Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'zając'.



More search options

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Questions and Answers
    • Getting Started: Equipment
    • Getting Started: Observing
    • Various questions
  • Astronomy and Cosmos
    • Obserwacje astronomiczne
    • Astronomy
    • Radioastronomia i spektroskopia
    • Space and exploration
  • Astronomical Pictures
    • Astrophotography
    • Galeria
    • Szkice obserwacyjne
  • Sprzęt i akcesoria
    • Dyskusje o sprzęcie
    • 3D Print
    • ATM, DIY, Arduino
    • Observatories and planetaries
    • Classifieds and shops
  • Others
    • Quick Post
    • Astropolis Community
    • Books and Apps
    • Planeta Ziemia
  • Pogromcy Light Pollution's Forum pogromców LP
  • Klub Lunarystów's ZAPOWIEDZI WYDARZEŃ
  • Klub Lunarystów's ZDJĘCIA KSIĘŻYCA
  • Klub Lunarystów's POMOCE
  • Klub Lunarystów's O wszystkim
  • Klub Planeciarzy's Forum
  • Klub Astro-Artystów's Znalezione w sieci
  • Celestia's Układ Słoneczny
  • Celestia's Sprzęt
  • Celestia's Katalog Messiera
  • Celestia's Sprawy techniczne
  • Miłośnicy kina saj-faj (sci-fi) UWAGA SPOILERY!'s Tematy

Blogs

There are no results to display.

There are no results to display.

Calendars

  • Kalendarz astronomiczny
  • Kalendarz imprez
  • Urodziny
  • Z historii astronomii
  • Kalendarz Astronomiczny Live
  • Klub Planeciarzy's Wydarzenia

Marker Groups

  • Members
  • Miejsca obserwacyjne

Categories

  • 3D print files - files
  • Astrophotography - Source Files
  • Instrukcje Obsługi
  • Instrukcja obsługi do Dream Focuser. Ustawienie ostrości to jedna z najważniejszych rzeczy zarówno w astrofotografii, jak i obserwacjach wizualnych. Dzięki DreamFocuserowi stanie się to bajecznie proste! Jeśli masz dość trzęsącego się od kręcenia gałką wyciągu teleskopu, wciąż nie jesteś pewien, czy dobrze wyostrzyłeś, albo pragniesz zautomatyzować cały proces, to jest to produkt dla Ciebie!   DreamFocuser przypadnie do gustu zarówno astrofotografom, jak i obserwatorom wizualnym. Można go używać zarówno w pełni autonomiczne, dzięki czerwonemu wyświetlaczowi (odpornemu na niskie temperatury) i podświetlanym klawiszom, jak i całkowicie zdalnie z poziomu komputera. Dzięki dostarczonemu sterownikowi, zgodnemu z platformą ASCOM może on współpracować z dowolnym programem astronomicznym, np. MaximDL, FocusMax, czy Astro Photography Tool, co daje możliwość w pełni automatycznego ustawiania ostrości.   Wyciąg jest napędzany wydajnym silnikiem krokowym, którego precyzja (dzięki sterowaniu mikrokrokowemu) i moment obrotowy pozwalają w większości przypadków na pominięcie wszelkich przekładni (które wprowadzają luzy). Silnik sterowany jest specjalnym algorytmem, dzięki czemu płynnie rozpędza się i hamuje, co jest szczególnie ważne przy podnoszeniu osprzętu o dużej bezwładności. Dodatkowo może on osiągać spore prędkości, dzięki czemu wykonanie nawet 40 obrotów pokrętła ostrości w teleskopie SCT nie zajmie dłużej, niż kilka sekund. Silniki posiadają elektroniczną identyfikację i przechowują spersonalizowane ustawienia. Dzięki temu można do jednego pilota podłączać na zmianę kilka silników, a stosowne parametry zostaną automatycznie wczytane.
  • Książki (ebooki)
  • Licencje do zdjęć

