Skocz do zawartości
Robert Bodzoń

R Leo - maksimum

Rekomendowane odpowiedzi

W poprzednim poście podałem zakres okresów R Leo: 308 d - 319 d. To są okresy wyznaczone na podstawie analizy całej krzywej zmian blasku. Kolejne momenty maksimów mogą różnić się o więcej niż 319 d lub mniej niż 308 d. Zatem zaobserwowany moment maksimum może się różnić od tego przewidzianego nawet o ponad dwa tygodnie. To jest kolejny argument za tym, żeby miry obserwować długo przed maksimum i długo po maksimum.

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Wygląda na to, że jasność R Leonis jeszcze pnie się do góry.

Twierdzę tak na podstawie najdokładniejszych znanych mi w tej chwili obserwacji, które wykonałem sam :).

Jest to fotometria DSLR wykonywana z dokładnością rzędu kilku setnych magnitudo.

Np. dzisiaj w nocy "Leosia" miała standardową jasność V= 6,094 +-0,036 magnitudo (poprzednio 6,11 magnitudo w dn. 31marca).

 

Szczegółowe dane obserwacyjne można znaleźć tutaj. Moje obserwacje są oznaczone plusem.

Edytowane przez Rybi
  • Lubię 2

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Ładne obserwacje - gratuluję.

Jak redukujesz klatki z aparatu? Czy dobrze zgaduję, że fotometria robiłeś na podstawie zielonych pikseli, bez filtru V?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jak redukujesz klatki z aparatu? Czy dobrze zgaduję, że fotometria robiłeś na podstawie zielonych pikseli, bez filtru V?

Tak jest to fotometria z zielonych pikseli aparatu cyfrowego.

Obserwacje R Leo są robione na granicy możliwości "setupu" :) ponieważ gwiazda jest słaba:

-) 85mm obiektyw + przysłona F2,8 (--> 3 cm źrenica wejściowa obiektywu),

-) 1600 ISO,

-) 6 sekundowe fotki statywowe.

 

Po zrobieniu serii nieprześwietlonych np. 20 fotek R Leo (+fotki kalibracyjne: flaty, darki) należy :

1. skalibrować w.w.zdjęcia w sposób opisany pod odnośnikiem http://www.citizensky.org/content/iris-beginner ,

2. zestackowaną fotkę w barwie zielonej (piksele G) R Leo oraz gwiazd w pobliżu zamienić na jasności instrumentalne (np. fotometria aperturowa w programie Iris),

3. jasności instrumentalne zamienić na standardowe jasności astronomiczne w barwie V korzystając z arkusza kalkulacyjnego (w załączeniu przykład redukcji danych z obserwacji ze zlotu w Zatomiu - j.t. arkusz kalkulacyjny Open Office),

4. standardowe jasności wrzucić do polskiej bazy obserwacji gwiazd zmiennych oraz AAVSO.

 

Przy okazji obserwacji R Leo na tych samych fotkach wyznaczyłem jasności dwóch innych gwiazd zmiennych (są w odległości do ok.3 stopni na pd/wsch od R Leo) :

1. DV Leo - gwiazdka zmienna pulsująca półregularnie (typu SR ?)o zakresie zmian blasku 7,8-8,2 dla której nie ma obserwacji w bazie AAVSO (filtrowałem do 30tys. dni wstecz V/wizualnie?). Krzywa blasku jest tutaj.

2. DY Leo - gwiazda zmienna typu RS CVn o zakresie zmienności 7,59-7,64 magnitudo na granicy możliwości detekcji mojego "sprzętu". Krzywa blasku jest tutaj.

2012_03_22_19_47ZATOM_R_Leo_Reduction-Intermediate.zip

Edytowane przez Rybi
  • Lubię 3

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Gdzie znajdę arkusz-kalkulator którym przeliczasz? Bardzo by mi taki tool przyśpieszył pracę, ale już raz naciąłem się na "jakość" wyliczeń tego typu rozwiązania. Chciałbym pomacać to czym się posiłkujesz.

