, a następna szansa na potwierdzenie hipotezy, że ten układ wizualnie podwójny jest również układem zaćmieniowym typu EA (Algol) będzie dopiero w 2041 roku !!! Więcej o układzie α Com oraz przewidywanym zaćmieniu napiszemy już za kilka dni w najnowszym numerze biuletynu PROXIMA. MATERIAŁY ŹRÓDŁOWE: [1] Alert nr 506 AAVSO dotyczące zaćmienia alf Com - http://www.aavso.org/aavso-alert-notice-506 [2] Wątek dyskusyjny na forum AAVSO poświęcony zaćmieniu α Com - http://www.aavso.org/alpha-com-eclipse-observing-campaign-0 [3] Strona internetowa z obserwacjami DSLR Christophe (AAVSO nick: MCHB) - https://millimagjournal.wordpress.com/alpha-comae-berenices-eclipse-2014-2015-observations/
  4. Gdy egzoplaneta chowa się (przed nami) za swoją gwiazdę mamy tak zwane zaćmienie wtórne. W tym momencie spada ilość kwantów światła, które do tej pory odbijała ona w naszym kierunku. Nie jesteśmy w stanie obserwować samej planety ale obserwujemy cały układ (gwiazdę i planetę). W omawianym momencie spada ilość kwantów o określonych długościach fali od całego układu. Odejmując stan przed i stan po schowaniu się planety dostajemy informację ile i jakiego światła odbijała planeta. To pozwala w znaczącym stopniu oceniać skład i temperaturę jej atmosfery (być może i inne cechy planety). Już takie coś wykonywano (np. Drake Deming, Dave Charbonneau na teleskopie Spitzera) Inna (już dawniej chyba znana i rozpatrywana metoda) to ocenianie światła przeświecającego przez atmosferę podczas tranzytu takiej planety. Wielkim wyzwaniem pozostaje wynalezienie sposobu jak "zdiagnozować" sztuczne oświetlenie planety emitowane w nocy, jeśli jest tam cywilizacja podobna ("w rozrzutności świecenia") do naszej. Na obrazku namalowałem je na niebiesko-fioletowo. Osoba, która wynajdzie dobry sposób i udostępni go naukowcom może (finalnie) doprowadzić do największej sensacji wszech czasów Wydaje mi się, że można tego dokonać poprzez odpowiednie poodejmowanie dostaw światła z momentów: 1. Świało z układu tuż przed tranzytem. 2. Sama gwiazda (na ten „układ” są aż dwie metody - tak oczywiste, że nie piszę) Niemniej dopuszczam możliwość jakiejś pomyłki. Czy aby jest tak na pewno? Pozdrawiam p.s. Materiały: Najnowszy Świat Nauki i działy naukowe dużych portali (oraz własne przemyślenia).
  5. W jubileuszowej Proximie nr 10 na stronie 3 i 4 z ogromnym zaciekawieniem przeczytałem artykuł Mariana Legutko pt. "Obserwujmy Propus - Eta Gem!". Eta Gem jest czerwonym olbrzymem o typie widmowym M3 wykazującym zmienność półregularną (okres pulsacji rzędu 233 dni) i amplitudzie zmian blasku 3,1 - 3,9 magnitudo. Na ogół jednak Eta Gem ma jasność powyżej 3,6magitudo. Spadki jasności poniżej tego progu są spowodowane zaćmieniem. Okazuje się, że ta gwiazda ma dwóch towarzyszy: - karzeł "Eta Gem B" o typie widmowym G i jasności 6mag odległy o 1,6" od czerwonego olbrzyma, obiegającym wspólny środek masy w ciągu 700lat, - gwiazda typu widmowego B (?) tworząca razem z czerwonym olbrzymem układ zaćmieniowy o okresie orbitalnym ponad 8 lat. W okresie od początku paździenika do połowy listopada 2012r. wystąpi zaćmienie w tym układzie. Ostatnie w pełni obserwowane zaćmienie tej gwiazdy miało miejsce w 1988 r. Na pulsacje czerwonego olbrzyma nałoży się zaćmienie - niezwykła mieszanka zjawisk. Bierzmy się za obserwacje!!!
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.