Product Groups

  • Oferta Astropolis
  • Dream Focuser
  • Serwis i Usługi
  • Książki
  • Kamery QHY - Akcja Grupowa (zakończona)

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Strona WWW


Facebook / Messenger


Skype


Instagram


Skąd


Zainteresowania


Sprzęt astronomiczny

Found 3 results

  1. Z obserwacjami jesiennej części nieba nie skończyłem, chyba zrobią to za mnie częste i gęste chmury. Zima panuje - przynajmniej ta astronomiczna, a niebawem będzie można znów polować na kulki, Markariana i inne aglomeracje galaktyk. Więc szybciutko - co nieco spod choinki: pora na Wielkiego Psa i Zająca. Poniżej wymieniam swoje znaleziska w obydwu gwiazdozbiorach. Łapmy Zająca, który kica już coraz krócej (choć w styczniu w Polsce jego obserwacja ma sens jeszcze do 23, a w południowej części kraju nawet dlużej). Zaś do północy - możemy zrobić porządek ze ścigającym go odwiecznie Psem Wielkim. Objaśnienie – skróty i symbole w tabeli: numer katalogowy lub nazwa obiektu atrakcyjność * żaden szczególny ** ciekawy *** super **** mega „WOW”! (także z plusem: *+, **+, ***+) widoczność 1-8 1 = najlepsza łatwość odnalezienia* a-c a=najłatwiejszy *skala bardziej dla umiarkowanie zaawansowanego obserwatora, lub nieba co najwyżej podmiejskiego. typ obiektu OC – open cluster GC – globular cluster G – galaxy S – star B – binary star T – triple star VB – visual binary MS – multiple star N – nebula PN – planetary nebula A – asterism DC – dark cloud narzędzie i warunki obserwacji 3 - refraktor 3 5 - newton 5 8 - newton 8 12 - newton 12 słabe niebo podmiejskie daleko zamiejskie szersza nazwa Pod tabelą – skrótowa nazwa i parametry użytego okularu – ponad kitowy (sporadycznie też filtra). Lepus M79 ** 5bc GC 5 8 SW 13 Super globularka! Mimo bardzo cienkich warunków obserwacyjnych – najprawdopodobniej rozdzieliłem gwiazdy tej małej, słabej kuliki… Było to nawet proste – pomimo że obiekt znajdował się pomiędzy gałęziami drzewa! Łuna względnie niedalekiej Warszawy – też nie problem! W trakcie slawetnego maratonu Messiera dostrzegłem ją (dajmy na 60%) straszliwie nisko (3 stopnie nad horyzontem!). Spirograph ** 5c PN 8 IC418 SW 28, TMB 8 Dorwana koło Zaścienia (Mazowieckie, pow. Wołomiński), będąc już tylko jakieś 12 stopni nad horyzontem. TMB 8 ukazał jej małą tarczkę – kojarzącą się z blado-niebieskim Neptunem. W okularze szerokim wyglądała jak całkiem klarowna gwiazda. TX Lep *+ 2b B 3 HIP24625 / 27 SW 13, TMB 8 Szersza, żółto – niebieskawa binarka. HIP24927 **+ 3b B 3 SW 13, TMB 8 Składniki: niebieski, oraz dużo słabszy – czerwony. Ładnie zwarty układ. NGC2017 *** 3b A 3 8 HIP26602 & CO „Mini Giraffe” SW 13, 28, TMB 8 HIP26602, 26605, 26591 i jeszcze jedna gwiazda tworzą ten ładny, mały asteryzm „Mini-Żyrafy” (moja robocza nazwa). Pierwsza z wymienionych gwiazd to binarka – do sprawdzenia Syntą 8… wówczas – pośród trójkąta cudnej, małej „Żyrafki” pojawiła się gwiazda pomarańczowa. Niestety, nie dało rady spostrzec składnika B gwiazdy HIP26602. Cała zaś gromada optyczna nie musi być