Jump to content
grzybu

Księżyc z kompaktu

Recommended Posts

Wczoraj Księżyc świecił tak pięknie że grzechem byłoby zmarnować taką okazję na ciekawe obserwacje. Moją uwagę szcególnie przyciągał krater Schickard o średn. 230km oraz pobliski Phocylides - 117km. Wysoki fragment wału w jego wschodniej stronie na styku trzech krat. rzucał długi i malowniczy cień.

Zdj_cie117a.jpg

Następnie zrobiłem fotkę Vallis Schroter. Dolina ta o dług. 165 i szerokości ok. 9km pozornie wybiega z krat. Herodotus ale na innych lepszych zdjęciach w zbliżeniu widać że jednak sie z nim nie łaczy. Na dole na zachód od krat. Marius udało się uchwycić kilkanaście kopół księżycowych.

Zdj_cie122a.jpg

Pozdrawiam i lecę zobaczyć jak prezentuje się glówny obiekt na dzisiaj czyli Grimaldi. :rolleyes:

Share this post


Link to post
Share on other sites

To i ja dołączę do wątku swoje wypociny. Pierwsze, które wg. mnie nadają się do pokazania. Robione Bresserem 130/1000 z okularem LVW22mm (mam go od dwóch tygodni i nie mogłem przegapić dziury w chmurach, żeby go przećwiczyć :D ). Fotki robione Canonem A720IS. Swoją drogą fajnie , że jest taki wątek. Dla takiego lamera jak ja, jest jak znalazł na pokazanie "poważnych :D :D :D " fotek.Obraz_228a_kopia.jpg

Edited by sawes1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Wczorajszy wieczorny Księżyc był kilkanaście godz. przed pełnią ale pomimo tego dało się zobaczyć na nim kilka ciekawych, wielkoskalowych struktur. Dzięki spokojnej atmosferze można było stosować duże powiększenia i cieszyć się stabilnym obrazem. Największe wrażenie wywarł na mnie łańcuch Montes Cordillera. Chociaż widziany pod dużym kątem i tak dawał bardzo plastyczny obraz.

Zdj_cie129a.jpg

Na fotce zaznaczylem krat. Schluter (92km) położony na zachód od widocznego częściowo krat. Grimaldi. Właśnie od niego zaczynają biec w kierunku południowym wspomniane góry. W ich środkowej części leży krat. Eichstadt (51km) Za nimi zaś rozpoczyna się tajemnicze Mare Orientale.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest NigntDay
Dzisiejszego wieczoru również sa dobre warunki seingowe.

 

Jest jednym z największych kraterów Księżycowych.

Wyrażnie widać że w czasie minionych epok nie uchylał się przed ostrzałem.

Podobno wczoraj było go widać gołym okiem.

Wolę go jednak obserwować przez 6" dobrodziejstwo jakie oferuje cywilizacja techniczna, a fachowo i tanio wykonane przez chiński przemysł optyczny.

No właśnie czy jest możliwe dostrzeżenie kraterów na księżycu gołym okiem(z polski<seeing>)? Przyznam że nie raz próbowałem i nie udało mi się.Czytałem że w dogodnej opozycji na marsie można ujrzeć kratery przez teleskop mars wygląda wtedy podobnie do księżyca widzianego gołym okiem.Jak z tym jest?Udało się komuś to zaobserwować?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Wczoraj wieczorem nic nie wsazywało że obserwacje Księżyca mogą być udane. Niesiona przez wiatr całymi tumanami , wilgotna mgła okazała sie jednak nie tak straszna a obraz falował w nieznacznym tylko stopniu. W rezultacie z kilkunastu fotek, kilka reprezentuje przyzwoitą ostrość.

