Jump to content
lemarc

Księżycowe zakamarki.

Recommended Posts

Namiętnie lubię fotografować Księżyc, który mnie fascynował od dzieciństwa, więc dopóki starczy zdrowia i lustro w telepie nie zmatowieje będę sie tym zabawiał, tym bardziej, że nie często bywam zadowolony z wyników, czemu sprzyja niestety marny przeważnie seeing. Planuję pokazywać mniej oklepane ujęcia i rejony Księzyca w dużej skali z odpowiednim komentarzem. Myślę że to egoistyczne nieco podejście załatwi problem podczepiania własnych zdjęć pod cudze wątki, co nie zawsze bywa mile widziane, choć intencje uzasadnione, żeby np. nie mnożyć i nie dublować tematu. Zdjęć robię bardzo dużo i trzeba coś z tym robić, a najlepiej publikować, niech nie "gniją" na twardym dysku. :szczerbaty:

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Czekam z niecierpliwoscia. Lubie Twoje fotki Lysego.

 

Pozdrawiam.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Zdjęć robię bardzo dużo i trzeba coś z tym robić, a najlepiej publikować, niech nie "gniją" na twardym dysku. :szczerbaty:

No, a do galerii wrzuciłeś ostatnio tylko "Szczeliny Hypatia" <_< Wal smiało i powrzucaj więcej. Chyba że męczy cię, że dodawania idzie rozmaicie - czasem bez problemu, czasem 15 min, bo serwer przyjmuje za 10 próbą. Chcemy więcej zbliżeń Ksieżyca :notworthy: Czy nie porównujesz zdjęć w nadziei, ze zobaczysz krater którego nie było? Toz te meteory walą w Księżyc jak w ceber. A może fotozagadki nie tylko z GZ ale i z Księżyca? Ale bez fotek do góry nogami, w lustrzanym odbiciu, tylko zgodnie z mapą, co?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Zamiast od razu wstawić parę fotek, wystawiłem ludzi na próbę cierpliwości, a powód jest taki że musialem pierwej poszperać w archiwum. Nie będzie tu rewelacji, bo seeing jaki jest każdy widzi. Jednak jest wiele ciekawych detali na ktore warto zwrócić uwagę, niż tylko na "Claviusy" i "Copernikusy". Na początek chcę pokazać krater o polsko brzmiącej nazwie, lecz prawie nie znany i nie oglądany na zdjęciach. Krater " Banachiewicz" leżący na wschodniej krawędzi tarczy księżycowej jest trudny do obserwacji nie tylko ze względu na położenie, lecz i krótki okres sprzyjającego oświetlenia. Najlepszym momentem do obserwacji jest doba po pełni, z tolerancją na wpływ libracji, którą trzeba tu uwzględnić. Widoczny w dużym skrócie perspektywicznym krater ma niebagatelne rozmiary równe 92km. i dość złożoną budowę wnętrza, na ktorą sklada się kilka mniejszych kraterów. Wspłrzędne jego środka to" 80*E / 5*N. Leży on na północny zachód od krawędzi "Mare Smythi", w terenie wyżynnym, gęsto podziurawionym kraterami. Fotkę z avika zrobilem we wrześniu tego roku jak zawsze teleskopem S/C 10", z użyciem barlowa fotograficznego 2x. Tyle na prędce. Jeszcze dziś w wolnym czasie dołożę następne fotki.

BANACHIEWICZ.JPG

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
No, a do galerii wrzuciłeś ostatnio tylko "Szczeliny Hypatia" <_< Wal smiało i powrzucaj więcej. Chyba że męczy cię, że dodawania idzie rozmaicie - czasem bez problemu, czasem 15 min, bo serwer przyjmuje za 10 próbą. Chcemy więcej zbliżeń Ksieżyca :notworthy: Czy nie porównujesz zdjęć w nadziei, ze zobaczysz krater którego nie było? Toz te meteory walą w Księżyc jak w ceber. A może fotozagadki nie tylko z GZ ale i z Księżyca? Ale bez fotek do góry nogami, w lustrzanym odbiciu, tylko zgodnie z mapą, co?
Na odkrycia nowych kraterów nie liczy chyba nikt poza może użytkownikami teleskopów 8-10 metrowych zaktywną optyką, mówiąc żartem. Fotozagadki księzycowe już były i wiem że trudno wymyśleć coś naprawdę trudnego, bo jest kilku speców, których nie idzie zagiąć.