koniecznie zrzeszona grawitacyjnie. Y - 13 Lep ** 1-2b B 3 SW 13, TMB 8 Widziałem dość nisko... Jasny składnik żółty, kolejny – odcień czerwieni z domieszką niebieskiego. Szeroka separacja, więc oba widać w lornetkowym zoomie. W gorszych, miejskich warunkach mieniły się bardziej niebiesko – ale to złudzonko było. NGC1964 ** 5-6c G 12 SW 13, TMB 8 Fajny, malutki asteryzm ostrego trójkąta z podwójną (optycznie?) gwiazdą w podstawie – wskazuje niemal bezpośrednio na tę, zdającą się ukośne wydłużać, mglistą „gwiazdkę”. szkic pamięciowy przykładowych obiektów; zaleca się odsuwać oczy od ekranu, a nie przybliżać Canis Major M41 **+ 2b OC 5 8 SW 13 Troszkę jak Praesepe – z poprawką, że słabsza – a bardziej skoncentrowana. Cudna! NGC2354 * 5c OC 5 SW 13 Gromada zawierająca słabe gwiazdki; mieni się też mgiełką – nic z tego jednak na tyle widoczne, by było atrakcyjne. NGC2367 **+ 4c OC 5 SW 13 Pomimo niskiego położenia i raptem 8 mag. - ta bardzo mała gromadka jest śliczna i wyrazista! To rodzaj pięknej, mglistej, trójkątnej figury. NGC2384 ** 4-5c OC 5 SW 13 Mała gromada, bardzo blisko „siostrzanej” 2383. Zestawienie niewielkiej ilości wyraźnych i niewielu słabszych gwiazd. NGC2383 ** 4-5c OC 5 SW 13 Podobna charakterystyka gromady, co „przylepionej” doń 2384. NGC2383 jedynie trochę dłuższa. NGC2204 * 4-5b OC 8 SW 13 Chyba trzeba by się ruszyć setki kilometrów na południe – to obraz tej gromady będzie lepszy. Są w niej tylko słabe i rzadkie gwiazdy. NGC2362 **+ 2b OC 5 8 SW 13 Po pierwsze, jest to obiekt stworzony dla okularu SW 13. Po wtóre, pomimo swego położenia nisko nad horyzontem – mglistość w centralnej części, jak i dookoła tej gromady - wydawała się oczywista (był to jednak efekt intensywności gwiazd – a nie widoczności obszaru mgławicowego tamże, który to, zbyt słaby - sytuuje się poza główną częścią gromady). Sam klaster nie jest raczej zbytnio większy, niż jego środek – zagęszczony wokół bardzo jasnej gwiazdy. NGC2345 * 4c OC 8 SW 13 Średniej wielkości, małej intensywności gromada o nieregularnym, dłuższym kształcie. Jedynie zaawansowane zdjęcia ujawniają jej gęstsze, gwieździste tło. NGC2360 ** 5c OC 8 SW 13, TMB 8 Mała, acz ładnie zagęszczona gromada. TMB nie dał rady nawiązać walki ze słabszą jakością nieba nisko nad horyzontem. NGC2374 * 4-5c OC 8 SW 13 Prawdopodobnie była to ów rozległa, nieregularna grupa gwiazd - nie tak znowu strasznie słabych. 17 CMa **+ 3b A 3 8 SW 13, TMB 8 Wielokrotny, wizualny układ gwiazd. Raz, co prawda, niżej nad horyzontem, next time warunki już były lepsze. Jest to obiecujący asteryzm „małej Żyrafy”; 4 gwiazdy o różnych, bardzo wyrazistych kolorach rozmieszczone są na przestrzeni około 3 minut kątowych. Jakby lustrzane odbicie NGC2017 w Zającu! Kolory gwiazd: blado-żółta (najjaśniejsza), niebieskawa, pomarańczowa, zielonkawa (najdalej wysunięta). W małej aperturze gwiazdy te słabo widoczne – choć była wtedy też pełnia. NGC2359 ** 7c N 8 12 Hełm Thora MV 28, Luminos 23, UHC, OIII Fajna, choć ledwie widoczna (nawet na wprost), wydłużona