Skocz do zawartości
lemarc

Księżycowe zakamarki.

Rekomendowane odpowiedzi

Namiętnie lubię fotografować Księżyc, który mnie fascynował od dzieciństwa, więc dopóki starczy zdrowia i lustro w telepie nie zmatowieje będę sie tym zabawiał, tym bardziej, że nie często bywam zadowolony z wyników, czemu sprzyja niestety marny przeważnie seeing. Planuję pokazywać mniej oklepane ujęcia i rejony Księzyca w dużej skali z odpowiednim komentarzem. Myślę że to egoistyczne nieco podejście załatwi problem podczepiania własnych zdjęć pod cudze wątki, co nie zawsze bywa mile widziane, choć intencje uzasadnione, żeby np. nie mnożyć i nie dublować tematu. Zdjęć robię bardzo dużo i trzeba coś z tym robić, a najlepiej publikować, niech nie "gniją" na twardym dysku. :szczerbaty:

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Czekam z niecierpliwoscia. Lubie Twoje fotki Lysego.

 

Pozdrawiam.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

A jak ze szkicami? Tez mozna umieszczac?

Maciek

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Zdjęć robię bardzo dużo i trzeba coś z tym robić, a najlepiej publikować, niech nie "gniją" na twardym dysku. :szczerbaty:

No, a do galerii wrzuciłeś ostatnio tylko "Szczeliny Hypatia" <_< Wal smiało i powrzucaj więcej. Chyba że męczy cię, że dodawania idzie rozmaicie - czasem bez problemu, czasem 15 min, bo serwer przyjmuje za 10 próbą. Chcemy więcej zbliżeń Ksieżyca :notworthy: Czy nie porównujesz zdjęć w nadziei, ze zobaczysz krater którego nie było? Toz te meteory walą w Księżyc jak w ceber. A może fotozagadki nie tylko z GZ ale i z Księżyca? Ale bez fotek do góry nogami, w lustrzanym odbiciu, tylko zgodnie z mapą, co?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Zamiast od razu wstawić parę fotek, wystawiłem ludzi na próbę cierpliwości, a powód jest taki że musialem pierwej poszperać w archiwum. Nie będzie tu rewelacji, bo seeing jaki jest każdy widzi. Jednak jest wiele ciekawych detali na ktore warto zwrócić uwagę, niż tylko na "Claviusy" i "Copernikusy". Na początek chcę pokazać krater o polsko brzmiącej nazwie, lecz prawie nie znany i nie oglądany na zdjęciach. Krater " Banachiewicz" leżący na wschodniej krawędzi tarczy księżycowej jest trudny do obserwacji nie tylko ze względu na położenie, lecz i krótki okres sprzyjającego oświetlenia. Najlepszym momentem do obserwacji jest doba po pełni, z tolerancją na wpływ libracji, którą trzeba tu uwzględnić. Widoczny w dużym skrócie perspektywicznym krater ma niebagatelne rozmiary równe 92km. i dość złożoną budowę wnętrza, na ktorą sklada się kilka mniejszych kraterów. Wspłrzędne jego środka to" 80*E / 5*N. Leży on na północny zachód od krawędzi "Mare Smythi", w terenie wyżynnym, gęsto podziurawionym kraterami. Fotkę z avika zrobilem we wrześniu tego roku jak zawsze teleskopem S/C 10", z użyciem barlowa fotograficznego 2x. Tyle na prędce. Jeszcze dziś w wolnym czasie dołożę następne fotki.

BANACHIEWICZ.JPG

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
No, a do galerii wrzuciłeś ostatnio tylko "Szczeliny Hypatia" <_< Wal smiało i powrzucaj więcej. Chyba że męczy cię, że dodawania idzie rozmaicie - czasem bez problemu, czasem 15 min, bo serwer przyjmuje za 10 próbą. Chcemy więcej zbliżeń Ksieżyca :notworthy: Czy nie porównujesz zdjęć w nadziei, ze zobaczysz krater którego nie było? Toz te meteory walą w Księżyc jak w ceber. A może fotozagadki nie tylko z GZ ale i z Księżyca? Ale bez fotek do góry nogami, w lustrzanym odbiciu, tylko zgodnie z mapą, co?
Na odkrycia nowych kraterów nie liczy chyba nikt poza może użytkownikami teleskopów 8-10 metrowych zaktywną optyką, mówiąc żartem. Fotozagadki księzycowe już były i wiem że trudno wymyśleć coś naprawdę trudnego, bo jest kilku speców, których nie idzie zagiąć.