:szczerbaty:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest cygnus
Na odkrycia nowych kraterów nie liczy chyba nikt poza może użytkownikami teleskopów 8-10 metrowych zaktywną optyką, mówiąc żartem. Fotozagadki księzycowe już były i wiem że trudno wymyśleć coś naprawdę trudnego, bo jest kilku speców, których nie idzie zagiąć.

:szczerbaty:

Chyba że... jakaś nowa misja księżycowa wyrżnie w miesiąc bez żadnego hamowania!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Jak zapewne wiesz, jest sporo nowych kraterów po starych misjach, choćby te powstałe po planowanych upadkach trzecich stopni rakiet Saturn 5 i kabin powrotnych statków LM. Co prawda, twory te mają szcunkowe średnice ok. 40-60m i nie sposób ich dostrzec z Ziemi, lecz, są to nowe kratery.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Krater Gauss też znajduje sie blisko krawędzi wschodniej tarczy Księzyca i jest trudny do obserwacji ze względu na duży skrót perspektywiczny. To duży obiekt o średnicy dochodzącej do 177km. leżący na polnoc od M.Crisium. Jest widoczny dobrze 2-3 dni po nowiu, ale lepiej go obserwować ok. dobę po pełni, kiedy wypada wyżej nad horyzontem, czyli między jesienią i wiosną. Prezentowana fotka jest mozaiką dwóch ujęć, przy czym częsć pólnocna jest obrazem pojedyńczej klatki, jadynej dobrej z całego avika, część druga różni sie jakością gdyż jest stackiem kilkunastu klatek, ale jest gorszej ostrości.

 

Drugie zdjęcie przedstawia rejon Mare Fecunditatis nieco na zachód od krateru Langrenus. Zaznaczylem na nim dość nietypowy kraterek o średnicy ok. 10km. ktory nie posiada wału zewnętrznego. Na wschód od niego przebiega ukośnie dośc potężny fałd lub usko tektoniczny pokryty młodszym materiałem, naniesionym na skutek wylewów podpowierzchniowych.

GAUSS2.JPG

LANGRENUS_A.JPG

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Slyszalem o lustrach ustawionych na powierzchni Ksiezyca,moze byloby mozliwe dostrzezenie ich pojasnien i refleksow przez ziemski teleskop?

Lemarc nie masz nic przeciw postom z takimi pomyslami w Twoim watku?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nie nie mam nic przeciwko. Odbicie w takim lustrze widzi i rejestruje tylko nadawca wiązki świetlnej, w tym przypadku potężnego lasera. Nikt inny, oddalony od miejsca wysłania nie zobaczy odbicia.

Share this post


Link to post
Share on other sites

No tak,slyszalem wlasnie o mierzeniu odleglosci Ziemia-Ksiezyc przy pomocy tego czy tych luster i lasera.

"Zajaczek" swiatla slonecznego,nawet gdyby trafial w ziemie bylby slaby,ale patrzylibysmy w strone jego zrodla przez teleskop przeciez.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hanysiak, jak będziesz mial okazję zobaczyć na Discovery film o dwoch takich inżynierach amatorach z USA, ktorzy w komiczny sposób podważają prawdziwość załogowych lotow na Księżyc, to w końcówce jest pokazany taki laser w dzialaniu i obraz na żywo z teleskopu sprzężonego z laserem, gdzie widać na ekranie pulsujące odbicie jego światła w miejscu lądowania Apollo 15.

Share this post


Link to post
Share on other sites
A jak ze szkicami? Tez mozna umieszczac?

Maciek

 

Masz ciekawe szkice, to nie zwlekaj, tylko daj je na forum.

Share this post


Link to post
Share on other sites
A jak ze szkicami? Tez mozna umieszczac?

Maciek

Zapomnialem o tym pytaniu. Oczywiście zamieszczaj.

