Jump to content

Obserwacje kosmosu


Jerzy
 Share

Recommended Posts

Ostatnio zaciekawiło mnie takie zagadnienie, jak obserwacja kosmosu. Z tego, co czytam na tym forum można wnioskować, że jest bardzo rozbudowana, ale co może się stać ze znaną nam mapą układów gwiezdnych, jeśli okazałoby się, że światło na podobieństwo materii o pewnej masie, porusza się w przestrzeni kosmicznej po pewnym bardzo dużym okręgu. Dzisiaj budowa wszechświata opiera się na założeniu o prostoliniowym kształcie promienia światła. Nie biorę pod uwagę ugięcia światła w bardzo silnym polu grawitacyjnym, ale takie, kiedy wypuścimy promień w jakimś kierunku to po pewnym czasie (oczywiście liczonym w tysiącach lat) zatoczy on koło i powróci z przeciwnej strony. Porównać to można do sytuacji, kiedy obserwator zamknięty w pomieszczeniu bez okien obserwuje zewnętrzny świat przez otwór w ścianie. Do otworu podłączona jest wiązka światłowodów, których wylot skierowany jest na boczną panoramę. Dopóki nie powiemy o tym obserwatorowi, będzie przekonany że ogląda panoramę rozciągającą się bezpośrednio za ścianą.

Link to comment
Share on other sites

Z tego co mi wiadomo to ten problem zostal juz rozwiazany.

Wszechswiat jest plaski.

Swiatlo rozchodzi sie po liniach prostych bo krzywizna jest =0.

Stala kosmologiczna jest za to rozna od 0.

 

EDIT: A no i nie ten dzial chyba.

No i oczywiscie, ze nie obserwujemy wszechswiata takim jakim jest.

Swiatlo od pierwszego lepszego kwazara zostalo wyslane tak dawno, ze napewno nie jest on juz kwazarem.

Edited by dobsonme
Link to comment
Share on other sites

WMAP

Taki satelita byl/jest, i mu sie mierzylo mikrofalowe promieniowanie tla.

Na tej stronce wiecej ciekawych rzeczy na temat wszechswiata znajdziesz.

 

We now know that the universe is flat with only a 2% margin of error
Edited by dobsonme
Link to comment
Share on other sites

Z tego co mi wiadomo to ten problem zostal juz rozwiazany.

Wszechswiat jest plaski.

Swiatlo rozchodzi sie po liniach prostych bo krzywizna jest =0.

Stala kosmologiczna jest za to rozna od 0.

 

No to widze, ze nadszedł czas bym rzucił jedno z moich dotychczasowych zajęć i zaczął np. zbierać znaczki. Tylko po co ludzie ciągle budują te teleskopy a kolejne wysyłają na orbitę?

 

Co do pierwszego postu to oczywiście światło nie porusza się po liniach prostych. W przeciwnym razie nie byłoby soczewek :). A co do hipotezy, że miałaby to być jakaś forma okręgu to współczesny stan wiedzy mówi, że nawet jeśli to prawda, to promień takiego okręgu musiałby być taki, że światło obiegałoby go przez co najmniej kilkanaście miliardów lat a nie kilka tysięcy. Innymi słowy, póki co wydaje się, że nie zaobserwowaliśmy własnych pleców.

Link to comment
Share on other sites

Spotkałem się z opisem wielkości wszechświata, który mówi o najdalej widzianych obiektach oddalonych o około 15 milionów lat świetlnych. Zainteresował mnie poniższy cytat

„Warto wspomnieć, że wszechświat nie ma granic - gdybyśmy podróżowali np. cały czas w jednym kierunku to po pewnym czasie trafilibyśmy w to samo miejsce. Jest to związane z zakrzywieniem czasoprzestrzeni o której mówią teorie względności Einsteina”.

Rozpatrując w ten sposób promień okręgu, po jakim porusza się światło, to nie powinien być większy od 50 milionów lat świetlnych. Ale mnie nie chodzi czy rzeczywiście tak jest tylko na ile zmieniłaby się budowa mapy całego kosmosu. Oczywiście jeśli obieg światła po okręgu trwałby kilkanaście miliardów lat to błąd byłby nieduży ale z wyliczeń wynika że na powierzchni ziemi czasoprzestrzeń odpowiada 0,1 prędkości światła a to znaczyłoby że jednak całkiem nowe warunki dla obserwowania kosmosu.

Link to comment
Share on other sites

Wiek wszechświata zależy od stałej Habla a ta się zmienia wraz z nowszymi dokładniejszymi pomiarami na dziś dzień dokładny wiek wynosi ~15 mld lat

 

Światło nie rozchodzi się po liniach prostych tylko po krzywej która jest NAJKRUTSZĄ drogą miedzy początkiem a końcem. W geometrii Euklidesowej jest to prosta a w innej geometrii wcale prostą nie musi być.

 

Zauważmy też to że NIGDY nie zobaczymy własnych pleców, ponieważ światło przemieściło by się nie tylko w przestrzeni ale i w czasie. Moglibyśmy zobaczyć czyjś albo czegoś ;) plecy ale na pewno nie nasze ponieważ chociaż byli byśmy w tym samym "miejscu" ale w innym "czasie".

 

Proszę mnie poprawić jeżeli jakąś gafe strzeliłem :szczerbaty:

 

Pozdrawiam!