mgiełka. Po załączeniu UHC obiekt staje się wyraźniejszy i fajniejszy – jego kształt orzechowaty, wielkości gdzieś M27 – plus troszkę bezkształtnego rozmycia wokół. Pod niebem naprawdę konkretnym, Syntą 12 - ale z filtrem UHC – momentami widać trochę więcej struktury – zwłaszcza u góry, a już naprawdę sporo w OIII – wtedy dopiero wyskakują oba długie „rogi” – dolny jeszcze dłuższy! Aludra *+ 1-3b B 3 SW 13, TMB 8 Nisko położony, szeroki układ gwiazd o dużej różnicy jasności składników. A – oczojebna biel mieni się tylko lekko żółtawo, przez gęstą atmosferę – czasem również niebieskawo. B – wygląda przy swej jasnej sąsiadce na szafir lub jasny fiolet. Para dobrze widoczna – nawet podczas pełni. NGC2207 *+ 8c G 12 SW 28 Spora, bardzo odległa (150mln. Lat świetlnych) galaktyka o jasności 10,6 mag. Ekstremalnie trudne do wypatrzenia pojaśnienie nieba – w środku ciut kształtne, jakby koliste. Plusik jedynie za to... jak ta galaktyka prezentuje się na zdjęciach (zwłaszcza HST) – i jakaż to złożona z dwóch spirali (z mniejszą, 11,7 magnitudową IC2163) „poczwara”. Może w Bieszczadach rozróżniłbym te złączone galaktyki? inne takie na forum: Łabędź https://astropolis.pl/topic/68636-gwiazdozbiór-września-katalog-zaobserwowanych-obiektów/?tab=comments#comment-781311 Wodnik https://astropolis.pl/topic/68819-spieszmy-si%C4%99-teleskopowa%C4%87-wodnika-bo-tak-szybko-chmury-nadchodz%C4%85/?do=findComment&comment=783698 Pegaz https://astropolis.pl/topic/69129-o-dominującym-na-jesiennym-niebie-pegazie-co-w-nim-oglądałem/?tab=comments#comment-787183
  2. Konstelacja Zająca Konstelacja Zająca (Lepus) jest gwiazdozbiorem południowego nieboskłonu, a obserwować go z terenu Polski możemy jedynie zimą. W grudniu wznosi się na wysokość 15- 20 stopni i wymaga dobrych warunków obserwacyjnych. Gwiazdy składowe są dość ciemne, a sama konstelacja jest uboga w obiekty głębokiego nieba. Wszystko to sprawia, że Lepus jest mało popularnym obiektem, co nie znaczy, że nie wartym uwagi. Zawiera sporo interesujących gwiazd podwójnych oraz niezwykłych ugrupowań, a także gwiazd o rzadko spotykanych cechach widmowych. Warto jest poświęcić choć jedną z zimowych nocy na obserwację gwiazdozbioru Zająca. Poniżej przedstawiono i omówiono kilka przykładów. 1. 5 Leporis (Mu Lep)- jasna, 3,3- magnitudowa gwiazda manganowo- rtęciowa, typu widmowego B9IV. Wyczerpała już zapasy paliwa wodorowego i opuściła ciąg główny stając się podolbrzymem. Jest intensywnie błękitna. Ma piękny chłodny odcień. Jej wskaźnik barwy (B- V) wynosi aż -0,11 magnitudo. Mu Leporis charakteryzuje się podwyższoną zawartością manganu oraz rtęci w zewnętrznych warstwach atmosfery. Gwiazdy o takiej charakterystyce widma zazwyczaj należą temperaturowo do późnych typów widmowych B. Niekiedy są uznawane za osobny podtyp. Intensywność pasm manganu i rtęci podlega subtelnym fluktuacjom. Brak silnego pola magnetycznego odróżnia gwiazdy manganowo-rtęciowe od bardziej popularnych gwiazd typu widmowego Ap, które podobny nietypowy skład chemiczny zawdzięczają obecności