Jump to content

SETI


Gobo
 Share

Recommended Posts

To ze zycie istnieje w kosmosie to raczej nie mam watpliwosci. Smiem nawet podejrzewac, ze zycie nie jest wcale takie wyjatkowe i kruche jak nam sie aktualnie wydaje. Zycie to PLAGA i wszedzie sie wcisnie - zeby nie wiem jak bardzo odmienne warunki panowaly w innych "swiatach".

 

Za to nasluchiwanie fal radiowych to IMO porazka przy takich dystansach. Nie raz udowodniono, ze nie tedy droga.

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

A co byś powiedział jakbyśmy na coś natrafili, nawet bez możliwości pogadania itp. , ale na sam Fakt Że Jednak ?

 

Gobo pytanie zadałeś retoryczne.

 

Ja uważam, że jak ktoś chce to niech szuka niech liczy itd. Nie siedzę w tej tematyce ale słyszałem, że jakieś ciekawe sygnały zostały znalezione problem w tym, że się nie powtarzają. Z tym kącikiem humoru to mam nadzieję, że wyczułeś żart.

Link to comment
Share on other sites

Guest leszekjed

Popieram Emde. Wybacz Adam porównanie, ale to jest tak jak tym gościem co się co dzień modlił żeby wygrać na loterii; należy przede wszystkim kupić los. Jakie losy teraz się kupuje to wiemy (nasłuch na możliwych do odczytania zakresach zgodnie z naszym 'ludzkim' wyobrażeniem o kontakcie). Można poprzestać na modlitwie ale ja należę do tych co aktywnie wspierają program SETI i , jak to ładnie określiłeś', marnuje prąd - ale na swój rachunek.

L.J.

Link to comment
Share on other sites

Aby być bardziej przekonanym ,że nie jesteśmy sami można przeczytac ten artykół którego małą treć cytuję:

"Po porównaniu naszej planety z innymi modelami Ziemi (tylko z innym nachyleniem do orbity), naukowcy odkryli zaskakujący fakt. "Obecna Ziemia jest jedną z najbardziej niegościnnych planet jaką udało nam się symulować" - powiedział Williams."

http://news.astronet.pl/news.cgi?3471

A na koniec dodam sobie fajną emotikonkę

:letsdrink: (nie koniecznie związaną z treścią mojej wypowiedzi:))

Link to comment
Share on other sites

Guest leszekjed

SETI jest projektem non profi, opiera się na entuzjaźmie wielu podobnie myślących ludzi na całym świecie. Ja uważam, że osoba, która jest przekonana o możliwości życia w kosmosie powinna włączyć się w ten program z czystego wyrachowania. Po pierwsze zwiększa szansę na kontakt lub wykrycie obecności inteligencji a po drugie i tak procesor w jego komputerze działa niemal w 100 procentach w jałowej pętli oczekiwania. Ten fakt powinni znać szczególnie dobrze informatycy i programiści w kontekście argumentu dotyczącego niepotrzebnego zużycia prądu. Jest właśnie odwrotnie, ten jałowy cykl procesora tu jest właśnie do czegoś wykorzystany. Dodatkowo, przez połączenie rozproszonych mocy obliczeniowych tysięcy komputerów powstaje wirtualny komputer o niemożliwej do wykonania w jednym kawałku mocy obliczeniowej. Fakt, że dyplomy generuje skrypt nie jest żadną ujmą, bo celem jest udział a nie wynik. Ja osobiście dyplom traktuję jako skromny dowód pamięci organizatorów programu o mnie, jego najmniejszym trybiku. A właśnie brak udziału w programie SETI uważam za jawny manifest, że mamy to wszystko gdzieś.

A więc jeśli jeszcze się nie włączyłeś lub uważasz, że jest to głupie i bez sensu to włącz się, nic Cię to nie kosztuje. Zajrzyj na stronę:

http://setiathome.ssl.berkeley.edu

L.J.