 

Pozdrawiam.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Z moich obserwacji wynika, że maksimum przypadło gdzieś na początek kwietnia. Wczoraj oceniałem jasność R LEO na 6.4 mag

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Gdzie znajdę arkusz-kalkulator którym przeliczasz? Bardzo by mi taki tool przyśpieszył pracę, ale już raz naciąłem się na "jakość" wyliczeń tego typu rozwiązania. Chciałbym pomacać to czym się posiłkujesz.

Wersja arkusza dostosowana do R Leonis jest załączona w niniejszym wątku w mojej odpowiedzi z dn. 6 kwietnia br godz.14:17. Został on przygotowany na podstawie arkusza kalkulacyjnego ze strony citizensky - patrz tutaj.

 

A R Leonis zatrzymała się na poziomie około 6,10 magnitudo (stadardowy "dżonson" V). Czyżby to było makimum?

Moje obserwacje DSLR są oznaczone plusikem w bazie AAVSO.. Czarnymi kropkami są oznaczone obserwacje wizualne. Zielonymi kropkami są oznaczone obserwacje w standardzie "V" innych obserwatorów.

Edytowane przez Rybi

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Przy użyciu bardzo pożytecznego narzędzia http://www.aavso.org/vstar-overview można sprawdzić wstępnie, że maksimum było 2 kwietnia. Ja wczoraj oceniłem na 6.5 mag. Ten brak czasu nie mam kiedy wstukać obserwacji wykonanych od poczatku roku ....

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Przed chwilą wrzuciłem do baz danych gwiazd zmiennych obserwacje R Leo z ostatnich dni. Z tych obserwacji (fotometria DSLR z dokładnością do kilku setnych magnitudo) wynika, że R Leo od początku kwietnia cały czas ma jasność około 6,1 magnitudo. Na poniższym rysunku są to obserwacje oznaczone niebieskim krzyżykiem.

 

Za parę m-cy z danych obserwacyjnych będzie można wyznaczyć dokładnie moment tego maksimum. Ale póki co interesuje mnie odpowiedź na lamerskie pytanie - kiedy wreszcie "zacznie się ściemniać" ? :g:

 

Nieodgadniona jest natura miryd ... :)

R_LEO_2012_04_15_g16.jpg

Edytowane przez Rybi

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Za parę m-cy z danych obserwacyjnych będzie można wyznaczyć dokładnie moment tego maksimum. Ale póki co interesuje mnie odpowiedź na lamerskie pytanie - kiedy wreszcie "zacznie się ściemniać" ? :g:

Jasność R Leonis zaczęła spadać około 16-17 kwietnia (szczegóły na poniższym rysunku).

Dzisiaj w nocy wynosiła około 6,20 magnitudo.

Mam nadzieję, że na moim "setupie" uda się ją poobserwować do około 8 magnitudo :)

 

Jednocześnie z R Leonis wyznaczam jasność dwóch innych gwiazd zmiennych, które są w polu widzenia 9x12 stopni - DV Leo i DY Leo.

Szczególnie jestem zadowolony z obserwacji DV Leo (zmienna typu SR). Od marca br jej jasność wzrosła z 8,2 do 7,7 magnitudo.

Natomiast zmienność DY Leo (amplituda około 0,05 magnitudo) jest na granicy dokładności tej techniki. Prawdopodobnie z bardziej długoogniskowym obiektywem (200-300mm) zamiast 85mm, można by było nieco zwiększyć dokładność.

R_LEO_2012_04_22_g13.jpg

DV_LEO_2012_04_22_g13.jpg

DY_LEO_2012_04_22_g13.jpg

  • Lubię 2

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

W ostatniej Proximie na str.18 jest ciekawy artykuł Pana Stanisława Świerczyńskiego, podsumowujący kwietniowe maksimum R Leonis na podstawie obserwacji z polskiej bazy gwiazd zmiennych.

 

Obserwacje wizualne: maksimum 6.1 +-0.1 mag w dn. 6 kwietnia 2012 r. (+-2dni).

