Jump to content

Dwa pytania o grawitację


KSU13
 Share

Recommended Posts

Tak jak w temacie, pytanie pierwsze:

Jeśli słońce zniknie w ułamku sekundy (teoretycznie) to z Ziemi zobaczymy to za 8,5 minuty. Po jakim czasie orbita Ziemi będzie linią prostą?

Pytanie drugie:

Czy możliwe jest powstanie czarnej dziury na tyle dużej by zatrzymać ekspansję wszechświata? Czy taki twór zassałby fotony wysłane kiedyś-tam w przestrzeń?

Link to comment
Share on other sites

Guest MarcinK
. Po jakim czasie orbita Ziemi będzie linią prostą?

Stanie się prostą, gdy w wyniku tarcia np. pyłu kosmicznego pęd planety zmniejszy się. Tak samo jakbyś zaczął kręcić luźną korbą, gdy ją puścisz będzie się jeszcze trochę kręciła.

Link to comment
Share on other sites

Nie zgodzę się z tym porównaniem. Orbitę lepiej ilustruje ciężarek na sznurku, którym kręcimy w okół ręki, po puszczeniu sznurka leci on po prostej stycznej do okręgu po którym się kręcił. Interesuje mnie odstęp czasu między puszczeniem tej "grawitacyjnej linki" a zmianą orbity w linię prostą.

Link to comment
Share on other sites

na pierwsze pytanie może odpowie Ci ten filmik:

 

 

a na drugie hmm

czarna dziura bierze swą "wielkość" z masy materii, która do niej wpada

a skoro potwierdzono, że prędkość rozszerzania Wszechświata nieustannie rośnie

więc, taka czarna dziura ma raczej coraz mniejsze szanse żeby w ogóle powstać ;)

 

chociaż są teorie, np. polskiego fizyka Nikodema Popławskiego, że nasz Wszechświat sam znajduje się na krawędzi czarnej dziury, "trochę" większego Wszechświata :)http://www.sciencedaily.com/releases/2010/04/100406172648.htm

Edited by sumas
Link to comment
Share on other sites

Witam,

 

Stanie się prostą, gdy w wyniku tarcia np. pyłu kosmicznego pęd planety zmniejszy się. Tak samo jakbyś zaczął kręcić luźną korbą, gdy ją puścisz będzie się jeszcze trochę kręciła.

 

zakładając, że oprócz Ziemi i Słońca nie ma w pobliżu innych (masywnych) ciał, to Ziemia będzie się poruszać po linii prostej dokładnie w tym samym momencie, gdy Słońce zniknie dla obserwatora na Ziemi, a więc w 8.5 minuty (dokładniej w 500 sekund) po fizycznym zniknięciu Słońca.

Link to comment
Share on other sites

Guest Pracownik_fizyczny

To nie będzie "fizyczne" zniknięcie Słońca. Raczej metafizyczne. Natomiast jest ciekawe czy gdyby ciasna gwiazda podwójna, w tym jedna z antymaterii jakimś cudem błyskwicznie wpadła na drugą i doszło by do anihilacji to ocean energii przytrzymałby grawitacyjne obiekt okrążający to wszystko zncznie dłużej niż do dotarcia pierwszego światła? Czy supergęsta chmura kwantów coś waży ("czując to" z daleka) ?

Link to comment
Share on other sites

Guest pracownik fizyczny

żeby uniknąć rozważań nad ucieczką tych kwantów można by założyć że cała okolica anihilacji została otoczona bombką ze 100% sprawnego lustra - czyli jest trochę czasu na "badanie"

Link to comment
Share on other sites

Tak jak w temacie, pytanie pierwsze:

Jeśli słońce zniknie w ułamku sekundy (teoretycznie) to z Ziemi zobaczymy to za 8,5 minuty. Po jakim czasie orbita Ziemi będzie linią prostą?

Pomijając, że Słońce w żaden sposób nie może natychmiast zniknąć (pytanie więc jest wyłącznie teoretyczne), to zgodnie z Teorią Względności można udzielić odpowiedzi: dopiero po ok. 8,5 minuty. Gdyby szybkość propagacji zaburzeń w polu grawitacyjnym była większa niż prędkość światała, to teoretycznie moglibyśmy skonstruować nadajnik, który pozwoliłby na wysyłanie sygnałów w przeszłość, co w oczywisty sposób prowadziłoby do łamania zasady przyczynowości.

 

Pytanie drugie:

Czy możliwe jest powstanie czarnej dziury na tyle dużej by zatrzymać ekspansję wszechświata? Czy taki twór zassałby fotony wysłane kiedyś-tam w przestrzeń?

Nie. Gdy materia tworzy czarną dziurę, nie zyskuje w magiczny sposób dodatkowej siły oddziaływania. Jeśli ekspansji wszechświata nie może zatrzymać materia w nim zawarta, to utworzenie z niej czarnej dziury nic nie zmieni.

 

Natomiast jest ciekawe czy gdyby ciasna gwiazda podwójna, w tym jedna z antymaterii jakimś cudem błyskwicznie wpadła na drugą i doszło by do anihilacji to ocean energii przytrzymałby grawitacyjne obiekt okrążający to wszystko zncznie dłużej niż do dotarcia pierwszego światła? Czy supergęsta chmura kwantów coś waży ("czując to" z daleka) ?