Link to comment
Share on other sites

Uczestniczę w tym programie, ktoś pomyśli, że tracę prąd. Ale tak naprawdę obliczanie danych i wykorzystywanie mocy procesora dokonywane jest przy okazji pracy na komputerze i nic mnie to nie kosztuje. Wręcz przeciwnie uczestniczę w programie i mam pewnego rodzaju satysfakcję, że dołączam do grona entuzjastów. Być może sygnał, który zostanie przechwycony i rozkodowany nie będzie miał nic wspólnego z obcą cywilizacją a pomoże w ogólnym badaniu kosmosu.

Przecież często się zdarza, że pomysły, wynalazki, odkrycia dokonuje się przez przypadek, tak i w tym przypadku może się stać.

Także prawdziwym jest twierdzenie, że obrabiany materiał może nie mieć nic wspólnego z poszukiwaniem życia pozaziemskiego a może dotyczyć zupełnie czegoś innego. Ale to już jest nie do wykrycia. I tak o większości spraw, które dzieją się "gdzieś tam na górze" się nie dowiemy.

Ale chcę wierzyć w to, że uczestniczę w projekcie służącym ludzkości - po prostu w badaniu kosmosu. :P :wink:

Link to comment
Share on other sites

  • 9 years later...
Gobo - moim zdaniem tez sie nie przejmuj - jestem pod tym wzgledem sceptykiem (Seti), wiec nie bierz prosze tego do siebie. Na poczatku tez wzialem w tym programie udzial - jak tylko startowal. Ale jak potem zobaczylem jakimi grubymi nicmi to szyte - to sobie darowalem. Szkoda pradu.

 

Hej,

Przeglądałem stare tematy i jakoś "wlazło" mi to w oczy...

Adamie nadal jesteś sceptykiem?

 

 

Jeśli są ludzie, którzy w w to wierzą i wydają miliony dolarów...

Co astronomowie mówią o SETI? Pytanie, za które Bruno oddał życie
Minęło właśnie 50 lat od rozpoczęcia programu SETI, czyli poszukiwania cywilizacji pozaziemskich. Tym samym program ten stał się najdłużej prowadzonym badaniem naukowym na świecie.

SETI, czyli Search for ExtraTerrestial Inteligence to nasłuch radiowy kosmosu, w poszukiwaniu sygnału, który można by uznać za pochodzący od inteligentnych istot pozaziemskich. W 1992 roku, inicjator tych badań, amerykański astronom Frank Drake, w swojej książce p.t Is anyone out there? (Czy jest tam kto?), napisał:

Pomimo wysiłków podejmowanych na całym świecie i coraz lepszego wyposażenia nie znaleźliśmy poza Ziemią innych cywilizacji (...) Brak sukcesów w tej dziedzinie nie powinien jednak rozczarować żadnego mądrego człowieka, gdyż nikomu nie udało się dowieść, że takich cywilizacji nie ma. Niepowodzenia potwierdziły po prostu, że nasze wysiłki były niewystarczające wobec ogromu zadania, które można porównać do poszukiwania igły w kosmicznym stogu siana nieprawdopodobnych rozmiarów.

Sytuacja nie zmieniła się do dzisiaj, chociaż minęło kolejnych prawie 20 lat badań i program SETI stał się w międzyczasie nie tylko najdłuższym badaniem naukowym świata, ale też największym. Dane z nasłuchu zbiera kilkanaście wielkich radioteleskopów, skupionych przede wszystkim w ośrodkach Heat Creek Radio Obsevatory w Kalifornii oraz w Obserwatorium Arecibo w Portoryko. W przetwarzanie odebranych sygnałów zaangażowano kilka milionów prywatnych komputerów, które zamiast wygaszacza ekranu mają zainstalowany program SETI@home i gdy nie są wykorzystywane analizują pobrany z SETI materiał badawczy. Tylko zastosowanie tak wielkiej mocy obliczeniowej daje nadzieję, że w ogromie zarejestrowanych radiowych szumów kosmicznych może kiedyś coś się znajdzie.

Ale gdzie oni są?