takowego pola. Dokładne analizy widma pod kątem obecności manganu oraz rtęci, a także kilku innych pierwiastków wskazują na obecność bardzo słabego pola magnetycznego, które może wywierać niewielki wpływ na nieznaczną zmienność intensywności tych linii. Zawartość manganu w gwieździe 5 Leporis przewyższa blisko 180-krotnie zawartość tego pierwiastka z Słońcu, z kolei dla rtęci zawartość jest aż 70.000 wyższa niż w przypadku naszej Dziennej Gwiazdy. Mu Leporis jest najjaśniejszą (pod względem jasności wizualnej) gwiazdą typu Mn-Hg, dlatego też została dość dobrze zbadana. Promień gwiazdy także jest niewielki i wynosi ok. 3,4 promieni słonecznych. Niemniej jednak Mu Leporis należy do jasnych obiektów na nocnym niebie i przy jasności wizualnej 3,25m bez problemu można ją dostrzec gołym okiem. Gwiazda świeci blisko 256 razy jaśniej od Słońca. 2. Lambda Leporis- gorąca, nieco ponad 4-magnitudowa gwiazda typu B0,5V, o wskaźniku barwy (B-V)= -0,25. Temperatura powierzchni jest szacowana na ok. 30.000 K, a gwiazda świeci blisko 15.000 razy jaśniej od naszej Dziennej Gwiazdy. Gamma Leporis wykazuje wyjątkowo niską prędkość rotacji, o wartości zbliżonej do 30 km/s w okolicach równika. Towarzyszy jej, oddalona o 220’’ od Lambdy Leporis (choć niezwiązana z nią grawitacyjnie) 9- magnitudowa gwiazda HD 34777 o pięknej pomarańczowej barwie. 3. Iota Leporis (3 Lep)- system wielokrotny związany grawitacyjnie z gwiazdą AM Leporis. Oba komponenty układu są oddalone od siebie o 12’’. Jaśniejsza z nich wykazuje typ widmowy B7,5Vn, wskaźnik barwy (B-V)= -0,10 oraz jasność wizualną 4,45m, a ciemniejsza, 10-magnitudowa jest gwiazdą emisyjną typu G8Ve. Pierwsza z gwiazd jest widoczna przez teleskop jako biała, a druga jako fioletowawa, blada (pomimo swojej rzeczywistej pomarańczowej barwy). Podobnie rzecz się ma m.in. w przypadku gwiazdy Eta Cassiopeiae (Achird), gdzie komponent wtórny należy do późnego typu widmowego, ale na skutek nakładania się barw obu składowych systemu, odbierany kolor sprawia wrażenie fioletowo- jagodowego. Iota Leporis B posiada niską masę- ok. 90% masy Słońca oraz jasność rzędu 40% jasności naszej Dziennej Gwiazdy. Jej temperatura szacowana jest na nieco ponad 5.000 K. Jota Leporis A jest dość gorąca i wykazuje temperaturę powierzchni blisko 13.000 K oraz jasność 160 Lʘ, przy masie ok. 3,5-krotnie wyższej od masy słonecznej. Układ Iota Leporis posiada jeszcze jedną, nieco ponad 7- magnitudową gwiazdę oddaloną od Iota Lep A o bardzo mały dystans: 0,4’’. Około 800’’ od Ioty Leporis znajduje się czerwona gwiazda RX Leporis niezwiązana z Iotą Leporis siłami grawitacji, ale stanowiąca wraz z nią piękną kontrastową parę optyczną. 4. RX Leporis, chłodna, czerwona gwiazda zmienna pulsacyjna typu widmowego M8III. Jest dość jasna: 5,6m. Przy bardzo dobrych warunkach obserwacyjnych może być dostrzeżona gołym okiem. Bez problemu widoczna przez lornetkę. Gwiazda ta jest zmienna, a jej jasność wizualna podlega zmianom w zakresie 5,0- 7,4 magnitudo. Cykl ma charakter nieregularny. W odległości ok. 800’’ od RX Leporis znajduje się jasna, 4,5- magnitudowa gwiazda iota Leporis. Należy do typu widmowego B7,5 ciągu głównego i odznacza się kontrastową, niebieską barwą. Przy niedużym powiększeniu może być obserwowana w jednym polu widzenia wraz z niezwykłą, czerwoną gwiazdą RX Leporis. 