:szczerbaty:

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość cygnus
Na odkrycia nowych kraterów nie liczy chyba nikt poza może użytkownikami teleskopów 8-10 metrowych zaktywną optyką, mówiąc żartem. Fotozagadki księzycowe już były i wiem że trudno wymyśleć coś naprawdę trudnego, bo jest kilku speców, których nie idzie zagiąć.

:szczerbaty:

Chyba że... jakaś nowa misja księżycowa wyrżnie w miesiąc bez żadnego hamowania!

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jak zapewne wiesz, jest sporo nowych kraterów po starych misjach, choćby te powstałe po planowanych upadkach trzecich stopni rakiet Saturn 5 i kabin powrotnych statków LM. Co prawda, twory te mają szcunkowe średnice ok. 40-60m i nie sposób ich dostrzec z Ziemi, lecz, są to nowe kratery.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Krater Gauss też znajduje sie blisko krawędzi wschodniej tarczy Księzyca i jest trudny do obserwacji ze względu na duży skrót perspektywiczny. To duży obiekt o średnicy dochodzącej do 177km. leżący na polnoc od M.Crisium. Jest widoczny dobrze 2-3 dni po nowiu, ale lepiej go obserwować ok. dobę po pełni, kiedy wypada wyżej nad horyzontem, czyli między jesienią i wiosną. Prezentowana fotka jest mozaiką dwóch ujęć, przy czym częsć pólnocna jest obrazem pojedyńczej klatki, jadynej dobrej z całego avika, część druga różni sie jakością gdyż jest stackiem kilkunastu klatek, ale jest gorszej ostrości.

 

Drugie zdjęcie przedstawia rejon Mare Fecunditatis nieco na zachód od krateru Langrenus. Zaznaczylem na nim dość nietypowy kraterek o średnicy ok. 10km. ktory nie posiada wału zewnętrznego. Na wschód od niego przebiega ukośnie dośc potężny fałd lub usko tektoniczny pokryty młodszym materiałem, naniesionym na skutek wylewów podpowierzchniowych.

GAUSS2.JPG

LANGRENUS_A.JPG

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Slyszalem o lustrach ustawionych na powierzchni Ksiezyca,moze byloby mozliwe dostrzezenie ich pojasnien i refleksow przez ziemski teleskop?

Lemarc nie masz nic przeciw postom z takimi pomyslami w Twoim watku?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Nie nie mam nic przeciwko. Odbicie w takim lustrze widzi i rejestruje tylko nadawca wiązki świetlnej, w tym przypadku potężnego lasera. Nikt inny, oddalony od miejsca wysłania nie zobaczy odbicia.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

No tak,slyszalem wlasnie o mierzeniu odleglosci Ziemia-Ksiezyc przy pomocy tego czy tych luster i lasera.

"Zajaczek" swiatla slonecznego,nawet gdyby trafial w ziemie bylby slaby,ale patrzylibysmy w strone jego zrodla przez teleskop przeciez.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Hanysiak, jak będziesz mial okazję zobaczyć na Discovery film o dwoch takich inżynierach amatorach z USA, ktorzy w komiczny sposób podważają prawdziwość załogowych lotow na Księżyc, to w końcówce jest pokazany taki laser w dzialaniu i obraz na żywo z teleskopu sprzężonego z laserem, gdzie widać na ekranie pulsujące odbicie jego światła w miejscu lądowania Apollo 15.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
A jak ze szkicami? Tez mozna umieszczac?

Maciek

 

Masz ciekawe szkice, to nie zwlekaj, tylko daj je na forum.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
A jak ze szkicami? Tez mozna umieszczac?