Tymczasem nie milkną wcale głosy krytyków programu SETI, który budził kontrowersje już właściwie od samego początku swojego istnienia. Czy to w ogóle ma sens? – pytali i pytają sceptycy. Czy tam w ogóle jest ktoś, kto mógłby dawać jakieś sygnały? Czy warto wydawać pieniądze i angażować kosztowną aparaturę naukową na tego typu badania? Gdzie oni są? (ci inteligentni obcy) – pytał słynny fizyk Enrico Fermi już w 1950 roku – skoro szacuje się, że tylko w naszej Galaktyce, zwierającej około 250 miliardów gwiazd, powinno być ich wielu. A tu wciąż nic, nawet jednego sygnału, nawet najmniejszego śladu.

– Uważam, że projekt SETI jest niezwykle ciekawy – mówi prof. Ewa Szuszkiewicz, kierownik Zakładu Astronomii i Astrofizyki Uniwersytetu Szczecińskiego, Koordynator Polskiego Centrum Astrobologii – chociaż cały czas trzeba brać pod uwagę, że obce cywilizacje mogą być we wszechświecie bardzo rozproszone. Poza tym nie wiemy, jak długo mogą trwać. Musimy pamiętać, że sygnały, które dochodzą do nas i są rejestrowane przez radioteleskopy SETI pochodzą z bardzo różnych epok życia wszechświata, który liczy prawie 14 miliardów lat. Jeśli porównamy ten czas z czasem istnienia naszej cywilizacji, to rzeczywiście prawdopodobieństwo natrafienia na kogoś podobnego do nas jest niewielkie. Ci, których poszukujemy mogą już od dawna nie istnieć lub dopiero powstaną. Nie wiemy nawet jak długo nasza cywilizacja może przetrwać, a co dopiero jak długo mogą żyć obce.

Wprawdzie szukamy, jak mówi Drake, igły w gigantycznym komicznym stogu siana, ale to wcale nie musi od razu skazywać na fiasko naszych prób. Wiele odkryć, zwłaszcza w astronomii, dokonało się właśnie podczas poszukiwań po omacku lub zupełnie przez przypadek.

Na korzyść tych badań przemawia coś bardzo mocnego – mówi kosmolog, prof. Roman Juszkiewicz z Centrum Astronomicznego im. Mikołaja Kopernika PAN w Warszawie – a mianowicie uniwersalność praw przyrody. Jeśli oglądamy widmo atomu wodoru, który jest zawieszony w jakiejś chmurze gazu położonej kilka miliardów lat świetlnych od Ziemi, to widzimy, że ten atom jest dokładnie taki sam jak ziemski. A ponieważ biologia wynika z fizyki, byłoby niepojęte gdyby na podobnych do Ziemi planetach nie mogło powstać życie. To powoduje, że jestem pewien istnienia obcych, pozaziemskich form życia. Bardzo długo nie wiedzieliśmy jak rozpowszechnione są planety, krążące wokół innych niż Słońce gwiazd. Teraz już wiemy, m.in. dzięki odkryciom Aleksandra Wolszczana, że planety są w kosmosie wszędzie. Liczba odkrytych planet pozasłonecznych szybko rośnie; w dniu 6 kwietnia 2010 katalog takich planet liczył 434 pozycje. A skoro są planety, może być na nich życie.

Największa przygoda ludzkości

Prof. Juszkiewicz twierdzi też, że stawka w tych badaniach jest ogromna.

- Gdyby udało się nawiązać jakiś kontakt, zaćmiłoby to wszystko co ludzkość przeżyła w swej historii, włącznie z narodzinami Chrystusa.