Zdj_cie155a.jpg

Poza Mare Crisium najbardziej spodobał mi się rejon na skraju Mare Fecunditatis gdzie dominują dwa wielkie krat. Langrenus (132km) i Petavius (180km). W krat. Langrenus widać szeroki na ok. 20km wał podzielony na wiele tarasów i łagodnie schodzący do środka. Jest on niezbyt wysoki i mało zniszczony. Petavius jest w wyglądzie dosyć podobny ale zdobi go dobrze widoczny nawet w małych teleskopach uskok tektoniczny o dług. ok 80km zwany Rima P. Wybiega on od wysokiej na 1.75km górki centralnej. Nieco pod nią udało się uchwycić malenki krat. Petavius A (5km) :rolleyes:

Liczyłem że dzisiaj także będzie jakaś minimalna widoczność co pozwoliłoby pokazać wspomniane kratery przy bardzo ukośnym już i jeszcze bardziej plastycznym oświetleniu. No ale na szczęście dla nielubiących takich opisów - :deszcz:

Edited by hanysiak

Share this post


Link to post
Share on other sites

Witam wszystkich :)

Chciałbym się pochwalić swoim pierwszym zdjęciem.

Zaznaczam, że pierwszy raz również miałem dziś styczność z teleskopem .

Zdjęcie wykonane za pomocom aparatu cyfrowego canon IXUS 80 IS

Teleskop to sky-watcher 1309 EQ-2 okular barlow lens 2x + super 10mm

Nie wiem czy dobrze określiłem sprzęt jaki użyłem . :)

post-15600-1224281467_thumb.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites

Witam oto pierwsze zdjęcie Księżyca jakie zrobiłem

syna 200/1200 aparat przyłożony do okulara SP25mm KodakZ650 f3,2 1/400 iso100

zaciekawił mnie ten temat już myślę jak połączyć ten aparat z teleskopem.

 

Pozdro

post-15567-1224325411_thumb.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites

Jedynie znany i lubiany film Sin City pozwolił mi dotrwać w piątkowy wieczór do północy. Chcąc być twardy jak filmowy Marv, nie bacząc na zimny wiatr zerkąłem co też słychać u naszego Księżycowego przyjaciela.

Zdj_cie179a.jpg

Krater Janssen (190km) należy bez wątpienia do bardzo starych formacji księżycowych i jest wspaniałym przykładem ich wzajemnego nakładania się. Jego nieregularny, sześciokątny w zarysie i niski wał jest dobrze widoczny jedynie przy mocno ukośnym oświetleniu. Od północy wnika weń młodszy krat. Fabricius (78km) nieco wyżej trochę starszy Metius (88km) zawierający w środku mniejszy krat.B o średn. 14km. Wnętrze Jenssena jest jest mocno zrujnowane materiałem wyrzuconym przy kolejnych uderzeniach i oprócz grzbietów zawiera także dobrze widoczną, ponad 140km bruzdę tektoniczną.

Pozdrowienia.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Witam.

Moja obecna tapeta na PC.

 

post-8089-1224526158_thumb.jpg

 

Stack zdjęć o różnych czasach i różnym "F" w projekcji okularowej+CELESTRON NEXSTAR 6SE+PLOSSL 32mm+obowiązkowy w tym wątku kompakt.

 

Pozdrawiam

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dzisiaj rano spodziewając się dobrych warunków obserwacyjnych wstalem wcześniej. Jeden rzut oka w teleskop i ujrzałem całkiem prawdziwy, cudowny i "nieziemski" obraz. :blink:

Zdj_cie188a.jpg

Bogactwo szczegółów niesamowite i to na całej tarczy Księzyca. Obraz stabilny i z uwagi na terminator przebiegający po środku, bardzo kontrastowy.

Patrząc na to zdięcie zastanawia mnie róznorodność form górek centralnych w kraterach. Wysoko pośrodku kadru widać krat.Herschel (43km) - jest młody, głęboki i posiada stosunkowo małe wzniesienie centralne. Bezpośrednio poniżej stary krat. Ptolemaeus (158km), jego dno jest gładkie inie licząc kilku widocznych małych krat.( Ammonius 9km, D i L po 4km) jest równomiernie pokryte lawą bazaltową. Jeszcze niżej leży krat. Alphonsus (121km). Jest on także wypełniony lawą ale wierzchołek małej górki wystaje nieco z pod jej pokładów. Widać jak nadmiar lawy rozerwał koronę wału i spłynął nieco w kierunku płd. Jeszcze niżej po lewej mamy mały krat. Alpetragius (41km) z rozległym wzniesieniem centr. Na dole tej grupy znajduje się najciekawszy chyba krat. Arzachel (100km) Posiada on szeroki, dobrze zachowany wał i wyraźną górkę o wysok. 1,47km. We wnętrzu widać mniejsze krat. A -10km, K - 4km, H -5km oraz bruzdę o dług. ok. 50km.