Według OTW za zakrzywienie czasoprzestrzeni odpowiada tensor energii-pędu, dla odległego obiektu nie ważne jest, czy przyciaga go gwiazda, kula ołowiu, czarna dziura, chmura kwarków czy nawet zupa fotonów.

Link to comment
Share on other sites

Pomijając, że Słońce w żaden sposób nie może natychmiast zniknąć (pytanie więc jest wyłącznie teoretyczne), to zgodnie z Teorią Względności można udzielić odpowiedzi: dopiero po ok. 8,5 minuty.

 

Dodać około 4,5 sekundy. Bo jak jesteśmy tak "ściśli" to trzeba dodać, że znikanie też jest z "c", więc ze średnicą 1392000km to opóźni o tą drobinkę liniowo.

 

Andrzej

Link to comment
Share on other sites

Dodać około 4,5 sekundy. Bo jak jesteśmy tak "ściśli" to trzeba dodać, że znikanie też jest z "c", więc ze średnicą 1392000km to opóźni o tą drobinkę liniowo.

 

Andrzej

 

Pytanie więc czy od środka czy do środka:). Jeśli od to większość masy zniknie te 4,5s przed tym jak powierzchnię słońca opuści ostatni foton. Więc na ziemi informacja o braku siły pojawi się te 4,5s wcześniej ale to szczegół ;)

Link to comment
Share on other sites

Sp3Uca "Wiadrem powietrza" (Ziemia podebrana Słońcu przez inną blisko przelatującą, prawie zimną[czy to możliwe?] gwiazdę) zadałeś niejako trzecie pytanie o grawitację.

 

Jak z obłoku protoplanetarnego powstają planety to nie dziwią nas ich orbity w miarę kołowe. A jak by latała planeta przejęta w drodze bardzo bliskiego "minięcia" - jest szansa na taki kołowy "cud"?

 

Przy okazji tchnąłeś nadzieję w loty miedzyukładowe dla maluczkich. Jak nie mamy rakiet to wystarczy sporo poczekać, a potem realizować coś typu życie w podziemiach ("Seksmisja"). Aż do następnego "podebrania". Aż żal, że to nie trafiło do mojego wątku:

 

BLISKIE_mijanki_Słońca

Edited by ekolog
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Our picks

    • Droga Mleczna w dwóch gigapikselach
      Zdjęcie jest mozaiką 110 kadrów, każdy po 4 minuty ekspozycji na ISO 400. Wykorzystałem dwa teleskopy Takahashi Epsilon 130D i dwa aparaty Nikon D810A zamocowane na montażu Losmandy G11 wynajętym na miejscu. Teleskopy były ustawione względem siebie pod lekkim kątem, aby umożliwić fotografowanie dwóch fragmentów mozaiki za jednym razem.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 36 replies
    • Przelot ISS z ogniskowej 2350 mm
      Cześć, po kilku podejściach w końcu udało mi się odpowiednio przygotować cały sprzęt i nadążyć za ISS bez stracenia jej ani razu z pola widzenia. Wykorzystałem do tego montaż Rainbow RST-135, który posiada sprzętową możliwość śledzenia satelitów.
      Celestron Edge 9,25" + ZWO ASI183MM. Czas ekspozycji 6 ms na klatkę, końcowy film składa się z grup 40 klatek stackowanych, wyostrzanych i powiększonych 250%.
      W przyszłości chciałbym wrócić do tematu z kamerką ASI174MM, która z barlowem 2x da mi podobną skalę, ale 5-6 razy większą liczbę klatek na sekundę.
      Poniżej film z przelotu, na dole najlepsza klatka.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 69 replies
    • Big Bang remnant - Ursa Major Arc or UMa Arc
      Tytuł nieco przekorny bo nie chodzi tu oczywiście o Wielki Wybuch ale ... zacznijmy od początku.
       
      W roku 1997 Peter McCullough używając eksperymentalnej kamery nagrał w paśmie Ha długą na 2 stopnie prostą linie przecinajacą niebo.
       
      Peter McCullough na konferencji pokazał fotografię Robertowi Benjamin i obaj byli pod wrażeniem - padło nawet stwierdzenie: “In astronomy, you never see perfectly straight lines in the sky,”
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 16 replies
    • Jeśli coś jest głupie, ale działa, to nie jest głupie - o nietypowych rozwiązaniach sprzętowych
      Sformułowanie, które można znaleźć w internetach jako jedno z "praw Murphy'ego" przyszło mi na myśl, gdy kolejny raz przeglądałem zdjęcia na telefonie z ostatniego zlotu, mając z tyłu głowy najgłośniejszy marsjański temat na forum. Do rzeczy - jakie macie (bardzo) nietypowe patenty na usprawnienie sprzętu astronomicznego bądź jakieś kreatywne improwizacje w razie awarii czy niezabrania jakiegoś elementu sprzętu  Obstawiam, że @HAMAL mógłby samodzielnie wypełnić treścią taki wątek.
        • Haha
        • Like
      • 21 replies
    • MARS 2020 - mapa albedo powierzchni + pełny obrót 3D  (tutorial gratis)
      Dzisiejszej nocy mamy opozycję Marsa więc to chyba dobry moment żeby zaprezentować wyniki mojego wrześniowego projektu. Pogody ostatnio jak na lekarstwo – od początku października praktycznie nie udało mi się fotografować. Na szczęście wrzesień dopisał jeśli chodzi o warunki seeingowe i udało mi się skończyć długo planowany projekt pełnej mapy powierzchni (struktur albedo) Marsa.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 131 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.