Być może więc zasadne pytanie brzmi nie czy tam w ogóle jest ktoś, lecz kiedy mamy szansę dowiedzieć się o tym? Obecnie, bezpośrednio dla programu SETI na całym świecie pracuje około dwóch tysięcy osób. Poza Berkeley, także na uniwersytetach w Princeton i na Harwardzie oraz w Argentynie i we Włoszech. Mówi obecny szef programu SETI, prof. Dan Werthimer z Berkeley University

– Przez 50 lat trwania programu zmieniło się jego postrzeganie, zarówno tu w Stanach jak i na całym świecie. Pierwotnie SETI było traktowane jako dziwactwo, a nawet mówiło się dużo o marnowaniu czasu oraz pieniędzy. Dzisiaj jest inaczej: Ludzie traktują ten program bardziej poważnie, często jako godny wsparcia. Oczywiście wciąż istnieją sceptycy. Ale dzisiaj już jest ich mniej niż kiedyś.

W międzyczasie powstała poważna dyscyplina naukowa zwana egzobiologią. Odkryto, że życie może funkcjonować w niezwykle trudnych, wręcz ekstremalnych warunkach. Stąd poważne podejrzenie, że jego proste formy mogą istnieć nawet w Układzie Słonecznym, a co dopiero na wielu odkrytych, nowych planetach. To wszystko podziałało na korzyść programu SETI.

– Jeśli chodzi o pytanie, kiedy w końcu zidentyfikujemy obcy sygnał – kontynuuje prof. Werthimer – to osobiście jestem nieco mniejszym optymistą aniżeli Frank Drake. Być może potrzeba na to setek, a może tysięcy lat. Ćwierć wieku to raczej za mało. Przy ogromnym szczęściu może wystarczyłby czas jednego ludzkiego życia. Uważam jednak, że życie w kosmosie na pewno istnieje i sądzę też, że jego prymitywne formy są bardzo rozpowszechnione, że istnieją na miliardach planet. Pytanie, jak często zdarza się, że te prymitywne organizmy są w stanie ewoluować w stronę inteligentnych istot zdolnych do tworzenia technologii? Z pewnością to już zdarza się znacznie rzadziej. Ale i tak w skali naszej Galaktyki może takich przypadków być tysiące.

Zmarnowane pieniądze podatnika?

Krytycy SETI często oskarżali ten program o marnowanie pieniędzy. Wszystkie badania, włącznie z amerykańskim satelitą Kepler, który od marca 2009 poszukuje planet podobnych do Ziemi, (a zatem takich, na których mogłoby powstać życie w formie, jaką znamy), opiewają na kwotę rzędu 200 milionów dolarów. Tegoroczny budżet National Science Foundation, amerykańskiej agencji rządowej do finansowania badań naukowych to 7 miliardów USD, zatem cały koszt szeroko rozumianego programu SETI to mniej niż 3 proc. budżetu NSF. Entuzjaści SETI przywołują też wydatki, jakie Amerykanie poczynili w trakcie interwencji w Afganistanie i Iraku.

Połowa hipotezy

A co jeśli się znajdą? W programie SETI jest kilka wątków frapujących. Po pierwsze, poszukuje się w nim istot chemicznie zbliżonych do nas, a jednocześnie obcych. Co by wynikało z tej nagle odkrytej obcości? Każdy filozof ziemski musiałby się nad takim zagadnieniem pochylić i to głęboko. Zresztą może być jeszcze inaczej: mimo, że obcy korzystają z tych samych pierwiastków co my, mogą być aż tak inni, że nie jesteśmy w stanie ich rozpoznać. Różnorodność biologiczna, tylko w ramach chemii organicznej, może być znacznie większa aniżeli wiemy o tym obecnie. Może nawet już tu przebywają i są całkiem blisko, ale my o tym jeszcze nie wiemy.

Po drugie, jest w założeniu programu SETI bardzo silny pierwiastek uroczej, dziecięcej ciekawości świata, który można zilustrować pytaniami chłonącego świat dziecka.