Maciek

Zapomnialem o tym pytaniu. Oczywiście zamieszczaj.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

hmmmm....ja chetnie poogladalbym nowe,nieznane fotki Ksiezyca,szczegolnie,ze pogode mam paskudna,bezteleskopowa.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Skąd brać nowe fotki przy nowiu i niepogodzie? Na nowe trzeba będzie poczekać aż się łysy odsunie i podniesie, ale w listopadzie nie ma co liczyć na jakieś rewelacje. Popyram w archiwum i coś wrzucę.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dwie pierwsze fotki pokazują jeden obiekt w różnym oświetleniu, a jest nim przyl. AGARUM leżący na M.Crisium. Przybiera on ciekawą sylwetkę podczas zbliżajacej sie nocy ksieżycowej, ok. 2-3 doby po pełni.

Krater GRIMALDI i sąsiedni HEVELIUS to obiekty widoczne przed pełnią, na zachodnik skraju tarczy księzycowej. Ten drugi ma kilka szczelin na dnie, których zarys widać na zdjęciu, lecz mam nadzieje kiedyś lepiej je wyeksponować. Fotka czwarta przedstawia okolicę lądowania ostatniej wyprawy z serii Apollo - 17. Znajduje sie ono pomiędzy pagórkami, ok. 40km na południe od krateru Litrow. Na koniec zdjęcie znanej okolicy ksieżycowych Apeninów, ale w ukośnym oświetleniu wschodzącego tam Słońca, co nadaje specyficzny klimat obrazkowi. Lubię takie obrazki i mam zamiar wydobywać wszelkie chropowatości w dużej skali, wiekszej niż robilem dotychczas.

AGARUM.JPG

AGARUM2.JPG

GRIMALDI2.JPG

APOLLO17.JPG

APENINY.JPG

Edytowane przez lemarc
  • Lubię 3

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość TUR

Apeniny są super! Zawsze lubiłem te okolice na Srebrnym Globie :-)

 

Pozdrawiam

Paweł

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Lemarc, fotka nr.5 jest wspaniała pięknie widać cienie rzucane przez góry :notworthy::szczerbaty:

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Cienie gor wspaniale.Z naszej perspektywy grzbiety ksiezycowych gor wydaja sie takie ostre i strome,jednak zdjecia z okolic ladowisk statkow Apollo pokazaly,ze tak nie jest.Pamietam,ze wnetrze krateru Kopernika widzianego z malej wysokosci spoza jego walow prezentuje sie prawie jak usypane z wydm,tak ze mozna by wyjsc z jego dna na najwyzszy wal na piechotke,bez specjalnego sprzetu do wspinaczki:)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Lemarc.piszac "nowe" mialem na mysli nowe-archiwalne.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dwa zakamarki księżycowe z archiwum wyjęte. Pierwszy to fragment pow. Mare Crisium (część pólnocno zachodnia) wplastycznym oświetleniu zniżającego sie ku zachodowi Słońca. Ukośne oświetlenie wzmaga plastykę terenu uwidaczniając górzyste otoczenie monotonnych równin tego morza i długi na wiele kilometrów próg geologiczny, oraz czoła pokryw lawowych jakie zastygły w czasie swego przemieszczania po wypłynięciu na powierzchnię. Z niej wznosi sie wał skromnego krateru Peirce ośrednicy 18,5 km.. Jest to mój ulubiony rejon Księżyca który ma urozmaiconą rzeżbę i wiele ciekawych zakamarków, ktore lubie fotografować. Druga fotka przedstawia rejon leżący po przekątnej do M.Crisium, na południowo zachodnim krańcu Oceanus Procellarum, na styku z lądem. Dwa podobnej wielkości kratery to: Hansteen u góry i Billy poniżej, ktory ma płaskie i ciemne dno, wyraźnie ciemniejsze niż powierzchnia okolicy. Średnice kraterów są niemal identyczne i wynoszą odpowiednio 45 i 46 km.

K210905FF.JPG

K220305BB.JPG

Edytowane przez lemarc

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Lemarc,jakie najmniejsze struktury powierzchni Ksiezyca udalo Ci sie uchwycic?

