Jump to content

Kalkulator długości ekspozycji


misiowaty
 Share

Recommended Posts

fajny kalkulator, szkoda tylko, że nie posiada danych nowszych kamer, bo dużo tych parametrów do wpisywania, a i część trzeba obliczać samemu z parametrów matrycy

 

a swoją drogą kalkulację czasów ekspozycji dla polskiego nieba, determinuje raczej marna ilość bezchmurnych nocy i jeszcze mniejsza, tych z dobrym niebem

 

po prostu oglądam zdjęcia w necie obiektu, który chce sfocić, patrzę na ich parametry expozycji, sprzętu i w zależności od tego co chcę osiągnąć, takie staram się stosować

i zanim wykadruję zdjęcie robiąc w je w BIN 2-8 to w zasadzie już widać co wyjdzie, czy focić po 5,10,15 czy 30 minut

 

zapewne używając takich kalkulatorów można byłoby robić to bardziej efektywnie

 

ale z drugiej strony czy ekspozycja będzie miała 27 czy 33 minut to przy np. 10-20 szt zyskuje się 1-2 klatki

w sumie może jest o co walczyć, choć tu lenistwo, w moim przypadku, zdecydowanie wygrało ;)

Link to comment
Share on other sites

"Już widać co wyjdzie" jak się ma pewne doświadczenie ;)

Świerzyna (jak ja) kombinuje ostro i jakaś 'kotwica' byłaby bardzo pomocna. Wygrzebałem informację, że pod zaświetlonym niebem sensowne ekspozycje są krótsze niż pod niebem dobrym. Te kalkulatory zasadniczo to potwierdzają, ale wymagają jasności tła nieba jako parametru kluczowego. Podstawiajac różne dane (próbkowane pipetą z moich FITSów) dostaję różne ucieszne wyniki np: zalecany czas ekspozycji 32 sekundy ! :o

 

Myślałem, że ktoś czegoś podobnego używa.

 

Dzięki Sumas :Beer:

Link to comment
Share on other sites

nie mam dużego doświadczenia i ciężko mi to wyjaśnić, ale jest właśnie trochę nieba, to może lepiej spróbuję zobrazować to na przykładzie, w parę godzin pozbieram trochę materiału i może się uda to pokazać

 

pod zaświetlonym niebem sensowne ekspozycje są krótsze niż pod niebem dobrym

...że wcale tak nie jest

 

w skrócie, chodzi tylko o to, żeby nie przepalić obiektu

pozdrowienia

Link to comment
Share on other sites

nie wiem czy to będzie dobrze widoczne, ale po kolei

wykonałem po jednym zdjęciu o czasach 300,600,900 i 1200 sek

kamerą fli8300 z obiektywem EF200 w filtrze Ha, pod dość mocno zaświetlonym podwarszawskim niebem

te klatki to surówki, bez darków, flatów biasów itp

obrobione za pomocą levelsów i krzywych tak, by posiadały jednakową wartość w wybranych miejscach kadru (wyszło tak sobie, idealnie nie jest)

 

ngc700-ha300s.jpg

ngc700-ha600s.jpg

ngc700-ha900s.jpg

ngc700-ha1200s.jpg

 

widoczny szum zniwelowała by ilość expozycji,

bo im więcej ekspozycji tym mniejszy szum i zależność ta jest liniowa,

czyli każde dwukrotnie zwiększenie ilości klatek to dwukrotne obniżenie poziomu szumu

 

natomiast zwiększenie ilości ekspozycji nie spowoduje uzyskania większej ilości detali, informacji w ciemnych partiach, bo przy krótkich czasach naświetlania po prostu się nie zarejestrują

 

więc po prostu na początku najlepiej zrobić jedną maksymalnie długą expozycję, lub żeby oszczędzić czas, wykonać ją w BIN 2,4,8 i popatrzeć co wychodzi po maksymalnie wyciągniętą fotką, jak chcemy maksymalnie uwydatnić detale tła to musimy smażyć z takimi czasami, a ilość niezbędnych expozycji też jesteśmy w stanie oszacować lub po prostu poznając swój stopień akceptacji poziomu szumu

ale jeżeli poza samym obiektem w tle nic niema, a sam obiekt jest jasny, to te czasy expozycji można skrócić

Link to comment
Share on other sites

Różnicę w dynamice fotek widać doskonale! Nawiasem mówiąc, jestem pod wrażeniem osiągów tego zestawu (EF 200 to refraktorek ledwie 70-72mm !?). Twoja miejscówka jest jeszcze na czerwonym polu mapy LP? Nie wiem na ile sytuację może zmieniać filtr Ha?