Obserwacje CCD: maksimum 6.07 +-0.01 mag w dn. 8 kwietnia 2012 r. (+-1dzień).

 

Z wcześniejszych prognoz podanych np. na tym forum wynikało, że R Leo powinna mieć maksimum 4 kwietnia 2012 r., czyli miryda spóźniła z tym maksimum o około 2-4 dni :)

Edytowane przez Rybi

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

W ostatniej Proximie na str.18 jest ciekawy artykuł Pana Stanisława Świerczyńskiego, podsumowujący kwietniowe maksimum R Leonis na podstawie obserwacji z polskiej bazy gwiazd zmiennych.

 

Obserwacje wizualne: maksimum 6.1 +-0.1 mag w dn. 6 kwietnia 2012 r. (+-2dni).

Obserwacje CCD: maksimum 6.07 +-0.01 mag w dn. 8 kwietnia 2012 r. (+-1dzień).

 

Z wcześniejszych prognoz podanych np. na tym forum wynikało, że R Leo powinna mieć maksimum 4 kwietnia 2012 r., czyli miryda spóźniła z tym maksimum o około 2-4 dni :)

 

 

 

No i właśnie z obserwacji z ostatnich 20 lat wynika, że ta miryda opóźnia się z maksimami (wydłuża okres).

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

No i właśnie z obserwacji z ostatnich 20 lat wynika, że ta miryda opóźnia się z maksimami (wydłuża okres).

 

Z tego artykułu wcale nie wynika, że okres się wydłuża. Wykres O-C uzyskany z aktualną liniową efemerydą pokazuje tylko szum, więc okres pulsacji był przez te 20 lat prawie stały. Jest przy tym dłuższy niż by to wynikało z efemerydy w GCVS.

 

Wyznaczony moment ostatniego maksimum to 6 kwietnia 2012.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

(...) na podstawie obserwacji z polskiej bazy gwiazd zmiennych.

 

Obserwacje wizualne: maksimum 6.1 +-0.1 mag w dn. 6 kwietnia 2012 r. (+-2dni).

Obserwacje CCD: maksimum 6.07 +-0.01 mag w dn. 8 kwietnia 2012 r. (+-1dzień).

 

(...)

 

 

(...)

Wyznaczony moment ostatniego maksimum to 6 kwietnia 2012.

 

read.gif

 

Proste pytanie, dlaczego obserwacje wizualne są brane pod uwagę z większą wagą niż CCD?

 

Trochę teraz sprowokuję - Zrobię dokładniejsze wyznaczenie dowolnie wskazanego minimum/maksimum/okresu/krzywej do 14Mag moim amatorskim sprzętem, niż jakikolwiek obserwator wizualny w tej samej lokacji.

 

Z CCD i komputerem ludzkie oko i zegarek nie mają szans.

 

Pozdrawiam.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Proste pytanie, dlaczego obserwacje wizualne są brane pod uwagę z większą wagą niż CCD?

Może dlatego, że są prowadzone od dziesiątek lat (na setkach gwiazd) i na tej przestrzeni można porównywać (jednorodny) materiał.

 

 

Trochę teraz sprowokuję - Zrobię dokładniejsze wyznaczenie dowolnie wskazanego minimum/maksimum/okresu/krzywej do 14Mag moim amatorskim sprzętem, niż jakikolwiek obserwator wizualny w tej samej lokacji.

Ale co to ma udowodnić?

 

 

Z CCD i komputerem ludzkie oko i zegarek nie mają szans.

Jeszcze stosunkowo niedawno sens miały obserwacje pozycyjne i zakryciowe wykorzystujące ludzkie oko i zegarek. Dzisiaj za pewnymi wyjątkami (np. zakrycia planetoidalne) nie wykorzystuje się tych "prymitywnych" metod. Pewnie z czasem tak będzie i z gwiazdami zmiennymi (długookresowymi, ale nie tylko).