Nie wiem jaka dokladnie szerokosc ma Rima Hadley,trafilem gdzies na stwierdzenie ze "ponad kilometr",a przeciez jakies jej odcinki mozna dostrzec na prawie kazdym zdjeciu tamtego rejonu.

 

Przyszlo mi do glowy,ze jesli doczekamy sie jakichs zalogowych stacji na Ksiezycu,to "oni" tam napewno zadbaja o to zeby mozna "ich" bylo dostrzec z Ziemi,pewnie nawet podczas nocy ksiezycowej,ale fajnie co?

Edytowane przez hanysiak

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Szczelina Hadleya w miejscu lądowania ma 1,5 km szerokosci, a maksymalnie dochodzi do ok. 2 km. Łatwiej zobaczyć i sfocić podłużne struktury niż punktowe, jak kratery. Sądzę że da się zobaczyć i sfotografować detale o rozmiarach 0,5 km. w odpowiednim oświetleniu oczywiście. Nie podejmuję sie jednak dowodzić czy światła bazy ksieżycowej mogą być widoczne z Ziemi przez amatorski teleskop. Lustra laserowe ktore tam są mają wymiary nie większe niż. 0,5 x0,5 metra, ale moc laserów ktore w nie błyskają jest potęzna. Słyszałem kiedyć że podobno przez teleskop pięciometrowy na Mt. Palomar obserwowano statki Apollo na orbicie księżycowej w postaci punkcików światla. Nie mogę jednak zapewnić czy to prawdziwa informacja, bo wysupłałem ją z odprysków pamięci z tamtych lat.

Edytowane przez lemarc

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do tematu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


  • Ostatnio przeglądający   0 użytkowników

    Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.

  • Polecana zawartość

    • Amatorska spektroskopia supernowych - ważne obserwacje klasyfikacyjne
      Poszukiwania i obserwacje supernowych w innych galaktykach zajmuje wielu astronomów, w tym niemałą grupę amatorów (może nie w naszym kraju, ale mam nadzieję, że pomału będzie nas przybywać). Odkrycie to oczywiście pierwszy etap, ale nie mniej ważne są kolejne - obserwacje fotometryczne i spektroskopowe.
        • Lubię
      • 3 odpowiedzi
    • Odszedł od nas Janusz Płeszka
      Wydaje się nierealne, ale z kilku źródeł informacja ta zdaje się być potwierdzona. Odszedł od nas człowiek, któremu polskiej astronomii amatorskiej możemy zawdzięczyć tak wiele... W naszym hobby każdy przynajmniej raz miał z nim styczność. Janusz Płeszka zmarł w wieku 52 lat.
        • Smutny
      • 161 odpowiedzi
    • Małe porównanie mgławic planetarnych
      Postanowiłem zrobić taki kolaż będący podsumowaniem moich tegorocznych zmagań z mgławicami planetarnymi a jednocześnie pokazujący różnice w wielkości kątowe tych obiektów.
      Wszystkie mgławice na tej składance prezentowałem i opisywałem w formie odrębnych tematów na forum więc nie będę się rozpisywał o każdym obiekcie z osobna - jak ktoś jest zainteresowany szczegółami bez problemu znajdzie fotkę danej mgławicy na forum.
        • Kocham
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 22 odpowiedzi
    • SN 2018hhn - "polska" supernowa w UGC 12222
      Dziś mam przyjemność poinformować, że jest już potwierdzenie - obserwacja spektroskopowa wykonana na 2-metrowym Liverpool Telescope (La Palma, Wyspy Kanaryjskie). Okazuje się, że mamy do czynienia z supernową typu Ia. Poniżej widmo SN 2018hhn z charakterystyczną, silną linią absorpcyjną SiII.
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 11 odpowiedzi
    • Zbiórka: Obserwatorium do poszukiwania nowych planet pozasłonecznych
      W związku z sąsiednim wątkiem o zasadach przyjmowania stypendiów, po Waszej radzie zdecydowałem się założyć zbiórkę crowdfundingową na portalu zrzutka.pl. W tym wątku będę informował o wszelkich aktualizacjach, przychodzących także po zakończeniu.
        • Kocham
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 85 odpowiedzi
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.