Share this post


Link to post
Share on other sites

hmmmm....ja chetnie poogladalbym nowe,nieznane fotki Ksiezyca,szczegolnie,ze pogode mam paskudna,bezteleskopowa.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Skąd brać nowe fotki przy nowiu i niepogodzie? Na nowe trzeba będzie poczekać aż się łysy odsunie i podniesie, ale w listopadzie nie ma co liczyć na jakieś rewelacje. Popyram w archiwum i coś wrzucę.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dwie pierwsze fotki pokazują jeden obiekt w różnym oświetleniu, a jest nim przyl. AGARUM leżący na M.Crisium. Przybiera on ciekawą sylwetkę podczas zbliżajacej sie nocy ksieżycowej, ok. 2-3 doby po pełni.

Krater GRIMALDI i sąsiedni HEVELIUS to obiekty widoczne przed pełnią, na zachodnik skraju tarczy księzycowej. Ten drugi ma kilka szczelin na dnie, których zarys widać na zdjęciu, lecz mam nadzieje kiedyś lepiej je wyeksponować. Fotka czwarta przedstawia okolicę lądowania ostatniej wyprawy z serii Apollo - 17. Znajduje sie ono pomiędzy pagórkami, ok. 40km na południe od krateru Litrow. Na koniec zdjęcie znanej okolicy ksieżycowych Apeninów, ale w ukośnym oświetleniu wschodzącego tam Słońca, co nadaje specyficzny klimat obrazkowi. Lubię takie obrazki i mam zamiar wydobywać wszelkie chropowatości w dużej skali, wiekszej niż robilem dotychczas.

AGARUM.JPG

AGARUM2.JPG

GRIMALDI2.JPG

APOLLO17.JPG

APENINY.JPG

Edited by lemarc
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest TUR

Apeniny są super! Zawsze lubiłem te okolice na Srebrnym Globie :-)

 

Pozdrawiam

Paweł

Share this post


Link to post
Share on other sites

Lemarc, fotka nr.5 jest wspaniała pięknie widać cienie rzucane przez góry :notworthy::szczerbaty:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Cienie gor wspaniale.Z naszej perspektywy grzbiety ksiezycowych gor wydaja sie takie ostre i strome,jednak zdjecia z okolic ladowisk statkow Apollo pokazaly,ze tak nie jest.Pamietam,ze wnetrze krateru Kopernika widzianego z malej wysokosci spoza jego walow prezentuje sie prawie jak usypane z wydm,tak ze mozna by wyjsc z jego dna na najwyzszy wal na piechotke,bez specjalnego sprzetu do wspinaczki:)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dwa zakamarki księżycowe z archiwum wyjęte. Pierwszy to fragment pow. Mare Crisium (część pólnocno zachodnia) wplastycznym oświetleniu zniżającego sie ku zachodowi Słońca. Ukośne oświetlenie wzmaga plastykę terenu uwidaczniając górzyste otoczenie monotonnych równin tego morza i długi na wiele kilometrów próg geologiczny, oraz czoła pokryw lawowych jakie zastygły w czasie swego przemieszczania po wypłynięciu na powierzchnię. Z niej wznosi sie wał skromnego krateru Peirce ośrednicy 18,5 km.. Jest to mój ulubiony rejon Księżyca który ma urozmaiconą rzeżbę i wiele ciekawych zakamarków, ktore lubie fotografować. Druga fotka przedstawia rejon leżący po przekątnej do M.Crisium, na południowo zachodnim krańcu Oceanus Procellarum, na styku z lądem. Dwa podobnej wielkości kratery to: Hansteen u góry i Billy poniżej, ktory ma płaskie i ciemne dno, wyraźnie ciemniejsze niż powierzchnia okolicy. Średnice kraterów są niemal identyczne i wynoszą odpowiednio 45 i 46 km.

K210905FF.JPG

K220305BB.JPG

Edited by lemarc

Share this post


Link to post
Share on other sites

Lemarc,jakie najmniejsze struktury powierzchni Ksiezyca udalo Ci sie uchwycic?

Nie wiem jaka dokladnie szerokosc ma Rima Hadley,trafilem gdzies na stwierdzenie ze "ponad kilometr",a przeciez jakies jej odcinki mozna dostrzec na prawie kazdym zdjeciu tamtego rejonu.