Link to comment
Share on other sites

Nie będę oponował, co do wieku wszechświata, ponieważ to i tak niewyobrażalny wiek. Chodzi mnie tylko o błąd obserwacyjny wynikający z braku korekcji kształtu toru, po jakim biegnie promień światła. Może uwzględniając taką korektę okaże się, że wszechświat nie rozszerza się ale jest zamkniętym w sobie kociołkiem w którym wszystko kręci się.

Tak dziwnie składa się w fizyce i astrofizyce, że najwięcej do powiedzenia mamy tam gdzie matematycznych wywodów niemożna sprawdzić w świecie rzeczywistym.

Link to comment
Share on other sites

Stała Hubble'a określa jak szybko oddalają się od nas odległe galaktyki: prędkość oddalania = stała Hubble'a * odległość. Przyjmując, że ta zależność była zawsze taka sama i przekształcając ją możemy policzyć ile czasu zajęło galaktyce osiągniecie takiej odległości. Ten czas, będący odwrotnością stałej Hubble'a, to właśnie wiek Wszechświata.

 

Okazuje się jednak, że powyższe założenie raczej nie jest prawdziwe (stała Hubble'a w rzeczywistości nie jest stała - jej wartość zmieniała się w przeszłości), co oznacza, że odwrotność stałej Hubble'a to "tylko" przybliżony wiek Wszechświata.

 

A do oglądania własnych pleców, bez obracania głowy do tyłu, wystarczą dwa lusterka, więc z tym NIGDY byłbym ostrożniejszy :).

Link to comment
Share on other sites

Jeśli stała Hubble’a w rzeczywistości nie jest stałą, to może tak naprawdę wszechświat nie rozrasta się tylko tak nam wydaje się. Faktem jest, że w astronomii jestem laikiem, ale interesuje mnie astrofizyka, oglądałem kiedyś mapę kosmosu, w której galaktyki oraz gromady gwiezdne rozmieszczone były dookoła jądra wszechświata. W opisie mowa była o równowadze masy rozmieszczonej dookoła tego środka. Wiemy ze wszystko w kosmosie jest w wiecznym ruchu. jeśli całe galaktyki poruszają się jak światło po odpowiednio mniejszym okręgu to nawet jeśli obserwujemy rosnące odległości to może być tylko ruchem po orbicie. Z takim działaniem spotykamy się już w naszym układzie słonecznym zmieniające się odległości pomiędzy planetami.

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
  • Our picks

    • Droga Mleczna w dwóch gigapikselach
      Zdjęcie jest mozaiką 110 kadrów, każdy po 4 minuty ekspozycji na ISO 400. Wykorzystałem dwa teleskopy Takahashi Epsilon 130D i dwa aparaty Nikon D810A zamocowane na montażu Losmandy G11 wynajętym na miejscu. Teleskopy były ustawione względem siebie pod lekkim kątem, aby umożliwić fotografowanie dwóch fragmentów mozaiki za jednym razem.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 48 replies
    • Przelot ISS z ogniskowej 2350 mm
      Cześć, po kilku podejściach w końcu udało mi się odpowiednio przygotować cały sprzęt i nadążyć za ISS bez stracenia jej ani razu z pola widzenia. Wykorzystałem do tego montaż Rainbow RST-135, który posiada sprzętową możliwość śledzenia satelitów.
      Celestron Edge 9,25" + ZWO ASI183MM. Czas ekspozycji 6 ms na klatkę, końcowy film składa się z grup 40 klatek stackowanych, wyostrzanych i powiększonych 250%.
      W przyszłości chciałbym wrócić do tematu z kamerką ASI174MM, która z barlowem 2x da mi podobną skalę, ale 5-6 razy większą liczbę klatek na sekundę.
      Poniżej film z przelotu, na dole najlepsza klatka.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 72 replies
    • Big Bang remnant - Ursa Major Arc or UMa Arc
      Tytuł nieco przekorny bo nie chodzi tu oczywiście o Wielki Wybuch ale ... zacznijmy od początku.
       
      W roku 1997 Peter McCullough używając eksperymentalnej kamery nagrał w paśmie Ha długą na 2 stopnie prostą linie przecinajacą niebo.
       
      Peter McCullough na konferencji pokazał fotografię Robertowi Benjamin i obaj byli pod wrażeniem - padło nawet stwierdzenie: “In astronomy, you never see perfectly straight lines in the sky,”
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 16 replies
    • Jeśli coś jest głupie, ale działa, to nie jest głupie - o nietypowych rozwiązaniach sprzętowych
      Sformułowanie, które można znaleźć w internetach jako jedno z "praw Murphy'ego" przyszło mi na myśl, gdy kolejny raz przeglądałem zdjęcia na telefonie z ostatniego zlotu, mając z tyłu głowy najgłośniejszy marsjański temat na forum. Do rzeczy - jakie macie (bardzo) nietypowe patenty na usprawnienie sprzętu astronomicznego bądź jakieś kreatywne improwizacje w razie awarii czy niezabrania jakiegoś elementu sprzętu  Obstawiam, że @HAMAL mógłby samodzielnie wypełnić treścią taki wątek.
        • Haha
        • Like
      • 43 replies
    • MARS 2020 - mapa albedo powierzchni + pełny obrót 3D  (tutorial gratis)
      Dzisiejszej nocy mamy opozycję Marsa więc to chyba dobry moment żeby zaprezentować wyniki mojego wrześniowego projektu. Pogody ostatnio jak na lekarstwo – od początku października praktycznie nie udało mi się fotografować. Na szczęście wrzesień dopisał jeśli chodzi o warunki seeingowe i udało mi się skończyć długo planowany projekt pełnej mapy powierzchni (struktur albedo) Marsa.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 135 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.