5. Kappa Leporis- gwiazda podwójna o niskim stopniu separacji. Składniki systemu wykazują jasność wizualną odpowiednio: 2,9 oraz 7,5 magnitudo. Odległość między nimi to blisko 2,70’’. Główny komponent to błękitna gwiazda typu widmowego B7V. 6. R Leporis- gwiazda węglowa typu C7,6e. Nazywana jest niekiedy Hind’s Crimson Star. Podlega silnym zmianom jasności wizualnej: od ok. 5,9 do 11 magnitudo, w cyklu 432-dniowym. Krzywa zmienności jest nietypowa i wykazuje pewną anomalię. Około 100 dni po osiągnieciu minimum, jasność wizualna utrzymuje się na stałym poziomie. Ma wówczas miejsce krótki „zastój” we wzroście jasności. Posiada niezwykle wysoki wskaźnik barwy, bliski + 5,7. To jedna z czerwieńszych znanych gwiazd. Niektórzy obserwatorzy opisują jej kolor jako krwisto-czerwony lub przydymiony czerwony, rubinowy lub przypominający rozświetloną krople krwi. Sama nazwa „Crimson” oznacza kolor karmazynowy. Temperatura powierzchni R Leporis osiąga wartość bliską 2.600 K. Jest więc ona bardzo chłodną gwiazdą, a w jej widmie widoczne są wyraźne linie węgla i jego prostych połączeń, m.in. niezwykłej drobiny trójatomowego węgla C3. 7. HIP 24670- Gwiazda podwójna stanowiąca piękny układ binarny o jasnościach składników: 7 i 8,5 magnitudo. Stopień separacji między nimi to 20,5’’. Para jest łatwa do rozdzielenia nawet przez niewielki teleskop. Składowe: B9V i (B-V)= -0,06 oraz HIP 24669: A1V i (B-V)= 0,0. Błękitna i biała. 8. NGC 2017- gromada otwarta, układ gwiazd wokół HIP 26602: BV III (B-V)= -0,12. Jest to system 8 jasnych gwiazd gwiazd. Prawdopodobnie są powiązane ze sobą wzajemnymi siłami grawitacji. Układ A/B- bardzo ciasny układ binarny, o stopniu separacji 0,5’. Na szkicu, najjaśniejsza gwiazda to system A/B. C/D jest oznaczony jako C i też stanowią niezwykle ciasny system podwójny. 9. Gamma Leporis- Wyjątkowo piękna gwiazda podwójna o kolorach złotym i łososiowym oraz znacznym stopniu separacji: 95’’. Parametry te sprawiają, że gwiazda jest wyjątkowo atrakcyjnym obiektem do obserwacji przy pomocy lornetki lub teleskopu o dowolnej aperturze. Jasności wizualne składników układu to 3,6 oraz 6,3 magnitudo. Należą one odpowiednio do typów widmowych F6V i K2V. Choć z punktu widzenia obserwacji wizualnych, nie jest to zbyt ważną informacją, to jednak warto wspomnieć o odległości, jaka dzieli Gammę Lep od Ziemi. Jest to zaledwie 29 l.ś., co czyni ją jedną z bliżej zlokalizowanych gwiazd.
  3. Przy okazji niedawnej sesji na początku, tak dla rozgrzewki wycelowałem w gwiazdozbiór zająca bardziej kierując się jego gwiazdami niż czymkolwiek innym. Teraz patrze i...to niesamowite ale w kadrze dosłownie nic ciekawego nie ma 6D, 135mm, iso1600
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.