 

Przyszlo mi do glowy,ze jesli doczekamy sie jakichs zalogowych stacji na Ksiezycu,to "oni" tam napewno zadbaja o to zeby mozna "ich" bylo dostrzec z Ziemi,pewnie nawet podczas nocy ksiezycowej,ale fajnie co?

Edited by hanysiak

Share this post


Link to post
Share on other sites

Szczelina Hadleya w miejscu lądowania ma 1,5 km szerokosci, a maksymalnie dochodzi do ok. 2 km. Łatwiej zobaczyć i sfocić podłużne struktury niż punktowe, jak kratery. Sądzę że da się zobaczyć i sfotografować detale o rozmiarach 0,5 km. w odpowiednim oświetleniu oczywiście. Nie podejmuję sie jednak dowodzić czy światła bazy ksieżycowej mogą być widoczne z Ziemi przez amatorski teleskop. Lustra laserowe ktore tam są mają wymiary nie większe niż. 0,5 x0,5 metra, ale moc laserów ktore w nie błyskają jest potęzna. Słyszałem kiedyć że podobno przez teleskop pięciometrowy na Mt. Palomar obserwowano statki Apollo na orbicie księżycowej w postaci punkcików światla. Nie mogę jednak zapewnić czy to prawdziwa informacja, bo wysupłałem ją z odprysków pamięci z tamtych lat.

Edited by lemarc

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Our picks

    • Zdjęcie Czarnej Dziury - dzisiaj o 15:00
      Pamiętajcie, że dzisiaj o 15:00 poznamy obraz Czarnej Dziury. Niezależnie od tego, jak bardzo będzie ono spektakularne (lub wręcz przeciwnie - parę pikseli), trzeba pamiętać, że to ogromne, wręcz niewyobrażalne, osiągnięcie cywilizacji. Utrwalić coś tak odległego i małego kątowo, do tego wykorzystując mega sprytny sposób (interferometria radiowa), ...no po prostu niewyobrażalne. EHT to przecież wirtualny teleskop wielkości planety. Proste?
        • Love
        • Like
      • 144 replies
    • Amatorska spektroskopia supernowych - ważne obserwacje klasyfikacyjne
      Poszukiwania i obserwacje supernowych w innych galaktykach zajmuje wielu astronomów, w tym niemałą grupę amatorów (może nie w naszym kraju, ale mam nadzieję, że pomału będzie nas przybywać). Odkrycie to oczywiście pierwszy etap, ale nie mniej ważne są kolejne - obserwacje fotometryczne i spektroskopowe.
        • Like
      • 4 replies
    • Odszedł od nas Janusz Płeszka
      Wydaje się nierealne, ale z kilku źródeł informacja ta zdaje się być potwierdzona. Odszedł od nas człowiek, któremu polskiej astronomii amatorskiej możemy zawdzięczyć tak wiele... W naszym hobby każdy przynajmniej raz miał z nim styczność. Janusz Płeszka zmarł w wieku 52 lat.
        • Sad
      • 167 replies
    • Małe porównanie mgławic planetarnych
      Postanowiłem zrobić taki kolaż będący podsumowaniem moich tegorocznych zmagań z mgławicami planetarnymi a jednocześnie pokazujący różnice w wielkości kątowe tych obiektów.
      Wszystkie mgławice na tej składance prezentowałem i opisywałem w formie odrębnych tematów na forum więc nie będę się rozpisywał o każdym obiekcie z osobna - jak ktoś jest zainteresowany szczegółami bez problemu znajdzie fotkę danej mgławicy na forum.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 29 replies
    • SN 2018hhn - "polska" supernowa w UGC 12222
      Dziś mam przyjemność poinformować, że jest już potwierdzenie - obserwacja spektroskopowa wykonana na 2-metrowym Liverpool Telescope (La Palma, Wyspy Kanaryjskie). Okazuje się, że mamy do czynienia z supernową typu Ia. Poniżej widmo SN 2018hhn z charakterystyczną, silną linią absorpcyjną SiII.
        • Thanks
        • Like
      • 11 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.