Jump to content

Widma gwiazd, czyli co da cię wycisnąć ze Star Analysera


Recommended Posts

Star Analyser w akcji :) Musisz trochę VSPECem się pobawić. Mi z DMK21 i Newtona 6" f/5 wyszły bardzo ładnie np. linie Balmera. Na wykresie widać to znacznie lepiej niż na samym widmie. Z krótkiego ED i canona możesz też mgławice pościgać, szczególnie te planetarne.

Link to post
Share on other sites

Star Analyser w akcji :) Musisz trochę VSPECem się pobawić. Mi z DMK21 i Newtona 6" f/5 wyszły bardzo ładnie np. linie Balmera. Na wykresie widać to znacznie lepiej niż na samym widmie. Z krótkiego ED i canona możesz też mgławice pościgać, szczególnie te planetarne.

 

Widma obrabiane oczywiście w VSPEC-u. To co widzimy to oczywiście sztuczne widma z VSPEC-owych wykresów, bo prawdziwe to wychodzą takie jak na pierwszej f0otografii. W każdym razie warto próbować choćby w celach edukacyjnych.

Link to post
Share on other sites

Postarałem się pobieżnie opisać wyniki obserwacji. Linie absorpcyjne są znacznie lepiej widoczne na wykresach w Vspec-u, ale za to kolorowe widma są ładniejsze dla oka :)

 

atlas5.jpg

 

W widmie gwiazdy Gamma Cas widać linie emisyjne wodoru Hα i Hβ , które w porównaniu z liniami absorbcyjnymi są jaśniejszymi prążkami. W pozostałych klasach widmowych zjonizowane gazy pochłaniają część promieniowania powodując powstawanie linii absorpcyjnych.

 

W widmach Alkione i Regulusa widzimy dominujące linie absorpcyjne wodoru Hα, Hβ, Hγ i Hδ . Porównajcie teraz widma gamma Cas, Alkione i Regulusa z widmem Castora . Widmo tej ostatniej gwiazdy staje się takie bardziej prążkowane – jest to wynik pojawiania się linii absorpcyjnych metali.

 

U Procjona i Capelli linie wodoru stopniowo słabną, a nasilają się linie metali ( są jednak stosunkowo słabe) to między innymi:

linia G ~ 4300

linie Mg, Fe ~ 5200

linie Ca, Fe ~ 5300

linia Na ~ 5900

Dla mnie osobiści widmo gwiazd klasy F wygląda w Star Analyserze najmniej efektownie :)

 

W widmach Aldebarana i Betelgeuse:

pojawia się linia Ca ~ 4250

znika linia G~ 4300

pojawia się linia Mg~ 4800

pojawiają się linie molekularne TiO .

Dużym problemem przy porównywaniu wyników obserwacji ze starymi atlasami spektralnymi np. tym jest to, że zawierają analizy niebieskiej części widma, co wynikało z czułości ówczesnych klisz. Niestety Canon pokazuje niewiele poniżej 4200A i duża część położonych tam linii absorpcyjnych pozostaje zupełnie niewidoczna.

 

Podsumowując obserwacje Star Analyserem może nie mają specjalnie wielkiej wartości naukowej, ale mają dużą wartość edukacyjna no i sprawiają dużo radości w samodzielnej obserwacji widm gwiazdowych niewielkim kosztem.

  • Like 5
Link to post
Share on other sites

Gwiazdy są tak małe kątowo że stosowanie szczeliny nie jest konieczne. Zamiast rozogniskowywać widmo może spróbuj naswietlać metodą dryftu. Trzeba ustawić filtr tak by rozciągnięte widmo było dokladnie w południku, czyli prostopadle do ścieżki dryftu dzięki czemu w chwili wyłączenia napędu montażu, lub przejścia w tryb np. księżycowy, naswietli się ono jako szerokie pasmo, tym szersze im dłużej będzie dryfować.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Próbowałem ta metodę opisaną przez Christiana Buila, ale pomimo wszystko moja metoda "lekko out of focus" uzyskiwałem lepsze widma.