Dzięki za przykład i informacje! :Beer:

 

Nie rozumiem jeszcze możliwości skrócenia czasu przez BIN. Czy jeżeli na fotce BIN 4 będzie już ładnie widać obiekt, to znaczy, że podobnego efektu można się spodziewać w BIN 1 ale z czasem 16x dłuższym?

 

Niwelowanie szumu przez składanie wielu ekspozycji mniej więcej już czuję. Ale jak się ustawi za krótkie klatki, to później próbuję wyciagać detale (których w zasadzie nie ma) i mimo wielu ekspozycji i tak wyciągam szum :szczerbaty:

Link to comment
Share on other sites

tak, ale bin4 to także czterokrotne zmniejszenie rozdzielczości, więc to żaden zysk uzyskiwać zdjęcia wielkości znaczka pocztowego, za to do szybszego wykadrowania obiektu bardzo dobrze się nadaje

 

a właśnie wąskopasmowe filtry są jedyną szansą na skuteczną zabawę w astrofoto w zaświetlonym miejscu

Edited by sumas
Link to comment
Share on other sites

natomiast zwiększenie ilości ekspozycji nie spowoduje uzyskania większej ilości detali, informacji w ciemnych partiach, bo przy krótkich czasach naświetlania po prostu się nie zarejestrują

 

Nie zgodzę się, kamera astro w odróżnieniu od niektórych np.: kompaktów nie obcina najciemniejszych rejonów fotografii, działa jak karta muzyczna ustawiona na nagrywanie z mikrofonu, wartości szumu oscylują między wartościami ujemnymi i dodatnimi przy czym zero jest akurat po środku, a nie na dole.

 

Dowodem że samo uśrednianie działa w nieskończoność są same fotony, otóż fakt występowania fotonów nie oznacza samego tylko zjawiska kwantyzacji tego że mamy ograniczoną ilość odcieni zależną od ilości fotonów. Fotony padają losowo i same tworzą szum statystyczny, zanim w naszym oku powstanie wysokiej jakości obraz pozbawiony szumów, na jego samego składają się maleńkie porcje fotonów padające w czasie milionowych części sekundy dające zaszumiony obraz pozbawiony szczegółów i właśnie samoistne uśrednianie milionów takich maleńkich porcji fotonów daje nam w końcu znakomitej jakości obraz powstający w dłuższym czasie czyli ok. 1/25 sek czasu reakcji ludzkiego oka.

 

No więc gdyby ktoś z forumowiczów był posiadaczem kamerki EMCCD z mnożnikiem elektronów (Electron Multipler) zdolnej do rejestracji pojedynczych fotonów to wtedy nie miało by znaczenia czy uśredniamy krótkie ekspozycje czy wydłużamy czas jednej efekt był by zawsze taki sam.

 

Zastanawiam się czy jest sens używania w astronomii kamerek EMCCD bowiem ogranicza nas jasność tła nieba która i tak jest źródłem szumów takich samych jak zwykłe CCD.

 

A więc dobra chłodzona kamerka CCD w absolutnej ciemności ma taki sam szum niezależnie od czasów ekspozycji, niezależnie czy ustawimy najkrótsze czasy czy wielominutowe nic się nie powinno zmienić, natomiast tło nieba szumi tym bardziej im więcej się naświetli. Dlatego zawszę porównuję jak szumi tło nieba z szumami kamerki i staram się nie wydłużać po próżnicy czasów ekspozycji.