Nic dziwnego że naukowcy przez dziesięciolecia pracowali nad spójnym wyjaśnieniem teorii powstawania tych ciekawych tworów.

Patrząc na prognozę jutrzejszy poranek również zapowiada się ciekawie. Tym razem zapolujemy na Saturna - bo słyszałem że bez pierścieni zupełny z niego "cienias". :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Przeglądając fotki z ubiegłego tygodnia zwróciłem uwagę na Mare Nectaris.

Zdj_cie167aa.jpg

W ukośnym oświetleniu dobrze widać Montes Pyreneaus i Rupes Altai. Szczególnie te ostatnia zalicza się do fragmentu wielkopierścieniowej struktury uderzeniowej wywołanej upadkiem przynajmniej kilkunastokilometrowej asteroidy. Wywołany tym wybuch przebił cienką jeszcze wtedy skorupę Księżyca doprowadzając do wylewu lawy bazaltowej a rozchodzące się koncentrycznie fale wstrząsów spowodowały formowanie się charakterystycznych pierścieniowych pasm górskich.

Idealnym, widocznym z satelitów przykładem takiej wielopierścieniowej struktury jest Mare Orientale.

http://apod.nasa.gov/apod/image/orientale_lunar4.gif

Jego widok, gdyby był dostępny dla obserwacji teleskopowych, musiałby szokować. Niestety dla obserwatorów z Ziemi możliwe jest jedynie podziwianie fragmentu trzeciego pierścienia noszącego nazwę Montes Cordillera.

Jeżeli ktoś lubi te rejony to jutro nad ranem można się właśnie na nie "zasadzić" :rolleyes:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Pierwsza fotka naprawdę bogata w detal, często zastanawiam się jak by wyglądało przez teleskop uderzenie dużego obiektu w Księżyc, ciekawi mnie czy była by widoczna lawa ze stopionych skał podczas uderzenia.

 

Myślę że mało by było widać z uwagi na wyrzucony pył księżycowy, z drugiej zaś strony przyciągani Księżycowe jest małe i wszelkie pyły szybko odleciały by w kosmos.

 

No i czy miało by to znaczenie dla Ziemi np. w postaci widowiska na niebie podczas spalania się odłamków księżycowych w naszej atmosferze. B)

Edited by grzybek80

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oj, można by się było zdziwić i poniekąd zawieść. Tylko niewielki procent wyrzuconej wybuchem materii dotarłby wprost do Ziemi (najszybszym fragmentom zajęło by to niecałą dobę) Pozostałe, spadałyby stopniowo, nadlatując po mniej lub bardziej wydłużonych orbitach eliptycznych. Widziałem gdzieś szacunki podajace że na Ziemię spada ok 15% odłamków wyrzuconych odpowiednio silnym wybuchem. niektóre mogą krążyć tysiące lat zanim perturbacje grawitacyjne nie skierują ich w stronę masywniejszych ciał Układu Słonecznego.

Szansa na to aby naocznie ujrzeć przez teleskop upadek dużego bolidu jest porównywalna z wygraną w lotto. Jak do tej pory nieliczne doniesienia i relacje obserwatorów rzekomych błysków nie znalazły potwierdzenia w postaci młodych kraterów o odpowiedniej lokalizacji.

Jednak nie traćmy nadziei - ktoś jednak skreśla te szóstki. :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

dzisiejszego wieczoru w przerwach między chmurami popełniłem takie oto zdjęcie Księżyca

 

ksi951_odbicie.jpg

 

MAK SW127 + Plossl 25 mm + Panasonic DMC-LZ8 "z ręki", ustawienia automatyczne

zdjęcie zmniejszone do 80% oryginału, bez obróbki

 

pozdrawiam

 

EDIT

poprawiłem fotkę tzn. zrobiłem lustrzane odbicie bo Księżyc jakoś dziwnie wyglądał :D

Edited by ZbyT

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dawno już nie foKsiężyca ale noc w końcu pogodna aż żal nie skorzystać :)

c7f977a6d0b570ddm.jpg

Edited by Marcoos

Share this post


Link to post
Share on other sites

A oto i moje zdjęcia z tej nocy :)

 

100_5869.jpg

100_5884.jpg

100_5885.jpg

 

Pozdrawiam

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dzisiaj za oknem pochmurno i pełnia ale wczoraj warunki do focenie były nie takie złe.