 

Poniżej widmo Capelli otrzymane przez Christiana Buila Star Alalyserem i pryzmatem 3,8 stopnia, wspomniana przez Ciebie lemarc, metodą dryftu:

 

 

foc2.jpg

 

.... a to surowe nie obrobione widmo Capelli moją metodą ( w rzeczywistości linie wyglądają lepiej, kompresja jpg robi swoje):

 

 

 

capellasmall.jpg

  • Like 6
Link to post
Share on other sites

Cześć,

Ja na razie jestem na etapie prostego załadowania SA100 do koła filtrowego i sprawdzeń co mi trafia do rąk. Niestety przy obecnym układzie mojego koła i Atika nie jest to optymalna odległość pod względem osiąganej rozdzielczości (jest teraz między filtrem a sensorem niecałe 4 cm, teoretycznie niby jest ok:

 

- Minimum to 4x rozmiar pixela sensora, co w przypadku Atika (6.45) co daje 2,6cm,

- Maximum to 12x rozmiar pixela sensora, czyli 7,75cm dla Atika

 

ale jednak wyniki nie powalają (screeny z Pinpointa i V-spec'a)

 

widma.JPG

 

 

Na razie praktykuje po omacku, jest coś w moim setupie co demoluje mi przeczytaną teorię i nie doszedłem jeszcze co to takiego. To co na fotce to zimny olbrzym HD107274 o jasności 5.3M i typie widmowym M0III - miałem nadzieję na całą gamę tlenków tytanu, a tymczasem widze zaledwie jeden głębszy dołek w odpowiednim rejonie... dziwne... chyba ja coś tu zupełnie bez sensu robie.

 

BTW. Cieszę się, że kolejne osoby zgłębiają ten temat. Tak jak pisałeś , SA100 wydaje się być doskonałą metodą do amatorskiego wejścia w spektrometrię.

 

Pozdrawiam.

Link to post
Share on other sites

Hans, myślę , że to kwestia rozdzielczości. Nie wiem jaki masz wymiar piksela w Twoim Atiku. Zakładając 4.65 mikrona to rozdzielczość wynosi:

 

 

10000*4,65 /40*100 =11,625 A/piksel

 

Moim zdaniem to trochę za mała rozdzielczość - tu liczy się każdy Angstrem. Popatrz na widmo Arktura z rozdzielczością 4.24 A/piksel - tam niewiele widać:

 

arktursmall.jpg

 

 

Porównaj teraz to z rozdzielczością 3.18 A/piksel. Niby niewielka różnica, ale linie wyraźniejsze.

 

 

arktur04032011secmodopisjs.jpg

 

Spróbuj oddalić Star Analysera od matrycy tak na 12 cm, widmo powinno Ci się jeszcze zmieścić. Ja przy dyspersji 10 A/piksel prawie nic nie mogłem zarejestrować. Nie sugeruj sie tym co piszą na stronie star Analysera, oddalaj na jak największa odległość od matrycy. Po prostu przy mniejsze delikatne prążki linii zlewają się całość. U mnie przy użyciu Canona dopiero przy dyspersji poniżej 3,5 A/piksel zaczyna coś być widać.

 

I na zakończenie Plejady :)

 

Plejady spektrum

  • Like 2
Link to post
Share on other sites

Nie mam jeszcze star analysera i pewnie upłynie troszkę czasu jak go kupię. Ale zrobiłem próbę uzyskania widma korzystając z oskrobanej płyty DVD i aparatu. Obiektyw skierowałem wprost na latarnię. I nic!

Dopiero podnosząc mocno do góry aparacik zobaczyłem widmo! Tak to wyszło:

http://www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/dd7ee7ba34ef2c88.html

frugoslaw

Link to post
Share on other sites

Wynika to pewnie z dużej ilości rys /mmm w płycie DVD. Ja próbowałem "zaadaptować" siatkę dyfrakcyjną z Zamkoru w oprawę filtrową i niestety nie łapie się na zdjęciu i gwiazda i widmo, poza tym widmo jest jakoś mocno zniekształcone. Niestety ta siatka z Zamkoru to kawałek plastiku i nijak się ma jakościowo do siatki ze Star Analysera.