Wreszcie należy też pamiętać, że za badania prowadzone teraz przez naukowców z SETI dawno temu oddał życie Giordano Bruno. I to w męczarniach. To Bruno pierwszy wysunął niezwykłą hipotezę, jakoby wokół miliardów podobnych do naszego Słońca gwiazd krążyły miliardy podobnych do naszej Ziemi planet, a na tych innych Ziemiach żyły inne istoty i rozwijały się wspaniałe cywilizacje. Nieszczęście Bruno polegało na tym, że żył w nie swoich czasach oraz w nie swoim miejscu. Teraz jednak, pierwszą część hipotezy Bruno udało się potwierdzić. Dzisiaj nie ma już żadnych wątpliwości, że wokół miliardów innych gwiazd orbitują miliardy innych planet. Pozostała więc do potwierdzenia tylko druga część brunowskiej hipotezy. Może w końcu ktoś potwierdzi całość.

 

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
  • Our picks

    • Migracja Astropolis na nowy serwer - opinie
      Kilka dni temu mogliście przeczytać komunikat o wyłączeniu forum na dobę, co miało związek z migracją na nowy serwer. Tym razem nie przenosiłem Astropolis na większy i szybszy serwer - celem była redukcja dosyć wysokich kosztów (ok 17 tys rocznie za dedykowany serwer z administracją). Biorąc pod uwagę fakt, że płacę z własnej kieszeni, a forum jest organizacją w 100% non profit (nie przynosi żadnego dochodu), nie znalazłem w sobie uzasadnienia na dalsze akceptowanie tych kosztów.
        • Thanks
        • Like
      • 60 replies
    • Droga Mleczna w dwóch gigapikselach
      Zdjęcie jest mozaiką 110 kadrów, każdy po 4 minuty ekspozycji na ISO 400. Wykorzystałem dwa teleskopy Takahashi Epsilon 130D i dwa aparaty Nikon D810A zamocowane na montażu Losmandy G11 wynajętym na miejscu. Teleskopy były ustawione względem siebie pod lekkim kątem, aby umożliwić fotografowanie dwóch fragmentów mozaiki za jednym razem.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 48 replies
    • Przelot ISS z ogniskowej 2350 mm
      Cześć, po kilku podejściach w końcu udało mi się odpowiednio przygotować cały sprzęt i nadążyć za ISS bez stracenia jej ani razu z pola widzenia. Wykorzystałem do tego montaż Rainbow RST-135, który posiada sprzętową możliwość śledzenia satelitów.
      Celestron Edge 9,25" + ZWO ASI183MM. Czas ekspozycji 6 ms na klatkę, końcowy film składa się z grup 40 klatek stackowanych, wyostrzanych i powiększonych 250%.
      W przyszłości chciałbym wrócić do tematu z kamerką ASI174MM, która z barlowem 2x da mi podobną skalę, ale 5-6 razy większą liczbę klatek na sekundę.
      Poniżej film z przelotu, na dole najlepsza klatka.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 73 replies
    • Big Bang remnant - Ursa Major Arc or UMa Arc
      Tytuł nieco przekorny bo nie chodzi tu oczywiście o Wielki Wybuch ale ... zacznijmy od początku.
       
      W roku 1997 Peter McCullough używając eksperymentalnej kamery nagrał w paśmie Ha długą na 2 stopnie prostą linie przecinajacą niebo.
       
      Peter McCullough na konferencji pokazał fotografię Robertowi Benjamin i obaj byli pod wrażeniem - padło nawet stwierdzenie: “In astronomy, you never see perfectly straight lines in the sky,”
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 17 replies
    • Jeśli coś jest głupie, ale działa, to nie jest głupie - o nietypowych rozwiązaniach sprzętowych
      Sformułowanie, które można znaleźć w internetach jako jedno z "praw Murphy'ego" przyszło mi na myśl, gdy kolejny raz przeglądałem zdjęcia na telefonie z ostatniego zlotu, mając z tyłu głowy najgłośniejszy marsjański temat na forum. Do rzeczy - jakie macie (bardzo) nietypowe patenty na usprawnienie sprzętu astronomicznego bądź jakieś kreatywne improwizacje w razie awarii czy niezabrania jakiegoś elementu sprzętu  Obstawiam, że @HAMAL mógłby samodzielnie wypełnić treścią taki wątek.
        • Haha
        • Like
      • 43 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.