Skocz do zawartości
LibMar

Raporty o plamach słonecznych widocznych gołym okiem

Rekomendowane odpowiedzi

James-W-Young-Img_2371z_1414103356_lg.jp

 

Nie ma co komentować po prostu piękne.

  • Lubię 4

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Również i ja potwierdzam widoczność grupy 2192. Może mam dość kieski wzrok co do ostrości dlatego z trudnością widziałem że cała grupa jest podzielona na 2 części.

 

Obserwacje powtórzę jeszcze dziś wieczorem i jutro rano, może będzie lepiej widać.

Edytowane przez astrokarol

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Może mam dość kieski wzrok co do ostrości dlatego z trudnością widziałem że cała grupa jest podzielona na 2 części.

 

Obserwacje powtórzę jeszcze dziś wieczorem i jutro rano, może będzie lepiej widać.

 

Bezproblemowa obserwacja dwu największych plam wynika nie z mojego nadzwyczajnego wzroku ale z użycia odpowiednio dużej folii ND5 i obserwacji dwuocznej. Obserwując jedynie jednym okiem miałem identyczne wyniki jak Ty.

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Tak. Plama bez problemu widoczna gołym okiem, a ten kto ma naprawdę dobry wzrok ma szanse na wykrycie kształtu i rozdrobnienia plamy. Obserwowałem ją przez szkło spawalnicze, jak i dwie dyskietki od komputera.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Mnie udaje się dostrzec grupę AR2192 podzieloną na trzy fragmenty. Mam całkiem dobry wzrok i już nie raz udało mi się dostrzec plamy słoneczne o średnicy kątowej ok. 20".

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Kompleks 2192 nieuchronnie zbliża się do krawędzi tarczy Słońca. W trakcie dzisiejszych obserwacji gołym okiem wyglądał jak jedna większa kropa na tarczy słonecznej oddalona od krawędzi +/- o swoją średnicę. Nie udało mi się uchwycić separacji na mniejsze elementy w ramach grupy - kąt obserwacji jest już za ostry.

 

 

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Plama 2192 w filtrze OIII

s1o3.png

s12a.png

Edytowane przez 21szpak
  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Ja widziałem tą plamę ostatniej niedzieli przed zachodem Słońca, gołym okiem bez żadnych filtrów i folii. Niesamowite wrażenie.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Grupę plam 2297 widać gołym okiem. Potwierdzone podczas testu tekturowych okularków Baadera ND5 do zaćmień. :)

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Region 2339 widoczny gołym okiem. W moim przypadku trzeba trochę wpatrywać się w Słońce żeby się pokazał ale przez różne filtry widać podobnie więc zakładam że to nie złudzenie.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Region 2339 widoczny gołym okiem. W moim przypadku trzeba trochę wpatrywać się w Słońce żeby się pokazał ale przez różne filtry widać podobnie więc zakładam że to nie złudzenie.

 

Mi z samą folią ND5 nie udało się wypatrzeć tej grupy. Może gdybym miał pod ręką również Solar Continuum byłoby inaczej. (W powiększeniu 2,3x region 2339 jest już wyraźnie widoczny przy użyciu samej folii ND5)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Wydaje mi się to dziwne ale grupę plam wyraźniej widzę kiedy mam głowę przechyloną o 90 stopni, czyli gdy patrzę na Słońce wertykalnie. Jakieś nowe prawo optyki. :icon_smile:

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Grupa 2339 jest wyraźnie widoczna gołym okiem (zauważyłem nawet lekkie rozciągnięcie plam). Być może już za 1-2 dni (jak oddali się od brzegu tarczy) grupa 2341 również będzie widoczna, gdyż jej rozmiary kątowe przekraczają 20" i to jest dolna granica mojej widoczności :)

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Grupę 2339 wyraźnie widać gołym okiem, a nawet udało mi się rozdzielić na dwie części: zachodnią i wschodnią, lekko rozdzielone. Grupa 2341 jest nadal zbyt blisko tarczy, aby była dostrzeżona.

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Piękna Grupa Plam 2339 jest bardzo dobrze widoczna gołym okiem,na samym środku tarczy a w teleskopie extra :)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

Grupa 2339 wyraźnie daje się rozdzielić gołym okiem na dwie mniejsze plamy, choć było trochę więcej problemów z jej dostrzeżeniem niż ostatnio. Lewa część otrzymała nawet nowe oznaczenie: 2345. Stara 2339 pozostaje bez zmian.

Grupa 2341 jest nadal niewidoczna, rozmiary kątowe są zbyt małe.

Warto zwrócić też uwagę na grupę 2344 oraz 2346, być może wkrótce nieco rozrosną i staną się widoczne gołym okiem :)

Edytowane przez LibMar
  • Lubię 2

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Grupa 2339 wyraźnie rozdzielona na część"wschodnią" i ''zachodnią" zestawem: gołe oko + folia ND5 + filtr Solar Continuum 2". Grupy 2341, 2342, 2344 czy 2346 są dla mnie aktualnie nieosiągalne...

  • Lubię 2

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Aktualnie bez żadnej optyki, jedynie z folią ND5, widoczne są dwie duże plamki blisko siebie.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Aktualnie bez żadnej optyki, jedynie z folią ND5, widoczne są dwie duże plamki blisko siebie.

Potwierdzam, bez problemu widoczne dwie plamy.