Zrobiłem parę ujęć krat. Bailly.

Zdj_cie097.jpg Zdj_cie135a.jpg

 

Bailly (295x310km) jest największym w całości widocznym księżycowym kraterem na stronie zwróconej ku Ziemi. Jego wymiary (porównywalne z małymi morzami) są tak duże że na jego dnie można obserwować krzywiznę globu Księżyca. Wewnątrz brak górki centralnej, w jej miejscu znajduje się tylko pasmo rozległych, niewysokich wzgórz. Całość usiana jest mniejszymi, młodszymi kraterkami które nagromadziły się w ciągu ok. 3mld lat bo na tyle szacuje się wiek tej wielkiej struktury. Kilka z nich ma nie bagatelne rozmiary tak jak leżący na koronie wału Bailly A (38km) czy też przylegający do niego, głęboki Bailly B (65km) którego wał wznosi się na ponad 4200m ponad płaszczyznę dna krateru.

Bailly, z pewnością wyglądałby imponująco gdyby leżał w srodkowych rejonach tarczy Księżyca a jeśli jego wnętrze pokrywałaby ciemna lawa być może w nazewnictwie selenograficznym mielibyśmy o jedno Morze więcej. B)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Witajcie,

w moim pierwszym poście pokaże swoje zakamarki Księżyca. Nie jest to jakaś rewelacja, ale jak na fotki w projekcji kompaktem (canon PowerShot A540) z ręki przez Synte 10" chyba nie jest źle, a rozpoznawanie jakie twory uwieczniłem dało mi sporo radochy :D.

Hmm...troche tego jest zacznijmy od doliny alpejskiej B)

Czas migawki: 1/60

post-15765-1226828988_thumb.jpg

Na zdjęciu oprócz wpomnianej doliny złapało się kilka ciekawych kraterów tj. Cassini, Aristillus, Autolycus, połówka Archimedesa, Arystoteles, Eudoxus i jeśli sie nie mylę aż 3 łańcuchy górskie: Alpy, Kaukaz i końcówka Apenin.

 

No to teraz rille hyginus i aridaeus:

Czas migawki: 1/100

post-15765-1226830456_thumb.jpg

 

Theophilus, Cyrillus i Catharina:

Czas migawki: 1/20

post-15765-1226831199_thumb.jpg

 

Zatoka Tęcz i naokoło niej góry Jura.

Czas migawki: 1/60

df562dc46d8fb995m.jpg

 

Na zdjęciu poniżej widać Rupes Recta - uskok tektoniczny o wysokości około 300 m i długości około 110 km (wikipedia)

785a30886f227925m.jpg

Jest tam jeszcze troche kraterów na linii terminatora: od dołu Regiomontanus, Purbach, Thebit, Arzachel, Alpetragius, Alphonsus (warto na niego zwrócić uwagę, a szczególnie na cienie wewnątrz), Ptolomaeus, a nad nim mały Herschel.

 

Czas migawki: 1/50

9867231da5ce94b4m.jpg

Jednym z ciekawszych kraterów na tym zdjęciu jest podłużny Schiller, a przy terminatorze Longomontanus, ale jego lepiej będzie widać na kolejnej fotce.

 

To jest podobny region tylko Księżyc był w większej fazie i odsłonił nam takie kratery jak Clavius, Maginus czy Tycho.

96e6165d8bd77dea.jpg

 

No to na koniec Gassendi:

53fc27b3514ac997m.jpg

 

Pozdrawiam

Share this post


Link to post
Share on other sites

Noo... Jak na pierwszy post to jest prawdziwe "Wejście Smoka."

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hej,

Do zdjęć używałem głównie Syncianego Ploosla 10mm i nie wiem może w którejś z większym powerkiem NLV 6mm, ale coś mi się wydaje, że wszystkie były z 10mm i lekkim zoomem w aparacie. A jak foce całego Księżyca to w SP25 mm.