 

 

 

Nie mam jeszcze star analysera i pewnie upłynie troszkę czasu jak go kupię. Ale zrobiłem próbę uzyskania widma korzystając z oskrobanej płyty DVD i aparatu. Obiektyw skierowałem wprost na latarnię. I nic!

Dopiero podnosząc mocno do góry aparacik zobaczyłem widmo! Tak to wyszło:

http://www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/dd7ee7ba34ef2c88.html

frugoslaw

Link to post
Share on other sites

Wynika to pewnie z dużej ilości rys /mmm w płycie DVD. Ja próbowałem "zaadaptować" siatkę dyfrakcyjną z Zamkoru w oprawę filtrową i niestety nie łapie się na zdjęciu i gwiazda i widmo, poza tym widmo jest jakoś mocno zniekształcone. Niestety ta siatka z Zamkoru to kawałek plastiku i nijak się ma jakościowo do siatki ze Star Analysera.

 

Szkoda...że nie da się jakoś obejść zakupu tego szkiełka. Mam wrażenie, że odległość w jakiej pojawia się widmo zależy od kąta nacięcia płytki

frugoslaw

Link to post
Share on other sites

Hej,

 

Problem z tą ilością linii jest taki, że im wiecej linii na milimetr, tym więcej światła trzeba spektrometrowi podać. SA100 nie jest demonem rozdzielczości, ale pozwala na amatorskim sprzęcie zasadzić sie na słabsze gwiazdy.

 

Teoretycznie (podkreslam, to tylko mój plan, a nie praktyka) mam nadzieje obserwować zmienność widma gwiazd pulsujacych i zacmieniowych w minimach i maximach. Nie wiem jeszcze jak daleko sięgne, ale licze na zejście znacznie głębiej niż 12 mag. I tu się pojawia pewna mozliwość... bo najjaśniesza odkryta przez mnie zmienna buja się w zakresie 13.45 - 14.15 mag. :)

 

A czasem jest naprawdę niełatwo dojść dysponując fragmentaryczną krzywą co dokładnie trafiło pod sensor. Mając widmo z minimum i maximum... :rolleyes:

 

Pozdrawiam.

Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...

Witam, jako, że jest to mój pierwszy post wypada się przedstawić, jestem Arek. Na forum od jakiegoś czasu zarejestrowany ale (jak widać) bardziej czytałem niż pisałem. Z Astronomią od dziecka. Temat śledziłem od jakiegoś czasu, i w końcu przy użyciu siatki 500 strzeliłem widmo Słońca. Co prawda nie ma cudów ale jak na "spektroskop" z rurki i kompakcika nie jest źle (chyba). To widmo kalibrowałem na dwie linie (chyba F i G) i tu mam pytanie: w załączniku obok widma Słońca jest widmo żarówki energooszczędnej ale... nie wiem jak je skalibrować. Macie może pomysł jak to zrobić? Kolejna sprawa: wasze widma są takie ostrzejsze. Jeśli jeszcze jakoś z biedą ujdzie to moje Słońce to już po przejściu przez Vspec i wygenerowaniu po profilu to wszystko jest jakieś... mdłe. Za duża wielkość piksela w aparacie (Panasanic Lumix LS1)? Da się to jakoś nadrobić? Spektroskopie traktuję bardziej jako urozmaicenie bo i teleskopu nie mam takiego co sam by mi gonił za gwiazdami :P (Synta 12" a jakże).

Untitled-2.jpg

  • Like 3
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...

Dużą rolę odgrywa obróbka zdjęć. Z kompaktu wychodzą Ci jpg i tu już zaczyna się strata jakości, choć na fotografii załączonej przez ciebie fajnie widać linie absorpcyjne.

Spróbuj przekonwertować zdjęcia na czarno białe i pobaw się jasnością, kontrastem w programie graficznym, zapisz w fits i poddaj obróbce w VSPEC-u. Co do kalibracji to najlepiej robi się to na gwiazdach typu A - ale ty tego nie zrobisz. Pozostaje Ci użycie kupionej na Allegro neonówki - wtedy skalibrujesz spektroskop liniami emisyjnymi neonu. Ewentualnie skorzystaj z tego:

 

widmo lampy energooszczędnej

 

Jeśli chcesz, prześlij mi zdjęcie a ja spróbuję z niego coś więcej wyciągnąć.