 

 

Zrobię dokładniejsze wyznaczenie dowolnie wskazanego minimum/maksimum/okresu/krzywej do 14Mag moim amatorskim sprzętem, niż jakikolwiek obserwator wizualny w tej samej lokacji.

Poproszę o następne maksimum SS Cygni ;)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

V czy Clear?

 

Zapuszczę monitoring. Jak pogoda da, to będzie materiał.

 

 

Pozdrawiam.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

read.gif

 

Proste pytanie, dlaczego obserwacje wizualne są brane pod uwagę z większą wagą niż CCD?

 

Trochę teraz sprowokuję - Zrobię dokładniejsze wyznaczenie dowolnie wskazanego minimum/maksimum/okresu/krzywej do 14Mag moim amatorskim sprzętem, niż jakikolwiek obserwator wizualny w tej samej lokacji.

 

Powołałem się na moment maksimum wyznaczony wizualnie z dwóch powodów. Po pierwsze, wcześniejsza dyskusja w tym wątku dotyczyła tej właśnie metody. Po drugie trzeba sobie zdać sprawę, co oznacza stwierdzenie "moment maksimum". W przypadku mir może on wypadać w różnym momencie w zależności od tego, w jakim filtrze prowadzimy obserwacje. W przypadku tych, które są tu cytowane jako CCD, brak jest informacji o tym, jaka była krzywa czułości sprzętu. Dla obserwacji wizualnych jest to w przybliżeniu znane.

 

Z CCD i komputerem ludzkie oko i zegarek nie mają szans.

 

Pozwolę się nie zgodzić, ale nie zamierzam dyskutować na ten temat.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Warto obserwować R Leo które maksimum wypada na koniec tego miesiąca Marca. Jej jasność co raz wyżej góruje powyżej 6.5 mag.  Wczorajszego wieczora dałem na 6.40 magnitudo!

R leo.PNG

  • Lubię 2

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

R Leo ustrzelona 2016-02-26

_06rleotif_Annotated.thumb.jpg.71ef932adba81d276e6163d6bdeb9343.jpg

 

Edytowane przez Tayson
  • Lubię 1
  • Dziękuję 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

  • Przeglądający   0 użytkowników

    Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.

  • Polecana zawartość

    • SN 2018hhn - "polska" supernowa w UGC 12222
      Dziś mam przyjemność poinformować, że jest już potwierdzenie - obserwacja spektroskopowa wykonana na 2-metrowym Liverpool Telescope (La Palma, Wyspy Kanaryjskie). Okazuje się, że mamy do czynienia z supernową typu Ia. Poniżej widmo SN 2018hhn z charakterystyczną, silną linią absorpcyjną SiII.
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 11 odpowiedzi
    • Zbiórka: Obserwatorium do poszukiwania nowych planet pozasłonecznych
      W związku z sąsiednim wątkiem o zasadach przyjmowania stypendiów, po Waszej radzie zdecydowałem się założyć zbiórkę crowdfundingową na portalu zrzutka.pl. W tym wątku będę informował o wszelkich aktualizacjach, przychodzących także po zakończeniu.
        • Kocham
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 80 odpowiedzi
    • Mamy polską zmienną typu R Coronae Borealis (RCB)! (albo z dyskiem protoplanetarnym?)
      W ten weekend, korzystając z danych ASAS-SN (All Sky Automated Survey for Supernovae), wykryłem nieznaną do tej pory zmienną typu R Coronae Borealis. To jedna z najrzadszych typów gwiazd zmiennych - do tej pory odnaleziono zaledwie ~150. Ich poszukiwanie nie należy do najprostszych, gdyż swoimi wskaźnikami barwy (B-V, J-K etc.) nie wyróżniają się zbytnio, dlatego szybciej jest przeszukać krzywe blasku.
        • Lubię
      • 13 odpowiedzi
    • Odkrycia 144 gwiazd zmiennych
      W tym temacie przedstawiam wyniki trwającego pół roku amatorskiego projektu, którego celem było wyszukiwanie nowych gwiazd zmiennych. Podsumowując, udało mi się znaleźć 144 gwiazdy zmienne, jedna z nich to współodkrycie z Gabrielem Murawskim - układ binarny o znacznej ekscentryczności. Postanowiłem więc zakończyć projekt, by móc zając się tematem spektroskopii średnich rozdzielczości.
        • Kocham
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 9 odpowiedzi
    • Poszukiwanie nowych mgławic planetarnych
      Witam,
       