Mam tych fotek w brud, więc daje jeszcze pare :rolleyes:

 

Czas migawki: 1/200

bf82be89f4c8bccbm.jpg

 

post-15765-1226867983_thumb.jpg

 

Aristarchus i Herodotus i vallis Schroteri - ciekawy twór...

Czas migawki: 1/20

130741b0ab2153dbm.jpg

 

Czas migawki: 1/25

Aristoteles i Eudoxus, niewielki Burg. obok para Hercules, Atlas, a na dole zdjęcia Posidonius

f67414e2ce780d91m.jpg

 

Dobra chyba starczy :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Jak wczoraj dopisała pogoda, to znowu ja czasu za bardzo nie miałem <_<

Ale cyknąłem jak zwykle kilka zdjęć. Przedstawie 3 ciekawsze:

Ponowne podejście do Theophilusa, Cyrillusa i Cathariny:

1/20s. ISO 80 , F 5.5

cf464388f2aef431.jpg

 

1/40s. ISO 80 F5.0

72cfe74bae5aa615.jpg

 

1/40 ISO 80 F5.0

46530a55af2acb8b.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites

Witam. Oto efekt pierwszych prób. Dwa zdjęcia "portretowe", zrobione z Synty 8'', okular SP 25mm, aparatem Nikon Coolpix 4300. Zmniejszone o 50% + obróbka w PS. Lekko zabarwione.

 

1.

Data wykonania: 2008:11:15 00:07

Czas naświetlania: 1/60 sek.

ISO: 100

dscn8182_half_color_36_12.jpg

 

2.

Data wykonania: 2008:11:18 06:20

Czas naświetlania: 1/124 sek.

ISO: 100

dscn8275_half_color.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites

I jeszcze jedno zrobione przez okular Vixen LV5. Przedstawia dwa duże kratery: Petavius (u góry) i Furnerius (w centrum).

Data wykonania: 2008:11:15 00:40

Czas naświetlania: 1/60 sek.

ISO: 200

dscn8230_half.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Our picks

    • Zobaczyć powierzchnię Wenus.... - mapa promieniowania termicznego (sezon 2020)
      Zacznę od zdjęcia a potem będą technikalia, opisy zbierania materiału oraz informacje o obróbce
      6 maja faza Wenus zmalała poniżej 20% więc zaczął się najlepszy okres kiedy możemy podejmować próby rejestracji promieniowania termicznego powierzchni Wenus. Czas ten potrwa mnie więcej 17-18 maja kiedy to planeta będzie już zbyt blisko Słońca i kontrast zmaleje uniemożliwiając (lub utrudniając) rejestrację tego zjawiska.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 30 replies
    • Własny guider? Ależ to bardzo proste !
      "Guider? Ależ to bardzo proste". Co to jest guider to raczej większość z nas wie. Jak dobrać jego parametry do posiadanego setupu - uuuuu... tu już gorzej. Nie wdając się w rozważania naukowe chcę Wam dziś zaproponować prosty i świetnie działający guider dla setupów głównych o skali obrazu 1.5 arcsec/piksel i mniejszej, czyli od 1.5 do nieskończoności ( wiadomość dla Taysona).
        • Love
        • Like
      • 44 replies
    • Montaż "Wirus 2020"
      A właściwie montażyk. Ponieważ mam od niedawna drukarkę 3D zająłem się analizą projektu podlinkowanego przez Gayosa w temacie o wydrukach 3D.
        • Love
        • Like
      • 117 replies
    • Astropolis w czasie pandemii - informacje o reklamie
      Nie chcę w tym miejsc rozwodzić się na temat aktualnej sytuacji epidemicznej (słyszymy to wszędzie z dużą intensywnością) więc przejdę od razu do rzeczy. Wielu członkom naszej społeczności wirus skomplikuje życie w sferze ekonomicznej i ten post chciałbym dedykować dla nich (dla nas?).
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 17 replies
    • MGAB-V249 - nowy rodzaj gwiazd zmiennych!
      Gwiazdy zmienne można poszukiwać na dwa sposoby. Obserwujemy losowy fragment nieba w poszukiwaniu obiektów zmieniających swój blask lub korzystamy z archiwalnych danych pomiarowych wykonanych przez różne obserwatoria astronomiczne (np. ASAS-SN, ZTF).
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 11 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.