 

Powiem więcej uśrednianie z celowym wprowadzaniem błędów prowadzenia da lepszy efekt niż pojedyncza klatka naświetlona do 50% bowiem na pojedynczej klatce już dochodzimy do granicy wynikającej np.: z minimalnej różnicy wielkości mikro soczewek, minimalnej różnicy ilości barwnika w mikro filtrach trudno mi dokładnie określić czym to jest spowodowane, jednak porównując skrajnie mocno doświetlone pojedyncze ekspozycje nie zauważamy już poprawy.

 

Rozwiązaniem problemu granicy czułości pojedynczej klatki będzie FLAT, ale on również jest źródłem szumów więc należało by uśrednić jak najwięcej takich FLATów.

Edited by astroccd
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
  • Our picks

    • Droga Mleczna w dwóch gigapikselach
      Zdjęcie jest mozaiką 110 kadrów, każdy po 4 minuty ekspozycji na ISO 400. Wykorzystałem dwa teleskopy Takahashi Epsilon 130D i dwa aparaty Nikon D810A zamocowane na montażu Losmandy G11 wynajętym na miejscu. Teleskopy były ustawione względem siebie pod lekkim kątem, aby umożliwić fotografowanie dwóch fragmentów mozaiki za jednym razem.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 48 replies
    • Przelot ISS z ogniskowej 2350 mm
      Cześć, po kilku podejściach w końcu udało mi się odpowiednio przygotować cały sprzęt i nadążyć za ISS bez stracenia jej ani razu z pola widzenia. Wykorzystałem do tego montaż Rainbow RST-135, który posiada sprzętową możliwość śledzenia satelitów.
      Celestron Edge 9,25" + ZWO ASI183MM. Czas ekspozycji 6 ms na klatkę, końcowy film składa się z grup 40 klatek stackowanych, wyostrzanych i powiększonych 250%.
      W przyszłości chciałbym wrócić do tematu z kamerką ASI174MM, która z barlowem 2x da mi podobną skalę, ale 5-6 razy większą liczbę klatek na sekundę.
      Poniżej film z przelotu, na dole najlepsza klatka.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 72 replies
    • Big Bang remnant - Ursa Major Arc or UMa Arc
      Tytuł nieco przekorny bo nie chodzi tu oczywiście o Wielki Wybuch ale ... zacznijmy od początku.
       
      W roku 1997 Peter McCullough używając eksperymentalnej kamery nagrał w paśmie Ha długą na 2 stopnie prostą linie przecinajacą niebo.
       
      Peter McCullough na konferencji pokazał fotografię Robertowi Benjamin i obaj byli pod wrażeniem - padło nawet stwierdzenie: “In astronomy, you never see perfectly straight lines in the sky,”
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 16 replies
    • Jeśli coś jest głupie, ale działa, to nie jest głupie - o nietypowych rozwiązaniach sprzętowych
      Sformułowanie, które można znaleźć w internetach jako jedno z "praw Murphy'ego" przyszło mi na myśl, gdy kolejny raz przeglądałem zdjęcia na telefonie z ostatniego zlotu, mając z tyłu głowy najgłośniejszy marsjański temat na forum. Do rzeczy - jakie macie (bardzo) nietypowe patenty na usprawnienie sprzętu astronomicznego bądź jakieś kreatywne improwizacje w razie awarii czy niezabrania jakiegoś elementu sprzętu  Obstawiam, że @HAMAL mógłby samodzielnie wypełnić treścią taki wątek.
        • Haha
        • Like
      • 43 replies
    • MARS 2020 - mapa albedo powierzchni + pełny obrót 3D  (tutorial gratis)
      Dzisiejszej nocy mamy opozycję Marsa więc to chyba dobry moment żeby zaprezentować wyniki mojego wrześniowego projektu. Pogody ostatnio jak na lekarstwo – od początku października praktycznie nie udało mi się fotografować. Na szczęście wrzesień dopisał jeśli chodzi o warunki seeingowe i udało mi się skończyć długo planowany projekt pełnej mapy powierzchni (struktur albedo) Marsa.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 134 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.