 

Próbuj zabawa jest przednia. Ostatnio nie utrafiłem w lambda Boo i przypadkowo sfotografowałem olbrzyma klasy K5 o jasności 7.4 mag - wynik mnie zaskoczył - piękne linie absorpcyjne TiO. Przecież Canon i Star Analyser to żaden profesjonalny sprzęt tylko zabawki :)

 

 

lambdaboosmallmodnewjs.jpg

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Our picks

    • Przelot ISS z ogniskowej 2350 mm
      Cześć, po kilku podejściach w końcu udało mi się odpowiednio przygotować cały sprzęt i nadążyć za ISS bez stracenia jej ani razu z pola widzenia. Wykorzystałem do tego montaż Rainbow RST-135, który posiada sprzętową możliwość śledzenia satelitów.
      Celestron Edge 9,25" + ZWO ASI183MM. Czas ekspozycji 6 ms na klatkę, końcowy film składa się z grup 40 klatek stackowanych, wyostrzanych i powiększonych 250%.
      W przyszłości chciałbym wrócić do tematu z kamerką ASI174MM, która z barlowem 2x da mi podobną skalę, ale 5-6 razy większą liczbę klatek na sekundę.
      Poniżej film z przelotu, na dole najlepsza klatka.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 59 replies
    • Big Bang remnant - Ursa Major Arc or UMa Arc
      Tytuł nieco przekorny bo nie chodzi tu oczywiście o Wielki Wybuch ale ... zacznijmy od początku.
       
      W roku 1997 Peter McCullough używając eksperymentalnej kamery nagrał w paśmie Ha długą na 2 stopnie prostą linie przecinajacą niebo.
       
      Peter McCullough na konferencji pokazał fotografię Robertowi Benjamin i obaj byli pod wrażeniem - padło nawet stwierdzenie: “In astronomy, you never see perfectly straight lines in the sky,”
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 16 replies
    • Jeśli coś jest głupie, ale działa, to nie jest głupie - o nietypowych rozwiązaniach sprzętowych
      Sformułowanie, które można znaleźć w internetach jako jedno z "praw Murphy'ego" przyszło mi na myśl, gdy kolejny raz przeglądałem zdjęcia na telefonie z ostatniego zlotu, mając z tyłu głowy najgłośniejszy marsjański temat na forum. Do rzeczy - jakie macie (bardzo) nietypowe patenty na usprawnienie sprzętu astronomicznego bądź jakieś kreatywne improwizacje w razie awarii czy niezabrania jakiegoś elementu sprzętu  Obstawiam, że @HAMAL mógłby samodzielnie wypełnić treścią taki wątek.
        • Haha
        • Like
      • 21 replies
    • MARS 2020 - mapa albedo powierzchni + pełny obrót 3D  (tutorial gratis)
      Dzisiejszej nocy mamy opozycję Marsa więc to chyba dobry moment żeby zaprezentować wyniki mojego wrześniowego projektu. Pogody ostatnio jak na lekarstwo – od początku października praktycznie nie udało mi się fotografować. Na szczęście wrzesień dopisał jeśli chodzi o warunki seeingowe i udało mi się skończyć długo planowany projekt pełnej mapy powierzchni (struktur albedo) Marsa.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 131 replies
    • Aktualizacja silnika Astropolis - zgłaszanie uwag
      Dzisiaj zaktualizowaliśmy silnik Astropolis do najnowszej wersji (głównie z powodów bezpieczeństwa). Najpoważniejsze błędy zostały już naprawione, ale ponieważ aktualizacja jest dosyć rozbudowana (dotyczy także wyglądu), drobnych problemów na pewno jest więcej. Bez was ich nie namierzymy. Dlatego bardzo proszę o pomoc i wrzucanie tu informacji o napotkanych problemach/błędach.
        • Like
      • 247 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.