      Przed chwilą otrzymałem maila o nowym odkryciu kandydatki na mgławicę planetarną, która otrzymała oznaczenie Mur 1. Oprócz tego, znalazłem także interesujący region (H II lub YSO), który uzyskał oznaczenie Mur Object 1. O co chodzi i co to są za znaleziska? Już wszystko wyjaśniam
       
      Kilka tygodni temu skontaktowałem się z francuzem Trygve Prestgardem, którego często można spotkać wśród takich projektów, jak SOHO Comets czy VSX (bardzo rzadkie zmienne, np. typu R Coronae Borealis czy YSO). Obecnie skupia się na poszukiwaniu nowych mgławic planetarnych na zdjęciach z obserwatoriów, mając na koncie kilkadziesiąt takich obiektów. Postanowiłem spróbować i poświęciłem na to około 15-20 godzin. Efekt? Dwa nowe znaleziska, które dostały oznaczenia na podstawie mojego nazwiska: Mur 1 oraz Mur Object 1.
       

      Possible Planetary Nebula - Mur 1
       
      Okazuje się, że na niebie wciąż nieco przeoczono, a do nich należą np. mgławice planetarne. Na chwilę obecną są to jedynie kandydatki, określane na podstawie widoczności w różnych pasmach (DSS, PANSTARRS, DECaPS, AllWISE). Kolejnym celem będzie określenie spektrum, co ma zweryfikować charakter PN (planetary nebula) obiektu. Od strony egzoplanet, możemy porównać do sytuacji, kiedy odnaleźliśmy powtarzalne tranzyty obiektu mogącego być rozmiarami planetą, ale trzeba jeszcze sprawdzić jego masę metodą radialną.
       
      Trzeba wspomnieć, że rzadko są to wyjątkowe źródła - są słabe (>17 mag), małe kątowo i rzadko kiedy ukazują swoje piękne kolory. Bo te jaśniejsze już wykryto wcześniej
       
      Oraz pozycja Mur 1 w programie Stellarium. Jak widać, z Polski go nie zobaczymy, bowiem leży w konstelacji Kila. Jest bardzo słaby (19-20 mag), więc jego rejestracja wymaga nieco poświęcenia.

       
      Na początku przyszłego roku zostanie opublikowany artykuł z nowymi znaleziskami, wśród których pojawi się powyższy obiekt. Prowadzi go również Francuz (Pascal Le Du), więc można spodziewać się, że raczej nie będzie on po angielsku Również wtedy będziemy mogli wyszukać go m.in. w bazie Simbad/VizieR czy HASH (http://hashpn.space/). Na chwilę obecną jedynie przekazując tę informację dalej.
       
      A tak z kolei wygląda Mur Object 1 - nie jest to mgławica planetarna, choć przypomina wyglądem. Zdaje mi się, że jeszcze będzie dokładniej sprawdzone co to takiego jest. Leży w konstelacji Żagla (także niebo południowe).

      Jaka jest efektywność? Przez kilkanaście godzin odnalazłem 9 podejrzanych celów, z czego dwa okazały się trafione - jeden znany (ale nieopublikowany jeszcze w Simbad) oraz Mur 1. Oprócz tego, Mur Object 1. Pozostała szóstka to pięć słabych galaktyk oraz jedna gwiazda (która wydawała się nieco bardziej rozmyta niż reszta w kadrze, ale jednak to gwiazda).
       
      Bardzo fajny projekt, który postaram się rozwinąć nieco bardziej, u boku poszukiwania nowych egzoplanet
        • Kocham
        • Lubię
      • 7 odpowiedzi
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.