 

slonce1.jpg

Edytowane przez Dementorin

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Hej, popatrzyłem dziś na ten obszar z ciekawości, bardzo ładnie się prezentuje. Strzeliłem fotkę, tak dla wspomnień 350D i SW 80/400 z ND5.

 

plamy 20 06 2015.jpg

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Witam.

Obserwacje plam słonecznych widocznych gołym okiem są bardzo ważne do określenia aktywności cyklu. Gdy brakowało sprzętu optycznego tylko na podstawie takich zapisów historycznych możemy oceniać aktywność Słońca w poprzednich stuleciach. Obserwuję Słońce systematycznie od 1979 roku. Jako ciekawostkę podam że największą liczbę Wolfa odnotowałem 4.09.1980 roku wynosiła R=285. Gołym okiem (z filtrem) widać było 5 grup plam Słonecznych. Najlepiej oczywiście obserwować takie plamy przy zachodzie Słońca wtedy zwykłym kompaktem z dużym zoomem można wykonać ładne zdjęcia. XXI cykl aktywności był wysoki. Liczby dzienne Wolfa wielokrotnie przekraczały 200. Obserwacje Słońca wykonuje od wielu lat tym samym sprzętem refraktorem 64/800 z powiększeniem 60x. W cyklu 21 bardzo często na przełomie lat 1980/1982 pojawiały się rozbudowane grupy klasy F (wg Waldmeiera) rozciągające się na 10 do ponad 15 stopni wzdłuż równoleżników. Po kilka grup w miesiącu było widocznych gołym okiem. Liczby plam w grupie przekraczały 40. Podobny był też cykl XXII. Największą liczbę plam w grupie odnotowałem właśnie w tym cyklu było 5.09.1989 roku. Liczba plam to 93. Grupa klasy F widoczna gołym okiem od 1do 11 września 1989r. Jednocześnie z nią w dniach 5 do 11września było widać gołym okiem jeszcze 3 do 4 grup. Liczba Wolfa przez 10 dni przekraczała 200.

Pozdrawiam Zbyszek Z.

 

  • Lubię 4

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Witam.

Mamy trochę pogody. Proponuję spojrzeć na Słońce okiem uzbrojonym tylko w filtr. Powinna być widoczna główna plama jedynej aktualnie widocznej grupy plam słonecznych.

Jej ciemny rdzeń zajmuje taki obszar, że nasza Ziemia zmieściłaby by się w nim bez trudu. Warto spróbować wizualnych obserwacji o zachodzie, wtedy nawet zwykłym aparatem kompaktowym można uwiecznić plamę.

Pozdrawiam Zbyszek

  • Lubię 5

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

U mnie straszna lipa, od wczoraj nie było chyba ani jednego przebłysku w chmurach...

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do tematu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


  • Ostatnio przeglądający   0 użytkowników

    Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.

  • Polecana zawartość

    • Amatorska spektroskopia supernowych - ważne obserwacje klasyfikacyjne
      Poszukiwania i obserwacje supernowych w innych galaktykach zajmuje wielu astronomów, w tym niemałą grupę amatorów (może nie w naszym kraju, ale mam nadzieję, że pomału będzie nas przybywać). Odkrycie to oczywiście pierwszy etap, ale nie mniej ważne są kolejne - obserwacje fotometryczne i spektroskopowe.
        • Lubię
      • 3 odpowiedzi
    • Odszedł od nas Janusz Płeszka
      Wydaje się nierealne, ale z kilku źródeł informacja ta zdaje się być potwierdzona. Odszedł od nas człowiek, któremu polskiej astronomii amatorskiej możemy zawdzięczyć tak wiele... W naszym hobby każdy przynajmniej raz miał z nim styczność. Janusz Płeszka zmarł w wieku 52 lat.
      • 161 odpowiedzi
    • Małe porównanie mgławic planetarnych
      Postanowiłem zrobić taki kolaż będący podsumowaniem moich tegorocznych zmagań z mgławicami planetarnymi a jednocześnie pokazujący różnice w wielkości kątowe tych obiektów.
      Wszystkie mgławice na tej składance prezentowałem i opisywałem w formie odrębnych tematów na forum więc nie będę się rozpisywał o każdym obiekcie z osobna - jak ktoś jest zainteresowany szczegółami bez problemu znajdzie fotkę danej mgławicy na forum.
      • 21 odpowiedzi
    • SN 2018hhn - "polska" supernowa w UGC 12222
      Dziś mam przyjemność poinformować, że jest już potwierdzenie - obserwacja spektroskopowa wykonana na 2-metrowym Liverpool Telescope (La Palma, Wyspy Kanaryjskie). Okazuje się, że mamy do czynienia z supernową typu Ia. Poniżej widmo SN 2018hhn z charakterystyczną, silną linią absorpcyjną SiII.
        • Dziękuję
      • 11 odpowiedzi
    • Zbiórka: Obserwatorium do poszukiwania nowych planet pozasłonecznych
      W związku z sąsiednim wątkiem o zasadach przyjmowania stypendiów, po Waszej radzie zdecydowałem się założyć zbiórkę crowdfundingową na portalu zrzutka.pl. W tym wątku będę informował o wszelkich aktualizacjach, przychodzących także po zakończeniu.
        • Dziękuję
      • 85 odpowiedzi
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.